เฉิน จื้อหยวน ไอ้โง่ใหญ่
陈知远你个大笨蛋แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
大概过了一刻钟左右。
ไทย
พอผ่านไปประมาณสิบห้านาที
จีน
陈知远和姜柠就坐上了节目组的商务车,坐在副驾驶的工作人员讲解道:“我们已经给你们订好了酒店,现在就送你们过去,从现在到明天中午的这段时间,你们可以自行安排,但根据刚才发生的情况,我们不介意你们去人多的地方。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงก็นั่งรถตู้ของทีมงานรายการ เจ้าหน้าที่ที่นั่งเบาะหน้าก็อธิบายว่า “เราจองโรงแรมให้คุณสองคนแล้ว ตอนนี้กำลังจะพาคุณไปส่ง ตั้งแต่ตอนนี้จนถึงเที่ยงวันพรุ่งนี้ คุณสามารถจัดการเวลาได้เอง แต่จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ เราไม่แนะนำให้คุณไปที่ที่มีคนพลุกพล่านนะครับ”
จีน
“好。”
ไทย
“ได้ครับ”
จีน
“我们的技术人员正在酒店房间安装拍摄用的机器,机器晚上十点后会自动关闭,待会儿你们下车后,直接去酒店房间就行,摄像老师不会跟过去,我们的拍摄车辆会停在酒店门口,你们明天要出去的话,可以直接上车。”
ไทย
“ช่างเทคนิคของเรากำลังติดตั้งกล้องถ่ายทำในห้องพัก กล้องจะปิดอัตโนมัติหลังสองทุ่ม พอคุณลงรถก็ไปที่ห้องได้เลยครับ ช่างกล้องจะไม่ตามไป รถถ่ายทำของเราจะจอดที่หน้าโรงแรม พรุ่งนี้ถ้าคุณจะออกไปข้างนอกก็ขึ้นรถได้เลย”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อือ”
จีน
陈知远认真在听着,可旁边的姜柠却有些心不在焉的。
ไทย
เฉินจื้อหยวนตั้งใจฟัง แต่เจียงหนิงที่อยู่ข้างๆ กลับดูเหม่อลอย
จีน
大概半个小时后,车子停在了一家星级度假酒店门口,节目组为了防止粉丝跟到酒店来,刻意没有拍摄外面的环境。
ไทย
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา รถจอดที่หน้าโรงแรมรีสอร์ทระดับดาวแห่งหนึ่ง ทีมงานรายการจงใจไม่ถ่ายภาพบรรยากาศภายนอก เพื่อป้องกันไม่ให้แฟนคลับตามมาที่โรงแรม
จีน
车门拉开后,工作人员就把两张房卡递给了陈知远。
ไทย
เมื่อเปิดประตูรถ เจ้าหน้าที่ก็ยื่นคีย์การ์ดสองใบให้เฉินจื้อหยวน
จีน
一间505,一间506。
ไทย
ห้อง 505 กับ 506
จีน
陈知远对这家酒店并不陌生,之前刚来这边的时候,节目组就是安排的这家酒店。
ไทย
เฉินจื้อหยวนไม่คุ้นเคยกับโรงแรมนี้เลย ตอนที่มาถึงที่นี่ครั้งแรก ทีมงานก็จัดให้พักที่นี่
จีน
他和姜柠一起下了车,迈步就朝酒店大堂走了过去。
ไทย
เขากับเจียงหนิงลงรถพร้อมกัน แล้วเดินตรงไปยังล็อบบี้ของโรงแรม
จีน
可意外也在这个时候发生了。
ไทย
แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นในตอนนั้น
จีน
满脑子都是妈妈和陈知远要见面的姜柠,在上台阶的时候,因为分神的原因,不小心崴了一下脚。
ไทย
เจียงหนิงที่สมองเต็มไปด้วยเรื่องที่แม่จะได้เจอกับเฉินจื้อหยวน พอเดินขึ้นบันไดเพราะใจลอยก็เผลอสะดุดข้อเท้าหงิก
จีน
“啊~”她瞬间痛叫一声,蹲了下来。
ไทย
“อ่า~” เธอร้องด้วยความเจ็บแล้วย่อตัวลงทันที
จีน
陈知远立马转身,眉头紧皱:“怎么了?”
ไทย
เฉินจื้อหยวนหันกลับมาทันที ขมวดคิ้ว:“เป็นอะไร?”
จีน
姜柠把手按在自己的脚踝的位置,可怜兮兮地说了句:“崴了一下。”
ไทย
เจียงหนิงเอามือกดที่ข้อเท้าตัวเอง พูดอย่างน่าสงสาร:“หงิกนิดหน่อย”
จีน
“我看看。”
ไทย
“ขอผมดูหน่อย”
จีน
陈知远蹲下身,小心翼翼把姜柠的手拿开,看到脚踝的位置泛红,陈知远立马说道:“来,我先背你去房间。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนย่อตัวลง ค่อยๆ ขยับมือของเจียงหนิงออก เห็นข้อเท้าเริ่มแดง เขาก็พูดทันที:“มา เดี๋ยวผมแบกคุณไปที่ห้องก่อน”
จีน
陈知远说完,转过身去,把后背留给姜柠。
ไทย
พูดจบเฉินจื้อหยวนก็หันหลังให้เจียงหนิง
จีน
姜柠伸出双手,环住陈知远的脖子,陈知远也同时把双手往后伸,托住了姜柠的大腿,背起来后,很快走进了酒店。
ไทย
เจียงหนิงยื่นมือทั้งสองข้างโอบรอบคอของเฉินจื้อหยวน ส่วนเฉินจื้อหยวนก็เอามือไปข้างหลังประคองต้นขาของเจียงหนิงไว้ พอแบกขึ้นก็เดินเข้าโรงแรมอย่างรวดเร็ว
จีน
此时此刻。
ไทย
ขณะนั้นเอง
จีน
刚从电梯里下来的王瑶,看到陈知远把姜柠背进了酒店,她立马转过身,假装自己也要坐电梯。
ไทย
หวังเหยาที่เพิ่งลงจากลิฟต์เห็นเฉินจื้อหยวนแบกเจียงหนิงเข้าโรงแรม เธอรีบหมุนตัวกลับ แกล้งทำเป็นว่าจะขึ้นลิฟต์เหมือนกัน
จีน
等陈知远急急忙忙把姜柠背到电梯里,姜柠闻到一股熟悉的味道时,才发现电梯的另外一个人就是自己的妈妈。
ไทย
พอเฉินจื้อหยวนรีบร้อนแบกเจียงหนิงเข้าไปในลิฟต์ เจียงหนิงได้กลิ่นที่คุ้นเคยก็รู้ว่าอีกคนในลิฟต์คือแม่ของตัวเอง
จีน
她莫名开始心跳加速。
ไทย
เธอเริ่มหัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
จีน
甚至把头埋得更下了,她不敢去看王瑶。
ไทย
ถึงกับก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม ไม่กล้ามองหน้าหวังเหยา
จีน
“姐姐,麻烦帮我按一下五楼。”陈知远背着姜柠腾不开手,只能求助于王瑶。
ไทย
“พี่สาวครับ ช่วยกดชั้นห้าให้หน่อย” เฉินจื้อหยวนแบกเจียงหนิงไว้จนไม่สะดวกจึงขอความช่วยเหลือจากหวังเหยา
จีน
王瑶诧异转身,很惊讶地问道:“你叫我吗?”
ไทย
หวังเหยาหันมาอย่างแปลกใจ ถามด้วยความตกใจ:“เรียกฉันเหรอ?”
จีน
陈知远很奇怪。
ไทย
เฉินจื้อหยวนรู้สึกแปลก
จีน
电梯里就我们三个人,我不叫你还能叫谁。
ไทย
ในลิฟต์มีแค่เราสามคน ถ้าผมไม่เรียกคุณแล้วจะเรียกใคร
จีน
陈知远点点头,很实诚地说道:“嗯,她脚崴了,我腾不开手,麻烦姐姐帮忙摁一下。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนพยักหน้า พูดอย่างจริงใจ:“ครับ เธอข้อเท้าหงิก ผมสะดวกไม่ดีเลย รบกวนพี่สาวกดให้หน่อยครับ”
จีน
王瑶摁下五楼的电梯按键,嘴角不自觉地上扬起来。
ไทย
หวังเหยากดปุ่มชั้นห้า มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัว
จีน
姐姐。
ไทย
พี่สาว
จีน
他喊我姐姐?
ไทย
เขาเรียกฉันว่าพี่สาว?
จีน
我看上去有这么年轻吗?
ไทย
ฉันดูอ่อนวัยขนาดนั้นเลยเหรอ?
จีน
等电梯开始往上移动,王瑶才转过身,看了一眼自己闺女的脚踝,说道:“怎么这么不小心啊?”
ไทย
พอลิฟต์เริ่มเคลื่อนขึ้น หวังเหยาจึงหันมา มองข้อเท้าของลูกสาวตัวเองแล้วถาม:“ทำไมไม่ระวังแบบนี้?”
จีน
姜柠正要说话,陈知远却抢着说道:“怪我,天黑看不清路,我没提醒她。”
ไทย
เจียงหนิงกำลังจะตอบ แต่เฉินจื้อหยวนรีบพูดแทรก:“เป็นความผิดผมนี่แหละครับ มืดแล้วมองไม่เห็นทาง ผมไม่ได้提醒เธอ”
จีน
“疼不疼啊?”
ไทย
“เจ็บไหม?”
จีน
姜柠怯生生回了句:“还好。”
ไทย
เจียงหนิงตอบเสียงอ่อย:“ก็พอไหวค่ะ”
จีน
王瑶很快说道:“待会儿用毛巾包些冰块敷一下,没肿的话,应该问题不大。”
ไทย
หวังเหยาพูดเร็ว:“เดี๋ยวเอาน้ำแข็งห่อผ้าขนหนูประคบ ถ้าไม่บวมคงไม่เป็นไร”
จีน
“嗯,谢谢姐。”
ไทย
“ครับ ขอบคุณพี่สาว”
จีน
听到电梯发出叮的声音,王瑶欲言又止,电梯门打开后,陈知远就背着姜柠急急忙忙出去了。
ไทย
ได้ยินเสียงลิฟต์ดังติ๊ง หวังเหยาอ้าปากจะพูดแต่ก็หยุด พอประตูลิฟต์เปิด เฉินจื้อหยวนก็แบกเจียงหนิงรีบออกไป
จีน
走到505房间门口,陈知远从兜里摸出两张房卡,急急忙忙打开门后,就背着姜柠走了进去。
ไทย
เดินไปถึงหน้าห้อง 505 เฉินจื้อหยวนหยิบคีย์การ์ดสองใบจากกระเป๋า เปิดประตูอย่างรีบร้อนแล้วก็แบกเจียงหนิงเข้าไป
จีน
王瑶站在电梯里,微笑看着两人的背影,等电梯门关上后,王瑶拿出手机给姜柠发了一条消息:
ไทย
หวังเหยายืนอยู่ในลิฟต์ ยิ้มมองเงาคนทั้งสอง พอประตูลิฟต์ปิด เธอก็หยิบโทรศัพท์ส่งข้อความถึงเจียงหนิง:
จีน
“丫头,你先别告诉他,十点过后,你带他来我房间。”
ไทย
“ลูก อย่าเพิ่งบอกเขานะ หลังสองทุ่มพาเขามาห้องแม่”
จีน
姜柠听到自己的手机叮咚响了一下,就猜到是自己的妈妈发来的。
ไทย
เจียงหนิงได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังติ๊งก็เดาได้ว่าต้องเป็นแม่ส่งมา
จีน
想到刚才电梯里的场景,她脸也红了起来。
ไทย
นึกถึงบรรยากาศในลิฟต์เมื่อกี้ เธอก็หน้าแดงขึ้นมา
จีน
陈知远你个大笨蛋。
ไทย
เฉินจื้อหยวนคนโง่
จีน
她是我妈妈啊。
ไทย
เธอเป็นแม่ฉันนะ
จีน
你怎么能喊姐姐!
ไทย
จะเรียกพี่สาวได้ยังไง!
จีน
陈知远完全没意识到这个问题,他单纯地觉得刚才电梯里的王瑶就是一个很有气质并且好心的姐姐。
ไทย
เฉินจื้อหยวนไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย เขาคิดแค่เพียงว่าผู้หญิงในลิฟต์เมื่อกี้เป็นพี่สาวที่ทั้งมีบุคลิกและมีน้ำใจ
จีน
当下,他更关心姜柠崴脚的情况。
ไทย
ตอนนี้เขาห่วงเรื่องเจียงหนิงข้อเท้าหงิกมากกว่า
จีน
他把姜柠放在床尾,然后蹲在地上,托起了姜柠的脚。
ไทย
เขาวางเจียงหนิงไว้ที่ปลายเตียง แล้วย่อตัวลงกับพื้น ยกเท้าของเจียงหนิงขึ้นมา
จีน
“疼吗?”
ไทย
“เจ็บไหม?”
จีน
“还好。”
ไทย
“ก็พอไหว”
จีน
陈知远一只手托着小腿的位置,另外一只手拿着脚后跟,小幅度地转动了一下。
ไทย
เฉินจื้อหยวนใช้มือข้างหนึ่งประคองน่อง ส่วนอีกข้างจับส้นเท้า ขยับหมุนเบาๆ
จีน
姜柠立马咬唇,喊了一句:“疼~”
ไทย
เจียงหนิงกัดริมฝีปากทันทีแล้วร้อง:“เจ็บ~”
จีน
陈知远起身找来毛巾,先用冷水浸湿,拧成半干后,敷在了姜柠的脚踝处,看到没拧干的毛巾沿着袜子往下滴水,陈知远干脆把姜柠脚上的鞋袜脱掉了,露出一只36码的小脚丫。
ไทย
เฉินจื้อหยวนลุกไปเอาผ้าขนหนู แช่น้ำเย็น บิดพอหมาดแล้ววางลงบนข้อเท้าเจียงหนิง พอเห็นน้ำที่ยังไม่แห้งหยดลงมาตามถุงเท้า เขาก็ถอดรองเท้าและถุงเท้าของเจียงหนิงออกจนหมด เผยให้เห็นเท้าเล็กเบอร์ 36
จีน
她的小脚很秀气,脚趾圆润饱满,皮肤白皙细嫩,脚弓起来的弧度都显得格外可爱。
ไทย
เท้าของเธอดูเล็กสวย นิ้วเท้ากลมมน ผิวขาวเนียน ส่วนโค้งของหลังเท้าก็น่ารักเป็นพิเศษ
จีน
“好点了吗?”
ไทย
“ดีขึ้นไหม?”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อือ”
จีน
陈知远走到门口,用呼铃联系上了前台,让他们帮忙送点冰块上来,刚才工作人员开房的时候,就提前交代过了一些事情,前台听完也是欣然答应,很快让人把冰块送了上去。
ไทย
เฉินจื้อหยวนเดินไปที่ประตู ใช้โทรศัพท์ในห้องติดต่อแผนกต้อนรับ ขอให้ส่งน้ำแข็งขึ้นมา ตอนที่เจ้าหน้าที่เช็คอินก็แจ้งเรื่องบางอย่างไว้ก่อนแล้ว แผนกต้อนรับเมื่อฟังแล้วก็ตอบตกลงอย่างยินดี รีบส่งน้ำแข็งขึ้นมาให้
จีน
另一边。
ไทย
อีกด้านหนึ่ง
จีน
看到陈知远和姜柠还没回来,车子就往回开了,陈泽林立马问了一句:“现在就回去吗?还有两个人没回来啊?”
ไทย
พอเห็นเฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงยังไม่กลับมา รถก็เริ่มขับกลับ เฉินเจ๋อหลินรีบถาม:“กลับเลยเหรอ? ยังมีอีกสองคนไม่กลับนะ?”
จีน
“他们用心动之心兑换了岛外约会的机会,明天中午才回去。”
ไทย
“พวกเขาใช้หัวใจแห่งความรักแลกโอกาสเดทนอกเกาะ พรุ่งนี้เที่ยงถึงจะกลับ”
จีน
“这样么。”
ไทย
“อย่างนั้นเหรอ”
จีน
孙芷若听完,立马也跟了一句:“真羡慕他们。”
ไทย
ซุนจื้อรั่วฟังแล้วก็พูดตามทันที:“อิจฉาพวกเขาจังเลย”
จีน
赵铭看了一眼孙芷若,嘴巴动了动,终究是没说出什么。
ไทย
เจ้า หมิงมองซุนจื้อรั่ว ปากขยับแต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
จีน
而同一时间。
ไทย
และในเวลาเดียวกัน
จีน
因为酒店房间里的摄像机有盲区,姜柠坐在床尾,陈知远蹲在地上的时候,摄像机只能拍摄到一部分画面。
ไทย
เพราะกล้องในห้องพักมีจุดบอด เจียงหนิงนั่งอยู่ปลายเตียง ส่วนเฉินจื้อหยวนย่อตัวอยู่บนพื้น กล้องจึงจับภาพได้เพียงบางส่วน
จีน
关键两人的对话声又都能听得清楚。
ไทย
แต่ที่สำคัญคือได้ยินเสียงสนทนาของทั้งคู่ชัดเจน
จีน
“脏~”
ไทย
“สกปรก~”
จีน
“没事(笑),我不嫌弃。”
ไทย
ไม่เป็นไร (หัวเราะ) ฉันไม่รังเกียจ
จีน
“有点痒~”
ไทย
คันนิดหน่อย~
จีน
“我都没碰到你脚掌心啊。”
ไทย
ฉันยังไม่ได้แตะฝ่าเท้าเธอเลยนะ
จีน
“就是有点痒~”
ไทย
มันก็แค่คันนิดหน่อย~
จีน
“那我松开手了,你把脚抬起来一点点,对,别动,冰块快化了。”
ไทย
งั้นฉันปล่อยมือนะ เธอยกเท้าขึ้นหน่อยสิ ใช่ อย่าขยับ น้ำแข็งใกล้จะละลายแล้ว
จีน
【陈狗!你在做什么!!!】
ไทย
【เฉินหมา! นายทำอะไรอยู่!!!】
จีน
【岂有此理!】
ไทย
【เหลือเกิน!】
จีน
【光天化日,朗朗乾坤啊。】
ไทย
【กลางวันแสกๆ ต่อหน้าต่อตาเลยนะ】
จีน
【摄像机能不能动一下,看看陈狗到底在干嘛?】
ไทย
【กล้องขยับหน่อยได้ไหม อยากเห็นว่าเฉินหมากำลังทำอะไร?】
จีน
【嘿,原来陈狗和我是同道中人。】
ไทย
【เฮ้ ที่แท้เฉินหมาก็เป็นพวกเดียวกันนี่】
จีน
【应该是固定机位。】
ไทย
【น่าจะเป็นกล้องติดที่】
จีน
【你们不要太龌龊,摄像机拍着呢,他俩能干嘛?】
ไทย
【พวกคุณอย่าคิดสกปรกเลย กล้องถ่ายอยู่ เขาสองคนจะทำอะไรได้?】
จีน
陈知远终于站了起来,出现在了画面里,但因为刚才手里一直拿着湿毛巾,双手也在滴水。
ไทย
ในที่สุดเฉินจื้อหยวนก็ลุกขึ้นยืน ปรากฏตัวในภาพ แต่เพราะเมื่อครู่เขาถือผ้าเช็ดตัวเปียกตลอด มือทั้งสองข้างก็ยังหยดน้ำอยู่
จีน
观众看到后,一个个在大脑里猜想起了陈知远刚才做了什么,弹幕格外热闹。
ไทย
ผู้ชมเห็นแล้ว ต่างก็เดาในใจว่าเฉินจื้อหยวนทำอะไรเมื่อกี้ ข้อความสดคึกคักเป็นพิเศษ
จีน
姜柠这个时候已经不觉得疼了,陈知远起身后,她主动转动了一下脚腕,然后也跟着站了起来,走了两步路。
ไทย
ตอนนี้เจียงหนิงไม่รู้สึกเจ็บแล้ว หลังจากเฉินจื้อหยวนลุกขึ้น เธอก็หมุนข้อเท้าเล็กน้อย แล้วลุกขึ้นเดินตามไปสองก้าว
จีน
“怎么样?”
ไทย
“เป็นยังไงบ้าง?”
จีน
“不疼了。”
ไทย
“ไม่เจ็บแล้ว”
จีน
“那就好,晚上我就在你隔壁,你有什么事随时给我电话,我今天晚上手机不静音。”
ไทย
“ดีแล้ว คืนนี้ฉันอยู่ห้องติดกัน เธอมีอะไรโทรหาฉันได้ทุกเมื่อ คืนนี้ฉันไม่ปิดเสียงโทรศัพท์”
จีน
“你要回房间吗?”
ไทย
“เธอจะกลับห้องเหรอ?”
จีน
陈知远指了下摄像机,意思是:他们还在拍,我在你房间一直呆下去不太好。
ไทย
เฉินจื้อหยวนชี้ไปที่กล้อง หมายความว่า: พวกเขายังถ่ายอยู่ ฉันอยู่ในห้องเธอนานไปก็ไม่ดี
จีน
姜柠管不了那么多,她招招手说道:“那你过来。”
ไทย
เจียงหนิงไม่สนใจมาก เธอโบกมือแล้วพูดว่า “งั้นเธอมาก่อนสิ”
จีน
“干嘛?”
ไทย
“ทำไม?”
จีน
“我有话想跟你说。”
ไทย
“ฉันมีอะไรจะบอกเธอ”
จีน
陈知远慢步上前,把脑袋凑了过去。
ไทย
เฉินจื้อหยวนเดินเข้าไปช้าๆ แล้วเอาหัวเข้าไปใกล้
จีน
姜柠踮起脚尖,在他耳边轻声说道:“十点之后,你来找我,我带你去个地方。”
ไทย
เจียงหนิงเขย่งปลายเท้า กระซิบข้างหูเขาว่า “หลังสี่ทุ่ม เธอมาหาฉัน ฉันจะพาไปที่ไหนสักแห่ง”
จีน
陈知远很疑惑地看着姜柠,像是在问:你要带我去哪?
ไทย
เฉินจื้อหยวนมองเจียงหนิงอย่างสงสัย เหมือนกำลังถาม: เธอจะพาฉันไปไหน?
จีน
姜柠把脑袋一撇,轻轻笑道:“我不告诉你。”
ไทย
เจียงหนิงเอียงหัวเล็กน้อย ยิ้มบางๆ “ฉันไม่บอกเธอ”
จีน
“好吧,那我先走喽。”
ไทย
“ก็ได้ งั้นฉันไปก่อนนะ”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อืม”
จีน
陈知远离开房间,走进了隔壁506房间。
ไทย
เฉินจื้อหยวนออกจากห้อง แล้วเดินเข้าไปในห้อง 506 ที่อยู่ติดกัน
จีน
同时,两个直播间都弹出了提醒。
ไทย
ในเวลาเดียวกัน ห้องไลฟ์ทั้งสองก็มีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา
จีน
【为保护嘉宾隐私,直播将于晚上十点结束,观众可移至主直播间观看,倒计时27:12……】
ไทย
【เพื่อปกป้องความเป็นส่วนตัวของแขกรับเชิญ ไลฟ์จะสิ้นสุดเวลาสี่ทุ่ม ผู้ชมสามารถย้ายไปยังห้องไลฟ์หลักเพื่อรับชม นับถอยหลัง 27:12…】
จีน
【???】
ไทย
【???】
จีน
【???】
ไทย
【???】
จีน
【???】
ไทย
【???】
จีน
【节目组,你闹呢?】
ไทย
【ทีมงานรายการ นี่คุณล้อเล่นรึไง?】
จีน
【十点之后,他俩干坏事咋办?】
ไทย
【หลังจากสี่ทุ่ม แล้วถ้าสองคนนั้นทำเรื่องไม่ดีล่ะ?】
จีน
【刚刚两人又说悄悄话了!!!】
ไทย
【เมื่อกี้ทั้งคู่กระซิบกันอีกแล้ว!!!】
จีน
【卧槽,不能这样啊。】
ไทย
【เว้ย ไม่ได้นะ】
จีน
【我开会员行了吧,你让我继续看吧。】
ไทย
【ฉันสมัครสมาชิกได้ไหม ให้ฉันดูต่อเถอะ】
จีน
【节目组当个人吧。】
ไทย
【ทีมงานรายการเป็นคนหน่อยเถอะ】
จีน
【主要是让陈狗当个人。】
ไทย
【หลักๆ ให้เฉินหมาเป็นคนหน่อย】
จีน
【送陈狗去结扎!】
ไทย
【ส่งเฉินหมาไปทำหมัน!】
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน