บทที่ 446

แฟนผู้ชาย

男朋友

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

从食堂出来,姜川把俞汐汐重新送回了宿舍楼下。

ไทย

จากโรงอาหารออกมา เจียงชวนก็พายวี่ซีซีกลับไปส่งที่ใต้ตึกหอพัก

จีน

短暂沉默过后,还是姜川先开了口:“那我回去了,有事给我发消息。”

ไทย

หลังจากเงียบกันไปชั่วครู่ เจียงชวนก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน “งั้นฉันกลับก่อนนะ ถ้ามีอะไรให้ส่งข้อความหาฉัน”

จีน

“哦。”

ไทย

“โอ๋”

จีน

姜川转身刚要走。

ไทย

เจียงชวนหันหลังกำลังจะเดินไป

จีน

“那个……”

ไทย

“คือ…”

จีน

“怎么了?”

ไทย

“เป็นอะไร?”

จีน

“你出发前跟我说一下,我到时候去送你。”

ไทย

“ก่อนเธอออกเดินทางบอกฉันหน่อยนะ ตอนนั้นฉันจะไปส่ง”

จีน

姜川笑着点了点头,故作轻松地挥了挥手后,朝着校门口走去,没敢再回头。

ไทย

เจียงชวนยิ้มและพยักหน้า แสร้งทำเป็นสบายๆ โบกมือ แล้วเดินไปทางประตูโรงเรียน ไม่กล้าหันกลับมามองอีก

จีน

俞汐汐驻足许久,直到姜川拐过路口,她才回了宿舍。

ไทย

ยวี่ซีซียืนนิ่งอยู่นาน จนกระทั่งเจียงชวนเลี้ยวหัวมุมถนนไป เธอจึงกลับเข้าหอพัก

จีน

最后一个室友也在中午的时候到了,俞汐汐回到宿舍的时候,这个室友的妈妈都还在帮忙收拾床铺。

ไทย

เพื่อนร่วมห้องคนสุดท้ายก็มาถึงตอนเที่ยง ตอนยวี่ซีซีกลับถึงหอพัก แม่ของเพื่อนร่วมห้องคนนี้ยังช่วยจัดเตียงอยู่

จีน

等她离开宿舍后,四个年纪差不多的女生,也互相介绍起来。

ไทย

หลังจากแม่ของเธอออกจากหอพักไปแล้ว สาวๆ สี่คนที่อายุใกล้เคียงกันก็เริ่มแนะนำตัวกัน

จีน

除了俞汐汐的户口前几年转到了京城外,宿舍里还有一个京城本地人,另外两个一个来自东北,一个来自湖南。

ไทย

นอกจากยวี่ซีซีที่ทะเบียนบ้านย้ายมาปักกิ่งเมื่อไม่กี่ปีก่อน ในหอพักยังมีคนปักกิ่งโดยกำเนิดอีกคน และอีกสองคนคนหนึ่งมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อีกคนมาจากหูหนาน

จีน

聊着聊着,自然就聊到了各自的高考成绩。

ไทย

คุยไปคุยมา ก็พูดถึงคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของแต่ละคน

จีน

结果四个人里面有两个都是直接保送的,俞汐汐这才知道,原来想上北大,不单单只有高考这一条路。

ไทย

ปรากฏว่าในสี่คน สองคนติดตรงโดยการคัดเลือกพิเศษ ยวี่ซีซีเพิ่งรู้ว่าที่อยากเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่ง ไม่ได้มีแค่ทางสอบเข้ามหาวิทยาลัยเท่านั้น

จีน

同样是京城户口的蒋云溪在聊天的过程中,一直时不时地在看俞汐汐,就在几个人聊到军训话题时,蒋云溪突然尖叫了一声,然后指着俞汐汐,很吃惊地说道:“我想起来了,你是那个纪录片里的!”

ไทย

เจี่ยงหยุนซีที่มีทะเบียนบ้านปักกิ่งเหมือนกัน ระหว่างคุยกันก็ชอบมองยวี่ซีซีเป็นระยะๆ พอคุยกันถึงเรื่องฝึกทหาร เจี่ยงหยุนซีก็ร้องออกมา แล้วชี้ไปที่ยวี่ซีซี พูดด้วยความตกใจ “ฉันนึกออกแล้ว เธอคนนั้นในสารคดี!”

จีน

俞汐汐心里咯噔响了下。

ไทย

ยวี่ซีซีรู้สึกใจกระตุก

จีน

她没想到,大学室友竟然看过前不久上线的纪录片。

ไทย

เธอไม่คิดว่าเพื่อนร่วมห้องมหาวิทยาลัยจะเคยดูสารคดีที่เพิ่งออนไลน์ได้ไม่นานนี้

จีน

另外两个室友,沐冉冉和程佳连忙追问起来,得知俞汐汐是某个纪录片的女主后,也忙拿出手机搜索起来。

ไทย

เพื่อนร่วมห้องอีกสองคน มู่หรานหรานและเฉิงเจียรีบถามไถ่ เมื่อรู้ว่ายวี่ซีซีเป็นนางเอกของสารคดีเรื่องหนึ่ง ก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาค้นหา

จีน

俞汐汐尴尬站在后面,看着她们把纪录片搜索了出来,她看了一眼,没想到半个月前才只有几十万的视频,现在已经有两百万了,而且她这个单元是完播率最高的,甚至有不少网友都把视频做成了切片发了出来。

ไทย

ยวี่ซีซียืนเขินๆ อยู่ข้างหลัง มองดูพวกเธอค้นหาสารคดีเจอ เธอเหลือบดู ไม่คิดว่าเมื่อครึ่งเดือนก่อนวิดีโอมียอดดูแค่หลักแสน ตอนนี้มีสองล้านแล้ว และคลิปของเธอเป็นตอนที่มียอดดูจบสูงที่สุด มีชาวเน็ตมากมายถึงกับนำวิดีโอไปตัดเป็นคลิปสั้นๆ โพสต์กัน

จีน

最过分的是评论区点赞人数最高的一条评论:不是纪录片吗?怎么有种校园爱情片的既视感。

ไทย

ที่แย่ที่สุดคือคอมเมนต์ที่มียอดไลค์สูงสุดในคอมเมนต์ว่า “ไม่ใช่สารคดีเหรอ? ทำไมมันให้ความรู้สึกเหมือนหนังรักในโรงเรียนเลย”

จีน

……

ไทย

…

จีน

从学校离开,姜川没有直接回家,而是坐着车来到了老张拳馆。

ไทย

ออกจากมหาวิทยาลัยไป เจียงชวนไม่ได้กลับบ้านตรงๆ แต่ขึ้นรถไปที่โรงฝึกมวยลาวจาง

จีน

老张听说姜川要去部队后,并没有太意外,还主动扔了双拳套给姜川,说是在入伍之前,最后再陪姜川练一次。

ไทย

ลาวจางได้ยินว่าเจียงชวนจะไปทหาร ก็ไม่ได้แปลกใจอะไรนัก ยังโยนนวมให้เจียงชวนคู่หนึ่ง บอกว่าก่อนเข้ารับราชการทหาร ขอซ้อมกับเจียงชวนเป็นครั้งสุดท้าย

จีน

姜川在拳馆一直待在了傍晚,回去的时候全身衣服都已经湿透了,他前脚刚走,老张就躺在了拳台上,半天都没有起身。

ไทย

เจียงชวนอยู่ที่โรงฝึกมวยจนถึงเย็น พอกลับมาเสื้อผ้าเปียกโชกหมด เขาออกมาได้ไม่นาน ลาวจางก็นอนแผ่บนเวทีมวย นานทีเดียวไม่ยอมลุก

จีน

张燕燕看到后,连忙跑上去查看,结果把老张扶起来,一摘掉拳靶,就看到他一双手都在止不住的颤抖。

ไทย

จางเยียนเยียนเห็นแล้วรีบวิ่งไปดู พอประคองลาวจางขึ้นมา ถอดเป้าชกออก ก็เห็นว่ามือทั้งสองข้างของเขาสั่นไม่หยุด

จีน

张燕燕看了一眼门口,嘴里愣愣道:“这家伙今天是怎么了?”

ไทย

จางเยียนเยียนมองไปที่ประตู พึมพำอย่างงุนงง “วันนี้มันเป็นอะไรของมัน?”

จีน

老张甩了甩手,咧着嘴笑道:“一双手都麻了,快扶我下去歇会儿。”

ไทย

ลาวจางสะบัดมือ ยิ้มแหย “มือชาไปหมดแล้ว รีบพาฉันลงไปพักหน่อย”

จีน

“你跟他逞什么能啊。”

ไทย

“แกไปประชันกับมันทำไม”

จีน

接下来一段时间,姜川也练起了科目三,由于是一对一的驾校教练,练到第三天的时候,教练就觉得姜川可以去考试了。

ไทย

หลังจากนั้นไม่นาน เจียงชวนก็ฝึกข้อสอบขับรถภาคปฏิบัติ เนื่องจากเป็นครูฝึกสอนขับรถแบบตัวต่อตัว พอซ้อมถึงวันที่สาม ครูฝึกก็ว่าเจียงชวนสามารถไปสอบได้แล้ว

จีน

而与此同时,北大也开始了为期十二天的军训,从八月二十号开始,到九月二号结束,俞汐汐觉得每一天都特别特别慢,明明上北大是高中时期的梦想,可愿望实现的时候,心里反倒是空荡荡的。

ไทย

ในขณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยปักกิ่งก็เริ่มฝึกทหารเป็นเวลาสิบสองวัน ตั้งแต่ 20 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน ยวี่ซีซีรู้สึกว่าแต่ละวันช่างยาวนานเหลือเกิน ทั้งที่การเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งคือความฝันสมัยมัธยม แต่พอความฝันเป็นจริง กลับรู้สึกว่างเปล่าในใจ

จีน

她想起高二的时候,姜川也找自己聊过有关梦想的话题。

ไทย

เธอจำได้ว่าตอนอยู่ ม.5 เจียงชวนเคยมาคุยกับเธอเรื่องความฝัน

จีน

当时自己说的是,人生的意义是想吃什么就吃什么想买什么就买什么,现在想来,确实有些幼稚了。

ไทย

ตอนนั้นเธอตอบว่า ความหมายของชีวิตคืออยากกินอะไรก็กิน อยากซื้ออะไรก็ซื้อ เมื่อนึกถึงตอนนี้ ก็ดูเด็กไปหน่อย

จีน

意义都是人赋予的,和有意义的人在一起,做什么才会有意义。

ไทย

ความหมายล้วนเป็นสิ่งที่คนเรามอบให้ อยู่กับคนที่มีความหมาย ทำอะไรถึงจะมีความหมาย

จีน

这段时间,俞汐汐恨不得把学校里发生的一切事情都说给姜川听,跟他说军训教官很凶,跟他说哪个食堂的菜好吃,跟他说舍友提前学了微积分,跟他说今天的天很蓝,跟他说……

ไทย

ช่วงนี้ ยวี่ซีซีแทบอยากจะเล่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยให้เจียงชวนฟัง บอกเขาว่าครูฝึกทหารดุมาก บอกเขาว่าโรงอาหารไหนอาหารอร่อย บอกเขาว่าเพื่อนร่วมห้องเรียนแคลคูลัสล่วงหน้า บอกเขาว่าท้องฟ้าวันนี้สีครามสดใส บอกเขาว่า…

จีน

军训结束的时候,姜川也顺利拿到了驾照。

ไทย

ตอนฝึกทหารจบ เจียงชวนก็สอบใบขับขี่ได้เรียบร้อย

จีน

俞汐汐上大学之后的第一个周末,姜川就开车去找她了,他们去了学校里的未名湖,去了图书馆,去逛了北边的圆明园,也去看了西边的颐和园。

ไทย

สุดสัปดาห์แรกหลังจากยวี่ซีซีเข้ามหาวิทยาลัย เจียงชวนก็ขับรถไปหาเธอ พวกเขาไปที่ทะเลสาบเว่ยหมิงในมหาวิทยาลัย ไปห้องสมุด ไปเที่ยวสวนหยวนหมิงหยวนทางเหนือ และไปชมพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอทางตะวันตก

จีน

晚上回到宿舍的时候,蒋云溪很好奇地问道:“汐汐,白天开车来接你的,是你男朋友吗?”

ไทย

พอกลับถึงหอพักตอนเย็น เจี่ยงหยุนซีถามด้วยความสงสัย “ซีซี คนที่ขับรถมารับเธอตอนกลางวัน เป็นแฟนเธอเหรอ?”

จีน

俞汐汐笑着点头,大大方方地嗯了一声。

ไทย

ยวี่ซีซียิ้มพยักหน้า รับคำอย่างเปิดเผย

จีน

……

ไทย

…

จีน

九月九号,陈知远和姜柠回到了京城。

ไทย

วันที่ 9 กันยายน เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงกลับมาปักกิ่ง

จีน

由于被分配到了特殊的部队,所以姜川明天就要出发了。

ไทย

เนื่องจากถูกจัดให้อยู่ในหน่วยพิเศษ ดังนั้นเจียงชวนจะออกเดินทางพรุ่งนี้

จีน

姜川犹豫了好久,最终还是决定不把这事告诉俞汐汐,一是明天周二,学校要上课,而俞汐汐又是个发高烧都要去学校的人,二是姜川也不喜欢离别时,太多人在场。

ไทย

เจียงชวนลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่บอกเรื่องนี้กับยวี่ซีซี เหตุผลหนึ่งคือพรุ่งนี้วันอังคาร ต้องไปเรียน และยวี่ซีซีเป็นคนที่ถึงขั้นเป็นไข้สูงยังต้องไปโรงเรียน อีกอย่างเจียงชวนไม่ชอบให้มีคนมากมายในตอนอำลา

จีน

姜川吃过早餐后,一个人开车去了趟学校门口,在校门口短暂停留后,他来到了高中两年,他和俞汐汐常去的便利店里。

ไทย

หลังจากกินอาหารเช้า เจียงชวนขับรถไปที่หน้าโรงเรียนคนเดียว หลังจากแวะที่หน้าโรงเรียนครู่หนึ่ง เขาก็ไปที่ร้านสะดวกซื้อที่เขาและยวี่ซีซีเคยไปประจำในช่วงมัธยมปลายสองปี

จีน

徐虹看到他,吓了一大跳:“姜川!你怎么会过来!现在不是都开学了吗?”

ไทย

สวี่หงเห็นเขา ตกใจแทบไม่เชื่อสายตา “เจียงชวน! แกมาได้ยังไง ตอนนี้เปิดเทอมแล้วไม่ใช่เหรอ?”

จีน

“我没考上,复读来着。”

ไทย

“ฉันสอบไม่ติด มาเรียนซ้ำไง”

จีน

徐虹直接给了他一个白眼:“你和汐汐的照片都贴到学校门口了,那么大的喜报俩个字,你当我瞎啊?”

ไทย

สวี่หงส่งสายตาเหยียดให้เขาทันที “รูปแกกับซีซีแปะอยู่หน้าโรงเรียนเลย ประกาศผลความยินดีสองคำใหญ่เท่าหัว ฉันตาบอดหรือไง?”

จีน

姜川还真没注意,他笑了笑走上前问道:“最近怎么样?”

ไทย

เจียงชวนไม่ทันสังเกตจริงๆ เขายิ้มแล้วเดินเข้าไปถาม “ช่วงนี้เป็นไงบ้าง?”

จีน

“我不都是老样子。”

ไทย

“ฉันก็เหมือนเดิมนั่นแหละ”

จีน

“虹姐,你想不想换个工作?”

ไทย

“หงเจี๋ย อยากเปลี่ยนงานไหม?”

จีน

“换个工作?”

ไทย

“เปลี่ยนงาน?”

จีน

徐虹摆摆手,些许无奈地说道:“我学历摆在这,想换工作也没人要啊。”

ไทย

สวี่หงโบกมือ พูดด้วยความจำใจเล็กน้อย “วุฒิการศึกษาก็เท่านี้ อยากเปลี่ยนงานก็ไม่มีใครเอาหรอก”

จีน

“你用手机导航欣然大厦,到了之后,你跟里面的人说,是我让你过去的,就会有人接待你。”

ไทย

“ให้เธอใช้มือถือนำทางไปอาคารซินหราน พอไปถึง ก็บอกคนข้างในว่าฉันให้มา เขาจะมีคนต้อนรับ”

จีน

“哈?”

ไทย

“ฮะ?”

จีน

徐虹有点没反应过来。

ไทย

สวี่หงยังไม่ทันตั้งตัว

จีน

姜川继续说道:“你愿意去就去,不愿意去就算了,我明天就要入伍了,希望回来还能见到你。”

ไทย

เจียงชวนพูดต่อ “จะไปก็ไป ไม่ไปก็ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ฉันจะเข้ารับราชการทหารแล้ว หวังว่ากลับมาจะได้เจอเธออีก”

จีน

“你要去当兵了?”

ไทย

“แกจะไปเป็นทหาร?”

จีน

“嗯。”

ไทย

“อืม”

จีน

“你不是和俞汐汐……”

ไทย

“แกไม่ใช่กับยวี่ซีซี…”

จีน

“家里的安排,就去两年,我们没分手。”

ไทย

“ทางบ้านจัดมา แค่สองปี พวกเราไม่ได้เลิกกัน”

จีน

“哦。”

ไทย

“โอ้”

จีน

“行了,我没别的事,走了啊。”

ไทย

“เอาล่ะ ฉันไม่มีอะไรแล้ว ไปก่อนนะ”

จีน

“门口冰柜里有刚到的雪糕。”

ไทย

“ในตู้แช่แข็งที่ประตูมีไอศกรีมมาใหม่”

จีน

姜川倒没客气,推开冰柜,在里面选了一支雪糕后,很快离开了便利店。

ไทย

เจียงชวนไม่เกรงใจ ดันตู้แช่แข็งเปิด เลือกไอศกรีมหนึ่งแท่ง แล้วก็รีบออกจากร้านสะดวกซื้อไป

จีน

中午。

ไทย

เที่ยงวัน

จีน

姜川开车来到了太平苑小区。

ไทย

เจียงชวนขับรถมายังชุมชนไท่ผิงหยวน

จีน

郑颖今天上班不在家,但俞博因为马上要做手术拆除手臂里面的钢板,所以这两天都在家休息。

ไทย

วันนี้เจิ้งอิงไปทำงานไม่อยู่บ้าน แต่ยวี่ป๋อกำลังจะเข้ารับการผ่าตัดเอาผลเหล็กที่แขนออก เลยต้องพักอยู่บ้านช่วงสองวันนี้

จีน

姜川敲了敲门,俞博很好奇地上去把门打开,看到姜川站在门口,俞博很是意外。

ไทย

เจียงชวนเคาะประตู ยวี่ป๋อด้วยความสงสัยก็เดินไปเปิดประตู พอเห็นเจียงชวนยืนอยู่หน้าประตู ก็ประหลาดใจมาก

จีน

“小姜?你怎么过来了,快进来快进来。”

ไทย

“เสี่ยวเจียง? มานี่ได้ยังไง รีบเข้ามาๆ”

จีน

姜川换鞋进屋,俞博这才慌忙打开客厅里的空调。

ไทย

เจียงชวนเปลี่ยนรองเท้าเข้าบ้าน ยวี่ป๋อถึงรีบเปิดแอร์ในห้องนั่งเล่น

จีน

九月初的京城仍然很热,但俞博一个人在家,还是不舍得开空调。

ไทย

ต้นเดือนกันยายนที่ปักกิ่งยังคงร้อนมาก แต่ยวี่ป๋ออยู่บ้านคนเดียวยังไม่ยอมเปิดแอร์

จีน

“叔,我没别的事,就是过来跟你说一声,我明天就走了。”

ไทย

“ลุงครับ ผมไม่มีอะไรอื่น แค่มาแจ้งให้ทราบว่าผมจะไปพรุ่งนี้”

จีน

“不是说要到月中吗?”

ไทย

“ไม่ใช่บอกว่าจะไปกลางเดือนหรือ?”

จีน

“提前了。”姜川解释道:“明天是周二,我不打算跟汐汐说,省得她还要请假。”

ไทย

“เลื่อนเร็วขึ้นครับ” เจียงชวนอธิบาย “พรุ่งนี้อังคาร ผมไม่บอกซีซี เผื่อเธอจะต้องลางาน”

จีน

俞博拍了拍姜川的肩膀,笑道:“那你好好的,叔叔等着你回来。”

ไทย

ยวี่ป๋อตบไหล่เจียงชวนแล้วยิ้ม “งั้นก็ทำตัวดีๆ ลุงรอกลับมานะ”

จีน

“嗯。”

ไทย

“ครับ”

จีน

“中午要不要在家里吃个饭啊?”

ไทย

“เที่ยงนี้จะกินข้าวที่บ้านไหมล่ะ?”

จีน

“不了,我得回家准备一下,明天一早就得走,我能不能进一下汐汐的房间。”

ไทย

“ไม่ล่ะครับ ผมต้องกลับบ้านเตรียมตัว พรุ่งนี้เช้าต้องไปแล้ว ขอเข้าไปในห้องของซีซีหน่อยได้ไหม”

จีน

“你去吧。”

ไทย

“เข้าไปเถอะ”

จีน

姜川推开房门,里面没什么变化,只是原来摆在外面的书,都收纳进了书柜里。

ไทย

เจียงชวนผลักประตูห้องเข้าไป ข้างในไม่ค่อยเปลี่ยนอะไร มีแต่หนังสือที่เคยวางไว้ด้านนอก ก็เก็บเข้าตู้หนังสือหมดแล้ว

จีน

俞汐汐之前说可以卖得笔记和错题本都还在,她还是舍不得卖掉,主要是掺杂了太多回忆。

ไทย

สมุดโน้ตและสมุดบันทึกข้อผิดที่ยวี่ซีซีเคยบอกว่าจะขายได้ก็ยังอยู่ เธอยังไม่อยากขาย เพราะมันปนเปไปด้วยความทรงจำมากเกินไป

จีน

姜川拉开靠近床头的一个抽屉,从里面拿出一本相册,相册里都是俞汐汐从小到大的照片,姜川从头翻到最后,拿了一张她去年洗出来的照片后,就把相册放回了原位。

ไทย

เจียงชวนดึงลิ้นชักที่อยู่ใกล้หัวเตียง หยิบสมุดรวมรูปออกมา ในนั้นมีรูปของยวี่ซีซีตั้งแต่เด็กจนโต เจียงชวนเปิดตั้งแต่ต้นจนจบ หยิบรูปที่เธออัดเมื่อปีที่แล้วออกมาหนึ่งใบ แล้วก็เอาสมุดรวมรูปกลับที่เดิม

จีน

他怕去了部队,没办法用手机,带张照片在身上,也有个念想。

ไทย

เขากลัวว่าไปอยู่กองทัพ จะใช้โทรศัพท์ไม่ได้ พกรูปไว้ติดตัวก็มีที่ให้คิดถึง

จีน

他行李早就收拾好了,除了一些证件和平常穿得两套衣服外,他就只打算带两张照片过去。

ไทย

เขาเก็บกระเป๋าเตรียมไว้ตั้งนานแล้ว นอกจากเอกสารสำคัญและเสื้อผ้าที่ใส่ปกติสองชุด เขาก็จะเอารูปติดตัวไปแค่สองใบ

จีน

……

ไทย

…

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน