ใครจะปฏิเสธเศรษฐินีตัวน้อยที่มาประเคนให้ฟรีๆ ได้!
谁能拒绝白给的小富婆!แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
叶凌看完小说,觉得无聊,直接给林逸打起了视频电话。
ไทย
เย่หลิงอ่านนิยายจบแล้วรู้สึกเบื่อ จึงกดวิดีโอคอลหาหลินอี้ทันที
จีน
想看看这家伙在家干嘛...
ไทย
กะจะดูว่าหมอนี่กำลังทำอะไรอยู่ที่บ้าน…
จีน
有空的话,就约个时间出来吃饭了..
ไทย
ถ้าว่าง ก็จะได้นัดเวลาออกไปกินข้าวด้วยกัน…
จีน
“兄弟,你这是正在吃饭呢?” 叶凌看到林逸正在啃一个猪蹄...
ไทย
“เพื่อน กำลังกินข้าวอยู่เหรอ?” เย่หลิงเห็นหลินอี้กำลังแทะขาหมูอยู่…
จีน
“啊...外卖刚到...”
ไทย
“อ่า… อาหารเดลิเวอรีเพิ่งมาถึงน่ะ…”
จีน
林逸把手机放在支架上,也是跟叶凌随意的聊了起来..
ไทย
หลินอี้วางโทรศัพท์มือถือไว้บนแท่นวาง แล้วคุยเรื่อยเปื่อยกับเย่หลิง…
จีน
“你这猪蹄,看上去,怎么有点软?” 叶凌看到林逸拿的那根猪蹄,软乎乎的。
ไทย
“ขาหมูนายนี่ ดูเหมือนจะเปื่อยๆ นิ่มๆ ไปหน่อยไหม?” เย่หลิงเห็นขาหมูที่หลินอี้ถืออยู่ดูนิ่มยวบยาบ
จีน
“唉,牙齿有些不舒服,所以她给我点的有些软..”林逸轻笑着解释道。
ไทย
“เฮ้อ ฟันไม่ค่อยดีน่ะ เธอเลยสั่งแบบเปื่อยๆ นุ่มๆ มาให้…” หลินอี้หัวเราะเบาๆ พลางอธิบาย
จีน
“兄弟,你是了解的女人的...她真是被你拿捏住了啊...” 在这方面,叶凌是真佩服林逸!
ไทย
“เพื่อน นายเข้าใจผู้หญิงจริงๆ… เธอโดนนายคุมอยู่หมัดเลยสินะ…” เรื่องนี้เย่หลิงนับถือหลินอี้จากใจจริง!
จีน
怎么就把那小富婆拿捏的这么妥帖呢!
ไทย
จัดการสาวน้อยเศรษฐินีคนนั้นจนอยู่หมัดได้ยังไงกันนะ!
จีน
想吃硬饭就吃硬饭,想吃软饭就吃软饭!真的是得妻如此,夫复何求啊!
ไทย
อยากกินข้าวแข็งก็กินข้าวแข็ง อยากกินข้าวอ่อนก็กินข้าวอ่อน! ได้ภรรยาแบบนี้ สามียังจะต้องการอะไรอีก!
จีน
“嘘,别乱说...
ไทย
“ชู่ว อย่าพูดมั่วสิ…
จีน
我和她,现在,还没那回事儿呢...她在浴室洗衣服...别让人听到...”
ไทย
ฉันกับเธอตอนนี้ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย… เธอกำลังซักผ้าอยู่ในห้องน้ำ… เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้า…”
จีน
林逸看叶凌这口无遮拦的样子,赶紧说道...
ไทย
หลินอี้เห็นเย่หลิงพูดจาไม่ระวังปาก จึงรีบเอ่ยปราม…
จีน
他跟叶汐雅这不还在接触中么,让人听到得多尴尬...
ไทย
เขากับเย่ซีย่ายังอยู่ในช่วงทำความรู้จักกันอยู่ไม่ใช่หรือไง ถ้ามีใครได้ยินเข้าคงกระอักกระอ่วนแย่…
จีน
“浴室洗衣服?”
ไทย
“ซักผ้าในห้องน้ำเนี่ยนะ?”
จีน
叶凌听林逸这么说,心中暗叹了一句牛逼!
ไทย
เย่หลิงได้ยินหลินอี้พูดแบบนั้น ในใจก็แอบอุทานว่าสุดยอดชะมัด!
จีน
都在洗衣服了,那多半说明这两人已经做了什么羞羞的事了!
ไทย
ถึงขั้นซักผ้าให้กันแล้ว แสดงว่าทั้งสองคนคงทำเรื่องน่าอายอะไรกันไปแล้วแหงๆ!
จีน
这进展,也真是有点快!
ไทย
ความคืบหน้านี้ เร็วเกินไปหน่อยแล้วมั้ง!
จีน
平日林逸不怎么显山露水,没想到藏的这么深呢!
ไทย
ปกติหลินอี้ไม่ค่อยแสดงฝีมือ ไม่นึกเลยว่าจะซ่อนความร้ายกาจไว้ลึกขนาดนี้!
จีน
怪不得这家伙现在吃起软饭来,是那么的自然!
ไทย
มิน่าล่ะหมอนี่ถึงเกาะผู้หญิงกินได้อย่างเป็นธรรมชาติขนาดนี้!
จีน
用最硬气的方式,吃最软的饭,这点,他就服林逸!
ไทย
ใช้ท่าทีที่องอาจที่สุดมาเกาะผู้หญิงกิน จุดนี้เขายอมใจหลินอี้จริงๆ!
จีน
还好..
ไทย
ยังดีนะ…
จีน
当初他没让妹妹去等,这么快的感情升温速度,根本就没得机会啊!
ไทย
ตอนนั้นเขาไม่ได้บอกให้น้องสาวรอ ความสัมพันธ์ที่พัฒนาเร็วปานสายฟ้าแลบแบบนี้ ไม่มีโอกาสเหลือเลยสักนิด!
จีน
毕竟,谁能拒绝一个既长得漂亮,又会白给的小富婆呢!
ไทย
ถึงยังไง ใครจะปฏิเสธสาวน้อยเศรษฐินีที่ทั้งสวยแถมยังยอมทุ่มให้หมดใจแบบนี้ได้ล่ะ!
จีน
就是他自己,也拒绝不了啊!
ไทย
แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังปฏิเสธไม่ลงเลย!
จีน
又聊了一会儿后.
ไทย
หลังจากคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง…
จีน
“兄弟,我出去吃饭了...改天找你聊...下次咱们约个时间,一起吃饭!”
ไทย
“เพื่อน ฉันออกไปกินข้าวละ… ไว้ค่อยคุยกันวันหลัง… คราวหน้านัดเวลาไปกินข้าวด้วยกันนะ!”
จีน
“林逸,你刚跟谁聊呢?”
ไทย
“หลินอี้ เมื่อกี้คุยกับใครเหรอ?”
จีน
汐雅把上次换下的衣服洗干净后,又洗了个头,这才迈着轻盈的步伐从浴室里走了出来。
ไทย
หลังจากซีย่าซักเสื้อผ้าที่เปลี่ยนไว้คราวก่อนจนสะอาดแล้วและสระผมเสร็จ ก็ก้าวเท้าเบาๆ เดินออกมาจากห้องน้ำ
จีน
拢了拢头发,眼中含笑的看着林逸...
ไทย
เธอรวบผมพลางมองหลินอี้ด้วยแววตายิ้มแย้ม…
จีน
“是我那朋友啊...就是叶凌,他这不也来帝都了么...约我有时间出去吃个饭...”
ไทย
“เพื่อนฉันเอง… ก็เย่หลิงไง เขาก็มาตี้ตูเหมือนกัน… ชวนฉันออกไปกินข้าวถ้ามีเวลาน่ะ…”
จีน
“哦.......”
ไทย
“อ๋อ…”
จีน
叶汐雅听完,眼神中起了一丝不易觉察的变化...
ไทย
เมื่อเย่ซีย่าได้ยิน แววตาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น…
จีน
这该来的事,总是躲不掉啊!
ไทย
เรื่องที่ควรจะมาถึง ยังไงก็หนีไม่พ้นสินะ!
จีน
她好几次想跟那个愚蠢的哥哥摊牌,可那家伙总是跟自己说,千万别学包养林逸的那个小富婆...
ไทย
เธออยากจะเปิดอกคุยกับพี่ชายโง่เง่าคนนั้นตั้งหลายครั้ง แต่หมอนั่นก็มักจะบอกกับเธอเสมอว่า อย่าได้เอาอย่างสาวน้อยเศรษฐินีที่เปย์เลี้ยงดูหลินอี้คนนั้นเด็ดขาด…
จีน
生生的让她把话堵在喉咙里,不知道该怎么说出来。
ไทย
ทำให้คำพูดของเธอจุกแน่นอยู่ที่คอหอย ไม่รู้จะพูดออกไปอย่างไร
จีน
她这算是包养吗...
ไทย
เธอทำแบบนี้เรียกว่าเลี้ยงดูหรือไงกัน…
จีน
只是正常的感情交流好吧...
ไทย
นี่มันแค่การติดต่อสื่อสารทางความรู้สึกแบบปกติธรรมดาต่างหากล่ะ…
จีน
再说了,林逸还给了自己一枚超品驻颜丹,与这相比,这些又算得了什么呢!
ไทย
อีกอย่าง หลินอี้ยังมอบโอสถคงความเยาว์วัยระดับสุดยอดให้เธอมาเม็ดหนึ่งด้วย เทียบกับสิ่งนี้แล้ว เรื่องพวกนี้จะไปนับเป็นอะไรได้!
จีน
只能说,她那个愚蠢的哥哥,一点都不了解真相!
ไทย
บอกได้แค่ว่า พี่ชายโง่เง่าของเธอไม่เข้าใจความจริงเลยสักนิด!
จีน
让她是相当的头疼!
ไทย
ชวนให้เธอปวดหัวเหลือเกิน!
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน