บทที่ 371

หมาขี้โกหก

骗人小狗

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

傍晚六点多。

ไทย

เวลาประมาณหกโมงเย็น

จีน

人来人往的地铁站里。

ไทย

ในสถานีรถไฟใต้ดินที่ผู้คนพลุกพล่าน

จีน

姜川站在扶梯位置,看着乌泱泱一群人从地铁上下来,他一连给陈欣然发了好几条消息。

ไทย

เจียงชวนยืนอยู่ตรงบันไดเลื่อน มองดูฝูงชนจำนวนมากทยอยลงมาจากรถไฟใต้ดิน เขาส่งข้อความถึงเฉินซินหรานไปหลายข้อความติดๆ

จีน

“你到哪了?”

ไทย

“เธอไปถึงไหนแล้ว?”

จีน

“怎么还没看到你?”

ไทย

“ทำไมยังไม่เห็นเธอเลย?”

จีน

“快回消息!”

ไทย

“รีบตอบกลับมาเร็ว!”

จีน

姜川担心陈欣然又坐过站了,正要给她打电话的时候,陈欣然板着小脸朝他走了过来。

ไทย

เจียงชวนกังวลว่าเฉินซินหรานจะเลยป้ายอีกครั้ง พอดีกำลังจะโทรหาเธอ เฉินซินหรานก็เดินหน้านิ่วคิ้วขมวดมาทางเขา

จีน

姜川松了口气,把手机揣回了兜里。

ไทย

เจียงชวนถอนหายใจโล่งอก แล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า

จีน

陈欣然脱下书包,扔给姜川,自己一个人自顾自地坐上了扶梯。

ไทย

เฉินซินหรานถอดกระเป๋าเป้ แล้วโยนให้เจียงชวน ก่อนจะเดินขึ้นบันไดเลื่อนไปคนเดียวตามอำเภอใจ

จีน

“又发什么神经啊?”

ไทย

“เป็นบ้าอะไรอีกเนี่ย?”

จีน

姜川跟在后面,伸手轻轻扯了一下陈欣然的辫子。

ไทย

เจียงชวนเดินตามไป ยื่นมือไปดึงเปียของเฉินซินหรานเบาๆ

จีน

本来就窝着气的陈欣然,立马抬了下手,抬脚又往上走了两步,姜川有些无奈,默默跟在后面。

ไทย

เฉินซินหรานที่กำลังมีอารมณ์ขุ่นมัวอยู่แล้ว ยกมือขึ้นทันที แล้วก้าวเท้าขึ้นไปอีกสองขั้น เจียงชวนทำได้แค่ถอนหายใจอย่างจนใจ แล้วเดินตามเงียบๆ

จีน

等两人一起出了地铁站,陈欣然才终于发起了她的大小姐脾气:“你知道地铁上有多少人吗,别说坐得位置了,连站得位置都没有,我被挤到角落站了四十多分钟……”

ไทย

พอทั้งสองคนออกมาจากสถานีรถไฟใต้ดินด้วยกัน เฉินซินหรานก็เริ่มแสดงอาการคุณหนูออกมาจนได้ “นายรู้ไหมว่าบนรถไฟฟ้ามีคนเยอะแค่ไหน? ไม่ต้องพูดถึงที่นั่งเลย ที่ยืนยังไม่มีเลย ฉันถูกเบียดไปอยู่ตรงมุม ยืนอยู่สี่สิบนาทีกว่าๆ…”

จีน

陈欣然滔滔不绝,说得那叫一个情绪激动。

ไทย

เฉินซินหรานพูดไม่หยุด ด้วยน้ำเสียงที่สะเทือนอารมณ์อย่างมาก

จีน

姜川也没打断她,静静跟在边上。

ไทย

เจียงชวนก็ไม่ขัด เดินเงียบๆ อยู่ข้างๆ

จีน

可恰恰是这种反应,却让陈欣然更加生气,就在她快要爆发的时候,姜川伸手盖在她的脑袋上,语气很平静地说道:“我天天都要像你这样挤公交挤地铁去学校。”

ไทย

แต่เป็นปฏิกิริยาแบบนี้กลับทำให้เฉินซินหรานโกรธยิ่งขึ้น ตอนที่เธอกำลังจะระเบิดอารมณ์ เจียงชวนก็ยื่นมือไปวางบนหัวเธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ผมก็ต้องเบียดรถเมล์กับรถไฟฟ้าไปโรงเรียนแบบที่เธอทำทุกวันเหมือนกัน”

จีน

上一秒还满肚子火气的陈欣然,听到这句话,突然就像被泼了一盆冷水一样,一下子就冷静下来了。

ไทย

เมื่อวินาทีก่อนยังมีอารมณ์โกรธเต็มตัว พอเฉินซินหรานได้ยินคำพูดนี้ ก็เหมือนถูกสาดน้ำเย็นใส่ ใจเย็นลงทันที

จีน

她每天上学都是外公姜景明亲自接送,一日三餐也都是在家吃,虽然不如那些纸醉金迷富二代的生活,但已经算是很幸福了。

ไทย

เธอไปโรงเรียนทุกวันโดยมีคุณตาของเธอ เจียงจิ่งหมิง รับส่งเอง มื้อเช้ากลางวันเย็นก็กินที่บ้าน ถึงแม้จะไม่ฟุ้งเฟ้อเหมือนพวกเด็กมีเงิน แต่ก็ถือว่ามีความสุขมากแล้ว

จีน

“你下午最后一节课不是都逃课吗?我给你打电话的时候你怎么还在学校?”陈欣然的语气轻缓了很多。

ไทย

“ตอนบ่ายคาบสุดท้ายนายไม่โดดเรียนเหรอ? ตอนที่ฉันโทรไปทำไมนายยังอยู่ที่โรงเรียน?” น้ำเสียงของเฉินซินหรานอ่อนลงมาก

จีน

“我决定发奋图强好好学习了。”

ไทย

“ผมตัดสินใจตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่แล้ว”

จีน

“有毛病。”陈欣然努努嘴,终于把姜川放在她脑袋上的手给推开了。

ไทย

“บ้า” เฉินซินหรานเม้มปาก ในที่สุดก็ผลักมือของเจียงชวนที่วางบนหัวเธอออก

จีน

兄妹两人回到家的时候已经是晚上七点,姜川下了两碗面,陈欣然吃完后不久就嫌客厅太冷回了自己的房间,姜川在地下室待了一个小时左右,也早早洗完澡躺下了。

ไทย

เมื่อพี่น้องสองคนกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่า เจียงชวนต้มบะหมี่สองชาม หลังจากเฉินซินหรานกินเสร็จไม่นาน ก็บ่นว่าห้องรับแขกหนาวเกินไปแล้วกลับเข้าห้องของตัวเอง เจียงชวนอยู่ที่ห้องใต้ดินประมาณหนึ่งชั่วโมง ก็อาบน้ำและนอนแต่หัวค่ำ

จีน

次日。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

俞汐汐像平常一样,六点半起床,花了一上午的时间做完周末作业后,下午就提前预习起了后面还没有上过的课程,现在在网上很轻易的就能找到名校老师的上课视频。

ไทย

ยวี่ซีซีเหมือนเช่นเคย ตื่นนอนตอนหกโมงครึ่ง ใช้เวลาทั้งเช้าทำการบ้านวันหยุดให้เสร็จ ตอนบ่ายก็เริ่มเตรียมตัวอ่านหนังสือล่วงหน้าสำหรับบทเรียนที่ยังไม่ได้เรียน ตอนนี้บนอินเทอร์เน็ตสามารถหาคลิปการสอนของครูโรงเรียนดังได้ง่ายมาก

จีน

一节网课上完后,俞汐汐揉了揉眼睛,起身看了会儿窗外,这是她很早就养成的习惯,也正是因为这个习惯,她到现在眼睛都没有近视。

ไทย

หลังจากเรียนคลิปการสอนจบหนึ่งบท ยวี่ซีซีก็ขยี้ตา ลุกขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่างสักพัก นี่เป็นนิสัยที่เธอฝึกมาแต่เด็ก และก็เพราะนิสัยนี้ ทำให้เธอถึงตอนนี้สายตายังไม่สั้น

จีน

在现在的高二二班还好,她以前所在的班级,班上起码有一半人戴着眼镜。

ไทย

ในห้อง ม.4/2 ตอนนี้ยังดีอยู่ ห้องที่เธอเคยเรียนมาก่อน อย่างน้อยครึ่งห้องใส่แว่น

จีน

不知道为什么,她这时候突然好奇姜川在做什么?

ไทย

ไม่รู้ทำไม ตอนนี้เธอก็เกิดอยากรู้ขึ้นมาว่าเจียงชวนกำลังทำอะไรอยู่?

จีน

俞汐汐拿起手机,打开微信,想了半天也没好意思主动发消息过去,片刻后,她把网课的链接复制了下来,粘贴到聊天框里后,给姜川发了过去。

ไทย

ยวี่ซีซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดวีแชท คิดอยู่นานก็ยังไม่กล้าส่งข้อความไปก่อน สักพักเธอก็ก็อปปี้ลิงก์คลิปการสอน แล้ววางลงในช่องแชท ก่อนจะส่งไปให้เจียงชวน

จีน

然后才跟着编辑了一条消息:“你可以看看他的网课。”

ไทย

จากนั้นก็ตามด้วยการพิมพ์ข้อความว่า “นายลองดูคลิปการสอนของเขาก็ได้นะ”

จีน

姜川这会儿刚好拿着手机在手里,看到俞汐汐发了消息过来,他很快回了一句:“好的俞老师。”

ไทย

ตอนนั้นเจียงชวนถือโทรศัพท์อยู่ในมือพอดี พอเห็นว่ายวี่ซีซีส่งข้อความมา เขาก็ตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “ได้ครับ อาจารย์ยวี่”

จีน

俞汐汐:“你现在在干嘛呢?”

ไทย

ยวี่ซีซี: “ตอนนี้นายทำอะไรอยู่?”

จีน

姜川:“看书。”

ไทย

เจียงชวน: “อ่านหนังสือ”

จีน

俞汐汐:“骗人小狗。”

ไทย

ยวี่ซีซี: “โกหกเป็นหมา”

จีน

姜川:“???”

ไทย

เจียงชวน: “???”

จีน

姜川:“你幼稚不幼稚。”

ไทย

เจียงชวน: “เธอนี่เด็กๆ จริงๆ”

จีน

俞汐汐:“下周月考你好好考,我可不想坐第一排去吃粉笔灰。”

ไทย

ยวี่ซีซี: “อาทิตย์หน้าสอบรายเดือน นายตั้งใจสอบนะ ฉันไม่อยากนั่งแถวหน้าสูดฝุ่นชอล์ก”

จีน

姜川:“求我。”

ไทย

เจียงชวน: “ขอผมสิ”

จีน

俞汐汐:“去死吧你。”

ไทย

ยวี่ซีซี: “ไปตายซะเลย”

จีน

沙发另一头的陈欣然看到姜川抱着手机傻笑,她突然抬起屁股坐过去,脑袋搁在姜川的肩膀上,扫了一眼聊天记录后,嘴里连声道:“啧啧,又是这个俞汐汐。”

ไทย

เฉินซินหรานที่อยู่อีกฟากหนึ่งของโซฟาเห็นเจียงชวนกอดโทรศัพท์หัวเราะคนเดียว เธอก็ยกก้นขึ้นขยับไปนั่งใกล้ๆ วางหัวบนไหล่ของเจียงชวน ส่องดูประวัติแชทแล้วก็พูดขึ้นว่า “เจี๊ยบ เจี๊ยบ ยวี่ซีซีคนนี้อีกแล้ว”

จีน

姜川关掉手机屏幕,耸了下肩膀,让陈欣然在沙发上坐直了。

ไทย

เจียงชวนปิดหน้าจอโทรศัพท์ ยักไหล่ แล้วทำให้เฉินซินหรานนั่งตัวตรงบนโซฟา

จีน

陈欣然笑眯眯问道:“你俩是不是……”

ไทย

เฉินซินหรานยิ้มยิงฟันถามว่า “พวกนายสองคนนี่…”

จีน

“滚,大人的事小孩少管。”

ไทย

“ไปไกลๆ เรื่องของผู้ใหญ่เด็กอย่างแกอย่ามายุ่ง”

จีน

“你自己也才17岁!”

ไทย

“ตัวนายเองก็เพิ่ง 17 เอง!”

จีน

“我是你哥,去给我倒杯水过来。”

ไทย

“ฉันเป็นพี่ชายของแก ไปเอาน้ำมาให้ฉันสักแก้ว”

จีน

“做梦!”

ไทย

“ฝันไปเถอะ!”

จีน

姜川呵呵道:“那你晚上自己去三棵松看演唱会吧。”

ไทย

เจียงชวนหัวเราะหึหึ “งั้นคืนนี้แกไปดูคอนเสิร์ตที่ซานเคอซงคนเดียวเถอะ”

จีน

陈欣然表情一垮,乖乖去倒了杯热水过来。

ไทย

สีหน้าเฉินซินหรานหงอยทันที แล้วก็ยอมไปเทน้ำร้อนมาให้แก้วนึง

จีน

姜川看了一眼冒着热气的杯子,又吩咐道:“这么烫,怎么喝?”

ไทย

เจียงชวนมองแก้วน้ำที่ยังมีไอร้อน แล้วก็สั่งต่อ “มันร้อนขนาดนี้ จะให้ฉันกินยังไง?”

จีน

陈欣然递给姜川一个幽怨的眼神,然后又起身,往杯子里掺了一点冷水。

ไทย

เฉินซินหรานสายตาเชิงน้อยใจให้เจียงชวน แล้วก็ลุกขึ้น ใส่น้ำเย็นลงไปเล็กน้อย

จีน

“算了,还是放点茶叶吧。”

ไทย

“ช่างเถอะ ใส่ใบชาหน่อยก็ดี”

จีน

“啊啊啊!!!”陈欣然再也忍不了了,一个饿虎扑羊,直接把姜川扑倒在沙发上,先是使出了几招排云掌,可能是觉得威力小,就又换成了罗汉拳。

ไทย

“อ้าาาา!!!” เฉินซินหรานทนไม่ไหวอีกแล้ว ใช้ท่าเสือหิวโจนจับแพะ พุ่งตัวเข้าใส่เจียงชวนจนล้มลงบนโซฟา ก่อนจะร่ายฝ่ามือปัดเมฆไปหลายครั้ง พอคิดว่ามันเบาไปก็เปลี่ยนเป็นหมัดพระอรหันต์

จีน

姜川没挣扎,只是中途翻了个身,用后背把所有的招式都接了下来,等陈欣然快停招的时候,还催了句:“你继续啊?”

ไทย

เจียงชวนไม่ได้ขัดขืน แค่พลิกตัวระหว่างทาง ใช้หลังรับท่าทั้งหมด พอเฉินซินหรานใกล้จะหยุด เขาก็เร่งว่า “ทำต่อสิ?”

จีน

姜川安然无恙,陈欣然却累得够呛,胸口起伏剧烈,头发都有些乱了。

ไทย

เจียงชวนไม่เป็นอะไร แต่เฉินซินหรานเหนื่อยหอบ หน้าอกกระเพื่อมแรง ผมยุ่งเหยิงนิดหน่อย

จีน

“贱人!”

ไทย

“ไอ้สารเลว!”

จีน

“你是不是胖了?多少斤了?”

ไทย

“แกอ้วนขึ้นรึเปล่า? หนักกี่จินแล้ว?”

จีน

陈欣然大声道:“没有!”

ไทย

เฉินซินหรานตะโกนเสียงดัง “ไม่ได้!”

จีน

“感觉比之前重了点,去称一下看看。”

ไทย

“รู้สึกว่าหนักขึ้นนิดนึงนะ ไปชั่งดูสิ”

จีน

“我不。”

ไทย

“ไม่”

จีน

“胖点好,胖点可爱。”

ไทย

“อ้วนหน่อยก็ดีนะ อ้วนหน่อยน่ารัก”

จีน

“很明显吗?从暑假到现在我才长了两斤。”

ไทย

“ชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ? จากปิดเทอมใหญ่ถึงตอนนี้ฉันเพิ่มแค่สองจินเอง”

จีน

陈欣然说完,又撩了一下头发,坐下来有些气愤地说道:“吴瑾也比之前重了。”

ไทย

พอพูดจบ เฉินซินหรานก็สะบัดผมอีกครั้ง นั่งลงด้วยอารมณ์ขุ่นเคืองแล้วพูดว่า “อู๋จินก็หนักขึ้นเหมือนกัน”

จีน

“那不一样,她还在发育。”

ไทย

“อันนั้นไม่เหมือนกัน เธอยังอยู่ในช่วงกำลังโต”

จีน

“我也是。”

ไทย

“ฉันก็เหมือนกัน”

จีน

姜川乐道:“你撑死再长个一二厘米,再长就是长肉了。”

ไทย

เจียงชวนพูดขำๆ ว่า “แกโตได้อีกแค่หนึ่งสองเซนติเมตรก็จะหยุดแล้ว ที่เพิ่มขึ้นนั่นคือเนื้อล้วนๆ”

จีน

“你滚,我要诅咒除我之外的女生全都胖成小猪,吴瑾、王以宁,包括跟你聊天的俞汐汐。”

ไทย

“นายไปให้พ้น ฉันจะสาปให้ผู้หญิงทุกคนยกเว้นฉันกลายเป็นหมูอ้วนหมดเลย อู๋จิน หวังอี๋หนิง รวมถึงยวี่ซีซีที่นายคุยด้วย”

จีน

“她们长胖也比你好看。”

ไทย

“พวกเธออ้วนขึ้นก็ยังสวยกว่าแก”

จีน

“你放屁,只有你说我难看,其他谁都说我好看。”

ไทย

“นายพูดบ้าๆ มีแต่นายที่บอกว่าฉันขี้เหร่ ที่เหลือบอกว่าฉันสวยทั้งนั้น”

จีน

“亲哥的话你不信,你信他们的话?”

ไทย

“คำของพี่แท้ๆ แกไม่เชื่อ กลับไปเชื่อคนอื่นเรอะ?”

จีน

“懒得跟你说,我们几点动身?”

ไทย

“ขี้เกียจพูดกับนาย เราไปกันกี่โมง?”

จีน

姜川懒洋洋道:“急什么,演唱会八点才开始,我们七点出发也不迟,蒋叔叔的经纪人会过来接我们,不过提前说好,演唱会结束之前,我们就回来,要不然等结束,路上人肯定超级多。”

ไทย

เจียงชวนพูดอย่างขี้เกียจว่า “จะรีบอะไร คอนเสิร์ตยังไม่เริ่มจนกว่าสองทุ่ม เราออกหนึ่งทุ่มก็ไม่สาย ผู้จัดการของคุณลุงเจี่ยงจะมารับเรา แต่บอกไว้ก่อนนะ เราจะกลับก่อนที่คอนเสิร์ตจะเลิก ไม่อย่างนั้นพอเลิกแล้ว คนบนถนนจะเยอะมากแน่ๆ”

จีน

“哦,那你记得帮我找温诺诺要一张签名照。”

ไทย

“โอ้ งั้นนายอย่าลืมไปขอรูปเซ็นจากเวินนัวนัวให้ฉันหน่อยนะ”

จีน

“你要她签名照做什么?”

ไทย

“นายเอารูปเซ็นของเธอไปทำอะไร?”

จีน

“我拿去炫耀。”

ไทย

“ฉันจะเอาไปอวด”

จีน

“白痴吧你。”

ไทย

“บ้าแล้วแก”

จีน

……

ไทย

…

จีน

晚上七点一刻。

ไทย

หนึ่งทุ่มสิบห้า

จีน

姜川和陈欣然坐上了一辆商务车,路上堵了将近二十分钟,演唱会都开始了,兄妹两个人才在经纪人的带领下来到了后台。

ไทย

เจียงชวนและเฉินซินหรานนั่งรถตู้คันหนึ่ง ระหว่างทางรถติดเกือบยี่สิบนาที คอนเสิร์ตเริ่มไปแล้ว กว่าพี่น้องทั้งสองจะมาถึงหลังเวทีโดยมีผู้จัดการพามา

จีน

后台不大,里面却有不少人,化妆师、助理、舞蹈人员、导演组的人等等。

ไทย

หลังเวทีไม่ใหญ่โต แต่กลับมีคนไม่น้อย ทั้งช่างแต่งหน้า ผู้ช่วย นักเต้น ทีมผู้กำกับ และอื่นๆ

จีน

姜川扫了一眼,没看到蒋家义后,很快问道开车接自己过来的经纪人:“蒋叔叔呢?”

ไทย

เจียงชวนกวาดตามองไปรอบๆ ไม่เห็นเจี่ยงเจียอี้ จึงรีบถามผู้จัดการที่ขับรถมารับเขาว่า “คุณลุงเจี่ยงอยู่ไหนครับ?”

จีน

“他还在路上,要八点半左右才到,我出去打个电话,你们先自己找位置坐。”

ไทย

“เขายังอยู่ระหว่างทาง จะถึงประมาณสองทุ่มครึ่ง ฉันออกไปโทรศัพท์หน่อย พวกเธอหาที่นั่งก่อนนะ”

จีน

“好。”

ไทย

“ได้ครับ”

จีน

……

ไทย

…

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน