โค้ก

Chinese

“你先别管有没有什么意义，既然已经这样了，好好学习对你也没什么坏处。”

Thai

ไม่ต้องไปสนใจก่อนว่ามันจะมีความหมายหรือเปล่า ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว การตั้งใจเรียนก็ไม่เสียหายอะไรสำหรับเธอ

Chinese

“额～”

Thai

เอ่อ～

Chinese

不等姜川接话，俞汐汐就继续说道：“明天我把高一的课本给你带过来，然后你先自学或者在网上找视频，有的教学视频比老师讲得还好，你有什么不会的直接问我，晚上十点前你给我发消息我都在。”

Thai

ก่อนที่เจียงชวนจะทันพูด ยวี่ซีซีก็พูดต่อว่า "พรุ่งนี้ฉันจะเอาหนังสือเรียนชั้น ม.4 มาให้เธอ แล้วเธอก็ลองอ่านเองหรือหาวิดีโอในเน็ตดู วิดีโอสอนบางอันสอนดีกว่าครูซะอีก ถ้าเธอไม่เข้าใจอะไรก็ถามฉันตรงๆ ก่อนสี่ทุ่มเธอส่งข้อความหาฉัน ฉันจะตอบตลอด"

Chinese

“我的天赋你也看到了，万一我学着学着，就抢走了你的全校第一，你会不会掉小珍珠？”

Thai

"พรสวรรค์ของฉันเธอก็เห็นแล้ว ถ้าเกิดฉันเรียนไปเรียนไปแล้วแย่งที่หนึ่งของโรงเรียนไปจากเธอ เธอจะร้องไห้ไหม"

Chinese

“呵呵，你想多了。”

Thai

"หึหึ เธอคิดมากไปแล้ว"

Chinese

俞汐汐说到做到，第二天不仅把自己用过的课本全带了过来，还把自己之前的笔记也带了过来。

Thai

ยวี่ซีซีพูดแล้วทำจริง วันรุ่งขึ้นเธอไม่เพียงเอาหนังสือเรียนที่ใช้แล้วมาทั้งหมด แต่ยังเอาโน้ตเก่าของเธอมาด้วย

Chinese

姜川随便翻开一页，上面的内容是用两种颜色的笔记录的，红笔记得都是一些重要知识点，黑笔则是一些随堂记录。

Thai

เจียงชวนสุ่มเปิดดูหน้าแรก เนื้อหาด้านบนถูกบันทึกด้วยปากกาสองสี ปากกาแดงจดประเด็นสำคัญ ส่วนปากกาดำเป็นบันทึกในชั้นเรียน

Chinese

“不准弄丢了。”

Thai

"ห้ามทำหายนะ"

Chinese

“这玩意你留着还有用？”

Thai

"ของพวกนี้เธอยังมีประโยชน์เหรอ"

Chinese

“哼。”俞汐汐递给姜川一个‘你没见过世面’的眼神，然后言之凿凿地说道：“我如果能考上清北的话，你知道这些笔记能卖多少钱吗？”

Thai

"หึ" ยวี่ซีซีส่งสายตาแบบ 'เธอไม่เคยเห็นโลก' ให้เจียงชวน แล้วพูดอย่างมั่นใจว่า "ถ้าฉันสอบติดชิงเป่ยได้ เธอรู้ไหมว่าโน้ตพวกนี้จะขายได้เท่าไหร่"

Chinese

“你钻进钱眼里了吧。”

Thai

"เธอนี่เห็นแต่เงินเลยนะ"

Chinese

“懒得理你。”俞汐汐翻了个白眼：“你自己好好学，我每天都会检查的，然后上课不准再睡觉了，就算你不是为了自己，你就当是为了……”

Thai

"ไม่สนเธอแล้ว" ยวี่ซีซีกลอกตา "เธอตั้งใจเรียนเองนะ ฉันจะตรวจทุกวัน แล้วห้ามนอนในคาบอีก ถึงแม้เธอจะไม่ทำเพื่อตัวเอง ก็ให้คิดว่าทำเพื่อ…"

Chinese

“为了你？”

Thai

"เพื่อเธอเหรอ"

Chinese

俞汐汐没辩驳，反而露出了有些得意的笑容：“我要是能把他们眼里回回考倒数第一的你的成绩提起来的话，我也会有成就感的，说不定你父母都会感谢我。”

Thai

ยวี่ซีซีไม่ได้โต้แย้ง กลับยิ้มอย่างมีเลศนัย "ถ้าฉันสามารถทำให้คะแนนของเธอที่ทุกคนมองว่าเป็นที่โหล่ทุกครั้งเพิ่มขึ้นได้ ฉันก็จะรู้สึกภูมิใจเหมือนกัน บางทีพ่อแม่เธออาจจะขอบคุณฉันด้วย"

Chinese

“敢情你辅导我，就是为了满足你自己的成就感啊？”

Thai

"นี่เธอสอนฉัน ก็เพื่อเติมเต็มความภูมิใจของตัวเองสินะ"

Chinese

“早上的面包喂给狗了啊？一个五块钱呢！我都舍不得吃这么贵的。”

Thai

"ขนมปังเมื่อเช้าให้หมากินไปแล้วเหรอ ชิ้นละห้าหยวนนะ! ฉันยังไม่กล้ากินของแพงขนาดนี้เลย"

Chinese

姜川拱了下手：“女侠仗义！”

Thai

เจียงชวนยกมือคารวะ "ยอดหญิงผู้มีน้ำใจจริงๆ"

Chinese

就这样，整日在教室里睡大觉的姜川开始‘学习’了。

Thai

และแล้ว เจียงชวนที่ปกติหลับทั้งวันในห้องเรียนก็เริ่ม 'เรียน' บ้างแล้ว

Chinese

坐在前面的赵文亮下课的时候，看到姜川拿着高一的课本认真看着，就跟大白天见了鬼一样。

Thai

ตอนเลิกเรียน จ้าวเหวินเหลียงที่นั่งอยู่ข้างหน้าเห็นเจียงชวนถือหนังสือชั้น ม.4 อ่านอย่างตั้งใจ ก็เหมือนเห็นผีตอนกลางวันแสกๆ

Chinese

刘谦也纳闷起来：“川，你咋了？心情不好啊？”

Thai

หลิวเฉียนก็สงสัย "ชวน เป็นอะไรหรือเปล่า อารมณ์ไม่ดีเหรอ"

Chinese

姜川还没来得及说话呢，旁边的俞汐汐反倒对刘谦说道：“他在学习，你别影响他。”

Thai

ก่อนที่เจียงชวนจะทันพูด ยวี่ซีซีที่อยู่ข้างๆ กลับพูดกับหลิวเฉียนว่า "เขากำลังเรียนอยู่ อย่าไปรบกวนเขา"

Chinese

学习？

Thai

เรียนเหรอ

Chinese

刘谦看了一眼姜川，快步跑出教室，把王承泽从隔壁教室叫了出来。

Thai

หลิวเฉียนมองเจียงชวนแวบหนึ่ง แล้วรีบวิ่งออกจากห้องเรียนไปเรียกหวังเฉิงเจ๋อจากห้องข้างๆ

Chinese

“见鬼了见鬼了。”

Thai

"ผีเข้าแล้วๆ"

Chinese

“你又咋了？”

Thai

"เธอเป็นอะไรอีก"

Chinese

“你猜猜看川他现在在干嘛？”

Thai

"เดาสิว่าตอนนี้ชวนกำลังทำอะไรอยู่"

Chinese

“睡觉？”

Thai

"นอน?"

Chinese

“不是，他在学习！”

Thai

"เปล่า เขากำลังเรียน!"

Chinese

“学习？”王承泽推了一下鼻梁上的眼镜，脸上也露出了几分笑意：“真的假的？”

Thai

"เรียน?" หวังเฉิงเจ๋อเลื่อนแว่นตาบนสันจมูก รอยยิ้มผุดขึ้นบนหน้า "จริงหรือเปล่า"

Chinese

刘谦一拍双手：“不信你自己去看，我刚才过去和他说话，那个俞汐汐还让我别去打扰他，整得他俩是一起的，我是外人一样。”

Thai

หลิวเฉียนตบมือทั้งสองข้าง "ไม่เชื่อก็ไปดูเอง เมื่อกี้ฉันไปคุยกับเขา ยวี่ซีซีคนนั้นยังบอกให้ฉันอย่าไปกวนเขา ราวกับว่าสองคนนั้นเป็นพวกเดียวกัน ส่วนฉันเป็นคนนอก"

Chinese

王承泽拍了拍刘谦的肩膀：“有可能哦。”

Thai

หวังเฉิงเจ๋อตบไหล่หลิวเฉียน "เป็นไปได้นะ"

Chinese

刘谦顿时一愣，片刻后，瞪眼喊了一句：“卧槽！”

Thai

หลิวเฉียนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเบิกตากว้างร้อง "เหวอ!"

Chinese

……

Thai

…

Chinese

周五傍晚。

Thai

เย็นวันศุกร์

Chinese

当放学铃声响起的时候，也意味着高中生这周的苦日子到头了。

Thai

เมื่อระฆังเลิกเรียนดังขึ้น ก็หมายถึงว่าวันลำบากของนักเรียนมัธยมในสัปดาห์นี้สิ้นสุดลง

Chinese

自从周三胡青春去找班主任告状后，俞汐汐就好像被班上女同学给排挤了一样，她刚来的那段时间，还经常有女同学主动找他聊天问个问题什么，可周三之后，就没人主动跟她说话了。

Thai

ตั้งแต่ที่หูชิงชุนไปฟ้องครูประจำชั้นเมื่อวันพุธ ยวี่ซีซีก็เหมือนถูกเพื่อนผู้หญิงในห้องรังเกียจ ช่วงแรกที่เธอย้ายมา ยังมีเพื่อนผู้หญิงมาชวนคุยถามปัญหาอะไรบ้าง แต่หลังจากวันพุธ ก็ไม่มีใครมาคุยกับเธออีก

Chinese

她只能被动地和姜川呆在一起，在教室当同桌就算了，去食堂吃饭也坐一起，中午休息也呆在一起，就连现在放学，也都是一起走的。

Thai

เธอทำได้เพียงต้องอยู่กับเจียงชวนโดยปริยาย เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะในห้องก็แล้วไป ไปโรงอาหารกินข้าวก็นั่งด้วยกัน พักเที่ยงก็อยู่ด้วยกัน แม้แต่ตอนเลิกเรียนก็ยังเดินไปด้วยกัน

Chinese

王承泽和刘谦倒是乐意看到这一幕，两人都知道，宋雨桐的事对姜川的打击很大，他也是从那个时候才开始自暴自弃的，现在因为俞汐汐的出现，姜川好像也有了一些改变。

Thai

ส่วนหวังเฉิงเจ๋อกับหลิวเฉียนกลับยินดีที่เห็นภาพนี้ ทั้งสองคนรู้ดีว่าเรื่องของซ่งอวี่ถงกระทบเจียงชวนหนักมาก เขาก็เริ่มท้อแท้ตั้งแต่นั้นมา ตอนนี้เพราะยวี่ซีซีปรากฏตัวขึ้น เจียงชวนเหมือนจะเปลี่ยนไปบ้าง

Chinese

四个人一路走出学校，王承泽看到自己家的车已经在路边停着了，他很快道：“那我先撤了。”

Thai

ทั้งสี่คนเดินออกจากโรงเรียนไปด้วยกัน หวังเฉิงเจ๋อเห็นรถบ้านของตัวเองจอดอยู่ข้างทางแล้ว รีบพูด "งั้นฉันไปก่อนนะ"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อื้ม"

Chinese

王承泽上车后，车子也很快开走了。

Thai

หลังจากหวังเฉิงเจ๋อขึ้นรถ รถก็ขับออกไปเร็ว

Chinese

刘谦这个时候也再次把姜川拉到一边，提醒了一句演唱会门票的事，看到姜川点头后，刘谦才笑道：“那我也回家了，不打扰你俩了。”

Thai

หลิวเฉียนก็ดึงเจียงชวนไปอีกด้าน เตือนเรื่องตั๋วคอนเสิร์ต เมื่อเห็นเจียงชวนพยักหน้า หลิวเฉียนก็ยิ้ม "งั้นฉันกลับบ้านละ ไม่รบกวนสองคนแล้ว"

Chinese

“死胖子，你皮痒是吧？”

Thai

"ไอ้อ้วน หนังคันหรือไง"

Chinese

姜川抬腿想顶刘谦的屁股，刘谦嘿嘿一笑，一个扭身很潇洒地躲掉后，就一路跑回家了。

Thai

เจียงชวนยกขาจะถีบก้นหลิวเฉียน หลิวเฉียนหัวเราะฮี่ๆ แล้วบิดตัวหลบได้อย่างสวยงาม แล้ววิ่งกลับบ้านไป

Chinese

姜川看了一眼公交站台的方向，扭头对俞汐汐说道：“等车的人这么多，要不先去吃个关东煮？”

Thai

เจียงชวนมองไปทางป้ายรถเมล์ แล้วหันไปพูดกับยวี่ซีซี "คนรอรถเยอะขนาดนี้ ไปกินโอเด้งก่อนไหม"

Chinese

俞汐汐没立马答应，像是在权衡。

Thai

ยวี่ซีซีไม่ได้ตอบตกลงทันที เหมือนกำลังชั่งน้ำหนัก

Chinese

“走了，这顿我请。”

Thai

"ไปเถอะ มื้อนี้ฉันเลี้ยง"

Chinese

姜川说完，迈步朝前走去，俞汐汐还是跟了上去。

Thai

พูดจบ เจียงชวนก็ก้าวเดินไปข้างหน้า ยวี่ซีซีก็เดินตามไป

Chinese

“虹姐～”

Thai

"หงเจี๋ย~"

Chinese

徐虹看到姜川走了进来，放下手机笑了句：“你穿这么少，冷不冷哦？”

Thai

สวี่หงเห็นเจียงชวนเดินเข้ามา ก็วางโทรศัพท์แล้วยิ้ม "ใส่เสื้อบางขนาดนี้ ไม่หนาวเหรอ"

Chinese

“我体质好，不怕冷。”

Thai

"ผมร่างกายดี ไม่กลัวหนาว"

Chinese

徐虹正要接话，看到俞汐汐跟在后面，她目光在两人身上游离了几秒钟，嘴角微微上扬起来。

Thai

สวี่หงกำลังจะพูด เห็นยวี่ซีซีเดินตามมา สายตาของเธอเลื่อนไปมาระหว่างสองคนสองสามวินาที แล้วมุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย

Chinese

“介绍一下，我同桌，俞汐汐。”

Thai

"แนะนำตัวครับ นี่เพื่อนร่วมโต๊ะผม ยวี่ซีซี"

Chinese

“她是你同桌啊，我认识她，她来过店里，和另外一个好看的妹妹一起来的。”

Thai

"เธอเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะเธอเหรอ ฉันรู้จักเธอ เธอเคยมาร้าน มากับเพื่อนผู้หญิงสวยอีกคน"

Chinese

“我差点忘了，虹姐你怎么转头就把我出卖了？”

Thai

"ผมเกือบลืม คุณหงเจี๋ยกลับขายผมซะแล้ว"

Chinese

徐虹一头雾水：“我出卖你什么了？”

Thai

สวี่หงงง "ฉันขายเธออะไร"

Chinese

“没什么没什么，给我弄几串关东煮，我再泡个面吃，中午有点没吃饱。”

Thai

"เปล่าครับ เปล่า เอาโอเด้งสักสองสามไม้ให้ผมด้วย แล้วผมจะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีก มื้อเที่ยงกินไม่ค่อยอิ่ม"

Chinese

徐虹指着摆放着方便面的货架，说道：“第三排那个捞面好吃，你尝尝看。”

Thai

สวี่หงชี้ไปที่ชั้นวางบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป "แถวที่สามที่เป็นบะหมี่แห้งนะ อร่อย เธอลองดู"

Chinese

“你要吗？”姜川走过去拿了一盒，然后转头问道俞汐汐。

Thai

"เธอเอาไหม" เจียงชวนเดินไปหยิบกล่องหนึ่ง แล้วหันไปถามยวี่ซีซี

Chinese

“我不用。”

Thai

"ฉันไม่เอาหรอก"

Chinese

姜川撕开包装，走到热水机旁接起了热水。

Thai

เจียงชวนแกะซองแล้วเดินไปที่เครื่องน้ำร้อนเพื่อเติมน้ำร้อน

Chinese

徐虹也帮姜川挑了几串他平时经常吃的关东煮，然后抬头看着俞汐汐：“同学，你吃什么，自己过来挑，今天的都是刚煮的。”

Thai

สวี่หงก็ช่วยเลือกโอเด้งที่เจียงชวนชอบกินเป็นประจำให้ แล้วเงยหน้ามองยวี่ซีซี "น้อง จะกินอะไรก็มาเลือกเอง วันนี้เพิ่งต้มใหม่ทั้งหมด"

Chinese

“哦。”

Thai

"อ๋อ"

Chinese

几分钟后，两人在玻璃墙旁的高脚椅上坐了下来，俞汐汐看到又有客人进店了，才低下头很小声地问道：“你和她认识吗？”

Thai

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสองนั่งลงบนเก้าอี้ทรงสูงข้างผนังกระจก ยวี่ซีซีเห็นลูกค้าใหม่เข้าร้านแล้ว ก็ลดเสียงลงถามเบาๆ "เธอรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นเหรอ"

Chinese

“我经常来，次数多了就认识了，她和我爸是一个地方的人，虽然我是京城出生的，但也算半个老乡。”

Thai

“ฉันมาที่นี่บ่อย พอมาหลายครั้งก็เลยรู้จักกัน เธอเป็นคนบ้านเดียวกับพ่อฉัน ถึงฉันจะเกิดที่เมืองหลวง ก็ถือว่าเป็นคนบ้านเดียวกัน”

Chinese

“这样么。”

Thai

“อย่างนั้นเหรอ”

Chinese

俞汐汐看姜川没几口就把一碗捞面给吃完了，她很好奇地问道：“你现在吃了面，晚上回家还吃吗？”

Thai

ยวี่ซีซีเห็นเจียงชวนกินบะหมี่แห้งหมดชามในไม่กี่คำ เธอถามอย่างสงสัย “ตอนนี้เธอกินบะหมี่แล้ว กลับบ้านเย็นนี้จะกินอีกไหม?”

Chinese

“不吃了，晚上吃这么多就够了，回去还得自己弄，麻烦。”

Thai

“ไม่กินแล้ว เย็นนี้กินเท่านี้ก็พอ กลับไปก็ต้องทำเองอีก ลำบาก”

Chinese

“所以你在家都是自己做饭？”

Thai

“แสดงว่าที่บ้านเธอทำอาหารกินเองเหรอ?”

Chinese

“不然呢？”

Thai

“แล้วใครจะทำให้ล่ะ?”

Chinese

俞汐汐这才想到姜川家里破产了，肯定不能像其他人一样点外卖下馆子，不知道为什么，这一刻，她突然觉得姜川也挺不容易的。

Thai

ยวี่ซีซีถึงนึกได้ว่าครอบครัวของเจียงชวนล้มละลาย คงจะไม่สามารถสั่งอาหารเดลิเวอรี่หรือไปกินตามร้านเหมือนคนอื่นได้ ไม่รู้ว่าทำไม ในวินาทีนั้น จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าเจียงชวนก็ลำบากไม่น้อยเหมือนกัน

Chinese

一个人在京城，还没成年就开始自己照顾自己。

Thai

ต้องอยู่คนเดียวในเมืองหลวง ยังไม่บรรลุนิติภาวะก็ต้องดูแลตัวเองแล้ว

Chinese

俞汐汐放下手里的关东煮，起身去拿了瓶可乐，走到收银台把所有的钱一起付了后，把可乐递给了姜川。

Thai

ยวี่ซีซีวางโอเด้งในมือ ลุกขึ้นไปหยิบโค้กมาหนึ่งขวด เดินไปที่แคชเชียร์จ่ายเงินทั้งหมด จากนั้นก็ยื่นโค้กให้เจียงชวน

Chinese

“给。”

Thai

“นี่”

Chinese

姜川扭头看了一眼俞汐汐手里的可乐，就这么一瞬间，他突然感觉心跳在加速。

Thai

เจียงชวนหันมามองโค้กในมือของยวี่ซีซี เพียงแค่ชั่วขณะนั้น จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้น

Chinese

……

Thai

…