ลุง? ใครเป็นลุงของคุณ?

Chinese

宋辞在网上看了一眼去年640分在江省的排名，很快便笑着说道：“你妹妹很厉害啊，这个分数能去很多好学校。”

Thai

ซ่งฉือดูอันดับคะแนน 640 ในมณฑลเจียงเมื่อปีที่แล้วทางอินเตอร์เน็ต แล้วก็พูดยิ้มๆ อย่างรวดเร็วว่า “น้องสาวคุณเก่งมากเลยนะ คะแนนขนาดนี้สามารถเข้าคณะดีๆ ได้หลายที่”

Chinese

“都有哪些推荐？”

Thai

“มีที่ไหนแนะนำบ้าง?”

Chinese

“这个分数除了清北，其他大学都能冲一冲的，如果和去年差不多的话，武大应该挺稳的，而且离你家也不远。”

Thai

“คะแนนเท่านี้นอกจากชิงเป่ยแล้ว มหาวิทยาลัยอื่นๆ ก็สามารถลองยื่นได้ ถ้าเทียบกับปีที่แล้ว มหาวิทยาลัยอู่ฮั่นก็น่าจะค่อนข้างแน่นอน แล้วก็ไม่ไกลจากบ้านคุณด้วย”

Chinese

陈知远笑道：“我想让她去京城。”

Thai

เฉินจื้อหยวนหัวเราะแล้วพูดว่า “ผมอยากให้เธอไปปักกิ่ง”

Chinese

“京城航空航天、京城理工、人大，你到时候可以根据分数在这三所学校里看看。”

Thai

“มหาวิทยาลัยการบินและอวกาศปักกิ่ง, สถาบันเทคโนโลยีปักกิ่ง, มหาวิทยาลัยประชาชน ให้คุณลองดูสามที่นี้ตามคะแนนตอนนั้น”

Chinese

陈知远点点头，默默记了下来。

Thai

เฉินจื้อหยวนพยักหน้า จดจำเอาไว้อย่างเงียบๆ

Chinese

姜柠看两人聊完了，也默默把手机递到了陈知远的面前。

Thai

เจียงหนิงเห็นทั้งสองคนคุยกันเสร็จแล้ว ก็ยื่นโทรศัพท์ให้เฉินจื้อหยวนอย่างเงียบๆ

Chinese

陈知远看了一眼屏幕，上面是备注‘淑君阿姨’的联系人发来的消息：“柠柠，你偷偷和陈知远说一声，你俩晚一点离岛。”

Thai

เฉินจื้อหยวนมองหน้าจอ เห็นว่ามีข้อความจากผู้ติดต่อที่บันทึกชื่อว่า 'ป้าหลี่ซูจวิน' ส่งมาว่า “หนิงหนิง เธอแอบบอกเฉินจื้อหยวนหน่อยว่า ให้พวกเธอออกจากเกาะช้าหน่อย”

Chinese

陈知远看完，接过手机，直接用姜柠的手机回了信息：“好，我们知道了。”

Thai

เฉินจื้อหยวนดูข้อความเสร็จ ก็รับโทรศัพท์มา แล้วตอบข้อความกลับไปด้วยโทรศัพท์ของเจียงหนิงโดยตรงว่า “โอเค เราทราบแล้ว”

Chinese

不知道李淑君是出于什么目的考虑，陈知远想着自己的机票反正也在下午，于是直接就答应了。

Thai

ไม่รู้ว่าหลี่ซูจวินมีจุดประสงค์อะไร เฉินจื้อหยวนคิดว่าตั๋วเครื่องบินของตัวเองก็เป็นตอนบ่ายอยู่แล้ว ดังนั้นก็เลยตอบตกลงไปตรงๆ

Chinese

他把手机还给姜柠后，就对陈泽林和宋辞说道：“一会儿你们先走吧，我来收拾就行。”

Thai

หลังจากเขาคืนโทรศัพท์ให้เจียงหนิง ก็พูดกับเฉินเจ๋อหลินและซ่งฉือว่า “เดี๋ยวพวกคุณไปก่อนเถอะ ผมจัดการเก็บเอง”

Chinese

“最后一天了，应该不用你收拾吧？”

Thai

“วันสุดท้ายแล้วนะ ไม่จำเป็นต้องให้คุณเก็บเองหรอก?”

Chinese

“没事，反正我也不急，我行李还在宿舍放着呢。”

Thai

“ไม่เป็นไร ผมก็ไม่รีบ กระเป๋าเดินทางของผมยังอยู่ที่หอพัก”

Chinese

“好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

陈泽林以为陈知远是要给自己和宋辞独处的机会，也没有再多说什么。

Thai

เฉินเจ๋อหลินคิดว่าเฉินจื้อหยวนคงจะให้โอกาสตัวเองกับซ่งฉือได้อยู่กันสองคน ก็เลยไม่ได้พูดอะไรอีก

Chinese

四个人吃完面条后，陈泽林就带着宋辞先走了。

Thai

หลังจากทั้งสี่คนกินบะหมี่เสร็จ เฉินเจ๋อหลินก็พาซ่งฉือออกไปก่อน

Chinese

“保持联系～”

Thai

“ติดต่อกันนะ~”

Chinese

“保持联系。”

Thai

“ติดต่อกัน”

Chinese

半个月的相处，能换来一句保持联系就已经很不错了，陈知远心里很清楚，要不是自己在这个节目里有了人气，很多嘉宾都会像张书翰一样，不会把自己放在眼里。

Thai

การอยู่ร่วมกันครึ่งเดือน แค่ได้คำว่าติดต่อกันก็ถือว่าดีมากแล้ว เฉินจื้อหยวนรู้ดีว่า ถ้าตัวเองไม่ได้รับความนิยมในรายการนี้ แขกหลายคนคงจะมองข้ามเขาเหมือนจางซูฮั่น

Chinese

送走陈泽林和宋辞后，陈知远很负责任地回心动之家把碗刷了。

Thai

หลังจากส่งเฉินเจ๋อหลินและซ่งฉือแล้ว เฉินจื้อหยวนกลับไปที่บ้านแห่งหัวใจด้วยความรับผิดชอบเพื่อล้างชาม

Chinese

九点、十点、十一点。

Thai

เก้าโมง สิบโมง สิบเอ็ดโมง

Chinese

还在岛上的其他嘉宾陆陆续续地收拾好东西，有的还在岛上拍了一会照片才走，有的直接就走了。

Thai

แขกคนอื่นๆ ที่ยังอยู่บนเกาะก็เก็บข้าวของกันเรื่อยๆ บางคนถ่ายรูปบนเกาะสักพักแล้วค่อยไป บางคนก็ไปเลย

Chinese

等到其他嘉宾都走光了，陈知远才回宿舍把自己行李拿到了心动之家，而这个时候，吴萍萍也走了过来，把两张银行卡分别递给了两人：“这是你们的恋爱资金，每张卡里都有521000，密码是昨天的年月日，你们以后就可以把昨天当作你们的恋爱纪念日。”

Thai

พอแขกคนอื่นๆ ไปหมดแล้ว เฉินจื้อหยวนก็กลับไปที่หอพักเพื่อเอาข้าวของของตัวเองมาไว้ที่บ้านแห่งหัวใจ และในตอนนั้น อู๋ผิงผิงก็เดินมา ส่งบัตรธนาคารสองใบให้ทั้งสองคนทีละใบ “นี่คือเงินทุนสำหรับความรักของคุณ ในแต่ละใบมี 521,000 รหัสคือวันเดือนปีของเมื่อวาน ต่อไปพวกคุณก็ถือเอาวันเมื่อวานเป็นวันครบรอบความรักได้เลย”

Chinese

听到恋爱纪念日五个字，姜柠羞涩地垂下了脑袋。

Thai

พอได้ยินคำว่าวันครบรอบความรัก เจียงหนิงก็เขินอายจนก้มหน้าลง

Chinese

陈知远伸手把两张卡接过，其中一张银行卡递给姜柠，姜柠没有伸手去接，嘴里嘟囔了一句：“你拿着。”

Thai

เฉินจื้อหยวนยื่นมือรับบัตรทั้งสองใบ แล้วยื่นบัตรธนาคารหนึ่งใบให้เจียงหนิง เจียงหนิงไม่ยื่นมือไปรับ บ่นพึมพำว่า “เธอถือไว้”

Chinese

“放你包里啊。”

Thai

“ใส่กระเป๋าเธอสิ”

Chinese

“都给你就是了。”

Thai

“ให้เธอทั้งหมดเลย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

吴萍萍笑道：“反正这笔钱是给你们的，你们俩怎么用都行，船已经过来了，你们现在可以离开了。”

Thai

อู๋ผิงผิงหัวเราะแล้วพูดว่า “ยังไงเงินนี้ก็ให้พวกคุณ พวกคุณสองคนจะใช้ยังไงก็ได้ เรือมาแล้ว ตอนนี้พวกคุณออกไปได้แล้ว”

Chinese

“谢啦。”

Thai

“ขอบคุณนะ”

Chinese

“祝你们幸福。”

