เธอต้องตามฉันนะ

Chinese

陈知远在楼上洗完澡下来的时候，王瑶还在客厅里坐着。

Thai

เมื่อเฉินจื้อหยวนอาบน้ำเสร็จและลงมาจากชั้นบน หวังเหยายังคงนั่งอยู่ในห้องรับแขก

Chinese

人就算保养的再好，年纪一上来，睡眠也会变少。

Thai

ต่อให้ดูแลตัวเองดีแค่ไหน พออายุมากขึ้น การนอนก็จะน้อยลง

Chinese

陈知远先去院子里把大门给关上了，回到客厅，正犹豫要不要上楼的时候，王瑶主动问了一句：“小陈，你家里人是不是知道我和柠柠到你这里来了？”

Thai

เฉินจื้อหยวนเดินไปที่สนามหน้าเพื่อปิดประตูใหญ่ แล้วกลับมาที่ห้องรับแขก กำลังลังเลว่าจะขึ้นไปข้างบนดีหรือไม่ ตอนนั้นหวังเหยาก็ถามขึ้นมาเองว่า “เสี่ยวเฉิน คนที่บ้านเธอรู้หรือเปล่าว่าฉันกับหนิงหนิงมาที่นี่”

Chinese

“嗯，他们知道我参加过心动小岛后，现在也会看我的直播了。”

Thai

“ครับ พวกเขารู้ว่าผมเคยเข้าร่วมเกาะแห่งหัวใจ ตอนนี้ก็ดูไลฟ์ของผมด้วย”

Chinese

“按理说，我到了这边应该跟你父母见个面的，但你叔叔毕竟还在京城，我想如果要见面的话，最好是双方父母都在场，你觉得呢？”

Thai

“ตามมารยาทแล้ว ฉันมาถึงที่นี่ก็ควรจะพบปะพ่อแม่ของเธอ แต่คุณลุงของเธอยังอยู่ที่จิงเฉิง ฉันคิดว่าถ้าจะพบกัน ดีที่สุดคือให้พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายอยู่พร้อมหน้า เธอว่าไง”

Chinese

陈知远笑道：“没事，我爸妈不会在意这个的，家里的大小事他们现在都是听我的，而且马上要开学了，他们最近一段时间应该挺忙的。”

Thai

เฉินจื้อหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรครับ พ่อแม่ผมไม่ใส่ใจเรื่องนี้หรอก เรื่องใหญ่เรื่องเล็กในบ้านตอนนี้พวกเขาก็ฟังผมทั้งนั้น แถมอีกไม่นานก็จะเปิดเทอมแล้ว ช่วงนี้พวกเขาคงยุ่งมาก”

Chinese

“你爸妈多大年纪了？”

Thai

“พ่อแม่เธออายุเท่าไหร่แล้ว”

Chinese

“我妈比阿姨你大两岁。”

Thai

“แม่ของผมแก่กว่าป้าสองปี”

Chinese

“你现在就算不要直播的收入，音乐版权这方面，每个月也有小几百万，以这里的消费水平，你爸妈完全可以不用工作了。”

Thai

“ตอนนี้ถึงแม้เธอจะไม่เอารายได้จากไลฟ์ แค่ลิขสิทธิ์เพลงก็มีเป็นล้านทุกเดือน ด้วยระดับค่าครองชีพที่นี่ พ่อแม่เธอไม่ต้องทำงานก็ได้”

Chinese

陈知远在椅子上坐下，笑着解释道：“我跟他们说过这事来着，但他们不愿意，我也挺理解的，做了半辈子事，突然闲下来，反而会不自在，人毕竟是习惯性动物。”

Thai

เฉินจื้อหยวนนั่งลงบนเก้าอี้ แล้วยิ้มอธิบายว่า “ผมเคยบอกพวกเขาเรื่องนี้แล้ว แต่พวกเขาไม่ยอม ผมก็เข้าใจนะ ทำอะไรมาครึ่งชีวิต จู่ๆ จะให้หยุดพักก็คงไม่สบายตัว มนุษย์เป็นสัตว์ที่ยึดติดกับความเคยชิน”

Chinese

“嗯。”王瑶点点头笑道：“你叔叔也不是故意针对你，他就是那种人，还没有做好女儿离开身边的准备。”

Thai

“อือ” หวังเหยาพยักหน้ายิ้มแล้วพูดว่า “คุณลุงของเธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะรังแกเธอหรอก เขาเป็นคนแบบนั้น ยังไม่พร้อมที่จะให้ลูกสาวออกจากบ้าน”

Chinese

“我明白。”

Thai

“ผมเข้าใจครับ”

Chinese

“行了，忙了一天了，早点睡觉吧。”

Thai

“เอาล่ะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไปนอนเร็วเถอะ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

一楼的灯很快关了，王瑶来到三楼的时候，姜柠正准备下楼，被王瑶揪住耳朵，带回了房间。

Thai

ไฟชั้นหนึ่งถูกปิดเร็ว หวังเหยาขึ้นไปที่ชั้นสาม ตอนนั้นเจียงหนิงกำลังจะลงไปข้างล่าง หวังเหยาจึงจับหูเธอแล้วพากลับห้อง

Chinese

“还下去干嘛，小陈已经回房间了。”

Thai

“จะลงไปทำไมอีก เสี่ยวเฉินกลับห้องไปแล้ว”

Chinese

“我……我下楼又不是找他。”

Thai

“ฉัน…ฉันลงไปไม่ได้หาเขานะ”

Chinese

王瑶白了她一眼，没好气道：“我在这你都不老实，我走了那还得了？”

Thai

หวังเหยาถลึงตาใส่เธอ แล้วพูดอย่างไม่พอใจ “ฉันอยู่ที่นี่เธอยังไม่เรียบร้อย ถ้าฉันไปแล้วจะเป็นยังไง”

Chinese

姜柠一下子就抓住了自己妈妈话里的漏洞，她立马问道：“妈妈，你不带我回京城啊？”

Thai

เจียงหนิงจับผิดคำพูดแม่ได้ทันที เธอถามทันที “แม่ แม่จะไม่พาหนิงกลับจิงเฉิงเหรอ”

Chinese

“那你愿意回去吗？”

Thai

“แล้วเธออยากกลับไหม”

Chinese

“我……”

Thai

“ฉัน…”

Chinese

王瑶用手指点了一下姜柠的脑门，无奈说道：“我告诉你，我最多在这里呆一周时间，不可能一直把你爸一个人晾在京城，把你留在这可以，但是你不准胡来。”

Thai

หวังเหยาใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเจียงหนิง แล้วพูดด้วยความจำใจ “ฉันบอกเธอไว้นะ ฉันจะอยู่ที่นี่ได้อย่างมากก็แค่อาทิตย์เดียว ฉันทิ้งพ่อเธอไว้คนเดียวในจิงเฉิงนานไม่ได้ ปล่อยให้เธออยู่ที่นี่ได้ แต่ห้ามทำอะไรไม่ดี”

Chinese

“我知道。”

Thai

“หนิงรู้แล้ว”

Chinese

“你知道个毛线，你外公外婆虽然不反对你和小陈在一起，但你要是敢在结婚之前挺着个大肚子回家，你看他们怎么说你，到时候，别人都要看笑话了。”

Thai

“รู้เหรอรู้ ปู่ย่าตายายของเธอถึงไม่คัดค้านที่เธอคบกับเสี่ยวเฉิน แต่ถ้าเธอกล้าท้องกลับบ้านก่อนแต่งงาน ดูสิว่าเขาจะว่าเธอยังไง แล้วคนอื่นก็จะขำเอา”

Chinese

“妈，你说什么呢！”

Thai

“แม่! พูดอะไรเนี่ย”

Chinese

“我走之前这话也会跟小陈说，你们规矩一点，我每天都会盯着你们的，晚上也会给你打电话，你要是敢不接，我随时过来把你带回去，然后把你关在家里。”

Thai

“ก่อนฉันไปฉันจะบอกเรื่องนี้กับเสี่ยวเฉินด้วย พวกเธอทำตัวให้ดี ฉันจะจับตาดูพวกเธอทุกวัน เย็นๆ ก็จะโทรหาเธอ ถ้าเธอกล้าไม่รับ ฉันจะมารับเธอกลับทุกเมื่อ แล้วขังเธอไว้ในบ้าน”

Chinese

“妈妈～”姜柠低下头，羞涩地把脑袋埋进王瑶怀里。

Thai

“แม่~” เจียงหนิงก้มหน้า ซุกหน้าลงในอ้อมอกของหวังเหยาอย่างเขินอาย

Chinese

王瑶哼了一声，很‘嫌弃’地把自己闺女推开：“行了行了，你还要喝奶啊，早点上床睡觉，我去洗澡了。”

Thai

หวังเหยาส่งเสียงฮึ แล้วผลักลูกสาวออกไปอย่าง “รังเกียจ” “พอได้ๆ เธอยังจะกินนมแม่อีกเหรอ ขึ้นเตียงไปนอนเร็ว ฉันจะไปอาบน้ำ”

Chinese

“mua～”

Thai

“จุ๊บ~”

Chinese

姜柠以极快的速度在王瑶脸上亲了一口，很快就在床上躺了下来。

Thai

เจียงหนิงจุ๊บแก้มแม่เร็วมาก แล้วรีบนอนลงบนเตียง

Chinese

一刻钟后，房间里的灯熄了。

Thai

สิบห้านาทีต่อมา ไฟในห้องก็ดับ

Chinese

或许是离中秋只有一个月了，天上的月亮又大又圆。

Thai

บางทีอาจเพราะเหลืออีกแค่เดือนเดียวก็ถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ พระจันทร์บนท้องฟ้าจึงทั้งใหญ่ทั้งกลม

Chinese

……

Thai

…

Chinese

京城。

Thai

จิงเฉิง

Chinese

胡同小院里。

Thai

ในลานบ้านที่มีตรอก

Chinese

“奶奶，你现在白天没事，可以在手机上看陈知远和小柠的直播了。”王清越的公司离胡同很近，几乎每天下班，王清越都会过来陪一陪爷爷奶奶，大多数时候都会留下来一起吃晚饭。

Thai

“คุณยาย ตอนนี้ตอนกลางวันไม่มีอะไรทำ ก็สามารถดูไลฟ์ของเฉินจื้อหยวนกับเสี่ยวหนิงในมือถือได้นะ” บริษัทของหวังชิงเยวี่ยอยู่ใกล้ตรอกนี้มาก แทบทุกวันหลังเลิกงาน หวังชิงเยวี่ยจะแวะมาเป็นเพื่อนคุณปู่คุณยาย ส่วนใหญ่ก็จะอยู่กินข้าวเย็นด้วย

Chinese

今天公司有点事临时加了个班，王清越过来的时候都已经是晚上八点多了，老太太责怪了几句后，还是去厨房给王清越下了碗面条吃。

Thai

วันนี้ที่บริษัทมีธุระนิดหน่อยเลยต้องทำงานล่วงเวลา ตอนที่หวังชิงเยวี่ยมาถึงก็สองทุ่มกว่าแล้ว คุณยายบอกสองสามประโยค แต่ก็ยังไปที่ครัวทำบะหมี่ให้หวังชิงเยวี่ยกิน

Chinese

也就在这个时候，王清越想到陈知远今天直播的时候说过，以后每天都会开直播，想到爷爷奶奶在家也挺孤单的，王清越就主动提起了这事。

Thai

และในตอนนั้นเอง หวังชิงเยวี่ยก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อวันนี้เฉินจื้อหยวนเคยพูดในไลฟ์ว่า ต่อไปจะเปิดไลฟ์ทุกวัน เมื่อนึกว่าคุณปู่คุณยายอยู่บ้านก็เหงาเหมือนกัน หวังชิงเยวี่ยจึงหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมา

Chinese

“直播？”

Thai

“ไลฟ์เหรอ”

Chinese

“对，你在手机上就能看到小陈和小柠的一举一动，我跟你说啊，小陈自从和小柠一起上了那档恋综之后，他在网上可红了。”

Thai

“ใช่ค่ะ คุณยายดูการเคลื่อนไหวของเสี่ยวเฉินกับเสี่ยวหนิงในมือถือได้เลย หนูบอกคุณยายนะ ตั้งแต่เสี่ยวเฉินไปรายการหาคู่กับเสี่ยวหนิง เขาดังมากในอินเทอร์เน็ต”

Chinese

“什么红不红的，能对柠丫头好就行了。”

Thai

“อะไรดังไม่ดัง ขอแค่ดีต่อหนิงหนิงก็พอ”

Chinese

“奶奶，我以后要是找了个像陈知远这样的男朋友，您会同意吗？”

Thai

“คุณยาย ถ้าหนูเจอแฟนแบบเฉินจื้อหยวนสักคน คุณยายจะยอมไหมคะ”

Chinese

老太太冷哼一声：“人家能看上你吗？你现在都是老姑娘了。”

Thai

คุณยายส่งเสียงฮึ “เขาจะมองเธอติดหรือไง ตอนนี้เธอเป็นสาวแก่แล้ว”

Chinese

“奶奶！”

Thai

“คุณยาย!”

Chinese

“我年轻的时候，像你这么大的，都已经是好几个娃的妈妈了。”

Thai

“ยายหนุ่มๆ อายุเท่าเธอ ก็เป็นแม่ของลูกหลายคนแล้ว”

Chinese

王清越苦着脸：“这不是没有合适的嘛。”

Thai

หวังชิงเยวี่ยทำหน้าบูด “ก็มันไม่เจอคนที่เหมาะสมนี่คะ”

Chinese

“一代人只能保一代人，我是不催你了，反正以后吃亏的是你自己。”

Thai

“คนรุ่นหนึ่งก็ดูแลได้แค่รุ่นเดียว ยายไม่เร่งเธอหรอก ยังไงเสียทีหลังก็เธอนั่นแหละที่เสียเปรียบ”

Chinese

“那你能跟我妈说一声，让她也不要催我了行不行？”

Thai

“แล้วคุณยายช่วยบอกแม่หนูด้วยได้ไหมคะ อย่าให้แม่เร่งหนูอีก”

Chinese

“滚。”

Thai

“ไป”

Chinese

王清越皱了皱鼻子，赶紧老老实实吃起了面条。

Thai

หวังชิงเยวี่ยย่นจมูก แล้วรีบกินบะหมี่อย่างเรียบร้อย

Chinese

她吃面不爱喝汤，最后面条吃完了，汤还剩了半碗，老太太立马又吩咐道：“把汤喝完。”

Thai

เธอกินบะหมี่ไม่ชอบกินน้ำซุป สุดท้ายกินเส้นหมด เหลือน้ำซุปครึ่งชาม คุณยายบอกทันที “กินน้ำซุปให้หมด”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอเค”

Chinese

在公司里雷厉风行的王清越，这会儿听话的就像是一个小丫鬟。

Thai

หวังชิงเยวี่ยที่ในบริษัทเด็ดขาดเด็ดขาด ตอนนี้กลับเชื่อฟังราวกับสาวใช้คนหนึ่ง

Chinese

王清越吃碗面主动去厨房把碗洗了，看到洗碗机上的数字贴纸，王清越好奇问道：“奶奶，这洗碗机上的贴纸是谁弄的啊？ ”

Thai

หวังชิงเยวี่ยกินบะหมี่เสร็จก็ไปล้างชามในครัวเอง เห็นสติกเกอร์ตัวเลขบนเครื่องล้างจาน ก็ถามอย่างสงสัย “คุณยาย สติกเกอร์บนเครื่องล้างจานนี่ใครติดคะ”

Chinese

“小陈。”

Thai

“เสี่ยวเฉิน”

Chinese

“是嘛，那你现在会用嘛？”

Thai

“เหรอคะ แล้วตอนนี้คุณยายใช้เป็นไหม”

Chinese

“我又没得老年痴呆。”

Thai

“ยายก็ไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์”

Chinese

“哈哈，待会儿我给你在手机上安装一个远程控制的软件，明天他俩开直播了，你把电视打开，我给你投屏到电视上，这样你和爷爷就能在电视上看到他俩了。”

Thai

“ฮ่าๆ เดี๋ยวหนูติดตั้งซอฟต์แวร์ควบคุมระยะไกลในมือถือให้คุณยาย พรุ่งนี้ทั้งสองคนเปิดไลฟ์ คุณยายเปิดทีวี หนูจะแคสต์หน้าจอไปที่ทีวี คุณยายกับคุณปู่ก็จะได้เห็นทั้งสองคนบนทีวี”

Chinese

“嗯，你把什么都弄好，手机我可不会用。”

Thai

“อือ จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย มือถือยายใช้ไม่เป็นหรอก”

Chinese

“好～”

Thai

“ได้เลย~”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

陈知远第二天早早起床，煮上一锅小米南瓜粥后，就开车去了街上，花了三千大洋买了一辆电动车。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินจื้อหยวนตื่นแต่เช้า ตั้งหม้อต้มโจ๊กลูกเดือยฟักทองเสร็จ ก็ขับรถไปที่ถนน ใช้เงินสามพันซื้อรถจักรยานไฟฟ้าคันหนึ่ง

Chinese

家里离快递驿站就五分钟的车程，开四轮车反而没有电动车方便，而且以后买菜什么的，电动车也都用得上。

Thai

จากบ้านไปสถานีขนส่งพัสดุใช้เวลาแค่ห้านาทีถ้าขับรถ การขับรถสี่ล้อกลับไม่สะดวกเท่ารถไฟฟ้า และต่อไปตอนไปซื้อของ รถไฟฟ้าก็ใช้ได้ด้วย

Chinese

电动车是淡黄色的，像这种颜色，一般都是女生买的多。

Thai

รถจักรยานไฟฟ้าสีเหลืองอ่อน แบบสีนี้ ปกติแล้วผู้หญิงจะซื้อเยอะ

Chinese

车子骑回家的时候，姜柠一眼就喜欢上了，明明不会骑车的她，非要上去试试。

Thai

เมื่อขี่รถกลับถึงบ้าน เจียงหนิงก็ชอบมันตั้งแต่แรกเห็น ทั้งที่ไม่เคยขี่จักรยานไฟฟ้ามาก่อนแต่ก็อยากลองขึ้นไปขี่ดู

Chinese

新国标的电动车速度锁死在了25km/h，而且整车重量比较轻，即便是女生也能推得动，陈知远从车上下来，让姜柠坐了上去。

Thai

รถจักรยานไฟฟ้ามาตรฐานใหม่ของประเทศจำกัดความเร็วไว้ที่ 25 กม./ชม. และน้ำหนักโดยรวมค่อนข้างเบา แม้แต่ผู้หญิงก็สามารถเข็นได้ เฉินจื้อหยวนลงจากรถแล้วให้เจียงหนิงขึ้นไปนั่ง

Chinese

王瑶忍不住提醒了一句：“小心点，别摔着了。”

Thai

หวังเหยาอดเตือนไม่ได้ว่า "ระวังหน่อยนะ อย่าล้มล่ะ"

Chinese

姜柠赶紧嘱咐了一句：“你要跟着我哦。”

Thai

เจียงหนิงรีบกำชับว่า "คุณต้องตามฉันนะ"

Chinese

“放心，你一开始速度别太快。”

Thai

"ไม่ต้องห่วง ตอนแรกอย่าเร่งเร็วเกินไปนะ"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อืม"

Chinese

姜柠轻轻拧动电门，电动车缓缓启动，速度并不快，陈知远在旁边很轻松就能跟得上。

Thai

เจียงหนิงบิดคันเร่งเบาๆ รถจักรยานไฟฟ้าก็ค่อยๆ เคลื่อนตัว ความเร็วไม่มาก เฉินจื้อหยวนที่อยู่ข้างๆ ตามทันได้อย่างสบาย

Chinese

“也不是很难嘛。”

Thai

"ก็ไม่ยากนี่นา"

Chinese

“那我放手喽。”

Thai

"งั้นฉันปล่อยแล้วนะ"

Chinese

“不可以！”

Thai

"ไม่ได้!"

Chinese

“你等会儿，我把手机拿出来，说好的每天都开直播的，今天的直播内容就是看你多久能学会骑电动车。”

Thai

"เดี๋ยวนะ ฉันจะเอาโทรศัพท์ออกมา ตกลงกันว่าจะเปิดไลฟ์ทุกวัน วันนี้เนื้อหาการไลฟ์ก็คือดูว่าเธอจะเรียนขี่จักรยานไฟฟ้าได้ภายในกี่นาที"

Chinese

“那我要不是学不会，岂不是很丢人？”

Thai

"ถ้าฉันเรียนไม่สำเร็จ ก็ดูน่าอายสิ?"

Chinese

“实话说，二十三四岁还不会骑电动车就已经很丢人了。”

Thai

"พูดตามตรง อายุยี่สิบสามยี่สิบสี่ปียังขี่จักรยานไฟฟ้าไม่เป็นนั่นน่าอายมากแล้ว"

Chinese

“陈！知！远！”

Thai

"เฉิน! จื้อ! หยวน!"

Chinese

“我！错！了！”

Thai

"ผม! ผิด! แล้ว!"

Chinese

……

Thai

…