เคสโทรศัพท์

Chinese

五万块钱对俞博、郑颖两口子来说不是一笔小数目，它足以让生活更加稳定。

Thai

เงินห้าหมื่นหยวนสำหรับคู่สามีภรรยาอย่างยวี่ป๋อและเจิ้งอิงแล้วไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย มันเพียงพอที่จะทำให้ชีวิตมั่นคงยิ่งขึ้น

Chinese

本来就是从小县城拼搏上来的他们，从没想过这辈子要大富大贵，他们追寻地恰恰是生活的稳定。

Thai

เดิมทีพวกเขาที่ดิ้นรนมาจากเมืองเล็กๆ ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะร่ำรวยมั่งคั่ง สิ่งที่พวกเขาแสวงหาก็คือความมั่นคงของชีวิตพอดี

Chinese

这笔钱对他们来说完全是意外之喜。

Thai

เงินจำนวนนี้สำหรับพวกเขาแล้วเป็นความสุขที่ไม่คาดคิดโดยสิ้นเชิง

Chinese

看到两人坐在一块看起了书，俞博很快对郑颖说道：“我们去趟菜市场，今天中午改善一下伙食。”

Thai

เมื่อเห็นทั้งสองคนนั่งอ่านหนังสืออยู่ด้วยกัน ยวี่ป๋อรีบพูดกับเจิ้งอิงว่า "เราไปตลาดสดกันเถอะ วันนี้เที่ยงปรับปรุงอาหารกันหน่อย"

Chinese

郑颖点点头，很快跟俞博一起出门了。

Thai

เจิ้งอิงพยักหน้า แล้วรีบออกไปกับยวี่ป๋อ

Chinese

俞博骑着电动车，郑颖坐在后面，看到俞博没有骑车往菜市场去，郑颖蹙眉道：“你去哪？不是去买菜吗？”

Thai

ยวี่ป๋อขี่รถไฟฟ้า เจิ้งอิงนั่งอยู่ด้านหลัง เมื่อเห็นว่ายวี่ป๋อไม่ได้ขี่ไปทางตลาดสด เจิ้งอิงขมวดคิ้วถาม "คุณจะไปไหน? ไม่ใช่ไปซื้อผักเหรอ?"

Chinese

“还早，先去趟家具城。”

Thai

"ยังเช้าอยู่ ไปที่เมืองเฟอร์นิเจอร์ก่อน"

Chinese

“现在就去买书桌？”

Thai

"ตอนนี้จะไปซื้อโต๊ะเขียนหนังสือเลยเหรอ?"

Chinese

“嗯，下午要去看活，没时间。”

Thai

"อือ ช่วงบ่ายต้องไปดูงาน ไม่มีเวลา"

Chinese

郑颖说道：“汐汐房间小，买双人书桌不太好放啊。”

Thai

เจิ้งอิงพูด "ห้องของซีซีเล็ก ซื้อโต๊ะเขียนหนังสือคู่วางไม่ค่อยดีนะ"

Chinese

“要不把沙发挪开，就摆在客厅里？他们之前不也是在客厅餐桌上学习嘛。”

Thai

"หรือย้ายโซฟาออก วางไว้ในห้องนั่งเล่น? เมื่อก่อนพวกเขาก็เรียนที่โต๊ะกินข้าวในห้องนั่งเล่นไม่ใช่เหรอ"

Chinese

“我看行。”

Thai

"ฉันว่าได้"

Chinese

“这次挑个结实耐用一点的，不省钱了。”

Thai

"ครั้งนี้เลือกที่แข็งแรงทนทานหน่อย ไม่ประหยัดเงินแล้ว"

Chinese

“闺女手机咋办？”

Thai

"แล้วโทรศัพท์ของลูกสาวล่ะ?"

Chinese

“中午给她转钱，让她自己去买，我们买得她可能不喜欢。”

Thai

"ตอนเที่ยงโอนเงินให้เธอ ให้เธอไปซื้อเอง เราซื้อให้เธออาจจะไม่ชอบ"

Chinese

“嗯，这样好。”

Thai

"อือ ดีอย่างนี้"

Chinese

“这个小姜我越看越喜欢，脑子好、会说话、身体也结实，你看看他的胳膊比我的还粗，上午跟那个孔导演说话也不怵，我脑子都是乱的。”

Thai

"เสี่ยวเจียงนี่ฉันยิ่งดูก็ยิ่งชอบ หัวดี พูดเก่ง ร่างกายก็แข็งแรง เธอดูสิแขนของเขาโตกว่าฉันอีก ตอนเช้าคุยกับผู้กำกับคงก็ไม่กลัว สมองฉันจะพังอยู่แล้ว"

Chinese

“你没汐汐说嘛，他家以前很有钱，是见过大世面的。”

Thai

"เธอไม่ฟังซีซีพูดเหรอ ครอบครัวเขาเคยรวยมาก เป็นคนเคยเจอโลกกว้าง"

Chinese

“你找机会问问他家里的情况。”

Thai

"เธอหาโอกาสถามถึงสภาพครอบครัวเขาดู"

Chinese

“你怎么不问？”

Thai

"ทำไมเธอไม่ถามล่ะ?"

Chinese

“我…我不知道怎么开口。”

Thai

"ฉัน… ฉันไม่รู้จะเปิดปากยังไง"

Chinese

“那就不急，等高考完了再说。”

Thai

"งั้นก็ไม่ต้องรีบ รอให้สอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จก่อนค่อยว่ากัน"

Chinese

“也行。”

Thai

"ก็ได้"

Chinese

夫妻俩聊了一路，抵达家具城后，挑书桌也是挑花了眼，最后两口子还是选了一个长方形的实木桌子，跟老板摆在办公室里的那种茶桌很像，不过样式要简单很多。

Thai

ทั้งคู่คุยกันตลอดทาง เมื่อถึงเมืองเฟอร์นิเจอร์ เลือกโต๊ะเขียนหนังสือก็เลือกจนตาลาย สุดท้ายทั้งคู่ก็เลือกโต๊ะไม้จริงทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งคล้ายกับโต๊ะน้ำชาที่เจ้านายวางไว้ในออฟฟิศมาก แต่รูปแบบเรียบง่ายกว่ามาก

Chinese

然后两人就兵分两路，俞博带着家具城送货师傅回了家，郑颖一个人骑着电动车去了菜市场。

Thai

จากนั้นทั้งสองคนก็แยกย้ายกันไป ยวี่ป๋อพาช่างส่งของจากเมืองเฟอร์นิเจอร์กลับบ้าน ส่วนเจิ้งอิงขี่รถไฟฟ้าไปตลาดสดคนเดียว

Chinese

“小姜，搭把手跟我把沙发搬开。”

Thai

"เสี่ยวเจียง ช่วยมือหน่อย ย้ายโซฟากับฉัน"

Chinese

“好。”

Thai

"ได้"

Chinese

两人很快把沙发挪到一边，家具城的两个送货师傅先上楼看了一下情况，确定能搬上来后，就回到了楼下，四个人没花多长时间，就把长书桌搬回了家，主要楼层不高，就在三楼。

Thai

ทั้งสองคนย้ายโซฟาไปด้านหนึ่งอย่างรวดเร็ว ช่างส่งของจากเมืองเฟอร์นิเจอร์สองคนขึ้นไปดูสถานการณ์ข้างบนก่อน เมื่อแน่ใจว่าขนขึ้นได้แล้ว ก็กลับลงมาข้างล่าง ทั้งสี่คนใช้เวลาไม่นานก็ขนโต๊ะเขียนหนังสือยาวกลับบ้าน เพราะชั้นไม่สูง อยู่แค่ชั้นสาม

Chinese

俞汐汐没想到书桌这么快就买了回来，她找了块抹布，擦桌子的同时，脑子里也在想：老爸是不是对姜川有点…太好了。

Thai

ยวี่ซีซีไม่คิดว่าโต๊ะจะถูกซื้อกลับมาเร็วขนาดนี้ เธอหาเศษผ้ามาเช็ดโต๊ะพร้อมกับคิดในใจ: พ่อชอบเจียงชวนเกินไปหน่อยหรือเปล่า…

Chinese

“小姜，你坐旁边试试。”

Thai

"เสี่ยวเจียง เธอลองนั่งข้างๆ ดูสิ"

Chinese

“好。”姜川搬了把椅子，在书桌旁坐下，其实椅子高度普通人坐很合适，可姜川的身高摆在这，他坐下来就显得椅子稍微有点高。

Thai

"ได้" เจียงชวนลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งข้างโต๊ะ จริงๆ แล้วความสูงของเก้าอี้เหมาะกับคนทั่วไป แต่ส่วนสูงของเจียงชวนอยู่ที่นี่ พอนั่งลงก็ทำให้เก้าอี้ดูสูงไปหน่อย

Chinese

“挺好的。”

Thai

"ก็ดีนะ"

Chinese

俞博嘴上这么说着，但脑子里已经在想要找个时间把椅子的四条腿锯一截下来，反正家里有四把这样带靠背的椅子。

Thai

ยวี่ป๋อพูดแบบนั้น แต่ในสมองก็กำลังคิดจะหาเวลาเลื่อยขาเก้าอี้ทั้งสี่ตัดทิ้งสักส่วน เพราะยังไงที่บ้านก็มีเก้าอี้มีพนักแบบนี้อยู่สี่ตัว

Chinese

桌子刚装好不久，郑颖就拎着大袋小袋的菜回来了，看到客厅变了个样子，她很惊喜地说道：“不错嘛，跟我们家的风格还挺搭的。”

Thai

โต๊ะเพิ่งประกอบเสร็จไม่นาน เจิ้งอิงก็หิ้วถุงผักใหญ่เล็กกลับมา เมื่อเห็นห้องนั่งเล่นเปลี่ยนสภาพไป เธอพูดด้วยความประหลาดใจ "ไม่เลวนี่ เข้ากับสไตล์บ้านเราดีนะ"

Chinese

俞博笑了句：“我们家能有什么风格？”

Thai

ยวี่ป๋อหัวเราะ "บ้านเราจะมีสไตล์อะไรได้?"

Chinese

俞汐汐也笑道：“非要说的话，混搭风啊。”

Thai

ยวี่ซีซีก็หัวเราะ "ถ้าจะให้พูด ก็สไตล์ผสมผสานไง"

Chinese

“哈哈。”

Thai

"ฮ่าๆ"

Chinese

……

Thai

…

Chinese

下午做完一张高考模拟试卷，俞汐汐就带着姜川出门准备去买手机了。

Thai

ช่วงบ่ายหลังจากทำข้อสอบจำลองการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จหนึ่งชุด ยวี่ซีซีก็พาเจียงชวนออกไปเตรียมซื้อโทรศัพท์มือถือ

Chinese

俞博中午吃饭的时候就给她转了八千块钱，俞汐汐已经想好了这笔钱该怎么用，其中六千块用来买手机，剩下两千块先存着，以备不时之需。

Thai

ยวี่ป๋อตอนเที่ยงกินข้าวก็โอนเงินแปดพันหยวนให้เธอแล้ว ยวี่ซีซีคิดไว้แล้วว่าเงินจำนวนนี้จะใช้ยังไง โดยหกพันใช้ซื้อโทรศัพท์ ที่เหลือสองพันเก็บไว้ก่อน เผื่อจำเป็นภายหลัง

Chinese

自从国内科技公司陆续攻破芯片和内存技术后，手机的价格反倒下降了不少，六千块足以买到大品牌的旗舰机型，更贵的当然也有，只是像什么三折叠、镜头翻转、搭载智能机器人、专业影像这些功能，普通人也用不上，没必要买那些上万乃至几万的手机。

Thai

หลังจากที่บริษัทเทคโนโลยีในประเทศทยอยเจาะเทคโนโลยีชิปและหน่วยความจำได้ ราคาโทรศัพท์กลับลดลงไม่น้อย หกพันหยวนเพียงพอที่จะซื้อรุ่นเรือธงของแบรนด์ใหญ่ แน่นอนว่ามีที่แพงกว่านั้น แต่ฟังก์ชันอย่างพับสามทบ กล้องพลิก ติดตั้งหุ่นยนต์อัจฉริยะ ภาพมืออาชีพ คนทั่วไปก็ไม่จำเป็นต้องใช้ ไม่จำเป็นต้องซื้อโทรศัพท์หมื่นหรือหลายหมื่นหยวน

Chinese

“我们走路过去嘛？”

Thai

"เราเดินไปกันเหรอ?"

Chinese

“骑车啊。”俞汐汐掏出手机，用蓝牙解锁了自家的电动车，然后主动问道：“你骑，我坐后面。”

Thai

"ขี่สิ" ยวี่ซีซีหยิบโทรศัพท์ออกมา ใช้บลูทูธปลดล็อครถไฟฟ้าของบ้าน แล้วถามอย่างกระตือรือร้น "นายขี่ ฉันนั่งหลัง"

Chinese

这辆电动车平时主要是用来买菜的，当时买得就是二手，现在已经很旧了。

Thai

รถไฟฟ้าคันนี้ปกติใช้สำหรับซื้อผักเป็นหลัก ตอนที่ซื้อก็เป็นมือสอง ตอนนี้เก่ามากแล้ว

Chinese

姜川刚坐上去，俞汐汐就从后面把一个头盔罩在了他的脑袋上。

Thai

เจียงชวนเพิ่งนั่งขึ้นไป ยวี่ซีซีก็เอาหมวกกันน็อคครอบหัวของเขาจากด้านหลัง

Chinese

“这头盔是不是太小了。”

Thai

"หมวกกันน็อคนี้เล็กไปหรือเปล่า"

Chinese

“是你脑袋大。”

Thai

"ก็หัวนายใหญ่"

Chinese

俞汐汐坐稳后，很快指挥道：“就去靠近地铁站的那个商场。”

Thai

พอยวี่ซีซีทรงตัวได้แล้ว ก็รีบบอกทาง "ไปที่ห้างใกล้สถานีรถไฟใต้ดินนั่น"

Chinese

车子比较轻，人坐上去又比较重，加上姜川是第一次骑，刚拧动电门的时候，车子晃来晃去的，俞汐汐只能扯住他的衣服：“你行不行啊？”

Thai

ตัวรถค่อนข้างเบา พอคนนั่งขึ้นไปก็หนักขึ้น ประกอบกับเจียงชวนเป็นครั้งแรกที่ขี่ ตอนบิดคันเร่ง รถก็โยกไปมา ยวี่ซีซีต้องดึงเสื้อเขาไว้ "นายไหวไหมเนี่ย?"

Chinese

“我适应一下。”

Thai

"ให้ฉันปรับตัวก่อน"

Chinese

果然，开出一段距离后，就骑得很平稳了。

Thai

จริงอย่างที่คิด หลังจากขับออกไปสักพัก ก็ขี่ได้อย่างราบรื่น

Chinese

不到十分钟，两人就进了商场，一楼就有四家手机品牌的线下直营店，俞汐汐出发之前就想好了要买什么手机，于是两人就径直进了一家品牌直营店。

Thai

ไม่ถึงสิบนาที ทั้งสองคนก็เข้าไปในห้าง ชั้นเดียวมีร้านค้าโดยตรงของแบรนด์โทรศัพท์สี่แบรนด์ ก่อนออกจากบ้านยวี่ซีซีก็คิดไว้แล้วว่าจะซื้อโทรศัพท์รุ่นไหน ดังนั้นทั้งสองคนจึงตรงเข้าร้านค้าโดยตรงของแบรนด์หนึ่ง

Chinese

价格和网上的一模一样，也没有砍价的说法，整个购买流程十分简短、顺利。

Thai

ราคาเหมือนกับในอินเทอร์เน็ตทุกประการ ไม่มีการต่อรองราคา กระบวนการซื้อทั้งหมดสั้นและราบรื่นมาก

Chinese

俞汐汐手机里也没有多少要传的数据，从手机店出来，姜川就指着一台自助回收旧手机的机器说道：“旧手机清除一下数据，直接回收了吧。”

Thai

ในโทรศัพท์ของยวี่ซีซีก็มีข้อมูลไม่มากที่ต้องโอน ย้ายออกจากร้านโทรศัพท์ เจียงชวนก็ชี้ไปที่เครื่องรับซื้อโทรศัพท์มือสองอัตโนมัติแล้วพูด "ล้างข้อมูลในโทรศัพท์เก่า แล้วรีไซเคิลไปเลย"

Chinese

俞汐汐摇摇头：“我测过了，卖不了多少钱，还不如留着备用。”

Thai

ยวี่ซีซีส่ายหัว "ฉันลองแล้ว ขายได้ไม่กี่ตังค์ สู้เก็บไว้ใช้สำรองดีกว่า"

Chinese

“高考完，你不换手机啊？”

Thai

"สอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จแล้ว เธอไม่เปลี่ยนโทรศัพท์เหรอ?"

Chinese

“当然不换啊，才用一年多浪费。”俞汐汐有理有据地说完，很快就又指着前边说道：“我要去贴钢化膜。”

Thai

"ไม่เปลี่ยนสิ เพิ่งใช้ปีกว่าๆ เสียดาย" ยวี่ซีซีพูดอย่างมีเหตุผล จากนั้นก็ชี้ไปข้างหน้าบอก "ฉันจะไปติดฟิล์มกันรอย"

Chinese

“现在手机屏幕都是耐磨的，没必要。”

Thai

"ตอนนี้หน้าจอโทรศัพท์ทนทานกันหมด ไม่จำเป็น"

Chinese

“我不管，我就要贴。”

Thai

"ฉันไม่สน ฉันจะติด"

Chinese

姜川拗不过她，只能跟着又来到了一家手机配件店，里面有各种各样的钢化膜、手机壳、充电器、耳机、游戏背夹等等。

Thai

เจียงชวนเถียงเธอไม่ชนะ เลยเดินตามมาที่ร้านอุปกรณ์เสริมโทรศัพท์อีกแห่ง มีฟิล์มกันรอย เคสโทรศัพท์ สายชาร์จ หูฟัง ที่จับเกม ฯลฯ มากมาย

Chinese

俞汐汐选了一张15块的钢化膜后，就把手机交给店员贴了起来，她则走到琳琅满目的手机壳货架那边，给新手机挑选起了手机壳。

Thai

ยวี่ซีซีเลือกฟิล์มกันรอยราคา 15 หยวนแผ่นหนึ่ง แล้วส่งโทรศัพท์ให้พนักงานติด เธอก็เดินไปที่ชั้นวางเคสโทรศัพท์ที่มีให้เลือกมากมาย เพื่อเลือกเคสสำหรับโทรศัพท์เครื่องใหม่

Chinese

“不是送了一个手机壳嘛？”

Thai

"ไม่ใช่แถมเคสโทรศัพท์ให้หนึ่งอันเหรอ?"

Chinese

“黑的不好看。”

Thai

อันสีดำไม่สวย

Chinese

俞汐汐说完，就从货架上拿下来一个奶白色的手机壳，手机壳上面有一个穿着睡衣闭眼刷牙的小女孩，脑袋上还趴着一只黑猫，俞汐汐看了一眼价格，没有把它放回去。

Thai

พอพูดจบ ยวี่ซีซีก็หยิบเคสโทรศัพท์สีขาวนวลจากชั้นวางมา เคสโทรศัพท์มีรูปเด็กผู้หญิงใส่ชุดนอนปิดตากำลังแปรงฟัน มีแมวดำตัวนึงนอนอยู่บนหัว ยวี่ซีซีมองราคาแล้วไม่ได้วางมันคืน

Chinese

“你手机给我。”

Thai

"เอาโทรศัพท์คุณมา"

Chinese

“干嘛。”

Thai

"ทำไม"

Chinese

“给我就是了。”

Thai

"ก็ให้ฉันมาเถอะ"

Chinese

姜川把手机给她，俞汐汐又把旁边一个手机壳拿了下来，然后转身问道：“老板，有这个型号的这种手机壳吗？”

Thai

เจียงชวนยื่นโทรศัพท์ให้เธอ ยวี่ซีซีก็หยิบเคสโทรศัพท์อีกอันที่อยู่ข้างๆ ลงมา แล้วหันไปถามว่า "คุณเจ้าของร้านคะ มีเคสโทรศัพท์แบบนี้รุ่นนี้มั้ย"

Chinese

“仓库有，手机先给你，我去找一下。”

Thai

"ในโกดังมีครับ โทรศัพท์คุณก่อน เดี๋ยวไปหาให้"

Chinese

“谢谢。”

Thai

"ขอบคุณค่ะ"

Chinese

最后两个手机壳花了78块，一张钢化膜花了15块，俞汐汐先给自己的新手机换上手机壳，然后把姜川的手机也给换了。

Thai

สุดท้ายเคสโทรศัพท์สองอันราคา 78 หยวน ฟิล์มกันรอยราคา 15 หยวน ยวี่ซีซีใส่เคสให้โทรศัพท์เครื่องใหม่ของเธอก่อน แล้วก็เปลี่ยนเคสให้โทรศัพท์ของเจียงชวนด้วย

Chinese

姜川接过来一看，手机壳上同样有幅画，和俞汐汐的很像，只不过小女孩变成了小男孩。

Thai

เจียงชวนรับมาดูก็เห็นว่าบนเคสโทรศัพท์มีรูปเหมือนกัน คล้ายกับของยวี่ซีซีมาก แต่เด็กผู้หญิงกลายเป็นเด็กผู้ชาย

Chinese

俞汐汐抬头看了一眼姜川，言不由衷地说道：“我是不想让你跟我白跑一趟。”

Thai

ยวี่ซีซีเงยหน้าขึ้นมองเจียงชวนแล้วพูดอย่างไม่เต็มใจว่า "ฉันไม่อยากให้คุณมาเสียเที่ยวกับฉัน"

Chinese

“那你也不问问我喜欢哪个？”

Thai

"แล้วคุณไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันชอบอันไหน"

Chinese

俞汐汐努努嘴，有些不高兴：“你要是不喜欢，直接……”

Thai

ยวี่ซีซีเม้มปากทำหน้าไม่พอใจ "ถ้าคุณไม่ชอบ ก็…"

Chinese

话音未落。

Thai

พูดยังไม่ทันจบ

Chinese

“我喜欢。”

Thai

"ฉันชอบ"

Chinese

……

Thai

…