ขาดหัวหมูหนึ่งหัว

Chinese

飞机上，看到这两条消息的姜柠，很快笑了起来。

Thai

บนเครื่องบิน เห็นข้อความสองข้อความนั้นแล้ว เจียงหนิงก็ยิ้มขึ้นมาทันที

Chinese

她悄悄拿起手机打字：“我还在飞机上哦。”

Thai

เธอแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความ: “ฉันยังอยู่บนเครื่องบินนะ”

Chinese

陈知远：“（图片）（图片）（图片）”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “(ภาพ) (ภาพ) (ภาพ)”

Chinese

陈知远：“我回家的路上，正好碰到一个大叔要卖房子，我觉得环境还不错，你看看怎么样？”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “พอดีระหว่างทางกลับบ้าน เจอลุงคนหนึ่งกำลังจะขายบ้าน ผมว่าสภาพแวดล้อมแถวนั้นก็ใช้ได้นะ คุณดูว่ายังไง?”

Chinese

姜柠：“环境还可以，但是房子有点旧。”

Thai

เจียงหนิง: “สภาพแวดล้อมก็โอเคนะ แต่บ้านเก่าไปหน่อย”

Chinese

陈知远：“要重新装修的，主要看看环境。”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “ต้องตกแต่งใหม่ครับ ดูหลักๆ ที่สภาพแวดล้อม”

Chinese

姜柠：“哦哦。”

Thai

เจียงหนิง: “อ๋อๆ”

Chinese

王瑶早就瞅见了姜柠的动作，见姜柠把手机拿得很近，便伸手挡在她的眼前：“不要把手机拿的这么近，小心得近视眼。”

Thai

หวังเหยาเห็นการกระทำของเจียงหนิงมาตั้งนานแล้ว พอเห็นเจียงหนิงเอาโทรศัพท์มาใกล้ๆ ก็ยื่นมือมาบังตา: “อย่าเอาโทรศัพท์มาใกล้ขนาดนั้นสิ เดี๋ยวจะสายตาสั้น”

Chinese

姜柠把手机递给旁边的王瑶：“妈妈你看。”

Thai

เจียงหนิงยื่นโทรศัพท์ให้หวังเหยาที่อยู่ข้างๆ: “แม่ดูสิ”

Chinese

接过手机一看，丫头果然是在跟陈知远聊天，扫了一眼聊天内容，王瑶也点开了陈知远发来的图片。

Thai

พอรับโทรศัพท์มาดู ก็เห็นว่าลูกสาวกำลังคุยกับเฉินจื้อหยวนจริงๆ สแกนดูเนื้อความแล้ว หวังเหยาก็กดเปิดรูปที่เฉินจื้อหยวนส่งมา

Chinese

姜柠歪着脑袋问道：“这个地方是不是有点偏啊？”

Thai

เจียงหนิงเอียงหัวถาม: “ที่นี่มันค่อนข้างห่างใช่ไหม?”

Chinese

“是有点，但周围的环境很好。”

Thai

“ก็ห่างหน่อยนะ แต่สภาพแวดล้อมรอบๆ ดีมาก”

Chinese

王瑶觉得陈知远应该是有自己的考虑。

Thai

หวังเหยารู้สึกว่าเฉินจื้อหยวนคงมีเหตุผลของเขา

Chinese

坦白一点说，以陈知远现在的粉丝数量和热度，如果他想捞金的话，半年时间，估计就能在京城比较好的地段买下一套房子。

Thai

พูดกันตามตรง ด้วยจำนวนแฟนคลับและกระแสความนิยมของเฉินจื้อหยวนตอนนี้ ถ้าเขาอยากหาเงิน คงใช้เวลาแค่ครึ่งปีก็ซื้อบ้านในทำเลดีๆ ของปักกิ่งได้

Chinese

王瑶直接发语音问道：“小陈，这房子要多少钱？”

Thai

หวังเหยาส่งข้อความเสียงตรงๆ: “เสี่ยวเฉิน บ้านนี้ราคาเท่าไหร่?”

Chinese

飞机上的网络不是很好。

Thai

อินเทอร์เน็ตบนเครื่องบินไม่ค่อยดี

Chinese

语音旁边的圈圈转了很久都没发出去。

Thai

วงกลมข้างข้อความเสียงหมุนอยู่นานก็ยังไม่ส่ง

Chinese

王瑶撤销语音，改用文字的方式发了出去。

Thai

หวังเหยายกเลิกข้อความเสียง แล้วเปลี่ยนเป็นพิมพ์ข้อความส่งออกไป

Chinese

陈知远看到后，很快说道：“房主着急出国，全款一百六十万，我打算明天上午去看看。”

Thai

เฉินจื้อหยวนเห็นแล้วก็ตอบทันที: “เจ้าของบ้านรีบไปต่างประเทศ ขอเงินสดเต็มก้อน หนึ่งล้านหกแสน ผมจะไปดูพรุ่งนี้เช้า”

Chinese

“好，我让公司财务明天把钱转给你。”

Thai

“ได้ เดี๋ยวฉันให้บริษัทโอนเงินไปให้พรุ่งนี้”

Chinese

陈知远没有推辞：“到时候装修效果图出来，我发给阿姨你看看。”

Thai

เฉินจื้อหยวนไม่ปฏิเสธ: “พอแบบตกแต่งออกมาแล้ว เดี๋ยวผมส่งให้ป้าดูนะครับ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อื้ม”

Chinese

将近晚上九点的时候，飞机才降落在了首都机场，姜景明早早就在机场外等着了。

Thai

เกือบสามทุ่ม เครื่องบินถึงสนามบินหลวง เจียงจิ่งหมิงรออยู่หน้า airport ตั้งแต่หัวค่ำ

Chinese

看到母女俩个推着行李箱从里面出来的时候，半个月没见到她们的姜景明差点没哭出来……

Thai

พอเห็นแม่ลูกเข็นกระเป๋าออกมา เจียงจิ่งหมิงที่ไม่ได้เจอพวกเธอมาครึ่งเดือนแทบจะร้องไห้

Chinese

“丫头，累不累啊？”

Thai

“หนู เหนื่อยไหม?”

Chinese

“不累。”

Thai

“ไม่เหนื่อย”

Chinese

姜景明讨好似地围在闺女身边，帮忙拉着行李箱一路往前走，王瑶跟不上两个人的速度，被撂在了身后五六米远的地方。

Thai

เจียงจิ่งหมิงทำตัวประจบประแจงอยู่ข้างลูกสาว ช่วยเข็นกระเป๋าเดินไปข้างหน้า หวังเหยาเดินตามสองคนนั้นไม่ทัน ถูกทิ้งไว้ห้าหกเมตร

Chinese

看到姜景明在闺女身边殷勤的样子，王瑶都想往他的屁股上来一脚。

Thai

พอเห็นเจียงจิ่งหมิงกระตือรือร้นอยู่กับลูกสาว หวังเหยาอยากจะเตะตูดเขาซักที

Chinese

“你怎么慢腾腾的，快点啊。”

Thai

“แกเดินช้าจัง รีบหน่อยสิ”

Chinese

“姓姜的，你皮痒了？”

Thai

“คุณเจียง คันปากเหรอ?”

Chinese

姜景明一看王瑶真像生气了，赶忙又屁颠屁颠跑回去，帮忙拉着行李箱。

Thai

เจียงจิ่งหมิงเห็นท่าทางหวังเหยาดูโกรธจริง ก็รีบวิ่งกลับไปช่วยเข็นกระเป๋า

Chinese

奥迪A6离开机场后，径直驶向了檀宫一号。

Thai

Audi A6 ออกจากสนามบิน มุ่งตรงไปยังถานกง 1

Chinese

姜景明在车上本来还想和自己的闺女说说话，没想到姜柠一上车就戴上了耳机，时不时地还会笑出声。

Thai

เจียงจิ่งหมิงนึกจะคุยกับลูกสาวในรถ แต่ไม่ทันไรเจียงหนิงก็ใส่หูฟัง และขำออกมาเป็นระยะ

Chinese

姜景明很想知道姜柠在看什么，只可惜姜柠坐在后面，他看不到手机屏幕。

Thai

เจียงจิ่งหมิงอยากรู้มากว่าเจียงหนิงดูอะไรอยู่ แต่เสียดายที่เจียงหนิงนั่งเบาะหลัง มองไม่เห็นหน้าจอ

Chinese

不过王瑶知道，姜柠是在抖音上看心动小岛的切片。

Thai

แต่หวังเหยารู้ เจียงหนิงกำลังดูคลิปตัดของเกาะแห่งหัวใจใน Douyin

Chinese

虽然姜柠也是嘉宾成员之一，但以第三视角看节目的话，完全和亲身经历是两种感觉。

Thai

ถึงเจียงหนิงจะเป็นหนึ่งในแขกรับเชิญ แต่การดูรายการด้วยมุมมองบุคคลที่สาม มันให้ความรู้สึกต่างจากประสบการณ์ตรงโดยสิ้นเชิง

Chinese

姜景明喊了两声闺女，见姜柠没反应，这才对副驾的王瑶说道：“咱们约法三章，到家之后，不准再提陈知远这三个字。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงเรียกสองทีแต่เจียงหนิงไม่ตอบ เลยหันไปบอกหวังเหยาที่นั่งข้างคนขับ: “เรามาตกลงกันก่อน ถึงบ้านแล้วห้ามพูดชื่อเฉินจื้อหยวนอีก”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“你哑巴了？”

Thai

“แกเป็นใบ้เหรอ?”

Chinese

王瑶上下瞥了他一眼：“你跟谁说话呢？”

Thai

หวังเหยามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า: “แกพูดกับใครอยู่?”

Chinese

姜景明气得吐血，车上就我们三个，闺女戴着耳机，我不跟你说话，难不成我自己跟自己说话？

Thai

เจียงจิ่งหมิงโกรธจนแทบอาเจียน ในรถมีแค่เราสามคน ลูกสาวใส่หูฟัง ถ้าไม่พูดกับแก แล้วให้ฉันพูดกับตัวเองเหรอ?

Chinese

“你听到我说的话没有？”

Thai

“ได้ยินที่ฉันพูดไหม?”

Chinese

“没有。”

Thai

“ไม่ได้ยิน”

Chinese

姜景明深呼吸一口气：“算我求你行吗？”

Thai

เจียงจิ่งหมิงหายใจลึก: “งั้นฉันขอแกได้ไหม?”

Chinese

“恐怕不太行，严格来说，我现在应该算是陈知远的老板。”

Thai

“คงจะไม่ได้ ขอพูดตรงๆ ตอนนี้ฉันน่าจะถือว่าเป็นเจ้านายของเฉินจื้อหยวน”

Chinese

“老板？”

Thai

“เจ้านาย?”

Chinese

姜景明慌了神：“什么老板？”

Thai

เจียงจิ่งหมิงตื่นตระหนก: “เจ้านายอะไร?”

Chinese

王瑶解释道：“小陈在岛上不是又唱歌又拍广告嘛，节目组建议他弄个公司方便财务对接，第一次见面的时候，小陈找我帮忙来着，还让我用丫头的名义注册公司，当时丫头也在录节目，我就让清越以我的名义注册了一家公司。”

Thai

หวังเหยาอธิบาย: “เสี่ยวเฉินบนเกาะทั้งร้องเพลงทั้งถ่ายโฆษณา ทีมงานรายการแนะนำให้เขาตั้งบริษัทเพื่อความสะดวกทางการเงิน พอเจอกันครั้งแรก เสี่ยวเฉินก็มาขอความช่วยเหลือฉัน ให้ฉันใช้ชื่อหนูจดทะเบียนบริษัท ตอนนั้นหนูก็กำลังออกรายการอยู่ ฉันเลยให้ชิงเย่ว์จดทะเบียนบริษัทในชื่อฉัน”

Chinese

“你疯了！”

Thai

“แกบ้าแล้ว!”

Chinese

“你才疯了。”

Thai

“แกต่างหากที่บ้า”

Chinese

“一口一个小陈，他是你什么人啊？”

Thai

“เรียกเสี่ยวเฉินคล่องแคล่ว เขาเป็นอะไรของแก?”

Chinese

王瑶看姜景明的样子有些好笑，于是故意气他：“女婿啊。”

Thai

หวังเหยาเห็นท่าทางเจียงจิ่งหมิงน่าขำ เลยแกล้งแหย่เขา: “ลูกเขยไง”

Chinese

“你！我懒得跟你说，反正我不可能同意他俩在一起。”

Thai

“คุณ! ฉันไม่อยากเถียงกับแกหรอก แต่ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้สองคนนั้นคบกัน”

Chinese

“那你问问你闺女，在你和陈知远中间，他现在会选谁？”

Thai

“งั้นก็ไปถามลูกสาวสิ ว่าตอนนี้ระหว่างแกกับเฉินจื้อหยวน เธอจะเลือกใคร”

Chinese

“我！”

Thai

“ฉัน!”

Chinese

“你问啊？”

Thai

“ถามสิ?”

Chinese

姜景明也当起哑巴，不再试图跟王瑶讲道理了。

Thai

เจียงจิ่งหมิงก็ทำเป็นใบ้ ไม่พยายามหาเหตุผลกับหวังเหยาอีก

Chinese

他觉得姜柠反正已经回来了，京城和江洲又离得这么远，两人认识也就半个月，新鲜感过去之后，这段关系自然会维持不下去。

Thai

เขาคิดว่าเจียงหนิงกลับมาแล้ว ปักกิ่งกับเจียงโจวก็ไกลกันขนาดนี้ เพิ่งรู้จักกันแค่ครึ่งเดือน พอความสดใหม่หมดไป ความสัมพันธ์นี้ก็อยู่ไม่ได้หรอก

Chinese

过个一两年，不会有人还记得《心动小岛》这节目。

Thai

อีกสักปีสองปี คงไม่มีใครจำรายการเกาะแห่งหัวใจได้อีก

Chinese

自己到时再找人把网上有关的视频删一删，一切就像什么都没发生过一样。

Thai

ตอนนั้นค่อยให้คนลบวิดีโอที่เกี่ยวข้องออกจากอินเทอร์เน็ต ทุกอย่างก็จะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

车子开到小区门口，识别门牌号后，栏杆自动上举，部队出身的保安一边敬礼，一边目送着车子开进小区。

Thai

รถขับไปถึงปากซอย ระบบจำป้ายทะเบียนบ้านได้ แผงกั้นก็ยกขึ้นเอง ยามที่เป็นทหารเก่าถวายความเคารพและมองตามรถเข้าไปในซอย

Chinese

姜柠小跑到家门口，刷脸进入客厅时，保姆吴姨已经把晚饭做好了。

Thai

เจียงหนิงวิ่งไปที่ประตูบ้าน สแกนหน้าเข้าห้องนั่งเล่น พี่เลี้ยงอู๋ทำอาหารเย็นเสร็จแล้ว

Chinese

姜柠迫不及待地也给陈知远发了两条消息：

Thai

เจียงหนิงรีบส่งข้อความสองข้อความถึงเฉินจื้อหยวน:

Chinese

“我到家咯。”

Thai

“ฉันถึงบ้านแล้วนะ”

Chinese

“跟男朋友报备一下。”

Thai

“รายงานให้แฟนหนุ่มทราบหน่อย”

Chinese

陈知远：“知道了，我先洗个澡，待会儿你好了可以给我打电话。”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “รู้แล้วครับ อาบน้ำก่อนนะ เสร็จแล้วคุณโทรหาผมได้เลย”

Chinese

姜柠：“okay～”

Thai

เจียงหนิง: “โอเค~”

Chinese

在后面拎行李箱的姜景明对这一切毫不知情，他走进来后，先洗了把手，然后主动给姜柠盛了碗饭：“闺女，吃饭了。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงที่หิ้วกระเป๋าเข้ามาทีหลังไม่รู้เรื่องอะไรเลย พอเข้ามาก็ล้างมือก่อน แล้วตักข้าวให้เจียงหนิง: “หนู มากินข้าว”

Chinese

“哦。”

Thai

“อือ”

Chinese

一家三口在饭桌旁坐下，知道她们今天回家的姜景明特意让吴姨做了几个姜柠爱吃的菜，看姜柠吃得还挺快的，姜景明心里就在笑：那小子做的菜再好吃，还能比家里的菜好吃？

Thai

ครอบครัวสามคนนั่งลงที่โต๊ะอาหาร เจียงจิ่งหมิงที่รู้ว่าวันนี้พวกเธอกลับบ้าน สั่งให้ป้าอู๋ทำกับข้าวที่เจียงหนิงชอบหลายอย่าง เห็นเจียงหนิงกินเร็ว เจียงจิ่งหมิงก็ยิ้มในใจ: ฝีมือทำอาหารของผู้ชายคนนั้นจะดีเท่าอาหารบ้านได้ยังไง?

Chinese

王瑶看破不说破，一副等着看好戏的架势。

Thai

หวังเหยารู้แต่ไม่พูด แถมทำท่าจะดูเรื่องสนุก

Chinese

姜柠以前在家吃顿饭可能要二十分钟，但今天十五分钟就吃完了，刚吃完，她就起身：“我吃饱了，先回房间了。”

Thai

ปกติเจียงหนิงกินข้าวที่บ้านใช้เวลาประมาณยี่สิบนาที แต่วันนี้กินหมดภายในสิบห้านาที พอเสร็จก็ลุกขึ้น: “ฉันอิ่มแล้ว กลับห้องก่อนนะ”

Chinese

姜景明欲言又止。

Thai

เจียงจิ่งหมิงอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุด

Chinese

他想说：刚回家，就不能陪爸爸说说话嘛？

Thai

ช่วยมาคุยกับพ่อหน่อยไม่ได้เหรอ?

Chinese

但又怕女儿嫌啰嗦，于是选择闭嘴。

Thai

แต่ก็กลัวว่าลูกสาวจะรำคาญ เลยเลือกที่จะเงียบ

Chinese

可姜柠走在楼梯上的时候，就已经给陈知远打了电话过去，电话也很快接通了。

Thai

แต่พอเจียงหนิงกำลังเดินขึ้นบันได ก็โทรหาเฉินจื้อหยวนแล้ว และสายก็รับเร็ว

Chinese

“喂，猪头～”

Thai

“喂 หัวหมู～”

Chinese

听到猪头两个字，姜景明抬头往楼梯上看了一眼，夹菜的手悬在空中半天没放下来。

Thai

พอได้ยินคำว่า “หัวหมู” เจียงจิ่งหมิงเงยหน้ามองขึ้นไปบนบันได มือที่กำลังตักกับข้าวค้างอยู่กลางอากาศนานนาทีกว่าจะวางลง

Chinese

坐在旁边的王瑶看到姜景明这个死样子，捂着肚子肆意地嘲笑起来。

Thai

หวังเหยาที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นท่าทางงี่เง่าของเจียงจิ่งหมิง ก็กุมท้องหัวเราะเยาะอย่างไม่เกรงใจ

Chinese

“哈哈哈哈……”

Thai

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

晚上二十三点。

Thai

เวลาห้าทุ่ม

Chinese

打完视频电话准备睡觉的陈知远，走到窗边拍了一张月亮的图片，上传到了抖音，并配文：

Thai

เฉินจื้อหยวนที่เพิ่งวางสายวิดีโอคอลและเตรียมเข้านอน เดินไปที่ขอบหน้าต่าง ถ่ายรูปดวงจันทร์ แล้วอัปโหลดลง Douyin พร้อมกับเขียนข้อความว่า

Chinese

【月亮好圆，但好像缺了点什么？ @姜柠】

Thai

【พระจันทร์กลมมาก แต่เหมือนขาดอะไรไป? @เจียงหนิง】

Chinese

五分钟后。

Thai

ห้านาทีต่อมา

Chinese

姜柠也发了一条抖音，同样是只有一张月亮的图片，但配文不同：

Thai

เจียงหนิงก็โพสต์ Douyin เช่นกัน เป็นรูปดวงจันทร์เหมือนกัน แต่ข้อความต่างกัน:

Chinese

【缺了一个猪头，晚安啦。@陈知远。】

Thai

【ขาดหัวหมูไปหนึ่งตัว ราตรีสวัสดิ์นะ @เฉินจื้อหยวน.】

Chinese

然后两人的后台私信就都炸了。

Thai

แล้วข้อความส่วนตัวของทั้งสองคนก็พังไปเลย

Chinese

……

Thai

…