บ้าน

Chinese

房子前面有个很大的院子不说，隔着一条马路，视线能看到的是无边际的田野，再往远处看，就是连绵几十里的群山，山峰被雾笼罩，景色就像一幅山水画。

Thai

ด้านหน้าบ้านมีลานกว้างใหญ่โต ไม่ต้องพูดถึงว่าข้ามถนนไปก็มองเห็นทุ่งนาที่ไร้ขอบเขต ยิ่งมองออกไปไกลก็เห็นเทือกเขาทอดยาวหลายสิบลี้ ยอดเขาถูกปกคลุมด้วยหมอก ทิวทัศน์งดงามราวกับภาพวาด山水

Chinese

“小伙子，我跟你说，你要是自己住的话，我这房子绝对比小区房住的舒服。”

Thai

“หนุ่มน้อย บอกเลยนะ ถ้าคุณอยู่คนเดียว บ้านผมหลังนี้สบายกว่าบ้านในหมู่บ้านจัดสรรแน่นอน”

Chinese

“具体位置在哪？”

Thai

“อยู่ตรงไหนกันแน่?”

Chinese

男人报了一个位置，但怕陈知远不知道，又拿出手机打开地图指给了陈知远看。

Thai

ชายคนนั้นบอกตำแหน่งมา แต่กลัวว่าเฉินจื้อหยวนจะไม่รู้ ก็หยิบโทรศัพท์เปิดแผนที่แล้วชี้ให้เฉินจื้อหยวนดู

Chinese

陈知远很快又问：“面积有多少平？”

Thai

เฉินจื้อหยวนรีบถามต่อ: “พื้นที่กี่ตารางเมตร?”

Chinese

“建筑面积只有一百六十多平，但前后两个院子加起来，比房子都大。”

Thai

“พื้นที่ใช้สอยแค่ร้อยหกสิบกว่าตารางเมตร แต่ถ้ารวมลานหน้าบ้านกับลานหลังบ้านด้วยแล้ว ใหญ่กว่าตัวบ้านอีก”

Chinese

陈知远继续翻看照片。

Thai

เฉินจื้อหยวนพลิกดูรูปถ่ายต่อไป

Chinese

男人似乎是看出了陈知远真的想买，而他所在的外企又催他回去上班，他反问了一句：“你是江洲的吗？”

Thai

ชายคนนั้นดูออกว่าเฉินจื้อหยวนอยากซื้อจริงๆ และบริษัทต่างชาติที่เขาทำงานอยู่ก็เร่งให้กลับไปทำงาน เขาจึงถามกลับ: “คุณอยู่เจียงโจวหรือเปล่า?”

Chinese

“我到市区只要半个多小时。”

Thai

“ผมเข้าเมืองใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ”

Chinese

“那你要不要和我一起去看看房子？”

Thai

“แล้วคุณจะไปดูบ้านด้วยกันไหม?”

Chinese

“今天不行。”陈知远摇摇头解释道：“我刚才外地回来，我爸已经在车站接我了，这样吧，我们加个微信，明天上午十点，我去看房子，如果合适，下午我们就可以去办过户手续，证件都齐全吗？”

Thai

“วันนี้ไม่สะดวก” เฉินจื้อหยวนส่ายหน้าอธิบาย: “ผมเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด พ่อผมมารอรับที่สถานีแล้ว งี้ดีกว่า เรามาเพิ่มวีแชทกัน พรุ่งนี้สิบโมงเช้า ผมจะไปดูบ้าน ถ้าเหมาะสม บ่ายเราก็ไปทำเรื่องโอนได้เลย มีเอกสารครบไหม?”

Chinese

“齐全，房产证，土地证都有。”

Thai

“ครบ มีทั้งโฉนดที่ดินและโฉนดบ้าน”

Chinese

男人没想到在高铁上还能碰到买房子的人，他热情地加上了陈知远的微信，然后把房子的位置发给了陈知远。

Thai

ชายคนนั้นไม่คิดว่าจะเจอคนซื้อบ้านบนรถไฟความเร็วสูง เขาตื่นเต้นดีใจเพิ่มวีแชทกับเฉินจื้อหยวน แล้วส่งตำแหน่งที่ตั้งบ้านให้เฉินจื้อหยวน

Chinese

似乎是怕陈知远爽约，他还补了一句：“我家老爷子除了在后院弄了块菜地之外，还在房子前面开荒了不少地，你到时候把父母接过来，在地里种点菜，基本上一年四季都不用买菜。”

Thai

ดูเหมือนกลัวว่าเฉินจื้อหยวนจะผิดนัด เขาเสริมอีกประโยค: “ตาของผมนอกจากจะทำแปลงผักหลังบ้านแล้ว ยังถางที่หน้าบ้านไว้เยอะแยะ พอคุณรับพ่อแม่มาอยู่ ปลูกผักในที่นั้น ก็ไม่ต้องซื้อผักทั้งปีเลย”

Chinese

“你放心，明天我会准时到。”

Thai

“คุณวางใจเถอะ พรุ่งนี้ผมจะไปตรงเวลา”

Chinese

“好，你到时候给我发消息或者打我电话都行。”

Thai

“ดีครับ ถึงเวลาคุณส่งข้อความหรือโทรหาผมก็ได้”

Chinese

“嗯，如果位置环境真的合我心意，一百六十万我不会再砍价。”

Thai

“อืม ถ้าทำเลและสภาพแวดล้อมถูกใจผมจริงๆ หนึ่งล้านหกแสนผมจะไม่ต่อราคาอีก”

Chinese

【前方到站江州站，请旅客……】

Thai

【สถานีถัดไปคือสถานีเจียงโจว โปรดโดยสาร…】

Chinese

男人听到车厢里的语音播报后，主动跟陈知远握了下手，笑着说道：“那我们明天见。”

Thai

ชายคนนั้นได้ยินเสียงประกาศในตู้โดยสาร ก็ยื่นมือมาจับมือกับเฉินจื้อหยวนแล้วพูดยิ้มๆ: “งั้นเจอกันพรุ่งนี้”

Chinese

“嗯，麻烦你把房子照片发我一下，我给家里人也看看。”

Thai

“อืม รบกวนส่งรูปรูปบ้านให้ผมด้วย ผมจะให้คนที่บ้านดู”

Chinese

“没问题。”

Thai

“ได้เลย”

Chinese

高铁停靠后，男人就风尘仆仆地走了。

Thai

รถไฟความเร็วสูงจอด ชายคนนั้นก็เดินจากไปอย่างเร่งรีบ

Chinese

陈知远也没想到竟然还能有这么巧的事，中午刚跟姜柠的妈妈提了一句买房子的事，回家的路上正好就遇到一个急着买房子出国的人。

Thai

เฉินจื้อหยวนก็ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ตอนเที่ยงเพิ่งบอกแม่ของเจียงหนิงว่าจะซื้อบ้าน พอกลับบ้านก็เจอคนที่ต้องการขายบ้านเพื่อไปต่างประเทศพอดี

Chinese

高铁继续前进。

Thai

รถไฟความเร็วสูงแล่นต่อไป

Chinese

二十五分钟后。

Thai

ยี่สิบห้านาทีผ่านไป

Chinese

陈知远拉着行李箱跟着人群一起从车站了走了出来，快走到的闸口的时候，陈知远就看到自己的父亲陈大山站在外面使劲往里看。

Thai

เฉินจื้อหยวนลากกระเป๋าเดินทางเดินออกจากสถานีตามฝูงชน พอเดินใกล้ถึงประตูตรวจตั๋ว เขาก็เห็นเฉินต้าซาน พ่อของตัวเองยืนมองหาคนอยู่ข้างนอก

Chinese

陈知远这才摘下面罩，举起了手。

Thai

เฉินจื้อหยวนจึงถอดหน้ากากแล้วยกมือขึ้น

Chinese

陈大山看到后，脸上也露出了宽慰的笑容。

Thai

เฉินต้าซานเห็นแล้วก็ยิ้มอย่างโล่งใจ

Chinese

“爸～”

Thai

“พ่อครับ～”

Chinese

“上车说。”

Thai

“ขึ้นรถก่อนค่อยพูด”

Chinese

六月下旬，江洲的太阳无比毒辣。

Thai

ปลายเดือนมิถุนายน แดดที่เจียงโจวร้อนจัด

Chinese

陈大山已经站在闸道口等了很久，身上的T恤都被汗水给打湿了，但在陈知远走出来后，还是第一时间把行李箱接了过去，过马路下了二十多道台阶后，才拉着行李箱走到了车边，把行李箱塞进后备箱后，又第一时间发动车子打开了车里的空调。

Thai

เฉินต้าซานยืนรอตรงประตูตรวจตั๋วนานแล้ว เสื้อยืดเปียกเหงื่อ แต่พอเฉินจื้อหยวนเดินออกมา ก็ยังรีบรับกระเป๋าเดินทางไปก่อน ข้ามถนนเดินลงบันไดไปยี่สิบกว่าขั้น ถึงได้ลากกระเป๋าไปที่รถ เอาลงท้ายรถแล้ว รีบสตาร์ทรถเปิดเครื่องปรับอากาศ

Chinese

“大热天的，怎么还戴个口罩？”

Thai

“ร้อนขนาดนี้ ใส่หน้ากากทำไม?”

Chinese

“我……我不是刚录完节目嘛，怕被人认出来。”

Thai

“ผม… ผมพึ่งอัดรายการเสร็จ กลัวคนจำได้น่ะ”

Chinese

“接下来什么打算？”

Thai

“แล้วมีแผนยังไงต่อ?”

Chinese

“先帮小晚把志愿报了，然后去趟京城。”

Thai

“ก่อนอื่นช่วยเสี่ยวหวานเลือกคณะสมัครเรียนก่อน แล้วค่อยไปปักกิ่ง”

Chinese

“你妈说你在节目里认识的那个姑娘比你之前的那个女朋友好多了。”

Thai

“แม่บอกว่าผู้หญิงที่รู้จักในรายการ ดีกว่าแฟนเก่าคุณเยอะเลย”

Chinese

陈知远系上安全带，笑道：“那肯定。”

Thai

เฉินจื้อหยวนคาดเข็มขัดนิรภัย หัวเราะ: “แน่นอนสิ”

Chinese

“就是……”

Thai

“แต่…”

Chinese

陈大山欲言又止，最后还是把心里的话说了出来：“就是她家是京城的，条件肯定比我们家好，你妈担心她父母……”

Thai

เฉินต้าซานพูดอะไรบางอย่างไม่เต็มปาก สุดท้ายก็พูดในใจออกมา: “แต่บ้านเธออยู่ปักกิ่ง ฐานะครอบครัวคงดีกว่าเราแน่ๆ แม่กังวลว่าพ่อแม่เธอ…”

Chinese

“没那回事。”

Thai

“ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก”

Chinese

陈知远解释道：“我和她妈妈见过好几面了，她妈妈是个很好的人，也同意我们交往。”

Thai

เฉินจื้อหยวนอธิบาย: “ผมเจอแม่เธอหลายรอบแล้ว แม่เธอเป็นคนดีมาก และก็ยอมให้เราคบกัน”

Chinese

“那就好。”

Thai

“ก็ดีแล้ว”

Chinese

“对了爸，我想买个房子。”

Thai

“ว่าแต่พ่อครับ ผมอยากซื้อบ้าน”

Chinese

“那你先去看，看好了，我们再去买。”

Thai

“งั้นคุณไปดูก่อน ชอบแล้วค่อยไปซื้อ”

Chinese

“刚才高铁上，就有个急着出国卖房子的，我觉得还不错，约了明天上午去看看。”

Thai

“เมื่อกี้บนรถไฟ เพิ่งเจอคนจะขายบ้านเพื่อไปต่างประเทศ ดูไม่เลวเลย นัดไว้พรุ่งนี้เช้าไปดู”

Chinese

“多少钱？”

Thai

“เท่าไหร่?”

Chinese

“一百六十万。”

Thai

“หนึ่งล้านหกแสน”

Chinese

陈大山顿了一下，问道：“首付六十万行吗？”

Thai

เฉินต้าซานชะงักนิดหนึ่ง ถาม: “ดาวน์หกหมื่นพอไหม?”

Chinese

陈知远知道自己的父亲是误会了自己的意思，他赶紧笑道：“爸，卖房子的钱我有，他要求全款，我也打算全款买下来。”

Thai

เฉินจื้อหยวนรู้ว่าพ่อเข้าใจผิด เขารีบหัวเราะ: “พ่อครับ เงินซื้อบ้านผมมี เขาขอเงินสด ผมก็ตั้งใจซื้อเงินสด”

Chinese

“你上这个节目还有钱拿？”

Thai

“คุณออกรายการนี้ได้เงินด้วยหรือ?”

Chinese

陈知远一听就知道父亲还没有看到节目的最后一期，他点点头道：“节目组给了我和姜柠一笔恋爱资金，每人521000元，姜柠把她那份也给了我，还有我之前在节目里拍广告也挣了一笔钱，另外，我唱的那些歌听说也已经挣了两三百万。”

Thai

เฉินจื้อหยวนฟังแล้วรู้ว่าพ่อคงยังไม่ดูตอนสุดท้ายของรายการ เขาพยักหน้า: “ทีมงานรายการให้เงินทุนสำหรับความรักกับผมและเจียงหนิง คนละห้าแสนสองหมื่นหนึ่งพันหยวน เจียงหนิงของเธอก็ให้ผมด้วย แล้วก็ที่ผมถ่ายโฆษณาในรายการก็ได้เงินอีก ส่วนเพลงที่ผมร้องก็ได้มาสองสามล้านแล้ว”

Chinese

陈大山沉默了。

Thai

เฉินต้าซานเงียบไป

Chinese

他感觉眼睛有些模糊后，赶紧挤出一抹笑容道：“儿子，你强过我当年啊。”

Thai

เขารู้สึกว่าตาพร่ามัว รีบฝืนยิ้มออกมา: “ลูกเอ๋ย เก่งกว่าพ่อตอนหนุ่มๆ มาก”

Chinese

陈知远也愣住了。

Thai

เฉินจื้อหยวนก็ตะลึงไป

Chinese

在中式父子关系里，父亲对儿子说这句话，应该算是最高的认可了。

Thai

ในความสัมพันธ์พ่อลูกแบบจีน คำพูดนี้ของพ่อที่มีต่อลูก น่าจะเป็นการยอมรับสูงสุดแล้ว

Chinese

……

Thai

…

Chinese

一刻钟后。

Thai

สิบห้านาทีต่อมา

Chinese

车子停在超市门口。

Thai

รถจอดที่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

父子俩下车后，陈大山就去后面帮忙拿行李去了，陈知远想自己拿的，结果还是没有争过自己的父亲。

Thai

พ่อลูกทั้งคู่ลงจากรถ เฉินต้าซานก็ไปช่วยขนกระเป๋าที่ท้ายรถ เฉินจื้อหยวนอยากขนเอง แต่ก็แย่งพ่อไม่ได้

Chinese

从超市侧门走上二楼，刚拉开门，一股饭菜的香味就扑鼻而来。

Thai

เดินจากทางเข้าด้านข้างของซูเปอร์มาร์เก็ตขึ้นไปชั้นสอง พอเปิดประตู กลิ่นหอมอาหารโชยมาเตะจมูก

Chinese

厨房里的陈小晚听到声音，晃出脑袋往外面看了一眼，发现是陈知远回来了，急忙跑了过去：“哥哥，你回来了！”

Thai

เฉินเสี่ยวหวานที่อยู่ในครัวได้ยินเสียง ก็โผล่หัวออกมามอง เห็นว่าเป็นเฉินจื้อหยวนกลับมาแล้ว ก็รีบวิ่งไปหา: “พี่คะ! กลับมาแล้ว!”

Chinese

“嗯。”陈知远笑着点头，伸手盖在妹妹的脑袋上，轻轻揉了两下后，走进厨房，喊了一声：“妈～”

Thai

“อืม” เฉินจื้อหยวนยิ้มพยักหน้า ยื่นมือไปวางบนหัวน้องสาว ลูบเบาๆ สองครั้ง แล้วเดินเข้าไปในครัว เรียก: “แม่ครับ～”

Chinese

“快洗把手装饭吃，菜已经好了……大山，大山，你过来把高压锅里的汤倒出来。”

Thai

“รีบล้างมือตักข้าวกินซะ กับข้าวเสร็จแล้ว… ต้าซาน ต้าซาน มาเอาซุปในหม้อแรงดันออกมา”

Chinese

“来了来了。”

Thai

“มาแล้ว มาแล้ว”

Chinese

家里还是老样子，什么都没变。

Thai

บ้านยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยน

Chinese

明明是很普通的一天，仅仅是因为陈知远回来了，让这顿晚餐都快赶上除夕夜的待遇了。

Thai

มันเป็นวันธรรมดาๆ แต่เพราะเฉินจื้อหยวนกลับมา มื้อเย็นนี้จึงเกือบเทียบเท่าค่ำคืนวันตรุษจีน

Chinese

陈大山一回来就特别高兴，拿出平时舍不得喝的一瓶五粮液出来，倒了两杯。

Thai

เฉินต้าซานกลับมาถึงก็ดีใจเป็นพิเศษ หยิบเหล้าหวูเหลียงเยี่ยที่ปกติไม่กล้าดื่มออกมา รินสองแก้ว

Chinese

王淑梅本来想说两句，但看陈大山把一杯酒递到了儿子面前，她到嘴边的话又咽了回去。

Thai

หวังซูเหมยตอนแรกจะพูดอะไรสักสองคำ แต่พอเห็นเฉินต้าซานยกแก้วเหล้าให้ลูกชาย เธอก็กลืนคำพูดที่ค้างอยู่ที่ริมฝีปากกลับลงไป

Chinese

“知远，你说的那个房子有照片吗？”

Thai

“จื้อหยวน บ้านที่นายพูดถึงมีรูปถ่ายไหม”

Chinese

“有。”

Thai

“มีครับ”

Chinese

陈知远拿出手机，把高铁上那个男人发过来的照片点开递给了陈大山，王淑梅蹙着眉头问道：“房子，什么房子？”

Thai

เฉินจื้อหยวนหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดภาพที่ผู้ชายคนนั้นส่งมาให้ตอนอยู่รถไฟความเร็วสูง ส่งให้เฉินต้าซานดู หวังซูเหมยขมวดคิ้วถาม “บ้านอะไร บ้านไหน”

Chinese

陈大山笑着把刚才车上聊的事说了出来。

Thai

เฉินต้าซานหัวเราะพลางเล่าเรื่องที่คุยกันบนรถเมื่อกี้ให้ฟัง

Chinese

王淑梅一听房子要一百六十万，第一反应其实跟陈大山刚刚一样，都是先心一紧，然后像下定决心一样，问出首付六十万行不行。

Thai

หวังซูเหมยพอได้ยินว่าราคาบ้านหนึ่งล้านหกแสน ปฏิกิริยาแรกก็เหมือนกับเฉินต้าซานเมื่อกี้ คือใจหายวาบก่อน แล้วก็เหมือนตัดสินใจได้ ถามว่าเงินดาวน์หกแสนจะพอไหม

Chinese

其实家里可支配的存款只有三十几万，另外老两口还存了二十万定期，当做自己养老的钱。

Thai

จริงๆ แล้วเงินออมที่ใช้ได้ในบ้านมีแค่สามแสนกว่าอีก ทั้งสองคนยังมีเงินฝากประจำสองแสน เก็บไว้เป็นเงินใช้ยามแก่

Chinese

不过陈大山很快把陈知远赚了很多钱的事说了出来，王淑梅惊讶道：“节目组给了一百万？真的假的？”

Thai

แต่เฉินต้าซานก็รีบบอกว่าเฉินจื้อหยวนหาเงินได้เยอะแล้ว หวังซูเหมยตกใจ “ทีมงานรายการให้หนึ่งล้านเหรอ จริงหรือเปล่าคะ”

Chinese

“是真的。”陈小晚昨晚看了直播，自然知道这事。

Thai

“จริงค่ะ” เฉินเสี่ยวหวานที่ดูไลฟ์เมื่อคืน ก็รู้เรื่องนี้ดี

Chinese

王淑梅很快又问道：“不是还有52万是姜柠的吗？”

Thai

หวังซูเหมยรีบถามอีก “แล้วที่ว่า 520,000 เป็นของเจียงหนิงไม่ใช่เหรอคะ”

Chinese

“她给我了。”

Thai

“เธอให้ผมแล้วครับ”

Chinese

“这怎么行，你们都没……”

Thai

“แบบนี้ได้ยังไง พวกนายยังไม่…”

Chinese

陈知远打断道：“她家里不缺钱，而且我还让她妈妈以她的名义开了一家公司，来运营我的那些作品，现在有公司找我做广告，报价是58万一条，我以后继续直播拍视频的话，应该是不愁赚不到钱，我买房子，也是想说拍视频方便一点，省得影响家里。”

Thai

เฉินจื้อหยวนขัดขึ้น “บ้านเธอไม่ขาดเงินครับ แล้วผมยังให้แม่ของเธอเปิดบริษัทในชื่อเธอเพื่อบริหารผลงานของผมอีก ตอนนี้มีบริษัทติดต่อมาซื้อโฆษณา ราคาเสนอ 580,000 ต่อชิ้นครับ ถ้าผมยังทำไลฟ์กับถ่ายวิดีโอต่อ ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องหาเงินไม่ได้ครับ ซื้อบ้านก็เพราะว่าอยากสะดวกในการถ่ายวิดีโอ จะได้ไม่กระทบบ้านครับ”

Chinese

王淑梅从陈大山手里抢走手机问道：“这地方远不远？”

Thai

หวังซูเหมยแย่งโทรศัพท์จากมือเฉินต้าซานถาม “ที่นี่ไกลไหมคะ”

Chinese

“开车四十五分钟左右，主要离机场近，虽然不在市区，但对我来说偏点还要更好一些。”

Thai

“ขับรถประมาณสี่สิบห้านาทีครับ ส่วนใหญ่เพราะใกล้สนามบิน ถึงไม่อยู่ในตัวเมือง แต่สำหรับผมที่ห่างๆ หน่อยยิ่งดีครับ”

Chinese

“房子有点旧。”

Thai

“บ้านเก่านิดหน่อยค่ะ”

Chinese

“反正买回来，要彻底装修一遍。”

Thai

“ไม่เป็นไรครับ ซื้อมาแล้วก็ต้องปรับปรุงใหม่หมด”

Chinese

“环境倒是挺好的。”

Thai

“แต่บรรยากาศดีนะคะ”

Chinese

“是啊，前后两个大院子。”

Thai

“ใช่ครับ สวนหน้าบ้านกับหลังบ้านใหญ่มาก”

Chinese

“我认识不少干装修的，到时候我来找人装修。”

Thai

“ฉันรู้จักคนแต่งบ้านหลายคน เดี๋ยวฉันจะหาคนมาปรับปรุงให้เองนะคะ”

Chinese

“你没听过装修不能找熟人吗？”

Thai

“แม่ไม่เคยได้ยินเหรอครับว่าตกแต่งบ้านห้ามใช้คนรู้จัก”

Chinese

“都是朋友。”

Thai

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น”

Chinese

“关系越好越不行。”

Thai

“ยิ่งสนิทยิ่งไม่ได้ครับแม่”

Chinese

“装修公司也不靠谱。”

Thai

“บริษัทรับตกแต่งก็ไม่น่าเชื่อถือ”

Chinese

“那也肯定比你叫的人靠谱。”

Thai

“ยังไงก็ดีกว่าคนที่แม่เรียกมาครับ”

Chinese

夫妻俩你一句我一句拌起嘴来，兄妹俩相视一笑，这一刻，家的感觉具象化了。

Thai

สามีภรรยาต่างก็พูดกันคนละคำคนละประโยค ทะเลาะกันเล็กน้อย พี่น้องมองหน้ากันยิ้ม ช่วงเวลานี้ ความรู้สึกของ ‘บ้าน’ ชัดเจนขึ้นมา

Chinese

陈知远抬头看了一眼时间，拿出手机给姜柠发了两条消息过去：

Thai

เฉินจื้อหยวนเงยหน้ามองเวลา หยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาเจียงหนิงสองข้อความ

Chinese

“我到家咯。”

Thai

“ถึงบ้านแล้วนะ”

Chinese

“跟女朋友报备一下。”

Thai

“รายงานแฟนหน่อย”

Chinese

……

Thai

…