แม่เสือพันธุ์แท้

Chinese

温诺诺重新登台。

Thai

เวินนัวนัวขึ้นเวทีอีกครั้ง

Chinese

刚才围绕她忙碌的一群工作人员也重新围在了屏幕前，时刻关注台上的状态。

Thai

กลุ่มทีมงานที่วุ่นวายอยู่รอบตัวเธอก็กลับมารวมตัวกันหน้าจออีกครั้ง จับตาดูสถานการณ์บนเวทีอย่างใกล้ชิด

Chinese

蒋家义的经纪人王莉坐下后，一直捧着手机跟人发语音聊天，经纪人就是这样，每天都有回不完的消息，跟通告有关的事情都需要他们来和甲方对接。

Thai

หลังหวังลี่ ผู้จัดการของเจี่ยงเจียอี้นั่งลง ก็ก้มหน้ากดโทรศัพท์คุยข้อความเสียงกับคนอื่นตลอด ผู้จัดการก็เป็นแบบนี้แหละ ทุกวันมีข้อความที่ตอบไม่หมด เรื่องที่เกี่ยวกับงานอีเวนต์ล้วนต้องให้พวกเขาประสานกับลูกค้า

Chinese

王莉其实也不知道姜川和陈欣然的身份，蒋家义只是说他们是自己一个很重要的朋友的子女。

Thai

ที่จริงหวังลี่ก็ไม่รู้ตัวตนของเจียงชวนและเฉินซินหราน เจี่ยงเจียอี้แค่บอกว่าพวกเขาเป็นลูกของเพื่อนที่สำคัญมากของเขา

Chinese

实际上，陈屿、姜川、陈欣然三兄妹自出生开始，就从未在镜头前露过面，但凡是能去家里的朋友，陈知远也都打过招呼，只是陈知远在京城时，家里隔三差五就有人登门拜访，姜川甚至觉得，自己的老爸带老妈去江州，其实很大一部分原因是为了躲清净。

Thai

ความจริงแล้ว พี่น้องสามคน เฉินอวี่ เจียงชวน เฉินซินหราน ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้ากล้อง เพื่อนคนไหนที่สามารถมาเยี่ยมที่บ้านได้ เฉินจื้อหยวนก็เคยบอกไว้แล้ว เพียงแต่ตอนที่เฉินจื้อหยวนอยู่ในเมืองหลวง มีคนมาเยี่ยมที่บ้านเป็นประจำ เจียงชวนถึงกับคิดว่าที่พ่อตัวเองพาแม่มาที่เจียงโจว ส่วนใหญ่ก็เพื่อหลบความวุ่นวาย

Chinese

江州那边的家里，虽然录过《向往》，但《向往》录了那么多季，每季都换一个位置，现在早就没多少人知道了，而且陈知远在江州又是资助学生，又是免费建体育馆、图书馆、市民活动公园，当地市领导逢年过节都会主动打电话关心，遇到什么事，一个电话就能解决。

Thai

ที่บ้านฝั่งเจียงโจว ถึงแม้จะเคยอัดรายการ《เซียงหวั่ง》มา แต่《เซียงหวั่ง》อัดมาหลายซีซั่น แต่ละซีซั่นก็เปลี่ยนสถานที่ ตอนนี้ไม่มีใครจำได้แล้ว และเฉินจื้อหยวนที่เจียงโจวก็ทั้งอุปถัมภ์นักเรียน สร้างสนามกีฬา ห้องสมุด สวนสาธารณะให้ประชาชนฟรี ผู้นำท้องถิ่นในวันเทศกาลก็จะโทรมาถามไถ่เป็นประจำ เจอเรื่องอะไรก็โทรศัพท์แก้ปัญหาได้เลย

Chinese

百无聊赖的姜川刷起了短视频，本来坐在旁边的陈欣然，起身去看了会儿演唱会，转头看到角落里的衣架上挂满了精致的衣服，就迈步走了过去……

Thai

เจียงชวนที่เบื่อหน่ายเริ่มเปิดดูวิดีโอสั้น ส่วนเฉินซินหรานที่นั่งอยู่ข้างๆ ลุกขึ้นไปดูคอนเสิร์ตสักพัก พอหันไปเห็นเสื้อผ้าสวยๆ วางเต็มราวตรงมุม ก็เดินตรงไปที่นั่น…

Chinese

爱美之心人人都有，更别说是处在青春期的小女孩。

Thai

ความรักในความสวยงามมีอยู่ในทุกคน โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงที่อยู่ในช่วงวัยรุ่น

Chinese

上学的时候天天穿校服，周末在家，外婆也从不让陈欣然穿小短裤小短裤，她最多是躲在自己的房间穿上自己喜欢的衣服，偷偷在镜子前拍两张没有脸的照片。

Thai

ตอนไปโรงเรียนก็ใส่ชุดนักเรียนทุกวัน พอวันหยุดเสาร์อาทิตย์อยู่บ้าน ยายก็ไม่เคยให้เฉินซินหรานใส่กางเกงขาสั้น กระโปรงสั้น อย่างมากเธอก็แค่หลบอยู่ในห้องตัวเองใส่เสื้อผ้าที่ชอบ แล้วแอบถ่ายรูปลงหน้ากระจกสองสามใบที่ไม่มีหน้า

Chinese

衣架上的衣服都是温诺诺今天晚上要穿的，每一套都价值不菲，一些奢侈品牌的高定款，更是买都买不到的。

Thai

เสื้อผ้าบนราวล้วนเป็นชุดที่เวินนัวนัวจะใส่ในคืนนี้ แต่ละชุดมีมูลค่ามหาศาล บางชุดเป็นรุ่นสั่งตัดพิเศษของแบรนด์หรู หาซื้อไม่ได้ด้วยซ้ำ

Chinese

陈欣然走上前扫了一眼，伸手拉住一件衣服，刚想拉开看看后面一件裙子……

Thai

เฉินซินหรานเดินเข้าไปกวาดตามอง ยื่นมือไปจับเสื้อผ้าตัวหนึ่ง พอดีกำลังจะดึงออกมาดูชุดกระโปรงที่อยู่ข้างหลัง…

Chinese

“你做什么！！！”

Thai

“เธอทำอะไรน่ะ!!!”

Chinese

一声尖叫格外刺耳。

Thai

เสียงกรีดร้องที่แหลมคมผิดปกติดังขึ้น

Chinese

陈欣然吓得立马松开手，还没来得及开口说什么，孟茜就起身快步走上前，一把掐住陈欣然的胳膊，狠狠往后一拉。

Thai

เฉินซินหรานตกใจรีบปล่อยมือ ยังไม่ทันได้พูดอะไร เมิ่งเซียนก็ลุกขึ้นเดินเร็วมา คว้าข้อมือเฉินซินหรานแล้วกระชากกลับมาอย่างแรง

Chinese

陈欣然连退了好几步，要不是姜川在第一时间就起身上前，在后面扶住了她，陈欣然多半是要被后面的椅子绊倒。

Thai

เฉินซินหรานถอยหลังไปหลายก้าว ถ้าไม่ใช่เพราะเจียงชวนลุกขึ้นไปข้างหน้าทันทีและประคองเธอไว้ด้านหลัง เฉินซินหรานคงสะดุดเก้าอี้ด้านหลังล้มไปแล้ว

Chinese

“莉姐，你管好他们，这是诺诺今天晚上要穿得衣服，弄脏了怎么办？！”

Thai

“พี่หลี่ คุณดูพวกเขาดีๆ นี่เสื้อผ้าที่นัวนัวจะใส่คืนนี้ ถ้าเปื้อนขึ้นมาจะทำยังไง?!”

Chinese

王莉看了一眼孟茜，正要说话的时候，姜川冷声问道：“脏了吗？”

Thai

หวังลี่มองเมิ่งเซียนแวบหนึ่ง กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เจียงชวนก็ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “เปื้อนรึเปล่า?”

Chinese

孟茜拍了两下衣服，转头看向姜川，她能看出来姜川和陈欣然的年纪都不大，只是碍于两人是蒋家义的人，她才没有说什么，这要换成别的工作人员，她早就一通数落了。

Thai

เมิ่งเซียนปัดฝุ่นที่เสื้อสองสามครั้ง หันไปมองเจียงชวน เธอมองออกว่าทั้งเจียงชวนและเฉินซินหรานอายุยังน้อย แต่ก็แค่เพราะทั้งสองเป็นคนของเจี่ยงเจียอี้ เธอถึงไม่ได้พูดอะไร ถ้าเป็นเจ้าหน้าที่คนอื่น เธอคงต่อว่ายับแล้ว

Chinese

她语气快而急促地说道：“你们老老实实地待着，别乱动里面的东西，待会儿我就把签名照……”

Thai

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเร็วและเร่งรีบ: “พวกเธออยู่เฉยๆ อย่าไปยุ่งกับของข้างในนะ เดี๋ยวฉันจะเอาเซ็นลายเซ็น…”

Chinese

话还没说完，姜川就怒声打断道：“我在问你！衣服脏了吗？！”

Thai

ยังพูดไม่ทันจบ เจียงชวนก็ขัดขึ้นด้วยเสียงโกรธ: “ฉันถามเธอ! เสื้อผ้าเปื้อนรึเปล่า?!”

Chinese

这下子，整个后台所有人的注意力都聚集到了他身上。

Thai

ทีนี้ ความสนใจของทุกคนในห้องแต่งตัวก็มุ่งมาที่เขา

Chinese

孟茜看着他阴蛰的眼神，莫名有些心慌，但转念一想，他只是个孩子，正当她想说话的时候，蒋家义走进了后台。

Thai

เมิ่งเซียนมองสายตาอำมหิตของเขา รู้สึกหวั่นๆ โดยไม่รู้สาเหตุ แต่พอคิดอีกที เขาเป็นแค่เด็ก พอดีตอนที่เธอกำลังจะพูด เจี่ยงเจียอี้ก็เดินเข้ามาในห้องแต่งตัว

Chinese

一走进后台，他就明显感到气氛不对劲，蒋家义皱紧眉头，找自己的经纪人问了一句……

Thai

พอเดินเข้ามาในห้องแต่งตัว เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศไม่ปกติ เจี่ยงเจียอี้ขมวดคิ้ว ถามผู้จัดการของตัวเองสักประโยค…

Chinese

蒋家义听完后，脸上明显有些不悦。

Thai

พอเจี่ยงเจียอี้ฟังจบ สีหน้าแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

Chinese

“家义哥，你看看他们……”

Thai

“พี่เจียอี้ คุณดูพวกเขาสิ…”

Chinese

“道歉。”

Thai

“ขอโทษ”

Chinese

“什么？”孟茜恍惚了一下。

Thai

“อะไรนะ?” เมิ่งเซียนตะลึงไปครู่หนึ่ง

Chinese

蒋家义脸色平静道：“我让你道歉。”

Thai

เจี่ยงเจียอี้พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย: “ฉันให้เธอขอโทษ”

Chinese

“我……给他们道歉？”

Thai

“ฉัน…ขอโทษพวกเขา?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

孟茜瞪大眼睛看着蒋家义，满脸的匪夷所思。

Thai

เมิ่งเซียนเบิกตากว้างมองเจี่ยงเจียอี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

Chinese

没错。

Thai

ใช่แล้ว

Chinese

你是出道早，你是老前辈，但我现在也是温诺诺的经纪人，你因为两个朋友家的小孩，让我一个大人给两个小孩道歉？

Thai

คุณออกสื่อก่อน เป็นรุ่นพี่ แต่ตอนนี้ฉันก็เป็นผู้จัดการของเวินนัวนัวนะ คุณให้ฉันซึ่งเป็นผู้ใหญ่ขอโทษเด็กสองคนเพราะเด็กของเพื่อนคุณ?

Chinese

孟茜无法接受。

Thai

เมิ่งเซียนรับไม่ได้

Chinese

“你要是发现衣服脏了，可以通知我，我会赔给你的。”姜川说完，回到陈欣然身边牵住她的小手，又对蒋家义说道：“蒋叔，那我们先回去了。”

Thai

“ถ้าคุณพบว่าเสื้อผ้าเปื้อน ก็บอกฉันได้ ฉันจะชดใช้ให้” เจียงชวนพูดจบ ก็กลับไปหาเฉินซินหราน จับมือเล็กๆ ของเธอ แล้วพูดกับเจี่ยงเจียอี้ต่อ: “ลุงเจี่ยง งั้นพวกเรากลับก่อนนะครับ”

Chinese

“这么快就走啊？”

Thai

“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?”

Chinese

“没什么意思。”

Thai

“ไม่มีอะไรสนุก”

Chinese

“那好。”蒋家义扭头吩咐道：“王莉，你开车送他们回去。”

Thai

“ก็ได้” เจี่ยงเจียอี้หันไปสั่ง: “หวังลี่ เธอขับรถไปส่งพวกเขากลับ”

Chinese

“呃……”王莉有些犹豫，自己跑去接他们来就算了，你马上就要上台了，还让我送他们回去？

Thai

“เอ่อ…” หวังลี่ลังเลเล็กน้อย ที่ไปรับพวกเขามาก็แย่แล้ว นายกำลังจะขึ้นเวทีอยู่แล้ว ยังจะให้ฉันไปส่งพวกเขากลับอีก?

Chinese

一向好脾气的蒋家义，也催促道：“快点！”

Thai

เจี่ยงเจียอี้ที่ปกติอารมณ์ดีก็ยังเร่ง: “เร็วเข้า!”

Chinese

“好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

三个人很快离开了后台。

Thai

ทั้งสามคนออกจากห้องแต่งตัวอย่างรวดเร็ว

Chinese

等温诺诺第二次下台休息，她也立马就感觉后台的气氛有点不太对劲，她看了一眼小助理，小助理就压低声音把刚才后台发生的事说给了她听。

Thai

พอเวินนัวนัวลงจากเวทีเพื่อพักเป็นครั้งที่สอง เธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศในห้องแต่งตัวผิดปกติเล็กน้อย เธอมองไปที่ผู้ช่วยตัวน้อย ผู้ช่วยตัวน้อยก็กระซิบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ให้เธอฟัง

Chinese

联想到刚才上台时，姜川玩手机的样子，恍惚间，姜川的侧脸和另一个人的侧脸同时在她脑海中浮现。

Thai

นึกไปถึงตอนที่ขึ้นเวทีเมื่อกี้ รูปที่เจียงชวนเล่นมือถือ สักพัก ใบหน้าด้านข้างของเจียงชวนและอีกคนก็ผุดขึ้นในหัวเธอพร้อมกัน

Chinese

在娱乐圈能混出名气的人，哪一个不是人精？

Thai

ในวงการบันเทิง คนที่สร้างชื่อเสียงได้ ใครบ้างจะไม่เป็นคนมีชั้นเชิง?

Chinese

和蒋家义一起补妆的时候，温诺诺没由来地让身边的人都出去了一趟，然后压低声音问了一句：“家义哥，刚才那对兄妹该不会是远哥的孩子吧，我看他和远哥有点像。”

Thai

ตอนที่แต่งหน้าเพิ่มกับเจี่ยงเจียอี้ เวินนัวนัวก็ให้ทุกคนออกไปข้างนอกชั่วครู่ แล้วกระซิบถาม: “พี่เจียอี้ สองคนพี่น้องเมื่อกี้คงไม่ใช่ลูกของพี่หยวนใช่ไหม ฉันเห็นเขาคล้ายพี่หยวน”

Chinese

蒋家义先是有些意外，然后看了一眼在温诺诺前面举着镜子的孟茜， 闭上眼睛没好气的嗯了一声。

Thai

เจี่ยงเจียอี้ดูแปลกใจเล็กน้อย จากนั้นก็มองเมิ่งเซียนที่ถือกระจกอยู่ข้างหน้าเวินนัวนัว แล้วหลับตาตอบรับ “อืม” อย่างไม่สบอารมณ์

Chinese

“哐当～”

Thai

“ตึง~”

Chinese

听到这句话，孟茜吓得手一抖，手里的镜子直接掉在了地上，发出刺耳的玻璃碎裂声。

Thai

เมื่อได้ยินคำนี้ เมิ่งเซียนตกใจมือสั่น กระจกในมือร่วงลงพื้น ทำให้เกิดเสียงกระจกแตกแหลมคม

Chinese

她目瞪口呆地站在原地，整个人像是被抽了魂一样。

Thai

เธอยืนนิ่งอ้าปากค้าง ราวกับถูกสูบวิญญาณไป

Chinese

老板的孩子过来看演唱会，被我给骂了？

Thai

ลูกของเจ้านายมาดูคอนเสิร์ต แล้วถูกฉันด่า?

Chinese

这一瞬间，孟茜只感觉自己的天塌了。

Thai

ชั่วขณะนั้น เมิ่งเซียนรู้สึกว่าฟ้าถล่มทลาย

Chinese

温诺诺倒是表情没太大变化，这事再怎么样也跟她扯不上什么关系，只是毕竟合作了这么久，温诺诺想了想，很快说道：“茜姐，你去把我的限量专辑、签名照都准备好，然后再拿上一些周边……家义哥，演唱会结束，能不能请你帮忙把这些东西给他们送过去？”

Thai

เวินนัวนัวสีหน้าไม่เปลี่ยนมากนัก เรื่องนี้ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเธอ แต่เพราะทำงานด้วยกันมานาน เวินนัวนัวคิดครู่หนึ่งแล้วพูดเร็วๆ: “พี่เซียน ไปเอาอัลบั้มรุ่นจำกัดและรูปเซ็นของฉันมา แล้วก็เอาสินค้าอื่นๆ ด้วย… พี่เจียอี้ พอคอนเสิร์ตจบ ช่วยเอาไปให้พวกเขาหน่อยได้ไหม?”

Chinese

蒋家义还没说话，孟茜就赶忙道：“我可以自己送过去！”

Thai

เจี่ยงเจียอี้ยังไม่ทันพูดอะไร เมิ่งเซียนก็รีบพูดว่า: “ฉันเอาไปส่งเองได้!”

Chinese

“他们找你要了？”

Thai

“พวกเขาขอจากคุณเหรอ?”

Chinese

“我刚才下来的时候他们想要我签名照来着。”

Thai

“เมื่อกี้ตอนที่ฉันลงมา เขาอยากได้รูปเซ็นของฉัน”

Chinese

蒋家义点点头：“东西我让人送过去，你就别去了，远哥不希望别人打扰到他们的生活，更不想让他们出现在互联网上，所以……”

Thai

เจี่ยงเจียอี้พยักหน้า: “ของฉันให้คนเอาไปส่ง คุณอย่าไปเลย พี่หยวนไม่อยากให้ใครไปรบกวนชีวิตของพวกเขา และยิ่งไม่อยากให้พวกเขาปรากฏบนอินเทอร์เน็ต ดังนั้น…”

Chinese

“明白！我保证不说出去！”孟茜这会儿一下子就变得聪明了。

Thai

“เข้าใจ! ฉันรับรองว่าจะไม่บอกใคร!” ตอนนี้เมิ่งเซียนฉลาดขึ้นมาทันที

Chinese

与此同时。

Thai

ในขณะเดียวกัน

Chinese

陈欣然：“你刚才吓到我了。”

Thai

เฉินซินหราน: “เมื่อกี้คุณทำให้ฉันตกใจ”

Chinese

姜川：“你个软骨头，就会窝里横。”

Thai

เจียงชวน: “คุณนี่ขี้ขลาด ดีแต่ข่มคนในบ้าน”

Chinese

陈欣然：“她经纪人好凶哦。”

Thai

เฉินซินหราน: “ผู้จัดการของเธอดุจังเลย”

Chinese

姜川：“老实了吧？”

Thai

เจียงชวน: “ซะแล้วใช่ไหม”

Chinese

陈欣然：“你以后要找一个脾气好的女人结婚，要不然我不同意。”

Thai

เฉินซินหราน: “ต่อไปคุณต้องหาผู้หญิงที่อารมณ์ดีมาแต่งงานด้วย ถ้าไม่ฉันไม่ยอม”

Chinese

姜川：“呵，跟你有毛关系。”

Thai

เจียงชวน: “ฮะ เกี่ยวอะไรกับคุณ”

Chinese

陈欣然：“妯娌关系不和谐，会闹很多家庭矛盾的。”

Thai

เฉินซินหราน: “ความสัมพันธ์พี่สะใภ้น้องสะใภ้ไม่ลงรอย จะเกิดปัญหาครอบครัวมากมาย”

Chinese

姜川：“少看短剧，少刷小红薯。”

Thai

เจียงชวน: “เลิกดูซีรีส์สั้น เลิกเล่นเสี่ยวหงซู”

Chinese

陈欣然：“那个俞汐汐脾气好不好？”

Thai

เฉินซินหราน: “ยวี่ซีซีคนนั้นนิสัยดีไหม”

Chinese

姜川：“正宗母老虎。”

Thai

เจียงชวน: “เสือตัวเมียพันธุ์แท้”

Chinese

陈欣然：“我不信，我想和她见个面。”

Thai

เฉินซินหราน: “ฉันไม่เชื่อ ฉันอยากเจอเธอสักครั้ง”

Chinese

姜川：“想都别想。”

Thai

เจียงชวน: “อย่าหวังเลย”

Chinese

陈欣然：“就见个面嘛。”

Thai

เฉินซินหราน: “แค่ให้เจอหน้ากันหน่อยนะ”

Chinese

姜川：“滚。”

Thai

เจียงชวน: “ไปให้พ้น”

Chinese

……

Thai

…