ถึงเวลาเร่งให้เขาทั้งสองมีลูกแล้ว

Chinese

陈知远和姜柠不在家，家里一下子冷清了很多。

Thai

เมื่อเฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงไม่อยู่บ้าน บ้านก็เงียบเหงาลงมาก

Chinese

王瑶坐在沙发上，一边择着芹菜叶一边说道：“那丫头脸皮薄、胆子又小、还不会说话，也不知道小陈的父母会不会喜欢她。”

Thai

หวังเหยานั่งบนโซฟา พลางเด็ดใบผักคื่นช่ายไปด้วย พูดว่า “หนิงน้อยหน้าบาง ใจกล้าน้อย พูดไม่เป็น แล้วยังไม่รู้ว่าพ่อแม่ของเสี่ยวเฉินจะชอบเธอหรือเปล่า”

Chinese

“你别瞎操心了，小陈性格这么好，他父母又能差到哪里去？”

Thai

“อย่าไปกังวลมากเลย เสี่ยวเฉินมีนิสัยดีขนาดนี้ พ่อแม่ของเขาจะแย่ไปไหนได้?”

Chinese

“也是。”

Thai

“ก็ใช่”

Chinese

王瑶把择好的芹菜放在篮子里，嘴角露出了几分笑意：“看来家里还是要人多哈，要不然怪冷清的。”

Thai

หวังเหยาเอาผักคื่นช่ายที่เด็ดแล้วใส่ในตะกร้า มุมปากเผยรอยยิ้ม “ดูท่าบ้านเราก็ต้องมีคนเยอะๆ หน่อยนะ ไม่งั้นก็เงียบเหงาแปลกๆ”

Chinese

“以前是想生不能生，现在是能生不想生，等他俩把婚订了，你这个当妈的，就可以催他俩生娃了。”

Thai

“เมื่อก่อนอยากมีลูกก็มีไม่ได้ ตอนนี้มีได้ก็ไม่อยากมี รอให้สองคนนั้นหมั้นกัน เธอซึ่งเป็นแม่ก็สามารถเร่งให้เขามีลูกได้แล้ว”

Chinese

“这…太快了吧？”

Thai

“นี่…มันเร็วเกินไปไหม?”

Chinese

“快什么快，你和那个书呆子结婚两年才有了柠丫头，24、5岁正好是生孩子的黄金时期，不要拖。”

Thai

“เร็วอะไร กับหนอนหนังสือคนนั้นเธอแต่งงานกันสองปีถึงมีหนิงน้อย อายุ 24-25 ปีพอดีเป็นช่วงทองของการมีลูก อย่าผัดผ่อน”

Chinese

老娘都发了话，王瑶自然也没什么意见。

Thai

เมื่อคุณยายพูดออกมาแล้ว หวังเหยาก็ไม่มีข้อขัดแย้งอะไรแน่นอน

Chinese

她觉得这样也挺好，如果三十岁生孩子的话，等孩子长大，自己都老了。

Thai

เธอคิดว่าอย่างนี้ก็ดี ถ้าอายุสามสิบถึงมีลูก พอลูกโตขึ้น ตัวเองก็แก่แล้ว

Chinese

不过老太太也有私心。

Thai

อย่างไรก็ตามคุณยายก็มีความคิดส่วนตัว

Chinese

虽然现在的医疗条件好，但老爷子这个年纪，年轻时又留下了过暗伤，现在是活一年算一年。

Thai

ถึงแม้การแพทย์ในปัจจุบันจะดี แต่อายุของคุณตาขนาดนี้ สมัยหนุ่มก็มีบาดแผลภายใน ตอนนี้อายุก็อยู่วันต่อวัน

Chinese

这个年纪了，就盼着小辈们能开枝散叶。

Thai

อายุขนาดนี้ ก็หวังให้รุ่นหลานได้สืบสกุล

Chinese

要是小孩生的早，老爷子还能抱上。

Thai

ถ้ามีลูกเร็ว คุณตายังจะได้อุ้ม

Chinese

“那下个月见完面，把那丫头留在这？”

Thai

“พอเดือนหน้าเจอกันแล้ว ให้หนิงน้อยอยู่ที่นี่เลย?”

Chinese

“她是大人了，你让她自己拿主意。”

Thai

“เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว ให้เธอตัดสินใจเอง”

Chinese

“妈，今天中午除了芹菜炒肉，还炒个什么啊？”

Thai

“แม่ วันเที่ยงนอกจากผัดคื่นช่ายหมูแล้ว ยังจะผัดอะไรอีก?”

Chinese

“包菜。”

Thai

“กะหล่ำปลี”

Chinese

“还有呢？”

Thai

“แล้วมีอะไรอีก?”

Chinese

老太太干净利落道：“没了，就这两个菜，想吃别的，自己动手。”

Thai

คุณยายพูดอย่างกระชับ “ไม่มีแล้ว แค่สองอย่างนี้ อยากกินอย่างอื่นก็ทำเอง”

Chinese

“好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

想到院子里肉肉和豆豆早上都还没喂，王瑶择完芹菜后，很快起身拿着姜柠在网上买的狗粮，走到外面喂起了两条小狗。

Thai

พอคิดถึงโร่วโร่วกับโต่วโต่วที่สนามที่ยังไม่ได้ให้อาหารตอนเช้า หวังเหยาหลังจากเด็ดผักคื่นช่ายเสร็จ ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เอาอาหารหมาเจียงหนิงซื้อจากเน็ต เดินออกไปให้อาหารหมาน้อยสองตัว

Chinese

……

Thai

…

Chinese

老王本来是想留儿子和准儿媳妇在家过夜的，但听陈知远说家里还有两个老人，为了以防万一，还是回去比较好。

Thai

คุณหวังเดิมทีอยากให้ลูกชายและลูกสะใภ้ค้างคืนที่บ้าน แต่พอได้ยินเฉินจื้อหยวนว่าที่บ้านยังมีผู้สูงอายุสองคน เพื่อความปลอดภัย กลับไปดีกว่า

Chinese

老陈一想到老爷子的身份，赶紧点头说道：“对对对，还是让他们回去吧，反正离得近。”

Thai

คุณเฉินพอคิดถึงฐานะของคุณตา ก็รีบพยักหน้าพูด “ใช่ๆ ใช่แล้ว ให้พวกเขากลับไปเถอะ เพราะว่าอยู่ใกล้กัน”

Chinese

“小远，冰箱里有两罐醪糟，你带过去。”

Thai

“เสี่ยวหย่วน ในตู้เย็นมีเหล้าข้าวหมักสองกระป๋อง เธอเอาไป”

Chinese

“好。”

Thai

“ครับ”

Chinese

老王很快又走进房间，从柜子里翻出了五双自己一针一线做好的棉布鞋，也一起拿给了陈知远。

Thai

คุณหวังรีบเดินเข้าไปในห้องอีกครั้ง หยิบรองเท้าผ้าฝ้ายห้าคู่ที่เธอเย็บด้วยมือตัวเองออกจากตู้ เอามาให้เฉินจื้อหยวนด้วย

Chinese

反正每次回家，陈知远总得从家里带点东西走。

Thai

ยังไงก็ตามทุกครั้งที่กลับบ้าน เฉินจื้อหยวนก็ต้องเอาของจากบ้านไปบ้าง

Chinese

陈知远放进车里后，就趁着天还没黑，开车回到了小院。

Thai

เฉินจื้อหยวนเอาใส่รถแล้ว ก็ขับรถกลับไปที่บ้านเล็ก ก่อนฟ้ามืด

Chinese

两人刚从车里下来，就听到院子里两只小狗在嗷嗷叫，把门一推开，肉肉和豆豆就甩着尾巴跑了过来，在脚边跑来跑去。

Thai

ทั้งสองคนเพิ่งลงจากรถ ก็ได้ยินเสียงหมาตัวน้อยสองตัวร้องโหยหวนในสนาม พอเปิดประตู โร่วโร่วกับโต่วโต่วก็กระดิกหางวิ่งมา วิ่งไปวิ่งมารอบเท้า

Chinese

“回来了？”

Thai

“กลับมาแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

王瑶从鞋架上拿了两双拖鞋放在了地上，陈知远进屋后，就把手里的袋子递给了她：“妈，这是我妈自己做的棉拖鞋，你试试大小合不合适。”

Thai

หวังเหยาหยิบรองเท้าแตะสองคู่จากชั้นวางรองเท้าวางบนพื้น พอเฉินจื้อหยวนเข้าบ้าน ก็ยื่นถุงในมือให้เธอ “แม่ครับ นี่รองเท้าผ้าฝ้ายที่แม่ผมทำเอง ลองใส่ดูว่าขนาดพอดีไหม”

Chinese

“你妈自己做的？”

Thai

“แม่เธอทำเองเหรอ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

王瑶很快拿到了沙发上，从袋子里先拿出一双递给了老太太，自己也拿出一双看了起来。

Thai

หวังเหยารีบเอาไปที่โซฟา หยิบออกมาคู่หนึ่งส่งให้คุณยายก่อน จากนั้นตัวเองก็หยิบออกมาดู

Chinese

老太太笑道：“这种拖鞋穿得才暖和。”

Thai

คุณยายหัวเราะ “รองเท้าแตะแบบนี้ใส่แล้วอุ่น”

Chinese

“妈，你先试试大小。”

Thai

“แม่ ลองดูก่อนว่าขนาดพอดีไหม”

Chinese

这种拖鞋都是均码的，老王之前给陈知远打电话的时候，就随口问了一句身高，根据身高就能大致推出码数。

Thai

รองเท้าแตะแบบนี้เป็นไซส์มาตรฐาน ตอนที่คุณหวังโทรหาเฉินจื้อหยวนก่อนหน้านี้ ก็แค่ถามส่วนสูง จากส่วนสูงก็พอเดาไซส์ได้อย่างคร่าวๆ

Chinese

老太太试了一下，刚好合适，她很快又从里面拿了一双黑色的，给老爷子也换上了。

Thai

คุณยายลองใส่ พอดีพอดี จากนั้นก็รีบหยิบสีดำออกมาอีกคู่ เปลี่ยนให้คุณตาด้วย

Chinese

“大小刚刚好。”王瑶穿上后，在客厅里走了几步，嘴角也露出了笑容：“这鞋是要暖和一点哈。”

Thai

“ขนาดพอดีพอดี” หวังเหยาสวมแล้ว เดินสองสามก้าวในห้องนั่งเล่น มุมปากเผยรอยยิ้ม “รองเท้านี้อุ่นกว่าจริงแฮะ”

Chinese

本来就准备的五双，姜柠看了一眼袋子里剩下的两双拖鞋，很快就指着王瑶脚下的拖鞋说道：“你这双好看，我要穿这双。”

Thai

เดิมทีก็เตรียมไว้ห้าคู่ เจียงหนิงมองดูรองเท้าที่เหลือในถุงสองคู่ รีบชี้ไปที่รองเท้าใต้เท้าหวังเหยา “ของคุณสวยดี ฉันจะใส่คู่นี้”

Chinese

王瑶出人意料地没有答应，而是笑眯眯地回了句：“不给你，你要是喜欢，就让你婆婆再给你做一双。”

Thai

หวังเหยาไม่ตอบตกลงอย่างที่คิด แต่กลับยิ้มๆ ตอบ “ไม่ให้เธอ ถ้าชอบก็ให้แม่สามีเธอทำให้อีกคู่สิ”

Chinese

姜柠瞬间哑口无言。

Thai

เจียงหนิงเงียบไปในทันที

Chinese

老太太也很快把姜柠拉到身旁坐下，询问起了今天在陈知远家都做了些什么。

Thai

คุณยายก็รีบดึงเจียงหนิงมานั่งข้างถามว่าไปบ้านเฉินจื้อหยวนวันนี้ทำอะไรบ้าง

Chinese

姜柠老老实实地讲了起来。

Thai

เจียงหนิงเล่าอย่างซื่อสัตย์

Chinese

陈知远看客厅里其乐融融，就走进厨房，用刚从家里带过来的醪糟，还有隔壁林子轩奶奶给的用甘蔗熬出来的红糖，加上鸡蛋、红枣和枸杞放在锅里蒸了起来。

Thai

เฉินจื้อหยวนเห็นบรรยากาศอบอุ่นในห้องนั่งเล่น ก็เดินเข้าไปในครัว ใช้เหล้าข้าวหมักที่เพิ่งเอามาจากบ้าน กับน้ำตาลทรายแดงที่ต้มจากอ้อยของคุณยายของหลินจื่อเสวียนที่บ้านข้างๆ ใส่ไข่ พุทราจีน และเก๋ากี้ นึ่งในหม้อ

Chinese

之前在岛上的时候，陈知远也给姜柠做过一碗类似的，不过那个时候却没有醪糟这个关键的食材。

Thai

ที่เกาะครั้งก่อน เฉินจื้อหยวนก็เคยทำให้เจียงหนิงชามนึงเหมือนกัน แต่ตอนนั้นไม่มีเหล้าข้าวหมักที่เป็นวัตถุดิบสำคัญ

Chinese

这种做法，很适合冬天手脚冰冷、体质虚寒的人，喝完全身都暖乎乎的，不过也不能多喝，容易上火长痘。

Thai

วิธีนี้เหมาะมากกับคนที่มือเท้าเย็นในฤดูหนาว หรือร่างกายเย็น ดื่มแล้วทั้งตัวอุ่น แต่ดื่มมากเกินไม่ได้ จะร้อนในเป็นสิว

Chinese

“猪～”

Thai

“หมู~”

Chinese

“猪！”客厅里传来姜柠的声音。

Thai

“หมู!” เสียงของเจียงหนิงดังมาจากห้องนั่งเล่น

Chinese

陈知远问道：“怎么了？”

Thai

เฉินจื้อหยวนถาม “เป็นอะไร”

Chinese

姜柠挑着眉头，好奇道：“你在厨房干嘛呢？”

Thai

เจียงหนิงเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย “คุณทำอะไรในครัว”

Chinese

“给你做好吃的。”

Thai

“ทำของอร่อยให้คุณไง”

Chinese

“不是吃完了饭才回来的嘛，我又不饿。”说着话，姜柠就起身走进了厨房。

Thai

“ก็กินข้าวเสร็จแล้วถึงกลับมาไม่ใช่เหรอ ฉันไม่หิว” พูดจบ เจียงหนิงก็ลุกเดินเข้าไปในครัว

Chinese

而这会儿，陈知远也把锅里的醪糟蒸蛋端了出来，分装在三个小碗里，然后递给姜柠说道：“你先给外婆和妈端过去。”

Thai

พอดีตอนนั้นเฉินจื้อหยวนก็ยกไข่นึ่งเหล้าข้าวหมักออกจากหม้อ ตักใส่ถ้วยเล็กสามถ้วย แล้วส่งให้เจียงหนิง “คุณเอาไปให้คุณยายกับแม่ก่อน”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอ”

Chinese

“走慢点，别撒了。”

Thai

“เดินช้าๆ อย่าให้หก”

Chinese

姜柠小心翼翼地端着两碗醪糟蒸蛋回到了客厅，老太太和王瑶接过去后，就美美地吃了起来，最后一碗是姜柠的，陈知远觉得自己目前还不需要吃这些补气血的，就没给自己准备。

Thai

เจียงหนิงประคองไข่นึ่งสองถ้วยอย่างระมัดระวังกลับไปที่ห้องนั่งเล่น คุณยายกับหวังเหยารับไปแล้วก็กินอย่างเอร็ดอร่อย ถ้วยสุดท้ายเป็นของเจียงหนิง เฉินจื้อหยวนคิดว่าตัวเองตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องกินของบำรุงเลือดลม ก็ไม่ได้เตรียมของตัวเอง

Chinese

“小陈，这是大米吗？”

Thai

“เสี่ยวเฉิน นี่คือข้าวสารเหรอ”

Chinese

“是糯米做的醪糟，说是能补气血。”

Thai

“เป็นเหล้าข้าวหมักที่ทำจากข้าวเหนียว บอกว่าบำรุงเลือดลม”

Chinese

王瑶又问：“你的呢？”

Thai

หวังเหยาถามต่อ “ของคุณล่ะ”

Chinese

陈知远解释道：“我就不吃了，晚上在家吃的也有点饱。”

Thai

เฉินจื้อหยวนอธิบาย “ผมไม่กินแล้วครับ เมื่อคืนกินที่บ้านก็อิ่มหนำแล้ว”

Chinese

王瑶点点头，没再多问。

Thai

หวังเหยาพยักหน้า ไม่ถามเพิ่ม

Chinese

姜柠喝了大半碗，实在有些喝不完，打了个饱嗝后，就把碗和勺子一起递给了陈知远，陈知远伸手接过后，就把碗里剩下的都喝完了，一点没浪费。

Thai

เจียงหนิงกินไปกว่าครึ่งถ้วย จริงๆ กินไม่หมด พอเรอแล้วก็เอาถ้วยกับช้อนส่งให้เฉินจื้อหยวน เฉินจื้อหยวนยื่นมือรับ แล้วก็กินที่เหลือหมด ไม่เหลือเลย

Chinese

王瑶刚放下碗，姜景明就打来了电话。

Thai

หวังเหยาเพิ่งวางถ้วย เจียงจิ่งหมิงก็โทรเข้ามา

Chinese

姜景明一个人在京城孤孤单单的，现在每天晚上都要打电话过来和王瑶聊上一会儿，特别是今天陈知远和姜柠没有直播，姜景明就有点好奇俩人做什么去了。

Thai

เจียงจิ่งหมิงอยู่คนเดียวในเมืองหลวงอย่างโดดเดี่ยว ทุกคืนนี้จะโทรมาคุยกับหวังเหยาสักหน่อย โดยเฉพาะวันนี้ที่เฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงไม่ได้ไลฟ์ เจียงจิ่งหมิงเลยอดสงสัยไม่ได้ว่าทั้งคู่ไปทำอะไรกัน

Chinese

“你爸又来电话了。”王瑶叹了口气，拿着手机上楼了。

Thai

“พ่อเธอโทรมาอีกแล้ว” หวังเหยาถอนหายใจ ถือโทรศัพท์เดินขึ้นบันไดไป

Chinese

老太太和老爷子也分吃了一碗醪糟蒸蛋后，也早早回了自己的房间。

Thai

คุณยายกับตาก็แบ่งกันกินเหล้าข้าวหมักนึ่งไข่หนึ่งถ้วยแล้ว ก็กลับห้องตัวเองตั้งแต่หัวค่ำ

Chinese

陈知远靠在沙发上，主动给陶宇儿打了个电话，商量起了成立基金会的事。

Thai

เฉินจื้อหยวนนั่งพิงโซฟา เป็นฝ่ายโทรหาเถาหยูเอ๋อร์เพื่อปรึกษาเรื่องการตั้งมูลนิธิ

Chinese

从刚开始直播到现在也好几个月了，虽然陈知远经常在直播时说不用刷礼物，但粉丝的数量摆在这，每天还是能收到不少礼物，几个月下来，也已经积累到了一个很可观的数目，陈知远就想着早点把这事落实下来。

Thai

ตั้งแต่เริ่มไลฟ์มาจนถึงตอนนี้ก็หลายเดือนแล้ว ถึงแม้เฉินจื้อหยวนจะบอกอยู่บ่อยๆ เวลาไลฟ์ว่าไม่ต้องส่งของขวัญ แต่ด้วยจำนวนแฟนๆ ที่มีอยู่ ก็ยังได้รับของขวัญไม่น้อยในแต่ละวัน หลายเดือนผ่านไป ก็สะสมเป็นจำนวนที่มากพอสมควร เฉินจื้อหยวนเลยคิดว่าจะทำให้เรื่องนี้เป็นจริงให้เร็วที่สุด

Chinese

姜柠可能是困了，她把陈知远的大腿当成了枕头，在沙发上舒展地躺了下来。

Thai

เจียงหนิงคงจะง่วงแล้ว เธอใช้ขาของเฉินจื้อหยวนเป็นหมอน นอนเหยียดตัวอย่างสบายบนโซฟา

Chinese

等陈知远挂断电话的时候，她竟然……睡着了。

Thai

พอเฉินจื้อหยวนวางสาย เธอก็… หลับไปแล้ว

Chinese

……

Thai