ราตรีสวัสดิ์ อันธพาล
晚安,流氓。แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
每年三节的头两天,都是王家最热闹的时候。
ไทย
ทุกๆ ปี ช่วงสองวันแรกของเทศกาลสำคัญทั้งสาม เป็นช่วงที่บ้านตระกูลหวังคึกคักที่สุด
จีน
被老爷子提携过的晚辈,或者是一些有交情的战友的后辈,都会选择在这个时候来家里探望一下两位老人。
ไทย
บรรดาลูกหลานที่เคยได้รับการอุปถัมภ์จากตา หรือลูกหลานของเพื่อนร่วมรบที่มีความสัมพันธ์ดี ต่างก็เลือกที่จะมาเยี่ยมเยียนสองผู้เฒ่าที่บ้านในช่วงเวลานี้
จีน
在老爷子患上阿尔兹海默症之前,这两天家里的门槛都会被踏破,但之后,人一下子就少了很多。
ไทย
ก่อนที่ตาจะป่วยเป็นอัลไซเมอร์ สองวันนี้ธรณีประตูบ้านจะถูกเหยียบย่ำจนพัง แต่หลังจากนั้น จำนวนคนก็ลดลงไปมาก
จีน
倒不是这些人势利,只是老太太当众发了话,人老了就想图一个清净,平时有个电话短信问候一下就行,不用特意过来。
ไทย
ก็ไม่ใช่ว่าคนเหล่านี้เป็นคนเห็นแก่ตัว เพียงแต่คุณยายได้ประกาศต่อหน้าทุกคนว่า คนแก่แล้วอยากอยู่อย่างสงบ แค่มีโทรศัพท์หรือข้อความทักทายกันเป็นบางครั้งก็พอ ไม่ต้องมาเป็นพิเศษ
จีน
有了老太太这话,这几年来家里的人倒是越来越少。
ไทย
พอมีคำพูดของคุณยายแบบนี้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจึงมีคนมาเยี่ยมที่บ้านน้อยลงเรื่อยๆ
จีน
但一些关系特别亲近的,还是会在过节的前一天,特意赶到家里来。
ไทย
แต่บางคนที่สนิทสนมกันเป็นพิเศษ ก็ยังจะตั้งใจมาถึงบ้านในวันก่อนวันเทศกาล
จีน
其中每次都会过来的,是当年跟老爷子一起上过南越战场的一个战友的儿子,叫邵东升,也六十好几了,现在在总后勤部任职,以往大多都是一个人或者是带上老婆一起过来,但这次,却带来了一个年轻人。
ไทย
ในจำนวนคนที่มาทุกครั้ง ก็คือลูกชายของเพื่อนร่วมรบที่เคยไปรบที่เวียดนามใต้กับตา ชื่อว่าเส้าตงเซิง อายุหกสิบกว่าแล้ว ตอนนี้ประจำการอยู่ในกรมพลาธิการกลาง เมื่อก่อนส่วนใหญ่จะมาคนเดียวหรือพาภรรยามาด้วย แต่ครั้งนี้กลับพาชายหนุ่มคนหนึ่งมาด้วย
จีน
王瑶每年的这个时候都会来家里帮忙招待,好在今年二哥二嫂有空,给王瑶省了很多事。
ไทย
ทุกปีในช่วงเวลานี้ หวังเหยาจะมาช่วยดูแลที่บ้าน โชคดีที่ปีนี้พี่ชายคนที่สองกับพี่สะใภ้คนที่สองว่าง จึงช่วยแบ่งเบาภาระให้หวังเหยาได้มาก
จีน
寒暄一阵过后,老太太终于主动问了一句:“东升啊,这是你孙子?”
ไทย
หลังจากพูดคุยทักทายกันสักพัก ในที่สุดคุณยายก็ถามขึ้นเองว่า “ตงเซิง นี่หลานชายเธอเหรอ?”
จีน
“对,他小名涛涛,刚大学毕业。”
ไทย
“ครับ ชื่อเล่นเทาเทา เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย”
จีน
老太太客气了一句:“小伙子看着不错啊。”
ไทย
คุณยายเอ่ยชมอย่างสุภาพ “เด็กคนนี้ดูดีนะ”
จีน
邵东升笑着说道:“还凑合,他爸妈的意思是想让他一个人去外面闯闯,是我非要让他留在京城……刘姨,你不是有个外孙女也才二十几岁嘛,要不要让两个孩子见一见,交个朋友?”
ไทย
เส้าตงเซิงพูดพร้อมรอยยิ้ม “ก็พอใช้ได้ครับ พ่อแม่เขาอยากให้เขาออกไปหาประสบการณ์ด้วยตัวเอง แต่เป็นผมเองที่ยืนกรานให้เขาอยู่ในปักกิ่ง… คุณลิ่ว คุณไม่ใช่มีหลานสาวอายุแค่ยี่สิบกว่าๆ เหรอครับ ให้เด็กสองคนได้เจอกัน ทำความรู้จักเป็นเพื่อนกันไหม?”
จีน
老太太姓刘,全名叫刘玉贞。
ไทย
คุณยายมีนามสกุลว่า ลิ่ว ชื่อเต็มว่า ลิ่วยวี่เจิน
จีน
听到这句话,家里人立马就明白邵东升今天为什么会把自己的孙子带到家里来了。
ไทย
พอได้ยินประโยคนี้ คนในครอบครัวก็เข้าใจทันทีว่าทำไมวันนี้เส้าตงเซิงถึงพาหลานชายมาที่บ้าน
จีน
原来是想点鸳鸯谱。
ไทย
ที่แท้ก็อยากจะจับคู่ให้
จีน
姜柠和邵东升身边的邵涛年纪倒是差不了几岁,但是要实打实的论辈分,两人却差了一辈。
ไทย
เจียงหนิงกับเส้าเทาที่อยู่ข้างๆ เส้าตงเซิงอายุก็ห่างกันไม่กี่ปี แต่ถ้าจะนับรุ่นตามจริงแล้ว ทั้งสองคนกลับต่างรุ่นกัน
จีน
那年头,生孩子有的早有的晚,加上生的又多,辈分一下子就差出来了。
ไทย
ในยุคสมัยนั้น การมีลูกบางคนก็เร็ว บางคนก็ช้า บวกกับมีลูกหลายคน รุ่นเลยต่างกันทันที
จีน
王楠和他老婆都没说话,王瑶和老太太都在,这种事不用他们管。
ไทย
หวังหนานกับภรรยาไม่ได้พูดอะไร หวังเหยาและคุณยายอยู่ที่นี่ เรื่องแบบนี้ไม่ต้องให้พวกเขาจัดการ
จีน
王瑶只是笑了笑,决定让老太太回话。
ไทย
หวังเหยายิ้มเพียงเล็กน้อย แล้วตัดสินใจให้คุณยายเป็นคนตอบ
จีน
屋子里,安静了一小会后,老太太突然露出慈祥的笑容说道:“我那外孙女现在不在京城,她和男朋友在一起。”
ไทย
ในห้องเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่คุณยายจะมีสีหน้ายิ้มอย่างเมตตาแล้วพูดว่า “หลานสาวฉันตอนนี้ไม่ได้อยู่ในปักกิ่ง เธออยู่กับแฟน”
จีน
“男朋友?”
ไทย
“แฟน?”
จีน
邵东升瞪大眼睛。
ไทย
เส้าตงเซิงเบิกตาโต
จีน
和王家走得近谁不知道,两个老人对王瑶格外宠爱,爱屋及乌,自然对姜柠这个外孙女也疼爱的紧。
ไทย
ใครที่สนิทกับตระกูลหวังจะไม่รู้ว่าสองผู้เฒ่ารักหวังเหยาเป็นพิเศษ รักวัวให้ผูกรักลูกให้ทา ก็เลยรักเจียงหนิงหลานสาวคนนี้มากเป็นพิเศษ
จีน
邵东升原本想的是,两家人已经关系这么好了,要是能撮合自己的孙子和老太太的外孙女在一起,那就是好上加好。
ไทย
เส้าตงเซิงที่แรกคิดว่า สองครอบครัวก็สนิทกันอยู่แล้ว ถ้าสามารถจับคู่หลานชายของตัวเองกับหลานสาวของคุณยายได้ ก็จะยิ่งดีมากขึ้นไปอีก
จีน
老太太虽然就两个儿子,但现在都位居要职,女婿姜景明也还年轻,未必不能百尺竿头更进一步,能和王家结成亲家,不知道是多少人梦寐以求的事。
ไทย
ถึงคุณยายจะมีลูกชายแค่สองคน แต่ตอนนี้ก็ดำรงตำแหน่งสำคัญทั้งคู่ หลานเขยเจียงจิ่งหมิงก็ยังเด็ก อาจจะไม่ถึงกับก้าวหน้ากว่าเดิมไปอีกขั้นก็ได้ การได้เป็นญาติกับตระกูลหวัง เป็นสิ่งที่หลายคนเฝ้าฝันถึง
จีน
邵东升到底资历摆在这,他很快便恢复正常,笑着问道:“什么时候谈的啊?我怎么都没听说。”
ไทย
เส้าตงเซิงอาวุโสอยู่แล้ว เขาฟื้นฟูอารมณ์ได้เร็ว พลางถามด้วยรอยยิ้ม “คบกันตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ? ทำไมผมไม่รู้เรื่องเลย”
จีน
“就今年。”
ไทย
“ก็ปีนี้เอง”
จีน
“哪家的少爷啊?”
ไทย
“เป็นลูกชายบ้านไหนครับ?”
จีน
老太太笑着摇头:“普通人,家里没什么背景。”
ไทย
คุณยายส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม “คนธรรมดา ที่บ้านไม่มีพื้นฐานอะไร”
จีน
邵东升这次有点没反应过来了,他甚至还重复问了一句:“普通人?”
ไทย
ครั้งนี้เส้าตงเซิงไม่ทันตั้งตัว เขาถึงกับถามซ้ำ “คนธรรมดา?”
จีน
看到老太太点头,邵东升一下子就尬住了。
ไทย
พอเห็นคุณยายพยักหน้า เส้าตงเซิงก็เก้อเขินทันที
จีน
当初,王瑶嫁给前途一片光明的姜景明,在两个老人口中都是下嫁,怎么外孙女却谈了一个家里没背景的普通人?
ไทย
เมื่อก่อน ตอนที่หวังเหยาแต่งงานกับเจียงจิ่งหมิงที่อนาคตสดใส ในปากของสองผู้เฒ่ายังเรียกว่าตกต่ำ ทำไมหลานสาวกลับไปคบกับคนธรรมดาที่บ้านไม่มีพื้นฐานอะไร?
จีน
邵东升实在有些想不通。
ไทย
เส้าตงเซิงคิดไม่ตกจริงๆ
จีน
老太太倒也没解释什么,有些事情往往都是半截身子埋进土里才能想通的,大儿子王镇东,二儿子王楠,在外人眼里都算得上是很成功,但是一年到头也见不到几次。
ไทย
คุณยายก็ไม่ได้อธิบายอะไร บางเรื่องกว่าจะเข้าใจก็ตอนที่ร่างกายจมดินไปครึ่งตัวแล้ว ลูกชายคนใหญ่หวังเจิ้นตง ลูกชายคนที่สองหวังหนาน ในสายตาคนนอกถือว่าประสบความสำเร็จมาก แต่ทั้งปีก็แทบไม่ได้เจอกันสักกี่ครั้ง
จีน
位置越高,责任越重。
ไทย
ยิ่งตำแหน่งสูง ก็ยิ่งมีความรับผิดชอบมาก
จีน
责任越重,时间就越少。
ไทย
ยิ่งมีความรับผิดชอบมาก เวลาก็น้อยลง
จีน
活到这个年纪,对老太太来说,人这一生陪伴两个字才最为重要。
ไทย
ถึงอายุขนาดนี้ สำหรับคุณยายแล้ว คำว่า ‘การอยู่เคียงข้าง’ ต่างหากที่สำคัญที่สุดในชีวิตคน
จีน
平平淡淡也是一种幸福。
ไทย
ความเรียบง่ายก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง
จีน
人呐,能平平安安地过一辈子就已经很难了。
ไทย
คนเรานะ การใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปตลอดชีวิตก็ยากพออยู่แล้ว
จีน
……
ไทย
…
จีน
晚上王瑶回到家后,把这事给姜景明说了,结果姜景明听完,一点反应都没有。
ไทย
พอตกกลางคืน หวังเหยากลับมาถึงบ้าน ก็เล่าเรื่องนี้ให้เจียงจิ่งหมิงฟัง ผลปรากฏว่าพอเจียงจิ่งหมิงฟังจบ ก็ไม่มีท่าทีอะไรเลย
จีน
王瑶倒纳闷起来,她横坐在沙发上,用脚踢了踢姜景明的大腿:“你哑巴了?”
ไทย
หวังเหยากลับสงสัยขึ้นมา เธอนั่งขวางโซฟา ใช้เท้าเขกขาเจียงจิ่งหมิง “แกเป็นใบ้เหรอ?”
จีน
姜景明翻着白眼:“我能说什么?”
ไทย
เจียงจิ่งหมิงทำตาขาว “ให้ฉันพูดอะไรได้?”
จีน
王瑶笑道:“我还以为你会说‘找个知根知底的多好啊’、‘那个猪有什么好的’ 、‘你们迟早会后悔’。”
ไทย
หวังเหยาหัวเราะ “ฉันนึกว่าแกจะพูดว่า ‘หาใครที่รู้จักมักจี่กันดีๆ นี่ดีจะตาย’, ‘เจ้าหมูนั่นมันดีอะไร’, ‘เดี๋ยวพวกแกก็เสียใจ’”
จีน
姜景明冷笑道:“我懒得说,反正在我这,那个猪永远配不上我闺女。”
ไทย
เจียงจิ่งหมิงเย้ยหยัน “ฉันขี้เกียจพูด ยังไงสำหรับฉัน เจ้าหมูนั่นไม่มีวันคู่ควรกับลูกสาวฉัน”
จีน
“明天他俩来了,你给我态度好一点。”
ไทย
“พรุ่งนี้ทั้งคู่มา ให้แกทำท่าทีดีๆ หน่อย”
จีน
“我还要怎么态度好?!”
ไทย
“ฉันจะยังไงอีก?!”
จีน
“少摆你这张臭脸,你把自己和小陈的身份对调一下,他要是整天给你耍脸色,你会怎么想?”
ไทย
“อย่าทำหน้าบูดเบี้ยวของแกเลย แกลองสลับฐานะกับเสี่ยวเฉินดูสิ ถ้าเขาเอาแต่ทำสีหน้าไม่ดีใส่แกตลอด แกจะคิดยังไง?”
จีน
姜景明立马回道:“那我就拍拍屁股走人。”
ไทย
เจียงจิ่งหมิงตอบทันที “งั้นฉันก็สะบัดก้นเดินจากไปเลย”
จีน
“吼?”
ไทย
“เหรอ?”
จีน
王瑶双手抱在胸口,忍不住讽刺道:“当年我爸妈那么阴阳怪气你,你怎么不拍拍屁股走人啊?”
ไทย
หวังเหยากอดอก พลางประชดอย่างอดไม่ได้ “ตอนนั้นพ่อแม่ฉันพูดจาเสียดสีแกนักหนา ทำไมแกไม่สะบัดก้นเดินจากไปล่ะ?”
จีน
“我!”
ไทย
“ฉัน!”
จีน
“我什么我,既然没有办法改变,那你就给我认清现实。”
ไทย
“อะไรของฉัน ถ้าเปลี่ยนไม่ได้แล้ว แกก็จำความจริงไว้ซะ”
จีน
姜景明被怼得一句话说不出来。
ไทย
เจียงจิ่งหมิงถูกสวนกลับจนพูดไม่ออก
จีน
王瑶也没有再说话,她拿出手机刷了会短视频,刷到一条和家庭群有关的视频后,她也打开了微信,把姜景明、陈知远、姜柠一起拉进了群里。
ไทย
หวังเหยาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูคลิปสั้นๆ เจอคลิปที่เกี่ยวกับกลุ่มครอบครัวเข้า เธอก็เปิดวีแชท แล้วดึงเจียงจิ่งหมิง เฉินจื้อหยวน และเจียงหนิง เข้ากลุ่ม
จีน
霸占着陈知远房间的王瑶,躺在床上看到自己被拉进了一个新群后,立马在群里发起了语音:“怎么突然创群了?”
ไทย
หวังเหยาที่ยึดห้องของเฉินจื้อหยวนอยู่ พอเห็นว่าตัวเองถูกดึงเข้ากลุ่มใหม่ ก็ส่งข้อความเสียงในกลุ่มทันที “จู่ๆ สร้างกลุ่มทำไม?”
จีน
王瑶:“说话方便,你还在小陈家里?”
ไทย
หวังเหยา “สะดวกพูด หนูยังอยู่บ้านเสี่ยวเฉินเหรอ?”
จีน
姜柠:“(图片)”
ไทย
เจียงหนิง “(รูปภาพ)”
จีน
姜柠:“哈哈,我占了他的房间。”
ไทย
เจียงหนิง “555 หนูยึดห้องเขาได้”
จีน
王瑶:“那小陈呢?”
ไทย
หวังเหยา “แล้วเสี่ยวเฉินล่ะ?”
จีน
姜柠:“在楼下,她妹妹的房间里。”
ไทย
เจียงหนิง “อยู่ข้างล่าง ในห้องน้องสาวเขา”
จีน
姜景明松了口气。
ไทย
เจียงจิ่งหมิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จีน
陈知远这个时候也吱声了。
ไทย
เฉินจื้อหยวนก็ออกเสียงแล้ว
จีน
陈知远:“明天早一点起哦,我们吃完早餐就出发了。”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “พรุ่งนี้ตื่นเช้าหน่อยนะ เรากินข้าวเช้าแล้วก็ออกเดินทางกัน”
จีน
姜柠:“这已经是第三遍了。”
ไทย
เจียงหนิง “นี่รอบที่สามแล้วนะ”
จีน
姜柠:“你好烦。”
ไทย
เจียงหนิง “แกน่ารำคาญจริง”
จีน
陈知远:“我怕你忘记。”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “กลัวหนูจะลืมไง”
จีน
姜柠:“那你可以上楼喊我。”
ไทย
เจียงหนิง “ถ้าอย่างนั้นแกขึ้นมาเรียกฉันสิ”
จีน
陈知远:“你睡相太难看了,我怕辣眼睛。”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “หนูนอนท่าไม่ดีเกินไป ฉันกลัวตาจะบอด”
จีน
姜柠:“???”
ไทย
เจียงหนิง “???”
จีน
姜柠:“你现在、立刻、马上给我上楼!”
ไทย
เจียงหนิง “แกเดี๋ยวนี้ เลย ขึ้นไปบนชั้นเดี๋ยวนี้!”
จีน
陈知远:“……”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “…”
จีน
王瑶看到两人吵起来了,笑着当起了中间人:“行了,别闹了,你俩早点睡吧。”
ไทย
หวังเหยาเห็นทั้งสองคนทะเลาะกันก็ยิ้มแล้วทำตัวเป็นคนกลาง “พอแล้ว อย่าทะเลาะกันเลย สองคนไปนอนเร็วๆ เถอะ”
จีน
姜柠:“哦。”
ไทย
เจียงหนิง “โอ้”
จีน
姜柠:“@姜景明-爸,你怎么不说话?”
ไทย
เจียงหนิง “@เจียงจิ่งหมิง-พ่อ ทำไมพ่อไม่พูดอะไรเลย”
จีน
王瑶:“没事,我一会儿把他踢了。”
ไทย
หวังเหยา “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันเตะเขาออก”
จีน
姜景明扭头看向王瑶:“你有毛病吧?家庭群你踢我?”
ไทย
เจียงจิ่งหมิงหันไปมองหวังเหยา “แกเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ในกลุ่มครอบครัวแกจะเตะฉันออกเนี่ยนะ”
จีน
“吼?你也知道这是家庭群?”
ไทย
“หืม? คุณก็รู้ว่านี่คือกลุ่มครอบครัว”
จีน
“我就当你俩在家养了一头宠物猪。”
ไทย
“ฉันก็ถือว่าคุณสองคนเลี้ยงหมูเป็นสัตว์เลี้ยงไว้ที่บ้าน”
จีน
姜柠在群里发了个笑脸后,就立马给陈知远发了一条私信:“上来挨打!”
ไทย
เจียงหนิงส่งอีโมจิยิ้มในกลุ่ม แล้วก็ส่งข้อความส่วนตัวถึงเฉินจื้อหยวนทันที “ขึ้นมาโดนตีเลย!”
จีน
陈知远:“不去。”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “ไม่ไป”
จีน
姜柠:“快点!”
ไทย
เจียงหนิง “เร็วสิ!”
จีน
陈知远:“不去。”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “ไม่ไป”
จีน
姜柠:“三”
ไทย
เจียงหนิง “สาม”
จีน
姜柠:“二”
ไทย
เจียงหนิง “สอง”
จีน
姜柠用起了王瑶对付姜景明的手段。
ไทย
เจียงหนิงใช้วิธีที่หวังเหยาใช้จัดการกับเจียงจิ่งหมิง
จีน
每次王瑶用这招‘蜀道山’,姜景明都会乖乖就范。
ไทย
ทุกครั้งที่หวังเหยาใช้ท่า ‘ซู่เตาซาน’ เจียงจิ่งหมิงก็จะยอมทำตามโดยดี
จีน
陈知远很快发了一条语音过来:“晚上危险,我怕我忍不住,你早点睡吧。”
ไทย
เฉินจื้อหยวนส่งข้อความเสียงมาอย่างรวดเร็ว “กลางคืนมันอันตราย ฉันกลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ไหว หนูไปนอนเร็วๆ นะ”
จีน
一分钟后。
ไทย
หนึ่งนาทีต่อมา
จีน
姜柠:“流氓~”
ไทย
เจียงหนิง “ไอ้โรคจิต~”
จีน
陈知远:“晚安,小妞。”
ไทย
เฉินจื้อหยวน “ราตรีสวัสดิ์ สาวน้อย”
จีน
姜柠:“晚安,猪头。”
ไทย
เจียงหนิง “ราตรีสวัสดิ์ หัวหมู”
จีน
对方撤回了一条消息。
ไทย
อีกฝ่ายถอนข้อความ
จีน
姜柠:“晚安,流氓。”
ไทย
เจียงหนิง “ราตรีสวัสดิ์ ไอ้โรคจิต”
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน