กินยา

Chinese

姜川手里转着笔，漫不经心地跟平时一个样。

Thai

เจียงชวนหมุนปากกาไปเรื่อยๆ ดูไม่ใส่ใจเหมือนปกติ

Chinese

徐大痣敲了敲黑板，继续说道：“你们看看姜川同学写得这篇作文，开头点题，中间引经据典，结尾升华主题，这就是我说的龙头猪肚凤尾，整篇作文中心明确、结构清楚，内容有说服力，特别是倒数第二段的这段排比，让人耳目一新……”

Thai

ครูสวีต้าจื้อเคาะกระดานดำแล้วพูดต่อ “พวกคุณดูเรียงความที่เจียงชวนเขียนซิ เปิดเรื่องชี้ประเด็น กลางเรื่องอ้างอิงตำราและคำพูด ท้ายเรื่องยกระดับแก่นสาร นี่คือสิ่งที่ผมเรียกว่าหัวมังกร ท้องหมู หางฟีนิกซ์ ทั้งเรียงความมีจุดศูนย์กลางชัดเจน โครงสร้างชัดเจน เนื้อหาน่าเชื่อถือ โดยเฉพาะย่อหน้าสุดท้ายก่อนจบที่เป็นการเล่นคำซ้ำ ทำให้รู้สึกสดใหม่…”

Chinese

徐大痣讲了五六分钟，才把答题卡递给第一排的同学，一路传到了姜川面前。

Thai

ครูสวีต้าจื้อพูดอยู่ประมาณห้าหกนาที ก่อนจะส่งกระดาษคำตอบให้นักเรียนแถวหน้า แล้วส่งต่อกันมาจนถึงเจียงชวน

Chinese

俞汐汐立马伸手把答题卡拿到自己的桌子上，认认真真地看着他写的这篇高分作文。

Thai

ยวี่ซีซีรีบยื่นมือไปหยิบกระดาษคำตอบมาไว้บนโต๊ะตัวเอง แล้วตั้งใจดูเรียงความคะแนนสูงที่เขาเขียน

Chinese

姜川托着腮帮子侧脸看着她，嘴里轻声笑道：“别看了，看了你也不会写。”

Thai

เจียงชวนยกมือเท้าคาง หันข้างมองเธอ แล้วพูดเบาๆ พร้อมรอยยิ้ม “อย่าดูเลย ดูแล้วเธอก็เขียนไม่ได้หรอก”

Chinese

俞汐汐没吭声，只是伸手从姜川的抽屉里摸出一本高一的物理课本，摆在姜川面前后，就继续看起了作文。

Thai

ยวี่ซีซีไม่ได้พูดอะไร เพียงยื่นมือไปหยิบหนังสือฟิสิกส์ชั้น ม.4 จากลิ้นชักเจียงชวนมาวางไว้ตรงหน้าเขา จากนั้นก็กลับไปดูเรียงความต่อ

Chinese

这节课过得很快。

Thai

คาบนี้ผ่านไปเร็วมาก

Chinese

下课铃一响，后面几排的男同学就全都围在姜川和俞汐汐身边，抢着观摩姜川的答题卡。

Thai

พอเสียงกริ่งหมดคาบดังขึ้น นักเรียนชายแถวหลังก็ล้อมรอบเจียงชวนและยวี่ซีซี แย่งกันดูกระดาษคำตอบของเจียงชวน

Chinese

姜川嫌吵，起身强行把刘谦带去了厕所。

Thai

เจียงชวนรำคาญเสียงดัง จึงลุกขึ้นแล้วบังคับพาหลิวเฉียนไปห้องน้ำ

Chinese

等姜川再回教室的时候，他的答题卡已经传到前排的女同学手里了。

Thai

พอเจียงชวนกลับมาที่ห้องเรียนอีกครั้ง กระดาษคำตอบของเขาก็ถูกส่งต่อไปถึงมือเพื่อนผู้หญิงแถวหน้าแล้ว

Chinese

“姜川，你怎么一下子变得这么厉害了？”看过答题卡的孙家馨很好奇地问了一句。

Thai

“เจียงชวน ทำไมจู่ๆ เธอเก่งขึ้นมาได้ขนาดนี้?” ซุนเจียซินที่ได้อ่านกระดาษคำตอบแล้วถามด้วยความอยากรู้

Chinese

“俞汐汐一直给我补课来着。”

Thai

“ยวี่ซีซีสอนพิเศษให้ฉันมาตลอดไง”

Chinese

孙家馨翻了个白眼，一脸不信：“拉倒吧，她转学才一两个月，而且她分数还没你高。”

Thai

ซุนเจียซินกลอกตาแล้วทำหน้าไม่เชื่อ “เลิกเถอะ เธอย้ายมาเรียนแค่เดือนสองเดือนเอง แล้วคะแนนเธอก็ยังไม่สูงเท่าเธอเลย”

Chinese

“就是。”刘谦也附和道。

Thai

“ใช่” หลิวเฉียนก็พูดรับ

Chinese

“你们有没有看过短剧？”姜川伸手搭在刘谦的肩上，飘飘然说道：“我前段时间突然觉醒了超级无敌学霸系统，拥有了过目不忘的能力，我这次考280，下次就是580，下下次说不定就是680了。”

Thai

“พวกเธอเคยดูซีรีส์สั้นไหม?” เจียงชวนเอามือพาดบ่าหลิวเฉียนแล้วพูดอย่างลอยๆ “ฉันเมื่อไม่นานมานี้จู่ๆ ก็ปลุกระบบเทพนักเรียนอัจฉริยะสุดยอดขึ้นมา มีความสามารถในการจำภาพได้ครั้งเดียว สอบครั้งนี้ได้ 280 ครั้งหน้าก็ 580 ครั้งต่อมาก็อาจเป็น 680”

Chinese

“真能瞎扯。”

Thai

“พูดไร้สาระจริงๆ”

Chinese

“当我们煞笔啊。”

Thai

“คิดว่าเราโง่หรือไง”

Chinese

姜川回到座位后，俞汐汐也虚心请教起来：“你作文怎么写得这么好？”

Thai

พอเจียงชวนกลับไปที่นั่ง ยวี่ซีซีก็ถามด้วยใจใฝ่รู้ “เธอเขียนเรียงความได้ดีขนาดนี้ได้ยังไง?”

Chinese

“多看书，多看新闻，脑海中积攒的信息和材料多了，写什么作文都能套用进去。”

Thai

“อ่านหนังสือเยอะๆ ดูข่าวเยอะๆ ข้อมูลและเนื้อหาที่สะสมไว้ในสมองมีมาก เมื่อจะเขียนเรียงความอะไรก็สามารถนำมาใช้ได้หมด”

Chinese

“那你一般看什么书？”

Thai

“แล้วปกติเธออ่านหนังสืออะไร?”

Chinese

“我看的书可多了，你别学我，语文拉不开多少差距的。”

Thai

“ฉันอ่านหนังสือตั้งหลายเล่ม เธออย่าเลียนแบบฉันนะ วิชาภาษาจีนทำให้คะแนนห่างกันมากไม่ได้หรอก”

Chinese

俞汐汐倔强道：“晚上把你的书单发给我。”

Thai

ยวี่ซีซีพูดอย่างดื้อรั้น “ช่วงเย็นส่งรายชื่อหนังสือที่เธออ่านมาให้ฉันด้วย”

Chinese

“好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

中午放学后，胡青春跟着徐大痣一起离开了教室，走到楼梯的时候，胡青春才问道：“老师，姜川的成绩一下子变得这么好，真的没有任何问题吗？”

Thai

หลังเลิกเรียนตอนเที่ยง หูชิงชุนเดินตามครูสวีต้าจื้อออกจากห้องเรียน เมื่อถึงบันได หูชิงชุนก็ถาม “อาจารย์ คะแนนของเจียงชวนดีขึ้นมาแบบกระทันหัน จริงๆ ไม่มีปัญหาอะไรเลยหรือคะ?”

Chinese

“能有什么问题？”

Thai

“จะมีปัญหาอะไร?”

Chinese

“额。”胡青春挽了下头发， 有些心虚地说道：“有没有可能是提前知了答案？”

Thai

“เอ่อ” หูชิงชุนเสยผม กล่าวอย่างกระอักกระอ่วน “เป็นไปได้ไหมว่าเขารู้คำตอบล่วงหน้า?”

Chinese

“不会。”

Thai

“ไม่ใช่”

Chinese

“为什么？”

Thai

“ทำไม?”

Chinese

“前面的题目可以抄到答案，但作文可抄不到。”

Thai

“ข้อสอบส่วนแรกอาจลอกคำตอบได้ แต่เรียงความลอกไม่ได้”

Chinese

“作文可以用ai写啊？”

Thai

“เรียงความใช้ AI เขียนได้นี่คะ?”

Chinese

“我教语文教了这么多年，是不是用ai写的作文我一眼就能看得出来，你怀疑他是抄的答案，那你说他这么做的意义是什么？即便他语文142，他也还是倒数第一。”

Thai

“ฉันสอนภาษาจีนมาหลายปีแล้ว จะเขียนด้วย AI หรือเปล่า ฉันดูออกแค่แวบเดียว เธอสงสัยเขาลอกคำตอบ งั้นเธอบอกมาว่าเขาทำแบบนั้นมีประโยชน์อะไร? ถึงเขาจะได้ภาษาจีน 142 คะแนน เขาก็ยังเป็นที่หนึ่งเรียงจากท้ายอยู่ดี”

Chinese

“额～”

Thai

“เอ่อ~”

Chinese

徐大痣笑道：“与其把精力花在别人身上，不如花在自己身上，你的成绩还有很大的提升空间。”

Thai

ครูสวีต้าจื้อหัวเราะ “แทนที่จะใช้พลังงานกับคนอื่น ใช้กับตัวเองดีกว่า คะแนนของเธอยังมีช่องว่างให้พัฒนาอีกมาก”

Chinese

“好，谢谢老师。”

Thai

“ค่ะ ขอบคุณอาจารย์”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

尽管姜川这次语文和英语都考了个单科第一，但也只是在班级范围内引起了一定的轰动，毕竟从总分来看，他还是全校倒数第一，其他人只当他是严重偏科。

Thai

ถึงแม้เจียงชวนคราวนี้จะสอบได้ที่หนึ่งของวิชาภาษาจีนและภาษาอังกฤษในระดับชั้น แต่ก็เพียงสร้างความฮือฮาในวงแคบๆ ของห้องเท่านั้น เพราะจากคะแนนรวม เขายังคงเป็นที่หนึ่งเรียงจากท้ายของทั้งโรงเรียน คนอื่นๆ แค่คิดว่าเขาเป็นพวกที่ถนัดเฉพาะบางวิชาอย่างหนัก

Chinese

十二月份，天气愈发的寒冷起来。

Thai

เดือนธันวาคม อากาศยิ่งหนาวขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

姜川的生活也越来越规律，每天学校家里两点一线，拳馆那边，天一冷下来，老张身上的关节炎就开始发作了，除了周末姜川会过去一趟，上学期间不会再去拳馆了。

Thai

ชีวิตของเจียงชวนก็เป็นระเบียบมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันไปโรงเรียนกลับบ้านเป็นเส้นตรงสองจุด ที่ยิมมวยพออากาศหนาวลง โรคข้ออักเสบของลาวจางก็เริ่มกำเริบ นอกจากวันหยุดสุดสัปดาห์ที่เจียงชวนจะไป ช่วงเวลาเรียนจะไม่ไปยิมอีก

Chinese

“今天又是我比你来得早啊。”

Thai

“วันนี้ฉันมาเร็วกว่าเธออีกแล้วนะ”

Chinese

这天早上，看到俞汐汐走进教室，姜川主动打了声招呼。

Thai

เช้าวันนี้ เมื่อเห็นยวี่ซีซีเดินเข้ามาในห้อง เจียงชวนก็ทักทายก่อน

Chinese

俞汐汐没有接话，在自己的座位上坐下后，她罕见地趴在了桌子上。

Thai

ยวี่ซีซีไม่ได้ตอบอะไร หลังจากนั่งลงที่ของตัวเอง เธอก็นอนคว่ำบนโต๊ะ ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่บ่อย

Chinese

“昨天晚上干嘛去了？”

Thai

“เมื่อคืนไปทำอะไรมาหรือ?”

Chinese

俞汐汐还是一动不动，姜川见状也没再说话，百无聊赖地翻看着高一下册的化学课本。

Thai

ยวี่ซียังคงนิ่งไม่ขยับ เจียงชวนเห็นดังนั้นก็ไม่พูดอีก เลื่อนดูหนังสือเคมีเล่มปลายภาคของ ม.4 อย่างเบื่อหน่าย

Chinese

“叮铃铃～”

Thai

“ติ๊งหลิงหลิง~”

Chinese

上课铃没多久就响了起来，俞汐汐缓缓抬起脑袋，刚准备拉开书包把课本拿出来，一只大手就从左边伸了过来，贴在了她的脑门上。

Thai

ไม่นานเสียงกริ่งก็ดังขึ้น ยวี่ซีซีค่อยๆ เงยหน้าขึ้น กำลังจะรูดซิปกระเป๋าเป้เพื่อเอาหนังสือออก มือใหญ่ข้างหนึ่งก็ยื่นมาจากทางซ้ายมาแตะที่หน้าผากของเธอ

Chinese

这要换做平时，俞汐汐肯定要发飙了，但今天却格外‘冷静’。

Thai

ถ้าเป็นปกติ ยวี่ซีซีต้องอาละวาดแน่ แต่วันนี้กลับนิ่งผิดปกติ

Chinese

“俞汐汐你脑子有坑吧，发烧了还来学校。”姜川把手缩回来，没好气地说道：“你这至少38度了，快请假回家啊。”

Thai

“ยวี่ซีซีสมองเธอมันรึไง เป็นไข้ยังมาโรงเรียนอีก” เจียงชวนชักมือกลับแล้วพูดอย่างไม่พอใจ “เธอตัวร้อนอย่างน้อย 38 องศาแล้ว รีบลาป่วยกลับบ้านเถอะ”

Chinese

“不用。”

Thai

“ไม่ต้อง”

Chinese

高中阶段，旷一节课就有可能跟不上进度，更别说请一天假，当然对于自学能力强的人来说，这根本不是事。

Thai

ช่วงมัธยมปลาย ขาดแค่คาบเดียวก็อาจตกตามไม่ทัน ยิ่งกว่าลาหนึ่งวัน แน่นอนว่าสำหรับคนที่มีความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเองสูง มันไม่ใช่ปัญหาเลย

Chinese

但俞汐汐却觉得自己还能坚持，只是脑袋有点晕乎乎的。

Thai

แต่ยวี่ซีซีกลับคิดว่าตัวเองยังไหว แค่หัวหน่อยๆ

Chinese

“你……”

Thai

“เธอ…”

Chinese

姜川都不知道说什么好了，站在他的立场上，他根本理解不了俞汐汐顶着高烧待在教室上课的意义是什么。

Thai

เจียงชวนไม่รู้จะพูดอะไรดี ในมุมมองของเขา เขาไม่เข้าใจเลยว่าการที่ยวี่ซีซีฝืนทนไข้สูงนั่งเรียนในห้องเรียนมันมีความหมายอะไร

Chinese

数学老师光头李走进教室后，很快就上起了课，俞汐汐把书翻开，强撑着在听。

Thai

พออาจารย์หลี่หัวล้าน ครูคณิตศาสตร์ เข้ามาในห้องเรียน ไม่นานก็เริ่มสอน ยวี่ซีซีเปิดหนังสือ พยายามฝืนฟัง

Chinese

学校早在十一月就开始供暖了，加上门窗关着，教室里的俞汐汐的脸几乎是肉眼可见的一点点变红，整个人都无精打采的。

Thai

โรงเรียนเริ่มให้ความร้อนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนแล้ว บวกกับปิดหน้าต่างประตู ใบหน้าของยวี่ซีซีในห้องแดงขึ้นเรื่อยๆ เห็นได้ด้วยตาเปล่า ทั้งคนดูไม่มีชีวิตชีวา

Chinese

课上到一半，看不下去的姜川再次抬手在俞汐汐的脑门上短暂停留了一下后，便突然起身，打开教室后门直接走了出去。

Thai

สอนไปได้ครึ่งคาบ เจียงชวนที่ทนดูไม่ไหว ยกมือแตะหน้าผากยวี่ซีซีอีกครั้งครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นทันที เปิดประตูหลังห้องเดินออกไปตรงๆ

Chinese

之前，姜川虽然时常在上课时睡觉，但是从来不会影响老师上课，像今天这样，上课上到一半，突然从教室里走出去的情况，还从来没发生过。

Thai

ก่อนหน้านี้ เจียงชวนถึงแม้จะหลับระหว่างเรียนบ่อย แต่ก็ไม่เคยรบกวนการสอนของอาจารย์ และการเดินออกจากห้องเรียนกระทันหันกลางคาบแบบวันนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

Chinese

光头李皱了下眉头，但是也没多管，敲了桌子提醒其他同学认真听课后，就继续上起了课。

Thai

อาจารย์หลี่หัวล้านขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ยุ่ง ใช้ไม้เคาะโต๊ะเตือนนักเรียนคนอื่นให้ตั้งใจเรียน แล้วก็สอนต่อ

Chinese

姜川从教室出来后，便一路离开学校，来到了校外一家药店里，买了盒退烧药。

Thai

หลังจากเจียงชวนออกจากห้องเรียน ก็เดินออกจากโรงเรียนตรงไปยังร้านขายยาแห่งหนึ่งนอกโรงเรียน ซื้อยาลดไข้หนึ่งกล่อง

Chinese

想到她可能早餐也没吃，就又顺路买了两个烧麦和一杯豆浆。

Thai

นึกว่าเธออาจจะยังไม่ได้กินอาหารเช้า ก็เลยแวะซื้อขนมจีบหมูสับสองชิ้นกับน้ำเต้าหู้หนึ่งแก้ว

Chinese

今天最高气温只有4度，还有3-4级的北风，姜川怕路上冷了，直接把豆浆烧麦揣进怀里，一路回了学校。

Thai

วันนี้อุณหภูมิสูงสุดแค่ 4 องศา ประกอบกับลมเหนือแรง 3-4 ระดับ เจียงชวนกลัวว่าจะหนาวระหว่างทาง เลยเอาน้ำเต้าหู้กับขนมจีบหมูสับใส่ไว้ในเสื้อโดยตรง แล้วกลับไปโรงเรียน

Chinese

恰好第一节课也下课了，姜川回到座位上，从怀里掏出两个烧麦和一杯还温热的豆浆递到俞汐汐面前，随后又伸手从俞汐汐的书包里拿出保温杯，晃了晃，发现里面有水后，就把退烧盒塞到了她手里：“一次一粒，每次间隔4-6小时。”

Thai

พอดีว่าคาบแรกเลิกเรียนพอดี เจียงชวนกลับมาที่ที่นั่ง หยิบขนมจีบหมูสับสองชิ้นกับน้ำเต้าหู้ที่ยังอุ่นอยู่ออกจากอก แล้วยื่นให้ยวี่ซีซี จากนั้นก็เอื้อมมือไปหยิบกระติกน้ำร้อนจากกระเป๋าเป้ของยวี่ซีซี เขย่าดู พบว่ามีน้ำอยู่ ก็เอาซองยาลดไข้ใส่ลงในมือเธอ: “ครั้งละหนึ่งเม็ด เว้นระยะ 4-6 ชั่วโมง”

Chinese

俞汐汐抬起眸子傻傻看着姜川。

Thai

ยวี่ซีซีเงยหน้าขึ้นมองเจียงชวนอย่างตะลึง

Chinese

姜川没好气道：“看我干嘛，吃药啊。”

Thai

เจียงชวนพูดเสียงเข้ม: “มองผมทำไม กินยาสิ”

Chinese

俞汐汐这才拆出一粒退烧药，混着温开水喝下后，又弱弱捧着豆浆，小口小口地喝了起来。

Thai

ยวี่ซีซีถึงได้แกะยาลดไข้ออกมาหนึ่งเม็ด ผสมน้ำอุ่นดื่มลงไป แล้วก็ค่อยๆ ถือน้ำเต้าหู้อย่างอ่อนแรง จิบทีละน้อย

Chinese

很多年以后，俞汐汐回想起这一天，都会觉得这是她人生中喝过最甜的一杯豆浆。

Thai

หลายปีต่อมา เวลายวี่ซีซีหวนนึกถึงวันนี้ เธอจะรู้สึกว่านี่คือน้ำเต้าหู้ที่หอมหวานที่สุดในชีวิตที่เธอเคยดื่ม

Chinese

……

Thai

…