เจ้าชายและเจ้าหญิง

Chinese

陈知远早就用余光发现了王瑶在打量自己，他大气都不敢出，生怕给王瑶留下什么不好的印象。

Thai

เฉินจื้อหยวนใช้สายตาเหลือบมองเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าหวังเหยากำลังจ้องมองเขาอยู่ เขาแทบไม่กล้าหายใจ กลัวว่าจะทำให้หวังเหยาเกิดความประทับใจที่ไม่ดี

Chinese

不急不慢地吃了点东西，陈知远突然想起一件事，但又犹豫起要不要说。

Thai

ค่อยๆ กินอะไรไปเล็กน้อย เฉินจื้อหยวนนึกขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง แต่ก็ลังเลว่าจะพูดดีหรือไม่

Chinese

第一次见面就找人帮忙，陈知远还挺不好意思的。

Thai

พบหน้ากันครั้งแรกก็จะขอให้อีกฝ่ายช่วยเหลือ เฉินจื้อหยวนก็ยังรู้สึกเก้อเขินน่าดู

Chinese

但关键是，陈知远实在也找不到其他人来帮忙做这件事，于是……

Thai

แต่ที่สำคัญคือ เฉินจื้อหยวนหาคนอื่นมาช่วยเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ ดังนั้น…

Chinese

“阿姨。”

Thai

“คุณป้า”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม?”

Chinese

陈知远尴尬道：“有件事我想……请你帮个忙。”

Thai

เฉินจื้อหยวนพูดอย่างเก้อเขิน: “มีเรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่าจะ…ขอให้คุณป้าช่วยหน่อย”

Chinese

王瑶微笑道：“什么事啊？”

Thai

หวังเหยายิ้มบางแล้วถาม: “เรื่องอะไรหรือ?”

Chinese

“是这样。”陈知远解释道：“节目组昨天晚上突然找到我，说我在节目里的那两首歌挺火的，他们想买过去当做正片的插曲，让我找人帮忙在外面注册一个公司，这样对接方便一点，我身边的人对这方面都不太懂，所以……”

Thai

“คือแบบนี้ครับ” เฉินจื้อหยวนอธิบาย: “เมื่อคืนทีมงานรายการจู่ๆ ก็มาหาผม บอกว่าเพลงสองเพลงที่ผมร้องในรายการกำลังดังมาก เขาอยากจะซื้อไปใช้เป็นเพลงประกอบในตอนจริง ให้ผมหาคนช่วยจดทะเบียนบริษัทไว้ด้านนอก จะได้สะดวกในการติดต่อ คนรอบตัวผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้เลย…”

Chinese

“这是好事啊。”

Thai

“นี่เป็นเรื่องดีนี่นา”

Chinese

王瑶娘家有很多人做生意，而且生意都不小，这种事对她来说很容易，她很快提醒道：“不过你需要提前准备好一些材料。”

Thai

ครอบครัวฝ่ายหวังเหยามีคนทำธุรกิจมากมาย และธุรกิจก็ไม่เล็กเลย เรื่องแบบนี้สำหรับหล่อนแล้วง่ายมาก หล่อนรีบเตือนว่า: “แต่เธอต้องเตรียมเอกสารบางอย่างไว้ก่อนนะ”

Chinese

陈知远很快说道：“要不…让姜柠当老板，这样是不是简单一点？”

Thai

เฉินจื้อหยวนรีบพูด: “หรือว่า…ให้เจียงหนิงเป็นเจ้าของบริษัทเลยดีไหมครับ แบบนี้คงง่ายกว่า?”

Chinese

听到这，姜柠也抬起头看向了陈知远。

Thai

พอได้ยินดังนั้น เจียงหนิงก็เงยหน้าขึ้นมองเฉินจื้อหยวน

Chinese

“你确定吗？这样的话，你就相当于是给柠柠打工了。”

Thai

“เธอแน่ใจเหรอ? ถ้าทำแบบนั้น เธอก็กลายเป็นลูกจ้างของหนิงหนิงนะ”

Chinese

“确定。”

Thai

“แน่ใจครับ”

Chinese

王瑶想了想，又补了一句：“小陈，你要不要再慎重考虑一下，这件事……”

Thai

หวังเหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเสริมอีกประโยค: “เสี่ยวเฉิน เธอควรจะคิดให้รอบคอบอีกสักหน่อยไหม เรื่องนี้…”

Chinese

陈知远笑着打断道：“没关系的，我知道您的意思，没有姜柠，我也不会在这个节目上待这么久，更不会有这两首歌，相处了这么久，我对姜柠已经很了解了，她性格这么好，你和叔叔肯定也都是很好的人，另外我这么做也不是想强行扯上什么关系，我不是那种人，这一点，阿姨你可以放心。”

Thai

เฉินจื้อหยวนยิ้มแล้วขัดขึ้น: “ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจความหมายของคุณป้า ถ้าไม่มีเจียงหนิง ผมก็คงไม่ได้อยู่รายการนี้นานขนาดนี้ และคงไม่มีเพลงสองเพลงนี้ด้วย อยู่ด้วยกันมานาน ผมรู้จักเจียงหนิงดีแล้ว เธอมีนิสัยดีขนาดนี้ คุณป้ากับคุณลุงก็ต้องเป็นคนดีแน่นอน อีกอย่างที่ผมทำแบบนี้ไม่ได้อยากจะสร้างความสัมพันธ์อะไรแบบฝืนๆ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น คุณป้าวางใจได้ครับ”

Chinese

“你能这么说，阿姨很高兴。”

Thai

“ที่เธอพูดแบบนี้ คุณป้าดีใจมาก”

Chinese

“那阿姨，我就先下去了。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้น คุณป้าผมขอตัวลงไปก่อนนะครับ”

Chinese

“不再吃点嘛？”

Thai

“ไม่กินอะไรอีกหน่อยเหรอ?”

Chinese

“我已经吃饱了，谢谢阿姨。”陈知远起身朝姜柠笑了一下，走到门口后，又说了句晚安。

Thai

“ผมกินอิ่มแล้วครับ ขอบคุณคุณป้า” เฉินจื้อหยวนลุกขึ้นยิ้มให้เจียงหนิง พอเดินถึงประตูก็พูดราตรีสวัสดิ์อีกครั้ง

Chinese

目送着陈知远进入电梯后，王瑶也把门给关上了。

Thai

หลังจากส่งเฉินจื้อหยวนขึ้นลิฟต์ หวังเหยาก็ปิดประตูลง

Chinese

姜柠这个时候也放下了筷子，皱着眉头问道：“妈妈，刚才陈知远说的话是什么意思啊？”

Thai

เจียงหนิงวางตะเกียบลงแล้วขมวดคิ้วถาม: “แม่คะ เมื่อกี้เฉินจื้อหยวนพูดว่ายังไงหมายถึงอะไร?”

Chinese

“没什么意思，你快去刷个牙，我让人把桌上收拾一下，你晚上跟妈妈一起睡。”

Thai

“ไม่ได้หมายถึงอะไรเลย รีบไปแปรงฟันเถอะ แม่จะให้คนเก็บโต๊ะ คืนนี้นอนกับแม่นะ”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอเค”

Chinese

半个小时后，洗完澡的王瑶也在床上躺了下来，本以为闺女这个时候已经睡了，没想到刚躺下，闺女就侧过身，一只手搂住了自己，就像是小时候一样。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หวังเหยาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็นอนลงบนเตียง คิดว่าลูกสาวคงหลับไปแล้ว แต่ไม่คิดว่าพอเพิ่งจะนอน ลูกสาวก็พลิกตัวมา ใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดเธอไว้ เหมือนตอนเด็กๆ

Chinese

“还没睡啊？”

Thai

“ยังไม่หลับอีกเหรอ?”

Chinese

“没。”

Thai

“ยังเลย”

Chinese

姜柠嘟囔了一声，过了一会儿，突然很小声地说道：“妈妈，我好像喜欢上陈知远了。”

Thai

เจียงหนิงพึมพำคำหนึ่ง หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ก็พูดเสียงเบามากขึ้นมาว่า: “แม่คะ หนู好像เริ่มชอบเฉินจื้อหยวนแล้ว”

Chinese

“妈妈知道。”

Thai

“แม่รู้”

Chinese

“那我可以和他结婚吗？”

Thai

“แล้วหนูแต่งงานกับเขาได้ไหม?”

Chinese

王瑶顿时哭笑不得，她伸手拍了拍闺女的后背，忍不住笑道：“之前在家你爸一提要给你介绍男孩子，你就把自己关在房间，怎么现在一张嘴就是结婚啊。”

Thai

หวังเหยาอดไม่ได้ที่จะขำทั้งน้ำตา เธอยื่นมือตบหลังลูกสาวเบาๆ แล้วหัวเราะออกมา: “เมื่อก่อนที่บ้านพ่อเธอจะแนะนำผู้ชายให้ เธอยังขังตัวเองอยู่ในห้องเลย ตอนนี้ทำไมพูดถึงแต่งงานปากต่อปากได้ล่ะ”

Chinese

“妈～”

Thai

“แม่~”

Chinese

“诗经里面有一首诗歌，里面有两句话是这么说的，士之耽兮，犹可说也。女之耽兮，不可说也。意思就是男生喜欢一个人，很容易就把她丢了，女生喜欢上一个人，要想解脱却很难。”

Thai

“ในคัมภีร์ชิจิงมีบทกวีอยู่บทหนึ่ง มีสองประโยคที่ว่า เมื่อผู้ชายหลงใหล ยังพอจะปลดปล่อยตัวเองได้ เมื่อผู้หญิงหลงใหล ปลดปล่อยตัวเองได้ยาก ความหมายคือผู้ชายชอบใครสักคน ก็ทิ้งเธอได้ง่ายๆ แต่ผู้หญิงชอบใครสักคน จะปลดปล่อยตัวเองกลับยากมาก”

Chinese

王瑶轻声说道：“妈妈不介意你和他处对象，但是结婚还太早了，你们认识的时间也不长，而且还是以恋综的方式相处的，可以多接触一段时间。”

Thai

หวังเหยาพูดเสียงเบา: “แม่ไม่ว่าให้เธอคบกับเขา แต่การแต่งงานยังเร็วเกินไป พวกเธอรู้จักกันก็ยังไม่นาน และยังเป็นลักษณะของรายการรักอีกด้วย ควรจะได้ทำความรู้จักกันไปอีกสักระยะ”

Chinese

“那爸爸会同意吗？”

Thai

“แล้วพ่อจะยอมไหม?”

Chinese

“不会。”

Thai

“ไม่”

Chinese

“那怎么办？”

Thai

“แล้วทำไงดี?”

Chinese

“你爸爸又不能陪你过一辈子，这件事他同不同意没用，关键是你怎么想的。”

Thai

“พ่อเธอก็อยู่กับเธอไม่ได้ตลอดชีวิต จะให้เขายอมหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ที่สำคัญคือเธอคิดยังไง”

Chinese

“陈知远很好啊，爸爸为什么不同意？”

Thai

“เฉินจื้อหยวนดีมากเลยนะ ทำไมพ่อไม่ยอมล่ะ?”

Chinese

“傻丫头，情人眼里出西施，你喜欢他，你就会觉得他哪哪都好，你爸那么宠你，别说是陈知远，就算换成哪个国家的王子，你俩在一起，你爸心里也会不舒服。”

Thai

“ลูกโง่เอ้ย เวลารักกันก็มองคนที่รักดีไปหมด เธอชอบเขา เธอก็จะรู้สึกว่าเขาดีไปทุกอย่าง พ่อเธอรักเธอมาก จะเป็นเฉินจื้อหยวนหรือจะเปลี่ยนเป็นเจ้าชายจากประเทศไหน เธอสองคนอยู่ด้วยกัน พ่อเธอก็จะรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี”

Chinese

“现在哪还有王子啊。”

Thai

“ตอนนี้ที่ไหนมีเจ้าชายกันล่ะ”

Chinese

王瑶笑道：“只要是真心相爱，那人人都是童话里的王子和公主。”

Thai

หวังเหยาหัวเราะ: “ขอแค่รักกันจริงๆ ทุกคนก็คือเจ้าชายกับเจ้าหญิงในเทพนิยายทั้งนั้น”

Chinese

“妈妈我睡了，记得明天早上喊我起床，我要和…陈知远一起吃早餐。”

Thai

“แม่คะ หนูขอเข้านอนนะ พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมปลุกหนูด้วย หนูจะไปกินข้าวเช้ากับ…เฉินจื้อหยวน”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

一夜无事。

Thai

คืนหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

次日早上七点，墙角的摄像机又亮起了正在工作的指示灯。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้นเจ็ดโมง กล้องที่มุมห้องก็สว่างไฟแสดงการทำงานอีกครั้ง

Chinese

画面里。

Thai

ในภาพ

Chinese

陈知远刚从床上起来，拿起手机给姜柠发了一条消息后，就进了卫生间开始洗漱。

Thai

เฉินจื้อหยวนเพิ่งลุกจากเตียง หยิบโทรศัพท์ส่งข้อความถึงเจียงหนิงแล้ว ก็เข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน

Chinese

而在姜柠的直播间里，画面却没对准床上，这是李淑君特意交代过的，昨天出门之前，姜柠就把摄像头扭向了另外一边。

Thai

ส่วนในห้องไลฟ์ของเจียงหนิง ภาพกลับไม่ได้จับไปที่เตียง นี่คือสิ่งที่หลี่ซูจวินได้สั่งไว้เป็นพิเศษ เมื่อวานก่อนออกไป เจียงหนิงก็หันกล้องไปอีกด้านหนึ่งแล้ว

Chinese

【好多神经病，七点直播间就三十万人了？】

Thai

【มีคนโรคจิตเยอะจัง เจ็ดโมงห้องไลฟ์สามแสนคนแล้วเหรอ?】

Chinese

【陈狗昨天没坏规矩吧？】

Thai

【เมื่อวานเฉินหมาไม่ได้ผิดกฎอะไรใช่ไหม?】

Chinese

【看着挺精神的，不像是做过坏事。】

Thai

【ดูสดชื่นดี ไม่เหมือนกับว่าไปทำเรื่องไม่ดีมา】

Chinese

【姜柠那边怎么看不到人？】

Thai

【ทางเจียงหนิงนั่นทำไมไม่เห็นคน?】

Chinese

【应该是保护女嘉宾的隐私吧。】

Thai

【น่าจะเป็นการปกป้องความเป็นส่วนตัวของแขกรับเชิญหญิง】

Chinese

姜柠这时也从顶楼总统套房下来了，她拿着房卡偷偷走进房间，然后故意走到镜头前露了一下脸。

Thai

ส่วนเจียงหนิงตอนนี้ก็ลงมาจากห้องเพนท์เฮาส์ชั้นบนสุดแล้ว เธอถือบัตรคีย์การ์ดแอบเข้าไปในห้อง แล้วตั้งใจเดินไปโผล่หน้าให้กล้องหน่อยหนึ่ง

Chinese

而同一时间，李淑君也给昨天晚上同样在这家酒店休息的工作人员打了个电话。

Thai

และในเวลาเดียวกัน หลี่ซูจวินก็โทรศัพท์หาพนักงานที่พักในโรงแรมเดียวกันเมื่อคืนนี้

Chinese

摄像老师匆匆带上装备，就来到了五楼房间门口。

Thai

ช่างกล้องรีบสะพายอุปกรณ์มาที่หน้าห้องชั้นห้าอย่างเร่งรีบ

Chinese

陈知远推开门从里面出来的时候，还被外面的摄像老师吓了一跳。

Thai

พอเฉินจื้อหยวนผลักประตูออกมาจากข้างใน ก็ถูกช่างกล้องข้างนอกตกใจจนผงะ

Chinese

“咚咚。”

Thai

“ก๊อก ก๊อก”

Chinese

敲门后，隔壁房间的门很快打开了，姜柠从里面走了出来。

Thai

หลังจากเคาะประตู ประตูห้องข้างๆ ก็เปิดออกอย่างรวดเร็ว เจียงหนิงเดินออกมาจากข้างใน

Chinese

其实昨天从岛上出来的时候，陈知远和姜柠都以为晚上要回去，所以都没带衣服。

Thai

ที่จริงเมื่อวานตอนออกจากเกาะ เฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงคิดว่าต้องกลับบ้านตอนกลางคืน เลยไม่ได้พกเสื้อผ้ามา

Chinese

但姜柠今天却换了一身衣服。

Thai

แต่วันนี้เจียงหนิงกลับเปลี่ยนชุดใหม่

Chinese

上面是一件蓝白条纹的宽松T恤，搭配简约的白色休闲短裤，脑袋上还戴着一顶深蓝色的棒球帽，整个人仿佛是从六月盛夏的风里走出来的，清新又甜美。

Thai

ด้านบนเป็นเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์ลายทางสีฟ้าขาว คู่กับกางเกงขาสั้นสีขาวเรียบง่าย บนหัวยังสวมหมวกเบสบอลสีน้ำเงินเข้ม ทั้งตัวเหมือนก้าวออกมาจากสายลมในฤดูร้อนเดือนหก สดใสและหวาน

Chinese

可观众却没有在意这一点，还在弹幕上夸【姜柠好美】。

Thai

แต่ผู้ชมกลับไม่ได้สนใจตรงนี้ ยังคงชมในข้อความสดว่า【เจียงหนิงสวยมาก】

Chinese

“早～”

Thai

“เช้า~”

Chinese

“早～”

Thai

“เช้า~”

Chinese

“昨天睡的怎么样？”

Thai

“เมื่อคืนนอนหลับดีไหม?”

Chinese

“挺好的，你呢？”

Thai

“ดีนะ แล้วเธอล่ะ?”

Chinese

“我也是。”

Thai

ฉันก็เหมือนกัน

Chinese

在这家酒店入住，会附赠早餐券，可以去对应的楼层吃早餐。

Thai

การเข้าพักที่โรงแรมนี้จะได้รับคูปองอาหารเช้าฟรี สามารถไปทานอาหารเช้าที่ชั้นที่กำหนดได้

Chinese

陈知远看了一眼楼层号，很快和姜柠一起进了电梯。

Thai

เฉินจื้อหยวนดูเลขชั้นแล้วก็รีบเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับเจียงหนิง

Chinese

同一时间。

Thai

ในเวลาเดียวกัน

Chinese

酒店用餐的地方，王瑶正坐在窗边，拿着手机打电话……

Thai

ในบริเวณที่รับประทานอาหารของโรงแรม หวังเหยากำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ถือโทรศัพท์คุยอยู่…

Chinese

“对，越快越好。”

Thai

“ใช่ ยิ่งเร็ว越好”

Chinese

“名字吗？让我想想。”

Thai

“ชื่อเหรอ? ขอคิดก่อน”

Chinese

“就叫…柠静致远文化有限公司吧。”

Thai

“ก็เรียก…บริษัท หนิงจิ่งจื้อเยวี่ยน วัฒนธรรม จำกัด ละกัน”

Chinese

“弄好了，给我回个电话。”

Thai

“ถ้าเสร็จแล้ว โทรกลับมาหาฉันด้วย”

Chinese

“嗯，就这样。”

Thai

“อืม เท่านี้ละ”

Chinese

王瑶挂掉电话的时候，陈知远和姜柠刚走进来，陈知远第一时间就看到了王瑶，但刚才姜柠已经在电梯里给他打过招呼了，所以身后跟着摄像老师的情况下，陈知远只是微微一笑，并没有主动上前打招呼。

