วางแผนจะมีลูกกี่คน

Chinese

“猪头，猪头。”

Thai

“หัวหมู หัวหมู”

Chinese

“怎么了？”

Thai

“ว่าไง?”

Chinese

“我们是不是该给它们取个名字啊？”

Thai

“เราควรตั้งชื่อให้พวกมันไหม?”

Chinese

陈知远洗完碗从厨房里出来，把手放衣服上擦了擦，笑着说道：“你取呗。”

Thai

เฉินจื้อหยวนล้างชามเสร็จก็เดินออกจากครัว เช็ดมือกับเสื้อผ้า แล้วยิ้มพูดว่า “เธอตั้งสิ”

Chinese

“你给点参考啊。”

Thai

“นายช่วยคิดด้วยสิ”

Chinese

“别太普通就行，什么小白、大黄，点点啊，这些都已经烂大街了。”

Thai

“อย่าให้มันธรรมดาเกินไปก็พอ อย่างขาวๆ เหลืองๆ จุดๆ แบบนี้มันเกลื่อนไปหมดแล้ว”

Chinese

姜柠还是第一次给狗狗取名字，脑子里乱得很，想不出什么合适的，她突然想到直播间里还有几十万人，于是这才把注意力放到弹幕上，笑着说道：“你们有什么建议，可以发在弹幕上哦。”

Thai

เจียงหนิงเป็นครั้งแรกที่ตั้งชื่อให้หมา สมองเลยมั่วไปหมด คิดอะไรไม่ออก จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าห้องไลฟ์ยังมีคนอีกหลายแสนคน เลยหันไปสนใจข้อความสด ยิ้มพูดว่า “พวกคุณมีคำแนะนำอะไร โพสต์มาในข้อความสดได้นะ”

Chinese

聪明的网友很快就在弹幕上出谋划策了。

Thai

ชาวเน็ตหัวไวก็รีบเข้ามาเสนอความเห็นในข้อความสดทันที

Chinese

【一只叫中秋，一只叫国庆。】

Thai

【ตัวหนึ่งชื่อจงชิว ตัวหนึ่งชื่อกั๋วชิ่ง】

Chinese

【来福，旺财。】

Thai

【ไหลฟู วังไฉ】

Chinese

【那么麻烦干嘛，一只叫知知，一只叫远远。】

Thai

【จะวุ่นวายทำไม ตัวหนึ่งชื่อจือจือ ตัวหนึ่งชื่อหยวนหยวน】

Chinese

【兄弟，你有大才！】

Thai

【พี่ชาย คุณมีความสามารถยอดเยี่ยม!】

Chinese

【好名字！】

Thai

【ชื่อดี!】

Chinese

姜柠看到这条弹幕，一时间还有点没反应过来，看到绝大多数网友都赞同这个名字，他这才回过神，然后立马对陈知远说道：“他们说一只叫知知，一只叫远远，合起来就是知远，哈哈。”

Thai

เจียงหนิงเห็นข้อความสดนี้ ตอนแรกยังไม่ทันคิดอะไร แต่พอเห็นชาวเน็ตส่วนใหญ่เห็นด้วยกับชื่อนี้ก็เพิ่งจะเข้าใจ แล้วรีบพูดกับเฉินจื้อหยวนว่า “พวกเขาบอกว่าตัวหนึ่งชื่อจือจือ ตัวหนึ่งชื่อหยวนหยวน รวมกันก็เป็นจื้อหยวน ฮ่าๆ”

Chinese

陈知远翻了个白眼：“你听他们的干嘛。”

Thai

เฉินจื้อหยวนถลกตาใส่ “เธอจะไปฟังพวกเขาทำไม”

Chinese

“那你说叫什么？”

Thai

“แล้วนายบอกว่าชื่ออะไร?”

Chinese

给小狗取名字，有没有含义不重要，关键要顺口，陈知远看着两只小狗想了一会儿，很快说道：“胖的那只叫肉肉，瘦一点的叫豆豆。”

Thai

การตั้งชื่อให้ลูกหมา ความหมายไม่สำคัญ ขอแค่เรียกคล่องปากก็พอ เฉินจื้อหยวนมองลูกหมา สองตัวคิดอยู่ครู่หนึ่งก็พูดขึ้นว่า “ตัวอ้วนชื่อโร่วโร่ว ตัวผอมชื่อโต่วโต่ว”

Chinese

“啊？”姜柠似乎不太满意：“听上去感觉有点俗。”

Thai

“อ๋อ?” เจียงหนิงดูไม่ค่อยพอใจนัก “ฟังดูเหมือนจะพื้นๆ นะ”

Chinese

王瑶都气笑了：“又不是给人取名字，要那么高雅做什么，你要是想到了什么好名字，以后就给自己的孩子取。”

Thai

หวังเหยาทั้งขำทั้งโมโห “มันไม่ใช่การตั้งชื่อคนจะให้ไฮโซไปทำไม ถ้าเธอคิดชื่อดีๆ ได้ ก็เก็บไว้ตั้งชื่อลูกตัวเองเถอะ”

Chinese

“妈～。”

Thai

“แม่~”

Chinese

“就叫肉肉和豆豆，挺顺口的。”

Thai

“ก็เรียกโร่วโร่วกับโต่วโต่วเถอะ คล่องปากดี”

Chinese

王瑶发了话，姜柠不愿意也得愿意了。

Thai

หวังเหยาพูดออกมา เจียงหนิงจะยอมหรือไม่ยอมก็ต้องยอม

Chinese

老爷子晚上睡得早，老太太看到他犯困了，就招呼陈知远帮忙，一起把老爷子扶上了二楼，看到房间里面打扫的干干净净，老太太对陈知远的好感又加了几分。

Thai

ผู้เฒ่าหลับเร็วตอนกลางคืน ยายเห็นคุณตาง่วงก็เรียกเฉินจื้อหยวนมาช่วยกันพยุงคุณตาขึ้นไปชั้นสอง พอเห็นห้องถูกทำความสะอาดเรียบร้อย ยายก็ยิ่งชอบเฉินจื้อหยวนมากขึ้นอีก

Chinese

“外婆，我房间就在隔壁，你晚上有事随时喊我。”

Thai

“ย่า ห้องผมอยู่ห้องติดกันนะ ถ้ายามีอะไรตอนกลางคืนเรียกผมได้ตลอด”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

“然后卫生间里毛巾牙刷脸盆都有，水龙头往左是热水，往右是冷水，还有，拖鞋在这里，我可以买的是防滑的。”

Thai

“แล้วในห้องน้ำก็มีผ้าเช็ดตัว แปรงสีฟัน กะละมัง ก๊อกน้ำเปิดซ้ายเป็นน้ำร้อน ขวาเป็นน้ำเย็น แล้วก็รองเท้าแตะอยู่ตรงนี้นะ ที่ซื้อมาเป็นแบบกันลื่น”

Chinese

“你有心了。”

Thai

“หลานช่างคิดจริงๆ”

Chinese

“应该的。”

Thai

“มันเป็นสิ่งที่ควรทำครับ”

Chinese

“累一天了，你也早点洗洗睡吧。”

Thai

“เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไปอาบน้ำนอนเร็วเถอะ”

Chinese

“嗯。”陈知远点点头，轻轻掩上门下楼了。

Thai

“ครับ” เฉินจื้อหยวนพยักหน้า เปิดประตูเบาๆ แล้วเดินลงบันไดไป

Chinese

院子里，两只小狗把碗里的饭吃完后，肚子圆鼓鼓的，像充了气的皮球。

Thai

ในลานบ้าน ลูกหมา สองตัวกินข้าวในชามหมดแล้ว ท้องกลมปุ๊กเหมือนลูกบอลที่สูบลม

Chinese

陈知远把它们拎了起来，直接放进了早就做好的狗窝里。

Thai

เฉินจื้อหยวนอุ้มพวกมันขึ้นมา ใส่ลงในบ้านหมา ที่เตรียมไว้ให้ตั้งแต่ก่อนแล้ว

Chinese

两只小狗嗷呜了两声，很快就相互依偎在一起，满足地闭上眼睛睡了起来。

Thai

ลูกหมา สองตัวร้องโหยหวนสองสามที แล้วก็ซุกตัวกัน หลับตาลงอย่างอิ่มเอม

Chinese

“把直播关了，早点上楼睡吧。”

Thai

“ปิดไลฟ์แล้วรีบขึ้นไปนอนเถอะ”

Chinese

“我还不困。”

Thai

“หนูยังไม่ง่วง”

Chinese

王瑶拍了下姜柠的脑袋，教训道：“你一天什么都没做，当然不困，小陈又是开车又是搬东西还做了两顿饭，肯定累坏了。”

Thai

หวังเหยาตบหัวเจียงหนิงทีหนึ่ง แล้วสอนว่า “เธอไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งวัน ก็ต้องไม่ง่วงสิ ส่วนเสี่ยวเฉินทั้งขับรถ ขนของ แล้วยังทำข้าวอีกสองมื้อ คงเหนื่อยมากแล้ว”

Chinese

姜柠撅着小嘴：“好嘛，我知道了。”

Thai

เจียงหนิงเม้มปากน้อยๆ “ก็ได้ หนูรู้แล้ว”

Chinese

王瑶带着姜柠上楼后，陈知远也关好门窗来到了自己的房间，脱掉脏衣服，冲了个温水澡，吹干头发后刚躺在床上，陈知远就接到了家里打来的电话。

Thai

พอหวังเหยาพาเจียงหนิงขึ้นไปชั้นสอง เฉินจื้อหยวนก็ปิดประตูหน้าต่างมาเข้าห้องตัวเอง ถอดเสื้อผ้าสกปรก อาบน้ำอุ่น แล้วเป่าผมให้แห้ง เพียงแค่นอนลงบนเตียง เฉินจื้อหยวนก็ได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน

Chinese

电话里倒也没说什么，只是以过来人的经验提醒陈知远，照顾老人应该要注意的一些事。

Thai

ในสายไม่ได้พูดอะไรมาก แค่เตือนเฉินจื้อหยวนด้วยประสบการณ์ว่าการดูแลผู้สูงอายุควรระวังอะไรบ้าง

Chinese

老王倒是抱怨了一句：“小柠家里的情况，你之前怎么不跟我说？”

Thai

คุณหวังบ่นไปคำหนึ่ง “สถานการณ์ที่บ้านของเสี่ยวหนิง ทำไมก่อนหน้านี้เธอไม่บอกฉัน?”

Chinese

陈知远随口一句：“也没什么好说的。”

Thai

เฉินจื้อหยวนตอบตามสบาย “ก็ไม่มีอะไรจะพูด”

Chinese

老王立马说道：“你爸知道今天是正府里的人开车去接得你们，腿都吓软了。”

Thai

คุณหวังรีบพูดต่อ “พ่อเธอรู้ว่าวันนี้เป็นคนของส่วนราชการขับรถไปรับพวกเธอ ขาหมดแรงเลยล่ะ”

Chinese

老陈赶紧挽尊道：“你胡说什么。”

Thai

คุณเฉินรีบแก้ตัว “เธอพูดอะไรบ้าๆ”

Chinese

聊了几分钟，陈知远说了句自己有点困了后，两口子立马就把电话给挂了。

Thai

คุยกันไม่กี่นาที เฉินจื้อหยวนบอกว่าง่วงนิดหน่อย สองสามีภรรยาก็รีบวางสายทันที

Chinese

可微信却同时弹出了一条提示。

Thai

แต่วีแชทกลับมีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาพร้อมกัน

Chinese

陈知远点进去一看，自己刚刚又被王瑶给拉进了群名叫做【王家大院】的微信群。

Thai

เฉินจื้อหยวนกดเข้าไปดู ก็พบว่าตัวเองเพิ่งถูกหวังเหยาดึงเข้ากลุ่มวีแชทที่ชื่อว่า 【หวังเจียต้าย่วน】

Chinese

群里有不少人。

Thai

ในกลุ่มมีคนไม่น้อย

Chinese

王镇东一家五口，王楠一家三口，还有王瑶一家三口都在，陈知远被拉进群后，就看到王清越和王煊发了一个‘欢迎进群’的表情包。

Thai

หวังเจิ้นตงครอบครัวห้าคน หวังหนานครอบครัวสามคน แล้วก็หวังเหยาครอบครัวสามคน เฉินจื้อหยวนถูกดึงเข้ากลุ่ม ก็เห็นหวังชิงเยวี่ยกับหวังเซวียนส่งสติกเกอร์ ‘ยินดีต้อนรับเข้าสู่กลุ่ม’

Chinese

陈知远觉得自己不能装哑巴，但一时间又不知道该发些啥，他正犹豫的时候。

Thai

เฉินจื้อหยวนคิดว่าตัวเองทำเป็นใบ้ไม่ได้ แต่ชั่วขณะก็ไม่รู้จะส่งอะไรดี กำลังลังเลอยู่

Chinese

姜景明：“@王瑶-你怎么现在就把他拉进来了？”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “@หวังเหยา- ทำไมเธอดึงเขาเข้ามาตอนนี้ล่ะ?”

Chinese

王瑶：“咋了？你有意见？”

Thai

หวังเหยา: “มีอะไร? เธอไม่พอใจ?”

Chinese

姜景明：“……”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “…”

Chinese

姜景明：“爸妈睡了吗？”

Thai

เจียงจิ่งหมิง: “พ่อแม่หลับหรือยัง?”

Chinese

陈知远：“房间里的灯已经熄了，应该是睡了。”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “ไฟในห้องดับแล้ว น่าจะหลับกันแล้วครับ”

Chinese

王清越：“@陈知远-你那现在还有房间多吗？”

Thai

หวังชิงเยวี่ย: “@เฉินจื้อหยวน- ตอนนี้ที่โน่นยังมีห้องว่างอีกไหม?”

Chinese

王清越：“我有时间也过去住几天。/捂嘴笑”

Thai

หวังชิงเยวี่ย: “ถ้ามีเวลาชั้นก็จะไปพักสักสองสามวัน /อมยิ้ม”

Chinese

陈知远：“有的。”

Thai

เฉินจื้อหยวน: “มีครับ”

Chinese

王楠：“医生说回到熟悉的环境或者接触到一些旧物时，就有可能回忆起以前的事。”

Thai

หวังหนาน: “หมอบอกว่าถ้าได้กลับไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย หรือได้สัมผัสของเก่าๆ ก็อาจจะจำเรื่องในอดีตได้”

Chinese

王楠：“这是好的现象，有时间可以多出去走一走，提高代谢和睡眠质量，也能延长清醒的时间。”

Thai

หวังหนาน: “นี่เป็นสัญญาณที่ดี ถ้ามีเวลาก็พาไปเดินเล่นบ่อยๆ จะได้ช่วยเรื่องการเผาผลาญและคุณภาพการนอน ก็จะช่วยให้ช่วงที่ตื่นยาวขึ้นด้วย”

Chinese

王瑶：“嗯，我知道了。”

Thai

หวังเหยา: “อืม ฉันรู้แล้ว”

Chinese

王瑶：“都早点睡吧，晚安。”

Thai

หวังเหยา: “ทุกคนรีบเข้านอนเร็วเถอะ ฝันดี”

Chinese

群里一个个回完晚安后，就没有人再说话了。

Thai

ในกลุ่มทุกคนตอบฝันดีกัน แล้วก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก

Chinese

再次独守空房的姜景明却没办法晚安，他又又又失眠了。

Thai

เจียงจิ่งหมิงที่นอนเหงาคนเดียวอีกครั้งกลับนอนไม่หลับ เขาก็นอนไม่หลับอีกแล้ว อีกแล้ว

Chinese

在陈知远关灯睡下的时候，楼上的王瑶也把姜柠搂进了怀里，她突然想起老太太傍晚说过的话，于是忍着笑意说道：“丫头，妈妈问你个事。”

Thai

ตอนที่เฉินจื้อหยวนปิดไฟลงนอน หวังเหยาชั้นบนก็กอดเจียงหนิงไว้ในอ้อมอก จู่ๆ ก็นึกถึงคำพูดของยายตอนพลบค่ำได้ จึงกลั้นยิ้มแล้วพูดว่า “หนู แม่ถามอะไรหน่อย”

Chinese

“你说。”

Thai

“บอกมา”

Chinese

“你跟小陈结婚后，打算生几个小孩啊？”

Thai

“หลังจากหนูแต่งงานกับเสี่ยวเฉินแล้ว วางแผนจะมีลูกกี่คน?”

Chinese

“妈～”

Thai

“แม่~”

Chinese

“这有什么不好意思的，跟妈妈说这些又没事。”

Thai

“จะเขินอะไร แม่นี่นะ พูดกับแม่ไม่เห็นเป็นไรเลย”

Chinese

姜柠扭捏了半天，才怯生生说了句：“我一个人说得不算。”

Thai

เจียงหนิงขัดเขินอยู่นาน ก็พูดอย่างเขินอายว่า “ให้หนูคนเดียวว่าจะไม่เอาไหนนะ”

Chinese

“这种事主要看你，小陈他肯定是尊重你的选择。”

Thai

“เรื่องนี้หลักๆ ก็ดูที่หนู เสี่ยวเฉินเขาย่อมเคารพการตัดสินใจของหนูอยู่แล้ว”

Chinese

姜柠想了想，嘟囔了一句：“一个人太无聊了，两个挺好的。”

Thai

เจียงหนิงคิดอยู่ครู่นึง ก็พึมพำว่า “อยู่คนเดียวมันเหงาเกินไป สองคนก็ดี”

Chinese

“两个啊。”

Thai

“สองคนหรือ”

Chinese

王瑶听完，在心里暗笑：老妈啊老妈，这次你说的话怕是要不准了。

Thai

หวังเหยาฟังแล้วก็ขำในใจ: แม่จ๋าแม่ ทีนี้คำพูดของแม่คงจะคลาดเคลื่อนแล้วล่ะ

Chinese

可下一秒，王瑶就觉得这件事也不是不可能。

Thai

แต่วินาทีถัดมา หวังเหยาก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

Chinese

万一怀得是双胞胎呢？

Thai

แล้วถ้าท้องลูกแฝดล่ะ?

Chinese

说不定还有可能是龙凤胎。

Thai

บางทีอาจจะเป็นแฝดชายหญิงก็ได้

Chinese

王瑶想着想着，脑海里就出现了两个大胖外孙的画面。

Thai

หวังเหยาคิดไปคิดมา ก็เกิดภาพหลานชายอ้วนใหญ่สองคนขึ้นมาในหัว

Chinese

这一晚，家里五个人都睡得很好。

Thai

คืนนี้ คนห้าคนในบ้านต่างก็นอนหลับสบาย

Chinese

次日陈知远从楼上下来的时候，老爷子和老太太已经在院子里坐着了。

Thai

วันรุ่งขึ้น เมื่อเฉินจื้อหยวนเดินลงมาจากชั้นบน คุณปู่กับคุณยายก็นั่งอยู่ในสวนแล้ว

Chinese

陈知远正纳闷难道是老太太一个人把老爷子扶下楼的时候，王瑶骑着电动车从外面进来了，手里还提着一个超市的塑料袋。

Thai

เฉินจื้อหยวนกำลังสงสัยว่าคุณยายคนเดียวนี่นะที่ช่วยคุณปู่ลงบันไดมาได้ เมื่อหวังเหยาขี่รถไฟฟ้าเข้ามาจากด้านนอก มือหนึ่งถือถุงพลาสติกจากซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

王瑶之前就在家里住过，生活用品自然都齐全，但一些女性贴身用的物品，她也不好让陈知远去帮忙买，于是趁着今天起得早，就一个人骑着电动车去了趟超市。

Thai

หวังเหยาเคยอยู่บ้านนี้มาก่อน เครื่องใช้ในชีวิตประจำวันก็มีครบทุกอย่าง แต่ของใช้ส่วนตัวสำหรับผู้หญิงบางอย่าง เธอก็ไม่สะดวกให้เฉินจื้อหยวนไปซื้อให้ เลยถือโอกาสวันนี้ตื่นเช้า ก็ขี่รถไฟฟ้าคนเดียวไปซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

“姜柠还没起啊？”

Thai

“เจียงหนิงยังไม่ตื่นอีกเหรอ?”

Chinese

“没看到她。”

Thai

“ไม่เห็นเธอเลย”

Chinese

“这个懒虫。”

Thai

“ขี้เกียจจริงๆ เลย”

Chinese

王瑶笑了笑，扭头对老太太说道：“妈，外面空气特别好，我们推老爷子出去走走吧。”

Thai

หวังเหยายิ้มแล้วหันไปพูดกับคุณยายว่า “แม่คะ ข้างนอกอากาศดีมาก เราเข็นคุณพ่อออกไปเดินเล่นกันไหม”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้สิ”

Chinese

“小陈，你上楼把姜柠叫醒，我们一会儿就回来。”

Thai

“เสี่ยวเฉิน เธอขึ้นไปปลุกเจียงหนิงหน่อย เดี๋ยวเรากลับมา”

Chinese

陈知远点点头，先回厨房煮了锅小米粥，之前老陈从家里拿来的水饺和萝卜饼还剩了一点，陈知远也顺手给蒸上了。

Thai

เฉินจื้อหยวนพยักหน้า ก่อนไปที่ครัวต้มโจ๊กข้าวฟ่างหม้อหนึ่ง เกี๊ยวน้ำกับโรปั๋วปิ่งที่เฉินเก่าเอามาจากบ้านยังเหลืออยู่เล็กน้อย เฉินจื้อหยวนก็เอาไปนึ่งด้วย

Chinese

因为王瑶早早就起了，三楼主卧的门并没有关上，陈知远推开门走进去，就看到姜柠以一个不太雅观的姿势趴在床上，胳肢窝下面夹了一个抱枕，脚丫子也露在外面。

Thai

เพราะหวังเหยาตื่นแต่เช้า ประตูห้องนอนใหญ่ชั้นสามไม่ได้ปิด เฉินจื้อหยวนผลักประตูเข้าไป ก็เห็นเจียงหนิงนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงในท่าที่ไม่ค่อยสวยงาม ใต้รักแร้หนีบหมอนข้างไว้ เท้าก็โผล่ออกมาด้านนอก

Chinese

陈知远没说话，只是走上前用手挠了挠姜柠的脚掌心，姜柠立马就踢了一下腿，把陈知远的手给踢开了，紧接着就又翻了个身。

Thai

เฉินจื้อหยวนไม่พูดอะไร แค่เดินเข้าไปใช้มือจั๊กจี้ฝ่าเท้าของเจียงหนิง เจียงหนิงก็เตะขาทันที เตะมือของเฉินจื้อหยวนออกไป แล้วก็พลิกตัว

Chinese

然后陈知远就看到了令他血脉喷张的一幕。

Thai

แล้วเฉินจื้อหยวนก็เห็นภาพที่ทำให้เลือดสูบฉีด

Chinese

姜柠身上睡衣的纽扣开了。

Thai

กระดุมชุดนอนของเจียงหนิงปลดออก

Chinese

……

Thai

…