ปัญญาอ่อน

Chinese

俞汐汐和胡青春从班主任办公室回来的时候，姜川已经趴在桌子上睡起了回笼觉。

Thai

ตอนที่ยวี่ซีซีและหูชิงชุนกลับจากห้องครูประจำชั้น เจียงชวนก็นอนหลับต่อบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

Chinese

俞汐汐赶在上课之前把不常用的书本放在了柜子里，上课铃响起，语文老师徐大痣走进教室，他的声音天然自带催眠功效，两节课下来，姜川饱饱睡了一觉。

Thai

ยวี่ซีซีรีบเก็บหนังสือที่ไม่ค่อยได้ใช้ไว้ในตู้ก่อนเริ่มเรียน เสียงกริ่งเข้าห้องดังขึ้น ครูสวีต้าจื้อเดินเข้าห้อง เสียงของเขามีผลในการสะกดจิตโดยธรรมชาติ ตลอดสองคาบ เจียงชวนได้นอนหลับอย่างเต็มที่

Chinese

没了困意的姜川，看向窗外发了会儿呆，在班上的同学都聚精会神地听着老师讲课的时候，他伸手从课桌里摸出一根铅笔，在一张A4稿纸上勾勒起了线条……

Thai

เจียงชวนที่หมดความง่วงแล้ว มองออกไปนอกหน้าต่างเหม่ออยู่สักพัก ในขณะที่เพื่อนร่วมชั้นทุกคนตั้งใจฟังครูสอน เขาก็ยื่นมือไปหยิบดินสอจากในโต๊ะ แล้วเริ่มร่างเส้นบนกระดาษ A4…

Chinese

姜川和陈欣然都很好地遗传到姜柠的画画天赋了，半节课的功夫，A4纸上就出现了一幅很好看的素描风景画。

Thai

เจียงชวนและเฉินซินหรานต่างสืบทอดพรสวรรค์ด้านการวาดรูปมาจากเจียงหนิงได้ดี ในเวลาแค่ครึ่งคาบ บนกระดาษ A4 ก็ปรากฏภาพทิวทัศน์สเก็ตช์ที่สวยงามมาก

Chinese

俞汐汐记笔记的时候，无意中用余光看到了，她下意识抬头看着姜川的侧脸，以及他画画时认真的眼神，一时竟没回过神。

Thai

ขณะที่ยวี่ซีซีจดบันทึก เธอเหลือบไปเห็นโดยไม่ตั้งใจ เธอเงยหน้ามองใบหน้าด้านข้างของเจียงชวนและสายตาที่ตั้งใจของเขาในขณะที่วาดรูป ชั่วขณะเธอก็ไม่รู้ตัวเลย

Chinese

“好看吗？”

Thai

“สวยไหม?”

Chinese

“好看。”俞汐汐脱口而出后，赶紧把脑袋扭回来，过了十几秒，才补了一句：“画得挺好看的。”

Thai

“สวย” ยวี่ซีซีตอบโดยไม่ทันคิด แล้วรีบหันหน้ากลับ ผ่านไปสิบกว่าวินาที เธอจึงเสริม “วาดสวยดี”

Chinese

姜川笑了笑，没有接话。

Thai

เจียงชวนยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรต่อ

Chinese

俞汐汐也继续听起了课。

Thai

ยวี่ซีซีก็ตั้งใจเรียนต่อ

Chinese

井水不犯河水。

Thai

ต่างคนต่างอยู่ ไม่ก้าวก่ายกัน

Chinese

第四节课要下课的时候，光头李足足拖堂了5分17秒，他一走，教室里顿时怨声载道。

Thai

ใกล้จะเลิกคาบที่สี่ อาจารย์หลี่หัวล้านก็ยืดเวลาเรียนไปถึง 5 นาที 17 วินาที พอเขาออกไป ห้องเรียนก็เต็มไปด้วยเสียงบ่น

Chinese

“现在去食堂肯定要排队！”

Thai

“เดี๋ยวนี้ไปโรงอาหารต้องต่อแถวแน่!”

Chinese

“快点吧，再晚一点小鸡腿就没了。”

Thai

“รีบหน่อย เดี๋ยวขาไก่เล็กหมด”

Chinese

“还想着小鸡腿？现在能吃上炸猪排就算不错了。”

Thai

“ยังคิดถึงขาไก่เล็กอีกเหรอ? ตอนนี้ได้กินหมูทอดก็ถือว่าดีแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

姜川和王承泽算是最晚来到食堂的，窗口已经没什么人在排队了，但一些荤菜也早就被打光了。

Thai

เจียงชวนและหวังเฉิงเจ๋อมาถึงโรงอาหารช้าที่สุด ที่เคาน์เตอร์แทบไม่มีคนต่อแถวแล้ว แต่กับข้าวเนื้อสัตว์บางอย่างก็หมดไปนานแล้ว

Chinese

王承泽打好饭菜，正要找位置坐下的时候，目光停留在了角落的一个位置。

Thai

หลังจากหวังเฉิงเจ๋อตักอาหารเสร็จ กำลังจะหาที่นั่ง สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่มุมหนึ่ง

Chinese

等姜川打好饭菜后，他立马递给姜川一个眼色，朝角落的位置抬了抬下巴，示意那边有情况。

Thai

พอเจียงชวนตักอาหารเสร็จ เขาก็ส่งสายตาหมายให้เจียงชวนทันที พร้อมกับยกคางขึ้นไปทางมุมนั้น บอกว่าที่นั่นมีเรื่อง

Chinese

姜川顺着视线看过去，只见自己的新同桌正坐在那儿，但和昨天不同的是，他的对面多了两个男生。

Thai

เจียงชวนมองตามสายตาไป เห็นเพื่อนร่วมโต๊ะใหม่ของเขานั่งอยู่ตรงนั้น แต่ที่ต่างจากเมื่อวานคือ ตรงข้ามมีนักเรียนชายสองคนนั่งอยู่

Chinese

漂亮的女生不管在哪里，都会招来烦人的小蜜蜂。

Thai

ผู้หญิงสวยไม่ว่าที่ไหน ก็มักจะดึงดูดหนุ่มๆ ที่น่ารำคาญ

Chinese

很显然，俞汐汐这是被搭讪了。

Thai

เห็นได้ชัดว่า ยวี่ซีซีกำลังถูกจีบ

Chinese

从这个位置看过去，只能看到俞汐汐的背影，看不到俞汐汐的表情，但对面的两个男生倒是一唱一和笑得挺开心的。

Thai

จากตำแหน่งนี้ มองเห็นเพียงหลังของยวี่ซีซี ไม่เห็นสีหน้าของเธอ แต่เด็กผู้ชายสองคนที่อยู่ตรงข้ามกลับพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและหัวเราะกันใหญ่

Chinese

王承泽小声说道：“高三的体育生，篮球场上见过。”

Thai

หวังเฉิงเจ๋อพูดเบาๆ “นักเรียนสายกีฬาชั้น ม.6 เคยเห็นในสนามบาส”

Chinese

二中的教学楼分为左右两侧，左边是高一高二的教室，右边则是高三的教室，中间有连廊连接，但高三的课程紧张一些，基本上和高一高二的没什么来往。

Thai

อาคารเรียนของโรงเรียนมัธยมที่สองแบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งซ้ายเป็นห้องเรียนของ ม.4 และ ม.5 ฝั่งขวาเป็นห้องเรียนของ ม.6 มีทางเดินเชื่อมต่อกัน แต่การเรียนของ ม.6 จะหนักกว่า โดยทั่วไปแล้วไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่กับ ม.4 และ ม.5

Chinese

“你是哪个班的啊？之前没见过你。”

Thai

“เธออยู่ห้องไหนเหรอ? ไม่เคยเห็นเธอมาก่อนเลย”

Chinese

“能不能认识一下，加个微信？”

Thai

“ขอรู้จักหน่อยได้ไหม เพิ่มวีแชทกัน?”

Chinese

俞汐汐本来还在低头吃饭呢，突然就有两个男的跑过来，大摇大摆地在对面坐了下来，让她挺无语的。

Thai

ยวี่ซีก็นั่งก้มหน้ากินข้าวอยู่ดีๆ ก็มีผู้ชายสองคนเดินมานั่งตรงข้ามอย่างวางมาด ทำให้เธออึ้งไปเลย

Chinese

她摇摇头直接表示拒绝，但对面两个男生却不依不饶：“只是加个微信而已，别小气嘛。”

Thai

เธอส่ายหน้าปฏิเสธตรงๆ แต่ผู้ชายสองคนนั้นก็ไม่ยอมเลิก “แค่เพิ่มวีแชทเท่านั้นเอง อย่าขี้เหนียวสิ”

Chinese

“就是。”

Thai

“ใช่แล้ว”

Chinese

姜川愣了一会儿，看到俞汐汐摇头的动作后，迈步走了过去。

Thai

เจียงชวนตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นท่าการส่ายหน้าของยวี่ซีซี เขาก็ก้าวเดินไปทางนั้น

Chinese

王承泽嘴角上扬，也很快跟了上去。

Thai

หวังเฉิงเจ๋อยกมุมปากขึ้นยิ้ม แล้วตามไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

“饭卡办好了？”

Thai

“ทำบัตรอาหารเสร็จแล้วเหรอ?”

Chinese

姜川同样大摇大摆地在俞汐汐左边坐了下来，俞汐汐看了他一眼，很快回道：“昨天就办好了。”

Thai

เจียงชวนก็นั่งลงทางซ้ายของยวี่ซีซีอย่างวางมาดเช่นกัน ยวี่ซีซีมองเขาแวบหนึ่ง แล้วตอบเร็ว “ทำเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”

Chinese

“他俩你认识？”

Thai

“สองคนนั้นเธอรู้จักเหรอ?”

Chinese

“不认识。”

Thai

“ไม่รู้จัก”

Chinese

姜川从两人身上收回目光，瞪着眼睛看着俞汐汐的餐盘：“你竟然买到了小鸡腿？！”

Thai

เจียงชวนละสายตาจากคนทั้งสอง แล้วเบิกตากว้างมองถาดอาหารของยวี่ซีซี “เธอซื้อขาไก่เล็กได้ด้วยเหรอ?!”

Chinese

“我来的时候是最后一个。”

Thai

“ตอนฉันมา ฉันเป็นคนสุดท้าย”

Chinese

姜川拿起筷子就把鸡腿夹了过来：“吃炸鸡腿容易长胖，我笑纳了。”

Thai

เจียงชวนหยิบตะเกียบแล้วคีบขาไก่มาทันที “กินขาไก่ทอดเดี๋ยวอ้วน ฉันจัดการให้เอง”

Chinese

看到两人谈情说爱般地你一句我一句聊着，坐在对面的两个男生很识趣地端着餐盘走了。

Thai

เมื่อเห็นทั้งสองพูดคุยกันเหมือนคนรักเกี้ยวพาราสี ผู้ชายสองคนที่อยู่ตรงข้ามก็ยกถาดอาหารเดินจากไปอย่างรู้งาน

Chinese

俞汐汐松了口气，但看到自己的小鸡腿被旁边的家伙两三口就吃完了，她还是有些生气地皱了皱小鼻子。

Thai

ยวี่ซีซีถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่พอเห็นขาไก่เล็กของตัวเองถูกไอ้คนข้างๆ กินหมดในสองสามคำ เธอก็ขมวดจมูกน้อยๆ ด้วยความโกรธเล็กน้อย

Chinese

“你为什么转学？”

Thai

“ทำไมเธอย้ายโรงเรียน?”

Chinese

“不关你的事。”

Thai

“ไม่เกี่ยวกับเธอ”

Chinese

“该不会是被之前的学校开除了吧？”

Thai

“หรือว่าโดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่ามา?”

Chinese

“当然不是！”

Thai

“ไม่ใช่แน่นอน!”

Chinese

“那你有病啊，好端端的转学？”

Thai

“แล้วเธอบ้าหรือไง อยู่ดีๆ ก็ย้ายโรงเรียน?”

Chinese

俞汐汐瞪了姜川一眼，嘴里嘟囔道：“看来班长早上说得是对的。”

Thai

ยวี่ซีซีจ้องเจียงชวนแวบหนึ่ง พึมพำ “ดูเหมือนที่หัวหน้าห้องบอกเมื่อเช้าถูกต้องนะ”

Chinese

“胡青春又跟你说什么了？”

Thai

“หูชิงชุนบอกเธออะไรอีก?”

Chinese

“她让我离你远点，还说……”

Thai

“เธอบอกให้ฉันออกห่างจากเธอ และยัง…”

Chinese

“还说什么？”

Thai

“ยังว่าอะไรอีก?”

Chinese

“还说你智商有问题，是智障。”

Thai

“ยังบอกว่าเธอมีปัญหาเรื่องไอคิว เป็นคนปัญญาอ่อน”

Chinese

“噗～”

Thai

“ฮ่า!”

Chinese

姜川自己还没怎么样呢，坐在旁边的王承泽一口饭差点没喷出来。

Thai

ตัวเจียงชวนเองยังไม่เป็นไร แต่หวังเฉิงเจ๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ เกือบสำลักข้าวออกมา

Chinese

“那你也离她远一点。”

Thai

“แล้วเธอก็ออกห่างจากเธอด้วย”

Chinese

“为什么？”

Thai

“ทำไมล่ะ?”

Chinese

“她就是个八婆，你跟她在一起，迟早也会变成八婆。”

Thai

“เธอมันคนขี้นินทา ถ้าเธออยู่กับเธอ เดี๋ยวก็กลายเป็นคนขี้นินทาไปด้วย”

Chinese

“你滚啊。”

Thai

“ไปให้พ้นเลย”

Chinese

“就不滚。”

Thai

“ไม่ไป”

Chinese

“还我鸡腿。”

Thai

“คืนขาไก่ฉันมา”

Chinese

“等我上厕所。”

Thai

“รอฉันเข้าห้องน้ำก่อน”

Chinese

“你真恶心。”

Thai

“เธอน่ารังเกียจจริงๆ”

Chinese

“谢谢夸奖。”

Thai

“ขอบคุณสำหรับคำชม”

Chinese

俞汐汐顿时哑口无言，赶紧低头吃了两口饭，咀嚼的时候腮帮子鼓鼓的，还有点小可爱。

Thai

ยวี่ซีซีพูดไม่ออกทันที รีบก้มหน้ากินข้าวสองคำ เวลาเคี้ยวแก้มของเธอป่องๆ น่ารักนิดหน่อย

Chinese

下午最后一节课，姜川刚准备溜，班主任刘敏就走进了教室，除了老生常谈的那几句话之外，另外宣布了两件事。

Thai

คาบสุดท้ายของบ่าย เจียงชวนกำลังจะแอบหนี ครูประจำชั้นหลิวหมินก็เดินเข้าห้องเรียน นอกจากพูดคำเดิมๆ ที่พูดประจำแล้ว ยังประกาศอีกสองเรื่อง

Chinese

第一件事就是下周二周三，要进行为期两天的期中考试，来检验这个阶段的学习情况。

Thai

เรื่องแรกคือ วันอังคารและพุธหน้า จะมีการสอบกลางภาคสองวัน เพื่อทดสอบการเรียนในช่วงนี้

Chinese

第二件事就是下下周要举办每年一次的秋季运动会，这最后一节自习课就要把报名项目交上去。

Thai

เรื่องที่สองคือ สัปดาห์ถัดไปจะมีงานกีฬาฤดูใบไม้ร่วงประจำปี คาบเรียนอิสระสุดท้ายนี้ต้องส่งรายชื่อโครงการที่สมัคร

