แค่จับมือกันเอง ตื่นเต้นอะไรนัก

Chinese

游戏结束后。

Thai

หลังจากเกมจบลง

Chinese

十二个嘉宾都第一时间回了宿舍，洗澡换衣服。

Thai

แขกรับเชิญสิบสองคนกลับไปที่หอพักทันที อาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า

Chinese

陈知远第一个从宿舍里出来，等了半个小时，姜柠就过来了。

Thai

เฉินจื้อหยวนเป็นคนแรกที่ออกจากหอพัก รออยู่ครึ่งชั่วโมง เจียงหนิงก็มา

Chinese

去岛外的话，需要和另外两队一起坐船，两个人等啊等，等啊等，五点一刻的时候，陈泽林和宋辞一起过来了，然后又等了半个小时，赵铭和孙芷若才过来。

Thai

ถ้าจะออกนอกเกาะ ต้องนั่งเรือไปกับอีกสองทีม สองคนรอแล้วรออีก ตอนห้าโมงสิบห้านาที เฉินเจ๋อหลินและซ่งฉือก็มาด้วยกัน จากนั้นรออีกครึ่งชั่วโมง จ้าวหมิงและซุนจื้อรั่วก็มา

Chinese

这个时候，太阳都快落山了。

Thai

ตอนนี้พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้ว

Chinese

陈知远很无奈，心想：明明时间有限，你们就不能快点嘛？

Thai

เฉินจื้อหยวนรู้สึกจนใจ คิดในใจ: เวลามีจำกัดขนาดนี้ พวกคุณไม่สามารถเร็วหน่อยได้เหรอ

Chinese

“船已经准备好了，你们现在可以去海边了，我们大概六点五十到达你们晚上吃饭的地方，第一名的餐厅我们已经订好了，第二名的饭店你们可以自己挑选，第三名，你们只能选择路边摊。”

Thai

“เรือเตรียมพร้อมแล้ว ตอนนี้คุณไปที่ชายหาดได้เลย เราจะไปถึงที่ที่คุณกินข้าวเย็นประมาณหกโมงห้าสิบ ร้านอาหารอันดับหนึ่งเราจองไว้แล้ว ร้านอันดับสองคุณเลือกได้เอง อันดับสาม คุณเลือกได้เฉพาะร้านข้างทาง”

Chinese

“由于上岸后还需要坐半个小时的车，你们要在九点之前结束晚餐，这样才有时间回到心动小岛。”

Thai

“เนื่องจากหลังจากขึ้นฝั่งยังต้องนั่งรถอีกครึ่งชั่วโมง คุณต้องกินข้าวเย็นให้เสร็จก่อนสามทุ่ม จะได้มีเวลากลับไปเกาะแห่งหัวใจ”

Chinese

六个人点点头，很快来到了海边，坐上了去往岛外的船。

Thai

ทั้งหกคนพยักหน้า ในไม่ช้าก็มาถึงชายหาด ขึ้นเรือมุ่งหน้าออกจากเกาะ

Chinese

可能是在岛上呆的时间有些久了，连同陈知远在内的几个老成员都有兴奋，只有昨天刚上岛的宋辞显得比较淡定。

Thai

อาจเป็นเพราะอยู่บนเกาะนานเกินไป สมาชิกเก่ารวมถึงเฉินจื้อหยวนก็รู้สึกตื่นเต้น มีเพียงซ่งฉือที่เพิ่งขึ้นเกาะเมื่อวานนี้ดูเงียบกว่าคนอื่น

Chinese

傍晚的海面裹着温柔的风，夕阳余晖把浪花都染成了橘红色，陈知远眯着眼睛，看着逐渐远离视线的小岛，心中升起许多感慨。

Thai

พื้นผิวทะเลยามเย็นโอบกอดด้วยลมที่อ่อนโยน แสงยามเย็นย้อมคลื่นเป็นสีส้ม เฉินจื้อหยวนหรี่ตามองเกาะที่ค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตา เกิดความรู้สึกมากมายในใจ

Chinese

他重生后，不止一次后悔坐上了那架失控的飞机。

Thai

หลังจากที่เขาเกิดใหม่ เขาเสียใจไม่ใช่เพียงครั้งเดียวที่ขึ้นเครื่องบินที่ควบคุมไม่ได้ลำนั้น

Chinese

但此时此刻，陈知远非但没有一丝后悔，反而还有些庆幸。

Thai

แต่ในขณะนี้ เฉินจื้อหยวนไม่เพียงไม่เสียใจแม้แต่น้อย กลับรู้สึกโชคดี

Chinese

庆幸老天又给了自己一次机会。

Thai

โชคดีที่ฟ้าให้โอกาสเขาอีกครั้ง

Chinese

也庆幸遇到了姜柠。

Thai

และโชคดีที่ได้พบเจียงหนิง

Chinese

陈知远看了一眼坐在旁边的姜柠，突然把自己的手机递给了陈泽林：“能帮我和姜柠拍一张合照吗？”

Thai

เฉินจื้อหยวนมองเจียงหนิงที่นั่งอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้เฉินเจ๋อหลิน: “ช่วยถ่ายรูปคู่กับฉันและเจียงหนิงหน่อยได้ไหม”

Chinese

陈泽林尴尬道：“我拍照的技术可能不太行。”

Thai

เฉินเจ๋อหลินพูดอย่างเขินๆ: “ฝีมือถ่ายรูปของฉันอาจจะไม่ค่อยดี”

Chinese

宋辞微笑道：“那我来吧，现在的风景确实挺好看的。”

Thai

ซ่งฉือยิ้มบางๆ: “งั้นฉันถ่ายให้เอง ตอนนี้วิวสวยจริงๆ”

Chinese

宋辞接过手机打开了相机，在她举起手机的时候，陈知远和姜柠便同时把脑袋歪向对方。

Thai

ซ่งฉือรับโทรศัพท์เปิดกล้อง ขณะที่เธอยกโทรศัพท์ เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงก็เอียงหัวเข้าหากันพร้อมกัน

Chinese

看到这一幕，便是宋辞都有些羡慕了。

Thai

เห็นภาพนี้ แม้แต่ซ่งฉือก็รู้สึกอิจฉา

Chinese

她找了一个极佳的角度，连拍了好几张，然后把手机还给了陈知远：“我拍了好几张，你们自己看哪张比较好。”

Thai

เธอหามุมที่ยอดเยี่ยม ถ่ายต่อเนื่องหลายใบ แล้วคืนโทรศัพท์ให้เฉินจื้อหยวน: “ฉันถ่ายมาหลายใบแล้ว พวกคุณดูเองว่าใบไหนดีกว่า”

Chinese

“谢谢。”

Thai

“ขอบคุณ”

Chinese

陈知远接过手机，姜柠也立马凑了过来，两个人翻看刚刚拍的合照，觉得每一张都很好。

Thai

เฉินจื้อหยวนรับโทรศัพท์ เจียงหนิงก็รีบเข้ามาดู สองคนเปิดดูรูปถ่ายคู่ที่เพิ่งถ่าย รู้สึกว่าทุกใบดี

Chinese

陈知远一张也舍不得删，还挑了一张设置成了手机屏保。

Thai

เฉินจื้อหยวนไม่กล้าลบแม้แต่ใบเดียว ยังเลือกหนึ่งใบตั้งเป็นวอลเปเปอร์โทรศัพท์

Chinese

“陈知远，你也发给我。”

Thai

“เฉินจื้อหยวน ส่งให้ฉันด้วย”

Chinese

“哪一张？”

Thai

“ใบไหน”

Chinese

“都要。”

Thai

“ทั้งหมด”

Chinese

陈知远很快把这几张照片都闪传给了姜柠。

Thai

เฉินจื้อหยวนส่งรูปเหล่านี้ให้เจียงหนิงอย่างรวดเร็ว

Chinese

船靠岸后，六个人又坐上了节目组准备的商务车，天刚刚暗下来的时候，赵铭和孙芷若在市中心下了车，在工作人员的引导下，走进了一家高档海鲜餐厅。

Thai

หลังจากเรือเทียบท่า ทั้งหกคนขึ้นรถตู้ที่ทีมงานรายการเตรียมไว้ ตอนที่ฟ้าเริ่มมืด จ้าวหมิงและซุนจื้อรั่วลงรถในใจกลางเมือง ภายใต้การนำของเจ้าหน้าที่ เดินเข้าไปในร้านอาหารทะเลระดับสูง

