ไม่ช้าก็เร็วจะทำให้ไอ้หนูกลายเป็นขันที

Chinese

“这么能干了啊？”

Thai

“ทำเก่งขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

“小看我是吧？”

Thai

“ดูถูกฉันเหรอ”

Chinese

“你都做了什么？”

Thai

“เธอทำอะไรมาบ้าง”

Chinese

“自己看。”

Thai

“ดูเองสิ”

Chinese

陈知远走进厨房，一眼就看到了盘子里的煎蛋，圆圆的两个溏心蛋，一点都没破。

Thai

เฉินจื้อหยวนเดินเข้าไปในครัว สายตาก็เหลือบไปเห็นไข่ดาวในจาน ไข่ดาวยางมะตูมกลมๆ สองฟอง ไม่แตกเลยสักนิด

Chinese

蒸锅里，还蒸了十几个饺子。

Thai

ในหม้อนึ่งก็มีเกี๊ยวนึ่งอีกสิบกว่าชิ้น

Chinese

牛奶也倒在杯子里，已经放微波炉里热过了。

Thai

นมก็เทใส่แก้วแล้ว เอาไปอุ่นในไมโครเวฟเรียบร้อย

Chinese

看到姜柠准备把围裙脱下来，陈知远立马笑道：“你等一下，我给你拍张照。”

Thai

พอเห็นเจียงหนิงกำลังจะถอดผ้ากันเปื้อน เฉินจื้อหยวนก็หัวเราะทันที “เดี๋ยวก่อน ฉันจะถ่ายรูปให้”

Chinese

“不要，我都没化妆。”

Thai

“ไม่เอาหน่า ฉันยังไม่ได้แต่งหน้าเลย”

Chinese

“已经很好看了，三二一，看镜头。”

Thai

“ก็สวยมากแล้วนะ สาม สอง หนึ่ง มองกล้อง”

Chinese

上一秒还在扭捏的姜柠，听到陈知远喊起了倒数，就立马一只手端起了自己煎得荷包蛋，另外一只手举起锅铲，摆了一个很可爱的pose。

Thai

เมื่อครู่ยังเขินๆ อยู่ พอได้ยินเฉินจื้อหยวนนับถอยหลัง เจียงหนิงก็รีบยกไข่ดาวที่ตัวเองทำขึ้นมาด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือก็ยกตะหลิวขึ้น โพสท่าที่น่ารักมาก

Chinese

“给我看看。”

Thai

“ให้ฉันดูหน่อย”

Chinese

陈知远把手机递给她，姜柠接过后，还算比较满意，但厨房光线比较一般，她还是加了一个滤镜。

Thai

เฉินจื้อหยวนยื่นโทรศัพท์ให้ เจียงหนิงรับมาดูแล้วก็ค่อนข้างพอใจ แต่แสงในครัวไม่ค่อยดี เธอเลยเพิ่มฟิลเตอร์เข้าไป

Chinese

和陈知远坐在餐桌上吃早餐的时候，姜柠还把这张照片发到了自己的朋友圈里，配文很简单，只有一句话：

Thai

ตอนนั่งกินข้าวเช้ากับเฉินจื้อหยวนที่โต๊ะอาหาร เจียงหนิงยังโพสต์รูปนี้ลงในโมเมนต์ของตัวเอง คำบรรยายสั้นๆ มีเพียงประโยคเดียว:

Chinese

【解锁新身份：小厨娘。哈哈哈哈哈哈哈哈哈】

Thai

【ปลดล็อคตัวตนใหม่: แม่ครัวน้อย 55555555555】

Chinese

同一时间。

Thai

ในเวลาเดียวกัน

Chinese

王瑶和姜景明也正在吃早餐，姜柠不在，家里要安静很多，王瑶看了一眼天气预报，本来是想给姜柠发条消息，提醒她今天江州要下雨，但看到朋友圈有红点提示，就顺手给点开了。

Thai

หวังเหยากับเจียงจิ่งหมิงกำลังกินข้าวเช้าอยู่เหมือนกัน พอเจียงหนิงไม่อยู่ บ้านก็เงียบขึ้นมาก หวังเหยาเหลือบดูพยากรณ์อากาศ ตั้งใจจะส่งข้อความไปบอกเจียงหนิงว่าวันนี้เจียงโจวฝนจะตก แต่พอเห็นโมเมนต์มีจุดแดงแจ้งเตือน ก็เลยเปิดดู

Chinese

看到最新的一条朋友圈是姜柠发的。

Thai

เห็นว่าโพสต์ล่าสุดในโมเมนต์เป็นของเจียงหนิง

Chinese

王瑶内心暗笑：这丫头，今天起得挺早的嘛。

Thai

หวังเหยาหัวเราะในใจ: เด็กคนนี้ วันนี้ตื่นเช้าจังนะ

Chinese

紧接着，又立马点开下面的照片。

Thai

จากนั้นก็รีบกดดูรูปด้านล่าง

Chinese

看到一只手端着盘子，一只手拿着锅铲，身上还穿着厨房围裙的时候，王瑶绷不住一下子就笑了出来。

Thai

พอเห็นมือหนึ่งถือจาน อีกมือหนึ่งถือตะหลิว และใส่ผ้ากันเปื้อนครัวอยู่ หวังเหยาก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่ หัวเราะออกมาทันที

Chinese

姜景明坐在旁边，像看神经病一样地看着她。

Thai

เจียงจิ่งหมิงนั่งอยู่ข้างๆ มองเธอเหมือนคนบ้า

Chinese

“你笑什么？”

Thai

“เธอหัวเราะอะไร”

Chinese

王瑶没解释，把照片递到了姜景明面前。

Thai

หวังเหยาไม่อธิบาย ส่งรูปให้เจียงจิ่งหมิงดู

Chinese

姜景明低头一看，第一反应其实是开心，毕竟照片里的姜柠看上去挺讨喜的，但下一秒，想到自己女儿是给那个猪做早餐的时候，心情一下子就不美丽了。

Thai

เจียงจิ่งหมิงก้มลงมอง ปฏิกิริยาแรกจริงๆ คือดีใจ เพราะในรูปเจียงหนิงดูน่ารักดี แต่เสี้ยววินาทีต่อมา พอคิดว่าลูกสาวตัวเองทำอาหารเช้าให้หมูตัวนั้น อารมณ์ก็ไม่สวยทันที

Chinese

王瑶把手机拿回来，看了好一会儿后，把照片下载下来发到了大家庭群里。

Thai

หวังเหยาเอาโทรศัพท์คืนมา ดูอยู่นาน แล้วก็ดาวน์โหลดรูปลงแล้วส่งไปในกลุ่มครอบครัวใหญ่

Chinese

群里很快就有人说话了。

Thai

ในกลุ่มก็มีคนพูดขึ้นเร็ว

Chinese

王清越：“哎哟，小柠这么能干了啊？”

Thai

หวังชิงเยวี่ย: “โอ๊ย หนิงน้อยเก่งขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

孙慧：“你看看你表妹，再看看你。”

Thai

ซุนฮุย: “ดูน้องสาวสิ แล้วดูตัวเอง”

Chinese

王清辉：“你看看你表妹，再看看你。”

Thai

หวังชิงฮุย: “ดูน้องสาวสิ แล้วดูตัวเอง”

Chinese

王清越：“@哥-你滚。”

Thai

หวังชิงเยวี่ย: “@พี่-ไปให้พ้น”

Chinese

李萍萍：“/捂嘴笑。”

Thai

หลี่ผิงผิง: “/หัวเราะปิดปาก”

Chinese

王煊：“这还是我印象中的姜柠嘛？”

Thai

หวังเซวียน: “นี่ยังเป็นเจียงหนิงที่ฉันรู้จักอยู่หรือเปล่า”

Chinese

王楠：“@王瑶-爸这次去医院检查，各项指标都比之前要好，我最近没空，你多回家里看看老爷子。”

Thai

หวังหนาน: “@หวังเหยา-พ่อไปตรวจโรงพยาบาลครั้งนี้ ทุกค่าดีขึ้นกว่าเดิม ช่วงนี้ฉันไม่มีเวลา เธอกลับไปเยี่ยมคุณพ่อบ่อยๆ นะ”

Chinese

王瑶：“嗯，我一会儿就过去。”

Thai

หวังเหยา: “อืม เดี๋ยวฉันจะไป”

Chinese

群里的孙慧是姜柠的大舅妈，现在整日在家催王清越找男朋友，而李萍萍则是姜柠的二舅妈，她和王楠只生了一个儿子，只比姜柠大三岁，大学毕业成为定向选调生后，现在在东北地区的一个省直单位进行基层锻炼，但调回京城是早晚的事。

Thai

ซุนฮุยในกลุ่มคือภรรยาของพี่ใหญ่ของเจียงหนิง ตอนนี้ทั้งวันอยู่บ้านเร่งให้หวังชิงเยวี่ยหาแฟน ส่วนหลี่ผิงผิงคือภรรยาของพี่รองของเจียงหนิง เธอกับหวังหนานมีลูกชายคนเดียว แก่กว่าเจียงหนิงแค่สามปี หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัยก็สอบเป็นข้าราชการที่ถูกคัดเลือกโดยตรง ตอนนี้กำลังฝึกงานในหน่วยงานระดับจังหวัดในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ย้ายกลับเมืองหลวงเป็นแค่เรื่องของเวลา

Chinese

姜景明吃完早餐后，就收拾东西去单位了。

Thai

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ เจียงจิ่งหมิงก็เก็บของไปทำงาน

Chinese

王瑶简单拾掇了一下家里，也开车去了胡同里从小长大的院子。

Thai

หวังเหยาจัดบ้านเล็กน้อย แล้วก็ขับรถไปที่บ้านในตรอกที่เธอเติบโตมาตั้งแต่เด็ก

Chinese

……

Thai

…

Chinese

大概上午九点十三分左右，随着几声闷雷声响，一场瓢泼大雨从乌云中倾泻而下。

Thai

ประมาณเก้าโมงสิบสามนาที เสียงฟ้าร้องครืนๆ ดังหลายครั้ง ฝนเทกระหน่ำลงมาจากเมฆดำ

Chinese

不到一分钟的时间，就浸湿了这一方天地。

Thai

ไม่ถึงนาทีเดียว ก็ทำให้พื้นที่แถบนี้เปียกโชก

Chinese

大雨落在屋顶的琉璃瓦上发出没有规律的淅淅沥沥声，远处的景色也变得更模糊了，就像是海市蜃楼般，有种真真假假的虚幻感。

Thai

ฝนตกกระทบกระเบื้องหลังคาเป็นเสียงซ่าๆ ไม่เป็นจังหวะ ทิวทัศน์ไกลๆ ก็ยิ่งเบลอ ราวกับภาพลวงตา ให้ความรู้สึกเหมือนจริงเหมือนฝัน

Chinese

陈知远和姜柠没有待在屋子里，而是坐在院子里的凉亭下，静静地感受着这场秋雨。

Thai

เฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงไม่ได้อยู่ในบ้าน แต่นั่งอยู่ที่ศาลาในสวน รับรู้ถึงฝนใบไม้ร่วงนี้อย่างเงียบๆ

Chinese

水壶咕噜咕噜地冒着泡泡，陈知远不慌不忙地在盖碗里添上茶叶，用滚烫的热水洗过一遍后，再灌入热水，绿茶的香气很快弥漫开来……

Thai

กาต้มน้ำส่งเสียงปุดๆ เฉินจื้อหยวนค่อยๆ ใส่ใบชาลงในถ้วยชา ล้างด้วยน้ำร้อนเดือดสักรอบ แล้วเติมน้ำร้อนอีกครั้ง กลิ่นหอมของชาเขียวก็ฟุ้งกระจายไปทั่ว…

Chinese

姜柠端起主人杯，呼呼呼地吹了几口热气，然后小口抿了一点点，发现还是很烫，就赶紧放下了。

Thai

เจียงหนิงยกถ้วยชาของตน เป่าฟู่ๆ สองสามครั้ง แล้วจิบเล็กน้อย พบว่ายังร้อนมาก ก็รีบวางลง

Chinese

“我家里有好多茶叶，还有很多陈年普洱，我爸也不怎么喝，下次我都带过来。”

Thai

“ที่บ้านฉันมีใบชาเยอะมาก มีผู่เอ่อร์เก่าอีกหลายปี พ่อฉันก็ไม่ค่อยดื่ม คราวหน้าฉันจะเอามาให้หมด”

Chinese

姜柠一说这话，陈知远立马想到了之前姜柠往自己行李箱里塞画的事情。

Thai

พอได้ยินอย่างนั้น เฉินจื้อหยวนก็นึกถึงตอนที่เจียงหนิงยัดรูปวาดใส่กระเป๋าเดินทางของตัวเองทันที

Chinese

他赶紧笑了句：“千万别，不然你爸又要给我甩脸色了，上次把画还回去的时候，你爸的脸色那叫一个幽怨，就跟……就跟被打入冷宫的妃子一样。”

Thai

เขารีบหัวเราะพูดว่า “อย่าเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นพ่อเธอจะทำหน้าไม่ดีใส่ฉันอีก ตอนที่เอารูปไปคืนครั้งก่อน สีหน้าพ่อเธอช่างน่าสมเพช เหมือน… เหมือนกับสนมที่ถูกเนรเทศไปตำหนักเย็นเลย”

Chinese

“哈哈，你这是什么鬼形容啊。”

Thai

“ฮ่าฮ่า เธอนี่บรรยายประหลาดจริงๆ”

Chinese

“真的，你爸当时肯定恨死我了。”

Thai

“จริงนะ พ่อเธอตอนนั้นคงเกลียดฉันมากแน่ๆ”

Chinese

早在下雨之前，两人就把直播给打开了。

Thai

ก่อนฝนตก ทั้งคู่ก็เปิดไลฟ์ไว้แล้ว

Chinese

巧的是，两人聊这些话的时候，姜景明正好也在直播间里。

Thai

บังเอิญว่าตอนที่ทั้งคู่คุยกันนี้ เจียงจิ่งหมิงก็อยู่ในห้องไลฟ์พอดี

Chinese

听到陈知远用‘打入冷宫的妃子’来形容自己，姜景明恨得牙齿都快咬碎了。

Thai

พอได้ยินเฉินจื้อหยวนใช้คำว่า ‘สนมที่ถูกเนรเทศไปตำหนักเย็น’ มาบรรยายถึงตัวเอง เจียงจิ่งหมิงโกรธจนกัดฟันแทบแตก

Chinese

好好好。

Thai

ดี ดี ดี

Chinese

说我是冷宫妃子是吧，我早晚让你小子变成太监。

Thai

พูดว่าฉันเป็นสนมตำหนักเย็นสินะ ฉันจะทำให้ไอ้หนูแกเป็นขันทีให้ได้

Chinese

弹幕上也有观众好奇起了姜景明的身份，因为之前王瑶在家里住过一段时间，而姜景明却从头到尾都没现身过。

Thai

ข้อความสดก็มีผู้ชมสงสัยถึงตัวตนของเจียงจิ่งหมิง เพราะก่อนหน้านี้หวังเหยาเคยอยู่ที่บ้านช่วงหนึ่ง แต่เจียงจิ่งหมิงไม่เคยปรากฏตัวเลย

Chinese

陈知远自然不会和观众透露这些，他很快转移话题道：“再有一周就中秋节了，你妈没有跟你提这件事吗？”

Thai

เฉินจื้อหยวนจะไม่บอกเรื่องนี้กับผู้ชมแน่นอน เขารีบเปลี่ยนเรื่องพูดว่า “อีกอาทิตย์เดียวก็ถึงวันไหว้พระจันทร์แล้ว แม่เธอไม่พูดถึงเรื่องนี้กับเธอบ้างเหรอ”

Chinese

姜柠摇了摇头。

Thai

เจียงหนิงส่ายหน้า

Chinese

她心里清楚，妈妈不提这事，多半是想让自己做决定。

Thai

เธอรู้ดีว่าแม่ไม่พูดถึงเรื่องนี้ ส่วนใหญ่คงอยากให้เธอตัดสินใจเอง

Chinese

可自己偏偏不是一个擅长做决定的人。

Thai

แต่ตัวเองกลับไม่ใช่คนที่เก่งเรื่องการตัดสินใจ

Chinese

陈知远犹豫了一下，很快说道：“要不，我还是送你过去吧。”

Thai

เฉินจื้อหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นเร็วๆ “หรือว่า ฉันไปส่งเธอดีกว่า”

Chinese

姜景明内心os：这小子总算当个人了。

Thai

เจียงจิ่งหมิงในใจ: ไอ้หนูนี่ในที่สุดก็เป็นคนเสียที

Chinese

“可是……”

Thai

“แต่…”

Chinese

陈知远凑上前，在姜柠身旁小声说道：“过完中秋节，等你爸上班的时候，我们再偷偷回来。”

Thai

เฉินจื้อหยวนขยับเข้าไปใกล้ กระซิบข้างๆ เจียงหนิง “พอผ่านวันไหว้พระจันทร์แล้ว รอตอนพ่อเธอไปทำงานแล้ว เราค่อยแอบกลับมา”

Chinese

姜柠瞪大眼睛，眼神像是在说：好主意啊。

Thai

เจียงหนิงเบิกตากว้าง สายตาดูเหมือนจะบอกว่า: เป็นความคิดที่ดีนะ

Chinese

她顿时喜笑颜开。

Thai

เธอก็ยิ้มอย่างมีความสุขทันที

Chinese

姜景明盯着手机，急得抓耳挠腮。

Thai

เจียงจิ่งหมิงจ้องโทรศัพท์ ร้อนใจจนเกาหูเกาหัว

Chinese

这小子说什么了？！！！！

Thai

ไอ้หนูนี่พูดอะไร?!!!!

Chinese

……

Thai

…

Chinese

京城。

Thai

เมืองหลวง

Chinese

小院客厅里。

Thai

ในห้องนั่งเล่นของบ้านเล็ก

Chinese

老太太拿着针线正在缝补一条开档的裤子，旁边的王瑶在磕着瓜子，母女两人的主要注意力都在电视屏幕上。

Thai

คุณยายกำลังเย็บกางเกงที่ขาดเป้าด้วยเข็มและด้าย ส่วนหวังเหยาที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังแกะเมล็ดทานตะวัน ความสนใจหลักของแม่ลูกคู่นี้อยู่ที่จอโทรทัศน์

Chinese

偶尔遇到要穿针的时候，老太太就会把针线递给王瑶。

Thai

บางครั้งเมื่อต้องร้อยเข็ม คุณยายก็จะส่งเข็มและด้ายให้หวังเหยา

Chinese

王瑶也会立马把手里的瓜子放下，接过针线给老太太穿上。

Thai

หวังเหยาก็จะวางเมล็ดทานตะวันในมือทันที รับเข็มและด้ายมาร้อยให้คุณยาย

Chinese

两人都没有注意到，躺椅上的老爷子，眼神突然清醒了很多，他没有说话，只是看着电视屏幕。

Thai

ทั้งสองคนไม่ได้สังเกตว่า ตาที่นอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ สายตาดูสดใสขึ้นมาก เขาไม่ได้พูดอะไร แค่มองดูจอโทรทัศน์

Chinese

过了很久很久。

Thai

ผ่านไปนานมาก

Chinese

当直播画面里，雨变小，陈知远拿着手机走到院门口，拍风景给观众看的时候。

Thai

เมื่อในภาพไลฟ์ ฝนเริ่มเบาลง เฉินจื้อหยวนถือโทรศัพท์เดินไปที่ประตูบ้าน ถ่ายทิวทัศน์ให้ผู้ชมดู

Chinese

老爷子突然用很正常的声音说道：“瑶瑶，我想去柠丫头那边住一段时间。”

Thai

ตาจู่ๆ ก็พูดด้วยน้ำเสียงปกติว่า “เหยาเหยา ฉันอยากไปอยู่กับหนิงน้อยสักพัก”

Chinese

老太太和王瑶同时一怔。

Thai

คุณยายและหวังเหยาตกใจพร้อมกัน

Chinese

王瑶诧异转头，追问道：“爸，你想去江州？”

Thai

หวังเหยาแปลกใจหันขวับ ถามต่อ “พ่อคะ พ่ออยากไปเจียงโจวเหรอ?”

Chinese

老爷子很认真地点了点头。

Thai

ตาพยักหน้าอย่างจริงจัง

Chinese

王瑶和老太太对视一眼，前者想了片刻，很快握住老爷子的手笑道：“好，过完中秋节，我就带你过去。”

Thai

หวังเหยาและคุณยายสบตากัน ฝ่ายแรกคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รีบจับมือตาพร้อมยิ้ม “ได้ค่ะ พอผ่านวันไหว้พระจันทร์แล้ว ฉันจะพาพ่อไป”

Chinese

……

Thai

…