ร้านสะดวกซื้อ

Chinese

从食堂出来，走到实验楼门口的时候，姜川停顿了一下脚步。

Thai

เมื่อออกจากโรงอาหาร เดินมาถึงหน้าอาคารทดลอง เจียงชวนก็หยุดฝีเท้าชั่วขณะ

Chinese

王承泽回头看了一眼慢半拍的姜川，他知道姜川在犹豫什么。

Thai

หวังเฉิงเจ๋อหันกลับไปมองเจียงชวนที่ช้ากว่าปกติ เขารู้ดีว่าเจียงชวนกำลังลังเลอะไร

Chinese

降温后，中午留校吃饭的人多，外面风大，同学在食堂吃完饭都会选择回教室。

Thai

หลังจากอุณหภูมิลดลง ตอนกลางวันคนที่อยู่กินข้าวที่โรงเรียนเยอะ ลมข้างนอกแรง เพื่อนๆ หลังจากกินข้าวที่โรงอาหารก็จะเลือกกลับไปที่ห้องเรียน

Chinese

这样一来，中午的这段时间，教室就会特别吵。

Thai

อย่างนี้ ช่วงเวลากลางวัน ห้องเรียนก็จะเสียงดังเป็นพิเศษ

Chinese

以往这个时候，姜川都会在他的专属秘密基地待着，那间活动教室里拼在一起的桌子就是他的午睡床。

Thai

เมื่อก่อนช่วงเวลาแบบนี้ เจียงชวนจะอยู่ที่ฐานทัพลับเฉพาะของเขา โต๊ะที่ต่อกันในห้องกิจกรรมนั้นก็คือเตียงงีบตอนกลางวันของเขา

Chinese

只是现在那间活动教室倒成了俞汐汐的专属地盘，刚才在食堂吃饭的时候，王承泽就看到她带了一本习题册，很显然她是打算在食堂吃完饭就直接进实验楼的。

Thai

แต่ตอนนี้ห้องกิจกรรมนั้นกลับกลายเป็นอาณาเขตเฉพาะของยวี่ซีซี ตอนที่กินข้าวที่โรงอาหาร หวังเฉิงเจ๋อก็เห็นเธอเอาสมุดแบบฝึกหัดเล่มหนึ่งมา เห็นได้ชัดว่าเธอตั้งใจว่าจะกินข้าวเสร็จที่โรงอาหารแล้วก็ตรงเข้าอาคารทดลองเลย

Chinese

姜川最后还是没有选择进去，而是一路回了教室。

Thai

สุดท้ายเจียงชวนก็ไม่ได้เลือกเข้าไป แต่เดินกลับมาที่ห้องเรียน

Chinese

刚推开教室门，就看到后排几个男同学窝在一起，围着一台手机，不知道在看什么。

Thai

พอผลักประตูห้องเข้าไป ก็เห็นเพื่อนผู้ชายกลุ่มหนึ่งนั่งเบียดกันอยู่ด้านหลัง รวมหัวกันล้อมมือถือเครื่องหนึ่ง ไม่รู้ว่ากำลังดูอะไร

Chinese

“沈知妤这腿真绝了。”

Thai

"ขาเสินจื้ออวี่นี่สุดยอดจริงๆ"

Chinese

“这视频什么时候发的？”

Thai

"คลิปนี้โพสต์ตอนไหน"

Chinese

“上午十点。”

Thai

"สิบโมงเช้า"

Chinese

“你别划走啊。”

Thai

"อย่าเลื่อนผ่านสิ"

Chinese

“……”

Thai

"…"

Chinese

高中不是每个人都能像姜川这样带手机来学校的，很多家长都会要求把手机放在家里，即便能把手机带过来，在上课之前也都要开静音放在教室墙上的手机袋里。

Thai

โรงเรียนมัธยมไม่ใช่ทุกคนจะพกมือถือมาโรงเรียนได้เหมือนเจียงชวน ผู้ปกครองหลายคนจะขอให้วางมือถือไว้ที่บ้าน ถึงจะพกมาได้ ก่อนเรียนก็ต้องเปิดโหมดเงียบแล้ววางไว้ในกระเป๋ามือถือที่ติดผนังห้องเรียน

Chinese

胡青春很乐衷于管这件事，所以讨厌她的人不止姜川一个人，只是碍于她是班主任安插在班上的眼线，没人敢像姜川一样，明着跟她作对。

Thai

หูชิงชุนชอบมากที่จะจัดการเรื่องนี้ คนที่เกลียดเธอจึงมีไม่ใช่แค่เจียงชวนคนเดียว แต่เพราะขัดว่ายังไงเธอก็เป็นสายลับที่ครูประจำชั้นวางไว้ในห้อง ไม่มีใครกล้าต่อต้านเธออย่างเปิดเผยเหมือนเจียงชวน

Chinese

“沈知妤和温诺诺，现在谁粉丝多啊？”

Thai

"เสินจื้ออวี่กับเวินนัวนัว ตอนนี้ใครมีแฟนคลับมากกว่ากัน"

Chinese

“那肯定是沈知妤啊，她经常发抖音，都两千多万粉丝了。”

Thai

"แน่นอนว่าต้องเป็นเสินจื้ออวี่สิ เธอลง Tiktok บ่อย มีแฟนคลับตั้งยี่สิบกว่าล้านแล้ว"

Chinese

“我还是觉得温诺诺好看。”

Thai

"ฉันยังคิดว่าเวินนัวนัวสวยกว่า"

Chinese

“绝对是沈知妤。”

Thai

"ต้องเป็นเสินจื้ออวี่แน่นอน"

Chinese

“……”

Thai

"…"

Chinese

几个人很快就争论了起来，从身材、颜值、腿、胸、气质、艺术水平等各个方面做了一个综合比较，但还是没分出结果。

Thai

คนสองสามคนก็เถียงกันทันที เปรียบเทียบจากรูปร่าง หน้าตา ขา หน้าอก บุคลิก ระดับศิลปะ ฯลฯ ในทุกด้าน แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุป

Chinese

坐在姜川前面的赵文亮突然转过头，笑呵呵问道：“姜川，你觉得沈知妤和温诺诺谁好看？”

Thai

จ้าวเหวินเหลียงที่นั่งอยู่ข้างหน้าเจียงชวนหันกลับมาถามด้วยรอยยิ้ม "เจียงชวน นายคิดว่าเสินจื้ออวี่กับเวินนัวนัวใครสวยกว่ากัน"

Chinese

姜川也没想到周末亲妹刚问过自己这个问题，周一回来就又有人问自己这个问题。

Thai

เจียงชวนก็ไม่คิดว่าสุดสัปดาห์นี้น้องสาวแท้ๆ เพิ่งถามคำถามนี้กับเขา พอกลับมาเรียนวันจันทร์ก็มีคนมาถามเขาอีก

Chinese

姜川乐道：“你觉得谁好看？”

Thai

เจียงชวนหัวเราะเบาๆ "นายว่าคนไหนสวยกว่าล่ะ"

Chinese

“沈知妤啊。”赵文亮把沈知妤上午刚发的热舞视频递到姜川面前：“你看看这大长腿。”

Thai

"เสินจื้ออวี่ไง" จ้าวเหวินเหลียงส่งวิดีโอเต้นร้อนแรงที่เสินจื้ออวี่เพิ่งโพสต์เมื่อเช้าให้เจียงชวนดู "ดูขายาวๆ นี่สิ"

Chinese

姜川只是扫了一眼，很快就说道：“那我问你，是沈知妤好看，还是黄依玲好看？”

Thai

เจียงชวนแค่กวาดตามองแวบเดียว แล้วก็พูดเร็วๆ "ถ้างั้นฉันถามนายหน่อย ระหว่างเสินจื้ออวี่กับหวงอีหลิง ใครสวยกว่ากัน"

Chinese

沈知妤是粉丝两千多万的大明星。

Thai

เสินจื้ออวี่เป็นดาราดังที่มีแฟนคลับยี่สิบกว่าล้านคน

Chinese

黄依玲只是班上一个女同学。

Thai

หวงอีหลิงเป็นแค่เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในห้อง

Chinese

换做其他人，回答起来肯定都不带犹豫的，可赵文亮听到这个问题，却是支支吾吾地半天也说不上来一句话。

Thai

ถ้าเป็นคนอื่นตอบก็คงไม่ลังเล แต่จ้าวเหวินเหลียงพอได้ยินคำถามนี้กลับพูดอ้ำอึ้งอยู่นานก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

Chinese

旁边的同桌，也就是坐在俞汐汐前面的王野，一看到赵文亮这个死样子，他立马拍了一下桌子，大声道：“狗日的，你果然喜欢黄依玲！”

Thai

หวังเย่ เพื่อนร่วมโต๊ะข้างๆ ซึ่งเป็นคนที่นั่งข้างหน้ายวี่ซีซี พอเห็นท่าทางห่วยแตกของจ้าวเหวินเหลียง ก็ทุบโต๊ะทันที ตะโกนเสียงดัง "ไอ้ห่า! มึงชอบหวงอีหลิงจริงๆ"

Chinese

“卧槽！”

Thai

"โว้ย!"

Chinese

“你个畜生，兔子还不吃窝边草呢。”

Thai

"มึงนี่สัตว์เดรัจฉาน กระต่ายยังไม่กินหญ้าข้างรังเลย"

Chinese

“你是人种吗？”

Thai

"มึงเป็นคนหรือเปล่าวะ"

Chinese

一群人立马化身正义判官指责起来，赵文亮涨红了脸，把周围几个人推开，然后投给姜川一个幽怨的眼神。

Thai

กลุ่มคนก็กลายเป็นผู้พิพากษาแห่งความยุติธรรมตำหนิทันที จ้าวเหวินเหลียงหน้าแดงก่ำ ผลักคนรอบข้างออก แล้วส่งสายตาน้อยใจให้เจียงชวน

Chinese

姜川笑道：“你上课老是偷看人家，很难不让人发现啊。”

Thai

เจียงชวนหัวเราะ "ตอนเรียนนายก็ชอบแอบมองเธอตลอด จะให้คนไม่เห็นก็ยากนะ"

Chinese

赵文亮赶紧做了一个拜佛的动作，压低声音说道：“哥，别说了，求你了。”

Thai

จ้าวเหวินเหลียงรีบทำท่าไหว้ แล้วลดเสียงพูด "พี่ อย่าพูดต่อเลย ขอร้อง"

Chinese

姜川一笑置之。

Thai

เจียงชวนยิ้มแล้ววางเฉย

Chinese

下午预备铃快要响起来的时候，黄依玲从教室门口走了进来，中午围在一起的几个男同学看到后，隔着走廊坐在俞汐汐右手边的张阳，突然吹了声口哨，故意大声喊了一声：“赵文亮。”

Thai

เมื่อใกล้จะถึงเวลาเข้าเรียนภาคบ่าย หวงอีหลิงเดินเข้ามาจากประตูห้อง เพื่อนผู้ชายกลุ่มที่รวมหัวกันตอนกลางวันเห็นแล้ว จางหยางที่นั่งขวามือของยวี่ซีซีข้ามทางเดิน ก็เป่านกหวีด แล้วตะโกนเสียงดังอย่างจงใจ "จ้าวเหวินเหลียง"

Chinese

其他人也纷纷响应，一人喊了一声。

Thai

คนอื่นๆ ก็ตอบรับตาม ต่างคนต่างตะโกนเรียกชื่อกัน

Chinese

坐在前面的女生一个个好奇往赵文亮的位置看，可赵文亮就像是聋了一样，趴在桌上一动也不动。

Thai

เด็กผู้หญิงที่นั่งข้างหน้าก็หันมามองที่ตำแหน่งของจ้าวเหวินเหลียงอย่างอยากรู้ แต่จ้าวเหวินเหลียงกลับเหมือนคนหูหนวก นอนฟุบอยู่บนโต๊ะไม่ขยับ

Chinese

黄依玲脸色平静地坐在了自己的座位上，同桌卓玉婷回头看了一眼，然后凑到黄依玲身边，小声说了一句：“他们男生有病吧？”

Thai

หวงอีหลิงนั่งลงที่ของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย จั๋วอวี้ถิงเพื่อนร่วมโต๊ะหันกลับไปมอง แล้วก็โน้มตัวไปข้างๆหวงอีหลิง กระซิบเบาๆ "พวกผู้ชายนี่ป่วยรึเปล่า"

Chinese

黄依玲点点下巴，没有说话。

Thai

หวงอีหลิงพยักหน้าเล็กน้อย ไม่พูดอะไร

Chinese

教室里笑哄哄的时候，胡青春也从教室外面走了进来，她只是往讲台上一站，还没有说话，教室里就逐渐安静了下来。

Thai

ขณะที่ในห้องกำลังโกลาหล หูชิงชุนก็เดินเข้ามาจากนอกห้องเช่นกัน เธอแค่ยืนบนแท่นบรรยาย ยังไม่ทันพูดอะไร ห้องเรียนก็ค่อยๆเงียบลง

Chinese

预备铃响起的时候，俞汐汐也走进了教室。

Thai

เมื่อเสียงกริ่งก่อนเข้าเรียนดังขึ้น ยวี่ซีซีก็เดินเข้ามาในห้อง

Chinese

胡青春看她从外面进来，手里还拿着习题册，顿时就好奇地问了一句：“俞汐汐，你不是在食堂吃饭吗？怎么现在才来啊。”

Thai

หูชิงชุนเห็นเธอเดินเข้ามาจากข้างนอก ถือสมุดแบบฝึกหัดอยู่ในมือ ก็สงสัยถามขึ้น "ยวี่ซีซี เธอไม่ได้กินข้าวที่โรงอาหารเหรอ ทำไมเพิ่งมาตอนนี้"

Chinese

“哦，我去的晚。”

Thai

"อ้อ ฉันไปกินทีหลัง"

Chinese

俞汐汐随口答应了一句，就急匆匆地回到了自己的位置上。

Thai

ยวี่ซีซีตอบรับอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก็รีบกลับไปที่นั่งของตัวเอง

Chinese

下午三节课过得很快，下课铃一响，姜川就背着单肩包离开了教室，前排的胡青春看着姜川离开的身影，不爽两个字都写在脸上了，她还是想不通为什么班主任会对他这么宽容，她不止一次在脑海中幻想，高考之后，自己考上名校，而姜川连专科都上不了……

Thai

วิชาสามคาบตอนบ่ายผ่านไปเร็วมาก พอเสียงกริ่งเลิกเรียนดัง เจียงชวนก็สะพายกระเป๋าเป้ข้างเดียวออกจากห้องไป หูชิงชุนที่นั่งแถวหน้ามองเงาหลังของเจียงชวนที่จากไป ความไม่พอใจเขียนไว้เต็มหน้า เธอยังคิดไม่ตกว่าทำไมครูประจำชั้นถึงยอมผ่อนปรนให้เขาได้ขนาดนี้ เธอไม่เคยนึกฝันในหัวเลยสักครั้ง ว่าหลังการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอจะสอบติดมหาวิทยาลัยชื่อดัง ส่วนเจียงชวนแม้แต่สถาบันอาชีวะก็สอบไม่ได้…

Chinese

可时间过得实在太慢了，每一天都像是度日如年，而且自己的成绩还始终提不上去。

Thai

แต่เวลามันผ่านไปช้าจริงๆ แต่ละวันเหมือนหนึ่งปี ความสามารถของตัวเองก็ไม่เคยพัฒนาได้เลย

Chinese

一想到成绩这件事，胡青春就莫名联想到了俞汐汐。

Thai

พอนึกถึงเรื่องผลการเรียน หูชิงชุนก็นึกถึงยวี่ซีซีขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

Chinese

她回头看了一眼低头做题的俞汐汐，还有她桌上的那台相机，心就像是被什么东西勒住了一样。

Thai

เธอหันกลับไปมองยวี่ซีซีที่กำลังก้มหน้าทำโจทย์ และกล้องถ่ายรูปบนโต๊ะของเธอ หัวใจเหมือนถูกอะไรบางอย่างบีบรัด

Chinese

……

Thai

…

Chinese

从学校出来，过斑马线往前走个十几步，就有一家24小时营业的便利店。

Thai

ออกจากโรงเรียน ข้ามทางม้าลายเดินไปอีกสิบกว่าก้าว ก็มีร้านสะดวกซื้อที่เปิด 24 ชั่วโมง

Chinese

姜川径直走进便利店后，便主动给看店的店员打了个招呼：“hello啊，虹姐～”

Thai

เจียงชวนตรงเดินเข้าร้านสะดวกซื้อ แล้วก็ทักทายพนักงานหน้าร้านอย่างเป็นกันเอง "hello ครับ หงเจี๋ย~"

Chinese

“姜川，你好久没来了。”

Thai

"เจียงชวน นายไม่ได้มานานแล้วนะ"

Chinese

虹姐全名叫徐虹，是江州人，高中就辍学出来在这家便利店当起了店员，和另外一个店员两班倒，一天要工作十二个小时。

Thai

หงเจี๋ยชื่อเต็มว่า สวี่หง เป็นคนเจียงโจว เรียนไม่จบมัธยมปลายก็ออกมาทำงานเป็นพนักงานที่ร้านสะดวกซื้อนี้ ผลัดกับพนักงานอีกคนหนึ่ง ต้องทำงานวันละสิบสองชั่วโมง

Chinese

姜川小时候经常被陈知远和姜柠带去江州，虽然不会说江州话，但是能听得懂江州话。

Thai

ตอนเด็กๆ เจียงชวนถูกเฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงพาไปเจียงโจวบ่อยๆ ถึงพูดภาษาเจียงโจวไม่ได้ แต่ฟังเข้าใจ

Chinese

两人认识也是因为姜川听到徐虹打电话说的是江州话，听到姜川说他爸也是江州人，就自然而然地熟悉了。

Thai

ทั้งสองรู้จักกันก็เพราะเจียงชวนได้ยินสวี่หงพูดภาษาเจียงโจวตอนโทรศัพท์ พอได้ยินเจียงชวนบอกว่าพ่อของเขาก็เป็นคนเจียงโจว ก็เลยสนิทกันโดยธรรมชาติ

Chinese

“也没多久吧，前段时间事情有点多。”

Thai

"ก็ไม่นานเท่าไหร่หรอก ช่วงที่ผ่านมามีเรื่องเยอะหน่อย"

Chinese

徐虹说话的同时就主动拿了一个装关东煮的杯子，然后和姜川一起走到关东煮的位置，姜川都还没点自己要什么，徐虹就主动拿了起来：“鹌鹑蛋要一串还是两串？”

Thai

ในขณะที่พูด สวี่หงก็หยิบถ้วยสำหรับใส่โอเด้งขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น แล้วเดินไปกับเจียงชวนที่จุดโอเด้ง ก่อนที่เจียงชวนจะทันได้สั่งอะไร สวี่หงก็หยิบขึ้นมาเอง: "ไข่นกกระทาเอาหนึ่งไม้หรือสองไม้นาย"

Chinese

“两串吧。”

Thai

"สองไม้"

Chinese

“豆泡别吃了，是昨天的，老板不让扔，牛肉丸和鱼丸各来一串。”

Thai

"เต้าหู้ทอดอย่ากินนะ มันของเมื่อวาน เจ้าของร้านไม่ให้ทิ้ง เอาเนื้อลูกชิ้นวัวกับลูกชิ้นปลาอย่างละไม้"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อื้ม"

Chinese

“蔬菜多吃点，香菇、娃娃菜、玉米都是我上班的时候煮的。”

Thai

"ผักกินเยอะๆ นะ เห็ดหอม ผักกาดขาวเล็ก ข้าวโพด ฉันต้มตอนทำงานทั้งหมดเลย"

Chinese

“好。”

Thai

"ได้"

Chinese

扫码付了钱，姜川看店里没什么人，就搬了把椅子坐在柜台的位置，一边吃着关东煮，一边和徐虹闲聊起来。

Thai

สแกนจ่ายเงินแล้ว เจียงชวนเห็นว่าร้านไม่มีคน เลยลากเก้าอี้ไปนั่งตรงเคาน์เตอร์ กินโอเด้งไปพลางคุยกับสวี่หงไปพลาง

Chinese

“下个月我打算请几天假回家一趟。”

Thai

"เดือนหน้าฉันว่าจะขอลาหยุดสักสองสามวันกลับบ้าน"

Chinese

“回家做什么？”

Thai

"กลับบ้านไปทำอะไรครับ"

Chinese

“太累了，歇两天，回家看看父母，顺便相个亲。”

Thai

"เหนื่อยเกินไปแล้ว หยุดพักสักสองวัน กลับไปดูพ่อแม่ แล้วก็ไปดูตัวด้วย"

Chinese

“那你记得提前看机票，有的特价票比动车还便宜。”

Thai

"งั้นพี่อย่าลืมดูตั๋วเครื่องบินไว้นะครับ มีตั๋วโปรถูกกว่ารถไฟความเร็วสูงอีก"

Chinese

“真的？”

Thai

"จริงเหรอ"

Chinese

“真的啊，我骗你干嘛。”

Thai

"จริงครับ ผมจะหลอกพี่ทำไม"

Chinese

“行，那我看看……你是不是又长高了。”

Thai

"ได้ งั้นฉันจะดู… นายสูงขึ้นอีกแล้วรึเปล่า"

Chinese

“怎么每个人见到我都问这个问题。”

Thai

"ทำไมทุกคนที่เจอผมก็ถามคำถามนี้"

Chinese

“你该不会长到两米吧？”

Thai

"นายจะไม่สูงถึงสองเมตรใช่ไหม"

Chinese

“怎么可能……你那个相亲对象什么条件啊？”

Thai

"เป็นไปได้ไงครับ… พี่ที่ไปดูตัวนั่นมีคุณสมบัติยังไง"

Chinese

“说是货车司机。”

Thai

"เขาบอกว่าเป็นคนขับรถบรรทุก"

Chinese

“怎么不找个条件好一点的？”

Thai

"ทำไมไม่หาคนที่ฐานะดีกว่านี้ล่ะครับ"

Chinese

“我自己的条件摆在这，上哪找条件好的。”

Thai

"คุณสมบัติของฉันก็เห็นๆ อยู่ตรงนี้ จะไปหาที่ไหนมีคนที่ดีกว่า"

Chinese

“你就是学历低了点，让你读个成人本科你不听。”

Thai

"ก็แค่การศึกษาพี่ต่ำไปหน่อย บอกให้เรียนปริญญาตรีผู้ใหญ่ก็ไม่ฟัง"

Chinese

“我哪有时间。”

Thai

"ฉันจะมีเวลาไหน"

Chinese

“反正结婚这件事得慎重，这是人生风险最大的一次投资。”

Thai

"ยังไงเรื่องแต่งงานก็ต้องรอบคอบนะครับ มันเป็นการลงทุนที่เสี่ยงที่สุดในชีวิต"

Chinese

“你还挺懂。”

Thai

"นายดูรู้เรื่องดีนะ"

Chinese

“那是。”

Thai

"แน่นอนครับ"

Chinese

“我就顺便见一见，又不是急着定下来。”

Thai

"ฉันก็แค่ไปเจอเฉยๆ ไม่ได้รีบตกลงอะไรหรอก"

Chinese

……

Thai

"…"