กลับมาอีกครั้ง
东山再起แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
郑颖把大致情况小声说了一遍,姜川听完点点头道:“阿姨,你也不用太担心,索性只是手臂骨折了,无非是要做个小手术耽搁几天,书上说祸福相依,发生不好事情的时候要往好的方向想……你刚才表现得太明显了。”
ไทย
เจิ้งอิงเล่าสถานการณ์คร่าวๆ ด้วยเสียงเบา เมื่อเจียงชวนฟังจบก็พยักหน้าพูดว่า "ป้าอย่ากังวลมากเลย โชคดีที่แค่แขนหัก ต้องผ่าเล็กน้อยแล้วพักรักษาสองสามวัน หนังสือบอกว่าสุขและทุกข์พึ่งพากัน เวลาเกิดเรื่องไม่ดีก็ต้องมองในแง่ดี… เมื่อกี้ป้าแสดงออกชัดเกินไปแล้ว"
จีน
郑颖是个心里存不住事的人,不过听姜川这么一说,心里倒是好受了一些。
ไทย
เจิ้งอิงเป็นคนเก็บความไม่สบายใจไว้ไม่อยู่ แต่พอได้ยินเจียงชวนพูดแบบนั้น ก็รู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง
จีน
“叔叔在哪个医院?”
ไทย
"ลุงอยู่โรงพยาบาลไหน?"
จีน
“医科大附属医院。”
ไทย
"โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยการแพทย์"
จีน
姜川追问了一句具体的病房位置后,就背着包离开了。
ไทย
เจียงชวนถามตำแหน่งห้องพักผู้ป่วยอย่างละเอียดแล้วก็สะพายกระเป๋าจากไป
จีน
他下楼后没有往地铁站去,而是上了那辆停在小区外面的奥迪车,一路往医院的方向去了。
ไทย
เมื่อลงมาจากตึก เขาไม่ได้ไปที่สถานีรถไฟใต้ดิน แต่ขึ้นรถออดี้คันที่จอดอยู่หมู่บ้านตรงนั้น และขับตรงไปทางโรงพยาบาล
จีน
俞博此时正在病房里跟自己搭伙的工友打电话,说自己得住几天院,后面的活自己去不了,让工友要么一个人干,要么另外再找个人帮忙。
ไทย
ยวี่ป๋อกำลังโทรศัพท์หาเพื่อนร่วมงานในห้องผู้ป่วย บอกว่าตัวเองต้องนอนโรงพยาบาลสองสามวัน งานที่เหลือไปไม่ได้ ให้เพื่อนร่วมงานทำคนเดียวหรือหาคนอื่นมาช่วย
จีน
其实俞博很舍不得把这些活让出去,毕竟装修已经过了旺季,越到年底接活就越难,把手里这两家活让出去,也就意味着这一个月的收入将会大打折扣。
ไทย
จริงๆ ยวี่ป๋อไม่อยากปล่อยงานพวกนี้ไป เพราะตกแต่งบ้านพ้นฤดูท่องเที่ยวไปแล้ว ยิ่งใกล้สิ้นปีก็ยิ่งหางานยาก การปล่อยงานสองที่นี้ไปก็หมายความว่ารายได้เดือนนี้จะลดลงมาก
จีน
可舍不得也没办法,他左臂骨折的地方肿得有大腿一样粗,就算做完手术出院了,恐怕也得休养到年后才能工作。
ไทย
แต่ถึงไม่อยากก็ไม่มีทางเลือก แขนซ้ายที่หักบวมเท่าขา แม้ผ่าเสร็จออกจากโรงพยาบาล คงต้องพักฟื้นถึงหลังปีใหม่ถึงจะทำงานได้
จีน
他叹了口气,放下手机,本想着刷会儿短视频来转移一下注意力,可手机电量又见底了,他怕郑颖晚上打电话过来接不到,只能把手机息屏。
ไทย
เขาถอนหายใจ วางมือถือ เดิมทีคิดจะดูวิดีโอสั้นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่แบตเตอรี่มือถือก็ใกล้หมดแล้ว กลัวว่าเจิ้งอิงจะโทรมาตอนค่ำแล้วรับไม่ได้ ก็เลยต้องปิดหน้าจอมือถือ
จีน
傍晚吃得拌面也有点咸了,这会儿又有点口渴。
ไทย
บะหมี่คลุกตอนเย็นก็เค็มไปหน่อย ตอนนี้ก็กระหายน้ำนิดหน่อย
จีน
俞博没有抱怨,父母逝世后,他早早成了家里的顶梁柱,要不然以他当时的成绩,不可能早早辍学跟人学徒弟。
ไทย
ยวี่ป๋อไม่บ่น หลังจากพ่อแม่เสียชีวิต เขาเป็นเสาหลักของบ้านตั้งแต่เด็ก ถ้าไม่ใช่เช่นนั้น ด้วยผลการเรียนตอนนั้น เขาคงไม่ต้องออกจากโรงเรียนมาฝึกงานกับคนอื่น
จีน
他缓缓从病床上坐起来,正想找护士要个一次性水杯去接口水喝的时候,姜川从病房外面走了进来。
ไทย
เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงผู้ป่วย กำลังจะไปขอแก้วน้ำใช้แล้วทิ้งจากพยาบาลเพื่อไปตักน้ำดื่ม ตอนนั้นเจียงชวนก็เดินเข้ามาจากนอกห้องผู้ป่วย
จีน
他手里拎着果篮,右手还拎着一个超市的购物袋。
ไทย
เขาถือตะกร้าผลไม้ในมือข้างหนึ่ง มือขวาถือถุงช้อปปิ้งจากซูเปอร์มาร์เก็ต
จีน
“叔!你干嘛呢?”
ไทย
"ลุง! ทำอะไรอยู่?"
จีน
“小姜?”俞博惊讶道:“你怎么来了?”
ไทย
"เสี่ยวเจียง?" ยวี่ป๋อประหลาดใจ "มาได้ยังไง?"
จีน
姜川上前把东西放下,笑着说道:“阿姨能瞒住汐汐,可瞒不住我,我问了医院位置,正好我住得地方离这不远,就过来看看你。”
ไทย
เจียงชวนเข้าไปวางของ แล้วยิ้มพูดว่า "ป้าซ่อนจากซีซีได้ แต่ป้าซ่อนจากผมไม่ได้ ผมถามที่อยู่โรงพยาบาลมา พอดีที่ที่ผมอยู่ไม่ไกลจากนี้ ก็เลยแวะมาดูลุง"
จีน
“来就就,还买什么东西。”
ไทย
"มาแล้วก็มาเลย ซื้อของอะไรด้วย"
จีน
“医院门口就有水果店,也没花几个钱。”
ไทย
"หน้ารพ.มีร้านผลไม้ ไม่กี่บาทเอง"
จีน
姜川顺手从果篮里拿出一颗橘子,剥开后递给俞博,俞博笑呵呵接过,香甜橘子汁在口腔里迸开,大大缓解了口渴,心里都甜了起来。
ไทย
เจียงชวนหยิบส้มออกมาจากตะกร้าผลไม้ ปอกแล้วยื่นให้ยวี่ป๋อ ยวี่ป๋อรับด้วยรอยยิ้ม น้ำส้มหวานหอมกระจายในปาก ช่วยคลายกระหายได้มาก ทำให้รู้สึกหวานขึ้นมาในใจ
จีน
“叔,医生怎么说啊?”
ไทย
"ลุง หมอว่ายังไงบ้าง?"
จีน
“没什么大事,做个手术休养几天就好了,你早点回去吧,明天还要上学。”
ไทย
"ไม่เป็นไร แค่ผ่าแล้วพักสักสองสามวันก็หายแล้ว กลับไปเถอะ พรุ่งนี้ต้องเรียน"
จีน
“我不急,卷子刚才已经做完了,回家洗把脸就睡了。”
ไทย
"ผมไม่รีบ ข้อสอบเพิ่งทำเสร็จเมื่อกี้ กลับบ้านล้างหน้าแล้วก็จะนอน"
จีน
姜川把超市购物袋拉开,把毛巾、牙刷、牙膏还有一个漱口杯拿了出来:“这些都是阿姨让我带过来的,怕汐汐知道,没敢在家里拿,都是在超市买的。”
ไทย
เจียงชวนเปิดถุงช้อปปิ้ง หยิบผ้าเช็ดตัว แปรงสีฟัน ยาสีฟัน และแก้วน้ำออกมา "ทั้งหมดนี้ป้าให้ผมเอามา กลัวซีซีรู้ เลยไม่กล้าเอามาจากบ้าน ซื้อที่ซูเปอร์มาเก็ตหมดเลย"
จีน
俞博用没受伤的那只手拍了拍姜川的肩膀,嘴里没说什么,但心里却感慨万千。
ไทย
ยวี่ป๋อใช้มือที่ไม่บาดเจ็บตบไหล่เจียงชวน ปากไม่พูดอะไร แต่ในใจกลับมีอารมณ์พัน
จีน
“哦,还有充电宝,这是我自己用的,直接插在墙上就能充电,叔你拿着用,我现在在学校也用不上。”
ไทย
"อ้อ แล้วก็พาวเวอร์แบงก์ อันนี้ผมใช้เอง เสียบปลั๊กติดผนังก็ชาร์จได้ ลุงเอาไว้ใช้เถอะ ตอนนี้ที่โรงเรียนผมก็ไม่ใช้"
จีน
“这件事别让俞汐汐知道,她跟她妈一样,心里装不住事,我怕影响她备考。”
ไทย
"เรื่องนี้อย่าให้ยวี่ซีซีรู้นะ เธอเหมือนแม่เธอ เก็บอะไรไว้ไม่อยู่ ผมกลัวว่ามันจะกระทบการเตรียมสอบของเธอ"
จีน
“我知道。”
ไทย
"ผมรู้"
จีน
俞博看着姜川把自己的手机充上电,他嘴唇动了动,像是欲言又止,过了一会儿,他终于没忍住,小声问道:“小姜,你家里现在到底是什么情况啊?”
ไทย
ยวี่ป๋อมองเจียงชวนเสียบชาร์จมือถือของตัวเอง ริมฝีปากขยับเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุด ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ถามด้วยเสียงเบา "เสี่ยวเจียง ตอนนี้ที่บ้านเธอเป็นยังไงบ้าง?"
จีน
姜川明白俞博的意思,他最近也经常诞生想和俞汐汐把这件事解释清楚的想法,可不知道怎么开口。
ไทย
เจียงชวนเข้าใจความหมายของยวี่ป๋อ ช่วงนี้เขาก็เกิดความคิดที่จะอธิบายเรื่องนี้ให้ยวี่ซีซีฟังบ่อยๆ แต่ไม่รู้จะพูดยังไง
จีน
他觉得这事得有一个循序渐进的过程,于是他笑着回道:“情况比之前好多了,外债基本都还掉了,我爸之前无心投资的几个小公司现在都发展的很好,说不定还能东山再起呢。”
ไทย
เขาคิดว่าเรื่องนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไป ดังนั้นเขาจึงยิ้มตอบ "สถานการณ์ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก หนี้ภายนอกเคลียร์เกือบหมดแล้ว บริษัทเล็กๆ สองสามแห่งที่พ่อลงทุนแบบไม่ตั้งใจตอนนี้พัฒนาไปได้ดี อาจจะกลับมายิ่งใหญ่ได้อีก"
จีน
“是嘛?那太好了。”
ไทย
"จริงเหรอ? ดีจังเลย"
จีน
“嗯。”
ไทย
"ครับ"
จีน
俞博笑着说道:“你爸之前生意做得非常大吧?”
ไทย
ยวี่ป๋อยิ้มพูด "พ่อเธอเคยทำธุรกิจใหญ่มากใช่ไหม?"
จีน
“对。”
ไทย
"ครับ"
จีน
“从你能让你阿姨进那家公司我就知道你家以前肯定不一般,叔叔也没别的意思,我就汐汐这么一个女儿,没想过她大富大贵,但是也不想让她深陷泥潭,你现在也是成年人了,应该懂叔叔的意思。”
ไทย
"ตั้งแต่ที่ให้ป้าเข้าบริษัทนั้นได้ ผมก็รู้ว่าบ้านเธอไม่ธรรมดาแน่ๆ ลุงไม่ได้มีความหมายอื่น ลุงมีลูกสาวคนเดียวแค่ซีซี ไม่เคยคิดให้เธอรวยรุ่งเรือง แต่ก็ไม่อยากให้เธอจมปลัก ตอนนี้เธอก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว น่าจะเข้าใจความหมายของลุง"
จีน
姜川点点头,笑道:“我完全理解。”
ไทย
เจียงชวนพยักหน้า ยิ้ม "ผมเข้าใจอย่างสมบูรณ์"
จีน
“好了,有你这话我就放心了,你回去吧,我洗把脸就睡了。”
ไทย
"เอาล่ะ มีคำพูดนี้ก็สบายใจแล้ว กลับเถอะ ล้างหน้าแล้วจะนอน"
จีน
“叔,我帮你把毛巾拧干吧,你现在一只手也不方便。”
ไทย
"ลุง ให้ผมบิดผ้าเช็ดตัวให้เถอะ ตอนนี้ลุงมือเดียวไม่สะดวก"
จีน
“也行。”
ไทย
"ก็ได้"
จีน
姜川去了个趟外面,用热水浸湿毛巾后,拧到八成干,然后又用漱口杯接了一杯热水。
ไทย
เจียงชวนออกไปข้างนอก เอาผ้าเช็ดตัวชุบน้ำร้อน บิดให้หมาดๆ แล้วก็เอาแก้วน้ำตักน้ำร้อนมา
จีน
俞博接过毛巾,就摆手让姜川回家,姜川也没推辞,点点头背着包离开了医院。
ไทย
ยวี่ป๋อรับผ้าเช็ดตัว แล้วก็โบกมือให้เจียงชวนกลับบ้าน เจียงชวนไม่ปฏิเสธ พยักหน้า สะพายกระเป๋าออกจากโรงพยาบาล
จีน
俞博擦完脸,把毛巾放回了塑料袋里。
ไทย
ยวี่ป๋อเช็ดหน้าเสร็จ เก็บผ้าเช็ดตัวใส่ถุงพลาสติก
จีน
手机点亮一看,也充了百分之六十多的电了。
ไทย
เปิดหน้าจอมือถือดูก็ชาร์จไปกว่า 60% แล้ว
จีน
他打开微信,和郑颖发了一条消息:“汐汐睡了吗?”
ไทย
เขาเปิดวีแชท ส่งข้อความหาเจิ้งอิง "ซีซีหลับหรือยัง?"
จีน
郑颖:“还在做题。”
ไทย
เจิ้งอิง: "ยังทำข้อสอบอยู่"
จีน
郑颖:“你怎么样了?”
ไทย
เจิ้งอิง: "เธอเป็นยังไงบ้าง"
จีน
俞博:“小姜刚刚来看我了,要不是他带了充电宝过来,我手机估计都关机了。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "เสี่ยวเจียงเพิ่งมาเยี่ยม ถ้าเขาไม่เอาพาวเวอร์แบงก์มา มือถือคงปิดเครื่องแล้ว"
จีน
郑颖:“他晚上就去了吗?”
ไทย
เจิ้งอิง: "เขาไปตอนเย็นเลยเหรอ?"
จีน
郑颖:“我还以为他周末过去呢。”
ไทย
เจิ้งอิง: "ฉันนึกว่าเขาจะไปเสาร์อาทิตย์"
จีน
郑颖:“这孩子心细。”
ไทย
เจิ้งอิง: "เด็กคนนี้ละเอียดรอบคอบ"
จีน
俞博:“还拎了一个果篮过来。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "แล้วก็เอาตะกร้าผลไม้มาให้ด้วย"
จีน
俞博:“/哈哈。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "/ฮ่าๆ"
จีน
郑颖:“我明天早上去医院,给你把毛巾牙刷带过去,你早上想吃点什么?”
ไทย
เจิ้งอิง: "พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปรพ. เอาผ้าเช็ดตัวแปรงสีฟันไปให้ อยากกินอะไรตอนเช้าบอกมา"
จีน
俞博:“毛巾牙刷你不是让小姜给我带过来了吗?”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "ผ้าเช็ดตัวแปรงสีฟันเธอไม่ให้เสี่ยวเจียงเอามาให้ฉันหรือ?"
จีน
郑颖:“没有啊。”
ไทย
เจิ้งอิง: "เปล่านะ"
จีน
俞博:“小姜给我买了,说是你让带的。”
ไทย
เจิ้งอิง: "ฉันไม่ได้บอกเขาเรื่องพวกนี้"
จีน
郑颖:“没有。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "เสี่ยวเจียงซื้อให้ฉัน บอกว่าเธอให้เอามา"
จีน
郑颖:“我没跟他说这些。”
ไทย
เจิ้งอิง: "ไม่"
จีน
俞博:“那亲儿子也就这样了。”
ไทย
เจิ้งอิง: "ฉันไม่ได้บอกเขาเรื่องพวกนี้"
จีน
俞博:“我刚才问过他了,他家已经不欠外债了,说是还有可能东山再起。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "ลูกแท้ๆ ก็คงแค่นี้"
จีน
郑颖:“真的吗?”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "เมื่อกี้ฉันถามเขาแล้ว ที่บ้านเขาไม่มีหนี้ภายนอกแล้ว บอกว่าอาจจะกลับมายิ่งใหญ่ได้อีก"
จีน
郑颖:“那他爸妈后面看得上我们汐汐吗?”
ไทย
เจิ้งอิง: "จริงเหรอ?"
จีน
俞博:“你这人,人家家里不好的时候,你担心这担心那儿,现在人家好起来了,你又这样。”
ไทย
เจิ้งอิง: "แล้วพ่อแม่เขาจะมองซีซีของเราอยู่ในสายตาไหม?"
จีน
俞博:“我闺女长得漂亮,学习又好,什么人配不上?”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "เธอนี่นะ ตอนที่บ้านเขายังไม่ดีก็ห่วงโน่นห่วงนี่ พอตอนนี้เขาดีขึ้นแล้ว เธอก็เป็นแบบนี้อีก"
จีน
郑颖:“我不跟你说这个。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "ลูกสาวฉันหน้าตาดี เรียนก็เก่ง มีใครบ้างที่เขาจะคู่ควรไม่ได้?"
จีน
郑颖:“那明天还要我带什么过去?”
ไทย
เจิ้งอิง: "ฉันไม่คุยกับเธอเรื่องนี้แล้ว"
จีน
俞博:“不用,你不用过来,省得多跑一趟,我自己点外卖吃,小姜拿了这么多水果过来,我一个人不知道要吃多久。”
ไทย
เจิ้งอิง: "งั้นพรุ่งนี้ให้ฉันเอาอะไรไปให้อีก?"
จีน
郑颖:“那我傍晚过去,你吃点好的,手也好得快。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "ไม่ต้อง เธอไม่ต้องมาก็ได้ จะได้ไม่ต้องเสียเที่ยวเพิ่ม ฉันจะสั่งข้าวกล่องกินเอง เสี่ยวเจียงเอาผลไม้มาให้ตั้งเยอะ ฉันคนเดียวกว่าจะกินหมดไม่รู้กี่วัน"
จีน
俞博:“我知道,你早点睡,让汐汐也早点睡。”
ไทย
เจิ้งอิง: "งั้นฉันจะไปตอนเย็น เธอกินอะไรดีๆ นะ มือจะได้หายเร็วๆ"
จีน
郑颖:“嗯。”
ไทย
ยวี่ป๋อ: "ฉันรู้แล้ว เธอนอนเร็วๆ นะ แล้วให้ซีซีนอนเร็วๆ ด้วย"
จีน
……
ไทย
เจิ้งอิง: "อืม"
จีน
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน