ยุ่งมาก

Chinese

突如其来的安排，打了姜川一个措手不及。

Thai

การจัดการที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เจียงชวนตั้งตัวไม่ทัน

Chinese

如果两年前，陈知远说这件事，姜川肯定会立马答应下来，那个时候，他确实想体验一下军旅生活。

Thai

ถ้าเมื่อสองปีก่อน เฉินจื้อหยวนพูดเรื่องนี้ เจียงชวนคงตอบตกลงทันที ตอนนั้นเขาอยากสัมผัสชีวิตทหารจริงๆ

Chinese

可现在，好不容易熬过高考，大学的美好生活就摆在眼前，这会儿让他去参军入伍，他心里是不太愿意的。

Thai

แต่ตอนนี้ เพิ่งผ่านการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมาอย่างยากลำบาก ชีวิตมหาวิทยาลัยที่สวยงามก็อยู่ตรงหน้า ให้เขาไปเข้ารับราชการทหารตอนนี้ ในใจเขาไม่ค่อยเต็มใจ

Chinese

饭后，姜川直接拉着俞汐汐回了自己的房间。

Thai

หลังอาหารเย็น เจียงชวนดึงยวี่ซีซีตรงไปที่ห้องของตัวเอง

Chinese

俞汐汐站在门口的位置，低着头，看着地面，一动不动，也不说话。

Thai

ยวี่ซีซียืนอยู่ที่ประตู ก้มหน้ามองพื้น นิ่งไม่ขยับ ไม่พูดอะไร

Chinese

今天发生的事实在太多，她还在努力消化这些信息。

Thai

วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย เธอยังคงพยายามทำความเข้าใจข้อมูลเหล่านี้

Chinese

本来还想质问俞汐汐为什么要同意这件事的姜川，看到她这个样子，瞬间就不知道说些什么好了。

Thai

เจียงชวนที่ตั้งใจจะถามยวี่ซีซีว่าทำไมถึงตกลงเรื่องนี้ เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

Chinese

房间里，安静了很久。

Thai

ในห้องเงียบสงัดเป็นเวลานาน

Chinese

最后还是姜川先开口问道：“你在想什么？”

Thai

สุดท้ายเจียงชวนก็เป็นฝ่ายถามก่อน “คุณคิดอะไรอยู่”

Chinese

“我不知道。”

Thai

“ฉันไม่รู้”

Chinese

俞汐汐摇摇头：“我现在脑子很乱，从来到你家就一直是这样。”

Thai

ยวี่ซีซีส่ายหน้า “ตอนนี้สมองฉันยุ่งเหยิง ตั้งแต่มาที่บ้านคุณก็เป็นแบบนี้ตลอด”

Chinese

“我爸妈都很喜欢你，这点你应该能感受到。”

Thai

“พ่อแม่ฉันชอบคุณมาก คุณน่าจะรู้สึกได้”

Chinese

“可是……”

Thai

“แต่…”

Chinese

“没有可是。”姜川立刻走上前打断道：“你别想太多。”

Thai

“ไม่มีแต่” เจียงชวนเดินเข้าไปขัดทันที “อย่าคิดมาก”

Chinese

俞汐汐抬起脑袋，眼睛像是覆着一层秋水，声音都略带一丝可怜地说道：“可是我真得觉得压力很大啊，比高考前的压力还大，每次抬头看你爸妈都像是在做梦一样，我回家要是跟我爸妈说这件事，他们肯定不会相信。刚才吃饭的时候，我就在想，如果我刚认识你的时候，就知道你家的情况，我肯定不会……”

Thai

ยวี่ซีซีเงยหน้าขึ้น ดวงตาคลอไปด้วยน้ำใส เสียงแฝงความน่าสงสาร “แต่ฉันรู้สึกกดดันมากนะ มากกว่าตอนก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีก ทุกครั้งที่เงยหน้ามองพ่อแม่คุณเหมือนอยู่ในฝัน ถ้าฉันกลับบ้านไปเล่าเรื่องนี้ให้พ่อแม่ฟัง พวกเขาต้องไม่เชื่อแน่ๆ ตอนกินข้าวเมื่อกี้ ฉันก็คิดว่าถ้าตอนที่เพิ่งรู้จักคุณ ฉันรู้สภาพครอบครัวคุณ ฉันคงไม่…”

Chinese

姜川抬起双手搭在俞汐汐的两边肩膀上，再次打断道：“那你…喜欢我吗？”

Thai

เจียงชวนยกมือทั้งสองข้างวางบนไหล่ทั้งสองข้างของยวี่ซีซี ขัดอีกครั้ง “แล้วคุณ…ชอบฉันไหม”

Chinese

俞汐汐呆呆看着姜川，好半天时间，才有些委屈地点了点下巴。

Thai

ยวี่ซีซีจ้องมองเจียงชวนอยู่นาน กว่าจะพยักหน้าอย่างน้อยใจเล็กน้อย

Chinese

高考之前，她以为高考之后，自己就能大大方方地说喜欢了，可现在，她又说不口了。

Thai

ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอคิดว่าหลังสอบเสร็จ เธอจะพูดว่าชอบได้อย่างเปิดเผย แต่ตอนนี้ เธอกลับพูดไม่ออกอีก

Chinese

姜川上前半步抱住了她，脑袋靠在她的肩上，同样轻声道：“这就够了，让我去体检当兵这事，我爸刚才询问你的意见，你知道这代表着什么吗？”

Thai

เจียงชวนก้าวไปครึ่งก้าวโอบกอดเธอ ศีรษะซบลงบนไหล่เธอ พูดเบาๆ เช่นกัน “แค่นี้ก็พอแล้ว เรื่องที่ให้ฉันไปตรวจร่างกายเป็นทหาร เมื่อกี้พ่อฉันถามความเห็นคุณ คุณรู้ไหมว่านี่หมายถึงอะไร”

Chinese

俞汐汐摇了摇头，蹭得姜川的胸口有点痒。

Thai

ยวี่ซีซีส่ายหน้า ทำให้อกของเจียงชวนรู้สึกคันเล็กน้อย

Chinese

姜川笑道：“代表我爸已经把你当成儿媳妇了，要不然他也不会让我带你来家里吃饭。”

Thai

เจียงชวนหัวเราะ “หมายความว่าพ่อฉันมองคุณเป็นลูกสะใภ้แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ให้ฉันพาคุณมากินข้าวที่บ้าน”

Chinese

“你胡说什么！”

Thai

“คุณพูดบ้าอะไร!”

Chinese

“真的。”

Thai

“จริง”

Chinese

闻着熟悉的发香，姜川喃喃自语道：“我晚上找我爸聊聊，看看这事能不能缓缓，我还是想跟你一起去上大学。”

Thai

ได้กลิ่นผมที่คุ้นเคย เจียงชวนพึมพำกับตัวเอง “เย็นนี้ฉันจะไปคุยกับพ่อ ดูก่อนว่าเรื่องนี้จะเลื่อนได้ไหม ฉันยังอยากไปเรียนมหาวิทยาลัยกับคุณ”

Chinese

“不行。”俞汐汐伸手抵住姜川，她有理有据地说道：“你爸刚才已经说了，这种机会错过就没有了，人一辈子很长，两年时间不算什么，我正好可以利用这两年时间大学里好好学习……”

Thai

“ไม่ได้” ยวี่ซีซียื่นมือมาขวางเจียงชวน เธอพูดอย่างมีเหตุมีผล “เมื่อกี้พ่อคุณบอกแล้ว โอกาสแบบนี้พลาดไปก็ไม่มีอีก ชีวิตคนเรายาวนาน สองปีไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฉันจะใช้เวลาสองปีนี้เรียนหนังสือที่มหาวิทยาลัยให้ดี…”

Chinese

姜川听着这些话，顿时有些哭笑不得。

Thai

เจียงชวนฟังคำพูดเหล่านี้ ก็รู้สึกขำไม่ออกร้องไห้ไม่ลง

Chinese

这个时候，还想着在大学里好好学习的，恐怕除了俞汐汐，也找不到几个人了。

Thai

ในเวลานี้ ยังคิดจะตั้งใจเรียนที่มหาวิทยาลัย คงนอกจากยวี่ซีซี ก็หาใครอื่นไม่ได้อีกแล้ว

Chinese

“那两年后，我再回到学校，岂不是要喊你一声学姐了？”

Thai

“แล้วสองปีต่อมา ฉันกลับมาโรงเรียนอีก จะต้องเรียกคุณว่าพี่สาวรึเปล่า”

Chinese

“呵呵～”

Thai

“ฮี่ๆ”

Chinese

“对嘛，笑一笑就好看了。”

Thai

“ใช่แล้ว ยิ้มสิถึงจะสวย”

Chinese

俞汐汐立马把笑容收了回去，这才有心情打量起了姜川的房间，她一边看，嘴里一边说道：“我一直以为你住在又破又小的出租屋里呢，原来你房间这么大。”

Thai

ยวี่ซีซีรีบเก็บรอยยิ้มทันที จากนั้นถึงมีอารมณ์มองห้องของเจียงชวน เธอมองไปพลางพูดไปพลาง “ฉันนึกว่าคุณอยู่ห้องเช่าเก่าๆ เล็กๆ เสียอีก ที่แท้ห้องคุณใหญ่ขนาดนี้”

Chinese

“还好吧。”

Thai

“ก็โอเคนะ”

Chinese

“你房间都是你自己整理的吗？”

Thai

“ห้องคุณนี่คุณจัดเองหมดเลยเหรอ”

Chinese

“那肯定啊，平时家里就我一个人，这点没骗你。”

Thai

“แน่นอน ปกติที่บ้านก็มีฉันคนเดียว เรื่องนี้ไม่ได้โกหกคุณ”

Chinese

俞汐汐没有接话。

Thai

ยวี่ซีซีไม่ตอบ

Chinese

姜川跟在她后面，问道：“二十五号成绩才出来，我们要不要出去玩啊。”

Thai

เจียงชวนเดินตามหลัง ถาม “วันที่ยี่สิบห้าถึงจะประกาศผล เราไปเที่ยวเล่นกันไหม”

Chinese

“不去。”

Thai

“ไม่ไป”

Chinese

姜川没想到俞汐汐会这么干脆的拒绝，他追问道：“为什么啊？总不可能一直在家待着吧？”

Thai

เจียงชวนไม่คิดว่ายวี่ซีซีจะปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา เขาถามต่อ “ทำไมล่ะ อยู่บ้านตลอดไม่ได้นะ”

Chinese

俞汐汐噘着小嘴道：“我本来想去打暑假工的，但我爸妈都不让。”

Thai

ยวี่ซีซีทำปากจู๋ “ฉันตั้งใจจะไปทำงานพิเศษช่วงปิดเทอม แต่พ่อแม่ฉันไม่ให้”

Chinese

“那正好一起出去玩啊，正好他们都还没放假，我去跟你爸妈说，他们肯定会同意的。”

Thai

“นั้นก็ออกไปเที่ยวด้วยกันสิ พอดีพวกเขายังไม่ปิดเทอม ฉันไปบอกพ่อแม่คุณ พวกเขาต้องตกลงแน่”

Chinese

俞汐汐有些忐忑地说道：“就…就我们两个吗？”

Thai

ยวี่ซีซีพูดอย่างประหม่า “แค่…แค่เราสองคนเหรอ”

Chinese

姜川好笑道：“我只是想在开学前，能跟你多待一会儿，你能不能不要把我想的那么龌龊啊。”

Thai

เจียงชวนขำ “ฉันแค่อยากอยู่กับคุณให้มากขึ้นก่อนเปิดเทอม คุณอย่าคิดว่าฉันเลวทรามได้ไหม”

Chinese

“我没有。”

Thai

“ฉันไม่ได้คิด”

Chinese

“那我们去江州吧，跟我爸妈一起回去，夏天庐山上很凉快，你可以住我家里，就是《向往的生活》第一季的那个小院子里，这总行了吧？”

Thai

“งั้นเราไปเจียงโจวกัน กลับไปกับพ่อแม่ฉัน ฤดูร้อนบนเขาหลูซานอากาศเย็นสบาย คุณพักที่บ้านฉันได้ นั่นคือลานบ้านเล็กในฤดูกาลแรกของ《ชีวิตในฝัน》ไงล่ะ ใช้ได้ไหม”

Chinese

“我……”

Thai

“ฉัน…”

Chinese

“别我了，就这样决定了，走吧，下楼带你看看除了卧室我平时在家待得时间最多的地方。”

Thai

“อย่า ฉัน เลย ตกลงตามนี้ ไปกัน ลงข้างล่างพาคุณดูที่ที่ฉันใช้เวลามากที่สุดนอกจากห้องนอน”

Chinese

一想到陈知远和姜柠就在楼下，好不容易冷静下来的俞汐汐心里又打起了鼓。

Thai

พอนึกถึงเฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงที่อยู่ข้างล่าง หัวใจของยวี่ซีซีที่เพิ่งสงบลงก็เต้นระรัวอีกครั้ง

Chinese

“要下去啊？”

Thai

“ต้องลงไปเหรอ”

Chinese

“在我房间待着也行，但我们俩关着门在房间里，保不齐我爸妈会怎么想。”

Thai

“อยู่ในห้องฉันก็ได้นะ แต่เราสองคนปิดประตูอยู่ในห้อง พ่อแม่ฉันอาจจะคิดอะไรก็ได้”

Chinese

俞汐汐听完，吓得赶紧把门打开，主动从房间里走了出去。

Thai

ยวี่ซีซีฟังแล้วตกใจ รีบเปิดประตู เดินออกจากห้องไปเอง

Chinese

姜川跟着出去，两人坐电梯来到地下一楼。

Thai

เจียงชวนตามออกไป ทั้งสองขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นใต้ดินหนึ่ง

Chinese

姜川指着跑步机、杠铃、蹬腿机等一些健身设备说道：“我一天至少要在这里待一个小时，运动能很好地缓解我的压力。”

Thai

เจียงชวนชี้ไปที่ลู่วิ่ง บาร์เบล เครื่องเล่นขา และอุปกรณ์ฟิตเนสอื่นๆ “ฉันต้องอยู่ที่นี่อย่างน้อยวันละหนึ่งชั่วโมง การออกกำลังกายช่วยคลายความเครียดได้ดี”

Chinese

“我第一次给你打视频的时候，你是不是就在这个地方？”

Thai

“ครั้งแรกที่ฉันวิดีโอคอลหาคุณ คุณอยู่ที่นี่ใช่ไหม”

Chinese

“对。”

Thai

“ใช่”

Chinese

“我当时还以为你在健身房呢。”

Thai

“ตอนนั้นฉันนึกว่าคุณอยู่ฟิตเนส”

Chinese

“那边还有茶室和麻将房，我爸妈不在家，平时都没人进去。”

Thai

“ทางนั้นยังมีห้องชาและห้องไพ่นกกระจอก พ่อแม่ไม่อยู่ ปกติไม่มีใครเข้าไป”

Chinese

“你哥平时也不回家？”

Thai

“พี่คุณไม่กลับบ้านเหรอ”

Chinese

姜川笑道：“他高一的时候就被招进中科大少年班了啊，他都不在京城，怎么回家？这事我跟你说过的。”

Thai

เจียงชวนหัวเราะ “เขาถูกดึงเข้าโครงการเด็กอัจฉริยะมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจีนตั้งแต่ ม.สี่ แล้ว เขาไม่อยู่ในปักกิ่ง จะกลับบ้านยังไง เรื่องนี้ฉันบอกคุณแล้ว”

Chinese

俞汐汐努努嘴：“谁知道你说得是真的。”

Thai

ยวี่ซีซีทำปากเบ้ “ใครจะรู้ว่าที่คุณพูดเป็นเรื่องจริง”

Chinese

就在两人聊着天的时候，姜柠顺着楼梯从一楼下来了，找到俞汐汐后，她很快说道：“汐汐，你下午有事吗？”

Thai

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เจียงหนิงเดินลงบันไดมาจากชั้นหนึ่ง เมื่อเจอยวี่ซีซี เธอรีบพูด “ซีซี ช่วงบ่ายคุณว่างไหม”

Chinese

“没…没有。”

Thai

“ว่าง…ว่าง”

Chinese

“那走，跟阿姨一起逛街去。”

Thai

“งั้นไป ไปเดินเล่นกับป้ากัน”

Chinese

“啊？”俞汐汐立马看向姜川，姜川想着上午俩人坐在沙发上有说有笑的，立马说道：“妈，那你们去吧，我就不去了。”

Thai

“อ๋อ?” ยวี่ซีซีหันไปมองเจียงชวนทันที เจียงชวนนึกถึงตอนเช้าที่ทั้งสองนั่งบนโซฟาพูดคุยหัวเราะกัน รีบพูด “แม่ งั้นพวกคุณไปเถอะ ผมไม่ไป”

Chinese

姜柠摆摆手：“本来就没打算带你去。”

Thai

เจียงหนิงโบกมือ “แต่แรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะพาแกไป”

Chinese

说完，姜柠就走到俞汐汐身边，拉着她的小手，一起上楼了，几分钟后，俩人就坐上车，往三里屯那边去了。

Thai

พูดจบ เจียงหนิงก็เดินไปหายวี่ซีซี จูงมือเล็กๆ ของเธอ แล้วพาขึ้นไปชั้นบนด้วยกัน ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสองก็ขึ้นรถและมุ่งหน้าไปทางซานหลี่ถุน

Chinese

正如姜川所说的，姜柠确实很喜欢俞汐汐，因为她从俞汐汐身上，能看出自己当年的影子。

Thai

ดังที่เจียงชวนพูดไว้ เจียงหนิงชอบยวี่ซีซีจริงๆ เพราะจากตัวยวี่ซีซี เธอมองเห็นเงาของตัวเองในวัยเยาว์

Chinese

宋雨桐就截然不同，她虽然也很漂亮，但光看照片总给人一种疏离感，天生骨子里带着高傲。

Thai

ซ่งอวี่ถงนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าเธอจะสวยมากเช่นกัน แต่แค่ดูจากรูปถ่ายก็ให้ความรู้สึกห่างเหิน มีความเย่อหยิ่งติดอยู่ในเนื้อในตัวมาแต่กำเนิด

Chinese

其实很早很早的时候。

Thai

อันที่จริงตั้งแต่นานมาแล้ว

Chinese

姜柠就想让陈知远找姜川聊一聊，就算是旁敲侧击一下也好，可陈知远没有这么做，身为过来人的他，只是回了句：“走段弯路也好。”

Thai

เจียงหนิงอยากให้เฉินจื้อหยวนไปคุยกับเจียงชวนสักหน่อย แม้จะแค่พูดอ้อมๆ ก็ยังดี แต่เฉินจื้อหยวนกลับไม่ทำเช่นนั้น เขาที่ผ่านโลกมามาก แค่ตอบกลับว่า “เดินทางอ้อมไปบ้างก็ดีเหมือนกัน”

Chinese

姜川也确实是在认识俞汐汐之后，才终于明白了自己的爸爸曾经说过的一句话：

Thai

และเจียงชวนก็เพิ่งจะเข้าใจคำพูดของพ่อที่เคยพูดไว้ครั้งหนึ่งหลังจากที่ได้รู้จักยวี่ซีซี

Chinese

和错的人在一起做什么都是错的。

Thai

การอยู่กับคนผิด ไม่ว่าทำอะไรก็ผิดไปหมด

Chinese

和对的人在一起做什么都是对的。

Thai

การอยู่กับคนที่ใช่ ไม่ว่าทำอะไรก็ถูกต้องไปหมด

Chinese

……

Thai

…