วัยเยาว์

Chinese

“阿姨手艺一般，别嫌弃啊。”

Thai

“ฝีมือป้าธรรมดา อย่าได้รังเกียจนะครับ”

Chinese

“怎么会～”

Thai

“เป็นไปได้ไง~”

Chinese

俞博拧开瓶盖想给姜川倒可乐，姜川忙道：“我自己来就好。”

Thai

ยวี่ป๋อเปิดฝาขวดจะรินโค้กให้เจียงชวน เจียงชวนรีบบอกว่า “ผมจัดการเองครับ”

Chinese

可俞博没有要停手的意思，姜川只能赶紧把杯子端起来，倒完一杯可乐后，俞博主动问道：“听汐汐说你爸爸妈妈现在都不在京城？”

Thai

แต่ยวี่ป๋อไม่มีทีท่าจะหยุด เจียงชวนจึงต้องรีบยกแก้วขึ้นมา พอรินโค้กเต็มแก้วแล้ว ยวี่ป๋อก็ถามขึ้นว่า “ได้ยินซีซีบอกว่าตอนนี้พ่อกับแม่ของเธอไม่ได้อยู่ที่ปักกิ่ง?”

Chinese

“对。”

Thai

“ครับ”

Chinese

“那你现在是一个人在京城上学？”

Thai

“แล้วตอนนี้เธอเรียนอยู่ที่ปักกิ่งคนเดียว?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

俞博看了一眼自己的老婆，后者轻轻摇头，好像是在示意别聊这个话题。

Thai

ยวี่ป๋อมองไปทางภรรยาของตัวเอง ฝ่ายหลังส่ายหน้าเบาๆ เหมือนกำลังบอกให้เลิกคุยเรื่องนี้

Chinese

普通人体会不到破产是种什么感觉。

Thai

คนธรรมดาไม่เข้าใจว่าการล้มละลายเป็นยังไง

Chinese

但由俭入奢易、由奢入俭难，一个十七八岁的孩子，孤苦聆听地在京城上学，两口子想起来就觉得是一件伤心的事。

Thai

แต่จากจนไปรวยนั้นง่าย จากรวยกลับมาจนนั้นยาก เด็กอายุสิบเจ็ดสิบแปดคนหนึ่ง เรียนอยู่ที่ปักกิ่งอย่างโดดเดี่ยว สามีภรรยาคิดถึงแล้วก็รู้สึกเป็นเรื่องที่น่าเศร้า

Chinese

看到俞博和郑颖两人的表情，姜川笑道：“我都习惯了，没觉得有什么不好。”

Thai

พอเห็นสีหน้าของยวี่ป๋อและเจิ้งอิง เจียงชวนก็ยิ้มพูดว่า “ผมชินแล้ว ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรไม่ดี”

Chinese

郑颖关心道：“那你中午在学校吃饭，早上和晚上怎么办？”

Thai

เจิ้งอิงถามด้วยความเป็นห่วง “แล้วตอนเที่ยงเธอกินที่โรงเรียน ส่วนเช้ากับเย็นทำยังไง?”

Chinese

“上学的时候自己在家做或者在外面吃，周末有时候会去我外婆家。”

Thai

“ตอนไปโรงเรียนก็ทำกินเองที่บ้านหรือกินข้างนอก เสาร์อาทิตย์บางครั้งก็ไปบ้านคุณยาย”

Chinese

“你会做饭？”

Thai

“ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?”

Chinese

“会得不多。”

Thai

“ไม่ค่อยเป็นเท่าไหร่”

Chinese

郑颖听完，几乎是脱口而出：“那你以后可以常来家里啊，反正离得也近。”

Thai

เจิ้งอิงฟังแล้วแทบจะพูดออกมาทันที “งั้นต่อไปเธอก็แวะมาที่บ้านได้นะ ไกลกันแค่นี้เอง”

Chinese

俞博也附和道：“对对对，你们两个一起学习，明年都考个好大学。”

Thai

ยวี่ป๋อก็เสริม “ใช่ๆ เรียนด้วยกันทั้งสองคน ปีหน้าได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ทั้งคู่”

Chinese

俞汐汐想说姜川住得地方离得并不近，之前说离得近，那是因为自己没搞清楚，但看到姜川点头答应了，她又把到嘴边的话给咽了回去。

Thai

ยวี่ซีซีอยากจะบอกว่าที่ที่เจียงชวนอยู่นั้นไม่ได้ใกล้กัน ที่บอกว่าใกล้เมื่อก่อนนั้นเพราะตัวเองยังไม่รู้แน่ชัด แต่พอเห็นเจียงชวนพยักหน้ารับ เธอก็กลืนคำพูดที่จะพูดกลับลงไป

Chinese

饭后，窗外已是一片漆黑。

Thai

หลังอาหารค่ำ ข้างนอกหน้าต่างมืดสนิทแล้ว

Chinese

姜川正想找借口回家的时候，俞汐汐想到刚才来的路上他说回家要一个小时，就主动问了句：“你还不回家吗？”

Thai

ตอนที่เจียงชวนกำลังจะหาข้ออ้างกลับบ้าน ยวี่ซีซีก็คิดได้ว่าตอนมาถึงเขาบอกว่ากลับบ้านใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง ก็เลยถามขึ้นเองว่า “เธอยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?”

Chinese

“我现在回。”

Thai

“เดี๋ยวกลับ”

Chinese

“汐汐，你说这话就是没有礼貌了。”

Thai

“ซีซี การพูดแบบนี้ไม่สุภาพนะ”

Chinese

“我……”

Thai

“ฉัน…”

Chinese

“没事的。”姜川拿上自己的单肩包，微笑说道：“时间不早了，我本来就打算回去了。”

Thai

“ไม่เป็นไรครับ” เจียงชวนหยิบกระเป๋าสะพายข้างขึ้นมา ยิ้มแล้วพูดว่า “เวลาไม่ค่อยดีแล้ว ผมตั้งใจจะกลับอยู่แล้ว”

Chinese

俞博很快跟了上去，强行把姜川送到了楼下。

Thai

ยวี่ป๋อรีบตามลงไป ส่งเจียงชวนลงไปถึงข้างล่างตึกอย่างไม่ยอมให้ปฏิเสธ

Chinese

“小姜，我们加个微信吧？我们家汐汐在学校有什么事都不跟我说，她执意要转学那会儿，我才知道她在原来的学校一直有被其他班的男同学骚扰，她现在在学校怎么样？”

Thai

“น้องเจียง เราแอดวีแชทกันหน่อย? ลูกเราซีซีที่โรงเรียนมีอะไรก็ไม่บอกฉัน ตอนที่เธอยืนยันจะย้ายโรงเรียน ฉันถึงได้รู้ว่าเธอที่โรงเรียนเก่าถูกนักเรียนชายห้องอื่นรบกวนตลอด ตอนนี้เธอที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง?”

Chinese

姜川乖巧道：“她几次考试都是全校第一，而且还有纪录片在拍她，没人敢找她的麻烦。”

Thai

เจียงชวนตอบอย่างสุภาพ “เธอสอบหลายครั้งก็ได้ที่หนึ่งของโรงเรียน และยังมีสารคดีถ่ายทำเธออยู่ ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องเธอหรอก”

Chinese

“但这样，也交不上什么朋友啊。”

Thai

“แต่อย่างนี้ ก็ไม่มีเพื่อนด้วยสิ”

Chinese

“额。”姜川笑道：“高中阶段的朋友其实没那么重要，反正上了大学之后，有联系的也没有几个。”

Thai

“เอ่อ” เจียงชวนยิ้ม “เพื่อนตอนมัธยมปลายจริงๆแล้วก็ไม่สำคัญเท่าไหร่ ยังไงพอขึ้นมหาลัยแล้วก็มีคนที่ติดต่อกันอยู่ไม่กี่คน”

Chinese

“那你们两个要好好相处。”

Thai

“งั้นพวกเธอสองคนก็ต้องอยู่ด้วยกันที่ดีๆ นะ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

“另外…你阿姨工作的事，需不需要我们再送个礼什么的，我也不懂这些。”

Thai

“อีกเรื่อง…เรื่องงานของคุณป้า จำเป็นต้องเราส่งของขวัญอะไรให้อีกไหม ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้”

Chinese

姜川摇摇头：“不用的。”

Thai

เจียงชวนส่ายหน้า “ไม่จำเป็นครับ”

Chinese

“行，那就听你的，本来至少也得请你爸吃个饭的……”

Thai

“ได้ งั้นก็ตามที่เธอว่า แต่เดิมอย่างน้อยก็ต้องเลี้ยงข้าวคุณพ่อเธอสักมื้อ…”

Chinese

姜川假装没听见：“叔，那我先走了啊。”

Thai

เจียงชวนทำเป็นไม่ได้ยิน “ลุงครับ งั้นผมไปก่อนนะ”

Chinese

“好～”

Thai

“ได้~”

Chinese

俞博回到家的时候，俞汐汐刚把吃饭的饭桌擦干净，看到自己爸爸回来了，她立马问道：“爸，你怎么在楼下待这么久。”

Thai

พอยวี่ป๋อกลับถึงบ้าน ยวี่ซีซีเพิ่งจะเช็ดโต๊ะอาหารเสร็จ พอเห็นพ่อกลับมา เธอก็ถามทันที “พ่อ อยู่ข้างล่างนานจังเลย”

Chinese

“和小姜聊了一会儿。”

Thai

“คุยกับน้องเจียงหน่อย”

Chinese

“说什么了？”

Thai

“คุยอะไรกัน?”

Chinese

“就……”

Thai

“ก็…”

Chinese

看女儿一脸谨慎又期待的表情，俞博故意卖了个关子：“没说什么，你做自己的事去。”

Thai

พอเห็นสีหน้าลูกสาวทั้งระมัดระวังและคาดหวัง ยวี่ป๋อก็แกล้งทำเป็นปิดบัง “ไม่ได้พูดอะไร ไปทำธุระของตัวเองเถอะ”

Chinese

俞汐汐努努嘴，转身回了房间。

Thai

ยวี่ซีซีทำปากยื่น แล้วหันหลังกลับเข้าห้อง

Chinese

……

Thai

…

Chinese

郑颖在新公司上班的前几天，心里都挺忐忑的。

Thai

สองสามวันแรกที่เจิ้งอิงเริ่มงานที่บริษัทใหม่ ใจยังกระวนกระวายอยู่

Chinese

但在新公司待了一个多星期后，她也渐渐习惯了，公司的一些情况，她也陆续了解了。

Thai

แต่อยู่ที่บริษัทใหม่ได้เกินอาทิตย์กว่า เธอก็เริ่มชิน และก็เริ่มเข้าใจสถานการณ์ของบริษัทบ้างแล้ว

Chinese

她平时待得办公区只是这家公司的冰山一角，楼上楼下连续五层都是柠静致远的地盘。

Thai

พื้นที่ออฟฟิศที่เธออยู่เป็นแค่ส่วนเล็กๆของบริษัทนี้ ชั้นบนและล่างต่อเนื่องกันห้าชั้นเป็นของหนิงจิ้งจื้อหย่วนทั้งหมด

Chinese

登记在册的员工人数有上千人，除了在公司办公的员工之外，还有相当一部分是围绕艺人工作的，例如经纪人、化妆师、录音师、造型师、助理等等等等，有的艺人，经纪人都有好几个，有的经纪人负责生活方面，有的经纪人负责商务方面。

Thai

พนักงานที่ลงทะเบียนมีเป็นพันคน นอกจากพนักงานที่ทำงานในบริษัทแล้ว ยังมีส่วนที่ทำงานเกี่ยวกับศิลปิน เช่น ผู้จัดการ ช่างแต่งหน้า ช่างบันทึกเสียง สไตลิสต์ ผู้ช่วย ฯลฯ ศิลปินบางคนมีผู้จัดการหลายคน บางคนดูแลด้านชีวิต บางคนดูแลด้านธุรกิจ

Chinese

郑颖来到公司的第九天，就在电梯里撞见了来公司开会的沈知妤。

Thai

วันที่เก้าที่เจิ้งอิงมาบริษัท ก็เจอเสินจื้ออวี่ที่มาประชุมที่บริษัทในลิฟต์

Chinese

她也是看到沈知妤，才知道世界上原来有这么好看的女人，皮肤白的会发光，脸蛋比电影电视剧里面的狐狸精还要好看很多，身材那更是玲珑有致。

Thai

เธอเพิ่งได้เห็นเสินจื้ออวี่ก็ถึงรู้ว่าในโลกนี้มีผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ ผิวขาวจนเปล่งประกาย หน้าสวยกว่าหญิงปีศาจในหนังละครซะอีก หุ่นก็ยิ่งได้สัดส่วน

Chinese

郑颖下班回家，晚上就把这事说给了自己的女儿听，俞汐汐听完后，这才用手机重新搜了一下‘柠静致远’这家公司，当她得知娱乐圈顶流半数都跟这家公司有关的时候，她也愣住了。

Thai

เจิ้งอิงเลิกงานกลับบ้าน เย็นนั้นก็เล่าเรื่องนี้ให้ลูกสาวฟัง ยวี่ซีซีฟังแล้วก็เลยใช้มือถือค้นหาบริษัท ‘หนิงจิ้งจื้อหย่วน’ อีกครั้ง เมื่อเธอรู้ว่าครึ่งหนึ่งของศิลปินชั้นนำในวงการบันเทิงเกี่ยวข้องกับบริษัทนี้ เธอก็ตะลึง

Chinese

那天中午，姜川只是打了一个电话。

Thai

ตอนเที่ยงวันนั้น เจียงชวนแค่โทรศัพท์ไปหนึ่งสาย

Chinese

他一个电话就能给自己的妈妈在柠静致远这么大的公司找到一份工作，那他家里以前的生意得做得多大？

Thai

เขาโทรแค่สายเดียวก็สามารถหางานให้แม่ตัวเองในบริษัทใหญ่อย่างหนิงจิ้งจื้อหย่วนได้ แล้วธุรกิจที่บ้านเขาเมื่อก่อนต้องใหญ่ขนาดไหน?

Chinese

俞汐汐也终于意识到，姜川之前说得那句‘我每个月中一张一百万的彩票，中一辈子都还不完我家的欠债’不是在开玩笑。

Thai

ยวี่ซีซีก็เพิ่งจะเข้าใจว่า ที่เจียงชวนเคยพูดว่า ‘ฉันถูกลอตเตอรี่เดือนละหนึ่งล้านใบ ตลอดชีวิตก็ยังใช้หนี้ที่บ้านไม่หมด’ ไม่ใช่การพูดเล่น

Chinese

日子一天天过着。

Thai

วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า

Chinese

学校的生活本来就枯燥至极，没那么有趣。

Thai

ชีวิตที่โรงเรียนมันน่าเบื่อสุดๆ ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

Chinese

在网上经常能看到已经工作的人，甚至是上了岁数的人，会怀念高中，怀念上学的日子。

Thai

ในอินเทอร์เน็ตบ่อยครั้งจะเห็นคนที่ทำงานแล้ว แม้แต่คนอายุมาก ก็คิดถึงมัธยมปลาย คิดถึงวันที่เรียนหนังสือ

Chinese

但其实，他们怀念的不是高中生活，他们怀念的只是青春。

Thai

แต่ที่จริง สิ่งที่พวกเขาคิดถึงไม่ใช่ชีวิตมัธยมปลาย แต่เป็นความเยาว์วัยต่างหาก

Chinese

高二下学期的第一次月考在三月中旬拉开了帷幕，考试和之前一样，持续两天，有了AI批卷后，第三天上午，月考成绩就出来了。

Thai

การสอบประจำเดือนครั้งแรกของเทอมสอง ม.4 เริ่มขึ้นกลางเดือนมีนาคม การสอบเหมือนเดิม กินเวลาสองวัน หลังจากมี AI ตรวจข้อสอบ เช้าวันที่สามก็ประกาศผลสอบประจำเดือนแล้ว

Chinese

姜川考了541。

Thai

เจียงชวนสอบได้ 541

Chinese

比去年期末高了将近一百分，这也是他上高中后第一次脱离全校倒数第一的位置。

Thai

สูงกว่าสอบปลายปีที่แล้วเกือบร้อยคะแนน นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เข้า ม.ปลายที่เขาหลุดจากตำแหน่งที่โหล่ของโรงเรียน

Chinese

可无论是同学，还是老师，都没觉得这个成绩有任何问题。

Thai

แต่ไม่ว่าเพื่อนร่วมชั้นหรือคุณครู ไม่มีใครรู้สึกว่าคะแนนนี้มีปัญหาอะไร

Chinese

因为他的努力，同学和老师都是看得到的，他成绩的提升都是有迹可循的。

Thai

เพราะความพยายามของเขา เพื่อนและครูต่างก็เห็นได้ การเพิ่มขึ้นของคะแนนเขามีร่องรอยให้เห็น

Chinese

除了英语和语文仍然是单科第一之外，其他科目都只涨了20-30分。

Thai

นอกจากอังกฤษและจีนที่ยังคงเป็นที่หนึ่งรายวิชาแล้ว วิชาอื่นๆเพิ่มแค่ 20-30 คะแนน

Chinese

“大家看到了没有？有志者事竟成！姜川同学就是一个活生生的例子。”

Thai

“ทุกคนเห็นไหม? คนมีความตั้งใจย่อมสำเร็จ! นักเรียนเจียงชวนคือตัวอย่างที่มีชีวิต”

Chinese

“事实证明只要肯将心思放在学习上，无论你基础有多差，都是能追赶上来的。”

Thai

“ผลที่ได้พิสูจน์แล้วว่า ตราบใดที่เราตั้งใจเรียน ไม่ว่าพื้นฐานจะแย่แค่ไหน ก็สามารถตามทันได้”

Chinese

“姜川，希望你保持这个劲头，继续努力。”

Thai

“เจียงชวน หวังว่าเธอจะรักษาแรงฮึดนี้ไว้ และพยายามต่อไปนะ”

Chinese

“我很期待你下次考试的成绩。”

Thai

“ฉันรอคอยผลสอบครั้งหน้าของเธออยู่นะ”

Chinese

“大家掌声鼓励一下。”

Thai

“ทุกคนปรบมือให้กำลังใจกันหน่อย”

Chinese

刘敏有些兴奋地说完后，教室里就响起了热烈的掌声。

Thai

หลังจากหลิวหมินพูดจบด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วห้องเรียน

Chinese

姜川表情倒是没多大变化，但坐在旁边的俞汐汐却一脸高兴，就好像被夸奖的人是她一样。

Thai

สีหน้าของเจียงชวนไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก แต่ยวี่ซีซีที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับมีสีหน้ายินดี ราวกับว่าคนที่ถูกชมคือเธอ

Chinese

姜川成绩的巨大进步，在班上起到了鲶鱼效应，很多人都感受到了压力。

Thai

ความก้าวหน้าครั้งใหญ่ของคะแนนสอบเจียงชวน สร้างปรากฏการณ์ปลาดุกในชั้นเรียน หลายคนเริ่มรู้สึกถึงแรงกดดัน

Chinese

下课过后，瞬间一群人围到了姜川和俞汐汐中间，一个个询问起了学习方法。

Thai

หลังเลิกเรียน กลุ่มคนก็กรูเข้าไปรุมล้อมเจียงชวนและยวี่ซีซีทันที ต่างพากันถามถึงวิธีการเรียน

Chinese

姜川耸耸肩说了句我的方法你们学不会之后，就起身走出了教室，俞汐汐倒是帮着解释了一句：“他的学习能力很强，连我都比不过。”

Thai

เจียงชวนยักไหล่พูดว่า “วิธีของฉันพวกเธอเรียนไม่ได้หรอก” แล้วก็ลุกเดินออกจากห้องเรียนไป ส่วนยวี่ซีซีก็ช่วยอธิบายเสริมว่า “ความสามารถในการเรียนรู้ของเขาเก่งมาก แม้แต่ฉันยังสู้ไม่ได้เลย”

Chinese

“真的假的？”

Thai

“จริงเหรอ?”

Chinese

“嗯。”俞汐汐点点头，翻开语文课本，然后指着第三单元的《过秦论》说道：“这篇文言文他一天就会背了，不是背了一天哦，就只是早晚读了读。”

Thai

“อืม” ยวี่ซีซีพยักหน้า แล้วเปิดหนังสือเรียนวิชาภาษาจีน ชี้ไปที่บท ‘กั่วฉินหลุน’ ในหน่วยที่สาม แล้วพูดว่า “บทความภาษาจีนโบราณบทนี้ เขาจำได้ภายในวันเดียว ไม่ใช่ท่องทั้งวันนะ แค่ช่วงเช้าและเย็นอ่านนิดหน่อย”

Chinese

“啊？？？”

Thai

“หา???”

Chinese

“卧槽，什么死变态。”

Thai

“โอ้โห บ้าเหี้ยอะไรวะเนี่ย”

Chinese

“开玩笑的吧，我不信。”

Thai

“ล้อเล่นใช่ไหม ฉันไม่เชื่อ”

Chinese

“这是天才啊！”

Thai

“นี่มันอัจฉริยะชัดๆ!”

Chinese

“我怀疑他真的觉醒了超级无敌学霸系统。”

Thai

“ฉันสงสัยว่าเขาปลุกระบบเทพเด็กเรียนสุดยอดขึ้นมาจริงๆ”

Chinese

……

Thai

…