บทที่ 260

สองขีด

两条杠杠

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“是不是真的哦。”

ไทย

“จริงเหรอเนี่ย”

จีน

姜柠将信将疑地走进厨房,给自己拿了一副碗筷。

ไทย

เจียงหนิงทั้งเชื่อทั้งไม่เชื่อเดินเข้าไปในครัว หยิบชามตะเกียบให้ตัวเอง

จีน

出来之后坐在陈知远边上,也用筷子夹了一块可乐鸡翅,放进嘴里尝了下味道后,姜柠就垮着小脸说道:“分明就很一般嘛,就知道你们是在骗我。”

ไทย

ออกมาก็นั่งข้างๆเฉินจื้อหยวน ใช้ตะเกียบหยิบปีกไก่กลางโค้กชิ้นหนึ่งใส่ปากชิมรส แล้วเจียงหนิงก็ทำหน้าบูดบึ้งพูดว่า “ก็ธรรมดามากนี่นา รู้อยู่แล้วว่าพวกคุณหลอกฉัน”

จีน

“第一次能做成这样,就已经很不错了。”

ไทย

“ทำครั้งแรกได้ขนาดนี้ก็ดีมากแล้ว”

จีน

“就是。”

ไทย

“ใช่”

จีน

姜柠被夸得还挺开心的,但不知道是可乐鸡翅太油腻了,还是别的什么原因,一种恶心的感觉突然油然而生,她急忙放下筷子,用手捂住了小嘴,毫无征兆地干呕了几下。

ไทย

เจียงหนิงถูกชมก็รู้สึกดีใจ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะปีกไก่กลางโค้กมันเยิ้มเกินไป หรือเหตุผลอื่น อยู่ดีๆ ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา เธอรีบวางตะเกียบ ใช้มือปิดปากเล็กๆ แล้วอาเจียนแห้งๆ หลายครั้งโดยไม่มีสัญญาณ

จีน

陈知远赶忙伸手轻拍着她的后背,眉头轻蹙道:“怎么了?”

ไทย

เฉินจื้อหยวนรีบยื่นมือมาแตะแผ่นหลังเบาๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อยถาม “เป็นอะไร”

จีน

姜柠摇了摇头表示自己也不清楚。

ไทย

เจียงหนิงส่ายหน้าบอกว่าไม่รู้เหมือนกัน

จีน

王瑶像是突然想到了什么,她一把抓住了姜柠的手很急切地问道:“丫头,你最近一次例假是什么时候?”

ไทย

หวังเหยาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จู่ๆ ก็คว้ามือเจียงหนิงถามอย่างร้อนรน “หนิงน้อย ครั้งสุดท้ายที่หนูมีประจำเดือนเมื่อไหร่”

จีน

姜柠瞪大眼睛,也没说话,只是很惊讶地看着王瑶。

ไทย

เจียงหนิงเบิกตาโต ไม่พูดอะไร แค่มองหวังเหยาอย่างตกใจ

จีน

王瑶见状,立马站起身说道:“在家等着,哪也不要去,我出去一趟,马上回来。”

ไทย

หวังเหยาเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นยืนทันที พูดว่า “รออยู่บ้านนะ อย่าไปไหน เดี๋ยวแม่ไปแป๊บเดียว กลับมาเร็ว”

จีน

王瑶哪里还顾得上吃饭,急急忙忙拎着包包走了。

ไทย

หวังเหยาไม่สนใจจะกินข้าวต่อ รีบหิ้วกระเป๋าออกไป

จีน

陈知远心颤颤地问道:“真有了吗?”

ไทย

เฉินจื้อหยวนถามด้วยใจสั่น “ท้องจริงเหรอ”

จีน

姜柠似乎是没做好准备,有些心不在焉的。

ไทย

เจียงหนิงดูเหมือนยังไม่พร้อม ค่อนข้างเหม่อลอย

จีน

“这是好事。”陈知远挪动椅子,把姜柠抱进了怀里,轻声安抚道:“别担心,我在呢。”

ไทย

“นี่เป็นเรื่องดี” เฉินจื้อหยวนขยับเก้าอี้ ดึงเจียงหนิงเข้ามากอด ปลอบเบาๆ “ไม่ต้องกังวล ผมอยู่นี่ไง”

จีน

大概过了一刻钟左右,王瑶就又火急火燎地回来了。

ไทย

ประมาณสิบห้านาที หวังเหยาก็รีบร้อนกลับมา

จีน

他从药店的包装袋里,拿出一根验孕棒和一个塑料杯子递给了姜柠,嘴里同时说道:“先吃饭吧,一会儿你自己去卫生间测一下。”

ไทย

เขาหยิบที่ตรวจครรภ์หนึ่งอันและถ้วยพลาสติกออกมาจากถุงร้านยา ยื่นให้เจียงหนิง พร้อมพูดว่า “กินข้าวก่อนเถอะ เดี๋ยวหนูเข้าห้องน้ำไปตรวจเอง”

จีน

姜柠哪还吃得下饭,很快就进了卫生间。

ไทย

เจียงหนิงจะกินข้าวลงคอได้ที่ไหน รีบเข้าห้องน้ำไป

จีน

五分钟后。

ไทย

ห้านาทีผ่านไป

จีน

姜柠从卫生间里出来了。

ไทย

เจียงหนิงออกมาจากห้องน้ำ

จีน

王瑶和陈知远眼巴巴地看着她,最后还是王瑶先开口问了一句:“丫头,怎么样了?”

ไทย

หวังเหยากับเฉินจื้อหยวนจ้องมองเธอไม่กะพริบ สุดท้ายหวังเหยาก็ถามก่อน “หนิงน้อย เป็นยังไง”

จีน

姜柠没说话,只是伸手把验孕棒递给了王瑶。

ไทย

เจียงหนิงไม่พูดอะไร ยื่นที่ตรวจครรภ์ให้หวังเหยา

จีน

王瑶拿起来一看:上面很清楚的两条杠杠。

ไทย

หวังเหยาหยิบขึ้นมาดู: บนนั้นมีสองขีดชัดเจน

จีน

王瑶当时就直接站了起来,在餐厅里揉了双手徘徊了几步后,才拿起手机给姜景明打起了电话。

ไทย

หวังเหยาลุกขึ้นยืนทันที เดินวนไปมาในห้องอาหารสองสามก้าว แล้วค่อยหยิบมือถือโทรหาเจียงจิ่งหมิง

จีน

“老公,小柠她有了。”

ไทย

“ที่รัก หนิงน้อยเขาท้อง”

จีน

姜景明糊里糊涂地:“什么有了?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงงง “อะไรท้อง”

จีน

“怀上了。”

ไทย

“ท้องไง”

จีน

姜景明像被220v的电流击中了一样,浑身打了个激灵追问道:“你说什么?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงเหมือนถูกไฟฟ้า 220 โวลต์ช็อต สะดุ้งทั้งตัวถามซ้ำ “ว่ายังไงนะ”

จีน

“她怀上了,验孕棒刚测过。”

ไทย

“เขาท้องแล้ว เพิ่งตรวจที่ตรวจครรภ์”

จีน

姜景明说话难得吞吞吐吐:“你……你……你们现在在哪?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงพูดตะกุกตะกัก “คุณ…คุณ…พวกคุณอยู่ไหนตอนนี้”

จีน

“丽宫。”

ไทย

“ลี่กง”

จีน

“我马上过去。”

ไทย

“ฉันจะรีบไป”

จีน

挂了电话后,王瑶就又给老太太打了个电话。

ไทย

หลังจากวางสาย หวังเหยาก็โทรหาคุณย่าอีกครั้ง

จีน

“妈,小柠她怀上了。”

ไทย

“แม่คะ หนิงน้อยเขาท้องแล้ว”

จีน

老太太到底是见过世面,表现比姜景明要冷静的多:“菩萨保佑,你下午带柠丫头去医院再检查一下。”

ไทย

คุณย่าเป็นคนผ่านโลกมามาก ดูสงบกว่าเจียงจิ่งหมิงมาก “พระคุ้มครอง เธอพาหนิงน้อยไปโรงพยาบาลตรวจอีกทีตอนบ่าย”

จีน

“好。”

ไทย

“ค่ะ”

จีน

王瑶打完两个电话后,没有再继续打电话,而是把验孕棒的图片直接发到了【王家大院】群里。

ไทย

หลังจากหวังเหยาโทรสองสายเสร็จ ก็ไม่ได้โทรต่อ แต่ส่งรูปที่ตรวจครรภ์ไปในกลุ่ม【หวังเจียต้าย่วน】

จีน

家庭群里顿时比过年还要热闹。

ไทย

กลุ่มครอบครัวครึกครื้นยิ่งกว่าตรุษจีนเสียอีก

จีน

王清越:“???”

ไทย

หวังชิงเยวี่ย: “???”

จีน

王清越:“!!!”

ไทย

หวังชิงเยวี่ย: “!!!”

จีน

孙慧:“小柠怀上了?”

ไทย

ซุนฮุ่ย: “หนิงน้อยท้องเหรอ”

จีน

李萍萍:“恭喜恭喜,我们家又要添人了。”

ไทย

หลี่ผิงผิง: “ยินดีด้วยๆ ครอบครัวเราจะมีคนเพิ่มอีกแล้ว”

จีน

王楠:“开年的第一个好消息!”

ไทย

หวังหนาน: “ข่าวดีแรกของปี”

จีน

王镇东:“跟妈打个电话,让妈也高兴高兴。”

ไทย

หวังเจิ้นตง: “โทรหาแม่สิ ให้แม่ดีใจด้วย”

จีน

王煊:“不是,这也太快了吧,有没有可能这是姑姑的?”

ไทย

หวังเซวียน: “ไม่ใช่สิ เร็วเกินไป หรือว่าจะเป็นของป้า”

จีน

李萍萍:“你脑残啊?”

ไทย

หลี่ผิงผิง: “สมองเสื่อมรึไง”

จีน

孙慧:“瞎说什么。”

ไทย

ซุนฮุ่ย: “พูดอะไรบ้าๆ”

จีน

王煊撤回了一条消息。

ไทย

หวังเซวียนลบข้อความหนึ่ง

จีน

王煊:“/傻笑(表情)”

ไทย

หวังเซวียน: “/ยิ้มโง่ๆ(สติกเกอร์)”

จีน

家里人都挺高兴的,但姜柠却还处在茫然的状态当中,倒不是害怕,就是有点……没反应过来。

ไทย

ทุกคนในบ้านดีใจกันมาก แต่เจียงหนิงยังอยู่ในอาการมึนงง ไม่ได้กลัว แต่แค่… ยังไม่ทันตั้งตัว

จีน

陈知远没急着把消息告诉老陈和老王,一直在抱着姜柠。

ไทย

เฉินจื้อหยวนไม่รีบบอกข่าวให้คุณเฉินกับคุณหวัง ยังกอดเจียงหนิงอยู่

จีน

王瑶放下手机后,也走到旁边,摸了摸姜柠的脑袋笑道:“我家丫头也快要当妈妈喽。”

ไทย

หวังเหยาวางมือถือก็เดินเข้ามา ลูบหัวเจียงหนิงยิ้ม “ลูกแม่ก็ใกล้จะเป็นแม่แล้วนะ”

จีน

“妈~”

ไทย

“แม่~”

จีน

“别垮着一张脸,这是好事,你爸马上就过来了,我们先吃饭。”

ไทย

“อย่าทำหน้าอย่างนั้น นี่เรื่องดี พ่อหนูกำลังจะมา เรากินข้าวกันก่อน”

จีน

“没胃口。”

ไทย

“ไม่อยากกิน”

จีน

“多少吃一点。”

ไทย

“กินหน่อยเถอะ”

จีน

三个人简单对付了一口,陈知远刚把饭碗收到厨房里,姜景明就从单位上‘杀’了过来。

ไทย

สามคนกินกันง่ายๆ พอเฉินจื้อหยวนเก็บชามไปในครัว เจียงจิ่งหมิงก็ ‘บุก’ มาจากที่ทำงาน

จีน

看到母女两个坐在沙发上,他走上前问道:“怎么发现的?”

ไทย

เมื่อเห็นแม่ลูกนั่งอยู่บนโซฟา เขาก็เดินไปถาม “เจอได้ยังไง”

จีน

“吃饭的时候突然犯恶心,我就去买了验孕棒,没想到一验就验中了。”

ไทย

“ตอนกินข้าวอยู่ดีๆ ก็คลื่นไส้ เลยไปซื้อที่ตรวจครรภ์ ไม่คิดว่าตรวจแล้วติด”

จีน

“走吧,我们去医院检查一下。”

ไทย

“ไปกันเถอะ เราไปโรงพยาบาลตรวจกัน”

จีน

姜柠嘟起嘴,靠在王瑶身上有些不太情愿地说道:“不是已经验出来了吗,为什么还要去医院啊?”

ไทย

เจียงหนิงมุ่ยปาก พิงหวังเหยาพูดไม่ค่อยเต็มใจ “ก็ตรวจออกมาแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องไปโรงพยาบาลอีก”

จีน

“保险一点,顺便看看怀了多久了。”

ไทย

“เพื่อความปลอดภัย เผื่อจะได้ดูว่าท้องได้กี่สัปดาห์”

จีน

陈知远也附和道:“去吧,没关系的,一会儿就好了。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนเสริม “ไปเถอะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็เสร็จ”

จีน

一家人很快坐车去了趟妇产医院,抽血、验尿,五十多分钟就拿到了报告单。

ไทย

ครอบครัวรีบขึ้นรถไปโรงพยาบาลสูตินรีเวช เจาะเลือด ตรวจปัสสาวะ กว่าห้าสิบนาทีก็ได้รายงาน

จีน

结果是一切正常,怀孕已经有四周了。

ไทย

ผลปกติทุกอย่าง ตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้ว

จีน

医生嘱咐两周后,再来医院做个B超,排除一下宫外孕,之后每隔一段时间就要去医院做个检查。

ไทย

หมอกำชับว่าอีกสองสัปดาห์ให้มาโรงพยาบาลอีกครั้งเพื่ออัลตราซาวด์ ตรวจดูว่าท้องนอกมดลูกหรือเปล่า หลังจากนั้นให้มาตรวจเป็นระยะ

จีน

从医院回去的路上,陈知远才给家里打了个电话,老王一听说姜柠怀上了,激动地话都说不利索了。

ไทย

ระหว่างทางกลับจากโรงพยาบาล เฉินจื้อหยวนเพิ่งโทรบ้าน คุณหวังพอได้ยินว่าเจียงหนิงท้อง ตื่นเต้นจนพูดไม่รู้เรื่อง

จีน

陈知远挂了电话后,姜景明也说话了:“丫头,要不你还是回家住吧,让你妈陪着你。”

ไทย

หลังจากเฉินจื้อหยวนวางสาย เจียงจิ่งหมิงก็พูด “หนิงน้อย กลับมาอยู่บ้านเถอะ ให้แม่หนูอยู่เป็นเพื่อน”

จีน

姜柠很快说道:“你们不要小题大做好不好,你们越这样,我心里就越慌。”

ไทย

เจียงหนิงรีบพูด “พวกคุณอย่าตื่นเต้นไปหน่อยเลย ยิ่งเป็นแบบนี้ หนูยิ่งใจสั่น”

จีน

“可是……”

ไทย

“แต่…”

จีน

王瑶打断道:“让她吧,反正离得也不远,不过四月份小陈不是要录节目吗,你到时候……”

ไทย

หวังเหยาพูดแทรก “ให้เขาเถอะ ยังไงก็ไม่ไกลกัน แต่เดือนเมษาเสี่ยวเฉินต้องอัดรายการไม่ใช่เหรอ เธอตอนนั้น…”

จีน

“我要和他一起,我问过豆包了,怀孕四个月才会开始大肚子。”

ไทย

“หนูจะไปกับเขา หนูถาม Doubao แล้ว ท้องสี่เดือนถึงจะเริ่มใหญ่ขึ้น”

จีน

姜景明担忧道:“这能行吗?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงถามด้วยความเป็นห่วง “แบบนี้จะไหวเหรอ?”

จีน

姜柠努了努嘴:“反正我要去。”

ไทย

เจียงหนิงทำปากยื่น “ยังไงหนูก็จะไป”

จีน

陈知远笑着说道:“没关系的,节目最多录一个月,也不需要她做什么,我会照顾好她的,爸你放心吧,现在天大地大她最大。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนพูดยิ้ม ๆ “ไม่เป็นไรครับ รายการถ่ายทำอย่างมากก็แค่เดือนเดียว ไม่ต้องให้เธอทำอะไรด้วย ผมจะดูแลเธอเอง คุณพ่อวางใจเถอะ ตอนนี้เธอคือคนสำคัญที่สุด”

จีน

姜景明看姜柠态度坚决,也就没有再说什么,他想着反正小陈的父母也在那边,节目也是以直播的形式播出,自己在手机上就能看到他们,这样也好。

ไทย

เจียงจิ่งหมิงเห็นเจียงหนิงใจแข็ง ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาคิดว่า ยังไงพ่อแม่ของเสี่ยวเฉินก็อยู่ที่นั่นด้วย รายการก็ออกอากาศในรูปแบบไลฟ์ ตัวเองก็สามารถดูพวกเขาผ่านมือถือได้ อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน

จีน

两周后。

ไทย

สองสัปดาห์ต่อมา

จีน

一家人再次来到医院,准备做第二次检查。

ไทย

คนในครอบครัวกลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง เพื่อเตรียมตรวจครั้งที่สอง

จีน

这一次,老太太也跟着一起来了。

ไทย

ครั้งนี้ คุณยายก็มาด้วย

จีน

姜柠躺在床上,医生拿着仪器在她的小腹位置缓缓移动,目光一直看着仪器上的画面。

ไทย

เจียงหนิงนอนอยู่บนเตียง หมอถือเครื่องมือเคลื่อนที่ช้า ๆ บริเวณท้องน้อยของเธอ สายตาจ้องมองภาพบนจอเครื่องมือ

จีน

只过了六七分钟,医生就笑着说道:“姜厅,恭喜啊。”

ไทย

ผ่านไปเพียงหกเจ็ดนาที หมอก็พูดยิ้ม ๆ “คุณเจียง ยินดีด้วยนะครับ”

จีน

姜景明问道:“没问题吧?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงถาม “ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ?”

จีน

医生摇了摇头,解释道:“没什么问题,而且你闺女怀得还是双胞胎。”

ไทย

หมอส่ายหน้า อธิบาย “ไม่มีปัญหาอะไรครับ และลูกสาวของคุณท้องลูกแฝดด้วย”

จีน

“双胞胎!!!”

ไทย

“ลูกแฝด!!!”

จีน

……

ไทย

…

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน