บทที่ 173

ผู้ชายดีๆ มีกี่คน

男人有几个好东西

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

月色如银,铺满了整个院子。

ไทย

แสงจันทร์สีเงินทาบทาทั่วทั้งลานบ้าน

จีน

进入九月后,虽然白天最高气温还有三十多度,但晚上却要凉爽一些,敞开院门,坐在院子里的凉亭下,微风吹在身上会让人很惬意。

ไทย

เข้าสู่เดือนเก้าแล้ว แม้อุณหภูมิสูงสุดตอนกลางวันยังสามสิบกว่า แต่ตอนกลางคืนกลับเย็นสบายกว่า เปิดประตูบ้าน นั่งอยู่ใต้ศาลาในลานบ้าน ลมพัดมาเย็นสบาย

จีน

手机放在支架上,吊灯洒下的昏黄灯光照在两人的脸上,就像是给两人打上了一层滤镜。

ไทย

โทรศัพท์วางอยู่บนขาตั้ง แสงสีเหลืองสลัวจากโคมไฟสาดลงบนใบหน้าของทั้งสอง เหมือนกับว่าได้เพิ่มฟิลเตอร์ให้

จีน

唯独有个不好的地方就是,晚上外面蚊子有点多。

ไทย

มีข้อเสียอย่างเดียวคือ กลางคืนยุงข้างนอกค่อนข้างเยอะ

จีน

陈知远起身走进客厅,出来的时候,手里多了一个蒲扇和一瓶很经典的六神花露水。

ไทย

เฉินจื้อหยวนลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ตอนออกมา ในมือมีพัดใบเตยกับน้ำหอมกันยุงลิ่วเสินขวดคลาสสิก

จีน

“手给我。”

ไทย

“ยื่นมือมา”

จีน

陈知远把蒲扇放在桌子上,然后看着姜柠吩咐了一句,后者乖乖把手伸了过来。

ไทย

เฉินจื้อหยวนวางพัดลงบนโต๊ะ แล้วมองเจียงหนิงบอกคำหนึ่ง ฝ่ายหลังก็ยื่นมือมาให้อย่างว่าง่าย

จีน

她的手臂很细,肤色是冷白色,像是一块还未经雕琢过的玉,手腕的位置有一个很明显的圆骨,越瘦的人这块圆骨就越明显,陈知远一只手不仅能握住她的手腕,还能多出一个多指节。

ไทย

แขนของเธอเรียวมาก ผิวสีขาวเย็น ราวกับหยกที่ยังไม่ได้เจียระไน ที่ข้อมือมีกระดูกกลมเด่นชัด ยิ่งคนผอมกระดูกนี้ยิ่งเห็นชัด เฉินจื้อหยวนมือเดียวไม่เพียงจับข้อมือเธอได้ แต่ยังเหลืออีกหลายข้อนิ้ว

จีน

她的手掌和陈知远相比自然是要小的多,但是在女生里面,她的手指还算比较修长的,指节分明,指甲上也没有做美甲,仍然只是涂了一层薄薄的护甲油。

ไทย

ฝ่ามือของเธอเมื่อเทียบกับเฉินจื้อหยวนก็เล็กกว่ามาก แต่ในหมู่ผู้หญิง นิ้วของเธอก็ค่อนข้างยาว ข้อยังชัดเจน เล็บไม่ได้ทำเล็บเจล ยังคงทาเพียงยาทาเล็บใสบางๆ

จีน

花露水不是喷雾式的,味道也没有很香,但驱蚊的效果却比现在五花八门的花露水要好一点,陈知远拧开绿色瓶盖,把同样是绿色的花露水液体倒在另外一只手的掌心,双手合在一起搓匀后,握住了姜柠的手臂,从上至下都抹了一遍。

ไทย

น้ำหอมกันยุงไม่ได้เป็นแบบสเปรย์ กลิ่นก็ไม่หอมมาก แต่ประสิทธิภาพไล่ยุงดีกว่าน้ำหอมกันยุงสารพัดในปัจจุบันสักหน่อย เฉินจื้อหยวนเปิดฝาสีเขียว เทน้ำยาสีเขียวเหมือนกันลงบนฝ่ามืออีกข้าง ประกบมือทั้งสองเข้าด้วยกันถูให้ทั่ว แล้วจับแขนของเจียงหนิง ทาจากบนลงล่างให้ทั่ว

จีน

姜柠闻了一下,觉得味道还挺清新的,抹在手臂上冰冰凉凉的特别舒服,于是立马又把另外一只手举到了陈知远的面前。

ไทย

เจียงหนิงดมดู คิดว่ากลิ่นค่อนข้างสดชื่น ทาบนแขนเย็นๆ สดชื่นสบายมาก เลยยกมืออีกข้างขึ้นมาให้เฉินจื้อหยวนทันที

จีน

陈知远如法炮制后,姜柠又得寸进尺地脚抬了起来。

ไทย

หลังจากเฉินจื้อหยวนทำแบบเดียวกัน เจียงหนิงก็ได้คืบจะเอาศอก ยกเท้าขึ้นมาอีก

จีน

“腿上你自己涂。”

ไทย

“ขาทาเอง”

จีน

“不要。”

ไทย

“ไม่เอา”

จีน

“你没长手啊?”

ไทย

“ไม่มีมือรึไง?”

จีน

或许是在家很受宠爱,姜柠的依赖性很重,有时天凉在家光着脚,都是姜景明追在后面帮忙穿袜子,但这种依赖仅限于姜景明和王瑶,现在得再加上一个陈知远。

ไทย

บางทีอาจจะเป็นเพราะที่บ้านถูกตามใจมาก เจียงหนิงเลยพึ่งพาผู้อื่นมาก บางทีอากาศเย็นที่บ้านเดินเท้าเปล่า เจียงจิ่งหมิงต้องวิ่งตามหลังมาช่วยใส่ถุงเท้าให้ แต่การพึ่งพานี้จำกัดแค่เจียงจิ่งหมิงกับหวังเหยา ตอนนี้ต้องเพิ่มเฉินจื้อหยวนอีกคน

จีน

“你快点啊。”姜柠不依不饶,最后索性把一条腿搭在了陈知远的大腿上。

ไทย

“เร็วสิ” เจียงหนิงไม่ยอมง่ายๆ สุดท้ายก็ยกขาข้างหนึ่งมาวางบนขาของเฉินจื้อหยวน

จีน

陈知远看了一眼手机,默默调整了一下角度,把视角往上调了调,让摄像头只能拍到上半身,然后再重新拿起了花露水……

ไทย

เฉินจื้อหยวนมองดูโทรศัพท์ ปรับมุมเงียบๆ เลื่อนมุมขึ้นไป ให้กล้องถ่ายได้เฉพาะช่วงบน แล้วก็หยิบน้ำหอมกันยุงขึ้นมาอีกครั้ง…

จีน

【陈知远,你畜生啊!】

ไทย

【เฉินจื้อหยวน สัตว์เอ้ย!】

จีน

【狗东西你摸腿,让兄弟们也沾沾光啊。】

ไทย

【ไอ้หมอนี่แกจับขา ให้พี่ๆ ได้ชมด้วยสิ】

จีน

【不愧是狗,真他娘的护食。】

ไทย

【สมเป็นหมา เห็นแก่กินจริงๆ】

จีน

【……】

ไทย

【…】

จีน

姜景明指着这些流氓弹幕,气愤道:“你看看你看看,男人有几个好东西?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงชี้ไปที่ข้อความสดพวกนี้ พูดอย่างโมโห "ดูสิ ดูสิ ผู้ชายมีสักกี่คนที่ดี?"

จีน

王瑶笑道:“你没必要连自己都骂吧?”

ไทย

หวังเหยาหัวเราะ "คุณไม่จำเป็นต้องด่าตัวเองด้วยหรอก"

จีน

“我说的是现在的小男生。”

ไทย

"ฉันหมายถึงเด็กผู้ชายสมัยนี้"

จีน

“呵呵,你当年也没好到哪里去,只是嘴上不说,闷骚而已。”

ไทย

"หึหึ สมัยคุณก็ไม่ได้ดีไปไหนหรอก แค่ไม่พูดออกมา แต่ในใจมีเล่ห์เหลี่ยม"

จีน

“我!”

ไทย

"ฉัน!"

จีน

夜渐渐深了。

ไทย

กลางคืนเริ่มลึกลงเรื่อยๆ

จีน

陈知远打了个哈欠,看了一眼时间后,对姜柠说道:“时间不早了,我们回屋洗洗睡吧?”

ไทย

เฉินจื้อหยวนหาว มองเวลาแล้วพูดกับเจียงหนิง "ไม่เช้าแล้ว กลับห้องไปอาบน้ำนอนกันเถอะ?"

จีน

“嗯。”

ไทย

"อืม"

จีน

“那个…今天就播到这了,明天我尽量早点开播,大家都早点睡吧,晚安。”

ไทย

"คือ…วันนี้ไลฟ์แค่นี้ก่อนนะ พรุ่งนี้ฉันจะพยายามเปิดไลฟ์ให้เช้าหน่อย ทุกคนรีบนอนนะ ราตรีสวัสดิ์"

จีน

姜柠也挥了挥手:“晚安。”

ไทย

เจียงหนิงก็โบกมือ "ราตรีสวัสดิ์"

จีน

【这才八点半啊!】

ไทย

【เพิ่งจะสองทุ่มครึ่ง!】

จีน

【在岛上你们可不会睡这么早。】

ไทย

【บนเกาะพวกนายไม่นอนเร็วขนาดนี้หรอก】

จีน

【大家体谅一下,毕竟血气方刚的年纪,再过两年就不会这样了。】

ไทย

【ทุกคนเห็นใจหน่อย อายุกำลังหนุ่มเลือดร้อน อีกสองปีคงไม่เป็นแบบนี้】

จีน

【晚安。】

ไทย

【ราตรีสวัสดิ์】

จีน

【晚安。】

ไทย

【ราตรีสวัสดิ์】

จีน

不正经的弹幕和正经的弹幕都有,陈知远没有细看,直接关了直播。

ไทย

มีทั้งข้อความสดไม่เอาจริงและเอาจริง เฉินจื้อหยวนไม่ได้ดูอย่างละเอียด ปิดไลฟ์ทันที

จีน

起身伸了个懒腰,陈知远去关了院门,回到客厅后,又顺手把客厅门给关上了。

ไทย

ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย เฉินจื้อหยวนไปปิดประตูลานบ้าน กลับมาที่ห้องนั่งเล่น ก็ปิดประตูห้องนั่งเล่นด้วย

จีน

往日,王瑶在的时候,她都是最后一个上楼的,但今天……整个家里就只剩陈知远和姜柠两个人了。

ไทย

ปกติตอนหวังเหยาอยู่ เธอจะเป็นคนสุดท้ายที่ขึ้นไปชั้นบน แต่วันนี้…ทั้งบ้านเหลือแค่เฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงสองคน

จีน

门关上的那一刻,姜柠才好像意识到了这个问题。

ไทย

ตอนที่ปิดประตู เจียงหนิงถึงเหมือนจะตระหนักถึงปัญหานี้

จีน

一时间,两个人都沉默了,有种叫做暧昧的东西在此刻迅速扎根、发芽、长大、扩张……

ไทย

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสองเงียบ มีสิ่งที่เรียกว่าความเคลือบคลุมกำลังหยั่งราก งอก โต และขยายตัวอย่างรวดเร็ว…

จีน

“那个……”

ไทย

"คือ…"

จีน

陈知远刚想打破这种气氛,姜柠手里的手机突然叮叮当当响了。

ไทย

เฉินจื้อหยวนกำลังจะทำลายบรรยากาศ โทรศัพท์ในมือเจียงหนิงก็ดังติ๊งต่องขึ้นมา

จีน

她看了一眼,亮给陈知远看:“是我爸。”

ไทย

เธอมองดู ส่องให้เฉินจื้อหยวนดู "พ่อฉัน"

จีน

陈知远一拍额头,心里苦笑:你爸是有多不放心我啊,刚关直播还不到五分钟,就打电话来查岗了。

ไทย

เฉินจื้อหยวนตบหน้าผาก ขมขื่นในใจ: พ่อคุณไม่ไว้ใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ เพิ่งปิดไลฟ์ยังไม่ถึงห้านาที ก็โทรมาสอบแล้ว

จีน

姜柠坐在沙发接上了姜景明打来的视频电话,陈知远知道姜景明不会想和自己说话,于是一个人先上楼洗澡去了。

ไทย

เจียงหนิงนั่งบนโซฟารับวิดีโอคอลจากเจียงจิ่งหมิง เฉินจื้อหยวนรู้ดีว่าเจียงจิ่งหมิงไม่อยากคุยกับเขาเลยขึ้นไปอาบน้ำชั้นบนก่อนคนเดียว

จีน

“爸~”

ไทย

"พ่อ~"

จีน

“那个猪呢?”

ไทย

"หมูนั่นล่ะ?"

จีน

“上楼了。”

ไทย

"ขึ้นไปข้างบนแล้ว"

จีน

“你为什么不跟你妈妈一起回来?”

ไทย

"ทำไมไม่กลับมากับแม่?"

จีน

“回去又不好玩。”

ไทย

"กลับไปก็ไม่สนุก"

จีน

“在那边很好玩吗?”

ไทย

"อยู่ตรงนั้นสนุกเหรอ?"

จีน

“对啊。”

ไทย

"ก็ใช่"

จีน

“你告诉我,哪好玩了?那边不也就只有一个陈知远吗?”

ไทย

"บอกพ่อสิว่าสนุกตรงไหน? ที่นั่นก็มีแค่เฉินจื้อหยวนคนเดียวไม่ใช่เหรอ?"

จีน

“我不跟你说,我妈呢?”

ไทย

"ฉันไม่คุยกับพ่อละ แม่อยู่ไหน?"

จีน

“现在跟你说两句话都不乐意了?你忘记这个家里谁对你最好了,你小时的尿不湿都是我换的,上学的时候也都是我在接送,你想吃什么哪次不是我出去买的,还有之前……”

ไทย

"เดี๋ยวนี้คุยสองคำกับลูกยังไม่ยอม? ลืมแล้วเหรอว่าในบ้านนี้ใครดีกับลูกที่สุด ตอนลูกเล็กผ้าอ้อมฉันเปลี่ยนให้ ไปโรงเรียนก็ฉันไปรับไปส่ง อยากกินอะไรก็ฉันออกไปซื้อให้ทุกที แล้วก็ก่อนหน้านี้…"

จีน

姜景明像是开会的时候发表讲话一样,一口气说了一大堆。

ไทย

เจียงจิ่งหมิงเหมือนกำลังกล่าวสุนทรพจน์ตอนประชุม พูดยืดยาวทีเดียว

จีน

姜柠轻轻叹了口气,心里却在想:我爸也没多老啊,怎么就变得这么唠叨了。

ไทย

เจียงหนิงถอนหายใจเบาๆ แต่ในใจคิด: พ่อฉันก็ไม่แก่ขนาดนั้นนะ ทำไมขี้บ่นจัง

จีน

最后还是王瑶听不下去了,从姜景明手里抢走了手机:“你在家懒一点就算了,现在能不能勤快一点,小陈做饭的时候,你就光在旁边杵着,还有刚才抹个花露水,你还要人家帮忙,羞不羞啊?”

ไทย

สุดท้ายหวังเหยาฟังไม่ไหว คว้าโทรศัพท์จากมือเจียงจิ่งหมิง "ที่บ้านขี้เกียจหน่อยก็แล้วไป แต่ตอนนี้ขยันหน่อยได้ไหม เวลาเสี่ยวเฉินทำอาหาร เธอก็ยืนจ้องอยู่ข้างๆ แล้วเมื่อกี้ทาน้ำหอมกันยุง เธอยังให้เขาช่วยอีก ขายหน้าบ้างไหม?"

จีน

“他愿意。”

ไทย

"เขาก็เต็มใจ"

จีน

姜柠有理有据地说道:“还有做饭的时候我也想帮忙来着,但是他不让啊。”

ไทย

เจียงหนิงพูดอย่างมีเหตุมีผล "แล้วตอนทำอาหารฉันก็อยากช่วยนะ แต่เขาไม่ให้"

จีน

“那你就做点别的,扫地,拖地,晾衣服……等气温降下来了,被子记得拿到阳台上晒一晒,要不你在网上买一个除螨仪,算了,我待会儿给你俩下单一个。”

ไทย

"เธอก็ทำอย่างอื่นสิ กวาดบ้าน ถูบ้าน ตากผ้า…พออุณหภูมิลดลง จำไว้เอา�ผ้าห่มไปตากที่ระเบียงสักหน่อย ไม่งั้นเธอซื้อเครื่องดูดไรฝุ่นทางเน็ตก็ได้ ช่างเถอะ เดี๋ยวแม่สั่งให้เธอกับเขาสักอัน"

จีน

姜景明在旁边发出惊呼声:“你还想让丫头待到降温的时候?!!!”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงส่งเสียงร้องตกใจข้างๆ "เธอจะให้ลูกสาวอยู่ถึงหน้าหนาวเลยเหรอ?!!!"

จีน

母女俩都当作没听到这句话。

ไทย

แม่ลูกทั้งสองทำเป็นไม่ได้ยินประโยคนี้

จีน

“然后不要经常喝冰的,空调也不要调太低,你晚上会踢被子,小心着凉,白天吃完饭最好走一走,不要立马吃水果,会升血糖,院子墙角下不是种了花吗,你没事可以给它们浇浇水,你们要是能在一起过三个月,中间不发生任何矛盾和别扭,那才说明你们两个适合结婚过日子。”

ไทย

แล้วก็อย่าดื่มของเย็นบ่อยนัก แอร์ก็อย่าปรับต่ำเกินไป ตอนกลางคืนเธอชอบเตะผ้าห่ม ระวังไม่สบายนะ กลางวันหลังจากกินข้าวแล้วก็ควรเดินเล่นหน่อย อย่ากินผลไม้ทันที เดี๋ยวน้ำตาลขึ้น ใต้กำแพงสวนก็ปลูกดอกไม้ไว้ไม่ใช่เหรอ เธอว่างๆ ก็รดน้ำให้พวกมันบ้าง ถ้าพวกเธอสามารถอยู่ด้วยกันได้สามเดือน โดยไม่มีเรื่องขัดแย้งหรืออึดอัดใจอะไรเลย นั่นถึงจะแสดงว่าสองคนเหมาะสมกันที่จะแต่งงานใช้ชีวิตคู่

จีน

“哦。”

ไทย

อือ

จีน

“床头柜里的东西看到了吗?”

ไทย

ของในลิ้นชักหัวเตียงเห็นหรือยัง?

จีน

“看……看到了。”

ไทย

เห็…เห็นแล้ว

จีน

“脸红什么,你现在是大人了,妈妈也是为你好。”

ไทย

หน้าซานอะไรล่ะ ตอนนี้เธอก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่ก็หวังดีต่อเธอนะ

จีน

“我知道。”

ไทย

หนูรู้

จีน

姜景明看闺女表情不太对劲:“什么东西啊?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิงเห็นสีหน้าลูกสาวไม่ค่อยปกติ: “อะไรกัน?”

จีน

“不关你的事,别多问。”

ไทย

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ อย่าถามมาก”

จีน

说完,王瑶又对姜柠说道:“行了,没别的事了,早点洗个澡睡觉吧,晚上就别像白天一样呆在一起腻歪了。”

ไทย

พูดจบ หวังเหยาก็พูดกับเจียงหนิงอีก: “พอละ ไม่มีอะไรแล้ว รีบอาบน้ำนอนเถอะ ตกกลางคืนก็อย่ามัวแต่คลอเคลียกันแบบตอนกลางวันนัก”

จีน

不知为何,姜柠这个时候突然想起了那天沙发上的情景。

ไทย

ไม่รู้ทำไม ตอนนี้เจียงหนิงก็พลันนึกถึงภาพบนโซฟาวันนั้นขึ้นมา

จีน

“我马上就上楼了。”

ไทย

เดี๋ยวหนูขึ้นไปชั้นบนเลย

จีน

她心慌慌地回道。

ไทย

หล่อนตอบกลับด้วยใจที่หวั่นไหว

จีน

……

ไทย

…

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน