เข้าทางหลังบ้าน

Chinese

“什么男同学？”

Thai

“เพื่อนผู้ชายคนไหน?”

Chinese

郑颖凝眸追问道：“哪个男同学？”

Thai

เจิ้งอิงจ้องตาเขม็งแล้วถามต่อ:“เพื่อนผู้ชายคนไหน?”

Chinese

俞汐汐正要解释，俞博却抢先一步回答道：“去年放寒假，汐汐不是把书都带回家了么，她书包装不下，是有个住在这附近的男同学帮她把书拿了回来，小伙子长得又高又帅……”

Thai

ยวี่ซีซีกำลังจะอธิบาย แต่ยวี่ป๋อแย่งตอบไปก่อน:“ตอนปิดเทอมหน้าหนาวปีที่แล้ว ซีซีเอาหนังสือกลับบ้านหมดไง กระเป๋าเป้ของเธอใส่ไม่ไหว มีเพื่อนผู้ชายที่อยู่แถวนี้ช่วยเอาหนังสือกลับมาให้ เด็กคนนั้นตัวสูง หล่อด้วย…”

Chinese

“爸！”

Thai

“พ่อ!”

Chinese

俞博赶紧住嘴。

Thai

ยวี่ป๋อรีบหุบปากทันที

Chinese

郑颖眉头仍未舒展，继续说道：“你刚才说他家里是做大生意的？”

Thai

เจิ้งอิงยังคงขมวดคิ้วไม่คลาย พูดต่อ:“เมื่อกี้นายบอกว่าครอบครัวเขาทำธุรกิจใหญ่?”

Chinese

俞汐汐摇摇头：“以前是，后面破产了，他爸妈现在都不在京城。”

Thai

ยวี่ซีซีส่ายหน้า:“เมื่อก่อนใช่ แต่หลังจากนั้นก็ล้มละลาย ตอนนี้พ่อแม่ของเขาไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง”

Chinese

“这样么。”

Thai

“อย่างนั้นเหรอ”

Chinese

俞博笑着说道：“好了好了，别多想了，既然打电话叫你过去面试，那明天就去一趟好了，要是靠谱的话，我们还得感谢那个小伙子，对了汐汐，他叫什么名字啊？”

Thai

ยวี่ป๋อยิ้มแล้วพูด:“เอาล่ะ อย่าคิดมากเลย ไหนๆ ก็โทรไปเรียกให้ไปสัมภาษณ์แล้ว พรุ่งนี้ก็ไปสักครั้ง ถ้าเข้าท่า เราก็ต้องขอบคุณเด็กคนนั้นน่ะ ใช่สิซีซี เขาชื่ออะไรนะ?”

Chinese

“姜川，川流不息的川。”

Thai

“เจียงชวน ชวน ในคำว่า ‘ชวลดไม่ขาดสาย’”

Chinese

一夜无事。

Thai

คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

次日一早，郑颖就和俞汐汐一起出门了。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น เจิ้งอิงกับยวี่ซีซีก็ออกจากบ้านพร้อมกัน

Chinese

一般来说，如果面试是在上午的话，时间会安排在十点以后，毕竟很多公司九点才开始上班，但郑颖昨晚回过消息后，对方给她安排的面试时间就是九点。

Thai

ปกติแล้ว ถ้าสัมภาษณ์ช่วงเช้า ก็มักจะนัดหลังสิบโมง เพราะหลายบริษัทเริ่มงานเก้าโมง แต่หลังจากที่เจิ้งอิงตอบข้อความกลับไปเมื่อคืน ฝ่ายตรงข้ามก็จัดเวลาสัมภาษณ์ให้ตอนเก้าโมงตรง

Chinese

人事经理邹若澜不是傻子，陶总点名要找进公司的人，肯定大有来历，她想着早点把这事办好，也好早点跟陶总汇报。

Thai

ผู้จัดการฝ่ายบุคคล โจวรั้วหลาน ไม่ใช่คนโง่ คนที่คุณเถาสั่งให้หามาเข้าบริษัท ต้องมีที่มาที่ไปแน่ เธอคิดจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จเร็วๆ จะได้รายงานคุณเถาได้เร็ว

Chinese

这却给郑颖行了个方便，她昨晚就发现，公司竟然离闺女学校只有几站路。

Thai

ซึ่งกลับกลายเป็นความสะดวกสำหรับเจิ้งอิง เมื่อคืนเธอพบว่าบริษัทอยู่ห่างจากโรงเรียนของลูกสาวแค่ไม่กี่ป้ายรถเมล์

Chinese

如果真能面上的话，那以后上班下班都能经过闺女的学校，还能一起坐地铁上下班（学）。

Thai

ถ้าสัมภาษณ์ติดจริงๆ ต่อไปเวลาไปทำงานและเลิกงานก็จะผ่านโรงเรียนของลูกสาว และยังนั่งรถไฟฟ้าด้วยกันได้ (ไปกลับ)

Chinese

只是……真的有这么容易吗？

Thai

แต่…มันจะง่ายอย่างนั้นจริงเหรอ?

Chinese

无论男女只要是过了三十五岁，找工作的难度就会直线上升。

Thai

ไม่ว่าชายหญิง พออายุเกินสามสิบห้าปี ความยากในการหางานก็จะพุ่งสูงขึ้นทันที

Chinese

郑颖一路都在担忧。

Thai

เจิ้งอิงกังวลตลอดทาง

Chinese

特别是当她下车，走到商务区一栋五六十层高的写字楼底下时，她心里更犯虚了。

Thai

โดยเฉพาะเมื่อลงรถแล้วเดินไปถึงตึกสำนักงานสูงห้าสิบถึงหกสิบชั้นในย่านธุรกิจ เธอยิ่งรู้สึกใจฝ่อ

Chinese

周围全是写字楼，正儿八经的中心商务区。

Thai

รอบด้านล้วนเป็นตึกสำนักงาน ย่านศูนย์กลางธุรกิจแท้ๆ

Chinese

这家公司的环境比上家公司好了十倍都不止，爱企查上面显示注册资金1.5亿，规模也比上家公司大了十倍都不止。

Thai

สภาพแวดล้อมของบริษัทนี้ดีกว่าบริษัทก่อนหน้าสิบเท่าไม่พอ แอ๊ยี่ฉาแสดงทุนจดทะเบียน 150 ล้าน ขนาดก็ใหญ่กว่าบริษัทเก่าสิบเท่าไม่พอ

Chinese

郑颖看了一眼时间，故意在楼下等了一会儿，八点四十五的时候，才准备上楼。

Thai

เจิ้งอิงดูเวลา จงใจรออยู่ข้างล่างสักพัก พอแปดโมงสี่สิบห้าก็เตรียมขึ้นตึก

Chinese

可尴尬的是，要想坐电梯得先刷卡。

Thai

แต่ที่น่าอายคือ การจะขึ้นลิฟต์ต้องสแกนบัตรก่อน

Chinese

郑颖只能给昨天晚上联系自己的人打了个电话。

Thai

เจิ้งอิงจำต้องโทรหาคนที่ติดต่อเธอเมื่อคืน

Chinese

大概五分钟后。

Thai

ประมาณห้านาทีต่อมา

Chinese

一个年轻漂亮的女生就从电梯里走了出来，看到郑颖后，她主动伸手打了个招呼：“请问是来面试的吗？”

Thai

เด็กสาวหน้าตาดีคนหนึ่งเดินออกจากลิฟต์มา เมื่อเห็นเจิ้งอิงก็ยกมือทักทาย:“มาสมัครงานใช่ไหมคะ?”

Chinese

“是的。”

Thai

“ใช่ค่ะ”

Chinese

“请跟我来吧。”女生帮忙刷卡后，郑颖就跟着走进了电梯，当电梯门打开，郑颖从里面出来的时候，她心跳的速度就更快了。

Thai

“เชิญตามฉันมา” เด็กสาวช่วยสแกนบัตรให้ เจิ้งอิงก็เดินตามเข้าลิฟต์ พอประตูลิฟต์เปิด เธอก้าวออกมา หัวใจของเธอก็เต้นเร็วขึ้น

Chinese

公司内部的环境差距更大。

Thai

สภาพแวดล้อมภายในบริษัทยิ่งแตกต่างกันมาก

Chinese

而且一路走进去，虽然很多工位都是空的，但是已经来到公司的人，无一不是年轻人。

Thai

และตลอดทางที่เดินเข้าไป แม้โต๊ะทำงานหลายตัวจะว่าง แต่คนที่มาถึงแล้วก็ล้วนเป็นคนหนุ่มสาว

Chinese

经纪公司的员工，普遍年纪都不大。

Thai

พนักงานบริษัทเอเจนซี่ โดยทั่วไปอายุไม่มาก

Chinese

这更让郑颖内心有些慌乱。

Thai

ยิ่งทำให้เจิ้งอิงรู้สึกว้าวุ่นใจ

Chinese

“你在这里坐一下，待会儿就会有人过来面试你。”

Thai

“นั่งรอที่นี่ก่อนนะคะ เดี๋ยวจะมีคนมาสัมภาษณ์”

Chinese

“不用填简历表吗？”

Thai

“ไม่ต้องกรอกใบสมัครเหรอ?”

Chinese

“呃，不用。”

Thai

“เอ่อ ไม่ต้องค่ะ”

Chinese

年轻女生离开会议室之前，还给郑颖倒了一杯热水。

Thai

เด็กสาวยังรินน้ำร้อนแก้วหนึ่งให้เจิ้งอิงก่อนออกจากห้องประชุม

Chinese

临近九点的时候，外面的人也终于变多了，一个个笑容满面、朝气蓬勃。

Thai

พอใกล้เก้าโมง คนข้างนอกก็เริ่มเยอะขึ้น ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใส กระฉับกระเฉง

Chinese

作为国内规模最大也是最赚钱的经纪公司，柠静致远给员工的待遇也是行业内最高的，能在这里上班，是很多人的梦想。

Thai

ในฐานะบริษัทเอเจนซี่ที่ใหญ่ที่สุดและทำเงินมากที่สุดในประเทศ หนิงจิ้งจื้อเยวียน มอบสวัสดิการที่ดีที่สุดในวงการให้พนักงาน การได้ทำงานที่นี่คือความฝันของหลายคน

Chinese

“你好，郑颖是吗？”

Thai

“สวัสดีค่ะ คุณเจิ้งอิงใช่ไหม?”

Chinese

“是我。”

Thai

“ใช่ค่ะ”

Chinese

穿着ol制服装的邹若澜走进会议室坐下，上下打量了一下郑颖，然后微笑说道：“不用紧张，请坐。”

Thai

โจวรั้วหลานในชุดสูทออฟฟิศเดินเข้ามาในห้องประชุมนั่งลง มองเจิ้งอิงตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วยิ้ม:“ไม่ต้องเกร็งนะคะ เชิญนั่ง”

Chinese

“谢谢。”

Thai

“ขอบคุณค่ะ”

Chinese

“你的基本情况我已经从简历上了解了，但是请你做个一分钟的自我介绍吧。”

Thai

“ข้อมูลพื้นฐานของคุณฉันได้ดูจากเรซูเม่แล้ว แต่ช่วยแนะนำตัวสักหนึ่งนาทีหน่อยค่ะ”

Chinese

“好的，我……”

Thai

“ได้ค่ะ ฉัน…”

Chinese

郑颖简短介绍了一下自己，主要是概括了一下上份工作的工作内容。

Thai

เจิ้งอิงแนะนำตัวอย่างสั้นๆ โดยสรุปคร่าวๆ ถึงงานในบริษัทก่อน

Chinese

“你现在是离职状态吗？”

Thai

“ตอนนี้คุณลาออกแล้วใช่ไหม?”

Chinese

“是的。”

Thai

“ใช่ค่ะ”

Chinese

“我看你简历上写的期望薪资是6.5k？”

Thai

“ฉันดูในเรซูเม่ คุณเขียนเงินเดือนที่คาดหวังไว้ 6,500?”

Chinese

“是的。”

Thai

“ใช่ค่ะ”

Chinese

“我们公司有一个月的实习期，实习期我们给你6k的月薪，转正之后，可以给到7.5k，你ok吗？”

Thai

“บริษัทเรามีระยะฝึกงานหนึ่งเดือน ช่วงฝึกงานเราให้เดือนละ 6,000 พอผ่านโปรแล้วจะปรับเป็น 7,500 คุณโอเคไหม?”

Chinese

“当然！”

Thai

“โอเคแน่นอน!”

Chinese

“那你最快什么时候能过来上班？”

Thai

“แล้วคุณมาเริ่มงานได้เร็วที่สุดเมื่อไหร่?”

Chinese

“今天都行。”

Thai

“วันนี้ก็ได้ค่ะ”

Chinese

“好，我现在叫个人过来给你办入职手续，今天你先熟悉一下公司的环境，你暂时归在行政部门，我会找人带你。”

Thai

“ดี เดี๋ยวฉันเรียกคนมาทำเรื่องเข้าทำงานให้ วันนี้คุณทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมบริษัทก่อน คุณสังกัดฝ่ายบริหารก่อน ฉันจะให้คนมาช่วยสอนงาน”

Chinese

“哈？”

Thai

“คะ?”

Chinese

郑颖有些没反应过来。

Thai

เจิ้งอิงยังไม่ทันตั้งตัว

Chinese

面试…这就结束了吗？

Thai

สัมภาษณ์…จบแล้วเหรอ?

Chinese

是不是太简单了？

Thai

มันง่ายเกินไปหรือเปล่า?

Chinese

郑颖突然想起昨天吃晚饭的时候，女儿说过的一句话：他已经跟这家公司里的人打过招呼了。

Thai

เจิ้งอิงนึกถึงประโยคที่ลูกสาวพูดตอนกินข้าวเย็นเมื่อวาน: เขาได้บอกคนในบริษัทนี้ไว้แล้ว

Chinese

越大的公司面试流程应该越复杂才对。

Thai

ยิ่งบริษัทใหญ่ ขั้นตอนสัมภาษณ์ยิ่งควรซับซ้อน

Chinese

才问了几个问题，就直接找人来给我办入职手续了，这要不是通了关系走了后门，郑颖自己都不会相信。

Thai

ถามแค่ไม่กี่ข้อ ก็เรียกคนมาทำเรื่องเข้าทำงานให้ฉันแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะมีเส้นมีสาย เจิ้งอิงเองก็ไม่เชื่อ

Chinese

一刻钟后。

Thai

สิบห้านาทีต่อมา

Chinese

刚才领郑颖上楼的年轻女生便带着郑颖录好了人脸，办好了工牌，还给安排了一个工位。

Thai

เด็กสาวที่พาเจิ้งอิงขึ้นไปเมื่อกี้พาเจิ้งอิงไปสแกนใบหน้า ทำบัตรพนักงาน และจัดโต๊ะทำงานให้

Chinese

郑颖拿着公司发的一系列办公工具和员工手册的时候，她整个人都还处在发懵的状态当中。

Thai

ตอนที่เจิ้งอิงถือเครื่องมือทำงานและคู่มือพนักงานที่บริษัทแจกมา เธอยังอยู่ในอาการมึนงง

Chinese

“我…找到工作了？”

Thai

“ฉัน…ได้งานแล้วเหรอ?”

Chinese

总裁办公室。

Thai

ห้องประธานบริษัท

Chinese

“陶总，人已经入职了。”

Thai

“คุณเถา คนเข้าทำงานแล้วค่ะ”

Chinese

“好，我知道了。”

Thai

“โอเค ฉันรู้แล้ว”

Chinese

“陶总，后续要给她一些特殊关照吗？”

Thai

“คุณเถา จะให้ดูแลเป็นพิเศษไหมคะ?”

Chinese

“不用，一切照常就行。”

Thai

“ไม่ ปล่อยให้เป็นไปตามปกติ”

Chinese

“我明白了。”

Thai

“เข้าใจแล้ว”

Chinese

邹若澜离开办公室后，陶宇儿给陈知远回了一条很简短的消息：“已入职。”

Thai

หลังจากโจวรั้วหลานออกจากห้องไป เถาหยูเอ๋อร์ก็ส่งข้อความสั้นๆ ถึงเฉินจื้อหยวน:“เข้าทำงานแล้ว”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

中午。

Thai

เที่ยงวัน

Chinese

郑颖有些激动地在只有三个人的家庭群里发了一条消息：“我面试成功了。”

Thai

เจิ้งอิงตื่นเต้นเล็กน้อย โพสต์ข้อความในกลุ่มครอบครัวที่มีแค่สามคน:“ฉันสัมภาษณ์ผ่านแล้ว”

Chinese

俞博：“真的吗？”

Thai

ยวี่ป๋อ:“จริงเหรอ?”

Chinese

郑颖：“真的，已经办入职手续了，我现在在公司食堂。”

Thai

เจิ้งอิง:“จริง เรื่องเข้าทำงานเสร็จแล้ว ตอนนี้อยู่ที่โรงอาหารของบริษัท”

Chinese

俞博：“公司还有食堂？”

Thai

ยวี่ป๋อ:“บริษัทมีโรงอาหารด้วยเหรอ?”

Chinese

郑颖：“嗯，条件非常好，转正工资有七千五呢。”

Thai

เจิ้งอิง:“อืม สภาพดีมาก เงินเดือนหลังผ่านโปรเจ็ดพันห้าร้อยด้วย”

Chinese

俞博：“是吗？那太好了。”

Thai

ยวี่ป๋อ:“จริงเหรอ? ดีมากเลย”

Chinese

俞汐汐：“太好了！！！”

Thai

ยวี่ซีซี:“ดีมาก!!! ”

Chinese

郑颖：“汐汐，你那个同学现在是一个人在京城吗？”

Thai

เจิ้งอิง: "ซีซี เพื่อนคนนั้นของเธอตอนนี้อยู่ที่เมืองหลวงคนเดียวเหรอ?"

Chinese

俞汐汐：“对。”

Thai

ยวี่ซีซี: "ใช่"

Chinese

郑颖：“你晚上带他回家吃个饭吧。”

Thai

เจิ้งอิง: "เธอพาเขามาทานข้าวที่บ้านเย็นนี้สิ"

Chinese

郑颖：“我们不能白让人家帮忙。”

Thai

เจิ้งอิง: "เราจะให้เขาช่วยฟรีๆ ไม่ได้"

Chinese

俞博：“对对对。”

Thai

ยวี่ป๋อ: "ใช่ ใช่ ใช่"

Chinese

俞汐汐：“好，我知道了。”

Thai

ยวี่ซีซี: "ได้ ฉันรู้แล้ว"

Chinese

放下手机，俞汐汐伸手戳了戳旁边的姜川。

Thai

วางโทรศัพท์ลง ยวี่ซีซียื่นมือไปสะกิดเจียงชวนที่อยู่ข้างๆ

Chinese

“喂。”

Thai

"เดี๋ยว"

Chinese

姜川头也没抬：“要说谢谢就快点说，别婆婆妈妈的。”

Thai

เจียงชวนไม่แม้แต่จะเงยหน้า: "จะบอกขอบคุณก็รีบๆ พูดสิ อย่าชักช้า"

Chinese

俞汐汐努努嘴：“晚上跟我一起回家。”

Thai

ยวี่ซีซียู่ปาก: "เย็นนี้กลับบ้านกับฉัน"

Chinese

姜川抬头看她：“做什么？”

Thai

เจียงชวนเงยมองเธอ: "ทำไม?"

Chinese

“去我家吃饭。”

Thai

"ไปทานข้าวที่บ้านฉัน"

Chinese

“这……”

Thai

"นี่…"

Chinese

“就这样决定了。”

Thai

"ตกลงตามนี้"

Chinese

姜川话还没说出口，坐在前排的赵文亮转过身，一脸惊讶地看着两人，他压低声音小声说道：“你们已经发展到见家长的地步了吗？”

Thai

เจียงชวนยังพูดไม่ทันจบ จ้าวเหวินเหลียงที่นั่งอยู่แถวหน้าหันมามองทั้งสองด้วยสีหน้าตกตะลึง เขาเสียงเบากระซิบ: "พวกคุณพัฒนามาถึงขั้นเจอพ่อแม่แล้วเหรอ?"

Chinese

……

Thai

…