Chinese

随后，车子又往前开了一会儿，陈泽林和宋辞在一条商业街附近下了车。

Thai

จากนั้น รถขับต่อไปอีกสักพัก เฉินเจ๋อหลินและซ่งฉือลงรถใกล้ถนนการค้า

Chinese

而陈知远和姜柠则被送到了一个夜市附近。

Thai

ส่วนเฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงถูกส่งไปใกล้ตลาดกลางคืน

Chinese

看到街上人来人往，姜柠本能地跟紧了陈知远，以往每次出门的时候，她都会挽着王瑶的手，有些社恐的她，在岛上天天和那几个人打照面，现在来到了大街上，她还真有些不适应。

Thai

เมื่อเห็นผู้คนมากมายบนถนน เจียงหนิงก็เดินตามเฉินจื้อหยวนโดยสัญชาตญาณ ทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก เธอจะจับมือหวังเหยา เธอที่ขี้สังคมกลัว อยู่บนเกาะเจอหน้ากับคนพวกนั้นทุกวัน ตอนนี้มาอยู่บนถนนใหญ่ เธอรู้สึกไม่ชินจริงๆ

Chinese

“再过一会儿，这条夜市会变得非常热闹，有各种小吃和大排档，你们可以先逛一逛，时间差不多了，我们会过来接你。”

Thai

“อีกสักพัก ตลาดกลางคืนนี้จะคึกคักมาก มีของกินต่างๆ และร้านอาหารริมทาง พวกคุณสามารถเดินเล่นก่อน พอใกล้เวลาเราจะมารับ”

Chinese

工作人员贴心地提醒了一句后，车子就开走了。

Thai

เจ้าหน้าที่พูดเตือนอย่างเอาใจใส่แล้วรถก็ขับออกไป

Chinese

只剩下一个摄像老师跟着两人。

Thai

เหลือเพียงช่างกล้องคนเดียวที่ตามสองคน

Chinese

陈知远察觉出了姜柠的不安，他凑上前，小声问了一句：“你是不是有点紧张？”

Thai

เฉินจื้อหยวนสังเกตเห็นความกังวลของเจียงหนิง เขาเข้าไปใกล้แล้วถามเบาๆ: “คุณรู้สึกตื่นเต้นหรือเปล่า”

Chinese

姜柠不知道该怎么描述，轻轻点了点头。

Thai

เจียงหนิงไม่รู้จะอธิบายอย่างไร พยักหน้าเบาๆ

Chinese

陈知远伸出手，把姜柠的手握住，然后又问了一句：“这样会不会好点？”

Thai

เฉินจื้อหยวนยื่นมือไปจับมือเจียงหนิง แล้วถามอีกครั้ง: “แบบนี้ดีขึ้นไหม”

Chinese

姜柠没接话，但小手也没松开。

Thai

เจียงหนิงไม่ตอบ แต่ก็ไม่ปล่อยมือ

Chinese

【刚从岛上出来，你就这样是吧？】

Thai

【เพิ่งออกจากเกาะมา เธอก็ทำแบบนี้เลยเหรอ】

Chinese

【我同意了吗，你就牵？】

Thai

【ฉันยินยอมหรือยัง เธอก็จับเลย】

Chinese

【属于是暴露本性了。】

Thai

【นี่คือการเปิดเผยนิสัยจริงๆ】

Chinese

【牵个手而已，有什么好大惊小怪的。】

Thai

【แค่จับมือกันเอง จะตกใจอะไรนักหนา】

Chinese

【话说姜柠这么社恐吗？】

Thai

【ว่าแต่เจียงหนิงขี้กลัวสังคมขนาดนี้เลยเหรอ】

Chinese

“砰！”

Thai

“ปัง!”

Chinese

筷子拍在碗上，在安静的客厅里发出一道刺耳的声音。

Thai

ตะเกียบวางลงบนชาม เสียงดังแหลมในห้องนั่งเล่นที่เงียบ

Chinese

保姆吴姨看了一眼脸色不太好看地姜景明，连忙问了一句：“姜先生，是我做的菜不合胃口吗？”

Thai

พี่เลี้ยงป้าอู๋มองเจียงจิ่งหมิงที่มีสีหน้าไม่ค่อยดี รีบถาม: “คุณเจียง ฝีมือฉันไม่ถูกปากหรือคะ”

Chinese

姜景明看着屏幕里、牵在一起的手，冷着脸说道：“跟你没关系。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงมองมือที่จับกันในจอ พูดหน้าตาเย็นชา: “ไม่เกี่ยวกับเธอ”

Chinese

吴姨没敢再说话了，在她的印象里，姜景明一直都是温文尔雅的形象，很少会有这种生气的时候。

Thai

ป้าอู๋ไม่กล้าพูดอีก ในความทรงจำของเธอ เจียงจิ่งหมิงเป็นคนสุภาพอ่อนโยน ไม่ค่อยโกรธแบบนี้

Chinese

姜景明后知后觉地反应过来，很快解释道：“吴姨，我刚才不是因为你，你忙完可以回去了。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงรู้ตัวช้า รีบอธิบาย: “ป้าอู๋ เมื่อกี้ผมไม่ได้เพราะคุณ เสร็จงานแล้วคุณกลับก่อนก็ได้”

Chinese

“好～”

Thai

“ค่ะ～”

Chinese

看到吴姨离开后，心里窝着火的姜景明立马给王瑶打了个电话。

Thai

เมื่อเห็นป้าอู๋ออกไป เจียงจิ่งหมิงที่โกรธในใจก็โทรหาหวังเหยาทันที

Chinese

电话刚接通，姜景明就急不可耐地告起了状：“王瑶，你看直播了吗？！”

Thai

พอโทรศัพท์ติด เจียงจิ่งหมิงก็รีบฟ้อง: “หวังเหยา คุณดูไลฟ์สดหรือยัง?!”

Chinese

“看了，怎么了？”

Thai

“ดูแล้ว เป็นอะไร”

Chinese

“他现在已经可以这样随便牵女儿的手了吗？”

Thai

“ตอนนี้เขาจับมือลูกสาวเราได้อย่างตามสบายเลยเหรอ”

Chinese

“牵个手而已，你激动什么。”

Thai

“แค่จับมือ เธอตื่นเต้นอะไร”

Chinese

“什么叫我激动什么，这像话吗？”

Thai

“อะไรที่ฉันตื่นเต้น มันสมควรแล้วเหรอ”

Chinese

“怎么不像话了，又不是第一次了。”

Thai

“ทำไมไม่สมควร ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย”

Chinese

“女儿糊涂，你也跟着糊涂是吧？”

Thai

“ลูกสาวเซ่อซ่า เธอก็เซ่อซ่าตามใช่ไหม”

Chinese

“姜景明，你这就是戴着有色眼镜在看人。”

Thai

“เจียงจิ่งหมิง นี่เธอมองคนด้วยแว่นตาสี”

Chinese

“我戴有色眼镜看人？”

Thai

“ฉันมองคนด้วยแว่นตาสี?”

Chinese

“你不就是瞧不起小陈嘛。”

Thai

“เธอก็แค่ดูถูกเสี่ยวเฉิน”

Chinese

“我……”姜景明瞬间语塞。

Thai

“ฉัน…” เจียงจิ่งหมิงพูดไม่ออกทันที

Chinese

王瑶一听姜景明说不出来话，立马切了一声说道：“我不跟你说了，我待会儿就去找我闺女了。”

Thai

พอหวังเหยาได้ยินเจียงจิ่งหมิงพูดไม่ออก ก็ส่งเสียง “เชอะ” แล้วพูด: “ฉันไม่คุยด้วยแล้ว เดี๋ยวฉันไปหาลูกสาวฉัน”

Chinese

姜景明还没反应过来，电话就挂断了。

Thai

เจียงจิ่งหมิงยังไม่ทันตั้งตัว โทรศัพท์ก็วางสาย

Chinese

手机切回到抖音直播，看到两只手还牵在一起，姜景明直接气饱了，一点胃口都没了。

Thai

เมื่อกลับไปที่ไลฟ์สดโต่วอิน เห็นสองมือยังจับกันอยู่ เจียงจิ่งหมิงโกรธจนอิ่ม ไม่มีความอยากอาหารเลย

Chinese

陈知远和姜柠在人行道上走了一会儿，发现很多店都还是刚刚开门，于是主动说道：“你饿不饿？不饿的话，我们晚点再过来吃，先去别的地方逛逛。”

Thai

เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงเดินบนทางเท้าสักพัก พบว่าร้านหลายเพิ่งเปิด เลยพูด: “คุณหิวไหม? ถ้าไม่หิว เราค่อยมากินทีหลัง ไปที่อื่นเดินเล่นก่อน”

Chinese

“那我们去哪？”

Thai

“แล้วเราไปไหน”

Chinese

陈知远掏出手机，打开地图看了看，很快笑道：“前面有个商业综合体，节目组只规定我们晚上要吃路边摊，没说我们不能去别的地方玩。”

Thai

เฉินจื้อหยวนหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดแผนที่ดูแล้วก็ยิ้มพูดว่า “ข้างหน้ามีศูนย์การค้า ทีมงานรายการแค่บอกว่าเราต้องกินข้าวข้างทางตอนเย็น แต่ไม่ได้บอกว่าเราไปที่อื่นเล่นไม่ได้”

Chinese

“好像有点远哦。”

Thai

“ดูเหมือนจะไกลนิดหน่อยนะ”

Chinese

“可以骑共享单车过去，我载你。”

Thai

“ขี่จักรยานสาธารณะไปได้นะ ฉันไปส่งเธอเอง”

Chinese

说完，陈知远就拉着姜柠的手朝共享单车的位置走了过去，用微信扫码解锁后，陈知远就指着后面的位置对姜柠说道：“你坐后面，我不会骑很快的。”

Thai

พูดจบ เฉินจื้อหยวนก็จับมือเจียงหนิงเดินไปที่จักรยานสาธารณะ ใช้วีแชทสแกนปลดล็อกแล้ว เฉินจื้อหยวนก็ชี้ไปที่เบาะหลังแล้วพูดกับเจียงหนิงว่า “นั่งข้างหลังนะ ฉันจะไม่ปั่นเร็วมาก”

Chinese

姜柠侧身坐了上去，双手抓住了陈知远的两边衣服。

Thai

เจียงหนิงนั่งคร่อมไปด้านข้าง จับเสื้อของเฉินจื้อหยวนทั้งสองข้าง

Chinese

“脚离车轮远点，待会儿下坡的时候抱紧我，我不算你占我便宜哈。”

Thai

“วางเท้าให้ห่างจากล้อหน่อยนะ เดี๋ยวตอนลงเขากอดฉันแน่นๆ ฉันไม่นับว่าเธอแอบแตะเนื้อต้องตัวฉันนะ”

Chinese

姜柠举起小拳头捶了一下陈知远的后背，有些傲娇地说道：“我才没有。”

Thai

เจียงหนิงยกกำปั้นเล็กๆ ทุบหลังเฉินจื้อหยวน แล้วพูดด้วยท่าทางขี้งอนนิดๆ “ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้นซะหน่อย”

Chinese

陈知远哈哈一笑，很快踩着踏板往前去了，路灯刚好在这一秒亮了起来，两人的影子被拉得老长。

Thai

เฉินจื้อหยวนหัวเราะเสียงดัง แล้วก็เหยียบคันเร่งปั่นไปข้างหน้า ไฟถนนเพิ่งสว่างขึ้นในวินาทีนั้น เงาของทั้งสองคนถูกยืดยาวออกไป

Chinese

“小心，要下坡了。”

Thai

“ระวังนะ กำลังจะลงเขาแล้ว”

Chinese

姜柠赶紧抱住陈知远，但坡度有点大，在惯性的作用下，她的脑袋还是轻轻撞在了陈知远的后背上。

Thai

เจียงหนิงรีบกอดเฉินจื้อหยวนไว้ แต่ทางลาดชันพอสมควร แรงเฉื่อยทำให้หัวของเธอชนหลังของเฉินจื้อหยวนเบาๆ

Chinese

姜柠没有立马把脑袋抬起来，她觉得靠在陈知远的后背上，很有安全感。

Thai

เจียงหนิงไม่ยอมเงยหน้าขึ้นทันที เธอรู้สึกว่าการพิงหลังของเฉินจื้อหยวนทำให้เธอปลอดภัยดี

Chinese

摄像老师扛着机器，在后面一边跟着跑，一边在心里骂娘。

Thai

ช่างกล้องแบกกล้องวิ่งตามหลังไป พลางด่าในใจไปด้วย

Chinese

我尼玛！

Thai

ไอ้เห้ย!

Chinese

计划里没这个环节的！！！

Thai

แผนนี้ไม่มีขั้นตอนนี้เลย!!!

Chinese

……

Thai

…