พาลูกสาวคุณไปด้วยกัน

Chinese

“你还会开车？”

Thai

“คุณขับรถเป็นด้วยเหรอ？”

Chinese

看到姜柠熟练地坐上主驾位，陈知远有些意外。

Thai

เมื่อเห็นเจียงหนิงนั่งไปที่เบาะคนขับอย่างชำนาญ เฉินจื้อหยวนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

Chinese

姜柠赏给他一个白眼，撅着小嘴说道：“看不起我是吧？”

Thai

เจียงหนิงส่งสายตาดูถูกให้เขาทีหนึ่ง แล้วมุ่ยปากพูดว่า “ดูถูกฉันเหรอ?”

Chinese

“没有，只是没想到。”

Thai

“เปล่า แค่ไม่ได้คาดคิด”

Chinese

姜柠启动车辆后，把车开出了地下停车场，同时一边说道：“我只用了两个星期就拿到了驾照哦。”

Thai

เจียงหนิงสตาร์ทรถแล้วขับออกจากลานจอดรถใต้ดิน พร้อมกับพูดว่า “ฉันใช้เวลาแค่สองอาทิตย์ก็ได้ใบขับขี่นะ”

Chinese

“这么快？你在大学里考的？”

Thai

“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ? เธอสอบตอนเรียนมหาลัยหรือ?”

Chinese

“不是，我妈给我找了个私人教练。”

Thai

“ไม่ใช่ แม่ฉันหาครูสอนส่วนตัวให้”

Chinese

陈知远拆开一包威化饼干，吃了一块后，笑道：“那你比我厉害，我科二还考了两次。”

Thai

เฉินจื้อหยวนแกะซองเวเฟอร์ออกมากินชิ้นหนึ่งแล้วหัวเราะ “ถ้าอย่างนั้นเธอก็เก่งกว่าฉันนะ ฉันสอบขับรถภาคสนามยังต้องสอบสองรอบเลย”

Chinese

姜柠娇哼一声：“那是～”

Thai

เจียงหนิงส่งเสียงฮึอย่างเอาแต่ใจ “ก็แน่นอนสิ～”

Chinese

五点多，外面还是太阳高照。

Thai

ห้าโมงกว่า ข้างนอกยังแดดจ้าอยู่

Chinese

陈知远坐在副驾，吃了两包零食，缓解了一下肚子饿的问题后，从兜里掏出了手机，他先把装修公司的人还有另外找的监理都拉进了一个微信群里，然后把姜柠房间的照片发到了群里，并艾特所有人：“三楼主卧和衣帽间就按这样装修，尽量还原。”

Thai

เฉินจื้อหยวนนั่งเบาะข้างคนขับ กินขนมสองถุงเพื่อบรรเทาความหิว จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า เขาสร้างกลุ่มวีแชทโดยเพิ่มคนจากบริษัทตกแต่งและผู้ควบคุมงานที่จ้างมาเพิ่ม แล้วส่งรูปห้องของเจียงหนิงลงในกลุ่ม พร้อมแท็กทุกคนว่า “ห้องนอนใหญ่กับห้องแต่งตัวชั้นสาม ตกแต่งตามนี้เลย ทำให้เหมือนมากที่สุด”

Chinese

看到群里有人回复后，陈知远才随手点开了抖音。

Thai

เมื่อเห็นว่ามีคนตอบในกลุ่มแล้ว เฉินจื้อหยวนก็เปิดโต่วอินเล่น

Chinese

“怎么有这么多人艾特我？你下午是不是发抖音了？”

Thai

“ทำไมมีคนแท็กฉันเยอะขนาดนี้? ช่วงบ่ายเธอลงโต่วอินไว้หรือเปล่า?”

Chinese

姜柠做贼心虚地摇摇头：“没有啊。”

Thai

เจียงหนิงส่ายหน้าด้วยท่าทางรู้สึกผิด “ไม่มีนะ”

Chinese

陈知远顺藤摸瓜很快就找到了姜柠下午发的那条抖音，在路口等红绿灯的时候，他故意挠了一下姜柠胳肢窝下面的位置，嘴里气笑道：“你还说没有？”

Thai

เฉินจื้อหยวนตามรอยจนเจอคลิปที่เจียงหนิงลงไว้ตอนบ่ายได้อย่างรวดเร็ว ตอนที่รอไฟแดงตรงสี่แยก เขาจงใจจั๊กจี้ใต้รักแร้ของเจียงหนิง พร้อมกับแสร้งทำเป็นโกรธหัวเราะ “เธอยังบอกว่าไม่มีอีก”

Chinese

“哈哈～痒～”

Thai

“ฮ่าๆ จั๊กจี้～”

Chinese

陈知远点开评论往下看，有些哭笑不得。

Thai

เฉินจื้อหยวนเปิดดูคอมเมนต์แล้วเลื่อนลง อมยิ้มอย่างขำกลั้น

Chinese

姜柠笑道：“怎么样？我是不是拍的很好看？”

Thai

เจียงหนิงหัวเราะ “เป็นไง? ฉันถ่ายได้สวยใช่ไหม?”

Chinese

“那我也给你拍一张一模一样的。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอถ่ายให้เธอบ้างให้เหมือนเลย”

Chinese

“我才不要。”

Thai

“ฉันไม่เอา”

Chinese

“之前答应过他们，来京城后开场直播，要不晚上找个人少一点的餐厅，我们直播一下？”

Thai

“ก่อนหน้านี้ฉันสัญญากับพวกเขาไว้ว่าจะเปิดไลฟ์หลังจากมาถึงปักกิ่ง งั้นตอนเย็นหาร้านอาหารคนน้อยๆ สักร้าน เราไลฟ์กันสักหน่อยไหม?”

Chinese

“好啊。”

Thai

“ได้สิ”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“水～”

Thai

“น้ำ～”

Chinese

“给我喝口水～”

Thai

“ขอดื่มน้ำหน่อย～”

Chinese

姜景明干咽了两口唾沫，整个人看上去像是被掏空了一样。

Thai

เจียงจิ่งหมิงกลืนน้ำลายสองครั้ง ดูเหมือนคนถูกดูดพลัง

Chinese

王瑶白了他一眼，伸手把茶杯递给他。

Thai

หวังเหยาเหลือบตามองเขาแล้วยื่นถ้วยชาให้

Chinese

“你要是把茶水弄到了床上，今天晚上你一个人去楼下睡。”

Thai

“ถ้าเธอทำน้ำชาหกใส่เตียง คืนนี้ลงไปนอนชั้นล่างคนเดียว”

Chinese

姜景明把一杯浓茶一饮而尽后，手撑着床，在床头坐了起来，他看了一眼窗外，晃了晃脑袋问道：“我躺多久了？”

Thai

เจียงจิ่งหมิงดื่มชาแก่จนหมดถ้วย แล้วใช้มือยันเตียงลุกขึ้นนั่งที่หัวเตียง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ส่ายหัวถาม “ฉันนอนมานานแค่ไหนแล้ว?”

Chinese

“一点半到六点半，你说躺了多久。”

Thai

“ตั้งแต่บ่ายโมงครึ่งถึงหกโมงครึ่ง เธอบอกว่านานแค่ไหน”

Chinese

“那头猪呢？”

Thai

“หมูตัวนั้นล่ะ?”

Chinese

“他早醒了。”

Thai

“เขาตื่นนานแล้ว”

Chinese

姜景明突然像是想起什么，很激动地问道：“他没醉？”

Thai

เจียงจิ่งหมิงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ถามอย่างตื่นเต้น “เขาไม่เมาเหรอ?”

Chinese

“醉了，人家可比你老实多了，喝醉了也就是趴在桌上安安静静地睡，不像某些人，抱着闺女一把鼻涕一把泪，简直是把老脸丢光了。”

Thai

“เมาสิ คนอื่นเขาเรียบร้อยกว่าเธอมาก เมาก็นอนเงียบๆ อยู่บนโต๊ะ ไม่เหมือนบางคน กอดลูกสาวร้องไห้น้ำมูกน้ำตาเลอะเทอะ ทำเอาหน้าแตกเลย”

Chinese

“谁一把鼻涕一把泪？”姜景明哪还记得中午的事。

Thai

“ใครร้องไห้น้ำมูกน้ำตา?” เจียงจิ่งหมิงจำเรื่องตอนกลางวันไม่ได้เลย

Chinese

王瑶笑了笑，翻出手机，找到家里的监控，翻出中午那段视频，递给了姜景明看。

Thai

หวังเหยายิ้ม หยิบโทรศัพท์หากล้องวงจรปิดในบ้าน เลือกคลิปตอนกลางวันแล้วส่งให้เจียงจิ่งหมิงดู

Chinese

姜景明瞅了一眼，连忙道：“你给我删了。”

Thai

เจียงจิ่งหมิงเหลือบมองแล้วรีบบอก “เธอลบให้ฉันเลย”

Chinese

“我才不删，等丫头以后结婚的时候，我还要把这视频放出来。”

Thai

“ฉันไม่ลบหรอก รอให้ลูกสาวแต่งงานเมื่อไหร่ ฉันจะเอาไว้เปิดตอนนั้น”

Chinese

“你有病吧。”

Thai

“เธอบ้าหรือเปล่า?”

Chinese

“你才有病！一会儿口渴，一会儿要吐，你折腾我一下午了，知道吗？”

Thai

“เธอต่างหากบ้า! เดี๋ยวก็กระหายน้ำ เดี๋ยวก็จะอาเจียน เธอทำให้ฉันวุ่นวายมาทั้งบ่ายแล้วนะ รู้ไหม?”

Chinese

姜景明不占理，这会儿被怼得哑口无言。

Thai

เจียงจิ่งหมิงไม่มีเหตุผล ถูกด่ากลับจนพูดไม่ออก

Chinese

沉默半天才问了一句：“那头猪还在楼下？”

Thai

เงียบไปนานถึงถาม “หมูตัวนั้นยังอยู่ชั้นล่างไหม?”

Chinese

“走了。”

Thai

“ไปแล้ว”

Chinese

“走了好，走了好。”

Thai

“ไปแล้วดี ไปแล้วดี”

Chinese

王瑶很快又补了一句：“带你闺女一起走的。”

Thai

หวังเหยารีบเสริมอีกประโยค “พาลูกสาวเธอไปด้วย”

Chinese

“啊！”

Thai

“อะไรนะ!”

Chinese

“中午一直被你灌酒，连口饭都没吃上，我让你闺女带他出去吃饭了，这会儿应该已经吃上了。”

Thai

“ตอนกลางวันโดนเธอจับดื่มทั้งวัน ข้าวสักคำก็ไม่ได้กิน ฉันให้ลูกสาวเธอพาเขาออกไปกินข้าวแล้ว ตอนนี้คงกำลังกินกันอยู่”

Chinese

姜景明一拍手，痛声道：“唉，你真是糊涂啊！”

Thai

เจียงจิ่งหมิงตบมืออย่างเสียดาย “เฮ้อ เธอช่างไม่คิดเลยนะ!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

天坛公园附近，一家地道的京城铜锅涮肉店里。

Thai

ใกล้สวนสาธารณะเทียนถาน ในร้านหม้อทองแดงปักกิ่งแท้ๆ ร้านหนึ่ง

Chinese

陈知远和姜柠已经在小包厢里坐了下来，服务员把一张报纸大小的菜单拿了过来。

Thai

เฉินจื้อหยวนและเจียงหนิงนั่งลงในห้องส่วนตัวเล็กๆ แล้ว พนักงานเสิร์ฟนำเมนูขนาดเท่าหนังสือพิมพ์มาให้

Chinese

姜柠接过后，递给了对面的陈知远：“你来点。”

Thai

เจียงหนิงรับมาแล้วส่งให้เฉินจื้อหยวนที่นั่งฝั่งตรงข้าม “เธอสั่งเลย”

Chinese

菜单最上面，是可选的锅底和涮料，菜单左边是不同等级的牛羊肉，价格悬殊还挺大的，比如一份A5级别的雪花牛肉能卖到488，但是普通的肥牛只要48，价格差了整十倍。

Thai

บนสุดของเมนูเป็นหม้อน้ำซุปและวัตถุดิบให้เลือก ด้านซ้ายเป็นเนื้อวัวและเนื้อแกะระดับต่างๆ ราคาต่างกันมาก เช่น เนื้อวัวลายหินอ่อนระดับ A5 เสิร์ฟละ 488 หยวน แต่เนื้อติดมันธรรมดาเพียง 48 หยวน ราคาต่างกันสิบเท่า

Chinese

右边同样分了三类，一类是各种菌菇、一类是各种蔬菜，还有一类则是各种豆制品。

Thai

ด้านขวาก็แบ่งสามประเภทเช่นกัน ประเภทหนึ่งคือเห็ดชนิดต่างๆ ประเภทหนึ่งคือผักต่างๆ และอีกประเภทคือผลิตภัณฑ์จากถั่ว

Chinese

陈知远扫了一眼，挠挠头把菜单还给了姜柠：“你之前肯定来过，还是你点吧。”

Thai

เฉินจื้อหยวนกวาดตามองแล้วเกาหัวส่งเมนูคืนให้เจียงหนิง “เธอเคยมาก่อนแน่ๆ เธอสั่งเถอะ”

Chinese

姜柠也没拒绝，只是说了句：“待会儿要直播的话，你是不是应该坐我旁边啊？”

Thai

เจียงหนิงไม่ได้ปฏิเสธ แค่พูดว่า “เดี๋ยวจะไลฟ์ด้วย เธอควรนั่งข้างฉันไหม?”

Chinese

陈知远还没想到这一点，这桌子两边都有两个位置，两个人的话，肯定是面对面坐着，但这样确实不方便直播，于是陈知远很快收拾碗筷，坐到了姜柠边上。

Thai

เฉินจื้อหยวนยังนึกไม่ถึงจุดนี้ โต๊ะนี้ทั้งสองฝั่งมีสองที่นั่ง ถ้าสองคนปกติคงนั่งตรงข้ามกัน แต่มันไม่สะดวกต่อการไลฟ์แน่ๆ เฉินจื้อหยวนจึงรีบเก็บชามตะเกียบแล้วไปนั่งข้างเจียงหนิง

Chinese

姜柠拿着笔，快速在菜单上勾勾画画后，服务员先是把一口景泰蓝的铜锅端了上来，然后用小推车，把刚才姜柠点的菜都送了过来。

Thai

เจียงหนิงถือปากกา ขีดเขียนบนเมนูอย่างรวดเร็ว แล้วพนักงานเสิร์ฟก็นำหม้อทองแดงเคลือบสีจินไถหลานเข้ามาก่อน จากนั้นใช้รถเข็นส่งอาหารทั้งหมดที่เจียงหนิงสั่งเข้ามา

Chinese

“怎么点这么多？”

Thai

“ทำไมสั่งเยอะขนาดนี้?”

Chinese

“你不是饿吗？”

Thai

“เธอก็หิวไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“这也太多了。”

Thai

“เยอะเกินไปแล้ว”

Chinese

姜柠眯起眼睛，笑道：“没关系，你慢慢吃，加油哦。”

Thai

เจียงหนิงหรี่ตาหัวเราะ “ไม่เป็นไร เธอค่อยๆ กินนะ สู้ๆ”

Chinese

铜锅里的木炭都是烧红了的，端上桌没多久，汤就沸腾了起来。

Thai

ถ่านในหม้อทองแดงถูกเผาจนแดง ตั้งบนโต๊ะไม่นานน้ำซุปก็เดือด

Chinese

姜柠点了两种蘸料，一种是传统的麻酱料，以芝麻酱为主，一种则是各种调料组成的香辣酱。

Thai

เจียงหนิงสั่งน้ำจิ้มสองแบบ แบบหนึ่งเป็นน้ำจิ้มงาแบบดั้งเดิม เน้นงาคั่ว อีกแบบเป็นน้ำจิ้มเผ็ดหอมที่ประกอบด้วยเครื่องปรุงต่างๆ

Chinese

包厢里只有自己和姜柠两个人，陈知远也没有像中午吃饭时一样拘束着，他拿起筷子夹起一片雪花肥牛，裹上芝麻酱后吃进嘴里，香味瞬间在嘴里蔓延开来。

Thai

ในห้องส่วนตัวมีแค่ตัวเองกับเจียงหนิง เฉินจื้อหยวนไม่ได้เกร็งเหมือนตอนกลางวัน เขาหยิบตะเกียบ คีบเนื้อสไลด์ลายหินอ่อน ชุบน้ำจิ้มงาใส่ปาก กลิ่นหอมกระจายในปากทันที

Chinese

“好吃吗？”

Thai

“อร่อยไหม?”

Chinese

“嗯，很好吃。”

Thai

“อืม อร่อยมาก”

Chinese

姜柠点的饮料是两瓶豆奶，但是服务员没有拿吸管过来，她起身离开包厢，回来的时候带来了吸管还有一个手机支架。

Thai

เจียงหนิงสั่งเครื่องดื่มคือนมถั่วเหลืองสองขวด แต่พนักงานไม่ได้เอาหลอดมา เธอลุกออกจากห้องส่วนตัวกลับมาพร้อมหลอดและที่วางโทรศัพท์

Chinese

陈知远见状，把自己的手机递给了姜柠。

Thai

เฉินจื้อหยวนเห็นดังนั้นก็ยื่นโทรศัพท์ให้เจียงหนิง

Chinese

姜柠点亮屏幕，屏保照片还是两人的合照，解锁后，姜柠打开抖音，点击‘开始视频直播’后，立马就进入了直播的界面。

Thai

เจียงหนิงกดเปิดหน้าจอ รูปวอลเปเปอร์ยังเป็นรูปคู่ของทั้งสองคน ปลดล็อคแล้วเปิดโต่วอิน กด ‘เริ่มไลฟ์สด’ ก็เข้าสู่หน้าจอไลฟ์ทันที

Chinese

姜柠把手机放在支架上，刚挑选到一个合适角度，就看到右上角的人数在疯涨。

Thai

เจียงหนิงวางโทรศัพท์บนที่วาง เพิ่งปรับมุมที่เหมาะสม ก็เห็นจำนวนคนมุมขวาบนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

Chinese

姜柠立马伸手推了一下陈知远：“猪头你看，好多人进来了。”

Thai

เจียงหนิงรีบยื่นมือไปเขย่าเฉินจื้อหยวนแล้วพูดว่า “หัวหมู ดูสิ คนเข้ามาเยอะแยะเลย”

Chinese

陈知远瞥了一眼，淡定道：“别管他们，我们先吃。”

Thai

เฉินจื้อหยวนเหลือบมองแล้วพูดอย่างใจเย็น “ไม่ต้องสนใจพวกเขา กินกันก่อน”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอเค”

Chinese

【终于又合体了！】

Thai

【ในที่สุดก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง!】

Chinese

【陈狗终于当了一回人。】

Thai

【เฉินหมาก็กลายเป็นคนเสียที】

Chinese

【真去京城见家长了啊？】

Thai

【ไปเมืองหลวงเจอครอบครัวจริงเหรอ?】

Chinese

【这是在哪啊？】

Thai

【นี่ที่ไหนน่ะ?】

Chinese

【铜锅涮肉，我的最爱。】

Thai

【หม้อทองแดงต้มเนื้อ ของโปรดฉันเลย】

Chinese

【陈狗还回家吗？还是就留在京城了？】

Thai

【เฉินหมากลับบ้านไหม หรือจะอยู่เมืองหลวงเลย?】

Chinese

【他都不鸟我们。】

Thai

【เขาไม่สนใจเราเลย】

Chinese

【耍大牌是吧！】

Thai

【ทำตัวเป็นดาราเหรอ!】

Chinese

【心动小岛2026送出‘嘉年华’。】

Thai

【เกาะแห่งหัวใจ2026 ส่ง ‘คาร์นิวัล’】

Chinese

【官方来送礼物了？】

Thai

【ทางการมาส่งของขวัญแล้วเหรอ?】

Chinese

【来蹭流量的。】

Thai

【มาเกาะกระแส】

Chinese

【笑死，节目录完，官方号跑到嘉宾直播间蹭流量是吧？】

Thai

【ตลกตาย รายการถ่ายเสร็จ ทางการมาเกาะกระแสในห้องไลฟ์ของแขกรับเชิญเหรอ?】

Chinese

【李书妍送出‘抖音一号’】

Thai

【หลี่ซูหยานส่ง ‘โต่วอินหมายเลขหนึ่ง’】

Chinese

【又来一个。】

Thai

【มาอีกคน】

Chinese

陈知远看到屏幕上花花绿绿的，很快问了一句：“你没关送礼物的功能？”

Thai

เฉินจื้อหยวนเห็นหน้าจอสีสันวุ่นวายก็รีบถาม “เธอไม่ได้ปิดฟังก์ชันรับของขวัญเหรอ?”

Chinese

“没有，我不知道在哪关。”

Thai

“ไม่ได้ปิด ฉันไม่รู้ว่าปิดตรงไหน”

Chinese

陈知远凑近看了一眼，发现两个大额礼物，一个是节目组送的，一个是李书妍送的，于是也没有选择关闭礼物，还笑着说了句：“节目组可以多送点，反正你们有钱。”

Thai

เฉินจื้อหยวนยื่นหน้าเข้าไปดู เห็นของขวัญสองชิ้นใหญ่ ชิ้นหนึ่งจากทีมงานรายการ อีกชิ้นจากหลี่ซูหยาน ก็เลยไม่ได้ปิดของขวัญ แล้วยังพูดยิ้มๆ “ทีมงานรายการส่งเพิ่มอีกก็ได้นะ ยังไงพวกคุณก็มีเงิน”

Chinese

吴萍萍气得立马用官方号发了一条弹幕：

Thai

อู๋ผิงผิงโกรธจัด รีบใช้บัญชีทางการโพสต์ข้อความว่า

Chinese

【把嘉年华还我！】

Thai

【เอาคาร์นิวัลคืนมานะ!】

Chinese

……

Thai

…