จับเจียงหนิงเป็นตัวประกันเพื่อบัญชาเหล่าขุนนาง
挟姜柠以令诸侯แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
陈知远刚走到接机口的位置,就看到了王瑶和姜柠,母女两人都戴着墨镜,即便是在人群中,也显得十分亮眼。
ไทย
เฉินจื้อหยวนเพิ่งจะเดินไปถึงจุดรับผู้โดยสาร ก็เห็นหวังเหยากับเจียงหนิง สองแม่ลูกต่างสวมแว่นกันแดด แม้จะอยู่ในฝูงชนก็ยังดูโดดเด่นสะดุดตา
จีน
“猪头,这里!”
ไทย
“หัวหมู อยู่นี่ไง!”
จีน
姜柠看到陈知远后,兴奋地举起了手。
ไทย
เจียงหนิงเห็นเฉินจื้อหยวนก็ยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้น
จีน
王瑶强行把姜柠的手拉了下来,很无奈地说道:“他已经看到你了。”
ไทย
หวังเหยาดึงมือเจียงหนิงลงมาอย่างแรง พลางพูดอย่างจนใจว่า “เขาเห็นเธอแล้วน่ะ”
จีน
陈知远把运动相机关了,拉着行李箱走了过去。
ไทย
เฉินจื้อหยวนปิดกล้องแอ็กชั่น แล้วลากกระเป๋าเดินทางเดินไป
จีน
“阿姨。”
ไทย
“คุณป้า”
จีน
“机场人多,我们回车上再说。”
ไทย
“สนามบินคนเยอะ กลับไปคุยกันที่รถดีกว่า”
จีน
“好。”
ไทย
“ครับ”
จีน
姜柠不会像其他人一样隐藏自己的情绪,开心就是开心,不开心就是不开心。
ไทย
เจียงหนิงไม่ปิดบังอารมณ์เหมือนคนอื่น มีความสุขก็แสดงออก ไม่มีความสุขก็แสดงออก
จีน
这会儿,她就笑得特别灿烂。
ไทย
ตอนนี้เธอยิ้มสดใสเป็นพิเศษ
จีน
这种期待了很久的事情,终于发生了的感觉,她已经很久没有体验过了。
ไทย
ความรู้สึกที่รอคอยมานานในที่สุดก็เกิดขึ้น เธอไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว
จีน
王瑶的座驾是一辆宾利,一拉开门,空调的冷空气就扑面而来。
ไทย
รถของหวังเหยาเป็นเบนท์ลีย์ พอเปิดประตู ลมเย็นจากแอร์ก็โชยมาแตะหน้า
จีน
陈知远上车没多久,兜里的手机就叮叮当当响了起来,陈知远拿出来一看,没想到竟然是陶宇儿打来的。
ไทย
เฉินจื้อหยวนขึ้นรถได้ไม่นาน โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังกริ๊งกริ๊ง เขาหยิบออกมาดู ไม่คิดว่าจะเป็นเถาหยูเอ๋อร์โทรมา
จีน
陈知远接通电话,打开免提。
ไทย
เฉินจื้อหยวนรับสาย เปิดลำโพง
จีน
“喂,陈知远,你到京城了?”
ไทย
“喂 เฉินจื้อหยวน นายถึงปักกิ่งแล้วเหรอ?”
จีน
陶宇儿的声音很有辨识度,语速快,而且语气强势。
ไทย
เสียงของเถาหยูเอ๋อร์จำได้ง่าย พูดเร็ว และน้ำเสียงเอาแต่ใจ
จีน
陈知远知道陶宇儿肯定是看到自己上飞机前发的抖音,判断出自己这个时候已经下了飞机,所以才打了微信电话过来。
ไทย
เฉินจื้อหยวนรู้ว่าเถาหยูเอ๋อร์คงเห็นที่เขาโพสต์ติ๊กต็อกก่อนขึ้นเครื่อง แล้วเดาว่าเขาคงลงเครื่องแล้ว เลยโทรมาทางวีแชท
จีน
陈知远答应道:“刚到。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนตอบรับว่า “เพิ่งถึง”
จีน
“那你什么时候来公司?”
