เรื่องที่บ้านไม่ต้องห่วง

Chinese

了解到俞汐汐妈妈的基本情况后，姜川走出教室从通讯录拨通了一个备注叫‘陶阿姨’电话。

Thai

หลังจากทราบสถานการณ์เบื้องต้นของคุณแม่ของยวี่ซีซีแล้ว เจียงชวนก็เดินออกจากห้องเรียนแล้วเปิดสมุดโทรศัพท์โทรไปหาเบอร์ที่บันทึกชื่อ 'ป้าถาว'

Chinese

电话响了两声就接通了。

Thai

เสียงโทรศัพท์ดังสองครั้งก็มีคนรับสาย

Chinese

“喂，小川～”

Thai

“喂 เสี่ยวชวน~”

Chinese

熟悉的声音在耳边响起，姜川很快回道：“陶阿姨，有件事我想要你帮个忙。”

Thai

เสียงที่คุ้นชันดังขึ้นข้างหู เจียงชวนรีบตอบกลับ: “ป้าถาวครับ มีเรื่องหนึ่งที่อยากให้ป้าช่วยหน่อย”

Chinese

对方自然就是陶宇儿，也是柠静致远的执行总裁，她当然知道姜川不会平白无故给自己打电话，所以听到这句话，她同样很爽快地说道：“说吧，什么事？”

Thai

อีกฝ่ายก็คือเถาหยูเอ๋อร์ ซึ่งเป็นประธานบริหารของบริษัทหนิงจิ้งจื้อหยวน เธอย่อมรู้ดีว่าเจียงชวนจะไม่โทรมาโดยไม่มีเรื่องแน่นอน ดังนั้นเมื่อได้ยินประโยคนี้ เธอจึงตอบอย่างรวดเร็ว: “ว่าไง มีอะไร?”

Chinese

“我有个同学的妈妈失业了，我想让她进我们公司，你能不能安排人事在boss直聘上发布一个公司招聘信息，要求这样写，专科以上学历，精通办公软件，能熟练使用各种办公设备，掌握基础RPA 自动化工具，具备沟通协调能力，要求五年以上工作经验。”

Thai

“แม่ของเพื่อนร่วมชั้นผมคนหนึ่งตกงาน ผมอยากให้เธอเข้ามาทำงานที่บริษัทเรา ช่วยให้ฝ่ายบุคคลโพสต์ประกาศรับสมัครงานในบอสซื่อผิ่นได้ไหมครับ โดยให้เขียนข้อกำหนดแบบนี้: วุฒิอนุปริญญาขึ้นไป เชี่ยวชาญโปรแกรมสำนักงาน ใช้อุปกรณ์สำนักงานต่างๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว มีความรู้พื้นฐานด้านเครื่องมือ RPA อัตโนมัติ มีทักษะในการสื่อสารและประสานงาน ต้องการประสบการณ์ทำงาน 5 ปีขึ้นไป”

Chinese

“工资开多少？”

Thai

“ให้เงินเดือนเท่าไหร่?”

Chinese

“7-8千就行，后面再慢慢涨吧。”

Thai

“7-8 พันก็พอครับ แล้วค่อยๆ ขึ้นทีหลัง”

Chinese

“我现在就让人去发招聘信息，待会儿链接发到你手机上。”

Thai

“เดี๋ยวฉันให้คนไปโพสต์ประกาศ แล้วจะส่งลิงก์ไปให้ที่มือถือ”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้ครับ”

Chinese

姜川打完电话回到教室。

Thai

เจียงชวนวางสายและกลับมาที่ห้องเรียน

Chinese

俞汐汐一脸期待地问道：“怎么样？”

Thai

ยวี่ซีซีถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง: “เป็นยังไงบ้าง?”

Chinese

姜川本来还想逗逗她，但看她一脸期待地样子，又有些不忍心，于是笑着点头道：“答应了，不过面试流程还是要走一下的，她待会儿会把招聘链接发我，你晚上回家想办法用你妈妈的手机投一下简历。”

Thai

ตอนแรกเจียงชวนอยากจะแกล้งเธอ แต่พอเห็นสีหน้าที่คาดหวังของเธอก็รู้สึกไม่กล้าแกล้ง เลยยิ้มพร้อมพยักหน้า: “ตกลงแล้ว แต่ขั้นตอนการสัมภาษณ์ก็ยังต้องผ่านนะ เดี๋ยวเธอจะส่งลิงก์รับสมัครมาให้ผม เธอกลับบ้านเย็นนี้หาทางเอาโทรศัพท์แม่ของเธอส่งเรซูเม่นะ”

Chinese

“公司远不远啊？”

Thai

“บริษัทไกลไหม?”

Chinese

“离我们学校挺近的，你早上可以跟你妈妈一起坐地铁过来。”

Thai

“ใกล้โรงเรียนเราเอง ตอนเช้าเธอสามารถนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินมากับแม่ได้”

Chinese

俞汐汐兴奋地抓住了姜川的胳膊：“真的假的？！”

Thai

ยวี่ซีซีตื่นเต้นจนคว้าแขนเจียงชวน: “จริงเหรอ?!”

Chinese

“我骗你干嘛？”

Thai

“ผมจะหลอกเธอทำไม?”

Chinese

“太好了。”愁眉苦脸一上午的俞汐汐，这会儿高兴地像个孩子，但高兴之余，她有些担心地问了句：“面试不会被刷下来吧？我妈昨天晚上收到面试结果短信的时候，看上去很难过。”

Thai

“ดีจัง” ยวี่ซีซีที่หน้าตาบูดบึ้งมาตลอดทั้งเช้า ตอนนี้ดีใจเหมือนเด็กน้อย แต่ในความดีใจก็ยังมีความกังวล เธอถามอย่างเป็นห่วง: “สัมภาษณ์แล้วไม่ถูกคัดออกนะ? เมื่อคืนแม่ฉันได้รับข้อความผลการสัมภาษณ์แล้วดูเศร้ามาก”

Chinese

“不会，就走个流程而已，这又不是月薪好几万的工作。”

Thai

“ไม่หรอก แค่เดินตามขั้นตอนเฉยๆ งานนี้ไม่ใช่เงินเดือนหลายหมื่นสักหน่อย”

Chinese

下午上课之前，姜川就是收到了陶宇儿发来的专门为郑颖量身定做的一条招聘信息链接。

Thai

ก่อนเรียนบ่าย เจียงชวนก็ได้รับลิงก์ประกาศรับสมัครงานที่เถาหยูเอ๋อร์สร้างขึ้นมาเฉพาะสำหรับเจิ้งอิง

Chinese

姜川转发给了俞汐汐，俞汐汐点开看完后，心情总算是好了起来，下午几节课也不像上午一样没什么精神了。

Thai

เจียงชวนส่งต่อให้ยวี่ซีซี ยวี่ซีซีเปิดดูแล้วอารมณ์ดีขึ้น เรียนภาคบ่ายก็ไม่ซึมเหมือนตอนเช้าอีกต่อไป

Chinese

放学铃一响，就急急忙忙收拾好书包，拉着姜川就往教室外面走了。

Thai

พอเสียงระฆังเลิกเรียนดัง ก็รีบเก็บกระเป๋าเป้ แล้วลากเจียงชวนออกจากห้องเรียนไป

Chinese

“川～”刘谦刚回头想喊姜川一起回家玩游戏，就看到他被俞汐汐给拉走了。

Thai

“ชวน~” หลิวเฉียนเพิ่งหันหลังจะเรียกเจียงชวนกลับบ้านไปเล่นเกมด้วยกัน ก็เห็นเขาถูกยวี่ซีซีลากออกไปแล้ว

Chinese

……

Thai

…

Chinese

郑颖怕自己失业的事被女儿知道，所以故意在放学的时间段出去了一趟。

Thai

เจิ้งอิงกลัวว่าลูกสาวจะรู้ว่าเธอตกงาน เลยแกล้งออกไปข้างนอกในช่วงเวลาเลิกเรียน

Chinese

她很了解自己的女儿，知道她从小就比较高敏。

Thai

เธอรู้จักลูกสาวของตัวเองดี รู้ว่าเธอค่อนข้างอ่อนไหวมาตั้งแต่เด็ก

Chinese

在老家上学住在外婆家的时候，自己两个弟弟的孩子每次去家里，爷爷奶奶都高兴地不得了，恨不得把什么好吃的都给他们，一口一个心肝宝贝的叫着，可对外孙女却一直很冷淡。

Thai

ตอนที่เรียนอยู่บ้านเกิดและพักอยู่บ้านยาย เวลาลูกของน้องชายทั้งสองคนมาเยี่ยมบ้าน ปู่ย่าตายายดีใจมาก เอาของอร่อยทุกอย่างให้พวกเขา เรียกพวกเขาว่าหัวแก้วหัวแหวน แต่กลับเย็นชากับหลานสาวต่างสายเลือด

Chinese

尽管她很听话。

Thai

ถึงแม้เธอจะเชื่อฟังแค่ไหน

Chinese

尽管她学习成绩一直很好。

Thai

ถึงแม้ผลการเรียนจะดีตลอด

Chinese

但过年回到家，郑颖还是从自己的爸爸妈妈嘴里听到了那句她小时候也听过的话。

Thai

แต่พอตรุษจีนกลับบ้าน เจิ้งอิงก็ยังได้ยินคำพูดที่เธอเคยได้ยินตอนเด็กจากปากของพ่อแม่ตัวเอง

Chinese

“女孩子读书厉害有什么用，最好还不是嫁到别人家里去。”

Thai

“ผู้หญิงเรียนเก่งไปก็ไร้ประโยชน์ สุดท้ายก็ต้องแต่งออกไปอยู่บ้านคนอื่นอยู่ดี”

Chinese

也正是因为这句话，才让两口子背负巨大的压力在京城买了房，在房子到手的第一时间，就把女儿从老家接了过来。

Thai

และเพราะคำพูดนี้เองที่ทำให้ทั้งคู่แบกความกดดันมหาศาลซื้อบ้านในปักกิ่ง และทันทีที่ได้บ้าน ก็รีบรับลูกสาวมาจากบ้านเกิด

Chinese

对俞博和郑颖来说，女儿就是他们的全部。

Thai

สำหรับยวี่ป๋อและเจิ้งอิงแล้ว ลูกสาวคือทุกสิ่งทุกอย่างของพวกเขา

Chinese

特别是对于郑颖来说，她从小到大在家都不太受待见，大学学费都是自己勤工俭学挣得，所以她不想让自己的女儿像自己一样。

Thai

โดยเฉพาะสำหรับเจิ้งอิง เธอไม่ค่อยได้รับความรักจากครอบครัวตั้งแต่เด็ก ค่าเทอมมหาวิทยาลัยก็หาเองด้วยการทำงานพิเศษ เธอจึงไม่อยากให้ลูกสาวต้องเป็นเหมือนเธอ

Chinese

拎着菜回家，看到门口有双小白鞋，郑颖就知道自己的女儿已经回来了。

Thai

ถือผักกลับบ้าน เห็นรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่หนึ่งที่หน้าประตู เจิ้งอิงก็รู้ว่าลูกสาวกลับมาแล้ว

Chinese

推开门，习惯性朝女儿房间看了一眼，看到她在看书后，郑颖就拎着菜进了厨房。

Thai

ผลักประตูเข้าไป มองไปที่ห้องลูกสาวตามความเคยชิน เมื่อเห็นเธอกำลังอ่านหนังสือ เจิ้งอิงก็ถือผักเข้าไปในครัว

Chinese

正择菜的时候。

Thai

กำลังเด็ดผักอยู่

Chinese

“妈妈，你手机给我用一下。”

Thai

“แม่ ขอยืมโทรศัพท์หน่อย”

Chinese

“你自己的手机呢？”

Thai

“โทรศัพท์ของลูกเองล่ะ?”

Chinese

“没电了，电池越来越不经用了。”

Thai

“แบตหมดแล้วครับ แบตเริ่มไม่ทน”

Chinese

“要不要让你爸给你换一台啊？”

Thai

“ให้พ่อซื้อเครื่องใหม่ให้ไหม?”

Chinese

“不用了，我用手机的时候又不多，就是查查资料而已。”

Thai

“ไม่ต้องครับ หนูไม่ได้ใช้โทรศัพท์บ่อย แค่หาข้อมูลเฉยๆ”

Chinese

“你拿去吧。”

Thai

“เอาไปเถอะ”

Chinese

俞汐汐拿到手机，快速回了房间。

Thai

ยวี่ซีซีรับโทรศัพท์มาแล้วรีบกลับไปที่ห้อง

Chinese

她果然在自己妈妈的手机上发现了招聘软件，俞汐汐点开自己的手机，然后在搜索里搜索起了‘柠静致远’四个字。

Thai

เธอเจอแอปหางานในโทรศัพท์ของแม่จริงๆ ยวี่ซีซีเปิดโทรศัพท์ของตัวเอง แล้วพิมพ์คำว่า 'หนิงจิ้งจื้อหยวน' ในช่องค้นหา

Chinese

下面弹出了不少招聘信息。

Thai

ข้างล่างปรากฏข้อมูลการรับสมัครงานมากมาย

Chinese

很多月薪都在2w以上。

Thai

หลายตำแหน่งเงินเดือนเกินสองหมื่น

Chinese

月薪7-8k的招聘文员的信息夹杂在里面特别显眼，俞汐汐顾不上多看，她很快用妈妈的手机投了一封简历出去。

Thai

ข้อมูลรับสมัครพนักงานธุรการเงินเดือน 7-8 พันแทรกอยู่ตรงนั้นเด่นชัดมาก ยวี่ซีซีไม่สนใจดูอย่างอื่น รีบส่งเรซูเม่จากโทรศัพท์แม่ทันที

Chinese

而与此同时。

Thai

และในขณะเดียวกัน

Chinese

柠静致远公司，人事部经理邹若澜筛选了一下午简历，总算是看到了郑颖的简历。

Thai

ที่บริษัทหนิงจิ้งจื้อหยวน ผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคล โจวรั่วหลาน คัดกรองเรซูเม่มาทั้งบ่าย ในที่สุดก็เห็นเรซูเม่ของเจิ้งอิง

Chinese

她急急忙忙来到陶宇儿的办公室里。

Thai

เธอรีบไปที่ห้องทำงานของเถาหยูเอ๋อร์

Chinese

“陶总，我收到你说的郑颖的简历了。”

Thai

“คุณเถา ฉันได้รับเรซูเม่ของเจิ้งอิงตามที่คุณบอกแล้ว”

Chinese

“刚收到吗？”

Thai

“เพิ่งได้รับเหรอ?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ค่ะ”

Chinese

“那过半个小时，给她打个电话，约她明天来公司面试，流程正常走就行。”

Thai

“งั้นอีกครึ่งชั่วโมง โทรหาเธอ นัดมาสัมภาษณ์พรุ่งนี้ที่บริษัท ดำเนินการตามปกติ”

Chinese

“明白。”

Thai

“เข้าใจค่ะ”

Chinese

半小时后。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

Chinese

俞博也刚到家， 一家三口刚在饭桌旁坐下，郑颖的手机就叮叮当当响了起来。

Thai

ยวี่ป๋อเพิ่งกลับถึงบ้าน ทั้งสามคนเพิ่งนั่งลงที่โต๊ะอาหาร โทรศัพท์ของเจิ้งอิงก็ดังขึ้น

Chinese

郑颖拿起手机，扫了一眼号码就直接接了。

Thai

เจิ้งอิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่ายตามเลขแล้วรับสายทันที

Chinese

这一个星期主动投的简历都石沉大海了，打电话邀请去面试的绝大多数都是一些不正经的公司，但即便是这样，郑颖也依旧没有放弃。

Thai

ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา เรซูเม่ที่ส่งไปก็เงียบหาย เกือบทั้งหมดที่โทรมาชวนสัมภาษณ์เป็นบริษัทที่ไม่น่าเชื่อถือ แต่ถึงอย่างนั้น เจิ้งอิงก็ยังไม่ยอมแพ้

Chinese

她是真萌生了出去送外卖的打算，她觉得她要是什么都不干，天天在家坐着，肯定会患上焦虑症和抑郁症。

Thai

เธอเริ่มคิดจะออกไปเป็นไรเดอร์ส่งอาหารจริงๆ เธอรู้สึกว่าถ้าไม่ทำอะไรเลย นั่งอยู่บ้านทั้งวัน คงจะเป็นโรควิตกกังวลและโรคซึมเศร้าแน่ๆ

Chinese

“喂。”

Thai

“喂”

Chinese

“你好，请问是郑颖女士吗？”

Thai

“สวัสดีค่ะ พอดีคุณเจิ้งอิงใช่ไหมคะ?”

Chinese

“是我，你是？”

Thai

“ใช่ค่ะ คุณคือ?”

Chinese

“我这边是京城柠静致远经纪公司人事部，刚才我们收到了您的简历，觉得你很符合我们的条件，你明天有时间来公司面试吗？”

Thai

“นี่ฝ่ายบุคคลของบริษัทหนิงจิ้งจื้อหยวนในปักกิ่งค่ะ เมื่อกี้เราได้รับเรซูเม่ของคุณแล้ว เห็นว่าคุณเหมาะสมกับเงื่อนไขของเรา พรุ่งนี้คุณมีเวลามาสัมภาษณ์ที่บริษัทไหมคะ?”

Chinese

“有！”

Thai

“มีค่ะ!”

Chinese

“好，稍后我把公司地址短信发给你，你在boss直聘上也能看到，那就这样，再见。”

Thai

“ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันส่งที่อยู่บริษัทให้ทางข้อความ คุณก็ดูในแอปหางานได้เช่นกัน งั้นสวัสดีค่ะ”

Chinese

“再见。”

Thai

“สวัสดีค่า”

Chinese

挂掉电话，郑颖只觉得脑子懵懵的。

Thai

หลังจากวางสาย เจิ้งอิงรู้สึกสมองมึนงง

Chinese

柠静致远经纪公司？

Thai

บริษัทหนิงจิ้งจื้อหยวน?

Chinese

我没给这家公司投过简历啊。

Thai

ฉันไม่ได้ส่งเรซูเม่ให้บริษัทนี้นะ

Chinese

俞博皱眉道：“谁的电话？”

Thai

ยวี่ป๋อขมวดคิ้วถาม: “โทรศัพท์ของใคร?”

Chinese

郑颖没说话，她拿起手机打开boss直聘，看到‘自己’的账号在四十分钟前投过一个简历后，她立马看向了俞汐汐。

Thai

เจิ้งอิงไม่พูดอะไร เธอหยิบโทรศัพท์เปิดแอพบอสจือผิน เห็นบัญชี ‘ตัวเอง’ ส่งเรซูเม่ไปเมื่อสี่สิบนาทีก่อน แล้วเธอก็หันไปมองยวี่ซีซีทันที

Chinese

“汐汐，是不是你？”

Thai

“ซีซี ใช่เธอไหม?”

Chinese

俞汐汐知道瞒不过去，点点头承认了。

Thai

ยวี่ซีซีรู้ว่าปิดบังไม่ไหว จึงพยักหน้ารับ

Chinese

郑颖突然发起了脾气：“你管好你自己的事就行，管我的事做什么。”

Thai

เจิ้งอิงเกิดโมโหขึ้นมา: “เธอดูแลเรื่องของตัวเองก็พอ จะมาสนใจเรื่องของฉันทำไม?”

Chinese

俞汐汐低着头，不说话。

Thai

ยวี่ซีซีก้มหน้าไม่พูดอะไร

Chinese

客厅里沉默了一会儿，郑颖语气很快就软了下来：“妈妈是丢了工作，但是公司也给了赔偿，你好好学习就行，家里的事不用你操心。”

Thai

ในห้องนั่งเล่นเงียบไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเจิ้งอิงก็อ่อนลง: “แม่ตกงาน แต่บริษัทก็ให้ค่าชดเชยแล้ว ลูกตั้งใจเรียนก็พอ เรื่องที่บ้านไม่ต้องกังวล”

Chinese

“妈妈，你明天直接去这家公司面试就好，我同学已经打过电话了，面试就只是走一个过场。”

Thai

“แม่ พรุ่งนี้ไปสัมภาษณ์ที่บริษัทนี้เลยนะคะ เพื่อนของหนูโทรบอกเขาไว้แล้ว การสัมภาษณ์เป็นแค่พิธีการ”

Chinese

“同学？”

Thai

“เพื่อน?”

Chinese

两口子眉头瞬间拧成了川字型。

Thai

สามีภรรยาขมวดคิ้วเป็นปมทันที

Chinese

俞博轻声问道：“汐汐，你说清楚，到底什么情况？”

Thai

ยวี่ป๋อถามเสียงเบา: “ซีซี เธอเล่าให้ชัดหน่อย สถานการณ์เป็นยังไงกันแน่?”

Chinese

俞汐汐点点头：“我同桌家里以前是做大生意的，认识很多人，他已经跟这家公司里的人打过招呼了。”

Thai

ยวี่ซีซีพยักหน้า: “เพื่อนร่วมโต๊ะของหนู ครอบครัวเขาเคยทำธุรกิจใหญ่ รู้จักคนมากมาย เขาได้บอกคนในบริษัทนี้ไว้แล้วค่ะ”

Chinese

“该不会是你去年带到家里来的那个男同学吧？”

Thai

“ไม่ใช่เพื่อนผู้ชายที่เธอพามาที่บ้านเมื่อปีที่แล้วใช่ไหม?”

Chinese

俞汐汐尴尬点头。

Thai

ยวี่ซีซีพยักหน้าด้วยความเขิน

Chinese

……

Thai

…