ให้เจ้าหนูจับมือครั้งสุดท้าย

Chinese

某个胡同小院里。

Thai

ในลานเล็กๆ ของตรอกแห่งหนึ่ง

Chinese

八十多岁的王家老太太正虔诚地跪在佛龛前，嘴里念念有词一番后，将手里一对月芽儿形状的木头抛向空中……

Thai

คุณยายตระกูลหวังวัยเกินแปดสิบกำลังคุกเข่าอย่างศรัทธาหน้าตู้พระ พึมพำอะไรบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง แล้วโยนไม้รูปพระจันทร์เสี้ยวคู่หนึ่งที่ถือไว้ขึ้นไปในอากาศ…

Chinese

这个行为在不同的地方有不同的叫法，有的叫‘打卦’、有的叫‘掷杯’，也叫‘掷碑’或‘掷珓’。

Thai

การกระทำนี้มีชื่อเรียกต่างกันไปตามท้องถิ่น บางที่เรียกว่า ‘ต๋ากว่า’ บางที่เรียกว่า ‘จื้อเปย์’ หรือ ‘จื้อเปย์’ หรือ ‘จื้อเจี่ยว’

Chinese

方法很简单，那就是在心中想一个问题来问神，根据不同的卦象来判断结果。

Thai

วิธีง่ายมาก คือให้คิดคำถามในใจเพื่อถามเทพเจ้า แล้วดูผลจากลักษณะของไม้ที่ตก

Chinese

一平一凸，即一阴一阳，为吉。

Thai

ด้านหนึ่งแบน ด้านหนึ่งนูน คือ หยินหนึ่งหยางหนึ่ง เป็นมงคล

Chinese

两平，即双阴，为中。

Thai

สองด้านแบน คือ หยินคู่ เป็นกลาง

Chinese

两凸，即双阳，为凶。

Thai

สองด้านนูน คือ หยางคู่ เป็นอัปมงคล

Chinese

沿海一带也把这三种卦象叫做圣杯、笑杯和阴杯。

Thai

แถบชายฝั่งเรียกผลทั้งสามนี้ว่า เซิงเปย์ เสี่ยวเปย์ และ อินเปย์

Chinese

家里每逢一些大事，老太太都会用这样的方式来询问神明，在信奉科技的时代，很多人把这称为封建迷信，但对于老太太来说，通过这个方法得到的结果却非常准。

Thai

ทุกครั้งที่มีเรื่องสำคัญในครอบครัว คุณยายจะใช้วิธีนี้ถามเทพเจ้า ในยุคที่เชื่อถือวิทยาศาสตร์ หลายคนเรียกสิ่งนี้ว่าไสยศาสตร์ แต่สำหรับคุณยายแล้ว ผลที่ได้จากวิธีนี้แม่นยำมาก

Chinese

她今天问的问题跟婚姻有关。

Thai

คำถามที่เธอถามวันนี้เกี่ยวข้องกับการแต่งงาน

Chinese

占具落地，她缓缓睁开双眼，看到地上的结果后，她伸手将占具拾起，放回了固定的位置。

Thai

อุปกรณ์พยากรณ์ตกลงพื้น เธอค่อยๆ ลืมตา เมื่อเห็นผลบนพื้นแล้ว เธอยื่นมือหยิบอุปกรณ์ขึ้นมา วางกลับไปยังตำแหน่งที่กำหนด

Chinese

然后起身回到客厅，端起一碗饭，一边喂给坐在椅子上的老伴吃，一边笑道：“问过了，柠丫头的事能成，八字也合适，从手机里的照片来看，两人也有夫妻相，瑶瑶比我们的命好啊，五十岁就有机会抱外孙了。”

Thai

แล้วลุกขึ้นกลับไปที่ห้องนั่งเล่น ยกชามข้าวขึ้นมา ป้อนข้าวให้สามีที่นั่งบนเก้าอี้ พร้อมหัวเราะพูดว่า “ถามแล้ว เรื่องของหนิงน้อยสำเร็จ 八字ก็เหมาะสม ดูจากรูปในโทรศัพท์ ทั้งคู่ก็มีใบหน้าเป็นคู่สามีภรรยา เหยาเหยาโชคดีกว่าเรา อายุห้าสิบก็มีโอกาสอุ้มหลานแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“待会儿我得打个电话给小辉和小越，让他们晚上早点过来，老大老二是指望不上了，他俩一个比一个忙，我们生的两个儿子啊，算是上交给国家了。”

Thai

“เดี๋ยวฉันต้องโทรหาเสี่ยวฮุยกับเสี่ยวเยว่ ให้พวกเขามาเร็วหน่อยตอนเย็น พี่คนโตคนรองคงไม่ไหวแล้ว สองคนนั้นก็ยุ่งกันคนละทาง ลูกชายสองคนที่เราให้กำเนิดนี่ ถือว่าอุทิศให้ประเทศชาติแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

看到老伴流了口水出来，老太太轻叹一口气，从兜里拿出手帕轻轻擦拭干净。

Thai

เห็นสามีน้ำลายไหลออกมา คุณยายถอนหายใจเบาๆ หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋า แล้วเช็ดให้สะอาดอย่างนุ่มนวล

Chinese

“你说你，得个什么病不好，非得个老年痴呆，这下好了，逞了半辈子能耐，到老全还回去了，丢人喏。”

Thai

“พูดถึงแกนะ ป่วยเป็นอะไรไม่ป่วย กลับมาเป็นอัลไซเมอร์ ดีล่ะสิ เคยเก่งครึ่งชีวิต พอแก่ก็ส่งคืนหมด หน้าอายจริงๆ”

Chinese

“瑶瑶，瑶瑶。”

Thai

“เหยาเหยา เหยาเหยา”

Chinese

“瑶瑶晚上就过来了。”

Thai

“เหยาเหยาจะมาเย็นนี้”

Chinese

“瑶瑶～”王老爷子双眼无神地重复念着王瑶的乳名。

Thai

“เหยาเหยา～” คุณปู่หวังตาเบลอพูดซ้ำชื่อเล่นของหวังเหยา

Chinese

“听话，先把饭吃完。”

Thai

“เชื่อฟังนะ กินข้าวให้หมดก่อน”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

晚上要去见王家两位老人，陈知远不敢耽搁时间，在家里吃完午饭后，就急匆匆地带着陈小晚往学校去了。

Thai

ตอนเย็นต้องไปพบคุณตาคุณยายของตระกูลหวัง เฉินจื้อหยวนไม่กล้าชักช้า กินข้าวกลางวันที่บ้านเสร็จแล้ว ก็รีบพาเฉินเสี่ยวหวานไปโรงเรียนอย่างเร่งรีบ

Chinese

陈小晚坐在副驾驶，很好奇问道：“哥哥，姜柠姐姐怎么能看上你啊？”

Thai

เฉินเสี่ยวหวานนั่งที่เบาะหน้า ถามอย่างสงสัย “พี่คะ ทำไมพี่สาวเจียงหนิงถึงชอบพี่ได้ล่ะ”

Chinese

“你这话什么意思？”

Thai

“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”

Chinese

“人家家里条件这么好，你这么穷，一点都不门当户对，你就像是电视剧里吃软饭的。”

Thai

“ครอบครัวเขาฐานะดีขนาดนี้ พี่จนขนาดนี้ ไม่เท่าเทียมกันเลย พี่เหมือนพระเอกที่กินข้าวอ่อนในซีรีส์”

Chinese

陈知远揪住陈小晚的耳朵：“你胆子肥了，敢说我吃软饭了。”

Thai

เฉินจื้อหยวนดึงหูเฉินเสี่ยวหวาน “เธอกล้าดียังไง กล้าพูดว่าพี่กินข้าวอ่อน”

Chinese

“本来就是嘛。”

Thai

“ก็จริงนี่นา”

Chinese

“那我乐意吃软饭，你管得着吗？”

Thai

“แล้วพี่ก็เต็มใจกินข้าวอ่อน เธอจะยุ่งอะไร”

Chinese

“啧啧。”

Thai

“จิจิ”

Chinese

陈知远嘴角上扬道：“其实参加《心动小岛》前，我都不相信这个世界上有真正的爱情，但有时候就是这么神奇，你失去了一样重要的东西，老天就会重新给你一样重要的东西。”

Thai

เฉินจื้อหยวนยิ้มมุมปาก “จริงๆ ก่อนเข้าร่วม 《เกาะแห่งหัวใจ》 ฉันไม่เชื่อว่าในโลกนี้มีความรักแท้ แต่บางทีก็มหัศจรรย์แบบนี้ เมื่อเธอสูญเสียสิ่งสำคัญ สวรรค์ก็จะมอบสิ่งสำคัญอีกอย่างให้เธอ”

Chinese

“哥哥，你现在说话怎么神神叨叨的。”

Thai

“พี่คะ ตอนนี้พี่พูดจาแปลกๆ แล้วนะ”

Chinese

“闭嘴……你到学校跟室友处好关系，但是也不用刻意巴结她们，能考上你这个学校的，素质应该差不到哪去，合群一点就行了，然后有事及时跟家里说，不好意思跟爸妈说，就跟我说，你可是我一把屎一把尿拉扯大的。”

Thai

“หุบปาก… เธอไปโรงเรียนก็สร้างความสัมพันธ์ดีๆ กับเพื่อนร่วมห้อง แต่อย่าไปประจบพวกเธอมาก คนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยเธอได้ คุณภาพน่าจะไม่แย่ แค่เข้ากับคนอื่นได้ก็พอ แล้วมีอะไรก็บอกบ้าน ถ้าไม่กล้าบอกพ่อแม่ ก็บอกพี่ เธอเป็นคนที่พี่ป้อนข้าวป้อนน้ำเลี้ยงมาจนโต”

Chinese

“你乱说。”

Thai

“พี่พูดไร้สาระ”

Chinese

“我可没少给你换尿布。”

Thai

“พี่ก็เปลี่ยนผ้าอ้อมให้เธอไม่น้อยนะ”

Chinese

“啊！你不要再说了！”

Thai

“อ่า! พี่อย่าพูดอีกเลย!”

Chinese

赶上开学季，路上确实有点堵，好在下午三点的时候，陈知远还是开车来到了人大校门口。

Thai

ตรงกับช่วงเปิดเทอม ถนนก็ติดจริงๆ โชคดีที่ตอนบ่ายสามโมง เฉินจื้อหยวนก็ขับรถมาถึงหน้ามหาวิทยาลัยประชาชน

Chinese

看到学校里面挂着横幅，路上都是人，怕被认出来的陈知远刻意戴上了一个墨镜。

Thai

เห็นภายในโรงเรียนมีป้ายแขวน ถนนมีแต่คน เฉินจื้อหยวนกลัวถูกจำได้จึงใส่แว่นกันแดด

Chinese

虽然戴墨镜有装逼的嫌疑，但这么热的天，戴口罩的话会显得更奇怪。

Thai

แม้ใส่แว่นกันแดดจะดูเสแสร้ง แต่อากาศร้อนแบบนี้ ถ้าใส่หน้ากากจะดูแปลกกว่า

Chinese

兄妹俩走进学校，原本守在校门口准备给小学妹搬行李的学长们，看到陈小晚身边跟着陈知远，也都没敢过来。

Thai

พี่น้องสองคนเดินเข้าไปในโรงเรียน รุ่นพี่ที่ยืนเฝ้าประตูโรงเรียนเตรียมช่วยน้องใหม่ยกกระเป๋า เมื่อเห็นเฉินเสี่ยวหวานมีเฉินจื้อหยวนเดินอยู่ด้วย ก็ไม่กล้าเข้าใกล้

Chinese

陈知远询问报到地址后，就开始领着陈小晚办起了手续。

Thai

เฉินจื้อหยวนถามที่อยู่รายงานตัวก่อน แล้วก็เริ่มพาเฉินเสี่ยวหวานไปทำเอกสาร

Chinese

二十分钟后，两人就一起走到了宿舍楼下。

Thai

ยี่สิบนาทีต่อมา ทั้งสองก็เดินมาถึงตึกหอพัก

Chinese

“你宿舍在三楼，你一个人能上去吗？”

Thai

“หอเธออยู่ชั้นสาม เธอขึ้นไปคนเดียวไหวไหม”

Chinese

“不能～”

Thai

“ไม่ไหว～”

Chinese

陈知远看到有不少家长从宿舍里走出来，就帮忙拎着行李箱走了进去，好在开学第一天，宿管也不会管这事。

Thai

เฉินจื้อหยวนเห็นมีผู้ปกครองหลายคนเดินออกมาจากหอพัก ก็ช่วยถือกระเป๋าเดินเข้าไป โชคดีที่วันแรกเปิดเทอม ฝ่ายหอพักก็ไม่ว่าอะไร

Chinese

306的宿舍门是敞开的，陈知远怕里面有人不方便，故意跟在了后面。

Thai

ประตูห้อง 306 เปิดอยู่ เฉินจื้อหยวนกลัวว่าข้างในจะมีคนไม่สะดวก จึงเดินตามหลังไป

Chinese

见陈小晚直接走了进去，陈知远才跟了上去。

Thai

พอเห็นเฉินเสี่ยวหวานเดินเข้าไปตรงๆ เฉินจื้อหยวนจึงตามเข้าไป

Chinese

宿舍里已经有两个室友了，这会儿正在一起搞卫生，陈知远把行李箱放进去后，就对陈小晚说道：“那你有事跟我打电话，我先走了。”

Thai

ในหอพักมีเพื่อนร่วมห้องสองคนแล้ว ตอนนี้กำลังทำความสะอาดกันอยู่ เฉินจื้อหยวนวางกระเป๋าเดินทางเข้าไปแล้ว ก็พูดกับเฉินเสี่ยวหวานว่า “ถ้ามีอะไรก็โทรหาพี่นะ พี่ไปก่อน”

Chinese

陈小晚乖巧点头，“嗯”了一声。

Thai

เฉินเสี่ยวหวานพยักหน้าอย่างว่าง่าย “อืม” หนึ่งครั้ง

Chinese

陈知远走到宿舍门口，拿出手机拍了一张陈小晚在宿舍里的照片，然后直接发到了家庭群里。

Thai

เฉินจื้อหยวนเดินไปที่ประตูหอ หยิบมือถือถ่ายรูปเฉินเสี่ยวหวานในหอพัก แล้วส่งไปในกลุ่มครอบครัวทันที

Chinese

陈知远：“已经把小晚安全送到学校了。”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “ส่งเสี่ยวหวานถึงโรงเรียนปลอดภัยแล้ว”

Chinese

王淑梅：“好。”

Thai

หวังชูเหม่ย: “ดี”

Chinese

陈知远前脚刚走，陈小晚就跟两个室友做了一个简单的自我介绍，互相知道名字后，其中一个室友很好奇地问道：“小晚，刚才那个人是你哥哥吗？”

Thai

เฉินจื้อหยวนเพิ่งเดินออกไป เฉินเสี่ยวหวานก็แนะนำตัวสั้นๆ กับเพื่อนร่วมห้องสองคน เมื่อรู้จักชื่อกันแล้ว เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งถามอย่างสงสัย “เสี่ยวหวาน คนเมื่อกี้เป็นพี่ชายเธอเหรอ”

Chinese

“对啊。”

Thai

“ใช่แล้ว”

Chinese

“你哥哥好帅啊。”

Thai

“พี่ชายเธอหล่อมากเลยนะ”

Chinese

另一个室友也附和道：“我怎么觉得你哥哥有点眼熟呢。”

Thai

เพื่อนร่วมห้องอีกคนก็พูดเสริม “ฉันรู้สึกว่าพี่ชายเธอดูคุ้นๆ นะ”

Chinese

“哪有。”

Thai

“ไม่มีหรอก”

Chinese

陈小晚赶紧解释：“他就是大众脸而已。”

Thai

เฉินเสี่ยวหวานรีบอธิบาย “เขาก็แค่หน้าตาธรรมดา”

Chinese

“哈哈，哪有这么帅的大众脸。”

Thai

“ฮ่าๆ หน้าธรรมดาแบบนี้มันมีที่ไหนกัน”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

姜景明下班后，就第一时间回了家。

Thai

เจียงจิ่งหมิงหลังเลิกงาน ก็กลับบ้านทันที

Chinese

今天要带那头猪去老丈人家，姜景明其实还挺兴奋的。

Thai

วันนี้ต้องพาหมูตัวนั้นไปบ้านพ่อตา เจียงจิ่งหมิงจริงๆ ก็ตื่นเต้นไม่น้อย

Chinese

虽然前几天平白无故地挨了一通骂，但转念一想，这是件好事啊。

Thai

ถึงแม้เมื่อสองสามวันก่อนโดนด่าโดยไม่มีสาเหตุ แต่เมื่อคิดกลับ ก็เป็นเรื่องดีนี่

Chinese

当年自己去王家，都那么不受待见。

Thai

ตอนนั้นที่ตัวเองไปบ้านหวัง ก็ไม่ได้รับการต้อนรับที่ดี

Chinese

这头猪，长相、背景、工作都不如当年的我，而自己闺女又是两个老人最疼爱的。

Thai

หมูตัวนี้ หน้าตา ฐานะ งาน ก็ไม่ดีเท่าตัวเองตอนนั้น ส่วนลูกสาวตัวเองก็เป็นที่รักที่สุดของสองเฒ่า

Chinese

他们肯定不会同意这头猪和自己闺女在一起的。

Thai

พวกเขาต้องไม่ยอมให้หมูตัวนี้อยู่กับลูกสาวตัวเองแน่

Chinese

两位大舅哥虽然身居要位，但只要回了家，家里什么事都是老太太说了算。

Thai

พี่ชายสองคนแม้จะดำรงตำแหน่งสำคัญ แต่พอถึงบ้านแล้ว เรื่องทุกอย่างก็เป็นคุณยายที่ตัดสินใจ

Chinese

只要老太太不同意，那王瑶也肯定没辙。

Thai

ถ้าคุณยายไม่เห็นด้วย หวังเหยาก็คงไม่มีทาง

Chinese

一想到这，姜景明就有点高兴。

Thai

พอคิดถึงตรงนี้ เจียงจิ่งหมิงก็รู้สึกดีใจ

Chinese

终于有人站在我这一边了。

Thai

ในที่สุดก็มีคนเข้าข้างฉันสักที

Chinese

终于有人要反对这头猪跟我女儿在一起了！

Thai

ในที่สุดก็มีคนจะคัดค้านหมูตัวนี้ที่อยู่กับลูกสาวฉัน!

Chinese

所以，当陈知远开车回到姜家的时候，姜景明一改往日的刻薄表现，主动问了一些跟陈小晚有关的事情，比如你妹妹在人大报了哪个专业，以后想考公吗……

Thai

ดังนั้น เมื่อเฉินจื้อหยวนขับรถกลับมาที่บ้านตระกูลเจียง เจียงจิ่งหมิงก็เปลี่ยนไปจากเดิมที่เคยพูดจาเสียดสี กลับถามถึงเรื่องของเฉินเสี่ยวหวานอย่างกระตือรือร้น เช่น “น้องสาวเธอลงทะเบียนเรียนคณะอะไรที่มหาวิทยาลัยประชาชน อนาคตคิดจะสอบข้าราชการไหม…”

Chinese

陈知远还挺纳闷的，老丈人这是咋了？

Thai

เฉินจื้อหยวนรู้สึกสงสัยมาก พ่อตาเป็นอะไรไป?

Chinese

脑子被驴踢了？

Thai

สมองถูกลาเตะหรือไง?

Chinese

今天怎么怪怪的。

Thai

วันนี้ทำตัวแปลกๆ จัง

Chinese

王瑶心知肚明，姜景明是觉得自己爸妈肯定看不上陈知远，毕竟以女婿的身份去家里时，就很不受待见，所以这会儿问陈小晚的事，是想提前想好怎么弥补陈知远，人大是公务员的摇篮，姜景明认识很多人大的院长和教授。

Thai

หวังเหยารู้ดีว่า เจียงจิ่งหมิงคิดว่าพ่อแม่ของตนต้องไม่ชอบเฉินจื้อหยวนแน่ เพราะตอนที่ไปบ้านในฐานะลูกเขยก็ไม่ค่อยได้รับการต้อนรับเท่าไหร่ ดังนั้นตอนนี้ที่ถามเรื่องเฉินเสี่ยวหวาน ก็เพื่อจะคิดไว้ก่อนว่าจะชดเชยให้เฉินจื้อหยวนอย่างไร มหาวิทยาลัยประชาชนเป็นแหล่งรวมข้าราชการ เจียงจิ่งหมิงรู้จักคณบดีและอาจารย์หลายคนที่นั่น

Chinese

“清越刚才就跟我打电话了，我们出发吧。”

Thai

“ชิงเยว่เพิ่งโทรหาฉัน เราไปกันเถอะ”

Chinese

“丫头，我们走了。”

Thai

“หนู เราไปกันก่อนนะ”

Chinese

“来了。”

Thai

“มาแล้วค่า”

Chinese

四个人走进电梯，姜柠自然而然地牵住了陈知远的手，姜景明出乎意料地没有去管，心想：就让你小子最后再牵一次吧。

Thai

ทั้งสี่คนเดินเข้าไปในลิฟต์ เจียงหนิงจับมือเฉินจื้อหยวนอย่างเป็นธรรมชาติ เจียงจิ่งหมิงกลับไม่ว่าอะไรอย่างน่าประหลาด คิดในใจว่า ‘ให้แกได้จับมือเป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน’

Chinese

……

Thai