ห้าอันดับแรก

Chinese

“六科的答题卡都在这了。”

Thai

“กระดาษคำตอบทั้งหกวิชาอยู่ที่นี่แล้ว”

Chinese

“检查过了吗？总分有没有统错？”

Thai

“ตรวจสอบแล้วหรือยัง? รวมคะแนนไม่ผิดใช่ไหม?”

Chinese

“没有。”

Thai

“ไม่ผิดครับ”

Chinese

“639，总分比月考又提升了一百分，这是不是不太合逻辑？我见过进步快的，但刚开始快还能说得通，哪有一下子从五百四提到六百四的。”

Thai

“639 คะแนนรวมเพิ่มขึ้นจากการสอบประจำเดือนตั้งร้อยคะแนน แบบนี้มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลยนะ? ฉันเคยเห็นคนที่พัฒนาการเร็ว แต่ตอนแรกเร็วก็พอเข้าใจได้ แต่ไม่มีใครกระโดดจากห้าร้อยสี่สิบไปหกร้อยสี่สิบแบบนี้หรอก”

Chinese

“这次考试的难易程度怎么样？”

Thai

“ระดับความยากง่ายของข้อสอบครั้งนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

Chinese

“适中。”

Thai

“ปานกลางครับ”

Chinese

“俞汐汐总分多少？”

Thai

“ยวี่ซีซีได้คะแนนรวมเท่าไหร่?”

Chinese

“689，妥妥的清北苗子。”

Thai

“689 ถือว่าเป็นเด็กแนวชิงเป่ยชัวร์”

Chinese

“我说一下，语文是我监考的，姜川就坐第一排，我亲眼看完他写完交卷，不存在弄虚作假。”

Thai

“ฉันขอบอกหน่อยนะ วิชาภาษาจีนฉันคุมสอบเอง เจียงชวนนั่งแถวหน้า ฉันเห็นเขาทำข้อสอบเสร็จแล้วส่งด้วยตาตัวเอง ไม่มีการโกงแน่นอน”

Chinese

“他语文和英语之前考试就很好。”

Thai

“เขาทำคะแนนภาษาจีนกับอังกฤษได้ดีอยู่แล้ว”

Chinese

“物理是我监考的，他就坐在第一排，不会有问题。”

Thai

“ฟิสิกส์ฉันคุมสอบ เขาก็นั่งแถวหน้า ก็ไม่มีปัญหาแน่นอน”

Chinese

“不用怀疑了。”刘敏翻看完几张答题卡，笑着说道：“他这段时间的努力我是看在眼里的，虽然这个分数确实有点出乎所料，但不会有假，姜川这个学生，和别的学生不一样，他之前垫底是因为科科交白卷，可这不代表他脑子差，从他现在的表现来看，他不但不是脑子差，反而有可能有个非常有天赋的学生。”

Thai

“ไม่ต้องสงสัยแล้วครับ” หลิวหมินพลิกดูกระดาษคำตอบสองสามแผ่นแล้วยิ้มพูด “ความพยายามของเขาในช่วงนี้ฉันเห็นด้วยตา ถึงแม้คะแนนนี้จะเกินความคาดหมายจริงๆ แต่ไม่ใช่ของปลอมแน่นอน นักเรียนเจียงชวนคนนี้ ไม่เหมือนคนอื่น ก่อนหน้านี้เขาอยู่อันดับท้ายๆ เพราะแต่ละวิชาส่งเปล่า แต่นั่นไม่ได้แปลว่าสมองเขาไม่ดี จากสิ่งที่เขาแสดงออกตอนนี้ เขาไม่ใช่คนสมองไม่ดี แต่กลับเป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์มาก”

Chinese

几个老师都点了点头。

Thai

ครูหลายคนพยักหน้า

Chinese

虽然他们开班会的时候，时常说每个人的智商都差不多，成绩不好就是没用心学习。

Thai

ถึงแม้ตอนประชุมชั้นเรียน พวกเขามักจะบอกว่า IQ ของแต่ละคนก็ไม่ต่างกัน สอบไม่ดีก็แค่ไม่ตั้งใจเรียน

Chinese

但他们心里都清楚，学生和学生之间天赋差距很大。

Thai

แต่ในใจพวกเขารู้ดีว่านักเรียนแต่ละคนมีความสามารถแตกต่างกันมาก

Chinese

每个班上都有那种上课认真听课，下课记了密密麻麻的笔记，回家也照常学习，但成绩总也提不上去的学生。

Thai

ทุกห้องเรียนก็มีนักเรียนประเภทที่ตั้งใจฟัง เวลาพักก็จดโน๊ตอย่างละเอียด กลับบ้านก็เรียนปกติ แต่คะแนนกลับไม่เคยเพิ่มขึ้น

Chinese

每个班上也有那种上课认真听，但下课该玩照样玩，偏偏每次考试成绩都不错的学生。

Thai

ทุกห้องเรียนก็มีนักเรียนประเภทที่ฟังในห้อง แต่เวลาเลิกเรียนก็เล่นตามปกติ แต่กลับสอบได้คะแนนดีทุกครั้ง

Chinese

这就是人与人之间的差距。

Thai

นี่คือความแตกต่างระหว่างคนกับคน

Chinese

“刘敏，姜川和俞汐汐是在搞对象吧？”数学老师李自强突然问了一句。

Thai

“หลิวหมิน เจียงชวนกับยวี่ซีซีกำลังคบกันอยู่รึเปล่า?” หลี่จื้อเฉียง ครูคณิตศาสตร์ถามขึ้นมา

Chinese

这个问题一提出来，其他任课老师也都看向了班主任。

Thai

เมื่อคำถามนี้ถูกถามขึ้น ครูประจำวิชาคนอื่นก็มองมาที่ครูประจำชั้น

Chinese

他们平时都是上完课就走，其他事情都是班主任在管。

Thai

ปกติพวกเขาสอนเสร็จก็กลับ ที่เหลือครูประจำชั้นก็จัดการ

Chinese

刘敏苦笑道：“这我还真不知道，不过他们确实是走得有点近了，但他俩一个成绩稳坐第一、一个成绩突飞猛进，我也不好管，明天晚上家长会，我跟俞汐汐的家长通个气，看看家长知不知道他们的事，如果家长知道，那就不用管了。”

Thai

หลิวหมินยิ้มเจื่อน “เรื่องนี้ฉันไม่รู้จริงๆ แต่พวกเขาเข้าใกล้กันจริงๆ แต่คนหนึ่งคะแนนที่หนึ่งคงที่ อีกคนคะแนนพุ่งกระฉูด ฉันก็จัดการลำบาก พรุ่งนี้เย็นประชุมผู้ปกครอง ฉันจะพูดคุยกับผู้ปกครองของยวี่ซีซี ดูก่อนว่าผู้ปกครองรู้เรื่องของพวกเขาหรือเปล่า ถ้าผู้ปกครองรู้แล้วก็ไม่ต้องไปยุ่ง”

Chinese

“都在聊什么呢。”

Thai

“คุยอะไรกันอยู่ครับ?”

Chinese

老师们围在一起聊天的时候，校长汪长平突然从办公室外面走了进来。

Thai

ขณะที่ครูรวมกลุ่มคุยกัน หวางฉางผิง ผู้อำนวยการโรงเรียนก็เดินเข้ามาจากนอกห้องทำงาน

Chinese

“校长。”

Thai

“ผู้อำนวยการครับ”

Chinese

“校长。”

Thai

“ผู้อำนวยการครับ”

Chinese

“期中考试的成绩都统计好了？”

Thai

“คะแนนสอบกลางภาคสรุปเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

“你们这是在聊什么呢。”

Thai

“คุณกำลังคุยอะไรกันอยู่?”

Chinese

刘敏解释道：“我班上有位同学进步很大，都在聊他最近的变化。”

Thai

หลิวหมินอธิบาย “นักเรียนในห้องผมคนหนึ่งพัฒนาการดีมาก เลยคุยกันถึงการเปลี่ยนแปลงล่าสุดของเขา”

Chinese

“是姜川吧。”

Thai

“ใช่เจียงชวนใช่ไหม?”

Chinese

“校长，你知道他？”

Thai

“ผู้อำนวยการรู้จักเขาด้วยเหรอครับ?”

Chinese

汪长平笑而不语，他伸手拿起写着姜川名字的几张答题卡粗浅的看了一下后，问道：“总分多少？”

Thai

หวางฉางผิงยิ้มและไม่พูดอะไร เขายื่นมือหยิบกระดาษคำตอบที่มีชื่อเจียงชวนสองสามแผ่นดูคร่าวๆ แล้วถาม “คะแนนรวมเท่าไหร่?”

Chinese

“639分。”

Thai

“639 คะแนนครับ”

Chinese

“这分数都够上财大和交大了。”汪长平自言自语地说了一句，又问道：“俞汐汐这次考得怎么样？”

Thai

“คะแนนนี้สามารถเข้ามหาวิทยาลัยการเงินและมหาวิทยาลัยเจียวทงได้เลย” หวางฉางผิงพึมพำกับตัวเอง แล้วถามต่อ “ยวี่ซีซีสอบครั้งนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

Chinese

“还是第一。”

Thai

“ยังคงที่หนึ่งครับ”

Chinese

“刘敏，我要恭喜你啊，你们班上现在有好几个清北的苗子。”

Thai

“หลิวหมิน ฉันต้องแสดงความยินดีกับคุณนะ ตอนนี้ในชั้นเรียนของคุณมีเด็กแนวชิงเป่ยอยู่หลายคน”

Chinese

刘敏笑道：“我只是做了我该做的。”

Thai

หลิวหมินยิ้ม “ผมแค่ทำในสิ่งที่ควรทำครับ”

Chinese

“好，忙完了就早点回去吧。”

Thai

“ดี เสร็จงานแล้วก็กลับไปเร็วๆ นะ”

Chinese

“校长慢走。”

Thai

“ผู้อำนวยการเดินทางกลับดีๆ ครับ”

Chinese

汪长平回到自己的办公室后，就拿出手机给姜景明打了个电话……

Thai

หวางฉางผิงกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง แล้วหยิบโทรศัพท์โทรหาเจียงจิ่งหมิง…

Chinese

檀宫一号。

Thai

ถานกง 1

Chinese

姜景明挂掉电话后，拍了下王瑶的大腿，笑道：“猜猜你孙子这次考试考了多少？”

Thai

เจียงจิ่งหมิงวางสายแล้ว ตบขาหวังเหยาเบาๆ พูดยิ้มๆ “เดาสิว่าหลานชายชั้นสอบครั้งนี้ได้เท่าไหร่?”

Chinese

“你说小川？”

Thai

“คุณพูดถึงเสี่ยวชวน?”

Chinese

“废话，小屿我还问你啊。”

Thai

“ไร้สาระ เสี่ยวหวี่ฉันจะถามคุณเหรอ?”

Chinese

王瑶还没说话，陈欣然就急急忙忙凑了过来：“我哥考了多少分啊？”

Thai

หวังเหยายังไม่ทันพูด เฉินซินหรานก็รีบเข้าใกล้ “พี่ชายฉันสอบได้กี่คะแนนครับ?”

Chinese

“639。”

Thai

“639”

Chinese

“啊？”陈欣然瞪眼道：“就他？”

Thai

“อะไรนะ?” เฉินซินหรานเบิกตา “เขาเนี่ยนะ?”

Chinese

王瑶伸手拍下了陈欣然的脑袋：“怎么说话呢。”

Thai

หวังเหยายื่นมือตีหัวเฉินซินหราน “พูดยังไงเนี่ย”

Chinese

“我不信，我打电话问问他。”

Thai

“ฉันไม่เชื่อ ฉันจะโทรไปถามเขา”

Chinese

“不准打！这会儿你哥说不定在学习！”

Thai

“ห้ามโทร! ตอนนี้พี่ชายเธออาจกำลังเรียนอยู่!”

Chinese

“哼，他肯定是在俞汐汐家里。”

Thai

“ฮึ่ม เขาต้องอยู่บ้านยวี่ซีซีแน่ๆ”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

次日。

Thai

วันรุ่งขึ้น

Chinese

第二节课一下课，教室的人就空了，他们都奔着教学楼下的公告栏去了。

Thai

พอเลิกคาบที่สอง ห้องเรียนก็ว่าง ทุกคนวิ่งไปที่บอร์ดประกาศใต้ตึกเรียน

Chinese

刘谦从自己的位置走了过来：“川，你不下去看看啊？”

Thai

หลิวเฉียนเดินจากที่นั่งตัวเองมา “ชวน ไม่ลงไปดูหน่อยเหรอ?”

Chinese

“待会儿会有人拍照发群里。”

Thai

“เดี๋ยวจะมีคนถ่ายรูปส่งในกลุ่ม”

Chinese

“上次月考成绩的时候，教导主任就在课间操的时候表扬你来着，你这次考得咋样？”

Thai

“ครั้งที่แล้วตอนสอบประจำเดือน อาจารย์ฝ่ายปกครองก็ชมคุณตอนกีฬาช่วงพักเลย คราวนี้คุณสอบได้ยังไง?”

Chinese

“凑合。”

Thai

“พอใช้ได้”

Chinese

“凑合是多少啊？”刘谦苦着胖脸说道：“你别说你能上六百分啊，你要是上了六百分，我在家里和学校里都没法活了。”

Thai

“พอใช้ได้คือเท่าไหร่?” หลิวเฉียนหน้าบึ้งอวบๆ พูด “อย่าบอกนะว่าคุณสอบเกินหกร้อย ถ้าคุณสอบเกินหกร้อย ชั้นทั้งที่บ้านทั้งที่โรงเรียนอยู่ไม่ได้เลย”

Chinese

俞汐汐突然横插一句：“这么大太阳，你也下去呗。”

Thai

ยวี่ซีซีโพล่งขึ้นมา “แดดแรงขนาดนี้ ลงไปกันเถอะ”

Chinese

姜川扭头看向窗外。

Thai

เจียงชวนหันมองออกไปนอกหน้าต่าง

Chinese

日头正盛，明晃晃的骄阳悬在空中，把教学楼下的树叶都晒得发亮，隔着窗户都能感受到今天的阳光特别温暖。

Thai

แดดจ้า ดวงอาทิตย์ที่ร้อนแรงลอยอยู่บนฟ้า ใบไม้ใต้ตึกเรียนถูกแดดจนเป็นประกาย แม้แต่ผ่านหน้าต่างก็รู้สึกได้ว่าวันนี้แดดอบอุ่นเป็นพิเศษ

Chinese

“也行，就当晒晒太阳。”

Thai

“ก็ได้ ถือว่าอาบแดด”

Chinese

姜川起身跟上了俞汐汐，刘谦努努嘴像是骂了一句脏话，然后也快步跟了上去。

Thai

เจียงชวนลุกขึ้นตามยวี่ซีซีไป หลิวเฉียนทำปากขมุบขมิบเหมือนสบถอะไรบางอย่าง แล้วก็รีบเดินตามไป

Chinese

成绩单依旧是在课间操的时候贴在了公布栏上。

Thai

ผลสอบยังคงถูกแปะบนบอร์ดประกาศตอนกีฬาช่วงพัก

Chinese

课间操结束后，教导主任还拿着话筒说了好久的唠叨话，解散队伍后，公布栏那边立马就围满了人。

Thai

หลังจากกีฬาช่วงพักจบ อาจารย์ฝ่ายปกครองยังถือไมค์พูดอะไรยาวเหยียด พอปล่อยแถว บอร์ดประกาศก็เต็มไปด้วยคน

Chinese

挤到前面的人，都举着手机在拍。

Thai

คนที่เบียดไปข้างหน้าก็ยกโทรศัพท์ถ่ายรูป

Chinese

也有人不停在喊谁谁谁考了多少，谁谁谁全校多少位。

Thai

ก็มีคนตะโกนไม่หยุดว่าใครได้เท่าไหร่ ใครอันดับที่เท่าไหร่ของโรงเรียน

Chinese

俞汐汐每次都挤不进去，这次也懒得挤了，她和姜川慢步回到了教室，没过多久，刘谦就以极快的速度从教室外面跑了进来，可能是太着急了，他站稳后上气不接下气，好一会儿才缓过来说道：“你…你考了639啊！你还是人吗？！”

Thai

ยวี่ซีซีทุกครั้งก็เบียดไม่เข้า ครั้งนี้ก็ขี้เกียจเบียดแล้ว เธอกับเจียงชวนเดินช้าๆ กลับห้องเรียน ไม่นานนัก หลิวเฉียนก็วิ่งเร็วมากเข้ามาจากนอกห้อง คงจะรีบมาก พอยืนได้เขาก็หอบไม่ทัน สักพักถึงหายใจสะดวกแล้วพูด “คุ… คุณสอบได้ 639 เนี่ยนะ! นี่คุณยังเป็นคนอยู่ไหม?!”

Chinese

“639？”

Thai

“639?”

Chinese

俞汐汐扭头看向姜川，也有些惊讶。

Thai

ยวี่ซีซีหันมองเจียงชวน ก็แปลกใจเล็กน้อย

Chinese

因为姜川昨天自己的估分是620，这个分数相较于他上次的成绩就已经很夸张了，但没想到比估分还要高。

Thai

เพราะเมื่อวานเจียงชวนประเมินตัวเองไว้แค่ 620 คะแนนนี้เทียบกับครั้งที่แล้วก็เกินจริงแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะสูงกว่าที่ประเมินอีก

Chinese

班上的同学陆续走进了教室，但每个人进来，都会先看了一眼最后一排的姜川。

Thai

เพื่อนร่วมชั้นทยอยเข้าห้อง แต่ทุกคนที่เข้ามาจะมองไปที่เจียงชวนแถวหลังก่อน

Chinese

谁也想不到，原本次次垫底的他，这次在全年级排名的第一列就能看到他的名字。

Thai

ไม่มีใครคาดคิดว่า คนที่เคยได้อันดับสุดท้ายทุกครั้ง ครั้งนี้จะเห็นชื่อของเขาอยู่ในแถวหน้าของการจัดอันดับทั้งชั้นปี

Chinese

赵文亮、王野、张扬几个坐在后面的男生很快围了过来：

Thai

จ้าวเหวินเหลียง หวังเย่ จางหยาง และผู้ชายอีกสองสามคนที่นั่งอยู่ด้านหลัง ต่างรีบเข้ามาล้อม

Chinese

“不是，你咋学的啊？”

Thai

“ไม่ใช่สิ นายเรียนยังไงเนี่ย?”

Chinese

“你进全班前五了你知道吗？”

Thai

“นายติดท็อปห้าของห้องแล้วนะรู้ไหม?”

Chinese

“哥，你是不是真开了？”

Thai

“พี่ นายเปิดจริงเหรอ?”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

姜川笑了笑，低头继续做题。

Thai

เจียงชวนยิ้มเล็กน้อย ก้มหน้าทำโจทย์ต่อ

Chinese

俞汐汐在一旁帮着说道：“很简单啊， 除了吃饭睡觉，把所有的精力都放在学习上。”

Thai

ยวี่ซีซีช่วยพูดข้างๆ ว่า “ง่ายมากเลยนะ นอกจากกินข้าวกับนอน ก็ทุ่มเทพลังทั้งหมดไปกับการเรียน”

Chinese

赵文亮挠挠头，看向姜川：“不是，你为了追俞汐汐也太拼了吧？”

Thai

จ้าวเหวินเหลียงเกาหัว มองไปทางเจียงชวน “ไม่ใช่สิ เพื่อจะจีบยวี่ซีซี นายก็ทุ่มเทเกินไปแล้วนะ?”

Chinese

……

Thai

…