เก่งมาก

Chinese

高考结束后，学校里少了一小半人。

Thai

หลังจากสิ้นสุดการสอบเข้ามหาวิทยาลัย จำนวนคนในโรงเรียนก็ลดลงไปเกือบครึ่งหนึ่ง

Chinese

好处是中午去食堂吃饭人不多了，坏处就是高三学生一毕业，压力就全落到了高二学生身上。

Thai

ข้อดีคือตอนเที่ยงไปกินข้าวที่โรงอาหารคนไม่เยอะแล้ว ข้อเสียก็คือพอรุ่นพี่ ม.6 จบไป ความกดดันทั้งหมดก็ตกมาอยู่ที่พวก ม.5

Chinese

高中的绝大部分课程，其实高二就已经学完了，高三主要是复习，所以放学回来的第一天，各科老师就很有默契的把这次高考的试卷打印了出来，拉开桌子，在教室里模拟起了高考。

Thai

วิชาส่วนใหญ่ในระดับมัธยมปลาย ที่จริงแล้วเรียนจบกันตั้งแต่ ม.5 แล้ว ส่วน ม.6 จะเป็นการทบทวนเป็นหลัก ดังนั้นในวันแรกที่กลับมาเรียนหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย ครูแต่ละวิชาก็พร้อมใจกันปริ้นท์ข้อสอบชุดนี้ของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยออกมา จัดโต๊ะ และจำลองการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในห้องเรียน

Chinese

熬过了炎炎六月后，高二也在六月底画下了一个比较圆满的句号。

Thai

หลังจากทนฝ่าอากาศร้อนระอุของเดือนมิถุนายนมาได้ ชั้น ม.5 ก็จบลงอย่างค่อนข้างสมบูรณ์แบบในช่วงปลายเดือนมิถุนายน

Chinese

“你暑假有什么安排啊？”

Thai

“เธอมีแพลนอะไรช่วงปิดเทอมฤดูร้อนไหม?”

Chinese

“没想好，你呢？”

Thai

“ยังไม่รู้เลย แล้วเธอล่ะ?”

Chinese

“我就跟平时一样。”

Thai

“ฉันก็เหมือนเดิม”

Chinese

走出校门口，看到有不少辅导机构的人穿着马甲在发传单，姜川说道：“你不报辅导班吗？”

Thai

เมื่อเดินออกจากประตูโรงเรียน ก็เห็นคนจากสถาบันกวดวิชาหลายคนใส่เสื้อกั๊กแจกใบปลิว เจียงชวนพูดขึ้นมา “เธอไม่เรียนพิเศษเหรอ?”

Chinese

“不了，高一的时候报过，觉得也就那样，每天还得坐车，今年暑假就在家复习好了。”

Thai

“ไม่ล่ะ ตอน ม.4 ก็เคยเรียนแล้ว ก็รู้สึกว่าแค่นั้นเอง แถมยังต้องนั่งรถทุกวัน ปีนี้ปิดเทอมฤดูร้อนก็จะทบทวนที่บ้านดีกว่า”

Chinese

“挺好的。”

Thai

“ก็ดีนะ”

Chinese

“你应该……也不会报辅导班吧？”

Thai

“เธอคง…จะไม่เรียนพิเศษด้วยใช่ไหม?”

Chinese

姜川轻轻摇头，指着电线杆上的广告说道：“大班一个月5000，小班一个月9000，我哪有这个钱。”

Thai

เจียงชวนส่ายหน้าเบาๆ ชี้ไปที่โฆษณาบนเสาไฟฟ้า “คอร์สใหญ่เดือนละห้าพัน คอร์สเล็กเดือนละเก้าพัน ฉันจะไปมีเงินขนาดนั้นได้ยังไง”

Chinese

“我觉得以你的能力，也不需要报班。”

Thai

“ฉันว่าด้วยความสามารถของเธอ ก็ไม่จำเป็นต้องเรียนพิเศษหรอก”

Chinese

“说得你好像很了解我似的。”

Thai

“พูดอย่างกับว่าเธอเข้าใจฉันซะเหลือเกิน”

Chinese

俞汐汐脱口而出：“我不了解你，还有谁了解你啊？”

Thai

ยวี่ซีซีโพล่งออกมา “ถ้าฉันไม่เข้าใจเธอ แล้วใครจะเข้าใจเธอล่ะ?”

Chinese

她刚说完，就意识到这话好像有些肉麻，于是她又立马转移注意力道：“走吧，请你吃冰激凌。”

Thai

พูดจบเธอก็รู้สึกว่าคำพูดนี้มันดูหวานเกินไปหน่อย เธอเลยเปลี่ยนเรื่องทันที “ไปเถอะ ฉันเลี้ยงไอศกรีมเอง”

Chinese

“谢谢俞老板。”

Thai

“ขอบคุณคุณยวี่”

Chinese

“不错不错，知道说谢谢了。”

Thai

“ดีมากเลย รู้จักพูดขอบคุณแล้ว”

Chinese

隔天，也就是放假的第二天早上，俞汐汐和俞博郑颖坐在一起吃早餐的时候，就给姜川发了一条消息：“你起了吗？期末考试成绩今天上午应该要出来了。”

Thai

วันต่อมา ซึ่งเป็นเช้าวันที่สองของวันหยุด ตอนที่ยวี่ซีซีนั่งกินข้าวเช้าพร้อมกับยวี่ป๋อและเจิ้งอิง เธอก็ส่งข้อความถึงเจียงชวน “เธอตื่นยัง? ผลสอบปลายภาคน่าจะออกช่วงเช้านี้”

Chinese

“在地铁上。”

Thai

“อยู่บนรถไฟใต้ดิน”

Chinese

俞汐汐：“哦哦。”

Thai

ยวี่ซีซี “โอ้ โอ้”

Chinese

俞博和郑颖互相对视一眼，后者假装很随意地问道：“小姜待会儿过来？”

Thai

ยวี่ป๋อและเจิ้งอิงสบตากัน เจิ้งอิงทำเป็นถามแบบไม่ใส่ใจ “เดี๋ยวเสี่ยวเจียงจะมาเหรอ?”

Chinese

“他已经在地铁上了。”

Thai

“เขาอยู่บนรถไฟใต้ดินแล้ว”

Chinese

“中午妈妈赶不回来，你们去外面找个饭店吃饭吧。”

Thai

“ตอนเที่ยงแม่กลับไม่ทัน พวกเธอออกไปหาข้าวกินข้างนอกนะ”

Chinese

“好。”

Thai

“ค่ะ”

Chinese

“钱够不够？”

Thai

“เงินพอมั้ย?”

Chinese

“够的。”

Thai

“พอค่ะ”

Chinese

郑颖欲言又止，然后在桌子底下踢了一下俞博的脚，俞博这才放下筷子说道：“汐汐啊，放暑假了，你们也别一直呆在家里，多出去走一走。”

Thai

เจิ้งอิงอ้าปากจะพูดแต่ก็หยุด แล้วเตะเท้ายวี่ป๋อไว้ใต้โต๊ะ ยวี่ป๋อถึงวางตะเกียบลงแล้วพูด “ซีซีจ๊ะ ปิดเทอมฤดูร้อนแล้ว พวกเธออย่าอยู่แต่ในบ้านเลย ออกไปเดินเล่นบ้าง”

Chinese

“外面这么热，去哪啊？”

Thai

“ข้างนอกร้อนขนาดนี้ จะไปไหน?”

Chinese

“呃～”

Thai

“เอ่อ～”

Chinese

郑颖甩给自己老公一个白眼，然后直接说道：“妈妈知道你和小姜在一起主要是学习，但是…我和你爸要上班，你们这个年纪，我们是怕待在一起会……”

Thai

เจิ้งอิงส่งสายตาเหยียดให้สามี แล้วพูดตรงๆ “แม่รู้ว่าซีซีกับเสี่ยวเจียงอยู่ด้วยกันเพื่อเรียนหนังสือเป็นหลัก แต่…แม่กับพ่อต้องทำงาน พวกเธออายุขนาดนี้ แม่กลัวว่าถ้าอยู่ด้วยกันแล้วมันจะ…”

Chinese

“妈！”俞汐汐这才从字缝里听出了别的意思，她赶紧打断道：“你说什么呢，我…我们只是同学。”

Thai

“แม่!” ยวี่ซีซีถึงได้จับความหมายแฝงจากคำพูดนั้น เธอรีบขัดขึ้น “แม่พูดอะไรเนี่ย ฉัน…เราเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นกัน”

Chinese

“真的吗？”

Thai

“จริงเหรอ?”

Chinese

“不然呢！”

Thai

“แล้วอะไรล่ะ!”

Chinese

郑颖蹙眉道：“可我上次去给你开家长会，你们班的同学怎么说小姜是你男朋友。”

Thai

เจิ้งอิงขมวดคิ้ว “แต่แม่ไปประชุมผู้ปกครองให้เธอครั้งก่อน เพื่อนร่วมชั้นเธอบอกว่าเสี่ยวเจียงเป็นแฟนเธอ”

Chinese

俞汐汐瞪大眼睛，不可思议地看着自己的妈妈。

Thai

ยวี่ซีซีเบิกตากว้าง มองแม่ตัวเองด้วยความเหลือเชื่อ

Chinese

“她们造谣！”俞汐汐很急切地解释道：“我们说好了考上大学之后再…再……”

Thai

“พวกเธอใส่ร้าย!” ยวี่ซีซีรีบอธิบายอย่างร้อนรน “เราได้ตกลงกันแล้วว่าหลังจากสอบติดมหาวิทยาลัยถึง…ถึงจะ…”

Chinese

看女儿红了脸，俞博大笑道：“好了好了，先吃饭吧，反正现阶段你们两个的任务都是学习，等你们考上好大学，我和你妈才不会管你们谈没谈恋爱。”

Thai

พอเห็นลูกสาวหน้านวลแดง ยวี่ป๋อก็หัวเราะเสียงดัง “เอาล่ะๆ กินข้าวก่อนเถอะ ยังไงช่วงนี้หน้าที่ของพวกเธอคือการเรียน พอสอบติดมหาวิทยาลัยดีๆ แล้ว พ่อกับแม่ถึงจะไม่สนว่าพวกเธอจะคบกันหรือเปล่า”

Chinese

“我吃饱了。”

Thai

“ฉันอิ่มแล้ว”

Chinese

俞汐汐急急忙忙吃完，就放下筷子回了房间。

Thai

ยวี่ซีซีรีบกินให้เสร็จ แล้ววางตะเกียบกลับห้องไป

Chinese

两口子相视一笑，吃完早餐后，就一起去上班了。

Thai

สองสามีภรรยามองหน้ากันยิ้ม กินข้าวเช้าเสร็จก็ไปทำงานด้วยกัน

Chinese

一刻钟后。

Thai

สิบห้านาทีผ่านไป

Chinese

“咚咚～”

Thai

“ก๊อก ก๊อก～”

Chinese

听到敲门声响起，俞汐汐起身上前把门给打开了。

Thai

ได้ยินเสียงเคาะประตู ยวี่ซีซีลุกไปเปิดประตู

Chinese

“你咋了？”

Thai

“เธอเป็นอะไร?”

Chinese

“什么咋了？”

Thai

“อะไรเป็นอะไร?”

Chinese

“感觉怪怪的。”

Thai

“รู้สึกแปลกๆ”

Chinese

“你才怪怪的。”

Thai

“เธอสิแปลก”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

京城某个建筑工地上。

Thai

ที่ไซต์ก่อสร้างแห่งหนึ่งในเมืองหลวง

Chinese

一连干了两个多小时后，一群工人坐在一起休息起来，有的抽起了烟，有的喝起了水，俞博从兜里掏出手机，点开微信，点开了群消息99+的【高二二班家长群】

Thai

หลังจากทำงานติดต่อกันกว่าสองชั่วโมง กลุ่มคนงานก็นั่งพักด้วยกัน บ้างก็สูบบุหรี่ บ้างก็ดื่มน้ำ ยวี่ป๋อหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า เปิดวีแชท กดเข้าไปที่กลุ่มแชทที่มีข้อความ 99+ 【กลุ่มผู้ปกครอง ม.5/2】

Chinese

就在半个小时前，班主任刘敏已经把这次期末考试的成绩发到了群里。

Thai

เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ครูประจำชั้นหลิวหมินได้โพสต์ผลสอบปลายภาคครั้งนี้ในกลุ่มแล้ว

Chinese

群里很多家长都在议论。

Thai

ผู้ปกครองหลายคนในกลุ่มกำลังพูดคุยกัน

Chinese

俞博翻到未读消息的第一条，把成绩表格点开，看到排名第一仍然是自己的女儿时，俞博脸上又露出了灿烂的笑容。

Thai

ยวี่ป๋อเลื่อนไปหาข้อความที่ยังไม่ได้อ่านข้อความแรก กดเปิดตารางคะแนน เห็นว่าอันดับหนึ่งยังคงเป็นลูกสาวตัวเอง รอยยิ้มสดใสก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของยวี่ป๋ออีกครั้ง

Chinese

但他很快就看到了排在自己女儿后面的姜川。

Thai

แต่ไม่นานเขาก็เห็นเจียงชวนที่อยู่ถัดจากลูกสาวของเขา

Chinese

视线移到最后的排名上。

Thai

สายตาเลื่อนไปที่อันดับสุดท้าย

Chinese

俞博笑得更开心了。

Thai

ยวี่ป๋อยิ้มกว้างขึ้นอีก

Chinese

这小子这次竟然考了第二名。

Thai

เด็กคนนี้คราวนี้สอบได้ที่สองซะด้วย

Chinese

他先看了一眼总分，两人的分差是18分，然后又对比了一些各科分数，果然英语和语文，姜川要厉害一点，数学、物理两门课程差不多，化学和生物则是自己女儿要高一点。

Thai

เขาดูคะแนนรวมก่อน คะแนนห่างกัน 18 แต้ม จากนั้นก็เปรียบเทียบคะแนนแต่ละวิชา อย่างที่คาด วิชาภาษาอังกฤษและภาษาจีน เจียงชวนเก่งกว่าเล็กน้อย วิชาคณิตศาสตร์กับฟิสิกส์พอๆ กัน ส่วนวิชาเคมีกับชีววิทยาลูกสาวตัวเองสูงกว่า

Chinese

俞博很快成绩单转发给了自己的老婆，工友们看到俞博脸上的笑意，也问道：“老俞，咋了，笑得这么开心？”

Thai

ยวี่ป๋อรีบส่งต่อผลสอบให้ภรรยา เพื่อนร่วมงานเห็นรอยยิ้มบนหน้าของยวี่ป๋อก็ถาม “เหล่าหยู เป็นอะไร ยิ้มมีความสุขจัง?”

Chinese

“女儿期末考试的成绩出来了。”

Thai

“ผลสอบปลายภาคของลูกสาวออกแล้ว”

Chinese

“考了多少？”

Thai

“ได้เท่าไหร่?”

Chinese

“679。”

Thai

“679”

Chinese

“这么厉害？！”

Thai

“เก่งขนาดนี้เลยเหรอ!”

Chinese

“你才知道啊，她女儿妥妥清北的苗子。”

Thai

“เพิ่งรู้เหรอ ลูกสาวเขาเป็นเด็กที่มีโอกาสเข้าชิงเป่ยแน่นอน”

Chinese

“人比人气死人，我家那小子，每次就考个四百来分，真不知道以后要做什么。”

Thai

“เทียบกันแล้วช่างน่าหดหู่ ลูกชายฉันแต่ละครั้งก็สอบได้แค่สี่ร้อยกว่าเศษๆ ไม่รู้ว่าต่อไปจะทำอะไรได้”

Chinese

“还是老俞你的命好啊。”

Thai

“ยังไงก็เหล่าหยูนี่โชคดีจริงๆ”

Chinese

俞博嘴里说了一句哪里，但心情却格外愉悦。

Thai

ยวี่ป๋อพูดว่า ไม่ใช่ๆ แต่จิตใจกลับแจ่มใสเป็นพิเศษ

Chinese

另一边。

Thai

อีกด้านหนึ่ง

Chinese

郑颖收到俞博转发的成绩单后，也第一时间点开了，看到女儿仍然排名第一，她心里也踏实了不少。

Thai

เจิ้งอิงได้รับผลสอบที่ยวี่ป๋อส่งต่อมา ก็กดเปิดทันที เห็นว่าลูกสาวยังคงอันดับหนึ่ง ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก

Chinese

看到姜川竟然又进步了两位，郑颖立马给俞博发了一条消息：“小姜全班第二了。”

Thai

เห็นว่าเจียงชวนขยับขึ้นมาอีกสองอันดับ เจิ้งอิงรีบส่งข้อความถึงยวี่ป๋อทันที “เสี่ยวเจียงได้ที่สองของห้องแล้ว”

Chinese

俞博：“我看到了。”

Thai

ยวี่ป๋อ “ผมเห็นแล้ว”

Chinese

郑颖：“上次家长会，他班主任说他之前都是考倒数第一的，进步得这么快，他脑子真好啊。”

Thai

เจิ้งอิง “ประชุมผู้ปกครองครั้งก่อน ครูประจำชั้นบอกว่าเขาสอบได้อันดับสุดท้ายตลอด แต่พัฒนาขึ้นเร็วขนาดนี้ สมองเขาดีจริงๆ”

Chinese

俞博：“你没听你女儿夸他是天才嘛。”

Thai

ยวี่ป๋อ “คุณไม่เคยได้ยินลูกสาวคุณชมว่าเขาเป็นอัจฉริยะเหรอ”

Chinese

郑颖：“但是闺女这次的总分好像比上次低了点。”

Thai

เจิ้งอิง “แต่คะแนนรวมของลูกสาวเราครั้งนี้ดูเหมือนจะต่ำกว่าครั้งที่แล้วนิดหน่อย”

Chinese

俞博：“正常，有很多家长在群里问，老师在群里说为了让他们感到压力，所以这次试卷难度要比之前大一些。”

Thai

ยวี่ป๋อ “ปกติครับ มีผู้ปกครองหลายคนถามในกลุ่ม ครูก็บอกในกลุ่มว่าเพื่อให้พวกเขารู้สึกถึงแรงกดดัน ดังนั้นข้อสอบครั้งนี้เลยยากกว่าครั้งก่อนหน่อย”

Chinese

郑颖：“哦哦，那就好。”

Thai

เจิ้งอิง “โอ้ โอ้ อย่างนั้นก็ดี”

Chinese

俞博：“你说我中午要不要回去一趟？”

Thai

ยวี่ป๋อ: “คุณว่าเที่ยงนี้ฉันควรกลับไปไหม”

Chinese

郑颖：“工地不忙？”

Thai

เจิ้งอิง: “ที่ไซต์งานไม่ยุ่งเหรอ?”

Chinese

俞博：“事不多。”

Thai

ยวี่ป๋อ: “งานไม่มาก”

Chinese

郑颖：“那你回去吧，带他们出去吃个饭。”

Thai

เจิ้งอิง: “งั้นคุณกลับเถอะ พาพวกเขาออกไปกินข้าว”

Chinese

俞博：“好。”

Thai

ยวี่ป๋อ: “ได้”

Chinese

同一时间。

Thai

เวลาเดียวกัน

Chinese

家里。

Thai

ที่บ้าน

Chinese

姜川：“怎么样，服不服？”

Thai

เจียงชวน: “เป็นไง ยอมรับมั้ย?”

Chinese

俞汐汐：“服什么？”

Thai

ยวี่ซีซี: “ยอมรับอะไร?”

Chinese

姜川：“再多考18分，就超过你了。”

Thai

เจียงชวน: “ถ้าได้คะแนนเพิ่มอีกสิบแปดคะแนน ก็จะแซงคุณแล้ว”

Chinese

俞汐汐：“切，你以为还是之前啊，现在想提十分，比你之前提一百分都要难。”

Thai

ยวี่ซีซี: “เชอะ คุณคิดว่ายังเหมือนเมื่อก่อนเหรอ ตอนนี้อยากเพิ่มสิบคะแนน มันยากกว่าที่คุณเคยเพิ่มร้อยคะแนนอีก”

Chinese

姜川：“还有一年时间呢。”

Thai

เจียงชวน: “ยังมีเวลาอีกปีหนึ่งนะ”

Chinese

俞汐汐：“别臭美了，写你的卷子。”

Thai

ยวี่ซีซี: “อย่าขี้อวดหน่อยเลย เขียนข้อสอบของคุณเถอะ”

Chinese

姜川：“中午你爸妈回来嘛？”

Thai

เจียงชวน: “เที่ยงนี้พ่อแม่คุณกลับมาหรือเปล่า?”

Chinese

俞汐汐：“不回。”

Thai

ยวี่ซีซี: “ไม่กลับ”

Chinese

姜川：“那中午吃什么？”

Thai

เจียงชวน: “งั้นเที่ยงนี้กินอะไร?”

Chinese

俞汐汐：“楼下不远就有饭店。”

Thai

ยวี่ซีซี: “ข้างล่างไม่ไกลมีร้านอาหาร”

Chinese

姜川：“冰箱里有菜吗？要不我来做？”

Thai

เจียงชวน: “ในตู้เย็นมีกับข้าวไหม? ไม่งั้นฉันทำให้?”

Chinese

俞汐汐：“你行吗？”

Thai

ยวี่ซีซี: “คุณทำได้เหรอ?”

Chinese

姜川：“很行。”

Thai

เจียงชวน: “ได้มาก”

Chinese

……

Thai

…