Thai

“ขอให้พวกคุณมีความสุข”

Chinese

【祝你们幸福。】

Thai

【ขอให้พวกคุณมีความสุข】

Chinese

【祝你们幸福。】

Thai

【ขอให้พวกคุณมีความสุข】

Chinese

【还会再见面吗陈狗？再见的时候你要幸福！好不好？】

Thai

【จะได้เจอกันอีกไหมเฉินหมา? เมื่อเจอกันอีกทีขอให้มีความสุข! โอเคนะ?】

Chinese

【陈狗！没有你我怎么活啊？】

Thai

【เฉินหมา! ไม่มีเธอฉันจะอยู่ยังไง?】

Chinese

两人上船后，很快就离心动小岛越来越远了。

Thai

หลังจากทั้งสองคนขึ้นเรือ ก็ออกห่างจากเกาะแห่งหัวใจมากขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

摄像机的镜头里，两人越来越小。

Thai

ในเลนส์กล้อง ทั้งสองคนเล็กลงเรื่อยๆ

Chinese

直播画面变成了无人机的航拍视角。

Thai

ภาพในห้องไลฟ์เปลี่ยนเป็นมุมมองจากโดรน

Chinese

浅蓝色的海面上，一艘小船渐行渐远，船上两只小人，手牵手，静静地看着心动小岛的方向……

Thai

บนทะเลสีฟ้าอ่อน เรือลำเล็กค่อยๆ ลับหายไป บนเรือมีคนสองตัวเล็กๆ จับมือกัน มองดูทิศทางของเกาะแห่งหัวใจอย่างเงียบๆ…

Chinese

屏幕上出现一段话。

Thai

บนหน้าจอปรากฏข้อความหนึ่ง

Chinese

【时光匆匆，心动小岛2026的恋爱旅程即将结束。】

Thai

【เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว การเดินทางแห่งความรักของเกาะแห่งหัวใจ 2026 กำลังจะสิ้นสุดลง】

Chinese

【感谢每一位嘉宾的真诚和付出，让我们见证了爱情最美好的样子。也感谢直播间每一位家人朋友们的陪伴。】

Thai

【ขอบคุณแขกทุกท่านที่จริงใจและทุ่มเท ทำให้เราได้เห็นภาพที่สวยงามที่สุดของความรัก และขอบคุณครอบครัวและเพื่อนๆ ทุกคนในห้องไลฟ์ที่อยู่เคียงข้างกัน】

Chinese

【爱情的故事永远不会结束，我们期待再次和你见面……】

Thai

【เรื่องราวความรักไม่มีวันจบสิ้น เราหวังว่าจะได้พบคุณอีกครั้ง…】

Chinese

镜头转到岛上。

Thai

กล้องเปลี่ยนไปที่เกาะ

Chinese

建筑工人们大刀阔斧地拆除起了岛上的设备。

Thai

คนงานก่อสร้างเริ่มรื้อถอนอุปกรณ์บนเกาะครั้งใหญ่

Chinese

直播间的人数以很快的速度在下滑，但《心动小岛》的热度却仍然在持续。

Thai

จำนวนคนในห้องไลฟ์ลดลงอย่างรวดเร็ว แต่กระแสความนิยมของ “เกาะแห่งหัวใจ” ยังคงดำเนินต่อไป

Chinese

……

Thai

…

Chinese

船还没有靠岸的时候，一辆黑色的商务车就早早停在了岸边。

Thai

ตอนที่เรือยังไม่ถึงฝั่ง รถตู้โดยสารสีดำคันหนึ่งก็จอดรออยู่ที่ฝั่งแล้ว

Chinese

陈知远牵着姜柠一起从船上下来的时候，后排的车窗降了下来，戴着墨镜的王瑶挥了挥手，喊了一声：“小陈，这边。”

Thai

ตอนที่เฉินจื้อหยวนจูงมือเจียงหนิงเดินลงจากเรือ กระจกด้านหลังลดลง หวังเหยาที่ใส่แว่นกันแดดโบกมือแล้วตะโกนว่า “เสี่ยวเฉิน ทางนี้”

Chinese

陈知远听到声音，立马往车的位置看了过去，随后和姜柠一起快步坐上了车。

Thai

เฉินจื้อหยวนได้ยินเสียง ก็รีบมองไปที่รถ แล้วรีบพาเจียงหนิงขึ้นรถ

Chinese

“师傅，先回酒店。”

Thai

“ลุงคนขับ กลับโรงแรมก่อน”

Chinese

“好～”

Thai

“ได้~”

Chinese

商务车往度假酒店开去，王瑶先给李淑君打了个电话：“喂，淑君，中午一起吃个饭啊？”

Thai

รถตู้โดยสารมุ่งหน้าไปยังโรงแรมรีสอร์ท หวังเหยาโทรหาหลี่ซูจวินก่อน “อัลโหล หลี่ซูจวิน เที่ยงนี้กินข้าวด้วยกันไหม?”

Chinese

电话开的免提，李淑君的声音很快响起：“今天中午可没时间，一大堆事要收尾，我得看着点。”

Thai

โทรศัพท์เปิดลำโพง เสียงของหลี่ซูจวินดังขึ้นอย่างรวดเร็ว “เที่ยงนี้ไม่มีเวลา มีเรื่องต้องจัดการอีกเยอะ ฉันต้องคอยดู”

Chinese

“行吧，那回京城再约。”

Thai

“ก็ได้ งั้นกลับปักกิ่งแล้วค่อยนัดกัน”

Chinese

“他俩差不多到了吧？”

Thai

“ทั้งสองคนถึงหรือยัง?”

Chinese

“我已经接到他们了。”

Thai

“ฉันไปรับพวกเขาแล้ว”

Chinese

“你下午几点的飞机？”

Thai

“เครื่องบินเธอบ่ายกี่โมง?”

Chinese

“五点。”

Thai

“ห้าโมง”

Chinese

“那一路顺风，我先忙了。”

Thai

“งั้นเดินทางปลอดภัย ฉันขอตัวไปทำงานก่อน”

Chinese

“好嘞。”

Thai

“ได้เลย”

Chinese

王瑶挂掉电话，扭头问到后面的陈知远：“小陈，你几点的票啊？”

Thai

หวังเหยาวางสายแล้วหันไปถามเฉินจื้อหยวนที่เบาะหลัง “เสี่ยวเฉิน ตั๋วเธอกี่โมง?”

Chinese

“三点二十，只有这一班飞机。”

Thai

“สามโมงยี่สิบ มีเที่ยวบินเดียวเที่ยวนี้”

Chinese

“那你待会跟我一起吃完午饭就得去机场了。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นเธอต้องกินข้าวเที่ยงกับฉันก่อนแล้วก็ไปสนามบิน”

Chinese

“嗯。”陈知远想到两张银行卡还在自己身上，他急忙拿出来递到前面去：“对了阿姨，这是节目给的……”

Thai

“อืม” เฉินจื้อหยวนนึกขึ้นได้ว่าบัตรธนาคารสองใบยังอยู่ที่ตัวเอง เขารีบหยิบออกมายื่นไปข้างหน้า “คุณป้า นี่คือสิ่งที่รายการให้…”

Chinese

话还没说完。

Thai

พูดยังไม่ทันจบ

Chinese

王瑶就笑道：“你拿着吧，昨天晚上直播结束后，公司电话都被打爆了，你知道一条商单现在找你报价多少钱吗？”

Thai

หวังเหยาก็หัวเราะแล้วพูดว่า “เธอถือไว้เถอะ เมื่อคืนหลังไลฟ์จบ โทรศัพท์บริษัทแทบระเบิด เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ข้อเสนอทางธุรกิจชิ้นหนึ่งเสนอเธอราคาเท่าไหร่?”

Chinese

陈知远摇了摇头。

Thai

เฉินจื้อหยวนส่ายหน้า

Chinese

“58万，只需要你拍个视频植入一下广告。”

Thai

“580,000 แค่ให้เธอถ่ายวิดีโอแทรกโฆษณา”

Chinese

“这么多嘛。”

Thai

“มากขนาดนั้นเลยเหรอ”

Chinese

王瑶笑着追问道：“怎么？心动了？”

Thai

หวังเหยายิ้มแล้วถามต่อ “ยังไง? สนใจหรือ?”

Chinese

陈知远挠了挠头：“还好，钱够花就行了，那这笔钱我就留着了，淑君阿姨前天也找我聊过，她也建议我可以直播拍拍视频，我想着这样也挺好的，最起码自由，要不我就用这笔钱买个房子，省得影响到家里人。”

Thai

เฉินจื้อหยวนเกาหัว “ก็โอเค แค่มีเงินใช้พอ ก็พอแล้ว งั้นเงินจำนวนนี้ผมจะเก็บไว้เอง ป้าหลี่ซูจวินเมื่อวานซืนก็เคยคุยกับผม เธอก็แนะนำให้ผมไลฟ์ถ่ายวิดีโอ ผมคิดว่ามันก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็อิสระ ถ้าอย่างนั้นผมจะใช้เงินนี้ซื้อบ้าน จะได้ไม่กระทบกับคนในครอบครัว”

Chinese

“买房子这点钱可不够，回头我让公司再给你转两百万。”

Thai

“ซื้อบ้านเงินแค่นี้ไม่พอหรอก เดี๋ยวฉันให้บริษัทโอนเพิ่มให้อีกสองล้าน”

Chinese

“够了，我们那儿的房子不贵的。”

Thai

"พอแล้ว บ้านแถวบ้านเราไม่แพงหรอก"

Chinese

“买个好一点的。”

Thai

"ซื้อดีๆ หน่อย"

Chinese

“没必要吧？”

Thai

"ไม่จำเป็นต้องขนาดนั้นมั้ง"

Chinese

王瑶白眼道：“做事情别光想眼前，也想想以后，你一个人当然不用买那么好的，反正公司的钱也是你挣的。”

Thai

หวังเหยาทำตาขาวแล้วพูด: "เวลาทำอะไรอย่าคิดแค่เฉพาะหน้า ต้องคิดถึงอนาคตด้วย นายคนเดียวไม่ต้องซื้อดีขนาดนั้นก็ได้ แต่ยังไงเงินบริษัทก็คือนายหาเอง"

Chinese

陈知远又不傻，一听这话，他立马看了一眼姜柠，很快点点头道：“那行吧。”

Thai

เฉินจื้อหยวนไม่ได้โง่ พอได้ยินก็เหลือบไปมองเจียงหนิงทันที แล้วพยักหน้ารับ: "งั้นก็ได้ครับ"

Chinese

姜柠也后知后觉地反应过来了，她赶紧把脑袋扭到一边，当作什么都没听懂。

Thai

เจียงหนิงก็เพิ่งจะรู้ตัว เธอรีบหันหน้าหนีไปทางอื่น ทำเป็นไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น

Chinese

手机这个时候又响了起来。

Thai

โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

Chinese

王瑶拿起来一看：“你爸真啰嗦，一上午给我打了三四个电话，这次直接打视频了，丫头，你说我要不要接？”

Thai

หวังเหยาหยิบขึ้นมาดู: "พ่อเธอนี่จุกจิกจริงๆ เช้านี้โทรมาสามสี่สายแล้ว คราวนี้ยิ่งโทรวิดีโอมาเลย ยัยหนู เธอว่าแม่จะรับดีไหม"

Chinese

“我不管。”

Thai

"ฉันไม่ยุ่งนะ"

Chinese

王瑶想了想，还是把视频接通了，她想着正好让未来的女婿和自己老公见个面。

Thai

หวังเหยาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็รับสายวิดีโอ เธอคิดว่ากำลังดีที่จะให้ลูกเขยในอนาคตได้เจอสามีของเธอ

Chinese

“喂，你接到人了没有？”

Thai

"喂 รับคนแล้วหรือยัง"

Chinese

“接到了，你好烦。”王瑶把镜头对准自己闺女。

Thai

"รับแล้ว น่าเบื่อจริง" หวังเหยาหันกล้องไปทางลูกสาว

Chinese

姜景明急不可耐道：“我晚上下班直接开车去机场接你们，你们别乱跑。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงพูดอย่างร้อนรน: "เลิกงานเย็นนี้ฉันขับรถไปรับพวกคุณที่สนามบิน อย่าไปไหนไกล"

Chinese

王瑶懒得搭理，直接把镜头对准陈知远：“小陈，跟你叔叔打个招呼。”

Thai

หวังเหยาไม่สนใจจะตอบ หันกล้องไปทางเฉินจื้อหยวนตรงๆ: "เสี่ยวเฉิน ทักทายคุณลุงหน่อย"

Chinese

陈知远赶忙挥了下手，礼貌喊了一声：“叔叔好。”

Thai

เฉินจื้อหยวนรีบโบกมือแล้วทักอย่างสุภาพ: "สวัสดีครับคุณลุง"

Chinese

“叔叔？谁是你叔叔？”

Thai

"คุณลุง? ใครเป็นลุงของแก"

Chinese

陈知远瞬间不知道该怎么接话，脸上也笑不出来了。

Thai

เฉินจื้อหยวนไม่รู้จะตอบอะไร ใบหน้าก็ยิ้มไม่ออกอีก

Chinese

王瑶气势汹汹道：“那你别喊他叔叔，直接喊他哥！”

Thai

หวังเหยาพูดอย่างเดือดดาล: "ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเรียกลุง เรียกพี่เลย!"

Chinese

“哈？”

Thai

"หะ?"

Chinese

……

Thai