Thai

ตอนที่หวังเหยาวางสาย เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงเพิ่งเดินเข้ามา เฉินจื้อหยวนเห็นหวังเหยาทันที แต่ก่อนหน้านี้เจียงหนิงได้บอกเขาไว้แล้วในลิฟต์ ดังนั้นในสถานการณ์ที่มีช่างกล้องตามมาด้านหลัง เฉินจื้อหยวนจึงแค่ยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เดินเข้าไปทักทายก่อน

Chinese

早餐是自助餐的形式，市面上能买到的食品，这里几乎都有。

Thai

อาหารเช้าเป็นแบบบุฟเฟ่ต์ ของกินที่มีขายในท้องตลาด ที่นี่มีเกือบทุกอย่าง

Chinese

“你想吃点什么？我来拿。”

Thai

“อยากกินอะไร? ฉันไปหยิบให้”

Chinese

“跟你一样就行。”

Thai

“เอาอย่างเธอเลยก็ได้”

Chinese

“那我就先拿两个鸡蛋了。”

Thai

“งั้นฉันขอหยิบไข่ไก่สองฟองก่อนนะ”

Chinese

“我不爱吃蛋黄。”

Thai

“ฉันไม่ชอบกินไข่แดง”

Chinese

“那你吃蛋白，蛋黄留给我。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นเธอกินไข่ขาว ส่วนไข่แดงให้ฉัน”

Chinese

“一会儿我们去哪里玩？”

Thai

“เดี๋ยวเราไปเที่ยวไหนกัน?”

Chinese

“节目组不让我们去人多的地方，我看地图附近有一家diy手工店，要不我们待会儿去看看？”

Thai

“ทีมงานรายการไม่ให้เราไปที่คนพลุกพล่าน ฉันดูแผนที่ใกล้ๆ มีร้านDIYทำงานฝีมือ ยังไงเดี๋ยวเราไปดูกันไหม?”

Chinese

“好～”

Thai

“ได้~”

Chinese

“对了，你脚还疼不疼？”

Thai

“อ้อ แล้วเท้าเธอยังเจ็บอยู่ไหม?”

Chinese

“不疼了。”

Thai

“ไม่เจ็บแล้ว”

Chinese

“以后小心点啊，要不然走路都不方便。”

Thai

“ต่อไประวังหน่อยนะ ไม่งั้นเดินก็ลำบาก”

Chinese

“没关系，反正你会背我的。”

Thai

“ไม่เป็นไร ยังไงเธอก็แบกฉันได้”

Chinese

“你傻呀，我什么时候都可以背你，但是疼的人是你啊。”

Thai

“เธอโง่จัง ฉันแบกเธอได้ตลอด แต่คนที่เจ็บคือเธอนะ”

Chinese

姜柠扑闪着睫毛，突然追问道：“那你…会心疼吗？”

Thai

เจียงหนิงกระพริบตาถี่ๆ แล้วถามต่อทันที: “แล้วเธอ…เป็นห่วงฉันไหม?”

Chinese

陈知远笑道：“当然。”

Thai

เฉินจื้อหยวนยิ้มแล้วพูด: “แน่นอน”

Chinese

【一大早就秀恩爱是吧？】

Thai

【ตั้งแต่เช้าทำตัวหวานเย็นแบบนี้เลยเหรอ?】

Chinese

【还让不让人活了？】

Thai

【ยังให้คนอื่นอยู่ไหมเนี่ย?】

Chinese

【姜柠的胆子越来越大了。】

Thai

【เจียงหนิงใจกล้าขึ้นเรื่อยๆเลย】

Chinese

【把单身狗圈进来杀是吧？】

Thai

【จะกวาดคนโสดเข้ามาฆ่าเลยใช่ไหม?】

Chinese

【人人都骂陈狗，人人都想做陈狗。】

Thai

【ใครๆก็ด่าเฉินหมา ใครๆก็อยากเป็นเฉินหมา】

Chinese

【受不鸟了。】

Thai

【ทนไม่ไหวแล้ว】

Chinese

……

Thai

…