Chinese

说到期中考试每个人都唉声叹气，但是一提到运动会，每个人都是眉飞色舞。

Thai

พอพูดถึงสอบกลางภาค ทุกคนก็ถอนหายใจ แต่เมื่อพูดถึงงานกีฬา ทุกคนก็มีสีหน้าดีใจ

Chinese

刘敏把运动会的事交给了班长胡青春负责，自己交代完后，就离开了教室。

Thai

หลิวหมินมอบหมายเรื่องงานกีฬาให้หัวหน้าห้องหูชิงชุนรับผิดชอบ หลังจากพูดจบก็ออกจากห้องเรียน

Chinese

她刚走，姜川就背着单肩包朝教室外面走去。

Thai

เธอเพิ่งออกไป เจียงชวนก็สะบัดกระเป๋าคาดเอวเดินออกจากห้อง

Chinese

胡青春赶紧叫住他：“姜川！你现在还不能走！”

Thai

หูชิงชุนรีบเรียกเขาไว้ “เจียงชวน! เธอยังไปตอนนี้ไม่ได้!”

Chinese

“有事？”

Thai

“มีอะไร?”

Chinese

“运动会你报什么项目？”

Thai

“เธอจะสมัครอะไรในงานกีฬา?”

Chinese

“今年有篮球吗？”

Thai

“ปีนี้มีบาสเก็ตบอลไหม?”

Chinese

“有，但除了篮球，你得多报几个。”

Thai

“มี แต่ นอกจากบาสเก็ตบอลแล้ว เธอต้องสมัครอีกหลายอย่าง”

Chinese

小学生，要是开运动会，巴不得把能报的项目都报上。

Thai

นักเรียนประถม ถ้ามีงานกีฬา จะอยากสมัครทุกอย่างที่มี

Chinese

但初中和高中就不一样了，除了个别显眼包之外，都是能不报名就不报名，得了第一也就一张奖状，还不如在教室里和同学吹吹牛批唠唠嗑。

Thai

แต่มัธยมต้นและมัธยมปลายไม่เหมือนกัน ยกเว้นบางคนที่ชอบเด่น ก็จะไม่สมัครถ้าไม่จำเป็น ที่หนึ่งก็ได้แค่ใบประกาศ ไม่ดีกว่าในห้องนั่งโม้กับเพื่อนดีกว่า

Chinese

“凭什么？”

Thai

“ทำไม?”

Chinese

“这可是你唯一能为班级争得荣誉的机会。”

Thai

“นี่เป็นโอกาสเดียวที่เธอจะสร้างชื่อเสียงให้ห้องได้นะ”

Chinese

“智障啊你？”

Thai

“ปัญญาอ่อนหรือไง?”

Chinese

姜川翻了个白眼，懒得理他，直接走出了教室。

Thai

เจียงชวนกลอกตา ขี้เกียจจะสนใจเขา แล้วก็เดินออกจากห้องไปเลย

Chinese

胡青春气得现在就想冲到办公室找班主任告状，但一想到班主任对姜川也是不管不顾的态度，她就打消了这个念头。

Thai

หูชิงชุนโกรธมาก อยากจะวิ่งไปฟ้องครูประจำชั้นที่ห้องครูทันที แต่พอคิดถึงที่ครูประจำชั้นไม่สนใจเจียงชวนอยู่แล้ว เธอก็ล้มเลิกความคิดนั้น

Chinese

“大家听我说，运动会每个班都有指标的，你们想好要报什么项目，如果不够指标的话，我就只能选几个成绩靠后的人参加了。”

Thai

“ทุกคนฟังฉันนะ งานกีฬามีโควตาแต่ละห้อง ทุกคนคิดดีๆว่าจะสมัครอะไร ถ้าไม่ครบโควตา ฉันก็ต้องเลือกคนที่ผลการเรียนแย่ๆเข้าร่วมแทน”

Chinese

“……”

Thai

…

Chinese

……

Thai

…