ดีที่สุด
最好แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
俞汐汐稀里糊涂地坐上了车,心里砰砰直跳。
ไทย
ยวี่ซีซีขึ้นรถไปอย่างมึนงง หัวใจเต้นกระหน่ำ
จีน
她很紧张,比坐在高考考场里,等着试卷发下来的那前几分钟还要紧张。
ไทย
เธอตื่นเต้นมาก ยิ่งกว่าตอนที่นั่งในห้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย รอให้ข้อสอบถูกแจกจ่ายไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้นเสียอีก
จีน
如果姜川在的话,或许能稍微缓解一点。
ไทย
ถ้าเจียงชวนอยู่ด้วย อาจจะช่วยบรรเทาได้บ้าง
จีน
但车内除了前面开车的司机,就只有姜柠坐在边上,密闭的空间里,安静的时间越久,俞汐汐的心就悬得越高。
ไทย
แต่ในรถนอกจากคนขับที่อยู่ข้างหน้าแล้ว ก็มีเพียงเจียงหนิงนั่งอยู่ข้างๆ ในพื้นที่ปิด ยิ่งเวลาผ่านไปเงียบเท่าไหร่ หัวใจของยวี่ซียิ่งลอยสูงขึ้นเท่านั้น
จีน
她余光早就发现,姜柠在上车之后一直在看着她。
ไทย
เธอรู้ด้วยหางตาว่า ตั้งแต่ขึ้นรถมา เจียงหนิงจ้องมองเธอตลอด
จีน
她不敢转头。
ไทย
เธอไม่กล้าหันไป
จีน
心里第一次对自己感到不自信。
ไทย
ในใจเป็นครั้งแรกที่รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง
จีน
直到……
ไทย
จนกระทั่ง…
จีน
“汐汐,你在想什么呢?”
ไทย
“ซีซี เธอกำลังคิดอะไรอยู่?”
จีน
“没…没想什么。”
ไทย
“ไม่…ไม่ได้คิดอะไร”
จีน
姜柠主动拉起了她的手,语气柔和地笑道:“那你老是低着头做什么,长得这么好看,要大大方方的啊。”
ไทย
เจียงหนิงจับมือเธอขึ้นมา พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพร้อมรอยยิ้ม “แล้วเธอชอบก้มหน้าทำไม หน้าก็สวยขนาดนี้ ต้องวางตัวให้มั่นสิ”
จีน
“阿姨,你才好看。”
ไทย
“ป้าเองก็สวยนะคะ”
จีน
“哈哈,我都已经四十多了,跟你们这些小姑娘没得比。”
ไทย
“ฮ่าๆ ป้าอายุสี่สิบกว่าแล้ว จะไปเทียบกับสาวน้อยอย่างเธอได้ยังไง”
จีน
俞汐汐小声说道:“我妈也四十多了,在同龄人眼里她已经算是显年轻的了,但还是跟阿姨你比不了。”
ไทย
ยวี่ซีซีพูดเบาๆ “คุณแม่ของหนูก็สี่สิบกว่าเหมือนกัน ในสายตาคนวัยเดียวกันเขาก็ว่าเด็กแล้ว แต่ก็ยังเทียบกับป้าไม่ได้”
จีน
“因为阿姨找了一个好老公啊。” 姜柠话题一转,突然问道:“汐汐,你觉得我家小川怎么样啊?”
ไทย
“เพราะป้าหาสามีที่ดีไงล่ะ” เจียงหนิงเปลี่ยนหัวข้อกระทันหัน ถามขึ้น “ซีซี เธอคิดว่าเสี่ยวชวนของป้าเป็นยังไงบ้าง?”
จีน
“哈?”
ไทย
“คะ?”
จีน
“别不好意思嘛,你评价一下。”
ไทย
“อย่าอายสิ ลองบอกป้าสิ”
จีน
“他很聪明……”
ไทย
“เขาฉลาดมาก…”
จีน
“还有呢?”
ไทย
“แล้วล่ะ?”
จีน
“还有……”
ไทย
“ก็…”
จีน
看俞汐汐半天说不出来,姜柠主动问道:“长得帅不帅?”
ไทย
เห็นยวี่ซีซีพูดไม่ออกสักที เจียงหนิงก็ถามขึ้นเอง “หน้าตาหล่อไหม?”
จีน
俞汐汐很腼腆地点了点头。
ไทย
ยวี่ซีซีพยักหน้าอย่างเขินอาย
จีน
“对你好不好?”
ไทย
“ดีกับเธอไหม?”
จีน
俞汐汐继续点头。
ไทย
ยวี่ซีซีพยักหน้าต่อ
จีน
“那你觉得他以后能不能成为一个‘好老公’?”
ไทย
“แล้วเธอคิดว่าต่อไปเขาจะเป็น ‘สามีที่ดี’ ได้ไหม?”
จีน
听到这三个字,俞汐汐一下子就红了脸,腮帮子像是涂了一层淡淡的胭脂,跟水蜜桃似的。
ไทย
พอได้ยินสามคำนี้ ยวี่ซีซีก็หน้าแดงขึ้นมาทันที แก้มเหมือนถูกแต้มสีชมพูอ่อน ราวกับลูกพีช
จีน
姜柠把她的小手放在自己的左手掌心,右手在她的掌心上轻轻拍了两下,然后笑着说道:“两个人相处,关键是要看对方的人怎么样,其他的都是次要,我和你叔叔谈朋友的时候,我爸还反对呢,可你们谈朋友,叔叔阿姨都不反对,你聪明又懂事,我还担心小川配不上你呢。”
ไทย
เจียงหนิงวางมือเล็กๆ ของเธอไว้ในฝ่ามือซ้ายของตัวเอง มือขวาตบเบาๆ สองครั้งที่ฝ่ามือของเธอ แล้วพูดยิ้มๆ “การคบกัน สิ่งสำคัญคือดูที่ตัวคน ที่เหลือเป็นรอง ตอนป้ากับลุงคบกัน พ่อป้ายังคัดค้านเลย แต่พวกเธอคบกัน ป้ากับลุงไม่คัดค้าน เธอฉลาดและรู้จักคน ป้ายังกลัวเสี่ยวชวนจะไม่คู่ควรกับเธอเลย”
จีน
“阿姨,我……”
ไทย
“ป้าคะ หนู…”
จีน
“我和你叔叔的朋友里面,有很多跟你们年龄差不多的女孩子,但我和你叔叔都觉得,你是她们里面最好的那一个,所以听话,要自信一点。”
ไทย
“ในหมู่เพื่อนป้ากับลุง มีผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอหลายคน แต่ป้ากับลุงคิดว่าเธอเป็นคนที่ดีที่สุดในนั้น ฉะนั้นเชื่อฟังนะ ต้องมั่นใจในตัวเองให้มากขึ้น”
จีน
“嗯。”
ไทย
“คะ”
จีน
“待会儿我带你去买几身衣服。”
ไทย
“เดี๋ยวป้าพาเธอไปซื้อเสื้อผ้าสักสองสามชุด”
จีน
“阿姨,我有衣服穿。”
ไทย
“ป้าคะ หนูมีเสื้อผ้าใส่แล้ว”
จีน
“女孩子哪有嫌衣服多的,你请小川吃了那么多次饭,给你买几身衣服怎么了。”
ไทย
“ผู้หญิงที่ไหนจะรังเกียจเสื้อผ้าเยอะ เธอเลี้ยงข้าวเสี่ยวชวนตั้งหลายครั้ง ให้ซื้อเสื้อผ้าสักสองสามชุดจะเป็นไรไป”
จีน
俞汐汐弱弱道:“也没有很多,他也请过我的。”
ไทย
ยวี่ซีซีพูดเสียงอ่อย “ก็ไม่บ่อยเท่าไหร่ เขาก็เลี้ยงหนูเหมือนกัน”
จีน
姜柠拍了拍她的脑袋:“听阿姨的。”
ไทย
เจียงหนิงตบหัวเธอเบาๆ “เชื่อฟังป้า”
จีน
“嗯。”
ไทย
“คะ”
จีน
下车之后,姜柠就轻车熟路地领着俞汐汐进了一家商场,在这个地段,奢侈品店随处可见,不过在出发之前,陈知远特意提醒过,不要给她买什么奢侈品,要不然会适得其反。
ไทย
หลังจากลงรถ เจียงหนิงก็พายวี่ซีซีเข้าไปในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งอย่างชำนาญ ในย่านนี้ ร้านขายสินค้าหรูหราเห็นได้ทั่วไป แต่ก่อนออกเดินทาง เฉินจื้อหยวนเตือนไว้เป็นพิเศษว่า อย่าซื้อของหรูๆ ให้เธอ ไม่อย่างนั้นจะได้ผลตรงกันข้าม
จีน
于是,姜柠就带着俞汐汐在一些比较小众但很高级的品牌门店里逛了起来,价格也都不便宜,只是没了奢侈品牌的溢价,性价比要稍微高一些。
ไทย
ดังนั้น เจียงหนิงจึงพายวี่ซีซีเดินดูร้านแบรนด์ที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มแต่หรูหรา ราคาก็ไม่ถูกเหมือนกัน แต่ไม่มีส่วนเกินจากแบรนด์หรู ความคุ้มค่าจึงสูงกว่าหน่อย
จีน
每次走进一家店,导购员就会围上来,热情地介绍店里的新品,俞汐汐很不喜欢这种‘被服务’的感觉,她全程跟在姜柠身旁。
ไทย
ทุกครั้งที่เข้าร้าน พนักงานขายก็จะเข้ามาล้อมรอบ แนะนำสินค้าใหม่ในร้านอย่างกระตือรือร้น ยวี่ซีซีไม่ชอบความรู้สึก ‘ถูกบริการ’ แบบนี้เลย เธอเดินติดอยู่ข้างเจียงหนิงตลอด
จีน
可导购员一个个都是能说会道的人,每次姜柠选好衣服,让俞汐汐去更衣室里面换,俞汐汐每次出来,导购员的小嘴就跟抹了蜜一样,说什么“你女儿长得真好看~”“身材真好~”“好好看~”。
ไทย
แต่พนักงานขายแต่ละคนก็เป็นคนพูดเก่ง ทุกครั้งที่เจียงหนิงเลือกเสื้อผ้าให้ยวี่ซีซีไปลองในห้องลอง พอยวี่ซีซีออกมา ปากพนักงานก็เหมือนราดน้ำผึ้ง พูดว่า “ลูกสาวคุณสวยจังเลย~” “หุ่นดีจัง~” “สวยมาก~”
จีน
早二十年前,姜柠听到陌生人的夸奖,也会像俞汐汐一样不好意思,但岁月早已让她成熟。
ไทย
เมื่อยี่สิบปีก่อน เจียงหนิงได้ยินคนแปลกหน้าชม ก็จะเขินอายเหมือนยวี่ซีซี แต่เวลาทำให้เธอเติบโตเต็มที่แล้ว
จีน
每次想到自己年纪的时候,姜柠心里就会想:什么!我怎么一下子四十多岁了?
ไทย
ทุกครั้งที่นึกถึงอายุตัวเอง เจียงหนิงก็จะคิดในใจ: อะไรกัน! ฉันทำไมจู่ๆ ก็สี่สิบกว่าแล้ว?
จีน
“阿姨~”
ไทย
“ป้าคะ~”
จีน
“阿姨~”
ไทย
“ป้าคะ~”
จีน
姜柠回过神来,看着俞汐汐笑道:“这一身也很好看。”
ไทย
เจียงหนิงกลับมาจากภวังค์ มองยวี่ซีซียิ้ม “ชุดนี้ก็สวยมาก”
จีน
俞汐汐小声道:“阿姨,要不我们去吃东西吧?”
ไทย
ยวี่ซีซีพูดเบาๆ “ป้าคะ เราไปหาอะไรกินกันไหม?”
จีน
“饿了啊?”
ไทย
“หิวแล้วเหรอ?”
จีน
“一点点。”
ไทย
“นิดหน่อย”
จีน
每一件衣服的吊牌上都有指导价,俞汐汐觉得有点贵,但又怕直接说姜柠会不高兴,于是换了另外一种说法。
ไทย
ป้ายราคาที่ติดอยู่กับเสื้อผ้าทุกตัวมีราคาแนะนำ ยวี่ซีซีคิดว่าแพงไป แต่ก็กลัวว่าถ้าพูดตรงๆ เจียงหนิงจะไม่พอใจ เลยเปลี่ยนเป็นพูดอีกแบบ
จีน
姜柠点点头,对导购员说道:“那都给我包起来吧。”
ไทย
เจียงหนิงพยักหน้า แล้วพูดกับพนักงานขาย “งั้นเอาทั้งหมดห่อให้ฉันด้วยนะ”
จีน
“好。”
ไทย
“ได้ค่ะ”
จีน
从店里出来,俩人一路手挽着手,不知道地还真以为是母女。
ไทย
ออกมาจากร้าน ทั้งสองเดินจูงแขนกันไปตลอดทาง ไม่รู้มาก่อนก็คงนึกว่าเป็นแม่ลูกกัน
จีน
姜柠带着她来到了一楼的一家甜品店里,之前陶宇儿带她来过两次,这个时间点,里面没多少人。
ไทย
เจียงหนิงพาเธอมาที่ร้านขนมหวานชั้นหนึ่ง เมื่อก่อนเถาหยูเอ๋อร์เคยพามาสองครั้ง ช่วงเวลานี้ในร้านมีคนไม่มาก
จีน
姜柠找地方坐下后,服务员很快拿来了菜单。
ไทย
เจียงหนิงหาที่นั่งแล้ว พนักงานก็รีบเอาเมนูมาให้
จีน
“这个来一份,这个来一份,然后再来两杯杨枝甘露。”
ไทย
“เอาอันนี้หนึ่งที่ อันนี้หนึ่งที่ แล้วก็สองแก้วยังจือกานลู่”
จีน
姜柠没把菜单递给俞汐汐,自作主张地点完下午茶后,就掏出手机搂着俞汐汐拍起了照片。
ไทย
เจียงหนิงไม่ได้ส่งเมนูให้ยวี่ซีซี สั่งของว่างยามบ่ายตามใจตัวเองเสร็จแล้ว ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโอบยวี่ซีซีแล้วถ่ายรูป
จีน
不多一会儿,下午茶就端到了面前的桌子上。
ไทย
ไม่นานนัก ของว่างยามบ่ายก็ถูกเสิร์ฟมาวางบนโต๊ะตรงหน้า
จีน
也就这个时候,俞汐汐收到了姜川发来的消息。
ไทย
พอดีตอนนั้นเอง ยวี่ซีซีได้รับข้อความจากเจียงชวน
จีน
姜川:“我妈带你去哪了?”
ไทย
เจียงชวน: “แม่ฉันพาเธอไปไหน?”
จีน
俞汐汐:“三里屯这边。”
ไทย
ยวี่ซีซี: “ซานหลี่ถุนนี่แหละ”
จีน
姜川:“打算什么时候回来?”
ไทย
เจียงชวน: “ว่าจะกลับเมื่อไหร่?”
จีน
俞汐汐:“不知道,要看阿姨。”
ไทย
ยวี่ซีซี: “ไม่รู้ ต้องดูที่ป้า”
จีน
姜川:“好。”
ไทย
เจียงชวน: “โอเค”
จีน
姜川:“爱你哟~”
ไทย
เจียงชวน: “รักนะ~”
จีน
俞汐汐:“有毛病。”
ไทย
ยวี่ซีซี: “บ้า”
จีน
姜柠把两份甜点都推到了俞汐汐面前,自己喝了一口杨枝甘露后,笑着说道:“汐汐,待会儿我们要不要去接你妈妈下班啊?”
ไทย
เจียงหนิงผลักขนมหวานทั้งสองถ้วยไปข้างหน้ายวี่ซีซี ตัวเองจิบยังจือกานลู่ไป一口 แล้วยิ้มพูด “ซีซี เดี๋ยวเราจะไปรับคุณแม่ของเธอเลิกงานกันไหม?”
จีน
“呃~”
ไทย
“เอ่อ~”
จีน
“我和你妈妈上次见面就聊得很开心,只是她还不知道我是小川的妈妈。”
ไทย
“ป้ากับคุณแม่ของเธอครั้งก่อนเจอกันคุยกันสนุกมาก เพียงแต่เธอยังไม่รู้ว่าป้าเป็นแม่ของเสี่ยวชวน”
จีน
“待会儿吗?”
ไทย
“เดี๋ยวนี้เลยเหรอ?”
จีน
“下次也行,看你的想法。”
ไทย
“คราวหน้าก็ได้ แล้วแต่เธอ”
จีน
俞汐汐嘟囔道:“我都可以。”
ไทย
ยวี่ซีซีพึมพำ “หนูได้หมด”
จีน
两人正聊着。
ไทย
สองคนกำลังคุยกัน
จีน
一男一女在这个时候走进了甜品店,男生看上去二十出头的样子,手里拎着大包小包,走在她前面的是个女生,看上去和俞汐汐差不多大,只是化妆打扮上看上去要成熟很多。
ไทย
ชายหญิงคู่หนึ่งเดินเข้าร้านขนมหวานในตอนนั้น ชายหนุ่มดูอายุราวยี่สิบต้นๆ ถือถุงใหญ่ถุงเล็กอยู่ ผู้หญิงที่เดินอยู่ข้างหน้าเขาดูอายุพอๆ กับยวี่ซีซี แต่การแต่งหน้าการแต่งตัวดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่า
จีน
“不是去看电影吗?又来甜品店里做什么?”冯云翔皱着眉头,些许不悦地说道。
ไทย
“ไม่ใช่ไปดูหนังเหรอ? มาในร้านขนมหวานอีกทำไม?” เฟิงอวิ้นเซียงขมวดคิ้ว พูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
จีน
走在前面的女生,不是别人,正是宋雨桐。
ไทย
ผู้หญิงที่เดินอยู่ข้างหน้าไม่ใช่ใครอื่น ก็คือซ่งอวี่ถง
จีน
不过俞汐汐和她素未谋面,压根不认识,坐在一旁的姜柠看到两人走进来,倒是饶有兴致地靠在了椅背上,她虽然同样没有和宋雨桐打过照面,但宋雨桐的照片,她早就从陈知远的手机里看到过。
ไทย
แต่ยวี่ซีซีกับเธอไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เลยไม่รู้จักเลย ส่วนเจียงหนิงที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นทั้งสองเดินเข้ามา กลับเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างสนอกสนใจ แม้ว่าเธอจะไม่เคยพบหน้ากับซ่งอวี่ถงมาก่อนเช่นกัน แต่รูปถ่ายของซ่งอวี่ถง เธอเคยเห็นจากโทรศัพท์ของเฉินจื้อหยวนมานานแล้ว
จีน
“不看了。”
ไทย
“ไม่ดูแล้ว”
จีน
“你最近到底怎么回事,要看电影的是你,不看的也是你,你能不能不要老是这样啊。”
ไทย
“ช่วงนี้เธอเป็นอะไรกันแน่ อยากดูหนังก็เธอ ไม่ดูก็เธอ เธออย่าเป็นแบบนี้บ่อยๆ ได้ไหม”
จีน
“你不想陪我的话,可以回去。”
ไทย
“ถ้าเธอไม่อยากอยู่เป็นเพื่อนฉัน ก็กลับไปสิ”
จีน
“又是这句话,我到底哪里惹你不高兴了?”
ไทย
“พูดแบบนี้อีกแล้ว ฉันไปทำให้เธอไม่พอใจตรงไหนกันแน่?”
จีน
宋雨桐坐了下来,双手交叉抱在胸口,表情看上去有些生气,不管旁边的冯云翔说什么,她都一言不发。
ไทย
ซ่งอวี่ถงนั่งลง เอามือพาดกันไว้บนอก สีหน้าดูโกรธๆ ไม่ว่าเฟิงอวิ้นเซียงที่อยู่ข้างๆ จะพูดอะไร เธอก็ไม่พูดสักคำ
จีน
那次和姜川打过电话后,她忍不住找李佳琪和潘岚她们打听了姜川的情况。
ไทย
หลังจากที่โทรศัพท์หาเจียงชวนครั้งนั้น เธออดไม่ได้ที่จะไปถามหลี่เจียฉีกับพานหลานเกี่ยวกับเรื่องของเจียงชวน
จีน
巧合的是,李佳琪的一个朋友刚好在二中上学,姜川从学渣逆袭成学霸的事情早就在学校里传开了,学校里没人不知道他,于是李佳琪很轻松地就从她的朋友口中得知了有关姜川的事。
ไทย
บังเอิญว่าเพื่อนคนหนึ่งของหลี่เจียฉีเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมที่สองพอดี เรื่องที่เจียงชวนเปลี่ยนจากเด็กเรียนแย่กลายเป็นเด็กเรียนเก่งก็แพร่กระจายไปทั่วโรงเรียน ไม่มีใครในโรงเรียนไม่รู้จักเขา ดังนั้นหลี่เจียฉีจึงรู้เรื่องเกี่ยวกับเจียงชวนจากปากเพื่อนของเธอได้อย่างง่ายดาย
จีน
而提到姜川,就不得不提到俞汐汐,两人的事也在口口相传中变成了一部言情小说,甚至不少事都是学校里的人杜撰出来的,光是同桌关系,就能让人生出无限遐想,当这一切都传到宋雨桐的耳朵里时,她的心情就变得特别奇怪。
ไทย
และเมื่อพูดถึงเจียงชวน ก็ต้องพูดถึงยวี่ซีซี เรื่องของทั้งสองคนก็กลายเป็นนิยายรักในการเล่าต่อปากต่อปาก แม้กระทั่งหลายเรื่องก็เป็นเรื่องที่คนในโรงเรียนกุขึ้นมา แค่ความสัมพันธ์แบบโต๊ะเดียวกันก็ทำให้คนจินตนาการได้ไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อทั้งหมดนี้ไปถึงหูของซ่งอวี่ถง อารมณ์ของเธอก็กลายเป็นประหลาดมาก
จีน
分手时,她祝福过姜川,以后会遇到比自己更好的人。
ไทย
ตอนเลิกกัน เธออวยพรให้เจียงชวนว่าในอนาคตจะเจอคนที่ดีกว่าเธอ
จีน
可是听到姜川和俞汐汐的故事后,她却一点都不开心。
ไทย
แต่พอได้ยินเรื่องของเจียงชวนกับยวี่ซีซีแล้ว เธอกลับไม่มีความสุขเลย
จีน
特别是那天去参加婚礼,见过蒋凡、赵景桓和陈小晚后,她就一直在好奇他们和姜川之间的关系。
ไทย
โดยเฉพาะวันนั้นที่ไปงานแต่งงาน หลังจากได้พบกับเจียงฟาน เจ้าจิ่งหวน และเฉินเสี่ยวหวาน เธอก็อยากรู้มาตลอดว่าพวกเขามีความสัมพันธ์อะไรกับเจียงชวน
จีน
当这一切都汇总在一起后,宋雨桐就总觉得心里堵堵的,很不舒服。
ไทย
เมื่อทุกอย่างรวมเข้าด้วยกัน ซ่งอวี่ถงก็รู้สึกอึดอัดใจ ตื้อตัน ไม่สบายใจ
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน