ตัวประหลาด
丑八怪แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
几场球打下来,王承泽气喘吁吁地坐在了旁边的长椅上。
ไทย
หลังจากเล่นบาสไปหลายรอบ หวังเฉิงเจ๋อก็นั่งหอบอยู่บนม้านั่งข้างสนาม
จีน
看到姜川只是额头上出了点汗,后背都没怎么湿,他灌了一口矿泉水后问道:“川,你到底咋练的,我裤衩子都湿了,你汗都没怎么出?”
ไทย
พอเห็นว่าเจียงชวนมีเหงื่อแค่ที่หน้าผาก หลังยังไม่ค่อยเปียก เขาก็กระหน่ำน้ำแร่หนึ่งอึกแล้วถามว่า "ชวน นายซ้อมยังไงวะ กางเกงในฉันเปียกหมดแล้ว แต่นายแทบไม่เหงื่อออกเลย"
จีน
“那是因为你虚。”
ไทย
"ก็เพราะมึงมันโทรมน่ะสิ"
จีน
刘谦也嘿嘿笑道:“我看也是。”
ไทย
หลิวเฉียนก็หัวเราะหึหึว่า "ฉันว่าก็ใช่"
จีน
王承泽一把搂住刘谦的脖子,冷笑道:“我要是虚的话,那你岂不是已经废了?”
ไทย
หวังเฉิงเจ๋อคว้าคอหลิวเฉียนไว้แล้วเย้ยหยันว่า "ถ้าฉันโทรม นายก็คงหมดสภาพไปแล้ว"
จีน
“开什么玩笑,有本事去厕所比比。”
ไทย
"พูดเล่นอะไร เก่งจริงไปห้องน้ำลองสู้กัน"
จีน
“走!”
ไทย
"ไป!"
จีน
王承泽拉着刘谦就要走,姜川看球场上人越来越多,直接运球往教室方向走了。
ไทย
หวังเฉิงเจ๋อกำลังจะลากหลิวเฉียนไป เจียงชวนเห็นสนามบาสคนเริ่มเยอะก็เลี้ยงบอลตรงไปทางห้องเรียน
จีน
刘谦也就嘴硬,王承泽真拉着他走,他立马就不愿意了。
ไทย
หลิวเฉียนก็แค่ปากแข็ง พอหวังเฉิงเจ๋อลากไปจริงๆ เขาก็ไม่ยอมทันที
จีน
操场上,短跑比赛也开始了,随着一声发令枪响,跑道两侧也立马响起了一阵阵‘加油’的声音。
ไทย
ที่สนามกีฬา การแข่งขันวิ่งระยะสั้นเริ่มขึ้นแล้ว พอสัญญาณปืนดัง เสียงเชียร์ 'สู้ๆ' ก็ดังขึ้นสองข้างทาง
จีน
两个人跟着姜川一起回到教室的时候,教室里面只有俞汐汐一个人在,其他人全被胡青春叫去,给参加比赛的同学喊加油去了。
ไทย
ตอนที่ทั้งสองคนกลับมาที่ห้องกับเจียงชวน ในห้องมีแค่ยวี่ซีซีคนเดียว ที่เหลือถูกหูชิงชุนเรียกไปเชียร์เพื่อนที่แข่ง
จีน
胡青春也喊了俞汐汐,但俞汐汐当时正被一道题给难住了,就以此为由,没有跟着一起去。
ไทย
หูชิงชุนก็เรียกยวี่ซีซีด้วย แต่ยวี่ซียังติดโจทย์ข้อหนึ่งอยู่ เลยอ้างเป็นข้ออ้างไม่ไปด้วย
จีน
“呵,大傻子还在做题呢?”
ไทย
"เฮอะ ไอ้โง่ยังทำโจทย์อยู่อีกเหรอ?"
จีน
听到熟悉的声音,俞汐汐只是手里的动作停了一下,连头都没抬。
ไทย
ได้ยินเสียงคุ้น ยวี่ซีซีแค่หยุดมือชั่วครู่ ไม่ได้เงยหน้าด้วยซ้ำ
จีน
姜川运球走到她旁边,刚准备抽两张纸巾擦汗,俞汐汐却眼疾手快地把纸巾给捂住了。
ไทย
เจียงชวนเลี้ยงบอลมาใกล้เธอ กำลังจะดึงทิชชูสองแผ่นเช็ดเหงื่อ แต่ยวี่ซีซีก็ปิดทิชชูไว้ได้ทัน
จีน
纸巾这玩意在学校属于是硬通货,男生很少带,但几乎每个女生的抽屉里都有一包。
ไทย
ทิชชูในโรงเรียนนี่เป็นของหายาก ผู้ชายไม่ค่อยพก แต่ผู้หญิงเกือบทุกคนมีซองหนึ่งในลิ้นชัก
จีน
“别小气啊。”
ไทย
"อย่าขี้เหนียวหน่อยเลย"
จีน
“纸巾可以给你,你们几个出去。”
ไทย
"ทิชชูให้ได้ แต่นายกับพวกออกไป"
จีน
“为什么?”
ไทย
"ทำไม?"
จีน
“吵到我了。”
ไทย
"รบกวนฉัน"
จีน
“教室又不是你一个人的。”
ไทย
"ห้องเรียนก็ไม่ใช่ของนายคนเดียว"
จีน
俞汐汐没说话,手仍然捂在纸巾上。
ไทย
ยวี่ซีซีไม่พูด มือยังคงปิดทิชชูไว้
จีน
姜川把手里的篮球扔给王承泽,然后在俞汐汐前面的位置上坐了下来:“俞汐汐,我们做个交易怎么样?”
ไทย
เจียงชวนโยนบาสเกตบอลให้หวังเฉิงเจ๋อ แล้วนั่งลงที่ข้างหน้ายวี่ซีซี "ยวี่ซีซี เรามาตกลงกันสักอย่างไหม"
จีน
俞汐汐眉头一皱:“什么交易?”
ไทย
ยวี่ซีซีขมวดคิ้ว "ตกลงอะไร?"
จีน
“我带你去个全校最安静的地方,你在那里学习不会受到任何人的打扰。”
ไทย
"ฉันพาไปที่ที่เงียบที่สุดในโรงเรียน นายเรียนที่นั่นไม่มีใครรบกวน"
จีน
“学校有这种地方?”
ไทย
"โรงเรียนมีที่แบบนั้นด้วย?"
จีน
“当然。”
ไทย
"แน่นอน"
จีน
俞汐汐显然是心动了,她追问道:“那我要做什么?”
ไทย
ยวี่ซีซีดูจะสนใจ เธอถามต่อ "แล้วฉันต้องทำอะไร?"
จีน
“明天和后天中午你请我吃个饭就行。”
ไทย
"พรุ่งนี้และมะรืนตอนเที่ยงนายเลี้ยงข้าวฉันสักมื้อก็พอ"
จีน
俞汐汐想了一会,很快说道:“我先去看看,万一……”
ไทย
ยวี่ซีซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบบอก "ขอไปดูก่อน เผื่อ…"
จีน
“跟我走。”
ไทย
"ตามฉันมา"
จีน
俞汐汐话还没有说完,姜川就站起身准备出去了。
ไทย
ยวี่ซียังพูดไม่ทันจบ เจียงชวนก็ยืนขึ้นเตรียมออกไป
จีน
俞汐汐只犹豫了两秒钟,就起身跟了上去。
ไทย
ยวี่ซีซีลังเลแค่สองวินาที ก็ลุกตามไป
จีน
刘谦还想跟着一起去呢,结果被王承泽给拉住了。
ไทย
หลิวเฉียนยังอยากตามไปด้วย แต่ถูกหวังเฉิงเจ๋อดึงไว้
จีน
“你拉我干嘛?”
ไทย
"ดึงฉันทำไม"
จีน
“你去做什么?”
ไทย
"นายจะไปทำอะไร"
จีน
“我跟他们一起去啊。”
ไทย
"ก็จะตามพวกเขาไป"
จีน
“煞笔吧你,你去凑什么热闹。”
ไทย
"โง่จริง นายไปวุ่นวายอะไรด้วย"
จีน
两人正争论的时候,刚刚去上厕所的摄像老师小占回到了教室,看到俞汐汐的座位空着的,他立马就瞪着眼睛问道:“她人呢?!”
ไทย
ตอนที่ทั้งสองกำลังเถียงกัน ช่างกล้องเสี่ยวจานที่เพิ่งไปเข้าห้องน้ำกลับมาที่ห้อง พอเห็นที่นั่งยวี่ซีซีว่าง ก็เบิกตาถามทันที "เธอไปไหน"
จีน
“你说谁?”
ไทย
"พูดถึงใคร"
จีน
“俞汐汐。”
ไทย
"ยวี่ซีซี"
จีน
“刚走。”
ไทย
"เพิ่งไป"
จีน
小占听到这话,立马跑了出去。
ไทย
เสี่ยวจานได้ยินก็วิ่งออกไปทันที
จีน
好在姜川和俞汐汐也才刚下楼,他很快就追上了。
ไทย
โชคดีที่เจียงชวนกับยวี่ซีซีเพิ่งลงจากอาคาร เขาก็ตามได้เร็ว
จีน
“你要带我去哪?”
ไทย
"จะพาฉันไปไหน"
จีน
“到了你就知道了。”
ไทย
"ไปถึงก็รู้"
จีน
姜川带着俞汐汐一路来到了学校的实验楼,这栋楼算是学校里最冷清的一栋楼,自从有了各种专业的教学软件后,很多化学、生物实验都能通过软件模拟出来,所以实验楼就被冷落了。
ไทย
เจียงชวนพายวี่ซีซีมาที่ตึกทดลองของโรงเรียน ตึกนี้เป็นตึกที่เงียบเหงาที่สุดในโรงเรียน ตั้งแต่มีซอฟต์แวร์การเรียนเฉพาะทางต่างๆ การทดลองเคมี ชีววิทยาหลายอย่างก็ทำผ่านซอฟต์แวร์ได้ เลยทำให้ตึกทดลองถูกทิ้งร้าง
จีน
走到一楼一间教室门口,姜川变魔术般拿出一个钥匙,插进锁眼里轻轻一拧,门就打开了。
ไทย
พอมาถึงหน้าห้องเรียนชั้นหนึ่ง เจียงชวนก็หยิบกุญแจออกมาอย่างกับนักมายากล เสียบเข้าไปในรูกุญแจแล้วบิดเบาๆ ประตูก็เปิด
จีน
“进去吧。”
ไทย
"เข้าไปสิ"
จีน
俞汐汐迈步走了进去,目光很快就被教室中间摆在一起的几张桌子吸引了视线。
ไทย
ยวี่ซีซีก้าวเข้าไป สายตาก็ถูกดึงดูดด้วยโต๊ะหลายตัวที่วางรวมกันกลางห้อง
จีน
姜川跟进去,看到小占也跟了上来,他直接把门关上,把人拦在了外面,然后走到俞汐汐旁边笑着说道:“楼上是实验教室,基本上没什么人来,这个教室原本是某个社团的基地,但社团解散后,教室就空了出来,现在是我的地盘。”
ไทย
เจียงชวนตามเข้าไป เห็นเสี่ยวจานตามมา ก็ปิดประตูทันที ขังไว้นอกห้อง แล้วเดินไปข้างยวี่ซีซียิ้ม "ข้างบนเป็นห้องทดลอง ไม่ค่อยมีคนมา ห้องนี้เดิมเป็นฐานทัพของชมรมหนึ่ง แต่พอชมรมยุบ ห้องก็ว่าง ตอนนี้เป็นอาณาเขตของฉัน"
จีน
“你哪来的钥匙?”
ไทย
"นายเอากุญแจมาจากไหน"
จีน
“我把锁砸了,换了把锁,现在这里只有我能进来。”
ไทย
"ฉันทุบกุญแจเก่าทิ้ง เปลี่ยนเป็นกุญแจใหม่ ตอนนี้มีแต่ฉันที่เข้าได้"
จีน
俞汐汐瞪大眼睛看着姜川,没想到他这么的大胆妄为,这种事都能干得出来。
ไทย
ยวี่ซีซีเบิกตากว้างมองเจียงชวน ไม่คิดว่าเขาจะกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้
จีน
这在俞汐汐看来,跟违法已经没什么区别了。
ไทย
ในสายตายวี่ซีซี นี่ไม่ต่างจากผิดกฎหมาย
จีน
“这种事要是被学校知道,你会被开除的吧?”
ไทย
"เรื่องแบบนี้ถ้าโรงเรียนรู้ นายจะถูกไล่ออกใช่ไหม"
จีน
“这个不需要你操心,万一被发现,你就说是我带你过来的,像你这种三好学生,只要不杀人放火,别说开除了,学校都不可能处分你。”
ไทย
"เรื่องนี้นายไม่ต้องห่วง ถ้าเกิดถูกจับได้ นายก็บอกว่าฉันพามา อย่างนายน่ะเป็นนักเรียนดีเด่น ตราบใดที่ไม่ฆ่าคนวางเพลิง อย่าว่าแต่ไล่ออกเลย โรงเรียนยังลงโทษนายไม่ได้ด้วยซ้ำ"
จีน
“可是……”
ไทย
"แต่…"
จีน
“咚咚~”
ไทย
"ก๊อก ก๊อก"
จีน
门口响起敲门声。
ไทย
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
จีน
俞汐汐顿时心一紧,还以为自己来得这么巧,这么快就被老师发现了。
ไทย
ยวี่ซีซีใจหายวาบ คิดว่ามาเจอเข้าพอดี โดนครูจับได้เร็วขนาดนี้
จีน
姜川过去把门打开,看着门口手里拿着pocket相机的小占,直接问道:“你有事?”
ไทย
เจียงชวนไปเปิดประตู มองเสี่ยวจานที่ถือกล้อง pocket อยู่ ถามตรงๆ "มีอะไร"
จีน
“我今天的工作还没结束。”
ไทย
"งานวันนี้ฉันยังไม่เสร็จ"
จีน
“我管你结没结束。”
ไทย
"ฉันไม่สน"
จีน
姜川说完,砰地一声就又把门给关上了,然后转身继续说道:“中午你在学校吃饭,回教室的话肯定会被他们吵到,你完全可以在这里学习,还有下午的自习课也可以过来,不用担心任何人打扰,你觉得怎么样?”
ไทย
เจียงชวนพูดจบ ก็ปิดประตูดังปัง แล้วหันมาพูดต่อ "ตอนเที่ยงนายกินข้าวที่โรงเรียน ถ้ากลับห้องก็ต้องโดนพวกนั้นรบกวน นายเรียนที่นี่ก็ได้ แล้วคาบเรียนอิสระตอนบ่ายก็มาได้ ไม่ต้องห่วงว่าใครจะมารบกวน นายว่าไง"
จีน
俞汐汐摊开小手:“钥匙给我。”
ไทย
ยวี่ซีซียื่นมือเล็กๆ "เอากุญแจมา"
จีน
姜川把钥匙递过去,刚要放到俞汐汐掌心,却立马又收了回来:“那明天中午……”
ไทย
เจียงชวนยื่นกุญแจไป กำลังจะวางบนมือยวี่ซีซี แต่ก็หดกลับทันที "แล้วพรุ่งนี้เที่ยง…"
จีน
“我请。”
ไทย
"ฉันเลี้ยง"
จีน
“成交!”
ไทย
"ตกลง!"
จีน
姜川把钥匙递给俞汐汐后,后者很快又把门打开了。
ไทย
หลังจากเจียงชวนยื่นกุญแจให้ยวี่ซีซี เธอก็เปิดประตูอีกครั้ง
จีน
回教室的路上,俞汐汐又主动问道:“现在是不是只有我才能进那间教室。”
ไทย
ระหว่างทางกลับห้อง ยวี่ซีซีถามอีก "ที่นี้มีแต่ฉันใช่ไหมที่เข้าห้องนั้นได้"
จีน
“你傻啊,买一把锁自带三把钥匙。”
ไทย
"นายโง่หรือไง ซื้อกุญแจหนึ่งอันมันแถมสามดอก"
จีน
“那你也能过去?”
ไทย
"งั้นนายก็เข้าได้?"
จีน
“废话。”
ไทย
"ไร้สาระ"
จีน
“那我不干,钥匙还你。”
ไทย
"งั้นฉันไม่เอา คืนกุญแจ"
จีน
“做生意有你这么做的吗?上一秒答应了,下一秒就反悔?”
ไทย
"ทำธุรกิจมีแบบนี้ด้วยเหรอ เมื่อกี้ตกลง ปัดนี้กลับคำ"
จีน
俞汐汐气呼呼道:“那是你没说清楚,除非我去的时候,你就不去。”
ไทย
ยวี่ซีซีโกรธ "ก็เพราะนายไม่บอกให้ชัด เว้นแต่ว่าตอนฉันไป นายไม่ไป"
จีน
“行。”
ไทย
"ได้"
จีน
“我能相信你吗?”
ไทย
"ฉันเชื่อนายได้ไหม"
จีน
“你别逼我骂人。”
ไทย
“อย่าบังคับให้ฉันต้องด่านาย”
จีน
“明天中午你要吃什么?”
ไทย
“พรุ่งนี้เที่ยงนายอยากกินอะไร”
จีน
“放心,不宰你,一荤两素就行。”
ไทย
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เอาเปรียบ แค่เนื้ออย่างหนึ่ง ผักสองอย่างก็พอ”
จีน
“这还差不多。”
ไทย
“ก็ยังพอไหว”
จีน
“外加一瓶可乐。”
ไทย
“แถมน้ำอัดลมอีกหนึ่งขวด”
จีน
“不行,最多一瓶矿泉水。”
ไทย
“ไม่ได้ อย่างมากก็แค่น้ำเปล่าหนึ่งขวด”
จีน
“拍摄纪录片他们说好给你多少钱?”
ไทย
“ถ่ายสารคดีเขาตกลงจะให้เงินนายเท่าไหร่”
จีน
“你问这个干嘛?”
ไทย
“นายถามทำไม”
จีน
“好奇。”
ไทย
“ก็แค่อยากรู้”
จีน
“不告诉你……你是怎么认识杨妙婉的?”
ไทย
“ไม่บอกหรอก…แล้วนายรู้จักหยางเหมี่ยวหวานได้ยังไง”
จีน
“我什么时候说过我认识她了。”
ไทย
“ฉันบอกเมื่อไหร่ว่าฉันรู้จักเธอ”
จีน
“她说她是你朋友啊。”
ไทย
“เธอบอกว่าเธอเป็นเพื่อนนาย”
จีน
“放屁。”
ไทย
“ไร้สาระ”
จีน
“你能不能别老是说脏话,你们不是朋友,中午为什么坐一起吃饭?”
ไทย
“นายเลิกพูดจาหยาบคายได้ไหม ก็บอกว่าไม่ใช่เพื่อนกัน แล้วทำไมตอนเที่ยงถึงนั่งกินข้าวด้วยกัน”
จีน
“她……”
ไทย
“เธอ…”
จีน
“哦,我知道了,她喜欢你那个叫王承泽的朋友。”
ไทย
“อ้อ ฉันรู้แล้ว เธอชอบเพื่อนนายที่ชื่อหวังเฉิงเจ๋อ”
จีน
姜川双手插兜:“说不定是喜欢我。”
ไทย
เจียงชวนเอามือล้วงกระเป๋า: “หรืออาจจะชอบฉันก็ได้”
จีน
俞汐汐上下打量了一下姜川,虽然没说话,但眼神充满了嫌弃。
ไทย
ยวี่ซีซีมองเจียงชวนตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้ไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ
จีน
“你这眼神是什么意思?”
ไทย
“สายตาแบบนั้นหมายความว่าไง”
จีน
“没什么意思。”
ไทย
“ก็ไม่ได้หมายความว่าอะไร”
จีน
“你给我把话说清楚,我长得很丑吗?”
ไทย
“นายพูดให้ชัดเลย ฉันหน้าตาขี้เหร่มากเหรอ”
จีน
“你有没有听过蒋家义唱得一首歌?”
ไทย
“นายเคยได้ยินเพลงที่เจี่ยงเจียอี้ร้องไหม”
จีน
“哪首?”
ไทย
“เพลงไหน”
จีน
“丑八怪咿呀咿呀~~~”
ไทย
“ตัวประหลาด อี๊ยะ อี๊ยะ ~~~”
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน