เหนือจือหยู ใต้นัวนัว

Chinese

陈欣然换上心心念念的JK后，对着镜头一通臭美起来。

Thai

เฉินซินหรานเปลี่ยนชุด JK ที่เฝ้าฝันมานานเสร็จ ก็ยืนหน้ากล้องถ่ายรูปชมตัวเองไปมา

Chinese

吴瑾在房间里待了一会儿，看陈欣然拿着手机疯狂自拍，就一个人从楼上先下来了。

Thai

อู๋จินอยู่ในห้องพักสักพัก เห็นเฉินซินหรานถือโทรศัพท์ถ่ายเซลฟี่อย่างบ้าคลั่ง ก็ลงมาจากชั้นบนก่อนคนเดียว

Chinese

偌大的客厅里，姜川安安静静地躺在沙发上，看到这一幕，吴瑾也放轻了脚步，一路蹑手蹑脚地走到了姜川跟前。

Thai

ในห้องรับแขกกว้างใหญ่ เจียงชวนนอนเงียบๆ อยู่บนโซฟา พอเห็นภาพนี้ อู๋จินก็เบามือเบาเท้า เดินเขย่งไปจนถึงหน้าเจียงชวน

Chinese

他睡着时，眉眼格外温柔，鼻梁挺直利落，在吴瑾眼里，此时此刻的姜川，有种陌上人如玉，公子世无双的美感。

Thai

ตอนเขาหลับ หว่างคิ้วและดวงตาดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ สันจมูกตั้งตรงได้รูป ในสายตาของอู๋จิน ช่วงเวลานี้เจียงชวนช่างงดงามราวกับหยกบนทางเดิน บุรุษผู้ไร้ที่ติในโลก

Chinese

看到姜川好像已经睡着了，一个疯狂的想法陡然在吴瑾的大脑里迸发出来。

Thai

พอเห็นว่าเจียงชวนดูเหมือนจะหลับแล้ว ความคิดบ้าๆ ก็ผุดขึ้นมาในสมองของอู๋จิน

Chinese

如果……

Thai

ถ้า…

Chinese

如果这个时候亲一下姜川哥哥会怎么样？

Thai

ถ้าตอนนี้หอมพี่เจียงชวนสักทีจะเป็นยังไงนะ?

Chinese

但脑海中出现这个想法的时候，她的心跳就开始加速了，脸颊上也不知不觉地出现一抹红晕。

Thai

แต่พอความคิดนี้ผุดขึ้นในหัว หัวใจเธอก็เริ่มเต้นแรง แก้มก็แดงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

Chinese

良久。

Thai

นานเลย

Chinese

她像是终于在心里做出了决定，膝盖撑在沙发边缘，整个人缓缓地往下俯身。

Thai

ในที่สุดเธอก็เหมือนตัดสินใจในใจได้ ใช้เข่าค้ำไว้ที่ขอบโซฟา ค่อยๆ โน้มตัวลงมา

Chinese

三十厘米、二十厘米、十厘米。

Thai

สามสิบเซนติเมตร ยี่สิบเซนติเมตร สิบเซนติเมตร

Chinese

就在俩人的嘴唇相差不到三厘米，就在吴瑾觉得自己快要得逞的时候，一只手突然捂住了她的嘴。

Thai

ตอนที่ริมฝีปากทั้งสองห่างกันไม่ถึงสามเซนติเมตร ตอนที่อู๋จินคิดว่าตัวเองกำลังจะสำเร็จ มือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นปิดปากเธอไว้

Chinese

“嗯～”

Thai

“อื้ม～”

Chinese

看到姜川睁开了眼睛，吴瑾一双好看的杏眼眸子也蓦然睁大，脸上像是被粉色的油漆刷过一样，整张脸都变得白里透红。

Thai

พอเห็นเจียงชวนลืมตาขึ้น ตาสวยแบบผลเหมยของอู๋จินก็เบิกกว้าง หน้าแดงราวกับถูกทาสีชมพู ทั่วทั้งหน้ากลายเป็นขาวปนแดง

Chinese

“你干嘛呢？”姜川明知故问。

Thai

“ทำอะไรอยู่เนี่ย” เจียงชวนรู้อยู่แก่ใจแต่กลับถาม

Chinese

吴瑾羞得都想找个地缝钻进去了，她索性趴在了姜川身上，整张脸埋在他的胸口，嘴里嘟嘟囔囔地听不清楚在说什么。

Thai

อู๋จินอายจนอยากหาที่มุดดิน เธอเลยซบลงบนตัวเจียงชวน เอาหน้าซุกไว้ที่อกเขา ปากพึมพำฟังไม่รู้เรื่อง

Chinese

偏偏就在时候，陈欣然从房间里出来，站在玻璃围栏的位置，她一眼就看到了吴瑾趴在自己哥哥身上。

Thai

แล้วช่วงเวลานั้นเอง เฉินซินหรานก็ออกจากห้องมายืนตรงราวกระจก สบตาเธอเห็นอู๋จินนอนทับพี่ชายตัวเองพอดี

Chinese

“吴瑾！！！”

Thai

“อู๋จิน!!!”

Chinese

伴随着一阵急促的脚步声，陈欣然飞奔到楼下，拎着吴瑾的耳朵，硬生生把她拉了起来。

Thai

พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ เฉินซินหรานวิ่งลงมาชั้นล่าง กระชากหูอู๋จิน ลากเธอออกมาอย่างแรง

Chinese

“要死你啊……”

Thai

“จะตายไหมเนี่ยเธอ…”

Chinese

“我真是无语了……”

Thai

“ฉันโคตรเซ็งเลย…”

Chinese

“我现在就跟你妈打电话，说你想睡我哥……”

Thai

“เดี๋ยวฉันโทรหาแม่คุณเลยนะ บอกว่าคุณอยากนอนกับพี่ฉัน…”

Chinese

听着妹妹口中的糙话，姜川脸都绿了。

Thai

พอได้ยินคำหยาบคายจากปากน้องสาว เจียงชวนหน้าก็ซีด

Chinese

他坐起身，左手掐着亲妹的后脖，右手掐着吴小瑾的后脖，长叹一口气说道：“别吵了，都给我老老实实待会儿。”

Thai

เขาลุกขึ้นนั่ง มือซ้ายจับต้นคอน้องแท้ๆ มือขวาจับต้นคออู๋เสี่ยวจิน ถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า “หยุดทะเลาะกันได้แล้ว อยู่นิ่งๆ สักพัก”

Chinese

姜川起身揉了揉眼窝，走到窗户边上，看到外面的雨还没停，想着去拳馆也不方便，就下楼撸铁去了。

Thai

เจียงชวนลุกขึ้นขยี้ตา เดินไปที่หน้าต่าง เห็นฝนข้างนอกยังไม่หยุด คิดว่าจะไปชกมวยก็คงไม่สะดวก เลยลงไปเล่นเหล็กชั้นล่างแทน

Chinese

陈欣然瞥了一眼吴瑾，嘴里振振有词：“幸好我这周在家，要不然就让你这个贱女人得逞了。”

Thai

เฉินซินหรานเหลือบมองอู๋จิน พูดอย่างมีหลักฐาน “โชคดีที่อาทิตย์นี้ฉันอยู่บ้าน ไม่งั้นคงปล่อยให้ผู้หญิงแพศยาอย่างเธอได้ใจไปแล้ว”

Chinese

“你哥哥的手好大哦。”

Thai

“มือพี่เธอใหญ่มากเลยนะ”

Chinese

“神经病吧你。”

Thai

“เธอบ้าไปแล้วรึไง”

Chinese

“我晚上可以在你家睡吗？”

Thai

“คืนนี้ฉันขอนอนบ้านเธอได้ไหม”

Chinese

“滚啊你个痴女。”

Thai

“ไปไกลๆ เลย สาวบ้า”

Chinese

“我家还有两套其他颜色的JK，我都给你。”

Thai

“ที่บ้านฉันยังมี JK สีอื่นอีกสองชุด ฉันยกให้เธอหมดเลย”

Chinese

“不行，你以为我买不起啊，我只是没机会穿。”

Thai

“ไม่ได้นะ คิดว่าฉันซื้อไม่ได้รึไง แค่ฉันไม่มีโอกาสใส่”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

吴瑾傍晚还是被家里的司机接走了，因为他外公顾钊打电话过来催了。

Thai

พอตกเย็นอู๋จินก็ถูกรับกลับโดยคนขับรถที่บ้าน เพราะกู้เจา คุณปู่ของเธอโทรมาตาม

Chinese

大概五点半左右，陈欣然就下楼找姜川了。

Thai

ประมาณห้าโมงครึ่ง เฉินซินหรานก็ลงมาหาเจียงชวน

Chinese

“哥，我饿了～”

Thai

“พี่ หิวแล้ว～”

Chinese

“你是不是只有在需要我的时候才会喊我哥？”在家里健身，姜川自然脱掉了上半身的衣服，要不然被汗浸湿，即便立马放洗衣机洗完，也容易发黄变皱。

Thai

“หรือว่ามีแต่ตอนต้องการพี่ถึงจะเรียกพี่” ตอนออกกำลังในบ้าน เจียงชวนก็ถอดเสื้อบนออกตามธรรมชาติ ไม่อย่างนั้นพอเหงื่อท่วม แม้จะซักในเครื่องซักผ้าทันทีก็ยังเหลืองและยับง่าย

Chinese

“我真饿了。”

Thai

“ฉันหิวจริงๆ นะ”

Chinese

“小瑾走了没？”

Thai

“เสี่ยวจินกลับไปหรือยัง”

Chinese

“她刚才不是下来了一趟吗？”

Thai

“เธอไม่ใช่ลงมาหาพี่รอบหนึ่งเมื่อกี้ไง”

Chinese

“我怕她骗我。”

Thai

“ฉันกลัวเธอหลอกฉัน”

Chinese

“走了，她外公连打了三个电话过来。”

Thai

“กลับไปแล้ว ปู่เธอโทรมาตามสามรอบ”

Chinese

姜川这才起身，扯下毛巾，擦了擦脸上和前面的汗，然后把毛巾往陈欣然的位置一扔，双手撑着膝盖弯下了腰。

Thai

เจียงชวนถึงได้ลุกขึ้น คว้าผ้าเช็ดตัว เช็ดเหงื่อบนหน้าและด้านหน้า แล้วโยนผ้าไปทางเฉินซินหราน มือทั้งสองวางบนเข่าโน้มตัวลง

Chinese

陈欣然接过毛巾，没好气说道：“要不是看在你给我做饭的份上，我才不会帮你擦汗。”

Thai

เฉินซินหรานรับผ้าเช็ดตัว พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ทำให้ฉันกิน ฉันไม่ช่วยเช็ดเหงื่อให้พี่หรอก”

Chinese

说话的同时，陈欣然也把毛巾叠了两下，走上前给姜川擦起了背后的汗。

Thai

พูดพลาง เฉินซินหรานก็พับผ้าสองที เดินเข้าไปเช็ดเหงื่อที่หลังให้เจียงชวน

Chinese

“你作业写得怎么样了？”

Thai

“การบ้านเธอเขียนไปเท่าไหร่แล้ว”

Chinese

“还有两张试卷，要不是吴瑾来了，我今天肯定能写完。”

Thai

“เหลืออีกสองแผ่น ถ้าไม่ใช่วูจินมา วันนี้ฉันเขียนเสร็จแน่นอน”

Chinese

姜川笑道：“我还想说你作业写完，明天带你出去玩呢？”

Thai

เจียงชวนหัวเราะ “พี่จะบอกว่าถ้าเธอเขียนการบ้านเสร็จ พรุ่งนี้จะพาเธอออกไปเที่ยว”

Chinese

陈欣然一下子就有了兴致：“去哪玩？”

Thai

เฉินซินหรานมีอารมณ์ขึ้นมาทันที “ไปเที่ยวไหน”

Chinese

姜川故意泼冷水道：“别想了，作业没写完，我不会带你出去玩的。”

Thai

เจียงชวนจงใจสาดน้ำเย็น “อย่าคิดมากเลย ถ้าการบ้านยังไม่เสร็จ พี่จะไม่พาไปเที่ยวไหนทั้งนั้น”

Chinese

“我晚上写。”

Thai

“เดี๋ยวฉันเขียนตอนกลางคืน”

Chinese

“晚上写个屁，早点睡觉。”

Thai

“กลางคืนเขียนบ้าอะไร เข้านอนเร็ว”

Chinese

“我不管，你必须带我去。”

Thai

“ฉันไม่สน พี่ต้องพาฉันไป”

Chinese

“不带。”

Thai

“ไม่พา”

Chinese

“我要去。”

Thai

“ฉันอยากไป”

Chinese

“不行。”

Thai

“ไม่ได้”

Chinese

“哎呀，哥哥～”

Thai

“โอ๊ย พี่～”

Chinese

“你明天上午写作业，下午再出去。”

Thai

“พรุ่งนี้เช้าเธอเขียนการบ้าน บ่ายค่อยออกไป”

Chinese

陈欣然立马问道：“去哪里玩啊？”

Thai

เฉินซินหรานถามทันที “ไปเที่ยวไหนล่ะ”

Chinese

姜川笑道：“赵景桓他爸在京郊有个马场，明天去马场骑马，然后再整个户外BBQ。”

Thai

เจียงชวนยิ้ม “พ่อของเจ้าจิ่งหวนมีม้าที่ฟาร์มนอกเมือง พรุ่งนี้ไปขี่ม้าที่นั่น แล้วก็ปิ้งย่างกลางแจ้งด้วย”

Chinese

“那吴瑾怎么办，她走的时候还说明天还来呢。”

Thai

“แล้วอู๋จินล่ะ ตอนเธอไปยังบอกว่าพรุ่งนี้จะมาใหม่เลย”

Chinese

“那就把她带上。”

Thai

“ก็พาเธอไปด้วย”

Chinese

陈欣然努了努嘴： “我警告你啊，你不准离她那么近，更不准喜欢她。”

Thai

เฉินซินหรานทำปากยื่น “ฉันเตือนพี่นะ ห้ามเข้าใกล้เธอมากเกินไป ห้ามชอบเธอเด็ดขาด”

Chinese

姜川哭笑不得：“你有病吧，她跟你一样都是臭妹妹。”

Thai

เจียงชวนขำไม่ออก “เธอบ้าไปแล้วรึไง เธอก็เหมือนเธอนั่นแหละ เป็นน้องสาวตัวแสบทั้งคู่”

Chinese

“她现在长大了啊，比去年漂亮了很多，说不定明年后年还会更漂亮。”

Thai

“แต่ตอนนี้เธอโตขึ้นแล้วนะ สวยกว่าเมื่อปีที่แล้วเยอะ อีกปีหรือสองปีข้างหน้าอาจสวยกว่านี้อีก”

Chinese

“有吗？我觉得没区别啊。”

Thai

“มีด้วยเหรอ? พี่ว่าไม่เห็นต่างเลย”

Chinese

“怎么可能，明明漂亮很多，身高比去年高了，皮肤白了，五官立体了，胸都比去年大了。”

Thai

“เป็นไปไม่ได้ เห็นๆ กันอยู่ว่าสวยกว่าเยอะ สูงกว่าเมื่อปีที่แล้ว ตัวขาวขึ้น หน้าคมชัดขึ้น หน้าอกก็ใหญ่กว่าเมื่อปีที่แล้ว”

Chinese

“我觉得没啥区别。”

Thai

“พี่ว่าไม่เห็นต่างเลย”

Chinese

“你眼瞎。”陈欣然跟着姜川上楼，很快又继续问道：“那你说你认识的人里面谁最好看？”

Thai

“พี่ตาบอด” เฉินซินหรานตามเจียงชวนขึ้นไปชั้นบน รีบถามต่อ “แล้วพี่บอกหน่อย ในคนที่พี่รู้จักใครสวยที่สุด”

Chinese

“咱妈啊。”

Thai

“แม่เราไง”

Chinese

“老妈当然不算。”

Thai

“แม่ไม่นับ”

Chinese

“那就恬恬。”

Thai

“ก็เถียนเถียน”

Chinese

“恬恬也不算，你有病吧，她还是个孩子，我说的是同龄人。”

Thai

“เถียนเถียนก็ไม่นับ พี่บ้าไปแล้ว เธอยังเด็กอยู่เลย พี่หมายถึงคนรุ่นเดียวกัน”

Chinese

“那我就不知道了。”

Thai

“พี่ก็ไม่รู้”

Chinese

陈欣然想了想，直接给姜川提供了两个选择：“那你说是沈知妤好看，还是温诺诺好看？”

Thai

เฉินซินหรานคิดสักครู่ ก็ให้เจียงชวนเลือกสองตัวเลือกตรงๆ “แล้วพี่ว่าเสินจื้ออวี่สวย หรือเวินนัวนัวสวย”

Chinese

沈知妤，柠静致远经纪公司这两年最红的女演员，今年才二十四岁，北电还没毕业的时候，就签进了公司，出演的第一部电影就大红大紫。

Thai

เสินจื้ออวี่ นักแสดงหญิงที่โด่งดังที่สุดในบริษัทตัวแทนนักแสดงหนิงจิ้งจื้อหย่วนช่วงสองปีที่มานี้ ปีนี้เพิ่งยี่สิบสี่ ยังไม่ทันจบจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งก็เซ็นสัญญาเข้าเป็นศิลปิน ภาพยนตร์เรื่องแรกที่แสดงก็โด่งดังเป็นพลุแตก

Chinese

温诺诺，同样是柠静致远经纪公司旗下的一名歌手，极具辨识度的嗓音，加上甜美的外表，一出道就吸粉无数。

Thai

เวินนัวนัว เช่นเดียวกัน เป็นนักร้องในบริษัทตัวแทนนักแสดงหนิงจิ้งจื้อหย่วน มีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์สูง บวกกับหน้าตาหวาน พอเปิดตัวก็มีแฟนคลับมากมายนับไม่ถ้วน

Chinese

由于两个人一个是地地道道的北方人，一个人是地地道道的南方人，俩人也被粉丝亲切的称为“北知妤，南诺诺”，也是柠静致远旗下有名的‘双子花’。

Thai

เนื่องจากคนหนึ่งเป็นคนเหนือแท้ๆ อีกคนเป็นคนใต้แท้ๆ ทั้งคู่จึงถูกแฟนๆ เรียกอย่างเอ็นดูว่า 'ปักจื่ออวี่ หนานนัวนัว' และยังเป็น 'ดอกไม้คู่แฝด' ที่มีชื่อเสียงของหนิงจิ้งจื้อหย่วนอีกด้วย

Chinese

各自粉丝一直在争论到底谁更好看，但两人颜值各有千秋，到现在也没分出胜负。

Thai

แฟนๆ ของแต่ละฝ่ายก็ถกเถียงกันมาตลอดว่าคนไหนสวยกว่ากัน แต่ทั้งคู่ก็มีจุดเด่นของตัวเอง จนถึงตอนนี้ก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้

Chinese

姜川听到陈欣然这么问，很快就说道：“为什么不加上你？”

Thai

เจียงชวนได้ยินเฉินซินหรานถามแบบนั้น ก็รีบตอบทันที "แล้วทำไมไม่รวมเธอด้วยล่ะ"

Chinese

陈欣然赶忙捋了额前的碎发，还以为便宜哥哥良心发现了，于是立马换了个问法：“那沈知妤、温诺诺和我三个人，谁最好看？”

Thai

เฉินซินหรานรีบเลิกหน้าม้าที่ปรกหน้า คิดว่าพี่ชาย(ไม่แท้) คงสำนึกได้แล้ว ก็เลยเปลี่ยนคำถามทันที "แล้วเสินจื้ออวี่ เวินนัวนัว กับฉัน สามคน ใครสวยที่สุด"

Chinese

“温诺诺。”

Thai

"เวินนัวนัว"

Chinese

陈欣然笑容一滞：“那谁第二？”

Thai

เฉินซินหรานยิ้มค้าง "แล้วใครที่สองล่ะ"

Chinese

“沈知妤。”

Thai

"เสินจื้ออวี่"

Chinese

陈欣然一巴掌拍在姜川的后背上：“有病啊，那你加上我干嘛？”

Thai

เฉินซินหรานตบหลังเจียงชวนดังป้าบ "บ้าหรือไง ถ้างั้นทำไมถึงรวมฉันด้วยล่ะ"

Chinese

姜川乐道：“因为我不想让沈知妤垫底。”

Thai

เจียงชวนหัวเราะชอบใจ "ก็เพราะฉันไม่อยากให้เสินจื้ออวี่เป็นอันดับสุดท้ายไงล่ะ"

Chinese

“啊啊啊！我跟你拼了！！！！”

Thai

"อ้าาาา! ฉันจะสู้กับพี่ให้ตายเลย!!!"

Chinese

……

Thai

…