ต้องเพิ่มเงิน
得加钱แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
放暑假后。
ไทย
หลังจากปิดเทอมฤดูร้อน
จีน
陈屿回家待了两天,就带着妹妹陈欣然去了江州。
ไทย
เฉินอวี้กลับบ้านอยู่สองวัน แล้วก็พาน้องสาวเฉินซินหรานไปเจียงโจว
จีน
姜川一个人在家,倒是格外自律,每天七点半睡到自然醒,大概八点一刻左右出门,一三五和俞汐汐在图书馆看书,周末去她家做题,周二和周四会去趟拳馆,给老张当个兼职教练,教教暑假拳击班的小学生和初中生。
ไทย
เจียงชวนอยู่บ้านคนเดียว กลับมีวินัยเป็นพิเศษ ทุกวันตื่นเองตอนเจ็ดโมงครึ่ง ประมาณแปดโมงสิบห้านาทีก็ออกไปข้างนอก วันจันทร์ พุธ ศุกร์ไปอ่านหนังสือกับยวี่ซีซีที่ห้องสมุด วันเสาร์อาทิตย์ไปทำโจทย์ที่บ้านเธอ วันอังคารและพฤหัสไปที่ยิมมวย เป็นโค้ชพิเศษให้ลาวจาง สอนเด็กประถมและมัธยมต้นในค่ายมวยช่วงปิดเทอม
จีน
江州那边。
ไทย
ฝั่งเจียงโจว
จีน
陈屿和陈欣然过去的第二天,陈知远就回家把老陈老王接到了三层小院里。
ไทย
วันรุ่งขึ้นหลังจากเฉินอวี้และเฉินซินหรานไปถึง เฉินจื้อหยวนก็กลับบ้านไปรับลาวเฉินและคุณหวังมาที่บ้านสามชั้น
จีน
王淑梅看孙子孙女来了,自然很是高兴,但在家里没看到姜川的身影后,她紧接着就问了一句:“小川呢?”
ไทย
หวังซูเหมยเห็นหลานชายและหลานสาวมาก็ดีใจมาก แต่พอไม่เห็นเจียงชวนในบ้านก็ถามทันที “เสี่ยวชวนล่ะ”
จีน
“他在京城。”
ไทย
“เขาอยู่ในเมืองหลวง”
จีน
王淑梅顿时不悦,语气中满是责怪:“怎么把小川一个人留在京城?”
ไทย
หวังซูเหมยไม่พอใจทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยการตำหนิ “ทำไมถึงทิ้งเสี่ยวชวนไว้คนเดียวที่เมืองหลวง”
จีน
陈知远正要解释,陈欣然走上前亲昵地挽住了奶奶的手,笑着说道:“是哥哥不愿意过来,他说他要学习。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนกำลังจะอธิบาย เฉินซินหรานก็เดินไปข้างหน้าจับมือคุณยายอย่างสนิทสนมและยิ้มพูด “เป็นพี่ชายไม่ยอมมาเอง เขาบอกว่าเขาต้องเรียนหนังสือ”
จีน
“学习?”
ไทย
“เรียนหนังสือ?”
จีน
“对啊。”陈欣然迫不及待地说道:“我哥这次期末考试考了全班第二呢,像是开窍了一样。”
ไทย
“ใช่เลย” เฉินซินหรานรีบพูดด้วยความตื่นเต้น “พี่ชายของฉันสอบปลายภาคครั้งนี้ได้ที่สองของห้องเลย เหมือนตาสว่างแล้ว”
จีน
陈屿听到这话,抬头看了一眼陈欣然,他不是觉得姜川没这个实力,只是好奇姜川怎么突然把心思又放在学习上了。
ไทย
เฉินอวี้ได้ยินก็เงยหน้ามองเฉินซินหราน เขาไม่ได้คิดว่าเจียงชวนไม่มีความสามารถ แต่แค่อยากรู้ว่าเจียงชวนหันมาสนใจเรียนอีกครั้งได้ยังไง
จีน
“是嘛?”王淑梅很意外,他经常打电话给儿子,询问孙子孙女的近况。
ไทย
“จริงเหรอ?” หวังซูเหมยประหลาดใจ เธอมักจะโทรหาลูกชายเพื่อถามถึงความเป็นอยู่ของหลาน
จีน
陈知远点头道:“遇到了一个好同桌,两个人在一起读书。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนพยักหน้า “เจอเพื่อนร่วมโต๊ะที่ดี สองคนอ่านหนังสือด้วยกัน”
จีน
陈欣然睁大眼睛,惊讶地看着自己的爸爸。
ไทย
เฉินซินหรานเบิกตากว้าง มองพ่อของตัวเองด้วยความประหลาดใจ
จีน
“我就说嘛,他小时候那么聪明,只要把心思放到读书上,肯定能考上好大学的。”
ไทย
“ฉันก็บอกแล้วไง ตอนเด็กเขาฉลาดมาก แค่ตั้งใจเรียน ก็ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้แน่”
จีน
陈大山也补了一句:“孩子都这么大了,多给他点钱。”
ไทย
เฉินต้าซานก็เสริมอีกว่า “เด็กโตขนาดนี้แล้ว ให้เงินเขาเพิ่มหน่อย”
จีน
“放心吧。”
ไทย
“วางใจเถอะ”
จีน
陈欣然欲言又止,她出发来江州之前,就把自己手机里的零花钱全部转给了哥哥,反正来了江州也没有花钱的地方,虽说是零花钱,但也不是一笔小数目。
ไทย
เฉินซินหรานอ้าปากจะพูดแต่ก็หยุด ก่อนออกเดินทางมาเจียงโจว เธอโอนเงินค่าขนมทั้งหมดในโทรศัพท์ให้พี่ชาย เพราะยังไงมาเจียงโจวก็ไม่มีที่ใช้เงิน ถึงจะเรียกว่าเงินค่าขนมแต่ก็ไม่ใช่น้อย
จีน
姜川收到这笔钱后,还捧着陈欣然的脸想给妹妹一个爱的亲亲,结果被陈欣然一脸嫌弃地捂住了嘴,并且还摆出一副小大人的样子,嘱咐了句:“爸爸不让我们炫富,也没让我们装穷,你不能老是让俞汐汐给你花钱。”
ไทย
หลังจากเจียงชวนได้รับเงินนี้ เขาก็อุ้มหน้าเฉินซินหรานอยากจะจูบน้องสาวด้วยความรัก แต่เฉินซินหรานทำหน้ารังเกียจเอามือปิดปากเขา แล้วยังทำท่าเหมือนผู้ใหญ่ พร้อมกับกำชับว่า “พ่อไม่ให้เราโชว์รวย แต่ก็ไม่ให้เราแสร้งจน นายอย่าให้ยวี่ซีซีใช้เงินให้นายตลอดนะ”
จีน
……
ไทย
…
จีน
七月中旬。
ไทย
กลางเดือนกรกฎาคม
จีน
俞汐汐突然接到了纪录片副导演孔芮的电话,说是想要在暑假期间继续追拍一些素材,问俞汐汐方不方便。
ไทย
ยวี่ซีซีได้รับโทรศัพท์จากคงรุ่ย ผู้ช่วยผู้กำกับสารคดี บอกว่าอยากถ่ายทำเพิ่มในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ถามว่ายวี่ซีซีสะดวกไหม
จีน
俞汐汐不太会直接拒绝,弱弱地反问了一句:“不是说只在学校里面录嘛?”
ไทย
ยวี่ซีซีไม่ค่อยกล้าปฏิเสธโดยตรง จึงถามกลับเบาๆ “ไม่ใช่บอกว่าให้ถ่ายแค่ในโรงเรียนเหรอ”
จีน
孔芮这才解释道:“纪录片另外的一个观察对象,放暑假后,整天花天酒地街头鬼混,所以我们想纪录一下你放假时的表现,用来做一个对比。”
ไทย
คงรุ่ยจึงอธิบาย “อีกวัตถุหนึ่งที่เราสังเกตในสารคดี หลังจากปิดเทอมฤดูร้อนมัวแต่เที่ยวเตร่ตามท้องถนน เราจึงอยากบันทึกพฤติกรรมของคุณตอนปิดเทอม เพื่อเปรียบเทียบ”
จีน
俞汐汐犯了难,不知道该拒绝还是该勉强答应。
ไทย
ยวี่ซีซีลำบากใจ ไม่รู้จะปฏิเสธหรือจำใจยอมรับ
จีน
坐在旁边的姜川,直接在这个时候抢过了手机,说道:“既然当时说好了只在学校里录,那么你现在的要求不是强人所难吗?”
ไทย
เจียงชวนที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบคว้าโทรศัพท์มาทันที พูดว่า “ถ้าในตอนนั้นตกลงกันแล้วว่าให้ถ่ายแค่ในโรงเรียน ความต้องการของคุณตอนนี้ก็ไม่ใช่เป็นการบังคับคนอื่นเหรอ”
จีน
“呃。”听到姜川的声音,孔芮沉默了好一会,她正要接话,同样在旁边的总导演罗跃平却抢过手机笑道:“我们完全尊重俞汐汐同学的个人意愿,如果她不同意的话,那我们就不录了。”
ไทย
“เอ่อ” ได้ยินเสียงเจียงชวน คงรุ่ยเงียบไปพักหนึ่ง เธอกำลังจะพูดต่อ แต่หลัวเย่าผิง ผู้กำกับใหญ่ที่อยู่ข้างๆ ก็แย่งโทรศัพท์ไปหัวเราะ “เราเคารพความสมัครใจของน้องยวี่ซีซีอย่างสมบูรณ์ ถ้าเธอไม่ตกลง เราก็ไม่ถ่าย”
จีน
孔芮匪夷所思地看着罗跃平,心里更加好奇起了姜川的身份。
ไทย
คงรุ่ยมองหลัวเย่าผิงด้วยความประหลาดใจ สงสัยในตัวตนของเจียงชวนมากขึ้น
จีน
姜川抬头看了一眼俞汐汐,突然又道:“这件事也不是不行,但是有个条件。”
ไทย
เจียงชวนเงยหน้ามองยวี่ซีซี แล้วพูดต่อ “เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่มีเงื่อนไข”
จีน
“你说。”
ไทย
“คุณพูดมา”
จีน
“得加钱。”
ไทย
“ต้องเพิ่มเงิน”
จีน
罗跃平愣了好几秒,才满口答应道:“没问题。”
ไทย
หลัวเย่าผิงตะลึงไปหลายวินาที ก่อนจะตอบตกลง “ไม่มีปัญหา”
จีน
两人聊了好一会儿,最后以五万块的价格敲定了这件事,姜川把手机还给了俞汐汐:“他们明天会去找你,给你钱你就老老实实拿着,这是你自己挣的。”
ไทย
ทั้งสองคุยกันอยู่พักใหญ่ สุดท้ายตกลงที่ราคาห้าหมื่นหยวน เจียงชวนคืนโทรศัพท์ให้ยวี่ซีซี “พรุ่งนี้พวกเขาจะไปหาเธอ ให้เงินเธอก็รับไว้เฉยๆ นี่คือเงินที่เธอหามาเอง”
จีน
“我……”
ไทย
“ฉัน…”
จีน
“不用担心隐私问题,有什么不方便地直接跟他们说。”
ไทย
“ไม่ต้องกังวลเรื่องความเป็นส่วนตัว ถ้าไม่สะดวกอะไรก็บอกพวกเขาโดยตรง”
จีน
姜川从罗跃平的语气中,已经听出了他知道自己身份的意思,所以他笃定他们会满足俞汐汐提出的一切要求。
ไทย
เจียงชวนจากน้ำเสียงของหลัวเย่าผิงก็รู้แล้วว่าเขารู้จักตัวตนของตน ดังนั้นเขามั่นใจว่าพวกเขาจะยอมทำตามทุกข้อเรียกร้องของยวี่ซีซี
จีน
俞汐汐低头看了眼手机,嘴里嘟囔道:“要不是你,我刚才都直接答应了。”
ไทย
ยวี่ซีซีมองโทรศัพท์แล้วพึมพำ “ถ้าไม่ใช่เธอ เมื่อกี้ฉันก็ตอบตกลงไปแล้ว”
จีน
“所以说你是大傻子啊。”
ไทย
“ถึงบอกว่าเธอเป็นไอ้โง่ไงล่ะ”
จีน
俞汐汐皱了皱鼻子:“你才是。”
ไทย
ยวี่ซีซีขมวดจมูก “เธอต่างหาก”
จีน
“给自己换个新手机吧,才打了这么一会儿电话就发烫了,查资料也不方便。”
ไทย
“เปลี่ยนมือถือใหม่ให้ตัวเองหน่อย แค่โทรคุยแป๊บเดียวมันก็ร้อนแล้ว หาข้อมูลก็ไม่สะดวก”
จีน
“我想……”
ไทย
“ฉันอยาก…”
จีน
“别什么都先想着家里人,我不是让你自私,只是人要知道怎么爱自己,才能更好地去爱别人。”
ไทย
“อย่าคิดถึงคนในครอบครัวก่อนทุกอย่าง ฉันไม่ได้ให้เธอเห็นแก่ตัว แต่คนเราต้องรู้จักรักตัวเองก่อน ถึงจะรักคนอื่นได้ดีขึ้น”
จีน
俞汐汐愣愣看着姜川,半天都不知道说些什么。
ไทย
ยวี่ซีซีมองเจียงชวนงงๆ นานจนไม่รู้จะพูดอะไร
จีน
第二天周六,孔芮果然找到了俞汐汐的家里,俞博和郑颖两口子糊里糊涂的,还不知道发生了什么。
ไทย
วันต่อมาเป็นวันเสาร์ คงรุ่ยก็มาที่บ้านของยวี่ซีซีตามที่บอก ยวี่ป๋อและเจิ้งอิงทั้งคู่ยังงงๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
จีน
俞汐汐正要解释的时候,没想到姜川刚好过来了。
ไทย
ตอนที่ยวี่ซีซีกำลังจะอธิบาย เจียงชวนก็เดินมาโดยไม่คาดคิด
จีน
开门看到孔芮和一个摄像师坐在沙发上,姜川就问了一句:“已经聊好了?”
ไทย
เปิดประตูเห็นคงรุ่ยและช่างกล้องนั่งที่โซฟา เจียงชวนก็ถาม “คุยกันเสร็จแล้วเหรอ”
จีน
“我们刚到。”
ไทย
“เราเพิ่งมาถึง”
จีน
“小姜,汐汐,什么情况啊?”
ไทย
“เสี่ยวเจียง ซีซี เกิดอะไรขึ้น”
จีน
姜川大概把事情讲了一遍,然后看了一眼孔芮准备的补充协议,他匆匆扫了一眼后,就递到俞博面前说道:“叔叔,可以签,没问题的。”
ไทย
เจียงชวนเล่าเรื่องคร่าวๆ แล้วมองดูข้อตกลงเพิ่มเติมที่คงรุ่ยเตรียมมา สแกนอย่างรวดเร็วแล้วยื่นให้ยวี่ป๋อ “ลุงครับ เซ็นได้ ไม่มีปัญหา”
จีน
“钱转谁卡里?你们给我个卡号,下午五点前就会到账。”
ไทย
“เงินโอนเข้าธนาคารของใคร ให้เลขบัญชีผมมา ก่อนบ่ายห้าโมงก็จะเข้า”
จีน
“爸,卡号。”
ไทย
“พ่อ เลขบัญชี”
จีน
俞博糊里糊涂地签了名,又糊里糊涂把卡号给了孔芮,孔芮很快就让摄像老师在俞汐汐房间里,安装起了摄像机。
ไทย
ยวี่ป๋อเซ็นชื่ออย่างงงๆ แล้วก็มอบเลขบัญชีให้คงรุ่ยอย่างงงๆ คงรุ่ยก็รีบให้ช่างกล้องติดตั้งกล้องในห้องของยวี่ซีซี
จีน
姜川站在门口提醒道:“装在这边就行,别拍到床,万一……我是说万一拍到一些隐私,你们后期记得剪掉。”
ไทย
เจียงชวนยืนที่ประตูเตือน “ติดตั้งตรงนี้ก็พอ อย่าให้โดนเตียง ถ้าเผลอ…คือถ้าเผลอถ่ายติดความเป็นส่วนตัว ช่วยตัดออกตอนตัดต่อด้วย”
จีน
孔芮点头道:“放心,所有机器她自己都可以开关机,我只会安排人在傍晚过来取一下内存卡。”
ไทย
คงรุ่ยพยักหน้า “วางใจได้ ทุกเครื่องเธอสามารถเปิดปิดเองได้ ฉันจะแค่ให้คนมาเก็บการ์ดหน่วยความจำตอนเย็น”
จีน
“这样最好。”
ไทย
“แบบนี้ดีที่สุด”
จีน
“另外…”孔芮犹豫了一下,从包里拿出一个手持云台相机递给姜川说道:“你们一起学习的话,能不能帮我们拍一些别的画面,要不然后期剪出来就太枯燥了。”
ไทย
“อีกอย่าง…” คงรุ่ยลังเล หยิบกล้องกันสั่นแบบมือถือจากกระเป๋ายื่นให้เจียงชวน “ถ้าพวกคุณเรียนหนังสือด้วยกัน ช่วยถ่ายภาพอื่นๆ ให้เราหน่อยได้ไหม ไม่งั้นตอนตัดต่อจะน่าเบื่อเกินไป”
จีน
姜川犹豫了一下,伸手接过了云台相机。
ไทย
เจียงชวนลังเลนิดหน่อย แล้วยื่นมือรับกล้องกันสั่นมา
จีน
机器装好后,孔芮就带着手下离开了。
ไทย
หลังจากติดตั้งกล้องเสร็จ คงรุ่ยก็พาลูกน้องจากไป
จีน
才过了不到三十分钟,俞博就收到了一条银行短信,显示已经到账五万块。
ไทย
ผ่านไปไม่ถึงสามสิบนาที ยวี่ป๋อก็ได้รับข้อความจากธนาคาร แสดงว่าเงินเข้าบัญชีห้าหมื่นหยวน
จีน
俞博看着短信,不理解道:“之前不是已经给过钱了吗?”
ไทย
ยวี่ป๋อมองข้อความ พูดอย่างไม่เข้าใจ “ก่อนหน้านี้ก็ให้เงินไปแล้วไม่ใช่เหรอ”
จีน
“之前说得是只在学校里录,现在相机都装到家里来了,那肯定得找他们再要点钱。”
ไทย
“ที่บอกไว้ก่อนหน้านี้คือให้ถ่ายที่โรงเรียนเท่านั้น แต่ตอนนี้ติดตั้งกล้องเข้ามาในบ้านแล้ว ก็ต้องขอเงินเพิ่มจากพวกเขาสิ”
จีน
俞汐汐忙道:“这是姜川给我争取到的。”
ไทย
ยวี่ซีซีรีบพูด “นี่คือสิ่งที่เจียงชวนทำให้ฉันได้มานะ”
จีน
俞博和郑颖对视一眼,各自若有所思起来。
ไทย
ยวี่ป๋อกับเจิ้งอิงสบตากัน ต่างคนต่างคิดอะไรบางอย่าง
จีน
俞汐汐很快提出道:“爸,我可不可以换个新手机啊,旧的手机太卡了。”
ไทย
ยวี่ซีซีรีบเสนอ “พ่อ หนูขอเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ได้ไหม โทรศัพท์เครื่องเก่ามันช้ามาก”
จีน
“当然可以!”
ไทย
“ได้สิ!”
จีน
“叔。”姜川指着房间里的书桌笑道:“能不能再换个大一点的书桌。”
ไทย
“ลุง” เจียงชวนชี้ไปที่โต๊ะเขียนหนังสือในห้องแล้วยิ้ม “ขอเปลี่ยนโต๊ะที่ใหญ่กว่านี้ได้ไหมครับ”
จีน
“没问题!”
ไทย
“ไม่มีปัญหา!”
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน