บทที่ 175

บ้าจริง รำคาญจะตาย

妈的,烦死了

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“你把菜都洗好了啊?”

ไทย

“คุณล้างผักทั้งหมดแล้วเหรอ?”

จีน

“厉害吧?”

ไทย

“เก่งไหมล่ะ?”

จีน

“厉害,给我省事了。”

ไทย

“เก่งสิ ทำให้ฉันสะดวกขึ้นเยอะเลย”

จีน

姜柠擦干手上的水,把围裙递给陈知远说道:“冰箱已经空了哦,我们得去趟超市了。”

ไทย

เจียงหนิงเช็ดน้ำบนมือให้แห้ง ส่งผ้ากันเปื้อนให้เฉินจื้อหยวน พร้อมพูดว่า “ตู้เย็นว่างแล้วนะ เราต้องไปซูเปอร์มาร์เก็ตกันแล้ว”

จีน

陈知远接过围裙熟练地套在身上,嘴里一边说道:“那吃完饭我们就去,你想想看有没有别的什么要买的。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนรับผ้ากันเปื้อนมาสวมอย่างชำนาญ พลางพูดไปด้วยว่า “งั้นหลังจากกินข้าวเสร็จเราก็ไปกัน คิดไว้หรือยังว่าต้องซื้ออะไรอีกบ้าง”

จีน

“买菜就好了,别的家里也不缺,反正下午没事,可以在超市里多逛一会儿。”

ไทย

“แค่ซื้อกับข้าวก็พอ ของใช้อย่างอื่นที่บ้านก็ไม่ขาดหรอก ยังไงบ่ายนี้ก็ว่าง อยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเดินเล่นนานหน่อยก็ได้”

จีน

“也是。”

ไทย

“ก็ใช่”

จีน

可能是上午锹地太用劲了,这会儿手臂开始出现酸痛的症状了,陈知远摁着肩膀转了两圈,才开始炒菜。

ไทย

อาจเป็นเพราะตอนเช้าขุดดินออกแรงมากเกินไป ช่วงนี้แขนเริ่มปวดเมื่อยแล้ว เฉินจื้อหยวนกดไหล่ตัวเองหมุนสองรอบ ก่อนจะเริ่มทำกับข้าว

จีน

姜柠注意到后,很快问了一句:“你手疼?”

ไทย

เจียงหนิงสังเกตเห็น ก็รีบถามขึ้นทันที “แขนคุณเจ็บเหรอ?”

จีน

“有点酸。”

ไทย

“เมื่อยนิดหน่อย”

จีน

“要不要紧啊?”

ไทย

“เป็นอะไรมากไหม?”

จีน

“没事,一会儿就好了。”

ไทย

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย”

จีน

姜柠走上前,把煤气灶的火调到最小,然后用命令的口吻吩咐道:“让我看看。”

ไทย

เจียงหนิงเดินเข้าไป ปรับไฟเตาแก๊สให้เบาที่สุด แล้วออกคำสั่งเสียงเรียบ “ให้ฉันดูหน่อย”

จีน

“真没事。”

ไทย

“ไม่เป็นไรจริงๆ”

จีน

姜柠没搭理他,踮起脚把他的衣服袖子往上撸起来,看到肩膀位置红红的,就把手伸了过去贴在了陈知远的肩膀上。

ไทย

เจียงหนิงไม่สนใจเขา เขย่งเท้าขึ้นรั้งแขนเสื้อของเขาขึ้นมา เห็นหัวไหล่แดง ๆ ก็ยื่นมือเข้าไปแนบกับหัวไหล่ของเฉินจื้อหยวน

จีน

冰冰凉凉的小手轻轻按揉着,酸疼感还真的缓解了不少。

ไทย

มือเล็ก ๆ เย็นเฉียบค่อย ๆ นวดเบา ๆ อาการปวดเมื่อยก็ทุเลาลงจริง ๆ ไม่น้อย

จีน

“有没有好一点?”

ไทย

“ดีขึ้นบ้างไหม?”

จีน

“好多了。”

ไทย

“ดีขึ้นมาก”

จีน

“你就是瞎逞能,都不知道自己几斤几两。”

ไทย

“คุณนี่ชอบทำเก่งเกินตัว ไม่รู้จักประมาณกำลังตัวเองเลย”

จีน

陈知远拍了拍手臂位置,憨憨笑道:“这里也有点酸。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนตบแขนตัวเอง ยิ้มแหะ ๆ พูดว่า “ตรงนี้ก็เมื่อยนิดหน่อย”

จีน

姜柠又把手伸过去按揉起来。

ไทย

เจียงหนิงก็ยื่นมือไปนวดให้อีก

จีน

过了没一会儿,陈知远又说道:“其实腿也有点疼。”

ไทย

ผ่านไปสักพัก เฉินจื้อหยวนก็พูดอีก “จริง ๆ ขาก็เจ็บนิดหน่อยนะ”

จีน

姜柠抬头看了一眼陈知远,看到他嘴角藏着坏笑,这才发现自己上当受骗了,于是一巴掌拍在陈知远的胳膊上,嘴里嚷嚷道:“我再也不给你揉了。”

ไทย

เจียงหนิงเงยหน้ามองเฉินจื้อหยวน เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากเขา ก็รู้ว่าตัวเองถูกหลอกเข้าให้แล้ว ตบป้าบลงที่แขนเฉินจื้อหยวน พลางร้องเสียงดัง “ฉันจะไม่นวดให้คุณอีกแล้ว!”

จีน

【陈狗笑得真贱啊。】

ไทย

【เฉินหมายิ้มขี้โกงชะมัด】

จีน

【好想打他。】

ไทย

【อยากตบมันจริง】

จีน

【陈狗的生活我的梦。】

ไทย

【ชีวิตเฉินหมา คือความฝันของฉัน】

จีน

【好想找个人也谈这种甜甜的恋爱。】

ไทย

【อยากหาใครสักคนมาเริ่มความรักหวานหวานแบบนี้บ้างจัง】

จีน

下午刚过一点,陈知远和姜柠就一起开车去了超市,中午这段时间是一天当中最热的时候,之所以选择这个时候去逛超市,主要是因为这个时间段超市里人少,直播间天天十万加,陈知远有点怕被粉丝给认出来,所以下车的时候,陈知远也没摘掉墨镜。

ไทย

บ่ายแก่ ๆ ผ่านไปหนึ่งโมง เฉินจื้อหยวนกับเจียงหนิงก็ขับรถไปซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน ช่วงกลางวันเป็นเวลาที่ร้อนที่สุดของวัน สาเหตุที่เลือกเวลาไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ตก็เพราะว่าช่วงนี้คนน้อย ห้องไลฟ์มีคนดูเป็นแสนทุกวัน เฉินจื้อหยวนกลัวโดนแฟนคลับจำได้ ตอนลงรถเขาก็เลยไม่ถอดแว่นกันแดด

จีน

姜柠看陈知远没摘墨镜,她也没有把墨镜给摘下来。

ไทย

เจียงหนิงเห็นเฉินจื้อหยวนไม่ถอดแว่น เธอก็ไม่ถอดแว่นของตัวเองเหมือนกัน

จีน

商场一楼,一走进去,就能明显感觉气温低了几度,除了公共区域有一些老人在蹭空调乘凉外,看不到很多人。

ไทย

ชั้นหนึ่งของห้าง พอเดินเข้าไปก็รู้สึกได้ว่าอุณหภูมิต่ำลงสองสามองศา นอกจากโซนสาธารณะจะมีคนแก่มาหลบแอร์แล้ว ก็ไม่ค่อยเห็นคนมากนัก

จีน

分不清东南西北的姜柠主动牵住了陈知远的手,一起走进了一楼的超市。

ไทย

เจียงหนิงที่แยกไม่ถูกว่าทิศไหนเหนือใต้ก็จูงมือเฉินจื้อหยวน แล้วเดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นหนึ่งด้วยกัน

จีน

超市上下一共两层,一楼主要是食品区,零食、生鲜、水果、蔬菜等等,二楼主要是卖日常用品,面积挺大的,以平常的速度走一圈下来都得十几二十分钟。

ไทย

ซูเปอร์มาร์เก็ตมีสองชั้น ชั้นหนึ่งเป็นโซนอาหาร ของว่าง อาหารสด ผลไม้ ผัก ฯลฯ ชั้นสองขายของใช้ประจำวัน พื้นที่ค่อนข้างใหญ่ ถ้าเดินเรื่อย ๆ รอบนึงก็ต้องใช้เวลาสิบกว่าถึงยี่สิบนาที

จีน

陈知远推着购物车不紧不慢地和姜柠在超市里逛了起来,东拿一样西拿一样,说好的只买菜就够了,可光是零食就占了购物车的一半。

ไทย

เฉินจื้อหยวนเข็นรถเข็นช้า ๆ เดินกับเจียงหนิงในซูเปอร์มาร์เก็ต หยิบโน่นนี่ไปเรื่อย บอกว่าแค่ซื้อกับข้าวก็พอ แต่ของว่างอย่างเดียวก็กินพื้นที่รถเข็นไปครึ่งแล้ว

จีน

上到二楼后,姜柠又在洗护用品区待了好久,最后给陈知远挑了一瓶国外进口的洗面奶和一瓶保湿喷雾,还命令陈知远必须每天都要用。

ไทย

พอขึ้นไปชั้นสอง เจียงหนิงก็อยู่โซนเครื่องใช้ทำความสะอาดอีกนาน สุดท้ายก็เลือกโฟมล้างหน้านำเข้าจากต่างประเทศกับสเปรย์บำรุงผิวให้เฉินจื้อหยวนขวดนึง แล้วสั่งว่าเขาต้องใช้ทุกวัน

จีน

走到收银台的位置,陈知远就开始把购物车里的东西一样样拿出来给收银员扫码。

ไทย

เดินไปถึงจุดคิดเงิน เฉินจื้อหยวนก็เริ่มหยิบของในรถเข็นออกมาทีละชิ้นให้พนักงานคิดเงินสแกน

จีน

姜柠跟在旁边,视线不自觉地就落在了收银台旁边的货架上。

ไทย

เจียงหนิงยืนอยู่ข้าง ๆ สายตาเผลอไปหยุดที่ชั้นวางของข้างจุดคิดเงินโดยไม่รู้ตัว

จีน

上面摆满了各种‘卫生’用品。

ไทย

บนนั้นเรียงรายไปด้วยของใช้ ‘อนามัย’ นานาชนิด

จีน

正方形盒子。

ไทย

กล่องสี่เหลี่ยม

จีน

长方形盒子。

ไทย

กล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้า

จีน

上面的文字都十分大胆。

ไทย

ข้อความบนนั้นช่างกล้าบอกกล่าวเหลือเกิน

จีน

姜柠脑子里立马就想到了自己妈妈放在床头柜里的那个小盒子,还有她说的那些话……

ไทย

เจียงหนิงนึกถึงกล่องเล็ก ๆ ที่แม่ตัวเองวางไว้ในหัวเตียงขึ้นมาในหัวทันที รวมถึงคำพูดของแม่…

จีน

“我们走吧。”

ไทย

“เราไปกันเถอะ”

จีน

“发什么呆呢,走啦。”

ไทย

“ยืนเหม่ออะไรล่ะ ไปกัน”

จีน

陈知远伸手在姜柠眼前挥了一下,姜柠这才反应过来,好像被吓了一跳一样,赶紧推着陈知远往前走了。

ไทย

เฉินจื้อหยวนยื่นมือมาโบกต่อหน้าต่อตาเจียงหนิง เธอถึงได้รู้สึกตัว เหมือนถูกสะดุ้ง รีบผลักเฉินจื้อหยวนเดินไปข้างหน้า

จีน

出了超市后,陈知远压低声音问道:“你刚才在想什么呢?”

ไทย

ออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตมาแล้ว เฉินจื้อหยวนลดเสียงถาม “เมื่อกี้คุณคิดอะไรอยู่?”

จีน

“没什么。”

ไทย

“ไม่มีอะไร”

จีน

“你盯着那些东西看干嘛?”

ไทย

“คุณจ้องของพวกนั้นทำไม?”

จีน

“我没有。”

ไทย

“ฉันไม่ได้จ้อง”

จีน

“我都看到了。”

ไทย

“ฉันเห็นนะ”

จีน

“我没有!”

ไทย

“ไม่ได้จ้อง!”

จีน

姜柠抬腿踩了陈知远一脚,然后气冲冲地往前面走,陈知远好笑地提醒道:“走反了,是这边!”

ไทย

เจียงหนิงยกเท้าเหยียบเฉินจื้อหยวนทีหนึ่ง แล้วเดินหน้าโกรธ ๆ ไปข้างหน้า เฉินจื้อหยวนขำขำแล้วเตือน “เดินผิดทางแล้ว นี่ต่างหาก!”

จีน

姜柠回头瞪了陈知远一眼,又气冲冲地往陈知远手指的方向走去。

ไทย

เจียงหนิงหันกลับมาถลึงตาใส่เฉินจื้อหยวน แล้วก็เดินหน้าโกรธ ๆ ไปยังทางที่เฉินจื้อหยวนชี้

จีน

逛超市的这段时间,陈知远把直播关掉了,但回家后不久,王瑶就发了一条消息过来,问两人是不是还在超市。

ไทย

ระหว่างที่เดินซูเปอร์มาร์เก็ต เฉินจื้อหยวนปิดไลฟ์ไป แต่กลับถึงบ้านได้ไม่นาน หวังเหยาก็ส่งข้อความมาถามว่าสองคนยังอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตรึเปล่า

จีน

陈知远回了一句:“刚刚到家。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนตอบไป “เพิ่งถึงบ้านครับ”

จีน

王瑶又拐着弯问道:“那还直播吗?”

ไทย

หวังเหยาก็ถามอ้อม ๆ ว่า “แล้วยังจะไลฟ์อีกไหม?”

จีน

陈知远一开始没反应过来,是后面王瑶又问了一句:“你叔叔让我问的。”

ไทย

ตอนแรกเฉินจื้อหยวนไม่ทันคิด จนกระทั่งหวังเหยาถามอีกประโยค “คุณลุงให้ฉันถามเอง”

จีน

陈知远这才反应过来,老丈人这是监视不到自己,心里发慌了,但他自己又不好意思说,所以让阿姨来旁敲侧击。

ไทย

เฉินจื้อหยวนถึงได้รู้สึกตัว พ่อตาคนนี้จับตาดูตัวเองไม่ได้ก็เริ่มใจกระสับกระส่าย แต่ตัวเองก็ไม่กล้าพูดตรง ๆ เลยให้คุณป้ามาช่วยเกริ่น

จีน

一想到每次开直播,姜景明、王瑶,还有姜柠外公外婆,还有王清越他们可能也都会看,陈知远就感觉肩上扛了一股无形的压力。

ไทย

พอคิดว่าทุกครั้งที่เปิดไลฟ์ เจียงจิ่งหมิง หวังเหยา รวมถึงตายายของเจียงหนิง แล้วก็หวังชิงเยวี่ยอาจจะดูด้วย เฉินจื้อหยวนก็รู้สึกเหมือนแบกความกดดันที่มองไม่เห็นไว้บนบ่า

จีน

他赶忙回了句:“马上开。”

ไทย

เขารีบตอบกลับ “เดี๋ยวเปิดเลยครับ”

จีน

姜柠拆了一包手指饼干,自己吃了一根后,递了一根到陈知远嘴边,看到陈知远在和自己妈妈聊天,她有些不太开心地说道:“我妈现在为什么老是找你聊天,都不找我啊?”

ไทย

เจียงหนิงแกะถุงคุ้กกี้แท่ง กินแท่งนึงแล้วส่งอีกแท่งให้เฉินจื้อหยวน พอเห็นเขาคุยกับแม่ตัวเอง เธอก็พูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจ “ทำไมตอนนี้แม่ฉันชอบคุยกับคุณนัก ไม่ยอมคุยกับฉันเลย?”

จีน

陈知远傻笑道:“你妈喜欢我呗。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนยิ้มแหะ “คุณแม่ชอบไง”

จีน

“切,你少臭美了。”

ไทย

“เชอะ คุณอย่าได้เด่น”

จีน

“我得把直播打开了。”

ไทย

“ฉันต้องเปิดไลฟ์แล้วล่ะ”

จีน

“急什么?”

ไทย

“รีบอะไร?”

จีน

“你问你爸去。”

ไทย

“ไปถามคุณพ่อคุณเอา”

จีน

“关我爸什么事?”

ไทย

“เกี่ยวอะไรกับคุณพ่อ?”

จีน

与此同时。

ไทย

ขณะเดียวกัน

จีน

王瑶也在和姜景明聊天。

ไทย

หวังเหยาก็คุยกับเจียงจิ่งหมิงอยู่

จีน

姜景明:“他怎么还没开直播?”

ไทย

เจียงจิ่งหมิง: “ทำไมมันยังไม่เปิดไลฟ์อีก?”

จีน

王瑶:“你急什么?”

ไทย

หวังเหยา: “คุณรีบอะไร?”

จีน

王瑶:“我已经跟他说了。”

ไทย

หวังเหยา: “ฉันบอกมันแล้ว”

จีน

姜景明:“除非我能一天到晚看到他们,否则我都不放心。”

ไทย

เจียงจิ่งหมิง: “กว่าฉันจะได้เห็นพวกมันทั้งวัน ไม่อย่างนั้นฉันไม่วางใจ”

จีน

王瑶:“有些时候,你越担心什么,就越会发生什么。”

ไทย

หวังเหยา: “บางครั้ง ยิ่งคุณกลัวอะไร ก็ยิ่งเกิดสิ่งนั้น”

จีน

姜景明:“你少给我乌鸦嘴。”

ไทย

เจียงจิ่งหมิง: “อย่ามาปากเสีย”

จีน

姜景明:“要真那样,我就宰那头猪过年。”

ไทย

เจียงจิ่งหมิง: “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันจะฆ่าหมูนั่นกินปีใหม่”

จีน

王瑶:“呵呵。”

ไทย

หวังเหยา: “ฮิฮิ”

จีน

王瑶:“你现在像个神经病。”

ไทย

หวังเหยา: “ตอนนี้คุณดูเหมือนคนบ้าเลย”

จีน

姜景明没回消息,因为这个时候,陈知远已经把直播给打开了。

ไทย

เจียงจิ่งหมิงไม่ตอบข้อความ เพราะตอนนี้เฉินจื้อหยวนเปิดไลฟ์ไปแล้ว

จีน

现在的姜景明,一看到陈知远,就觉得很讨厌,但要是看不到陈知远,他就更讨厌。

ไทย

ตอนนี้เจียงจิ่งหมิงพอเห็นเฉินจื้อหยวนก็รู้สึกรำคาญ แต่ถ้าไม่เห็นเฉินจื้อหยวนก็ยิ่งรำคาญมากขึ้น

จีน

怎么感觉生活中已经离不开这头猪了。

ไทย

ทำไมถึงรู้สึกว่าชีวิตนี้ขาดหมูตัวนี้ไม่ได้แล้ว

จีน

妈的,烦死了。

ไทย

ให้ตายเถอะ เซ็งชะมัด

จีน

太阳快落山的时候,已经放学回到家的林子轩带着妹妹跑进了院子里,还端了一碗刚出锅的油糍过来,里面是糯米粉加糖揉成的粉团,外面裹了一层芝麻,放在油锅里炸熟后,表皮金黄酥脆,但里面却又香香糯糯。

ไทย

ตอนพระอาทิตย์ใกล้ตกดิน หลินจื่อเสวียนที่เลิกเรียนกลับถึงบ้านแล้วก็พาน้องสาววิ่งเข้ามาในสนาม พร้อมถือชามก้อนแป้งข้าวเหนียวทอดงาที่เพิ่งออกจากกระทะมา ข้างในเป็นแป้งข้าวเหนียวผสมน้ำตาลนวดรวมกัน ด้านนอกคลุกงา ทอดในน้ำมันจนสุก เปลือกนอกเหลืองกรอบ แต่ข้างในกลับหอมและเหนียวนุ่ม

จีน

“哥哥,这是奶奶让我给你的。”

ไทย

“พี่คะ คุณยายให้หนูเอามาให้พี่”

จีน

陈知远走过去接过碗后就递给了姜柠,然后顺手拿了几包下午在超市买的零食,分给了兄妹俩人。

ไทย

เฉินจื้อหยวนเดินไปรับชามมาแล้วส่งให้เจียงหนิง จากนั้นหยิบขนมถุงสองสามถุงที่ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตตอนบ่าย แบ่งให้พี่น้องทั้งสองคน

จีน

“你作业写完了吗?”

ไทย

“การบ้านทำเสร็จหรือยัง”

จีน

“在学校就写完了。”

ไทย

“ที่โรงเรียนทำเสร็จแล้วครับ”

จีน

实行减负后,小学就不允许布置太多的作业了,加上最后一节是托管课,现在的小学生基本没什么课外作业。

ไทย

หลังจากนโยบายลดภาระนักเรียน โรงเรียนประถมไม่อนุญาตให้มีการบ้านมาก อีกทั้งคาบสุดท้ายเป็นคาบเรียนเสริม ตอนนี้นักเรียนประถมแทบไม่มีการบ้านนอกเวลา

จีน

陈知远把林知夏抱起来,笑着说道:“你怎么整天跟着你哥哥啊?”

ไทย

เฉินจื้อหยวนอุ้มหลินจื้อเซี่ยขึ้นมา แล้วพูดยิ้มๆ “ทำไมถึงตามพี่ชายทั้งวันเลยล่ะ”

จีน

林知夏现在已经不怕生了,拆不开零食的包装袋,还递给陈知远,好像是让陈知远帮忙拆开。

ไทย

หลินจื้อเซี่ยตอนนี้ไม่ขี้อายแล้ว เธอแกะถุงขนมไม่ออก เลยยื่นให้เฉินจื้อหยวน เหมือนให้เขาช่วยแกะ

จีน

林子轩振振有词道:“她是我妹妹,我肯定要带着他啊,就像你和姐姐一样。”

ไทย

หลินจื่อเสวียนพูดอย่างมีหลักการ “เธอคือน้องสาวผม ผมต้องดูแลเธอครับ เหมือนกับที่พี่กับพี่สาวของพี่”

จีน

陈知远乐道:“我们可不是兄妹关系。”

ไทย

เฉินจื้อหยวนหัวเราะ “เราไม่ได้เป็นพี่น้องกันนะ”

จีน

林子轩立马伸手指着姜柠,很有把握地说道:“我知道,她是你老婆。”

ไทย

หลินจื่อเสวียนชี้ไปที่เจียงหนิงทันที แล้วพูดอย่างมั่นใจ “ผมรู้ เธอคือเมียพี่”

จีน

话音落下。

ไทย

พูดจบ

จีน

陈知远傻了。

ไทย

เฉินจื้อหยวนอึ้ง

จีน

姜柠也呆住了。

ไทย

เจียงหนิงก็ตะลึง

จีน

直播弹幕上也是一群问号和感叹号。

ไทย

ข้อความสดในไลฟ์ก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามและเครื่องหมายตกใจ

จีน

……

ไทย

…

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน