ดีจริง

Chinese

姜川一路跟到校门口，看着俞汐汐坐上公交车后，才从兜里掏出手机，回了陈欣然发来的一条消息。

Thai

เจียงชวนติดตามไปจนถึงหน้าโรงเรียน หลังจากมองยวี่ซีซี่ขึ้นรถเมล์ไปแล้ว เขาก็หยิบโทรศัพท์จากกระเป๋า แล้วตอบข้อความที่เฉินซินหรานส่งมา

Chinese

姜川：“到了没？”

Thai

เจียงชวน: "ถึงหรือยัง?"

Chinese

陈欣然：“马上马上。”

Thai

เฉินซินหราน: "เดี๋ยวๆ"

Chinese

补了十多天的课，一放假高三的学生就急不可耐地回家去了，姜川一个人站在校门口等了五六分钟，一辆崭新的小鹏电车终于停在了他的面前。

Thai

หลังจากเรียนพิเศษมาเกินสิบวัน พอปิดเทอมนักเรียนม.6 ก็รีบกลับบ้านแทบรอไม่ไหว เจียงชวนยืนรอหน้าโรงเรียนคนเดียวประมาณห้าหกนาที ในที่สุดรถยนต์ไฟฟ้าเสี่ยวเผิงคันใหม่ก็มาจอดตรงหน้าเขา

Chinese

副驾驶的车窗降下来，陈欣然从里面伸出脑袋：“快上车！”

Thai

กระจกข้างคนขับฝั่งตรงข้ามเลื่อนลง หัวของเฉินซินหรานโผล่ออกมา: "รีบขึ้นมา!"

Chinese

姜川拉开后车门坐进去，开车的不是别人，正是和他同一天出生的陈屿。

Thai

เจียงชวนดึงประตูหลังเปิดแล้วนั่งเข้าไป คนขับไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเฉินยวี่ที่เกิดวันเดียวกับเขา

Chinese

“什么时候拿的驾照？”

Thai

"ได้ใบขับขี่ตอนไหน?"

Chinese

“过完生日就直接去考了驾照。”

Thai

"หลังจากวันเกิดก็ไปสอบใบขับขี่เลย"

Chinese

姜川阴阳怪气了一句：“大学生就是爽哈。”

Thai

เจียงชวนพูดประชดประชัน: "มหา'ลัยนี่สบายจริงๆนะ"

Chinese

陈屿没接话，驱车往家里去了。

Thai

เฉินยวี่ไม่พูดอะไร ขับรถกลับบ้าน

Chinese

陈欣然转过脑袋，好奇问道：“怎么没看到汐汐姐？”

Thai

เฉินซินหรานหันหน้ามาถามอย่างสงสัย: "ทำไมไม่เห็นพี่วี่ซีซีล่ะ?"

Chinese

“她坐车回家了。”

Thai

"เธอนั่งรถกลับบ้านไปแล้ว"

Chinese

“你们学校放假可真晚。”

Thai

"โรงเรียนพวกคุณปิดเทอมช้าจัง"

Chinese

“爷爷奶奶来了吗？”

Thai

"ปู่ย่ามาแล้วหรือยัง?"

Chinese

“下午三点多就到了，姑姑姑父还有小恬恬都在家里，晚上我们吃火锅。”陈欣然说完又提醒道：“别忘在超市停一下，妈妈让我们自己买想吃的东西回去。”

Thai

"ถึงตอนบ่ายสามกว่าแล้ว น้าและสามีของน้า รวมทั้งเสิ่นเถียนเถียนก็อยู่ที่บ้าน เย็นนี้เรากินหม่าล่ากัน" เฉินซินหรานพูดเสร็จก็เตือนอีก: "อย่าลืมแวะซูเปอร์มาร์เก็ตนะ แม่ให้เราซื้อของที่อยากกินกลับไป"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อืม"

Chinese

兄妹三人在超市进行了一番采购，从超市坐电梯去地下停车场的时候，陈屿和姜川两个人手里都拎满了东西，倒也不是很重，主要是一些膨化零食，火锅食材只占很小一部分。

Thai

พี่น้องสามคนช็อปปิ้งในซูเปอร์มาร์เก็ตกันยกใหญ่ ตอนนั่งลิฟต์ไปลานจอดรถใต้ดิน เฉินยวี่กับเจียงชวนต่างก็ถือของเต็มมือ ไม่ได้หนักมากนัก ส่วนใหญ่เป็นขนมขบเคี้ยวกรุบกรอบ ส่วนวัตถุดิบสำหรับหม่าล่านั้นมีแค่ส่วนน้อย

Chinese

大财主陈欣然走在最前面，看着两个哥哥把东西放进后备箱，然后顺手拿出一包辣条，才坐上车。

Thai

คุณเศรษฐีเฉินซินหรานเดินนำหน้าสุด ดูพี่ชายทั้งสองเอาของใส่ท้ายรถ แล้วก็หยิบซองขนมเส้นเผ็ดออกมาอย่างไม่รีรอ ก่อนจะขึ้นรถ

Chinese

不过她没有选择继续坐副驾驶，而是和姜川一起坐在了后排。

Thai

แต่เธอไม่ได้เลือกนั่งที่ข้างคนขับเหมือนเดิม กลับมานั่งเบาะหลังกับเจียงชวน

Chinese

“嘶～好辣。”

Thai

"ซ่า~ เผ็ดจัง"

Chinese

陈欣然才吃了两根辣条，就吐起了小舌头，把手里的辣条递给了姜川，姜川挤出一根尝了尝，发现确实要比普通的辣条辣一点。

Thai

เฉินซินหรานกินขนมเส้นเผ็ดได้แค่สองเส้น ก็แลบลิ้นน้อยๆ แล้วยื่นซองขนมให้เจียงชวน เจียงชวนบีบออกมาหนึ่งเส้นลองชิม ก็พบว่ามันเผ็ดกว่าขนมเส้นเผ็ดทั่วไปจริงๆ

Chinese

陈屿把杯架里的矿泉水递到后面，陈欣然接过后拧了两下都没能拧开，于是又递到姜川面前：“快点，我手滑。”

Thai

เฉินยวี่ส่งน้ำเปล่าจากที่วางแก้วไปด้านหลัง เฉินซินหรานรับมาแล้วพยายามเปิดสองครั้งก็เปิดไม่ออก เลยยื่นให้เจียงชวนอีก: "เร็วเข้า มือฉันลื่น"

Chinese

姜川用嘴咬住辣条，伸手拧开瓶盖后，就看到陈欣然咕噜咕噜喝了好几口。

Thai

เจียงชวนใช้ปากคาบขนมเส้นเผ็ดไว้ แล้วยื่นมือไปเปิดฝาขวด ก็เห็นเฉินซินหรานดื่มอึกๆ หลายอึก

Chinese

“少吃点零食，不健康。”

Thai

"กินขนมขบเคี้ยวให้น้อยลงนะ ไม่ดีต่อสุขภาพ"

Chinese

“啰嗦。”

Thai

"จู้จี้"

Chinese

上一秒还辣的吐舌头的陈欣然，喝了几口水后，又从姜川手里抢回了辣条，平时在外公外婆家，两个老人也不让陈欣然吃这些垃圾食品，这辣条辣归辣，但辣得上瘾啊。

Thai

เฉินซินหรานที่เมื่อครู่ยังเผ็ดจนแลบลิ้น หลังจากกินน้ำไปสองสามอึก ก็แย่งขนมเส้นเผ็ดคืนมาจากมือเจียงชวน ปกติที่บ้านตากับยาย ทั้งสองคนก็ไม่ให้เฉินซินหรานกินของไร้ประโยชน์พวกนี้ ขนมเส้นเผ็ดนี้ถึงจะเผ็ดแต่ก็เผ็ดจนติดใจ

Chinese

姜川刚想喝口水，结果拧开盖，看到瓶口一圈辣油，他嫌弃地又把瓶盖给盖上了。

Thai

เจียงชวนเพิ่งจะคิดจะกินน้ำ พอเปิดฝาเห็นรอบปากขวดมีคราบน้ำมันพริก เขาก็ทำหน้าสะอิดสะเอียนแล้วปิดฝากลับ

Chinese

驱车一路回到丽宫别墅，刚打开门，就听到家里头热热闹闹的。

Thai

ขับรถกลับไปถึงวิลล่าลี่กง พอเปิดประตูก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายในบ้าน

Chinese

陈欣然率先换鞋走了进去。

Thai

เฉินซินหรานเป็นคนแรกที่เปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินเข้าไป

Chinese

姜川和陈屿跟在后面。

Thai

เจียงชวนและเฉินยวี่เดินตามหลัง

Chinese

“小恬恬，快让姐姐抱一下。”

Thai

"เสิ่นเถียนเถียน มาให้พี่สาวกอดหน่อย"

Chinese

已经上二年级的沈恬恬，怯生生地从沙发那边跑了过来，但却直接绕开了陈欣然，跑到门口，脑袋仰得高高的，看了看陈屿又看了看姜川，好像是认出姜川后，这才举起了小手，意思是让姜川牵她。

Thai

เสิ่นเถียนเถียนที่เรียนอยู่ชั้นปีที่สองแล้ว วิ่งมาอย่างเขินๆ จากทางโซฟา แต่กลับอ้อมหลบเฉินซินหราน วิ่งมาที่ประตู เงยหน้าขึ้นสูง มองเฉินยวี่แล้วมองเจียงชวน ราวกับจำเจียงชวนได้ จึงยกมือเล็กๆ ขึ้น หมายถึงให้เจียงชวนจูงเธอ

Chinese

陈屿早就习惯了，从小到大都是姜川的异性缘更好一点，无论老少。

Thai

เฉินยวี่ชินแล้ว ตั้งแต่เด็กจนโตเรื่องเสน่ห์กับเพศตรงข้าม เจียงชวนดีกว่าเสมอ ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่

Chinese

“爷爷～”

Thai

"ปู่~"

Chinese

“奶奶～”

Thai

"ย่า~"

Chinese

姜川牵着沈恬恬走过去，同时喊了两声快一年没见的爷爷奶奶。

Thai

เจียงชวนจูงเสิ่นเถียนเถียนเดินไป พร้อมเรียกปู่กับย่าที่ไม่ได้เจอมาเกือบปี

Chinese

老陈和老王让开位置让姜川坐下，然后就是一通嘘寒问暖，对姜川的称呼都变成了心肝宝贝。

Thai

คุณปู่เฉินกับคุณย่าหวังหลีกทางให้เจียงชวนนั่ง แล้วก็ถามสารทุกข์สุกดิบกันยกใหญ่ การเรียกเจียงชวนก็เปลี่ยนเป็นลูกแก้วดวงใจ

Chinese

在两个老人的心里，两个孙子的份量都是一样的，陈屿在中科大上学，回江州很方便，可姜川就不一样了，特别两个老人听说他成绩提了上来，人看上去又比去年消瘦了不少，心里就更心疼了。

Thai

ในใจของสองคนแก่ หลานสองคนมีน้ำหนักเท่ากัน เฉินยวี่เรียนที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจีน การกลับมาเจียงโจวก็สะดวก แต่เจียงชวนไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะสองคนแก่ได้ยินว่าคะแนนเขาดีขึ้น ตัวเขาดูผอมลงกว่าปีก่อนมาก ก็ยิ่งสงสารมากขึ้น

Chinese

两个老人在江州的时候就经常责怪陈知远，说他对女儿那么好，对儿子却不管不顾。

Thai

ตอนอยู่เจียงโจว สองคนแก่มักจะตำหนิเฉินจื้อหยวนเสมอ ว่าดูแลลูกสาวดีมาก แต่กลับไม่ดูแลลูกชาย

Chinese

陈知远每次都被说得无言以对。

Thai

เฉินจื้อหยวนทุกครั้งก็ถูกพูดจนไม่มีอะไรจะตอบ

Chinese

对于大多数人来说，女儿和爸爸的关系要比儿子和爸爸的关系好很多，这点，在中式家庭尤为突出。

Thai

สำหรับคนส่วนใหญ่ ความสัมพันธ์ระหว่างลูกสาวกับพ่อมักจะดีกว่าลูกชายกับพ่อมาก เรื่องนี้เด่นชัดเป็นพิเศษในครอบครัวจีน

Chinese

随着年龄增长，女儿和爸爸的关系其实是渐渐疏远的，但儿子却一生都在追求父亲的认可。

Thai

เมื่ออายุเพิ่มขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างลูกสาวกับพ่อก็ค่อยๆห่างเหิน แต่ลูกชายกลับตลอดชีวิตแสวงหาการยอมรับจากพ่อ

Chinese

离过年只剩一个星期。

Thai

เหลือเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์ก่อนตรุษจีน

Chinese

往常冷清的家里也终于又变得热闹起来，可姜川放假的第二天， 却照常早早起床。

Thai

บ้านที่ปกติเงียบเหงาก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง แต่วันที่สองของการปิดเทอมของเจียงชวน เขากลับตื่นเช้าตามปกติ

Chinese

这个点，姜柠、陈屿、陈欣然都还没醒，姜川从楼上下来的时候，只有奶奶在厨房做吃的，爸爸则带着爷爷在家门口的草地上练五禽戏。

Thai

เวลานี้ เจียงหนิง, เฉินยวี่ และเฉินซินหรานยังไม่ตื่น ตอนเจียงชวนลงมาจากชั้นบน มีเพียงย่าที่กำลังทำอาหารในครัว ส่วนพ่อก็พาปู่ไปฝึกลีลาห้าสัตว์ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน

Chinese

“川川，怎么起这么早啊？”

Thai

"ชวนชวน ตื่นเช้าจังเลย?"

Chinese

“和同学约好了一起去复习，我吃几个茶叶蛋就好了。”

Thai

"นัดเพื่อนไปทบทวนด้วยกัน กินไข่ชาสักหน่อยก็พอ"

Chinese

“把豆浆喝了。”

Thai

"กินน้ำเต้าหู้ด้วย"

Chinese

“嗯。”

Thai

"อืม"

Chinese

姜川吃完早餐，就背着单肩包出门了，陈知远看到也一句话都没问，老陈倒是问了一句，听说孙子是要去和同学一起学习，他乐呵呵地走上前，从口袋里掏出一小沓攒了好久的私房钱，塞到了宝贝孙子的手里。

Thai

เจียงชวนกินอาหารเช้าเสร็จ ก็สะพายเป้สะพายข้างออกไปข้างนอก เฉินจื้อหยวนเห็นแต่ไม่ได้ถามอะไรสักคำ ส่วนปู่เฉินกลับถามหนึ่งประโยค พอได้ยินว่าหลานจะไปเรียนกับเพื่อน เขาก็ยิ้มๆ เดินเข้าไป หยิบเงินเก็บส่วนตัวกองเล็กๆ ที่เก็บสะสมมานานจากกระเป๋า ยัดใส่ไว้ในมือของหลานรัก

Chinese

隔辈老人要给的钱，不可能推辞掉，姜川只能把钱揣进兜里，走到小区门口，看到奥迪车停在面前，就直接坐了上去。

Thai

เงินที่ปู่ย่าให้ ปฏิเสธไม่ได้ เจียงชวนก็ต้องเก็บเงินใส่กระเป๋า เดินไปถึงปากซอย เห็นรถออดี้จอดอยู่ตรงหน้า ก็ขึ้นรถไปตรงๆ

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“咚咚～”

Thai

"ก๊อก ก๊อก～"

Chinese

“这么早，谁啊？”俞博起身刚准备过去开门，放假第一天难得睡了个懒觉的俞汐汐从卫生间里跑出来，嘴里还含着牙刷，牙膏的泡沫都还挂在嘴边，她一打开门，看到外面是姜川，眼神中的高兴一闪而过，然后故意撇撇嘴：“怎么是你啊。”

Thai

"เช้าขนาดนี้ ใครน่ะ?" ยวี่ป๋อลุกขึ้นจะไปเปิดประตู แต่ยวี่ซีซี่ที่วันหยุดแรกได้นอนตื่นสายๆ วิ่งออกมาจากห้องน้ำ ยังแปรงสีฟันคาอยู่ในปาก ฟองยาสีฟันยังติดอยู่ที่มุมปาก เธอเปิดประตูเห็นข้างนอกเป็นเจียงชวน แววตาดีใจวาบหนึ่งผ่านไป แล้วก็ทำเป็นเบ้ปาก: "ทำไมเป็นนายล่ะ"

Chinese

“不是我还能是谁？”

Thai

"ไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใครล่ะ"

Chinese

“我又没让你这么早过来。”

Thai

"ฉันก็ไม่ได้ให้มานี่แต่เช้านี่"

Chinese

俞汐汐说完，就跑回了卫生间，俞博笑道：“小姜，刚放假就起这么早啊？”

Thai

ยวี่ซีซีพูดจบก็วิ่งกลับเข้าห้องน้ำ ยวี่ป๋อหัวเราะ: "เสี่ยวเจียง เพิ่งปิดเทอมก็ตื่นเช้าขนาดนี้เลยนะ?"

Chinese

“过完年离高考就没多少天了。”

Thai

"หลังจากตรุษจีนเหลือเวลาไม่กี่วันก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย"

Chinese

“是是是，你们现在就得把所有精力都放在学习上，等上了大学，想怎么玩就怎么玩。”

Thai

"ใช่ใช่ใช่ พวกเธอตอนนี้ต้องทุ่มเทพลังทั้งหมดไปกับการเรียน พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว อยากเล่นยังไงก็เล่น"

Chinese

姜川想说：其实考上清北这样的大学，周围的同学只会比高中的时候更努力。

Thai

เจียงชวนอยากจะบอก: จริงๆแล้วถ้าสอบติดมหาวิทยาลัยชิงเป่ยแบบนี้ เพื่อนร่วมรอบๆจะขยันมากกว่าตอนมัธยมปลายเสียอีก

Chinese

但想想，还是没有把话说出来。

Thai

แต่คิดแล้ว ก็ไม่ได้พูดออกไป

Chinese

郑颖也从厨房里走了出来：“小姜，你早上吃了没有啊，要不要再吃点？”

Thai

เจิ้งอิงเดินออกมาจากห้องครัวเช่นกัน: "เสี่ยวเจียง เมื่อเช้ากินข้าวหรือยัง มากินเพิ่มอีกหน่อยไหม"

Chinese

“我吃过了。”

Thai

"ผมกินแล้วครับ"

Chinese

俞博立马道：“吃过也能再吃点，我像你这么大的时候，一顿能吃三大碗。”

Thai

ยวี่ป๋อพูดทันที: "กินแล้วก็กินเพิ่มได้อีก สมัยลุงอายุเท่าเธอ ลุงทานได้ตั้งสามชามใหญ่"

Chinese

“那也行。”姜川笑道：“叔，我中午能不能带俞汐汐去外面吃饭啊？”

Thai

"ก็ได้ครับ" เจียงชวนหัวเราะ: "ลุงครับ ผมเที่ยงนี้พายวี่ซีซีไปกินข้าวข้างนอกได้ไหมครับ"

Chinese

“当然可以。”

Thai

"ได้สิ"

Chinese

俞汐汐从卫生间出来，没好气道：“去外面吃饭干嘛？”

Thai

ยวี่ซีซีเดินออกจากห้องน้ำ พูดอย่างไม่พอใจ: "ไปกินข้าวข้างนอกทำไม"

Chinese

“请你吃饭你还不乐意啊。”

Thai

"ชวนเธอกินข้าว เธอยังไม่ยอมอีกนะ"

Chinese

“我怕你没安好心。”

Thai

"ฉันกลัวนายคิดไม่ดี"

Chinese

“你这是以小人之心度君子之腹。”

Thai

"นี่เธอเอาความคิดของคนเล็กน้อยมาวัดน้ำใจของสุภาพบุรุษ"

Chinese

“谁是小人呢？”

Thai

"ใครเป็นคนเล็กน้อย"

Chinese

“谁接话就是谁。”

Thai

"ใครตอบก็คนนั้น"

Chinese

“爸，你把他赶走，我不想看到他。”

Thai

"พ่อ ไล่เขาไปเถอะ หนูไม่อยากเห็นหน้าเขา"

Chinese

俞博无动于衷。

Thai

ยวี่ป๋อไม่สะทกสะท้าน

Chinese

他和郑颖经常会羡慕那些家里有好几个小孩的家庭，热热闹闹的，多好。

Thai

เขากับเจิ้งอิงมักจะอิจฉาครอบครัวที่มีลูกหลายคน อบอุ่นวุ่นวายดีจริงๆ

Chinese

他看了看自己的闺女，又看了看姜川，然后谁也不帮，默默走到厨房，和郑颖一起听着外面的斗嘴声。

Thai

เขามองดูลูกสาวตัวเอง แล้วก็มองดูเจียงชวน ก่อนจะไม่ช่วยใคร เดินเงียบๆไปที่ห้องครัว ร่วมกับเจิ้งอิงฟังเสียงทะเลาะกันข้างนอก

Chinese

多好。

Thai

ดีจริงๆ

Chinese

……

Thai

…