ใช่แล้ว ใช่แล้ว

Chinese

“你胡说什么呢！！！”

Thai

"นายพูดอะไรน่า!!!"

Chinese

俞汐汐听完先是一愣，然后提声大喊了一句。

Thai

ยวี่ซีซีฟังจบก็ชะงักไปครู่ ก่อนจะตะโกนขึ้นเสียงดัง

Chinese

这个时候已经快要上课了，教室里都坐满了人，听到最后一排的声音，前面的人纷纷转头看。

Thai

ตอนนี้ใกล้จะเข้าเรียนแล้ว ห้องเรียนมีคนนั่งเต็ม ได้ยินเสียงจากแถวสุดท้าย คนข้างหน้าก็หันมามอง

Chinese

俞汐汐平时坐在最后一排，在班上的存在感其实不高，突然这么一喊，让所有人都感到好奇。

Thai

ปกติยวี่ซีซีจะนั่งแถวสุดท้าย ในห้องเรียนก็มีตัวตนไม่ค่อยมาก จู่ๆ ก็ตะโกนขึ้นมา ทำให้ทุกคนอยากรู้

Chinese

赵文亮也吓了一跳，赶忙转过身去。

Thai

จ้าวเหวินเหลียงก็ตกใจ รีบหันกลับไป

Chinese

姜川低头继续翻书。

Thai

เจียงชวนก้มหน้ากลับไปอ่านหนังสือต่อ

Chinese

俞汐汐发现班上的同学都在看自己后，小脸一红，也立马垂下了脑袋。

Thai

ยวี่ซีซีเห็นเพื่อนในห้องมองมาที่ตัวเอง หน้าก็แดง ก้มหน้าลงทันที

Chinese

当预备铃响起的时候，赵文亮才又转头说道：“不是姐，你喊什么呀，你俩天天粘在一起，谁都觉得你俩在搞对象啊。”

Thai

พอเสียงกริ่งเตรียมเข้าเรียนดังขึ้น จ้าวเหวินเหลียงก็หันมาพูดอีกครั้ง: "พี่สาว นี่พี่ตะโกนอะไรกัน สองคนนี่ติดกันเป็นตังเม ทุกคนก็คิดว่าพี่สองคนกำลังคบหาดูใจกันอยู่"

Chinese

俞汐汐无言以对。

Thai

ยวี่ซีซีไม่มีอะไรจะเถียง

Chinese

姜川也同样没有说话。

Thai

เจียงชวนก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน

Chinese

赵文亮看看姜川又看看俞汐汐：“你俩真没谈啊？”

Thai

จ้าวเหวินเหลียงมองเจียงชวนแล้วมองยวี่ซีซี: "พวกนายไม่จริงจังกันเลยเหรอ?"

Chinese

俞汐汐立马急了：“没有！你滚！”

Thai

ยวี่ซีซีรีบร้อนขึ้นทันที: "ไม่มี! ไปไกลๆ เลย!"

Chinese

“好好好，我滚我滚。”赵文亮拱拱手，刚转过身去，就歪头跟同桌王野说道：“脸都红成这样了还说没谈。”

Thai

"ได้ ได้ ได้ ฉันไป ฉันไป" จ้าวเหวินเหลียงประนมมือ พอหันหลังกลับไป ก็เอียงหัวไปพูดกับหวังเย่เพื่อนร่วมโต๊ะ: "หน้าก็แดงขนาดนี้ยังจะบอกว่าไม่จริงจังอีก"

Chinese

“就是就是。”

Thai

"ใช่แล้ว ใช่แล้ว"

Chinese

两人声音倒是不大，可姜川和俞汐汐就坐在后面，想听不到都难。

Thai

เสียงทั้งสองไม่ดังนัก แต่เจียงชวนกับยวี่ซีซีนั่งอยู่ข้างหลัง จะไม่ได้ยินก็คงยาก

Chinese

俞汐汐脸红了半节课，一下午都没跟姜川说几句话。

Thai

ยวี่ซีซีหน้าแดงอยู่ครึ่งคาบเรียน ตอนบ่ายก็ไม่ได้พูดกับเจียงชวนกี่คำ

Chinese

第三节课下课后，姜川拉着刘谦一起去了趟厕所，隔壁班的王承泽看到后也从教室里出来了。

Thai

พอเลิกคาบที่สาม เจียงชวนก็ลากหลิวเฉียนไปเข้าห้องน้ำ หวังเฉิงเจ๋อจากห้องข้างๆ เห็นก็ออกมาจากห้องเรียนด้วย

Chinese

三个人站在走廊里聊了起来。

Thai

สามคนยืนคุยกันที่โถงทางเดิน

Chinese

“晚上去我家玩GTA7不？新买的游戏光盘。”

Thai

"เย็นนี้ไปเล่น GTA7 ที่บ้านฉันไหม ซื้อแผ่นเกมใหม่มา"

Chinese

“今天没时间。”

Thai

"วันนี้ไม่มีเวลา"

Chinese

“你又要去跟俞汐汐约会啊？”

Thai

"ไปเดทกับยวี่ซีซีอีกแล้วเหรอ?"

Chinese

姜川抬起脚用膝盖顶了下刘谦的屁股：“别他妈放屁。”

Thai

เจียงชวนยกเท้าใช้เข่าเขกก้นหลิวเฉียน: "อย่าพูดไร้สาระ"

Chinese

刘谦揉揉屁股，还在嘴硬：“还我放屁呢？昨天一放学，俞汐汐就拉着你走了，人家搞对象都是偷偷摸摸的，你俩倒好，教室里就上手了。”

Thai

หลิวเฉียนลูบก้นตัวเอง ยังปากแข็ง: "ว่าใครไร้สาระ? เมื่อวานเลิกเรียนปุ๊บ ยวี่ซีซีก็ลากแกไปเลย ที่อื่นเขาคบกันแบบเงียบๆ แต่พวกแกสิ ในห้องเรียนก็คว้ากันแล้ว"

Chinese

“你们班主任不管啊？”

Thai

"ครูที่ปรึกษาไม่จัดการเหรอ?"

Chinese

“她管毛，俞汐汐考试还是第一，姜川去年期末考了四百多，照这个速度下去，马上就能超过我了。”

Thai

"จัดการอะไร อีกอย่างยวี่ซีซียังสอบที่หนึ่งของโรงเรียน เจียงชวนเทอมที่แล้วได้สี่ร้อยกว่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานก็แซงฉันแล้ว"

Chinese

“是吗？”

Thai

"จริงเหรอ?"

Chinese

一说到这个话题，刘谦就更委屈了。

Thai

พูดถึงเรื่องนี้ หลิวเฉียนยิ่งน้อยใจ

Chinese

期末考试的成绩被他妈看到后，以前在家，他妈只说姜川长得比他高又比他帅，现在还要加一句，脑子也比你好，人家只要认真学习，成绩就跟坐了火箭一样。

Thai

หลังจากแม่เขาเห็นผลสอบปลายภาค ก่อนหน้านี้ที่บ้าน แม่เขาแค่บอกว่าเจียงชวนตัวสูงกว่าและหล่อกว่าเขา ตอนนี้ยังต้องเพิ่มอีกว่า สมองก็ดีกว่า แค่ตั้งใจเรียน ผลการเรียนก็พุ่งเหมือนจรวด

Chinese

“去打篮球不？今天天气还行。”

Thai

"ไปเล่นบาสเก็ตบอลไหม? วันนี้อากาศดี"

Chinese

“不了。”姜川摇摇头：“晚上有点事。”

Thai

"ไม่ล่ะ" เจียงชวนส่ายหัว: "เย็นนี้มีธุระ"

Chinese

“啥事啊？”

Thai

"ธุระอะไร?"

Chinese

“要去俞汐汐家里吃饭。”

Thai

"ต้องไปกินข้าวที่บ้านยวี่ซีซี"

Chinese

“卧槽！”

Thai

"เชี่ย!"

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“颍姐，下班了就可以回家了，我们公司不提倡加班。”

Thai

"พี่อิ๋ง เลิกงานก็กลับบ้านได้เลย บริษัทเราไม่สนับสนุนการทำงานล่วงเวลา"

Chinese

“这才刚五点。”

Thai

"เพิ่งห้าโมงเอง"

Chinese

“你没看到已经有人走了吗？”

Thai

"คุณไม่เห็นเหรอว่ามีคนกลับไปแล้ว"

Chinese

“哦。”

Thai

"อ๋อ"

Chinese

这一天对郑颖来说过得可快了，上午面试完办完入职手续就没干什么事，下午也只是学了一下打印机扫描仪等办公设备的使用和内部流程的一些注意事项。

Thai

วันนี้ผ่านไปเร็วมากสำหรับเจิ้งอิง เช้าสอบสัมภาษณ์เสร็จ ทำเอกสารเข้าทำงานก็ไม่ต้องทำอะไร ตอนบ่ายก็แค่เรียนรู้การใช้เครื่องพิมพ์ สแกนเนอร์ และอุปกรณ์สำนักงานอื่นๆ รวมถึงข้อควรระวังในกระบวนการภายใน

Chinese

她其实一直都担心，自己刚进公司，会不会很难融入到新的集体当中。

Thai

จริงๆ แล้วเธอกังวลมาตลอดว่า เพิ่งเข้าบริษัท จะปรับตัวเข้ากับกลุ่มคนใหม่ได้ยากหรือเปล่า

Chinese

但让她万万没想到的是，新公司的同事都对她特别友好，不仅有问必答，而且年纪小的还会喊她一声颖姐。

Thai

แต่ที่เธอไม่คาดคิดมาก็คือ เพื่อนร่วมงานในบริษัทใหม่ต่างก็เป็นมิตรกับเธอมาก ไม่เพียงแต่ตอบคำถามทุกอย่าง แต่คนที่อายุน้อยกว่ายังเรียกเธอว่าพี่อิ๋งอีกด้วย

Chinese

郑颖哪里知道，柠静致远早就没有当天面试当天就入职的先例，而且还是邹若澜亲自面试的她，中午还特意带她一起去的食堂，只要脑子不傻，就能看得出来，她是有背景的。

Thai

เจิ้งอิงจะไปรู้ได้อย่างไรว่า หนิงจิ้งจื้อเยว่ไม่มีประวัติให้สัมภาษณ์แล้วเข้าทำงานวันเดียวกันมาก่อน และยังเป็นโจวรั่วหลานที่สัมภาษณ์เธอเอง ตอนเที่ยงยังพาเธอไปโรงอาหารด้วย ใครที่ไม่โง่ก็คงเห็นว่าเธอมีเส้นสาย

Chinese

职场虽然勾心斗角，但再傻逼的人，也不会平白无故去惹一个有背景的人。

Thai

แม้ว่าในที่ทำงานจะมีการแก่งแย่งชิงดีกัน แต่คนที่โง่แค่ไหนก็คงไม่ไปหาเรื่องคนมีเส้นสายแบบไม่มีเหตุผล

Chinese

从公司出来的时候，太阳都还没有落山。

Thai

ตอนออกจากบริษัท ดวงอาทิตย์ยังไม่ตกดินเลย

Chinese

郑颖很久都没有体验到下班之后下午还没有过完的感觉，她步行走到地铁，回到家附近的菜市场，一向节省的她，今天却在菜市场豪掷三百块。

Thai

เจิ้งอิงไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว ตอนเลิกงานแล้วยังไม่หมดบ่าย เธอเดินไปที่รถไฟฟ้า กลับไปที่ตลาดสดใกล้บ้าน เธอที่ปกติประหยัด วันนี้กลับจับจ่ายในตลาดถึงสามร้อยหยวน

Chinese

三百块去下馆子可能没几个菜，但是买食材却大袋小袋两只手都提不够。

Thai

สามร้อยหยวนไปกินร้านอาหารอาจจะได้ไม่กี่จาน แต่ถ้าซื้อวัตถุดิบกลับถุงใหญ่ถุงเล็กจนสองมือยังถือไม่พอ

Chinese

回到家发现忘了买饮料，郑颖又赶紧给俞博发了一条短信，让他下班回家去买瓶可乐或者是雪碧。

Thai

พอกลับถึงบ้านถึงว่าลืมซื้อน้ำดื่ม เจิ้งอิงก็รีบส่งข้อความหายวี่ป๋อ ให้เขากลับจากที่ทำงานแวะซื้อโค้กหรือสไปรท์มา

Chinese

郑颖很快就在厨房里忙碌了起来，在她刚开火准备炒菜的时候，姜川和俞汐汐也一起坐上了回家的地铁。

Thai

เจิ้งอิงก็เริ่มวุ่นวายในครัว ทันทีที่เธอเปิดไฟเตรียมผัดผัก เจียงชวนกับยวี่ซีซีก็ขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้านพร้อมกัน

Chinese

公交车上还有位置，可上了地铁，从车头到车尾就一个座位也找不到了。

Thai

รถเมล์ยังมีที่ว่าง แต่พอขึ้นรถไฟฟ้า จากหัวถึงท้ายรถก็หาที่นั่งไม่ได้สักที่

Chinese

俞汐汐觉得伸手抓吊环太累，就站在了竖杆旁边，姜川站在旁边看她一直不说话，主动开口打破了尴尬的气氛：“你妈对新工作还满意吗？”

Thai

ยวี่ซีซีรู้สึกว่าเอื้อมไปจับห่วงที่แขวนอยู่เมื่อย เลยยืนข้างเสา เจียงชวนยืนอยู่ข้างๆ เห็นเธอไม่พูด ก็เริ่มบทสนทนาทำลายบรรยากาศเงียบ: "แม่เธอพอใจงานใหม่ไหม?"

Chinese

“应该满意。”

Thai

"น่าจะพอใจ"

Chinese

“你爸妈知道我们的事吗？”

Thai

"พ่อแม่เธอรู้เรื่องของเราไหม?"

Chinese

俞汐汐抬头看了一眼姜川，然后将脑袋撇向一边：“我们的事？我们什么事？”

Thai

ยวี่ซีซีเงยหน้ามองเจียงชวน แล้วหันหน้าไปอีกทาง: "เรื่องของเรา? เรื่องอะไรของเรา?"

Chinese

“我指的是你辅导我学习，你全校第一，我倒数第一，他们会不会觉得……”

Thai

"ฉันหมายถึงเรื่องที่เธอติวฉันเรียน เธอเป็นที่หนึ่งของโรงเรียน ฉันเป็นที่หนึ่งจากท้าย พวกเขาจะคิดว่า…"

Chinese

俞汐汐这才想起这事：“我跟我爸说的是，你英语和语文的单科成绩比我好，我们在一起是互相帮助，你待会儿别说漏嘴了。”

Thai

ยวี่ซีซี่เพิ่งนึกขึ้นได้: "ฉันบอกพ่อว่า แกได้คะแนนภาษาอังกฤษกับภาษาจีนดีกว่าฉัน เราอยู่ด้วยกันก็ช่วยเหลือกัน แกเดี๋ยวอย่าพูดผิดล่ะ"

Chinese

“哦。”

Thai

"โอเค"

Chinese

“你住的地方离我家坐车要多久？”

Thai

"ที่ที่แกอยู่ห่างจากบ้านฉันนั่งรถนานแค่ไหน?"

Chinese

“一个小时。”

Thai

"หนึ่งชั่วโมง"

Chinese

“这么久？”俞汐汐眉头一紧：“你之前不是说很近吗？”

Thai

"ตั้งนาน?" ยวี่ซีซีขมวดคิ้ว: "เมื่อก่อนแกบอกว่าใกล้ไม่ใช่เหรอ?"

Chinese

“额～”

Thai

"เอ่อ…"

Chinese

“大骗子～”

Thai

"คนโกหก"

Chinese

俞汐汐皱皱小鼻子说道：“我还跟我爸说你离我家很近呢，那你待会儿去我家吃饭，岂不是要很晚才能回家？”

Thai

ยวี่ซีย่นจมูกพูด: "ฉันยังบอกพ่อว่าแกอยู่ใกล้บ้านฉันเลย ถ้าแกไปกินข้าวที่บ้านฉัน แล้วจะกลับบ้านดึกหรือเปล่า?"

Chinese

“没事，我睡得也晚。”

Thai

"ไม่เป็นไร ฉันก็นอนดึกอยู่แล้ว"

Chinese

从地铁站出来，两人步行到太平苑小区，一路来到三楼，俞汐汐直接把门给打开了。

Thai

ออกจากรถไฟฟ้า ทั้งสองเดินไปยังชุมชนไท่ผิงหยวน ตรงไปที่ชั้นสาม ยวี่ซีซีเปิดประตูตรงๆ

Chinese

“妈，我回来了。”

Thai

"แม่ หนูกลับมาแล้ว"

Chinese

“同学带回来了吗？”

Thai

"พาเพื่อนกลับมาด้วยไหม?"

Chinese

“带来了。”

Thai

"พามาแล้ว"

Chinese

郑颖把火关上，擦了把手从厨房里走了出来。

Thai

เจิ้งอิงปิดไฟ เช็ดมือแล้วเดินออกจากครัว

Chinese

俞汐汐进屋后也转身对姜川说道：“愣着干嘛，进来啊，又不是第一次了。”

Thai

ยวี่ซีซีเข้าบ้านแล้วก็หันไปบอกเจียงชวน: "ยืนงงอยู่นั่นแหละ เข้ามาสิ ไม่ใช่ครั้งแรกนี่นา"

Chinese

姜川刚要换鞋，就看到了郑颖，他很礼貌地喊了一声：“阿姨好。”

Thai

พอเจียงชวนกำลังจะเปลี่ยนรองเท้า ก็เห็นเจิ้งอิง เขาทักทายอย่างสุภาพ: "สวัสดีครับคุณป้า"

Chinese

“你好你好，快进来吧。”

Thai

"สวัสดี สวัสดี เชิญเข้ามาเลย"

Chinese

“爸爸还没回来吗？”

Thai

"พ่อยังไม่กลับมาหรือ?"

Chinese

“在路上了，应该马上就到了。”回答女儿问题的同时，郑颖还在打量门口换鞋的姜川，尽管俞博已经用‘又高又帅’形容过他，但郑颖看到姜川的时候，还是多看了两眼。

Thai

"กำลังเดินทางมาแล้ว ควรจะถึงเดี๋ยวนี้แหละ" ขณะที่ตอบคำถามลูกสาว เจิ้งอิงก็ยังคงสำรวจเจียงชวนที่กำลังเปลี่ยนรองเท้าอยู่ที่ประตู ถึงแม้ยวี่ป๋อจะเคยบรรยายเขาว่า "ทั้งสูงทั้งหล่อ" แต่พอเจิ้งอิงเห็นเจียงชวนก็ยังอดมองอีกสองสามครั้งไม่ได้

Chinese

“随便坐，阿姨再炒两个菜就可以吃饭了。”

Thai

"เชิญนั่งตามสบายนะจ๊ะ เดี๋ยวป้าผัดอีกสองอย่างก็พร้อมกินข้าวแล้ว"

Chinese

“好。”

Thai

"ครับ"

Chinese

姜川刚坐下，俞博就从外面进来了。

Thai

พอเจียงชวนนั่งลง ยวี่ป๋อก็เดินเข้ามาจากข้างนอก

Chinese

手里提着超市里买来的可乐+雪碧的组合套装，看到姜川坐在客厅里，俞博热情并主动地打了个招呼：“小帅哥～”

Thai

ในมือถือชุดรวมโค้กกับสไปรท์ที่ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ต พอเห็นเจียงชวนนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ยวี่ป๋อก็ทักทายอย่างกระตือรือร้นและเป็นฝ่ายเริ่มก่อน: "หนุ่มหล่อ~"

Chinese

“叔叔好。”

Thai

"สวัสดีครับลุง"

Chinese

俞博的性格一直很乐观，即便双亲都已经不在世了，即便在外面工作一天很累，但他回到家，在老婆女儿面前总是一副乐呵呵的样子。

Thai

ยวี่ป๋อเป็นคนมองโลกในแง่ดีมาตลอด ถึงแม้พ่อแม่จะเสียไปแล้ว ถึงแม้ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน แต่พอเขากลับบ้าน ต่อหน้าภรรยาและลูกสาวเขาก็ทำท่าทางร่าเริงสดใสเสมอ

Chinese

早早扛起一个家的他从来不会把负面情绪带回家里，他觉得男人在外面苦点累点没什么，不能让老婆孩子也跟着自己一起受苦受累。

Thai

เขาที่แบกรับครอบครัวมาตั้งแต่เด็กไม่เคยนำอารมณ์เชิงลบกลับบ้าน เขาคิดว่าผู้ชายลำบากเหนื่อยหน่อยข้างนอกไม่เป็นไร แต่อย่าให้ภรรยาและลูกต้องมาลำบากด้วย

Chinese

“听汐汐说，汐汐妈妈的工作是你帮忙联系的？”

Thai

"ได้ยินจากซีซีว่า แม่ของซีซีได้งานเพราะนายช่วยติดต่อให้?"

Chinese

姜川尴尬点头：“只是碰巧有认识的一个阿姨在那个公司里面，我爸以前做生意的时候帮过她，所以……”

Thai

เจียงชวนพยักหน้าอย่างเขินๆ: "แค่บังเอิญมีป้าคนหนึ่งที่รู้จักอยู่ในบริษัทนั้น ตอนพ่อผมทำธุรกิจเคยช่วยเหลือเธอไว้ เลย…"

Chinese

“你不知道，汐汐妈妈为了找工作这事已经愁了一个礼拜了，再愁下去都要得焦虑症了，你帮了我们家一个大忙啊。”

Thai

"นายไม่รู้หรอก แม่ของซีซีกังวลเรื่องหางานมาทั้งอาทิตย์แล้ว ถ้ากังวลต่อไปคงเป็นโรควิตกกังวลแน่ นายช่วยครอบครัวเรามากเลยนะ"

Chinese

“呃，俞汐汐在学校也经常辅导我学习……”

Thai

"เอ่อ… ที่โรงเรียนยวี่ซีซีก็สอนการบ้านผมบ่อยๆ…"

Chinese

“是，你们年轻人就应该互帮互助，但是不管怎么说，这件事都得谢谢你，待会儿陪叔叔喝两杯。”

Thai

"ใช่ คนหนุ่มสาวควรช่วยเหลือกันและกัน แต่ยังไงก็ตาม เรื่องนี้ก็ต้องขอบใจนาย เดี๋ยวเลี้ยงลุงสักสองสามแก้วหน่อย"

Chinese

姜川刚要搭话，郑颖就从厨房里走了出来：“喝什么喝，这一桌子菜又不是为你做的，我是给……”

Thai

พอเจียงชวนกำลังจะตอบ เจิ้งอิงก็เดินออกมาจากครัว: "ดื่มอะไรดื่ม กับข้าวเต็มโต๊ะนี่ไม่ได้ทำเพื่อแกนะ ฉันทำเพื่อ…"

Chinese

“叔叔阿姨叫我小姜或者小川都行。”

Thai

"ลุงป้าเรียกผมว่าเสี่ยวเจียงหรือเสี่ยวชวนก็ได้ครับ"

Chinese

“小姜，你过来洗把手吃饭吧。”

Thai

"เสี่ยวเจียง มาเข้าไปล้างมือแล้วกินข้าวเถอะ"

Chinese

“好嘞～”

Thai

"ได้เลยครับ~"

Chinese

……

Thai