สนามสอบ

Chinese

姜川坐车回到丽宫别墅的时候，就看到家门口多了一辆车。

Thai

เมื่อเจียงชวนนั่งรถกลับมาถึงวิลล่าลี่กง ก็พบว่าที่หน้าประตูบ้านมีรถเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคัน

Chinese

推开门一看，果然是爸爸妈妈从江州回来了。

Thai

ผลักประตูเข้าไปดู ก็เป็นอย่างที่คิด พ่อกับแม่กลับมาจากเจียงโจวแล้ว

Chinese

在姜柠的命令下，陈知远此时此刻正在厨房炒菜，姜川进去看了一眼，就回餐桌旁，从书包里抽了本书出来看，姜柠看到后，也没有打扰，而是上楼想着给儿子收拾一下房间。

Thai

ภายใต้คำสั่งของเจียงหนิง เฉินจื้อหยวนกำลังทำอาหารในครัวอยู่ตอนนี้ เจียงชวนเดินเข้าไปดูแวบหนึ่ง ก็กลับไปที่โต๊ะอาหาร ดึงหนังสือออกมาจากกระเป๋าเป้มาอ่าน เจียงหนิงเห็นแล้วก็ไม่รบกวน แต่ขึ้นไปชั้นบนเพื่อคิดจะเก็บห้องให้ลูกชาย

Chinese

结果把门打开，姜川的房间干干净净，就连被子都叠得整整齐齐，一点褶皱都没有，姜柠只能又从房间里退出来。

Thai

ผลปรากฏว่าพอเปิดประตู ห้องของเจียงชวนสะอาดหมดจด แม้แต่ผ้าห่มก็พับเก็บเรียบร้อย ไม่มีรอยยับเลยสักนิด เจียงหนิงจึงได้แต่ถอยออกมาจากห้องอีกครั้ง

Chinese

吃过晚饭后，陈知远和姜柠就像在江州时一样出门散步去了，姜川则去楼下待了有一个小时，跑步、举铁、打沙包，把体力耗掉七七八八后，又光着膀子上楼洗了个澡。

Thai

หลังจากกินอาหารเย็นแล้ว เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงก็ออกไปเดินเล่นเหมือนตอนอยู่ที่เจียงโจว ส่วนเจียงชวนก็ไปอยู่ชั้นล่างประมาณหนึ่งชั่วโมง วิ่ง ยกเหล็ก ชกกระสอบทราย พอใช้แรงไปเกือบหมดแล้ว ก็ถอดเสื้อขึ้นไปอาบน้ำชั้นบน

Chinese

晚上九点多，姜川就接到了俞汐汐打来的语音电话，她五分钟前还在做题，可能是表现得有点紧张，就被俞博劝到房间里睡觉去了，可她平时也没这么早睡过，呆在房间里心烦意乱，索性给姜川打来了电话。

Thai

ตอนประมาณสามทุ่มกว่า เจียงชวนก็รับสายโทรศัพท์จากยวี่ซีซี เมื่อห้านาทีก่อนเธอยังทำโจทย์อยู่ อาจจะแสดงอาการกังวลเล็กน้อย ยวี่ป๋อเลยแนะนำให้เธอไปนอนในห้อง แต่ปกติเธอก็ไม่เคยนอนเร็วขนาดนี้ อยู่ในห้องก็ว้าวุ่นใจ เลยโทรหาเจียงชวน

Chinese

两人也没聊什么别的话题，就互相考一些需要背诵的诗词文言文和一些理科公式。

Thai

คนทั้งสองไม่ได้คุยเรื่องอื่นเลย ต่างก็ทดสอบกันเรื่องบทกวีและภาษาจีนโบราณที่ต้องท่องจำ รวมถึงสูตรวิชาวิทยาศาสตร์บางอย่าง

Chinese

然后俞汐汐又主动背一些英语作文范句，她背着背着，困意就上来了，隔着手机，姜川都能听到俞汐汐睡觉时的呼吸声，他没有把语音挂断，听着这声音，自己也很快入梦。

Thai

แล้วยวี่ซีซีก็เริ่มท่องประโยคตัวอย่างเรียงความภาษาอังกฤษ เธอท่องไปท่องมา อาการง่วงก็มา ผ่านโทรศัพท์ เจียงชวนยังได้ยินเสียงหายใจตอนที่ยวี่ซีซีหลับ เขาไม่วางสาย ฟังเสียงนั้นไป ก็หลับไปเองอย่างรวดเร็ว

Chinese

四号、五号包括六号上午，姜川都去了太平苑那边，六号下午因为要看考场，姜川中午就回到了家。

Thai

วันที่ ๔ วันที่ ๕ รวมถึงเช้าวันที่ ๖ เจียงชวนไปที่ไท่ผิงหยวน ตอนบ่ายวันที่ ๖ เพราะต้องไปดูห้องสอบ เจียงชวนเลยกลับบ้านตอนเที่ยง

Chinese

他去了哪里，陈知远和姜柠都心知肚明，两口子一句话也没问，中午吃过饭在家休息了一会儿，陈知远就开着车把姜川带到考点门口。

Thai

เขาไปที่ไหน เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงรู้ดีอยู่แก่ใจ สองสามีภรรยาไม่ถามสักคำ ตอนกลางวันกินข้าวแล้วพักผ่อนที่บ้านสักพัก เฉินจื้อหยวนก็ขับรถพาเจียงชวนไปส่งที่หน้าสนามสอบ

Chinese

全班和姜川同一个考点的只有四个人，刘谦和王承泽也都在其他的考点。

Thai

ในห้องเรียนทั้งห้อง มีคนสอบสนามเดียวกับเจียงชวนแค่สี่คน ส่วนหลิวเฉียนและหวังเฉิงเจ๋อก็อยู่สนามสอบอื่น

Chinese

高考极少有和同学朋友在同一个考点同一个教室的情况。

Thai

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยแทบจะไม่มีกรณีที่สอบสนามเดียวกันและห้องเดียวกันกับเพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อน

Chinese

学校大门还没打开，来得早的学生三三两两站在学校大门口，姜川在车上就看到了胡青春、孙家馨、卓玉婷三个人站在一起，他看了一眼时间，没有立马下车，反正车内有空调，下车之后还要站在太阳底下晒。

Thai

ประตูโรงเรียนยังไม่เปิด นักเรียนที่มาเร็วก็ยืนเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยอยู่ที่ประตูโรงเรียน เจียงชวนเห็นหูชิงชุน ซุนเจียซิน และจั๋วอวี้ถิงสามคนยืนอยู่ด้วยกันจากในรถ เขาดูเวลาแล้ว ยังไม่ลงรถทันที เพราะในรถมีแอร์ ลงไปก็ต้องยืนตากแดดข้างนอก

Chinese

他拿出手机给俞汐汐发了一条消息：“你到了吗？”

Thai

เขาหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความถึงยวี่ซีซีว่า “เธอถึงยัง?”

Chinese

俞汐汐秒回：“在门口等着了。”

Thai

ยวี่ซีซีตอบกลับทันที “กำลังรออยู่หน้าประตู”

Chinese

姜川：“你和黄依玲在一起吧？”

Thai

เจียงชวน: “เธออยู่กับหวงอีหลิงใช่ไหม?”

Chinese

俞汐汐：“对。”

Thai

ยวี่ซีซี: “ใช่”

Chinese

姜川：“行，那先不说了。”

Thai

เจียงชวน: “โอเค งั้นไม่พูดก่อน”

Chinese

俞汐汐：“ 好。”

Thai

ยวี่ซีซี: “ได้”

Chinese

两点整。

Thai

บ่ายสองโมงตรง

Chinese

学校大门终于打开，看考场的人乌泱泱挤进学校，都期盼着能有一个好位置。

Thai

ประตูโรงเรียนเปิดในที่สุด คนที่มาดูห้องสอบก็เบียดเสียดกันเข้าไปในโรงเรียน ต่างก็หวังว่าจะได้ตำแหน่งที่ดี

Chinese

虽说高考作弊的可能性极少，但如果坐在第一排或者最后一排，都会给人带来巨大的压力。

Thai

ถึงแม้ว่าโอกาสที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะมีการโกงนั้นน้อยมาก แต่ถ้าได้นั่งแถวหน้าหรือแถวหลังสุด ก็จะสร้างความกดดันมหาศาล

Chinese

“爸，那我进去了。”

Thai

“พ่อ ผมเข้าไปก่อนนะครับ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

姜川拉开车门下车，跟着人流走进学校，以最快的速度找到自己考试的教室后，姜川没在里面待多久就走了出来，他的位置就在靠教室门口第一排的位置，很容易就能猜到。

Thai

เจียงชวนดึงประตูรถลงมา ตามฝูงคนเดินเข้าไปในโรงเรียน เมื่อหาห้องสอบของตัวเองเจอด้วยความเร็วที่สุด เจียงชวนก็ไม่อยู่ในนั้นนานก็ออกมา ที่นั่งของเขาอยู่แถวแรกติดประตูห้องพอดี เดาง่ายมาก

Chinese

姜川走出教室正准备下楼的时候。

Thai

ตอนที่เจียงชวนเดินออกจากห้องเรียนกำลังจะลงบันได

Chinese

“姜川！”

Thai

“เจียงชวน!”

Chinese

走廊另一头，赵文亮快速跑过来，一把揽住姜川的肩膀笑道：“刚才在学校门口怎么没看见你。”

Thai

ที่อีกฝั่งหนึ่งของทางเดิน จ้าวเหวินเหลียงวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คว้าไหล่เจียงชวนแล้วหัวเราะ “เมื่อกี้ที่หน้าโรงเรียนทำไมไม่เห็นนายเลย”

Chinese

“你在哪个教室？”

Thai

“นายอยู่ห้องไหน?”

Chinese

“靠厕所最近的那个，离着十万八千里呢。”

Thai

“ห้องที่ใกล้ห้องน้ำที่สุด ไกลกันคนละโลกเลย”

Chinese

赵文亮刚说完，就挥手又朝从楼上下来的胡青春打了个招呼：“班长，你在楼上么？”

Thai

จ้าวเหวินเหลียงพูดจบ ก็โบกมือทักทายหูชิงชุนที่กำลังลงมาจากชั้นบน “หัวหน้าห้อง นายอยู่ชั้นบนเหรอ?”

Chinese

胡青春表情不太好看，她本来以为自己在倒数第二排，没想到在前面第二排，至少对她来说，这两者的区别很大。

Thai

สีหน้าหูชิงชุนไม่ค่อยดีนัก เธอคิดว่าตัวเองจะอยู่แถวที่สองจากท้าย แต่ไม่คิดว่าจะอยู่แถวที่สองจากหน้า อย่างน้อยสำหรับเธอ ความแตกต่างระหว่างสองอย่างนี้มันมาก

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

三个人一起下楼，孙家馨和卓玉婷很快汇合过来，她们两个中间就隔了一间教室，算是运气不错。

Thai

สามคนลงบันไดไปด้วยกัน ซุนเจียซินและจั๋วอวี้ถิงก็มาเจออย่างรวดเร็ว สองคนนั้นมีห้องเรียนคั่นกลางแค่ห้องเดียว ถือว่าโชคดีพอสมควร

Chinese

“听说隔壁班有两个人在一个考场，中间就隔了一个走廊。”

Thai

“ได้ยินว่าห้องข้างๆ มีสองคนอยู่ในสนามสอบเดียวกัน คั่นกันแค่ทางเดิน”

Chinese

“其实都一样，这么大的教室，一个考场坐20个人，前后还有两个老师，很难抄得到。”

Thai

“จริงๆ ก็เหมือนกัน ห้องใหญ่ขนาดนี้ ห้องสอบหนึ่งห้องนั่งสอบ ๒๐ คน มีครูสองคนหน้าหลัง ลอกได้ยาก”

Chinese

“确实。”

Thai

“จริงด้วย”

Chinese

“姜川，你真在第一排啊？”

Thai

“เจียงชวน นายอยู่แถวแรกจริงเหรอ?”

Chinese

“嗯，靠近门口第一个位置。”

Thai

“อืม ตำแหน่งแรกติดประตู”

Chinese

“真惨。”

Thai

“ซวยจริง”

Chinese

听到这个消息，胡青春心里突然好受了不少。

Thai

พอได้ยินข่าวนี้ หูชิงชุนรู้สึกดีขึ้นมากในใจ

Chinese

姜川笑道：“对我来说，坐哪都一样。”

Thai

เจียงชวนหัวเราะ “สำหรับผม นั่งที่ไหนก็เหมือนกัน”

Chinese

赵文亮笑道：“你在我后面坐了三年，要是真考上北大了，我至少能在外面吹半年。”

Thai

จ้าวเหวินเหลียงหัวเราะ “นายนั่งข้างหลังฉันมาสามปี ถ้าได้เข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งจริงๆ ฉันจะเอาไปอวดข้างนอกอย่างน้อยครึ่งปี”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

几个人一起走出学校，有的是父母送过来的，有的是自己坐车过来的，卓玉婷很快上了一辆凯迪拉克。

Thai

หลายคนเดินออกจากโรงเรียนด้วยกัน บางคนพ่อแม่ส่งมา บางคนนั่งรถมาเอง จั๋วอวี้ถิงขึ้นรถคาดิลแลคอย่างรวดเร็ว

Chinese

想着以后也没多少见面的机会，姜川也走到路边，拉开了最新款的尊界s1000的后车门坐了进去。

Thai

คิดว่าโอกาสจะเจอกันอีกคงมีไม่มาก เจียงชวนก็เดินไปที่ข้างถนน ดึงประตูหลังของรถจุนเจี๋ย S1000 รุ่นใหม่ล่าสุดแล้วเข้าไปนั่ง

Chinese

虽说现在几乎家家户户都有车，但姜川平时在学校表现太过低调，而这辆尊界最低配售价都要90万，而这辆明显又不是低配，赵文亮看着姜川走过去拉开车门上车，惊得眼珠子都快掉出来了，旁边的胡青春和孙家馨也都一脸惊讶。

Thai

ถึงแม้ว่าตอนนี้แทบทุกบ้านจะมีรถ แต่เจียงชวนปกติที่โรงเรียนทำตัวต่ำต้อยเกินไป และรถจุนเจี๋ยคันนี้รุ่นต่ำสุดก็ขายเก้าแสนหยวน แล้วคันนี้ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่รุ่นต่ำ จ้าวเหวินเหลียงเห็นเจียงชวนเดินไปดึงประตูรถเข้าไปนั่ง ตกใจจนตาจะหลุด ส่วนหูชิงชุนและซุนเจียซินที่อยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้าตกใจ

Chinese

赵文亮：“我擦咧，他平时在学校都是装穷吗？”

Thai

จ้าวเหวินเหลียง: “เชี่ยเอ้ย ปกติที่โรงเรียนเขาแสร้งทำตัวจนเหรอ?”

Chinese

孙家馨：“会不会是网约车？”

Thai

ซุนเจียซิน: “หรือจะเป็นรถโดยสารออนไลน์?”

Chinese

赵文亮：“你二逼啊，你看过有人开尊界跑网约车的吗？”

Thai

จ้าวเหวินเหลียง: “เมิงโง่เหรอ มีใครเห็นคนขับจุนเจี๋ยมาวิ่งเป็นรถโดยสารออนไลน์ไหม?”

Chinese

孙家馨：“你才二逼。”

Thai

ซุนเจียซิน: “เมิงต่างหากที่โง่”

Chinese

回去的路上。

Thai

ระหว่างทางกลับ

Chinese

姜川也收到了俞汐汐发来的消息：“我的座位真的在中间诶，你看完考场了吗？”

Thai

เจียงชวนได้รับข้อความจากยวี่ซีซีด้วย “ที่นั่งฉันอยู่ตรงกลางจริงๆ ด้วย นายดูห้องสอบเสร็จหรือยัง?”

Chinese

姜川：“看完了，已经在回家的路上了。”

Thai

เจียงชวน: “ดูเสร็จแล้ว กำลังกลับบ้าน”

Chinese

俞汐汐：“那回去打语音。”

Thai

ยวี่ซีซี: “งั้นกลับไปโทรสายกัน”

Chinese

姜川：“干嘛？”

Thai

เจียงชวน: “ทำไม?”

Chinese

俞汐汐：“我们把所有要背的全都背一遍。”

Thai

ยวี่ซีซี: “เราท่องทุกอย่างที่ต้องท่องให้ครบหนึ่งรอบ”

Chinese

姜川：“行吧。”

Thai

เจียงชวน: “ก็ได้”

Chinese

回到家后，姜川就把自己关在了自己的房间，果然没多久俞汐汐就发来了视频，两人一个出题一个背诵，背着背着，天就黑了。

Thai

หลังจากกลับถึงบ้าน เจียงชวนก็ขังตัวเองอยู่ในห้องของตัวเอง ไม่นานอย่างที่คิด ยวี่ซีซีก็ส่งวิดีโอคอลมา คนหนึ่งออกโจทย์ คนหนึ่งท่อง ท่องไปท่องมา ก็มืดค่ำแล้ว

Chinese

姜柠坐在沙发上，看儿子迟迟不下来，就拍了下陈知远的大腿问道：“是不是明天高考太紧张了？”

Thai

เจียงหนิงนั่งอยู่บนโซฟา เห็นลูกชายไม่ยอมลงมานาน ก็ตบขาเฉินจื้อหยวนแล้วถาม “หรือว่าพรุ่งนี้สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วเครียดเกินไป?”

Chinese

“不会。”

Thai

“ไม่หรอก”

Chinese

陈知远笑道：“要紧张也是那个俞汐汐紧张，我自己的儿子我知道。”

Thai

เฉินจื้อหยวนหัวเราะ “ถ้าจะเครียด ก็ยวี่ซีซีคนนั้นแหละที่เครียด ลูกชายฉัน ฉันรู้ดี”

Chinese

“那我上去听听看。”

Thai

“ฉันขึ้นไปฟังดูหน่อย”

Chinese

“你有毛病啊，这个时候就别打扰他们，等高考结束后再说。”

Thai

“เธอบ้าหรือเปล่า เวลานี้อย่าไปรบกวนพวกเขาเลย รอให้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จก่อนค่อยว่ากัน”

Chinese

“哦。”

Thai

“อือ”

Chinese

与此同时。

Thai

ในขณะเดียวกัน

Chinese

俞汐汐：“我爸喊我吃饭了。”

Thai

ยวี่ซีซี: “พ่อฉันเรียกฉันไปกินข้าวแล้ว”

Chinese

姜川：“那你去吧，我也得去吃饭了。”

Thai

เจียงชวน: “งั้นเธอไปเถอะ ฉันก็ต้องไปกินข้าวเหมือนกัน”

Chinese

俞汐汐：“我吃完还会找你。”

Thai

ยวี่ซีซี: “ฉันกินเสร็จแล้วจะกลับมาหาเธอ”

Chinese

姜川：“那我把手机放这充电，你明天把手机放你爸身上，考完我们随时联系。”

Thai

เจียงชวน: “งั้นฉันวางมือถือไว้ที่นี่ชาร์จไฟไว้ ส่วนเธอพรุ่งนี้เอามือถือไปไว้กับพ่อเธอ สอบเสร็จเราจะได้ติดต่อกันได้ตลอดนะ”

Chinese

俞汐汐：“好。”

Thai

ยวี่ซีซี: “ได้”

Chinese

这天夜里， 两人聊到十点多，就相继入睡。

Thai

คืนนั้น ทั้งสองคนคุยกันจนถึงสี่ทุ่มกว่า ก็ผลัดกันนอนหลับไป

Chinese

次日上午，两人各自奔赴考场。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนต่างมุ่งหน้าไปสนามสอบของตนเอง

Chinese

……

Thai

…