เหนื่อยจริง ๆ

Chinese

“这少年，真是有点意思...”

Thai

“เด็กหนุ่มคนนี้น่าสนใจดีจริงๆ…”

Chinese

在距林逸不远的地方...

Thai

ในที่ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหลินอี้นัก…

Chinese

一戴着眼镜，长得颇为壮实的黑衣寸头男子，正饶有兴致的看着林逸...

Thai

ชายหนุ่มสวมแว่นในชุดดำผมสั้นเกรียน รูปร่างค่อนข้างกำยำ กำลังมองดูหลินอี้ด้วยความสนใจอย่างยิ่ง…

Chinese

“杰哥，这少年，跟别的人，确实有点不一样...”

Thai

“พี่เจี๋ย เด็กหนุ่มคนนี้ต่างจากคนอื่นจริงๆ นั่นแหละ…”

Chinese

他旁边还站着一身材消瘦的高个男子，看着林逸，脸上也是带着轻笑。

Thai

ข้างกายเขายังมีชายร่างสูงผอมยืนอยู่อีกคนหนึ่ง กำลังมองหลินอี้พลางเผยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า

Chinese

他也从没见过这般有意思的少年，真是靠最硬实力，吃最软的饭...

Thai

ตัวเขาเองก็ไม่เคยเห็นเด็กหนุ่มที่น่าสนใจขนาดนี้มาก่อน อาศัยความแข็งแกร่งที่สุดยอดที่สุด แต่กลับเลือกกินข้าวอ่อนอย่างสบายใจเฉิบ…

Chinese

有这般强大的个人能力，偏偏喜欢被一小丫头养着...

Thai

มีความสามารถเฉพาะตัวที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แต่ดันชอบให้แม่หนูน้อยคนหนึ่งเลี้ยงดูซะงั้น…

Chinese

“阿祖。

Thai

“อาจู่

Chinese

天才嘛，有些怪癖很正常...

Thai

พวกอัจฉริยะน่ะ มีนิสัยแปลกๆ บ้างก็เป็นเรื่องปกติ…

Chinese

别忘了，在星空学府那些家伙，又有几个正常的？”

Thai

อย่าลืมสิว่าพวกคนในสถาบันศึกษาดวงดาวน่ะ มีสักกี่คนกันที่ปกติ?”

Chinese

那叫杰哥的男子笑道....

Thai

ชายที่ถูกเรียกว่าพี่เจี๋ยยิ้มพลางกล่าว…

Chinese

“嗯...

Thai

“อืม…

Chinese

这倒也是，星空学府的那些人，确实是疯子...” 高瘦男子点了点头，这话确实在理。

Thai

นั่นก็จริง คนพวกนั้นในสถาบันศึกษาดวงดาวเป็นคนบ้ากันจริงๆ…” ชายร่างสูงผอมพยักหน้า คำพูดนี้มีเหตุผลจริงๆ

Chinese

天才的癖好，确实说不清楚...不能用常人的眼光看待。

Thai

ความชอบประหลาดของพวกอัจฉริยะช่างยากจะเข้าใจได้จริงๆ… ไม่อาจใช้สายตาของคนทั่วไปมองได้

Chinese

不过，很明显，这叫林逸的少年，颇喜欢吃软饭。

Thai

ทว่าเห็นได้ชัดว่า เด็กหนุ่มที่ชื่อหลินอี้คนนี้ ชื่นชอบการกินข้าวอ่อนไม่น้อยเลย

Chinese

“这次陈老会考虑多带些人走...

Thai

“ครั้งนี้ผู้เฒ่าเฉินจะพิจารณาพาคนไปด้วยมากขึ้น…

Chinese

这些日子，他还在各地探查，你若是有空的话，也多留意下...”

Thai

ช่วงนี้ท่านยังคงออกสำรวจตามที่ต่างๆ ถ้านายว่างก็ช่วยสังเกตดูให้ดีด้วย…”

Chinese

叫杰哥的男子说道...

Thai

ชายที่ถูกเรียกว่าพี่เจี๋ยกล่าว…

Chinese

现在星空战场的局势不太妙，急需破冰重启，让域外和祖星再次联合起来。

Thai

ตอนนี้สถานการณ์ในสนามรบดวงดาวไม่ค่อยสู้ดีนัก จำเป็นต้องทำลายความตึงเครียดและเริ่มต้นใหม่อย่างเร่งด่วน เพื่อให้ดินแดนรอบนอกกับดาวบรรพกาลกลับมาร่วมมือกันอีกครั้ง

Chinese

“嗯？”

Thai

“หือ?”

Chinese

“那不是白家的人？”

Thai

“นั่นไม่ใช่คนของตระกูลไป๋หรอกเหรอ?”

Chinese

“怎么也跑来找林逸？这又是想做什么？”

Thai

“ทำไมถึงวิ่งมาหาหลินอี้ด้วยล่ะ? นี่คิดจะทำอะไรอีก?”

Chinese

阿杰有些疑惑，他看到白雨提着大包小包的东西，似乎有什么目的？

Thai

อาเจี๋ยรู้สึกสงสัยเล็กน้อย เขาเห็นไป๋อวี่หิ้วข้าวของพะรุงพะรัง ดูเหมือนจะมีจุดประสงค์อะไรบางอย่าง?

Chinese

“听一听不就不知道了，正好再了解一下他...看看他是个什么样的人..”

Thai

“ลองฟังดูก็รู้แล้ว ถือโอกาสทำความเข้าใจเขาเพิ่มอีกสักหน่อย… ดูว่าเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่…”

Chinese

高瘦男子笑了笑。

Thai

ชายร่างสูงผอมยิ้มบางๆ

Chinese

旋即，能力发动。

Thai

จากนั้น พลังความสามารถก็ถูกเปิดใช้งานทันที

Chinese

他的耳朵开始变长，远处的声音，一字不落的传到了他的耳朵里！

Thai

ใบหูของเขาเริ่มยาวขึ้น เสียงจากระยะไกลลอยเข้าหูเขาครบถ้วนทุกถ้อยคำโดยไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว!

Chinese

“白雨？你怎么来这里了？”

Thai

“ไป๋อวี่? เธอมาที่นี่ทำไมกัน?”

Chinese

林逸正喂着鱼呢，看到白雨突然提着大包小包的东西出现在面前。

Thai

หลินอี้ที่กำลังให้อาหารปลาอยู่ พอเห็นไป๋อวี่หิ้วข้าวของพะรุงพะรังปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน

Chinese

一时还没反应过来

Thai

ก็ยังตั้งตัวไม่ทันอยู่ชั่วขณะ

Chinese

白雨看着林逸。

Thai

ไป๋อวี่มองหลินอี้

Chinese

态度很是恭敬的说道：“这次来学校，主要是想为上次的事，向你正式表达歉意...

Thai

กล่าวด้วยท่าทีนอบน้อมอย่างยิ่งว่า “ที่มามหาวิทยาลัยครั้งนี้ หลักๆ คืออยากจะขอโทษนายอย่างเป็นทางการสำหรับเรื่องคราวก่อน…

Chinese

我也专程备了些礼物，希望能真正的化解一下...”

Thai

ฉันเองก็ตั้งใจเตรียมของขวัญมาด้วย หวังว่าจะช่วยคลี่คลายความบาดหมางได้อย่างแท้จริง…”

Chinese

上次回家后，她在向白家老祖汇报完关于林逸的情况后。

Thai

หลังกลับบ้านคราวก่อน เมื่อรายงานสถานการณ์เกี่ยวกับหลินอี้แก่บรรพชนตระกูลไป๋เสร็จสิ้น

Chinese

便开始着手准备赔偿之礼来..

Thai

นางก็เริ่มเตรียมของขวัญขอขมาทันที…

Chinese

有的时候，态度很重要。

Thai

บางครั้ง ท่าทีนั้นสำคัญยิ่ง

Chinese

她们白家之所以这么多年，始终屹立不倒，便是因为足够的谨慎，有着超乎常人的预见力。

Thai

เหตุที่ตระกูลไป๋ของพวกนางยืนหยัดมั่นคงมาได้หลายปีถึงเพียงนี้ ก็เป็นเพราะความรอบคอบอย่างเพียงพอ และมีวิสัยทัศน์ที่เหนือกว่าคนทั่วไป

Chinese

“哦...”

Thai

“อ้อ…”

Chinese

林逸想了起来。

Thai

หลินอี้นึกขึ้นได้

Chinese

当初他是想薅羊毛，这才把白雨毫发无损的放了回去...

Thai

ตอนนั้นเขาอยากจะถอนขนแกะ ถึงได้ยอมปล่อยไป๋อวี่กลับไปอย่างไร้รอยขีดข่วน…

Chinese

看着白雨手上提的“诚意”，的确是有些厚重...

Thai

เมื่อมองดู “ความจริงใจ” ในมือของไป๋อวี่ มันช่างหนักแน่นและล้ำค่าจริงๆ…

Chinese

想到这儿，林逸的脸上终于露出了“和善”的笑容...

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในที่สุดใบหน้าของหลินอี้ก็เผยรอยยิ้มอัน “เปี่ยมเมตตา” ออกมา…

Chinese

很好，终于又有好东西了！

Thai

ดีมาก ในที่สุดก็มีของดีๆ เข้ามาอีกแล้ว!

Chinese

“那是我的过错，这些这些东西，能化解我们之间的矛盾...”

Thai

“นั่นเป็นความผิดของฉันเอง หวังว่าสิ่งของเหล่านี้จะช่วยคลี่คลายความขัดแย้งระหว่างพวกเราได้…”

Chinese

白雨将姿态放的非常低，对这志向远大的少年，她不敢有半分的轻视...

Thai

ไป๋อวี่วางตัวต่ำต้อยเป็นอย่างยิ่ง ต่อเด็กหนุ่มผู้มีความทะเยอทะยานอันกว้างไกลคนนี้ นางไม่กล้าดูแคลนแม้แต่น้อย…

Chinese

“嗯？”

Thai

“หือ?”

Chinese

林逸的眼神不住的朝那堆礼物上打量，那是相当的满意....

Thai

สายตาของหลินอี้อดไม่ได้ที่จะกวาดมองกองของขวัญเหล่านั้นด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง…

Chinese

只是...

Thai

เพียงแต่…

Chinese

为了更厚重的回报，他不得不又装起了高深...

Thai

เพื่อผลตอบแทนที่คุ้มค่ายิ่งกว่าเดิม เขาจึงจำต้องแสร้งวางมาดลึกล้ำอีกครั้ง…

Chinese

虽然装逼会很累，但系统的奖励是真不错啊！

Thai

แม้ว่าการเก๊กท่าจะเหนื่อยมาก แต่รางวัลของระบบมันดีงามจริงๆ นะ!

Chinese

“嗯...好...”

Thai

“อืม… เอาเถอะ…”

Chinese

林逸点了点头，算是接受了白雨的道歉...

Thai

หลินอี้พยักหน้า ถือว่ายอมรับคำขอโทษของไป๋อวี่แล้ว…

Chinese

但手却并没有去接这些东西....顿时让白雨有些不知所措...

Thai

แต่มือกลับไม่ได้ยื่นไปรับสิ่งของเหล่านั้น… ทำให้ไป๋อวี่ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาในทันที…

Chinese

不知道林逸这是什么意思...

Thai

ไม่รู้ว่าหลินอี้หมายความว่าอย่างไร…

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“有这诚意就行....我林逸向来最看中别人的态度...”

Thai

“มีความจริงใจแค่นี้ก็พอแล้ว… หลินอี้อย่างฉันให้ความสำคัญกับทัศนคติของผู้อื่นที่สุดมาโดยตลอด…”

Chinese

“东西倒是次要的...都拿回去吧，别小看了我的心胸！”

Thai

“สิ่งของน่ะเป็นเรื่องรอง… เอากลับไปให้หมดเถอะ อย่าได้ดูถูกน้ำใจของฉันเชียว!”

Chinese

林逸很是装逼的说道，昂首挺胸，望着远处的湖面....

Thai

หลินอี้กล่าวด้วยท่าทางเก๊กสุดขีด ยืดอกเชิดหน้า มองไปยังผืนน้ำในทะเลสาบที่อยู่ไกลออกไป…

Chinese

“啊？拿回去？”

Thai

“เอ๊ะ? เอากลับไปเหรอ?”

Chinese

白雨有些惊讶。

Thai

ไป๋อวี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

这些东西，可都是老祖库房里珍藏多年的东西。

Thai

ข้าวของพวกนี้ ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าที่เก็บรักษาไว้ในคลังของท่านบรรพชนมานานหลายปีเชียวนะ

Chinese

她也是认真的挑选，才选了这么几样合适林逸之物啊。

Thai

นางเองก็คัดเลือกอย่างพิถีพิถัน ถึงได้เลือกสิ่งของที่เหมาะสมกับหลินอี้ไม่กี่ชิ้นนี้ออกมา

Chinese

“对...都拿回去...”

Thai

“ใช่… เอากลับไปให้หมด…”

Chinese

“我林逸做事向来堂堂正正，莫要小看了我的肚量！！”

Thai

“หลินอี้อย่างฉันทำการสิ่งใดเปิดเผยสง่างามมาโดยตลอด อย่าได้ดูถูกความใจกว้างของฉันเป็นอันขาด!!”

Chinese

林逸的语气中，带着几分沧桑和孤独...

Thai

น้ำเสียงของหลินอี้แฝงไปด้วยความกรำโลกและความโดดเดี่ยวอยู่บ้าง…

Chinese

这是一种无人能懂的寂寞...

Thai

นี่คือความอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวที่ไม่มีผู้ใดเข้าใจ…

Chinese

面对想要的东西，每次都得说一堆的违心话，这装逼，真累！

Thai

ต่อหน้าสิ่งที่ตนต้องการ ทุกครั้งกลับต้องพูดจาฝืนใจตัวเองมากมายขนาดนี้ การเก๊กท่านี่มันเหนื่อยจริงๆ!