ไทย
“แล้วเมื่อไหร่จะมาบริษัท?”
จีน
“再说吧。”
ไทย
“ไว้ก่อนเถอะ”
จีน
“什么叫再说吧,你给我一个准确的时间!”
ไทย
“อะไรคือไว้ก่อน? นายบอกเวลามาให้ชัดเจน!”
จีน
陈知远说不出话了。
ไทย
เฉินจื้อหยวนพูดไม่ออก
จีน
这个陶宇儿,让陈知远重新体验到了,打工时被老板压榨的感觉。
ไทย
เถาหยูเอ๋อร์คนนี้ ทำให้เฉินจื้อหยวนกลับมาสัมผัสความรู้สึกตอนทำงานถูกนายขูดรีดอีกครั้ง
จีน
好在这个时候,王瑶帮忙解围了。
ไทย
โชคดีที่ตอนนี้หวังเหยาช่วยแก้สถานการณ์
จีน
“小桃子,今天小陈没空,明天吧,明天我让他们去趟公司。”
ไทย
“เสี่ยวเถา วันนี้เสี่ยวเฉินไม่ว่าง พรุ่งนี้เถอะ พรุ่งนี้ฉันให้พวกเขาไปบริษัท”
จีน
小桃子是陶宇儿的昵称,王清越就是这么喊陶宇儿的,王瑶作为长辈这么跟着喊自然没什么问题,陶宇儿听出王瑶的声音后,也立马改了口风:“好嘞姑姑。”
ไทย
เสี่ยวเถาเป็นชื่อเล่นของเถาหยูเอ๋อร์ หวังชิงเยวี่ยก็เรียกเธอแบบนี้ หวังเหยาในฐานะผู้ใหญ่เรียกตามก็ไม่มีปัญหา พอเถาหยูเอ๋อร์จำเสียงหวังเหยาได้ ก็เปลี่ยนน้ำเสียงทันที “ได้เลยครับป้า”
จีน
陈知远赶紧把电话挂了。
ไทย
เฉินจื้อหยวนรีบวางสาย
จีน
这个姑奶奶真的不好惹,而且陈知远还不知道她什么来历,也不敢得罪她。
ไทย
ผู้หญิงคนนี้ไม่ง่ายแน่ และเฉินจื้อหยวนก็ยังไม่รู้ว่ามีที่มาอย่างไร ไม่กล้าไปขัดใจเธอ
จีน
王瑶则给陈知远解释起来:“她是我侄女在国外留学时的师妹,沃顿商学院毕业的,家里在东北三省、京城、魔都等地一共有七家酒店,其中有三家是五星级,本来她是要进自家公司上班的,是被我侄女忽悠进公司的,这个小丫头挺好强的,我侄女说她是女儿身男人心。”
ไทย
หวังเหยาอธิบายให้เฉินจื้อหยวนฟังว่า “เธอเป็นรุ่นน้องของหลานสาวฉันตอนเรียนต่อต่างประเทศ จบจากวอร์ตัน สคูล ของครอบครัวมีโรงแรมทั้งหมดเจ็ดแห่งในสามมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ฯลฯ ในนั้นสามแห่งเป็นห้าดาว เดิมทีตั้งใจจะเข้าบริษัทครอบครัว แต่ถูกหลานสาวฉันหลอกให้เข้ามาในบริษัท เด็กคนนี้ค่อนข้างแข็งกร้าว หลานสาวฉันบอกว่าเธอเป็นหญิงแต่ใจชาย”
จีน
“怪不得。”
ไทย
“ไม่น่าแปลกใจ”
จีน
“怪不得什么?”
ไทย
“ไม่น่าแปลกใจอะไร?”
จีน
“她这几天天天给我发消息,要么让我直播,要么让我拍视频,还给我定下了一个计划,让我到年底之前,涨够两千万粉丝。”
ไทย
“เธอส่งข้อความหาฉันทุกวัน บางทีให้ฉันไลฟ์ บางทีให้ฉันถ่ายวิดีโอ ยังกำหนดแผนให้ฉัน ให้ฉันมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นถึงยี่สิบล้านก่อนสิ้นปี”
จีน
王瑶笑道:“你不愿意的话,我可以跟她说说。”
ไทย
หวังเหยาหัวเราะ “ถ้าไม่อยากทำฉันคุยกับเธอให้ได้”
จีน
“没关系,反正我现在闲着也是闲着,既然决定吃这碗饭,有个人做帮手也挺好的。”
ไทย
“ไม่เป็นไร ยังไงตอนนี้ฉันก็ว่างอยู่แล้ว ตั้งแต่ตัดสินใจทำอาชีพนี้ มีคนช่วยก็ดีเหมือนกัน”
จีน
“房子怎么样了?”
ไทย
“บ้านเป็นยังไงบ้าง?”
จีน
“早上办了个开工仪式,预计是八月下旬装完。”
ไทย
“เช้านี้จัดพิธีเริ่มงาน คาดว่าภายในปลายเดือนสิงหาคมจะตกแต่งเสร็จ”
จีน
“等装好了,到时候我带姜柠过去看看。”
ไทย
“พอตกแต่งเสร็จแล้วคราวนั้นฉันจะพาเจียงหนิงไปดู”
จีน
“好啊。”
ไทย
“ได้ครับ”
จีน
陈知远想起一事,很快说道:“阿姨,我第一次去家里,这么空着手是不是不太好啊?”
ไทย
เฉินจื้อหยวนนึกขึ้นได้ รีบพูดว่า “คุณป้า ครั้งแรกที่ไปบ้าน มือเปล่าแบบนี้ไม่ดีใช่ไหมครับ”
จีน
王瑶笑道:“没事,不用讲究这些。”
ไทย
หวังเหยาหัวเราะ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องถือสาเรื่องพวกนี้”
จีน
陈知远尴尬道:“我主要是怕叔叔……”
ไทย
เฉินจื้อหยวนพูดอย่างเก้อเขิน “ที่ผมกังวลคือกลัวคุณลุง…”
จีน
“他就是太宠柠柠了,你要理解他,待会儿到家里去,他要是发神经,你别放在心上。”
ไทย
“เขาแค่ตามใจหนิงหนิงเกินไป นายต้องเข้าใจเขา เดี๋ยวถึงบ้าน ถ้าเขาเป็นบ้าไป ก็อย่าไปใส่ใจนะ”
จีน
“怎么会。”
ไทย
“ไม่มีทางครับ”
จีน
从首都机场一路开回檀宫一号,得亏陈知远上辈子是个见过世面的人,要不然头一次进这种档次的小区,怕是会被震慑住。
ไทย
จากท่าอากาศยานปักกิ่งขับกลับมาถึงถานกง 1 โชคดีที่เฉินจื้อหยวนในชาติก่อนเป็นคนผ่านโลกมามาก ไม่เช่นนั้นครั้งแรกที่เข้าเขตที่พักอาศัยระดับนี้ คงจะถูกสะกด
จีน
王瑶在开进小区后,特意从后视镜里留意了一下陈知远的表情,他本以为陈知远这个时候会紧张,没想到,他还挺淡定的,这让王瑶有些意外。
ไทย
หวังเหยาหลังจากขับเข้าเขตที่พักอาศัย ก็แอบมองสีหน้าเฉินจื้อหยวนผ่านกระจกมองหลัง เธอคิดว่าเฉินจื้อหยวนคงจะตื่นเต้น แต่ไม่คิดว่าเขากลับนิ่งมาก ซึ่งทำให้หวังเหยาประหลาดใจเล็กน้อย
จีน
车子停进地下停车场,陈知远跟着王瑶一起走进了专属电梯。
ไทย
รถจอดเข้าลานจอดรถใต้ดิน เฉินจื้อหยวนตามหวังเหยาเดินเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัว
จีน
这是-2楼。
ไทย
ที่นี่ชั้น -2
จีน
最高是3楼。
ไทย
สูงสุดชั้น 3
จีน
抛开停车场不算,地上三层,地下一层,家里一共有四层。
ไทย
ไม่นับลานจอดรถ ชั้นบนดินสามชั้น ชั้นใต้ดินหนึ่งชั้น รวมแล้วบ้านมีทั้งหมดสี่ชั้น
จีน
陈知远上辈子挣到钱做的第一件事,就是买了一栋价值七千八百万的别墅,别墅在半山腰上,可能位置比不上这里,但档次其实跟这里差不多。
ไทย
สิ่งแรกที่เฉินจื้อหยวนทำในชาติก่อนเมื่อมีเงินคือซื้อวิลล่าราคาเจ็ดสิบแปดล้าน วิลล่าอยู่กลางเขา อาจจะทำเลสู้ที่นี่ไม่ได้ แต่ระดับก็พอๆกัน
จีน
看着很豪气,但是一个人住着,其实挺孤独的。
ไทย
ดูหรูหรามาก แต่ถ้าอยู่คนเดียว จริงๆแล้วเหงามาก
จีน
这些天和姜柠视频,陈知远其实已经看过家里不少场景,所以这会儿,也并不局促。
ไทย
หลายวันนี้ที่วิดีโอกับเจียงหนิง เฉินจื้อหยวนได้เห็นมุมต่างๆในบ้านเยอะแล้ว ดังนั้นตอนนี้เขาก็ไม่เก้อเขิน
จีน
只是看到姜景明沉着脸坐在沙发上的时候,陈知远有些不安。
ไทย
เพียงแต่พอเห็นเจียงจิ่งหมิงนั่งหน้าบึ้งบนโซฟา เฉินจื้อหยวนก็รู้สึกไม่สบายใจ
จีน
未来老丈人传递出来的敌意未免也太明显了。
ไทย
ความเกลียดชังจากพ่อตาในอนาคตนี่ชัดเจนเกินไปหน่อย
จีน
“叔叔好。”
ไทย
“สวัสดีครับคุณลุง”
จีน
陈知远礼貌问候,可姜景明却像是没听见一样。
ไทย
เฉินจื้อหยวนทักทายอย่างสุภาพ แต่เจียงจิ่งหมิงกลับเหมือนไม่ได้ยิน
จีน
姜柠跺了下脚:“爸!”
ไทย
เจียงหนิงกระทืบเท้า “พ่อ!”
จีน
姜景明这才转过头,假装在忙,很敷衍地嗯了一声。
ไทย
เจียงจิ่งหมิงถึงหันมาทำเป็นยุ่ง แล้วตอบอืออย่างขอไปที
จีน
上次在车里视频,陈知远其实没太看清姜景明的长相,这次亲眼看到,他这才知道为什么姜柠会这么好看,也怪不得阿姨年轻的时候会倒追他,虽然年纪上来了,但底子在这,他年轻的时候怕跟老陈一样,也是十里八乡的俊小伙。
ไทย
ครั้งที่แล้ววิดีโอในรถ เฉินจื้อหยวนไม่ได้เห็นหน้าตาเจียงจิ่งหมิงชัดนัก ครั้งนี้เห็นด้วยตาตัวเอง ถึงรู้ว่าทำไมเจียงหนิงถึงสวยขนาดนี้ และไม่น่าแปลกใจที่คุณป้าตามจีบเขาสมัยสาว ถึงแม้อายุจะมากขึ้น แต่พื้นฐานยังดี สมัยหนุ่มๆ คงเหมือนกับพ่อของเขาเองที่ก็เป็นหนุ่มหล่อประจำตำบล
จีน
“吴姨,吴姨~”
ไทย
“ป้าอู๋ ป้าอู๋~”
จีน
在厨房没看到吴姨,王瑶直接喊了两声。
ไทย
ไม่เห็นป้าอู๋ในครัว หวังเหยาก็เรียกสองครั้ง
จีน
吴姨急匆匆从厕所跑出来后,王瑶蹙着眉头问道:“怎么还没有烧菜啊?”
ไทย
ป้าอู๋รีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำ หวังเหยาขมวดคิ้วถาม “ทำไมยังไม่ได้ทำกับข้าวอีก?”
จีน
吴姨看了一眼姜景明的方向,也不说话。
ไทย
ป้าอู๋มองไปทางเจียงจิ่งหมิงแวบหนึ่ง แต่ไม่พูดอะไร
จีน
王瑶顿时就明白这是姜景明的意思,他看了一眼桌上的咸菜,走上前抢走姜景明手里的三折叠手机问道:“你装什么装,今天家里有纪检委来啊?”
ไทย
หวังเหยาเข้าใจทันทีว่าเป็นความหมายของเจียงจิ่งหมิง เธอมองดูผักดองบนโต๊ะ แล้วเดินไปดึงโทรศัพท์สามพับในมือเจียงจิ่งหมิงถาม “นายทำเป็นอะไร วันนี้บ้านเรามีคณะกรรมการตรวจสอบมาเหรอ?”
จีน
“什么纪检委,你在说什么?”
ไทย
“อะไรคณะกรรมการตรวจสอบ นายพูดอะไร?”
จีน
“那你让吴姨把一碗咸菜摆桌上给谁看?”
ไทย
“แล้วที่นายให้ป้าอู๋เอาผักดองวางบนโต๊ะ จะให้ใครดู?”
จีน
“我!”
ไทย
“ฉัน!”
จีน
姜景明心虚地闭上了嘴巴。
ไทย
เจียงจิ่งหมิงปิดปากอย่างรู้สึกผิด
จีน
王瑶赏给他一个白眼,把手机扔给他,然后转身对陈知远说道:“小陈,你饿不饿?要不先坐会儿?”
ไทย
หวังเหยาถลึงตาใส่เขา โยนโทรศัพท์คืนให้ แล้วหันไปพูดกับเฉินจื้อหยวน “เสี่ยวเฉิน หิวนี่? นั่งพักก่อนไหม?”
จีน
“我不饿。”
ไทย
“ผมไม่หิ้วครับ”
จีน
“那你先坐会儿。”王瑶很快吩咐道:“吴姨,你快点动手吧,以后老姜的话你别听,他最近脑子有点不正常。”
ไทย
“ถ้าอย่างนั้นนั่งก่อนเถอะ” หวังเหยาสั่งอย่างรวดเร็ว “ป้าอู๋ รีบลงมือทำเถอะ ต่อไปอย่าไปฟังคำพูดของเจียงแก่เลย ช่วงนี้เขาสมองไม่ค่อยปกติ”
จีน
吴姨答应一声,赶紧进厨房开始准备了。
ไทย
ป้าอู๋รับคำแล้วรีบเข้าไปเตรียมตัวในครัว
จีน
陈知远走到沙发旁,却不敢坐下,姜柠看到后,直接拉着陈知远的手在旁边的单人沙发上坐了下来,然后指着桌上果盘问道:“你吃水果吗?”
ไทย
เฉินจื้อหยวนเดินไปข้างโซฟา แต่ไม่กล้านั่ง พอเจียงหนิงเห็นก็ดึงมือเฉินจื้อหยวนมานั่งบนโซฟาตัวเดียวข้างๆ แล้วชี้ไปที่ถ้วยผลไม้บนโต๊ะถาม “คุณกินผลไม้ไหม?”
จีน
“额……”
ไทย
“เอ่อ…”
จีน
姜柠拿起叉子,叉起一块哈密瓜递到陈知远嘴边:“你尝尝,这个哈密瓜很甜的。”
ไทย
เจียงหนิงหยิบส้อม จิ้มชิ้นแคนตาลูปส่งให้ถึงปากเฉินจื้อหยวน “ลองชิมสิ แคนตาลูปนี่หวานมาก”
จีน
一瞬间,陈知远就感觉自己被盯上了。
ไทย
ชั่วพริบตาเดียว เฉินจื้อหยวนรู้สึกเหมือนถูกจับจ้อง
จีน
陈知远没敢看姜景明的眼睛,张嘴把哈密瓜吃了。
ไทย
เฉินจื้อหยวนไม่กล้าสบตาเจียงจิ่งหมิง อ้าปากกินแคนตาลูป
จีน
隔着屏幕看自己闺女和别的男生亲密,和亲眼看着自己闺女和别的男生亲密,完全是两种感觉。
ไทย
การเห็นลูกสาวตัวเองสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นผ่านหน้าจอ กับการเห็นกับตาตัวเองสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น มันเป็นสองความรู้สึกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
จีน
在姜景明看来,陈知远这是赤裸裸的挑衅。
ไทย
ในสายตาเจียงจิ่งหมิง เฉินจื้อหยวนนี่มันเป็นการยั่วยุชัดๆ
จีน
他这是想‘挟姜柠以令诸侯’。
ไทย
เขาคิดจะ 'จับเจียงหนิงมาเป็นตัวประกันเพื่อข่มขู่คนอื่น'
จีน
士可忍孰不可忍。
ไทย
ที่ทนได้ก็ทน ที่ทนไม่ได้ก็ไม่ต้องทน
จีน
“抽烟吗?”
ไทย
“สูบบุหรี่ไหม?”
จีน
姜景明终于问出了第一个问题。
ไทย
ในที่สุดเจียงจิ่งหมิงก็ถามคำถามแรก
จีน
语气生硬的就像是茅坑里的石头。
ไทย
น้ำเสียงแข็งกระด้างเหมือนหินในส้วม
จีน
“不抽。”
ไทย
“ไม่สูบ”
จีน
“酒呢?”
ไทย
“แล้วเหล้าล่ะ?”
จีน
“不喝。”
ไทย
“ไม่ดื่ม”
จีน
“不会喝酒?”
ไทย
“ดื่มไม่เป็น?”
จีน
陈知远看语气不对,赶紧改口:“能喝一点。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนเห็นท่าไม่ดีก็รีบแก้ตัว “ดื่มได้นิดหน่อย”
จีน
“会就是会,不会就是不会,什么叫能喝一点。”
ไทย
“เป็นก็คือเป็น ไม่เป็นก็คือไม่เป็น 'ได้นิดหน่อย' มันหมายความว่าไง”
จีน
“呃……”
ไทย
“เอ่อ…”
จีน
姜柠赶紧喊了一声:“爸!”
ไทย
เจียงหนิงรีบร้อง “พ่อ!”
จีน
这次姜景明没忍住说了一句:“爸什么爸,我问几句话还不行啊?”
ไทย
ครั้งนี้เจียงจิ่งหมิงทนไม่ไหวพูดออกไป “พ่ออะไรพ่อ ฉันถามแค่ไม่กี่คำไม่ได้หรือไง?”
จีน
姜柠站了起来,拉着陈知远说道:“走,我带你去我房间看看。”
ไทย
เจียงหนิงลุกขึ้น ดึงมือเฉินจื้อหยวนแล้วพูด “ไปกันเถอะ ฉันพาคุณไปดูห้องฉัน”
จีน
“这……”
ไทย
“นี่…”
จีน
陈知远硬生生被姜柠拉着往楼上去了。
ไทย
เฉินจื้อหยวนถูกเจียงหนิงลากขึ้นไปชั้นบนอย่างไม่เต็มใจ
จีน
姜景明急得跳脚。
ไทย
เจียงจิ่งหมิงร้อนใจจนกระทืบเท้า
จีน
成何体统!
ไทย
นี่มันเหมาะสมหรือ!
จีน
这成何体统!
ไทย
นี่มันเหมาะสมตรงไหน!
จีน
女孩子的房间是能随便带男人进去的吗?!
ไทย
ห้องของผู้หญิงจะพาผู้ชายเข้าไปเฉยๆได้หรือ?!
จีน
陈知远,你怎么不去死啊!
ไทย
เฉินจื้อหยวน ทำไมนายไม่ตายไปซะ!
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน