ตุ๊กตาดิน

Chinese

小院时不时响起一阵欢笑声，气氛格外融洽。

Thai

ในลานบ้านมีเสียงหัวเราะดังเป็นระยะๆ บรรยากาศอบอุ่นเป็นกันเอง

Chinese

他们三个人凑在一起，自然而然地就会产生节目效果，根本不用担心直播会枯燥无味。

Thai

คนสามคนนี้พอมาอยู่ด้วยกัน ก็เกิดเป็นเอฟเฟกต์รายการโดยธรรมชาติ ไม่ต้องกังวลเลยว่าไลฟ์จะน่าเบื่อ

Chinese

陈知远在厨房忙了半小时左右，就喊来顾小棠，让她把炒好的几道菜端了出去。

Thai

เฉินจื้อหยวนยุ่งอยู่ในครัวประมาณครึ่งชั่วโมง ก็เรียกกู้เสี่ยวถางให้มาเอาอาหารที่ทำเสร็จแล้วออกไปวาง

Chinese

葱香回锅肉、豆角烧茄子、辣椒炒鸡蛋、红烧鲫鱼和一碗青豆肉末汤，四菜一汤，八个人吃少了是少了点，但分量是足够的。

Thai

หมูสามชั้นผัดต้นหอม ถั่วผัดมะเขือ ไข่เจียวพริก ปลาทอดซอส และซุปถั่วเขียวหมูสับหนึ่งชาม สี่อย่างกับซุปอีกหนึ่ง สำหรับแปดคนอาจจะน้อยไปนิดแต่ปริมาณถือว่าเพียงพอ

Chinese

李琛昨天晚上在酒店玩枪战游戏玩到半夜，早上什么都没吃，就被袁骅和王一珩拉上了节目组的车，这几个菜一端上桌，他的眼睛都亮了。

Thai

เมื่อคืนนี้หลี่เฉินเล่นเกมยิงกันในโรงแรมจนดึก เช้าไม่ได้รับประทานอะไรเลยก็ถูกหยวนหัวและหวังอี้เหิงลากขึ้นรถของทีมงานรายการ พออาหารถูกวางบนโต๊ะ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

Chinese

“有点东西啊。”

Thai

“มีฝีมือหนิ”

Chinese

蒋家义把电饭煲也一并端了出来，陈知远笑着说道：“自己盛饭哈，吃多少盛多少，杜绝浪费。”

Thai

เจี่ยงเจียอี้ยกหม้อหุงข้าวออกมาด้วย เฉินจื้อหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ตักข้าวเองเลยนะ ตักตามที่กินได้ ห้ามเหลือทิ้ง”

Chinese

三个人一点没客气，接过饭勺就盛起了一碗饭，李琛坐下后，迫不及待地拿起公筷夹了两片回锅肉，放进嘴里一嚼，焦香入味，肉片肥而不腻，紧实不柴，用来下饭简直一绝。

Thai

ทั้งสามคนไม่เกรงใจแม้แต่น้อย รับทัพพีข้าวมาตักข้าวคนละชาม หลี่เฉินนั่งลงแล้วรีบหยิบตะเกียบกลางคีบหมูสามชั้นผัดต้นหอมสองชิ้นเข้าปาก เคี้ยวแล้วหอมกรุ่นเข้มข้น เนื้อหมูมันแต่ไม่เลี่ยน แน่นไม่แห้ง กินกับข้าวได้สุดยอด

Chinese

“牛！”

Thai

“โคตร!”

Chinese

李琛捂着嘴，直接竖起了大拇指：“这回锅肉无敌！”

Thai

หลี่เฉินปิดปาก ยกนิ้วโป้งขึ้นตรงๆ “หมูสามชั้นนี่ไร้เทียมทาน!”

Chinese

“你又无敌上了。”袁骅不信邪，在旁边坐下后，同样尝了一口，特写镜头下，他瞬间脸色一变，然后同样竖起大拇指道：“确实无敌。”

Thai

“เธอก็ไร้เทียมทานอีกแล้ว” หยวนหัวไม่ยอมเชื่อ นั่งลงข้างๆ แล้วชิมหนึ่งคำ ภายใต้กล้องถ่ายระยะใกล้ สีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันที แล้วยกนิ้วโป้งเช่นกัน “ไร้เทียมทานจริงๆ”

Chinese

陈知远笑道：“家里最后一点肉全用上了，这条鱼还是上期周佳宁她们在水田里捞上来的，晚上和明天能不能吃上肉，就看三位老师的了。”

Thai

เฉินจื้อหยวนหัวเราะ “เนื้อในบ้านใช้หมดแล้ว ปลานี่คือที่โจวเจียหนิงกับพวกเธอจับมาจากนาข้าวตอนเทปที่แล้ว ค่ำนี้และพรุ่งนี้จะได้กินเนื้อไหมก็ขึ้นอยู่กับสามท่านอาจารย์แล้ว”

Chinese

王一珩：“包在我们身上。”

Thai

หวังอี้เหิง: “ไว้ที่พวกผม”

Chinese

李琛：“这手艺真得有点说法。”

Thai

หลี่เฉิน: “ฝีมือนี่ต้องบอกว่ามีอะไรจริงๆ”

Chinese

袁骅：“我倒点鱼汤拌饭，你们没有意见吧？”

Thai

หยวนหัว: “ผมจะราดซุปปลาคลุกข้าวหน่อย พวกคุณไม่มีอะไรใช่ไหม”

Chinese

王一珩：“这几道菜都好下饭。”

Thai

หวังอี้เหิง: “กับข้าวทุกอย่างกินกับข้าวได้ดี”

Chinese

袁骅：“说真的，要论下饭的话，江省菜绝对第一。”

Thai

หยวนหัว: “พูดจริงๆ ถ้าพูดถึงกับข้าวที่กินกับข้าวได้ดี อาหารมณฑลเจียงต้องที่หนึ่ง”

Chinese

袁骅说完，又立马问道：“陈知远，现在这个时候田里是不是有很多螺蛳？”

Thai

หยวนหัวพูดจบ ก็ถามทันที “เฉินจื้อหยวน ตอนนี้ในนามีหอยโข่งเยอะไหม”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“那我们下午摸点螺蛳回来炒着吃？”

Thai

“งั้นเราบ่ายนี้ไปเก็บหอยโข่งมาผัดกินไหม”

Chinese

“这附近有吗？”

Thai

“แถวนี้มีไหม”

Chinese

“有的，到处都是。”陈知远笑着说道：“不过一下午时间也不长，你们最好还是先做任务，要不然今天晚上就只能喝西北风了。”

Thai

“มีสิ มีทั่วไปหมด” เฉินจื้อหยวนยิ้ม “แต่เวลาบ่ายนี้ก็ไม่นาน พวกคุณทำภารกิจก่อนดีกว่า ไม่งั้นคืนนี้ก็คงต้องกินลมกินแล้ง”

Chinese

三人没当回事，美滋滋地吃着饭，李琛特别给面子，他和吴棋一人吃了两碗，吃得时候一脸享受。

Thai

ทั้งสามคนไม่สนใจ กินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย หลี่เฉินให้เกียรติเป็นพิเศษ เขากับอู๋ฉีกินคนละสองชาม หน้าตาชวนให้อิจฉาระหว่างกิน

Chinese

午饭过后，三个人也没急着去做任务赚钱。

Thai

หลังอาหารกลางวัน ทั้งสามคนก็ไม่รีบร้อนไปทำภารกิจหาเงิน

Chinese

袁骅喝着茶给老婆孩子打起了视频。

Thai

หยวนหัวดื่มชาไป วิดีโอคอลกับภรรยาและลูก

Chinese

李琛坐在摇椅上把帽子盖在脸上睡觉。

Thai

หลี่เฉินนั่งบนเก้าอี้โยก เอาหมวกคลุมหน้าหลับ

Chinese

王一珩在院子里和两只大黄狗踢起了球。

Thai

หวังอี้เหิงเล่นฟุตบอลกับอาเหลืองสองตัวในลานบ้าน

Chinese

陈知远和姜柠上楼午睡去了，在床上躺了半个小时，下楼的时候，三个人竟然还在院子里。

Thai

เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงขึ้นไปนอนพักกลางวันบนชั้นบน นอนบนเตียงครึ่งชั่วโมง ตอนลงมาทั้งสามคนยังอยู่ในลานบ้าน

Chinese

不过他们不急，陈知远也不急，就这样一直坐到下午三点多，王一珩才悠悠问了一句：“老李，老袁，咱们是不是去该做任务了？”

Thai

แต่พวกเขาไม่รีบ เฉินจื้อหยวนก็ไม่รีบ นั่งกันอย่างนั้นจนบ่ายสามกว่า หวังอี้เหิงถึงถามช้าๆ “เหล่าหลี่ เหล่าหยวน พวกเราไปทำภารกิจกันเถอะ”

Chinese

袁骅：“你不说我差点都给忘了。”

Thai

หยวนหัว: “นายไม่พูดชั้นก็เกือบลืม”

Chinese

李琛：“中午这顿碳水太足了，我有点晕碳，要不你俩去吧。”

Thai

หลี่เฉิน: “ข้าวเที่ยงวันนี้คาร์บหนักไปหน่อย ชั้นมึนคาร์บ ไม่งั้นนายสองคนไปเถอะ”

Chinese

“一珩。”

Thai

“อี้เหิง”

Chinese

袁骅给王一珩使了个眼色，后者立马上前，两人一人抓着李琛一只手，硬生生把他从椅子上拉了起来。

Thai

หยวนหัวส่งสายตาให้หวังอี้เหิง อีกฝ่ายรีบเข้ามา สองคนจับมือหลี่เฉินคนละข้าง ดึงเขาลุกจากเก้าอี้อย่างแรง

Chinese

“我靠，你真重啊。”

Thai

“โอ้ย แกหนักจริง”

Chinese

“你现在是不是有两百斤了？”

Thai

“ตอนนี้แกสองร้อยชั่งหรือยัง”

Chinese

李琛贱兮兮笑道：“只要我不上秤，就永远是一百八十。”

Thai

หลี่เฉินยิ้มเจ้าเล่ห์ “ตราบใดที่ชั้นไม่ขึ้นตาชั่ง ชั้นก็หนึ่งร้อยแปดสิบตลอดไป”

Chinese

“你再胖下去，翻个身都能把你老婆压死。”

Thai

“ถ้าแกอ้วนกว่านี้ พลิกตัวทีก็ทับเมียแกตาย”

Chinese

“老袁，录节目呢，你丫胡说什么？小心封杀你！”

Thai

“เหล่าหยวน กำลังอัดรายการอยู่นะ แกพูดอะไรบ้าๆ ระวังถูกแบน”

Chinese

“没事，后期剪掉就掉了。”

Thai

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวตัดตอนตัดต่อออก”

Chinese

“你二逼啊，这是直播节目。”

Thai

“แกโง่หรือเปล่า นี่รายการไลฟ์”

Chinese

“我靠，我给忘了。”

Thai

“โอ้ย ชั้นลืม”

Chinese

三个人你一句我一句，折腾了十几分钟，才离开了院子，工作人员早就做好了准备，三个人选好任务后，就有不同的人带他们去做任务了。

Thai

สามคนผลัดกันพูด ผลัดกันเถียง กว่าจะออกจากลานบ้านก็ปาเข้าไปสิบนาที ทีมงานเตรียมตัวไว้แล้ว พอทั้งสามคนเลือกภารกิจเสร็จ ก็มีคนพาไปทำภารกิจต่างๆ

Chinese

其实任务都不难，但四月底的江州，气温就已经接近三十度了，在外面待着，还是挺热的。

Thai

จริงๆ ภารกิจไม่ยาก แต่เมืองเจียงโจวปลายเดือนเมษายน อุณหภูมิใกล้สามสิบองศาแล้ว อยู่นอกบ้านก็ยังร้อนอยู่

Chinese

节目组给他们每个人都找了一个老师，手把手教他们干活。

Thai

ทีมงานรายการหาครูสอนให้แต่ละคน สอนแบบตัวต่อตัว

Chinese

王一珩扎稻草人、李琛搭菜架、袁骅给果树套网袋。

Thai

หวังอี้เหิงทำหุ่นไล่กา หลี่เฉินสร้างโครงผัก หยวนหัวใส่ถุงตาข่ายให้ไม้ผล

Chinese

扎稻草人还稍微有点技术含量。

Thai

การทำหุ่นไล่กามีเทคนิคเล็กน้อย

Chinese

搭菜架和套网袋可以说一点技术含量都没有，纯粹是体力活。

Thai

ส่วนสร้างโครงผักกับใส่ถุงตาข่ายเรียกว่าไม่มีเทคนิคเลย เป็นงานใช้แรงล้วนๆ

Chinese

这比第二期傅斯年和程安劈两天柴要轻松多了，可偏偏三个人一个比一个懒。

Thai

นี่เบากว่าตอนที่สองที่ฟูซือเหนียนและเฉิงอันผ่าฟืนสองวันมาก แต่ทั้งสามคนกลับขี้เกียจคนละแบบ

Chinese

王一珩刚扎完两个稻草人，就躲到阴凉的树底下坐着去了。

Thai

หวังอี้เหิงเพิ่งทำหุ่นไล่กาเสร็จสองตัว ก็ไปนั่งใต้ร่มไม้

Chinese

李琛脱了鞋子，在一个水沟旁边玩起了水。

Thai

หลี่เฉินถอดรองเท้า ไปเล่นน้ำข้างร่องน้ำ

Chinese

袁骅套网袋套到一半，就爬上了一棵桑树，去摘树上又黑又紫的桑葚吃了。

Thai

หยวนหัวใส่ถุงตาข่ายไปครึ่งทาง ก็ปีนต้นหม่อน ไปเก็บลูกหม่อนดำๆ ม่วงๆ กิน

Chinese

【综艺三大懒神！】

Thai

【สามเทพขี้เกียจแห่งรายการวาไรตี้！】

Chinese

【我上班也是这个状态。】

Thai

【ฉันทำงานก็สภาพนี้】

Chinese

【哈哈哈，你们看袁骅的嘴。】

Thai

【ฮ่าๆ ดูปากหยวนหัวสิ】

Chinese

工作人员站在树底下，看着树上的袁骅，心里都快慌死了。

Thai

ทีมงานยืนใต้ต้นไม้ มองหยวนหัวบนต้นไม้ ใจแทบจะวาย

Chinese

四十多岁的人了，怎么说上树就上树啊。

Thai

อายุปาเข้าไปสี่สิบกว่าแล้ว พูดขึ้นต้นไม้ก็ขึ้นเลย

Chinese

袁骅本人丝毫不慌，他小时候可皮了，在家长老师的眼里，妥妥的魔童，爬树对他来说根本就不是事。

Thai

ส่วนหยวนหัวไม่สะทกสะท้านเลย ตอนเด็กเขาซนมาก ในสายตาพ่อแม่ครูบาอาจารย์ คือปีศาจตัวน้อย ปีนต้นไม้ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

Chinese

这会儿他还在树上给观众科普自己小时候的光辉事迹，丝毫没意识到，他吃桑葚吃得嘴唇四周全部都染成黑色的，就跟化了妆一样，特别搞笑。

Thai

ตอนนี้เขายังอยู่บนต้นไม้เล่าเรื่องเกรียงไกรในวัยเด็กให้ผู้ชมฟัง ไม่รู้ตัวเลยว่ากินลูกหม่อนจนรอบปากดำหมด เหมือนแต่งหน้า ตลกมาก

Chinese

直播画面在三个人身上来回切换，在家里等着的陈知远，眼看着太阳从头顶移到西边，又一点点下山，心里也开始着急了。

Thai

ภาพไลฟ์สลับไปมาระหว่างทั้งสามคน เฉินจื้อหยวนที่รออยู่ที่บ้าน เห็นดวงอาทิตย์จากเหนือหัวเคลื่อนไปทางตะวันตก แล้วค่อยๆ ตกดิน ใจก็เริ่มร้อน

Chinese

“家义、吴棋，你俩去看看，他们怎么还没回来。”

Thai

“เจียอี้ อู๋ฉี สองคนไปดูหน่อย ว่าทำไมพวกเขายังไม่กลับ”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

蒋家义和吴棋很快骑着电动车出发了。

Thai

เจี่ยงเจียอี้และอู๋ฉีรีบขับรถไฟฟ้าออกไป

Chinese

顾小棠自言自语了一句：“都这个点了还没回来，今天晚上恐怕要很晚才能吃上了。”

Thai

กู้เสี่ยวถางพึมพำกับตัวเอง:“ป่านนี้แล้วยังไม่กลับกันอีกคืนนี้คงได้กินกันดึกแน่เลย”

Chinese

陈知远轻声道：“你做好晚上吃青菜萝卜的准备。”

Thai

เฉินจื้อหยวนพูดเบาๆ:“เตรียมใจไว้ว่าคืนนี้คงได้กินผักกับหัวไชเท้า”

Chinese

顾小棠笑道：“我倒是无所谓，可姜柠姐姐怎么办？”

Thai

กู้เสี่ยวถางหัวเราะ:“ฉันไม่เป็นไรหรอก แต่พี่เจียงหนิงล่ะจะทำยังไง?”

Chinese

姜柠摇摇头，刚想说自己吃什么都行，陈知远就笑着说道：“孙亦同、阮青青他们来的时候，节目组不是奖励了三斤牛肉吗，我特意剩了一点在冰箱，晚上给你嫂子做番茄牛腩面。”

Thai

เจียงหนิงส่ายหน้า กำลังจะบอกว่ากินอะไรก็ได้ เฉินจื้อหยวนก็หัวเราะพูด:“ตอนที่ซุนอี้ถงกับหร่วนชิงชิงมาทีมงานรายการไม่ได้ให้รางวัลเป็นเนื้อวัวสามจินหรอกเหรอ ผม特意เหลือไว้เล็กน้อยในตู้เย็น จะทำเนื้อตุ๋นมะเขือเทศเส้นให้เมียพี่กินตอนเย็น”

Chinese

姜柠立马问道：“就我一个人吃吗？”

Thai

เจียงหนิงถามทันที:“ให้ฉันกินคนเดียวเหรอ?”

Chinese

“只够两个人的，我就不吃了，要不你和小棠吃吧，反正就你们两个女的。”

Thai

“พอแค่สองคน ผมไม่กินแล้ว เอางี้คุณกับเสี่ยวถางกินกันเถอะ ก็แค่คุณผู้หญิงสองคนนี่นา”

Chinese

“这好吗？三位老师都是客人。”

Thai

“ดีเหรอ? อาจารย์สามท่านเป็นแขกนะ”

Chinese

“我们都是有言在先的，烧烤就留到明天晚上吃吧。”

Thai

“เราตกลงกันไว้แล้ว ปิ้งย่างเอาไว้กินพรุ่งนี้เย็น”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอ้”

Chinese

又过去了半小时。

Thai

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง

Chinese

院墙外面总算是响起了袁骅、李琛、王一珩三个人的声音，当他们三个走到院子门口的时候，陈知远人都看傻了。

Thai

นอกกำแพงลานบ้านก็มีเสียงของหยวนหัว หลี่เฉิน หวังอี้เหิงดังขึ้น เมื่อทั้งสามเดินมาถึงหน้าประตูลานบ้าน เฉินจื้อหยวนก็ตะลึง

Chinese

三个人走得时候还是干干净净的，回来的时候全都成了泥人。

Thai

ตอนที่สามคนออกไปก็ยังสะอาดสะอ้าน แต่กลับมากลายเป็นคนโคลนไปหมด

Chinese

原来是袁骅对嗦螺蛳一直念念不忘，任务没做完，就去找了李琛和王一珩，三个人跑到田里摸了半桶螺蛳回来，刚开始李琛和王一珩还不想下田，结果被袁骅直接拉了下去，弄得身上全都是泥巴。

Thai

ที่แท้ก็เป็นเพราะหยวนหัวยังคิดถึงการดูดหอยทากไม่หาย ยังทำภารกิจไม่เสร็จก็ไปหาหลี่เฉินกับหวังอี้เหิง สามคนวิ่งไปที่นาเก็บหอยทากมาได้ครึ่งถัง ตอนแรกหลี่เฉินกับหวังอี้เหิงยังไม่อยากลงนา สุดท้ายถูกหยวนหัวลากลงไปจนตัวเปื้อนโคลน

Chinese

“不是，你们三个谁啊？！”

Thai

“ไม่ใช่ พวกนายสามคนเป็นใครเนี่ย?!”

Chinese

“陈知远，你看我们弄了多少螺蛳回来。”

Thai

“เฉินจื้อหยวน ดูสิเราเก็บหอยทากมาได้เท่าไหร่”

Chinese

“等一下等一下！”

Thai

“เดี๋ยวก่อน ๆ!”

Chinese

看到三人要走过来，陈知远赶紧阻止道：“你们先把身上冲洗一下，别弄得家里全是泥。”

Thai

เห็นทั้งสามจะเดินมา เฉินจื้อหยวนรีบห้าม:“พวกนายล้างเนื้อล้างตัวก่อน อย่าให้โคลนเต็มบ้าน”

Chinese

说着话，陈知远就把水管拿到前院，接上水龙头后，直接把水管对着三个人滋水。

Thai

พูดพลางเฉินจื้อหยวนก็เอาสายยางไปที่ลานหน้า ต่อสายกับก๊อกน้ำแล้วก็ฉีดน้ำใส่ทั้งสามคนตรง ๆ

Chinese

“唔，好爽。”

Thai

“อืม สบายจัง”

Chinese

“我头上全是泥，老袁你就不是人。”

Thai

“หัวฉันเต็มไปด้วยโคลน ไอ้หยวนเอ๊ย ไม่ใช่คนแล้ว”

Chinese

“让我先洗个脚。”

Thai

“ให้ฉันล้างเท้าก่อน”

Chinese

“两位女同志能不能回避一下，我想把上面的衣服脱了。”

Thai

“คุณผู้หญิงสองคนหลบตาหน่อยได้ไหม ฉันอยากถอดเสื้อด้านบน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

……

Thai

…