กินดีอยู่ดี

Chinese

王瑶挂掉姜景明的电话后，没有继续躺着。

Thai

หวังเหยาวางสายจากเจียงจิ่งหมิงแล้ว ก็ไม่ได้นอนต่ออีก

Chinese

通过直播看到两人在楼下聊得很开心，王瑶也没有下去打扰，自己也是从二十岁这个年纪过来的，她知道和喜欢的人呆在一起，是绝对不想有第三个人在旁边当电灯泡的。

Thai

ผ่านการไลฟ์เห็นคนสองคนคุยกันอย่างสนุกสนานที่ชั้นล่าง หวังเหยาก็ไม่ได้ลงไปรบกวน เธอเองก็เคยผ่านวัยยี่สิบปีมาก่อน เธอรู้ดีว่าการได้อยู่กับคนที่ชอบ ไม่มีใครอยากให้มีคนที่สามมาเป็นกระบอกไฟอยู่ใกล้ๆหรอก

Chinese

一直到下午四点，看到两人走到外面那间厨房里去了，王瑶才从楼上下来。

Thai

จนกระทั่งบ่ายสี่โมง เห็นทั้งสองคนเดินเข้าไปในครัวด้านนอก หวังเหยาจึงค่อยลงมาจากข้างบน

Chinese

她喝了一口陈知远中午弄的柠檬水，味道果然不错。

Thai

เธอจิบน้ำมะนาวที่เฉินจื้อหยวนทำไว้ตอนเที่ยง รสชาติใช้ได้จริงๆ

Chinese

然后迈步走到厨房门口，笑着问道：“你们两个小家伙又在鼓捣什么呢？”

Thai

แล้วก็เดินไปที่ประตูครัว ยิ้มถามว่า “แกสองคนกำลังวุ่นวายอะไรกันอีกล่ะ?”

Chinese

姜柠立马回道：“他刚才问我晚上想吃什么，我说想吃炸酱面，他说他要给我做。”

Thai

เจียงหนิงตอบทันทีว่า “เขาถามหนูเมื่อกี้ว่าค่ำนี้อยากกินอะไร หนูบอกว่าอยากกินบะหมี่น้ำเต้าหู้ผัด เขาบอกว่าจะทำให้หนูกิน”

Chinese

“小陈，你别听她的，她就一小馋猫。”

Thai

“เสี่ยวเฉิน อย่าไปฟังมัน มันก็แค่แมวน้อยขี้ตะกละ”

Chinese

“反正在家呆着也没事，生命在于折腾嘛。”

Thai

“ยังไงก็อยู่บ้านเฉยๆ ชีวิตมันก็อยู่ที่ได้ขยับเขยื้อนนี่นา”

Chinese

姜柠赶紧附和一句：“就是，我又不是光吃，我也会帮忙的好不好。”

Thai

เจียงหนิงรีบเสริมทันที “ใช่สิ หนูไม่ได้กินอย่างเดียวนะ หนูช่วยด้วยได้ไหมเล่า”

Chinese

“呵，你会做什么？”

Thai

“เหอะ แล้วแกทำอะไรเป็นล่ะ?”

Chinese

被自己妈妈看不起，姜柠顿时就想露一手，想证明自己在岛上学到的厨艺没有忘记，她把手机塞给王瑶，然后问道：“猪头，有什么要我帮忙的吗？”

Thai

ถูกแม่ตัวเองดูถูก เจียงหนิงอยากอวดฝีมือขึ้นมาทันที อยากพิสูจน์ว่าฝีมือทำครัวที่เรียนมาจากเกาะนั้นไม่ได้ลืม เธอยื่นมือถือให้หวังเหยา แล้วถามว่า “หัวหมู มีอะไรให้ช่วยไหม?”

Chinese

“额～”

Thai

“เอ่อ~”

Chinese

炸酱面，炸酱和面都很重要。

Thai

บะหมี่น้ำเต้าหู้ผัด ทั้งเต้าหู้ผัดและเส้นบะหมี่ล้วนสำคัญ

Chinese

做炸酱的肉还没有化冻，陈知远本来想自己弄面团的，看姜柠这么积极，他很快说道：“那你来揉面团。”

Thai

เนื้อที่จะทำเต้าหู้ผัดยังไม่ละลายน้ำแข็ง เฉินจื้อหยวนตั้งใจจะนวดแป้งเอง แต่เห็นเจียงหนิงกระตือรือร้นขนาดนี้ เขารีบพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นแกมานวดแป้งสิ”

Chinese

“怎么弄？”

Thai

“ทำยังไง?”

Chinese

“这里有称，你自己称，我们三个人400g面粉就够了，放4克盐，水的话一点点往里加，你先把手洗了。”

Thai

“นี่มีตาชั่ง แกชั่งเอง แป้ง 400 กรัมก็พอสำหรับเราสามคน ใส่เกลือ 4 กรัม น้ำค่อยๆ เติมทีละนิด ล้างมือก่อน”

Chinese

“好！”

Thai

“ได้!”

Chinese

外面这间厨房比里面的厨房要大很多，不过光柴火灶就占了很大的空间，陈知远给姜柠找好了所有的工具，就让姜柠自己发挥了。

Thai

ครัวด้านนอกนี้ใหญ่กว่าครัวด้านในมาก แต่แค่เตาฟืนก็กินพื้นที่เยอะแล้ว เฉินจื้อหยวนหาเครื่องมือทั้งหมดให้เจียงหนิง แล้วปล่อยให้เธอจัดการเอง

Chinese

自己则趁这个时候把香菇给泡上了，然后把葱姜蒜都切成丁。

Thai

ส่วนตัวเองก็แช่เห็ดหอมระหว่างนี้ แล้วหั่นขิง กระเทียม ต้นหอมเป็นลูกเต๋า

Chinese

姜柠还是第一次干这活儿，她先用勺子舀了一勺面粉出来，称好重量倒进盆里，可她的手举得太高了，面粉倒下去立马扬了起来，弄得脸上都是。

Thai

เจียงหนิงเพิ่งเคยทำแบบนี้เป็นครั้งแรก เธอตักแป้งออกมาหนึ่งทัพพี ชั่งน้ำหนักใส่ลงในอ่าง แต่ยกมือสูงเกินไป แป้งกระจายขึ้นมาทันที ทำให้หน้าเปื้อนไปหมด

Chinese

“我就说你不会，还非要逞能。”王瑶都开始翻白眼了。

Thai

“ฉันบอกแล้วว่าแกไม่เป็น ยังจะขืนทำ” หวังเหยาเริ่มถอนสายตา

Chinese

陈知远看到姜柠脸上都沾上了面粉，哭笑不得洗了把手，用手抹掉姜柠脸上的面粉后，又抽了两张纸巾，把她的小脸给擦干了。

Thai

เฉินจื้อหยวนเห็นหน้าเจียงหนิงเปื้อนแป้ง ทั้งขำทั้งกลุ้ม ล้างมือแล้วใช้มือเช็ดแป้งบนหน้าเจียงหนิงออก แล้วก็หยิบกระดาษทิชชู่สองแผ่นมาเช็ดหน้าเธอให้แห้ง

Chinese

“你慢一点，别着急，现在还早呢。”

Thai

“ค่อยๆ หน่อย ไม่ต้องรีบ ตอนนี้ยังเช้าอยู่”

Chinese

姜柠撅着小嘴，继续舀第二勺面粉，称好400g面粉后，又按照陈知远说的往里加了4g盐。

Thai

เจียงหนิงเม้มปากเล็กน้อย แล้วตักแป้งช้อนที่สองต่อ ชั่งแป้งให้ได้ 400 กรัม แล้วก็ใส่เกลือ 4 กรัมตามที่เฉินจื้อหยวนบอก

Chinese

“现在可以放水了吗？”

Thai

“ใส่น้ำได้หรือยัง?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“热水还是冷水？”

Thai

“น้ำร้อนหรือน้ำเย็น?”

Chinese

“冷水就行。”陈知远提醒道：“你先称200g水出来，然后少量多次的放。”

Thai

“น้ำเย็นก็พอ” เฉินจื้อหยวนเตือน “แกชั่งน้ำ 200 กรัมก่อน แล้วค่อยๆ ใส่ทีละน้อย”

Chinese

“知道啦。”

Thai

“รู้แล้ว~”

Chinese

姜柠把水倒进盆里后，就开始揉起了面团，她的手实在小，力气也不大，揉了半天面团都没有成型。

Thai

เจียงหนิงเทน้ำลงในอ่างแล้วเริ่มนวดแป้ง มือเธอเล็กจริงๆ แรงก็ไม่ค่อยมี นวดตั้งนานแป้งก็ยังไม่เป็นก้อน

Chinese

好在也不着急，陈知远看她挺高兴的，就由着她弄了。

Thai

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องรีบร้อน เฉินจื้อหยวนเห็นเธอมีความสุขก็ปล่อยให้เธอทำไป

Chinese

胡同院子里。

Thai

ในลานของตรอกซอย

Chinese

老太太看到这一幕，忍不住笑道：“柠丫头变勤快了，都会下厨了。”

Thai

คุณยายแก่เห็นภาพนี้ก็อดขำไม่ได้ “หนูหนิงขยันขึ้นแล้วนะ ลงครัวเป็นด้วย”

Chinese

旁边的王老爷子痴痴看着电视，显然不在‘状态’。

Thai

คุณปู่หวังที่อยู่ข้างๆ จ้องทีวีอย่างเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ ‘อิน’ กับอะไร

Chinese

王瑶作为妈妈，有点看不下去了，她把镜头从姜柠身上移开，走上前拍起了陈知远。

Thai

หวังเหยาในฐานะแม่ ทนไม่ไหวแล้ว เธอเลื่อนกล้องออกจากตัวเจียงหนิง แล้วเดินเข้าไปถ่ายเฉินจื้อหยวน

Chinese

“哆哆哆～”

Thai

“ดก ดก ดก~”

Chinese

陈知远的刀工很熟练，洗好的葱姜蒜切完片后，很快又切成了丁，随后又把化好冻的猪肉拿到了砧板上，切起了肉沫。

Thai

ฝีมือการใช้มีดของเฉินจื้อหยวนคล่องแคล่วมาก ล้างขิง กระเทียม ต้นหอมเสร็จ หั่นเป็นแผ่นแล้วก็หั่นเป็นลูกเต๋าเร็วๆ จากนั้นก็เอาเนื้อหมูที่ละลายน้ำแข็งแล้วมาไว้บนเขียง สับเป็นเนื้อสับ

Chinese

【变成美食直播了是吧？】

Thai

【กลายเป็นไลฟ์ทำอาหารไปแล้วใช่ไหม?】

Chinese

【给老子看饿了。】

Thai

【ทำให้กูหิวเลย】

Chinese

【这还没到饭点呢。】

Thai

【นี่ยังไม่ถึงเวลากินข้าวเลยนะ】

Chinese

【人家过得这才叫生活。】

Thai

【คนอื่นเขาใช้ชีวิตแบบนี้กัน】

Chinese

“猪头，你看这样是不是弄好了？”

Thai

“หัวหมู ดูนี่สิ ใช้ได้รึยัง?”

Chinese

陈知远回头看了一眼，递了个保鲜膜给她：“你用保鲜膜盖住，醒个20分钟。”

Thai

เฉินจื้อหยวนหันไปมอง一眼 ยื่นพลาสติกแรปให้เธอ “ใช้พลาสติกแรปคลุมไว้ พักแป้ง 20 นาที”

Chinese

“好。”

Thai

“โอเค”

Chinese

王瑶这时也好奇问了一句：“待会儿用这个大锅弄吗？”

Thai

หวังเหยาก็ถามด้วยความอยากรู้ตอนนี้ “เดี๋ยวจะใช้หม้อใหญ่ใบนี้ทำเหรอ?”

Chinese

“对，这种柴火灶和煤气灶烧出来的饭菜味道都不一样，人多的时候用这个也方便。”

Thai

“ใช่ เตาฟืนแบบนี้กับเตาแก๊สให้รสชาติต่างกัน เวลามีคนเยอะก็สะดวกดี”

Chinese

闲下来的姜柠很快又主动请缨道：“那我来烧火。”

Thai

เจียงหนิงที่ว่างลงก็อาสาทันที “ถ้าอย่างนั้นหนูเป็นคนก่อไฟเอง”

Chinese

“你会吗？”

Thai

“แกทำเป็นเหรอ?”

Chinese

“小瞧人，烧火有什么难的。”

Thai

“ดูถูกคน ก่อไฟยากอะไรกัน”

Chinese

姜柠找陈知远要了打火机，在灶口位置坐下来后，就找了几根小一点的柴火塞了进去，然后撕了几张没用的纸，很轻松地就把火给点着了。

Thai

เจียงหนิงขอไฟแช็กจากเฉินจื้อหยวน นั่งลงที่ปากเตาแล้ว ก็หาไม้ฟืนเล็กๆ สองสามอันยัดเข้าไป แล้วฉีกกระดาษที่ใช้แล้วสองสามแผ่น จุดไฟได้อย่างสบาย

Chinese

看到里面燃了起来，姜柠很快又往里塞了几根柴火。

Thai

เห็นไฟลุกแล้ว เจียงหนิงก็รีบใส่ฟืนเพิ่มอีกสองสามอัน

Chinese

结果，火没多久就灭掉了。

Thai

ผลคือ ไฟดับในไม่ช้า

Chinese

陈知远拿着锅铲等了半天，好奇问道：“锅怎么还没热啊？”

Thai

เฉินจื้อหยวนถือทัพพีรอตั้งนาน สงสัยถาม “ทำไมหม้อยังไม่ร้อนเลย?”

Chinese

“咳咳！”

Thai

“แค๊ก แค๊ก!”

Chinese

灶里的火熄灭后，很快就有烟飘了出来，姜柠被呛得咳嗽起来，陈知远放下锅铲，把姜柠拉开，然后用火钳调整了一下，看到火着了，这才对姜柠笑道：“我就说你不会吧，柴火不能堆在一起，里面要中空的，有空气流动，这样火才能烧得旺。”

Thai

พอไฟในเตาดับ ควันก็ลอยออกมาทันที เจียงหนิงถูกควันทำให้ไอ เฉินจื้อหยวนวางทัพพี ดึงเจียงหนิงออกมา แล้วใช้คีมปรับฟืน ดูจนไฟติดแล้ว จึงยิ้มบอกเจียงหนิง “ฉันบอกแล้วว่าแกทำไม่เป็น ฟืนต้องไม่กองรวมกัน ข้างในต้องโปร่ง ให้อากาศไหลเวียน ไฟถึงจะติดดี”

Chinese

“呛死我了。”

Thai

“ควันทำให้ฉันแทบขาดใจ”

Chinese

“你去洗把脸，接下来我来吧。”

Thai

“ไปล้างหน้าก่อน เดี๋ยวฉันจัดการต่อ”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอเค”

Chinese

陈知远系上围裙，看到锅烧热了，就先下油爆炒肉丁，然后下入葱姜蒜继续翻炒，接着把香菇丁加进去，调料的话，先放黄酒，再加一大勺豆瓣酱、蚝油、老抽、鸡精、白糖这些， 最后再把刚才泡香菇的水倒进锅里，盖上盖开始焖煮收汁。

Thai

เฉินจื้อหยวนใส่ผ้ากันเปื้อน ดูจนหม้อร้อนแล้วก็ใส่น้ำมันผัดเนื้อหมูหั่นเต๋าเร็วๆ จากนั้นใส่ขิง กระเทียม ต้นหอมผัดต่อ แล้วก็ใส่เห็ดหอมหั่นเต๋าลงไป เครื่องปรุงก็ใส่เหล้าจีนก่อน ตามด้วยเต้าเจี้ยวหมักหนึ่งทัพพี ซอสหอยนางรม ซีอิ๊วดำ ผงชูรส น้ำตาลทราย สุดท้ายก็เทน้ำที่แช่เห็ดหอมลงในหม้อ ปิดฝาเคี่ยวให้งวด

Chinese

大概十分钟左右，一锅炸酱就做好了。

Thai

ประมาณสิบนาที เต้าหู้ผัดหม้อหนึ่งก็เสร็จ

Chinese

揭开锅盖的时候，一股浓浓的香味便钻进鼻子里，让人不由得吞口水。

Thai

พอเปิดฝาหม้อ กลิ่นหอมเข้มข้นก็โชยเข้าจมูก ทำให้อดกลืนน้ำลายไม่ได้

Chinese

王瑶推近手机拍了一下，弹幕也出现了很多流口水的表情。

Thai

หวังเหยาเลื่อนมือถือเข้าไปถ่ายใกล้ ข้อความสดก็ปรากฏอิโมจิน้ำลายไหลมากมาย

Chinese

“好香啊。”

Thai

“หอมจังเลย”

Chinese

陈知远把炸酱盛进一个大碗里，开始处理起了面团，把醒了二十分钟的面团搓成长条，用刀切成小块，然后用擀面杖擀成牛舌状，刷上油摆在盘子，用保鲜膜继续盖住。

Thai

เฉินจื้อหยวนตักเต้าหู้ผัดใส่ชามใบใหญ่ แล้วเริ่มจัดการกับแป้งที่พักไว้ ยืดแป้งที่พัก 20 นาทีให้เป็นเส้นยาว หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ด้วยมีด แล้วใช้ไม้คลึงแป้งให้เป็นรูปหวาย ทาน้ำมันแล้ววางบนจาน ใช้พลาสติกแรปคลุมต่อ

Chinese

利用这段时间，陈知远又开始准备起配菜，不过吃炸酱面是临时决定的，很多配菜都没有，陈知远只能用别的代替，黄瓜丝、胡萝卜丝、紫甘蓝、然后还把火腿肠也切成了丝，一起码在了盘子里。

Thai

ในช่วงเวลานี้ เฉินจื้อหยวนก็เริ่มเตรียมเครื่องเคียงอีก แต่การกินบะหมี่ผัดซอสเป็นเรื่องที่ตัดสินใจกระทันหัน เลยไม่มีเครื่องเคียงหลากหลาย เฉินจื้อหยวนจึงต้องใช้อย่างอื่นแทน แตงกวาเส้น แครอทเส้น กะหล่ำปลีม่วง แล้วก็หั่นไส้กรอกเป็นเส้นด้วย รวมกันเรียงไว้ในจาน

Chinese

时间就这么不知不觉地过去了。

Thai

เวลาก็ผ่านไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

Chinese

太阳快落山的时候。

Thai

พอใกล้ตะวันจะตกดิน

Chinese

陈知远终于开始抻面，往锅里下了。

Thai

ในที่สุดเฉินจื้อหยวนก็เริ่มยืดเส้นบะหมี่และลงหม้อ

Chinese

面条放进滚烫的开水里，没一会儿就煮熟了。

Thai

พอใส่บะหมี่ลงในน้ำเดือดพล่าน ไม่ทันไรก็สุก

Chinese

“拿三个碗给我。”

Thai

“เอาชามสามใบมาให้ฉัน”

Chinese

“好嘞。”

Thai

“ได้เลย”

Chinese

用筷子把面条夹出来放进碗里，然后放入配菜和适量的炸酱，一碗和餐厅卖相差不多的炸酱面就做好了。

Thai

ใช้ตะเกียบคีบบะหมี่ใส่ชาม จากนั้นใส่เครื่องเคียงและซอสผัดตามปริมาณที่พอเหมาะ บะหมี่ผัดซอสหนึ่งชามที่ดูไม่ต่างจากที่ร้านขายก็เสร็จเรียบร้อย

Chinese

“阿姨，你把手机放一边，先吃吧。”

Thai

“ป้า วางมือถือก่อน มากินก่อนเถอะ”

Chinese

“我先拍给直播间这些小家伙们看看。”

Thai

“ฉันขอถ่ายให้เด็กน้อยในห้องไลฟ์ดูก่อน”

Chinese

【今天晚上就吃炸酱面！】

Thai

【คืนนี้กินบะหมี่ผัดซอส!】

Chinese

【找男朋友的条件得加一条，得会做饭。】

Thai

【เงื่อนไขหาแฟนต้องเพิ่มอีกข้อ คือต้องทำอาหารเป็น】

Chinese

【这么麻烦，不学了，以后还是去店里吃吧。】

Thai

【ยุ่งยากแบบนี้ ไม่เรียนแล้ว ต่อไปไปกินที่ร้านละกัน】

Chinese

【真看饿了。】

Thai

【ดูแล้วหิวจริงๆ】

Chinese

下班后。

Thai

หลังเลิกงาน

Chinese

姜景明第一时间给家里的阿姨发了一条消息：“吴姐，晚上不用做饭，我在外面吃。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงรีบส่งข้อความถึงพี่เลี้ยงที่บ้านทันที: “พี่อู๋ เย็นนี้ไม่ต้องทำกับข้าวนะ ผมกินข้างนอก”

Chinese

五分钟后，姜景明就收到了王瑶发来的一张炸酱面的图片。

Thai

ห้านาทีต่อมา เจียงจิ่งหมิงก็ได้รับรูปบะหมี่ผัดซอสที่หวังเหยาส่งมา

Chinese

姜景明很快回了语音：“什么意思？”

Thai

เจียงจิ่งหมิงรีบส่งข้อความเสียงกลับ: “หมายความว่าไง?”

Chinese

王瑶：“想吃吗？”

Thai

หวังเหยา: “อยากกินไหม?”

Chinese

姜景明：“不想。”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “ไม่อยาก”

Chinese

王瑶：“呵呵，嘴硬。”

Thai

หวังเหยา: “ฮิฮิ ปากแข็ง”

Chinese

姜景明：“你什么时候回来？”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “เมื่อไหร่จะกลับ?”

Chinese

王瑶：“这里太舒服了，吃得好睡得好，我不想回去了。”

Thai

หวังเหยา: “ที่นี่สบายเกินไป กินดีนอนดี ฉันไม่อยากกลับแล้ว”

Chinese

姜景明：“你们娘俩在他那吃香的喝辣的，留我一个人在京城独守空房是吧？”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “พวกคุณแม่ลูกกินของอร่อยอยู่ที่เขา ทิ้งฉันคนเดียวในเมืองหลวงให้อยู่บ้านเปล่าใช่ไหม?”

Chinese

姜景明：“/抓狂”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “/คลั่ง”

Chinese

王瑶：“/吐舌头（略略略）”

Thai

หวังเหยา: “/แลบลิ้น (อี๋)”

Chinese

……

Thai

…