เพื่อนพาล

Chinese

下午几节课更加无聊。

Thai

ช่วงบ่ายๆ หลายคาบยิ่งน่าเบื่อ

Chinese

姜川躺了两节课，之后就一直在玩手机，偶尔眼睛酸了，就抬头看会儿窗外。

Thai

เจียงชวนนอนอยู่สองคาบ หลังจากนั้นก็เล่นโทรศัพท์ตลอด บางทีตาล้า ก็เงยหน้ามองนอกหน้าต่าง

Chinese

教室里就这么些人，老师站在讲台上其实什么都能看见，但三节课上下来，几个老师都好像是把最后一排角落里的姜川给无视了。

Thai

ในห้องเรียนก็มีแค่พวกนี้ ครูยืนบนแท่นจริงๆ แล้วเห็นทุกอย่าง แต่สอนมาสามคาบ ครูหลายคนเหมือนมองข้ามเจียงชวนที่มุมหลังสุด

Chinese

除了周一下午最后一节课要开班会课，翻来覆去地给学生们做学习方面的思想工作之外，周二到周五，最后一节课都是自习。

Thai

ยกเว้นคาบสุดท้ายของวันจันทร์ที่มีเรียนประชุมชั้นเรียน สอนนักเรียนเรื่องการเรียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตั้งแต่วันอังคารถึงศุกร์ คาบสุดท้ายเป็นคาบเรียนฟรี

Chinese

下课铃一响，姜川就背起单肩包，堂而皇之地离开了教室，然后一路离开学校，就连看门的门卫都已经习以为常。

Thai

พอเสียงกริ่งเลิกเรียนดัง เจียงชวนก็สะพายกระเป๋าข้างเดียว ออกจากห้องอย่างเปิดเผย แล้วเดินออกจากโรงเรียน แม้แต่ยามเฝ้าประตูก็ชินแล้ว

Chinese

五点到七点。

Thai

ห้าโมงถึงเจ็ดโมง

Chinese

姜川在老张拳馆待了两个小时，当然不是一直在练拳，而是扎了会儿马步，打了会儿拳，最后又听老张吹了会儿牛逼。

Thai

เจียงชวนอยู่ที่ยิมชกมวยของเฒ่าจางสองชั่วโมง แน่นอนว่าไม่ได้ซ้อมตลอด แต่ย่อม้าบ้าง ชกมวยบ้าง สุดท้ายก็ฟังเฒ่าจางโม้อยู่พักใหญ่

Chinese

老张很喜欢给姜川讲一些他年轻时候的事，那个时候社会治安不像现在这么好，在没扫黑之前，哪里都有流氓，光是在夜宵市场徒手干趴六个流氓的事，老张就讲了不下五遍，在刚开始练拳的时候，姜川没觉得这有什么了不起的，毕竟电视剧电影，主角一个人干趴几十号人都是洒洒水的事，可真练上拳了，姜川才知道，别说六个人，一般人能干趴三个成年男性都算是高手了，当然，娘炮除外。

Thai

เฒ่าจางชอบเล่าเรื่องวัยหนุ่มให้เจียงชวนฟัง สมัยนั้นสังคมไม่ปลอดภัยเหมือนตอนนี้ ก่อนปราบปรามพวกอันธพาล ที่ไหนก็มีพวกนักเลง แค่เรื่องที่เขาจับพวกนักเลงหกคนคนเดียวในตลาดโต้รุ่ง เฒ่าจางก็เล่าไม่ต่ำกว่าห้าครั้ง ตอนเริ่มหัดมวย เจียงชวนไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ เพราะในหนังทีวี พระเอกจัดการคนเป็นสิบก็ง่ายดาย แต่พอได้ฝึกจริงถึงรู้ ไม่ต้องพูดถึงหกคน คนทั่วไปที่จัดการผู้ใหญ่ชายสามคนได้ก็ถือว่าเซียนแล้ว ยกเว้นพวกกะเทย

Chinese

大汗淋漓地从拳馆出来，回家痛痛快快冲了个凉水澡，刚换好衣服出来，姜川就接到了姑姑陈小晚打来的电话。

Thai

ออกจากยิมทั้งตัวเปียกเหงื่อ กลับบ้านอาบน้ำเย็นฉ่ำ เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา เจียงชวนก็รับโทรศัพท์จากป้าเสี่ยวหวาน

Chinese

“喂，姑姑。”

Thai

“ครับ ป้า”

Chinese

“明天周五，放学我去接你们吃饭。”

Thai

“พรุ่งนี้ศุกร์ เลิกเรียนฉันไปรับพวกเธอไปกินข้าว”

Chinese

“我放学直接去欣然学校，姑姑你去四中接我们就行。”

Thai

“ผมเลิกเรียนไปโรงเรียนซินหรานเลย ป้าไปรับพวกเราที่โรงเรียนสี่ก็พอ”

Chinese

“好，你到家了吗？”

Thai

“ดี แล้วเธอถึงบ้านหรือยัง”

Chinese

“到了，都洗完澡了。”

Thai

“ถึงแล้ว อาบน้ำเสร็จแล้ว”

Chinese

“那早点睡觉。”

Thai

“งั้นรีบนอนนะ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

五分钟后。

Thai

ห้านาทีต่อมา

Chinese

妹妹陈欣然发来微信消息。

Thai

น้องสาว เฉินซินหราน ส่งข้อความวีแชทมา

Chinese

“姑姑给你打电话了吗？”

Thai

“ป้าโทรหาพี่หรือยัง”

Chinese

“打了。”

Thai

“โทรแล้ว”

Chinese

陈欣然回了个哦，突然又发来一张自拍照：“看看我新买的裙子，好不好看？”

Thai

เฉินซินหรานตอบว่า โอ้ แล้วจู่ๆ ก็ส่งรูปเซลฟี่มา: “ดูสิกระโปรงที่ฉันซื้อใหม่ สวยไหม”

Chinese

姜川：“不好看。”

Thai

“ไม่สวย”

Chinese

陈欣然：“你眼瞎。”

Thai

“พี่ตาบอด”

Chinese

姜川：“裙子太短了，我发给老爸。”

Thai

“กระโปรงสั้นเกินไป ฉันส่งให้พ่อดู”

Chinese

陈欣然：“要死啊你！！！”

Thai

“พี่จะตายแล้วไง”

Chinese

姜川：“封口费两百。”

Thai

“ค่าปิดปากสองร้อย”

Chinese

陈欣然：“你真无耻。”

Thai

“พี่ไร้ยางอายจริงๆ”

Chinese

姜川：“三百。”

Thai

“สามร้อย”

Chinese

陈欣然：“（红包）”

Thai

“(อั่งเปา)”

Chinese

姜川：“你真好看。”

Thai

“พี่สวยจริงๆ”

Chinese

姜川：“好看的是你，不是裙子。”

Thai

“สวยที่ตัวเธอ ไม่ใช่กระโปรง”

Chinese

陈欣然：“滚粗，你真恶心。”

Thai

“ไปให้พ้น พี่น่าขยะแขยง”

Chinese

手机上方弹出提示，又来了一条语音新消息。

Thai

ด้านบนโทรศัพท์มีแจ้งเตือน มีข้อความเสียงใหม่

Chinese

备注是：蒋凡。

Thai

หมายเหตุ: เจียงฟาน

Chinese

“川哥，晚上有时间吗，我组了个局。”

Thai

“พี่ชวน เย็นนี้ว่างไหม จัดวงไว้”

Chinese

姜川很快打字回复：“准备睡了。”

Thai

เจียงชวนพิมพ์ตอบเร็ว: “จะนอนแล้ว”

Chinese

蒋凡秒回语音：“哥，今天我生日。”

Thai

เจียงฟานตอบกลับด้วยเสียงทันที: “พี่ วันนี้วันเกิดกู”

Chinese

姜川懒得打字，也开始回语音：“暑假你不是刚过过生日吗？”

Thai

เจียงชวนขี้เกียจพิมพ์ ก็ตอบด้วยเสียง: “ปิดเทอมร้อนมึงเพิ่งเกิดไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“暑假过生日的是景桓。”

Thai

“ปิดเทอมร้อนคนที่เกิดคือ จิ่งหวน”

Chinese

姜川看了一眼手机左上角的时间，很快回了条消息：“位置发我。”

Thai

เจียงชวนมองเวลา มุมบนซ้ายโทรศัพท์ รีบตอบข้อความ: “ส่งที่อยู่มาให้กู”

Chinese

蒋凡很快把定位发了过来，姜川看到位置后，眉头皱了起来，但还是穿上鞋出门了。

Thai

เจียงฟานส่งตำแหน่งมาให้ เจียงชวนเห็นที่แล้ว ขมวดคิ้ว แต่ก็สวมรองเท้าออกไป

Chinese

二十分钟后。

Thai

ยี่สิบนาทีต่อมา

Chinese

网约车停在了一家酒吧门口，陈知远走到门口一看，外面已经挂上了‘暂停营业’的牌子。

Thai

รถแท็กซี่ออนไลน์จอดหน้า บาร์แห่งหนึ่ง เฉินจื้อหยวนเดินไปดูที่ประตู ข้างนอกมีป้าย ‘หยุดให้บริการชั่วคราว’

Chinese

姜川拿出手机直接给蒋凡打了个电话，几分钟后，两个膏粱子弟就从右手边的一条窄巷里跑了出来。

Thai

เจียงชวนหยิบโทรศัพท์โทรหาเจียงฟานโดยตรง ไม่กี่นาทีต่อมา พวกขี้เหล้าสองคนก็วิ่งออกมาจากซอยแคบทางขวา

Chinese

“川哥，这呢～”

Thai

“พี่ชวน นี่ไง”

Chinese

这两个家伙，一个叫蒋凡，他爸蒋浩是一家船业集团董事长，旁边和他形影不离的叫赵景桓，父亲也是一家食品公司的老板。

Thai

สองคนนี้ คนหนึ่งชื่อเจียงฟาน พ่อของเขาจ้านห่าวเป็นประธานกลุ่มบริษัทต่อเรือ ข้างๆ ที่ไม่เคยห่างกันชื่อเจาจิ่งหวน พ่อก็เป็นเจ้าของบริษัทอาหาร

Chinese

提到他们的父亲，可能没人认识，但他俩的妈妈放在十几年前可都是有着上千万粉丝的女明星。

Thai

พูดถึงพ่อพวกเขา อาจไม่มีใครรู้จัก แต่แม่ของทั้งสอง ถ้าเมื่อสิบกว่าปีก่อน ล้วนเป็นดาราสาวที่มีแฟนคลับหลายสิบล้าน

Chinese

蒋凡的妈妈是周佳宁，seveni女团的队长。

Thai

แม่เจียงฟานคือ โจวเจียหนิง หัวหน้าวงเกิร์ลกรุ๊ป seveni

Chinese

赵景桓的妈妈是刘思彤，seveni女团的成员。

Thai

แม่เจาจิ่งหวนคือ หลิวซือถง สมาชิกวง seveni

Chinese

圈内的女艺人，最好的结果就是嫁给富商，两人都算命好，周佳宁在人气最高的时候，就被刚当上接班人的蒋浩看上了，两人恋爱后，周佳宁就从娱乐圈中消失了，之后就再也没有在大众镜头前露过面。

Thai

ศิลปินผู้หญิงในวงการ ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือแต่งงานกับเศรษฐี ทั้งสองถือว่าดวงดี โจวเจียหนิงตอนที่ได้รับความนิยมสูงสุด ก็ถูกเจียงฮ่าวที่เพิ่งเป็นทายาทชอบ พอคบกัน โจวเจียหนิงก็หายไปจากวงการบันเทิง หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏต่อสาธารณะอีก

Chinese

刘思彤则是做代言人给公司产品拍广告的时候，认识了他现在的老公，两人也是seveni女团中最早结婚的两个人。

Thai

ส่วนหลิวซือถง ตอนเป็นพรีเซนเตอร์ถ่ายโฆษณาสินค้าของบริษัท ก็รู้จักสามีปัจจุบัน ทั้งสองยังเป็นคนแรกในวง seveni ที่แต่งงาน

Chinese

她们现在都住在京城的一个别墅小区里，之前是队友，现在又是邻居，她们的儿子自然而然也就成了发小。

Thai

ตอนนี้พวกเธออาศัยอยู่ในหมู่บ้านวิลล่าแห่งหนึ่งในเมืองหลวง เมื่อก่อนเป็นเพื่อนร่วมวง ตอนนี้เป็นเพื่อนบ้าน ลูกชายของพวกเธอก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันโดยธรรมชาติ

Chinese

“过生日怎么选了个这种地方？不是暂停营业了吗？”

Thai

“วันเกิดทำไมเลือกที่แบบนี้ ไม่ได้ปิดให้บริการชั่วคราวเหรอ”

Chinese

蒋凡和赵景桓相视一笑，然后同时拉住姜川，拐进窄巷，从后门进入了酒吧。

Thai

เจียงฟานและเจาจิ่งหวนยิ้มให้กัน แล้วพร้อมกันดึงเจียงชวน เลี้ยวเข้าซอยแคบ เข้าบาร์ทางประตูหลัง

Chinese

一推开门，酒精味道和浓浓的香水味就扑鼻而来，重金属音乐震得空气发颤，调酒师利落摇着壶，卡座上的三五成群地坐在一起聊着天，霓虹灯在玻璃上流转，活脱脱的纸醉金迷。

Thai

พอเปิดประตู กลิ่นแอลกอฮอล์และน้ำหอมเข้มข้นโชยมา ดนตรีเฮฟวีเมทัลสั่นสะเทือนอากาศ บาร์เทนเดอร์เขย่าเชคเกอร์อย่างคล่องแคล่ว กลุ่มคนนั่งตามคู่นั่งคุยกัน ไฟนีออนสะท้อนบนกระจก ราวกับโลกแห่งความฟุ่มเฟือย

Chinese

蒋凡凑到姜川耳朵，大声说道：“这种地方不让我们进来，所以我把这里包下来了，这些人都是我的朋友。”

Thai

เจียงฟานกระซิบข้างหูเจียงชวน ตะโกน: “ที่แบบนี้ไม่ให้พวกเราเข้า ฉันเลยเหมาที่นี่ คนเหล่านี้คือเพื่อนฉัน”

Chinese

“呵。”

Thai

“เฮอะ”

Chinese

蒋凡走上前潇洒地朝DJ打了个响指，做了一个stop的手势后，酒吧里很快就安静了下来。

Thai

เจียงฟานเดินไปข้างหน้า ทำนิ้วดีดให้ดีเจอย่างสบายๆ ทำท่าหยุด หลังจากนั้นบาร์ก็เงียบลงเร็ว

Chinese

蒋凡把姜川来到前面，很兴奋地和自己的猪朋狗友介绍道：“这是川哥。”

Thai

เจียงฟานพาเจียงชวนมาข้างหน้า ตื่นเต้นแนะนำกับเพื่อนหมูเพื่อนหมา: “นี่คือพี่ชวน”

Chinese

平时围在蒋凡和赵景桓两个富二代身边玩的一群狗腿子，很快跟着喊了一声：“川哥～”

Thai

พวกสมุนที่ปกติอยู่รอบๆ เจียงฟานและเจาจิ่งหวนลูกคนรวยสองคน ก็ตะโกนตาม: “พี่ชวน”

Chinese

一个手臂上纹着玫瑰花的男生走上前，上下打量了一眼姜川，然后搂着蒋凡的肩膀问道：“蒋凡，这谁啊？”

Thai

ผู้ชายคนหนึ่งที่แขนมีรอยสักดอกกุหลาบ เดินขึ้นมา สอดส่องเจียงชวน แล้วกอดไหล่เจียงฟานถาม: “เจียงฟาน นี่ใคร”

Chinese

蒋凡刚要脱口而出，就感觉有人在腰上拧了一把，他抬头看了一眼赵景桓，反应过来对纹身男生说道：“我哥。”

Thai

เจียงฟานกำลังจะพูดอะไรออกไป ก็รู้สึกว่ามีคนบีบเอว เขาเงยหน้ามองเจาจิ่งหวน รู้ตัวจึงพูดกับชายรอยสัก: “พี่กู”

Chinese

“你丫不是独生子吗？还是说你爸生你之前，就已经在外面有了私生子啊。”

Thai

“มึงไม่ใช่ลูกคนเดียวเหรอ หรือว่าก่อนพ่อมึงมีมึง ก็มีลูกนอกสมรสข้างนอกแล้ว”

Chinese

“去你妈的，不该你问的事别瞎问。”

Thai

“ไอ้สัส เรื่องที่ไม่ควรถามก็อย่าถามพล่อย”

Chinese

蒋凡把他推开，拉着姜川在最前面的卡座坐下，旁边一群人看蒋凡和赵景桓在姜川面前把姿态摆的这么低，一个个都有些疑惑。

Thai

เจียงฟานผลักเขาออกไป แล้วดึงเจียงชวนให้นั่งที่คอกด้านหน้าสุด คนรอบข้างเห็นเจียงฟานกับเจ้าจิ่งหวนวางตัวต่ำขนาดนี้ต่อหน้าเจียงชวน ต่างก็รู้สึกสงสัย

Chinese

谁不知道这两纨绔仗着家里有点钱，成天在外面花天酒地、胡作非为，不把同龄人放在眼里的他们，现在怎么跟个狗腿子一样？

Thai

ใครไม่รู้ว่าพวกเสเพลสองคนนี้อาศัยว่ามีเงินที่บ้าน ก็เที่ยวเตร่สำมะเลเทเมา ก่อเรื่องวุ่นวายนอกบ้านทุกวัน ไม่เคยมองใครในสายตา แล้วอยู่ๆ กลับทำตัวเหมือนสมุนไปได้?

Chinese

姜川扫了一眼两人的狐朋狗友，很快问了一句：“准备蛋糕了吗？”

Thai

เจียงชวนกวาดตามองเพื่อนหมูเพื่อนหมาของทั้งสอง แล้วถามขึ้นอย่างรวดเร็ว “เตรียมเค้กไว้หรือยัง”

Chinese

“准备了。”

Thai

“เตรียมไว้แล้ว”

Chinese

“把蛋糕拿出来吃了，早点回家睡觉去，明天你俩不上学啊？”

Thai

“เอาเค้กออกมากินกันเถอะ เสร็จแล้วรีบกลับบ้านไปนอน พรุ่งนี้พวกนายไม่ต้องไปโรงเรียนหรือไง”

Chinese

“川哥，我们……”

Thai

“พี่ชวน พวกเรา…”

Chinese

赵景桓拦住蒋凡笑道：“得嘞，我这就去拿蛋糕。”

Thai

เจ้าจิ่งหวนห้ามเจียงฟานไว้ พร้อมกับยิ้มพูด “ได้เลย เดี๋ยวฉันไปเอาเค้กมาให้”

Chinese

酒吧的工作人员很快就把已经点上蜡烛的蛋糕推了出来，一群富二代和狗腿子们很快围了上来。

Thai

พนักงานของบาร์ก็รีบเข็นเค้กที่มีเทียนจุดแล้วออกมา กลุ่มลูกคนรวยและพวกสมุนก็รีบเข้ามาล้อม

Chinese

“祝你生日快乐，祝你生日快乐……”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด สุขสันต์วันเกิด…”

Chinese

蒋凡很喜欢这种众星捧月的感觉，就好像自己是这个世界的主角，期间他手机响了三次，都是电话，但都被他挂掉了。

Thai

เจียงฟานชอบความรู้สึกที่เป็นจุดเด่นแบบนี้ ราวกับตัวเองเป็นตัวเอกของโลกนี้ ระหว่างนั้นโทรศัพท์เขาดังสามครั้ง เป็นสายโทรเข้าทั้งหมด แต่เขากดตัดทิ้งหมด

Chinese

姜川接过蒋凡递来的蛋糕，说了句生日快乐后，就不急不慢地拿着小勺子吃了起来。

Thai

เจียงชวนรับเค้กที่เจียงฟานยื่นให้ พูดว่าสุขสันต์วันเกิด แล้วก็ค่อยๆ ตักกินด้วยช้อนเล็กๆ อย่างไม่รีบร้อน

Chinese

其他人哪有这么老实，蛋糕一拿到手里就往人脸上抹去。

Thai

คนอื่นๆ จะซื่อตรงขนาดนั้นได้ยังไง พอได้เค้กมาก็ป้ายใส่หน้ากันทันที

Chinese

你扔一块我扔一块，弄得到处脏兮兮的。

Thai

คนนี่ป้ายที คนนั่นป้ายที เลอะเทอะไปหมด

Chinese

好像在他们眼里，蛋糕就是用来往人身上抹的，不是用来吃的。

Thai

เหมือนในสายตาพวกเขา เค้กมีไว้ป้ายคน ไม่ใช่มีไว้กิน

Chinese

姜川默默吃完蛋糕，看到蒋凡又一次掏出手机，他起身上前，伸手把手机抢了过去，蒋凡本能地反抗了一下，但看到是姜川，他就把手松开了。

Thai

เจียงชวนกินเค้กเงียบๆ เสร็จ เห็นเจียงฟานหยิบโทรศัพท์ออกมาอีก เขาก็ลุกขึ้นเดินเข้าไป เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มา เจียงฟานดิ้นขัดโดยสัญชาตญาณนิดหน่อย แต่พอเห็นว่าเป็นเจียงชวน ก็ปล่อยมือ

Chinese

手机抢过看一看，来电显示只有一个字：妈。

Thai

พอแย่งโทรศัพท์มาได้ก็ดู หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าคำเดียวว่า: แม่

Chinese

姜川接通电话，放在耳边，蒋凡见状，赶紧嚷嚷了一句：“都给我闭嘴！”

Thai

เจียงชวนรับสายแล้ววางไว้ที่หู เจียงฟานเห็นท่าไม่ดี ก็รีบตะโกน “เงียบกันหมดเลย”

Chinese

“喂，阿姨，是我。”

Thai

“ครับ คุณป้า ผมเอง”

Chinese

“对，他俩跟我在一起呢，现在在吃蛋糕，我马上让他俩回去。”

Thai

“ครับ เขาสองคนอยู่กับผมนี่ครับ ตอนนี้กำลังกินเค้กอยู่ ผมจะให้เขาสองคนกลับบ้านเดี๋ยวนี้”

Chinese

“好，那就这样，阿姨再见。”

Thai

“ครับ งั้นก็ตามนั้นเลยนะครับ คุณป้าสวัสดีครับ”

Chinese

……

Thai

…