บทที่ 245

ตราเก้าตำหนัก

九府令

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“嗯!”

ไทย

“อืม!”

จีน

汐雅点了点头。

ไทย

ซีย่าพยักหน้า

จีน

接着,又是那令人熟悉的拔剑动作!

ไทย

จากนั้น ก็เป็นท่วงท่าชักกระบี่อันคุ้นเคยนั้นอีกครั้ง!

จีน

再看着林逸,道:“你先在这儿好好休息,我去解决掉那群家伙!”

ไทย

พลางมองหลินอี้แล้วเอ่ยว่า “นายพักผ่อนตรงนี้ให้ดีก่อนเถอะ ฉันจะไปจัดการเจ้าพวกนั้นเอง!”

จีน

下一刻!

ไทย

ชั่วพริบตาถัดมา!

จีน

一道紫色的剑芒在空中耀起,汐雅拿着雷霆长剑,直接杀到了人群里!

ไทย

แสงกระบี่สีม่วงสายหนึ่งสว่างวาบขึ้นกลางเวหา ซีย่าถือกระบี่อัสนีพุ่งตรงเข้าไปสังหารกลางฝูงชนในทันที!

จีน

冷傲如霜,寒气涌动!

ไทย

เย็นชาเย่อหยิ่งดุจน้ำค้างแข็ง ไอเย็นซัดสาดพลุ่งพล่าน!

จีน

她仿佛是从地狱走来的修罗,神色冰冷的可怕!

ไทย

นางราวกับอสุราที่ก้าวเดินออกมาจากขุมนรก สีหน้าเย็นเยียบจนน่าหวาดผวา!

จีน

长剑挥舞,一道道强大的破天剑气如同流星雨般飞驰而出!!

ไทย

กระบี่ยาวกวัดแกว่ง ปราณกระบี่ทลายสวรรค์อันทรงพลังสายแล้วสายเล่าพุ่งทะยานออกไปดุจห่าฝนดาวตก!!

จีน

她的剑法天成,本就强悍无比!

ไทย

เพลงกระบี่ของนางเป็นเลิศโดยกำเนิด เดิมทีก็แข็งแกร่งไร้เทียมทานอยู่แล้ว!

จีน

再加上这些人又被林逸提前偷袭了一手,在这种情况下,他们更不可能是她的对手!!

ไทย

ยิ่งบวกกับที่คนพวกนี้ถูกหลินอี้ลอบโจมตีล่วงหน้าไปก่อนระลอกหนึ่ง ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกเขายิ่งไม่มีทางเป็นคู่มือของนางได้อย่างแน่นอน!!

จีน

惨叫声没有间断,这群人也的确是有些倒霉...

ไทย

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นไม่ขาดสาย คนกลุ่มนี้ช่างโชคร้ายอยู่บ้างจริงๆ…

จีน

在欺负周介的时候,刚巧遇到补给消耗殆尽的林逸...

ไทย

ยามที่กำลังรังแกโจวเจี้ย ดันบังเอิญมาเจอกับหลินอี้ที่เสบียงฟื้นฟูร่อยหรอจนหมดเกลี้ยงพอดี…

จีน

彼此都是相互看不对眼的存在,林逸自然不会跟这帮人有什么客气!

ไทย

ต่างฝ่ายต่างก็เป็นพวกที่ไม่กินเส้นกันอยู่แล้ว หลินอี้ย่อมไม่คิดเกรงใจคนพวกนี้แต่อย่างใด!

จีน

不说杀人夺宝,至少要从这群人身上刮一层皮下来!!

ไทย

แม้ไม่ถึงขั้นฆ่าคนชิงสมบัติ แต่อย่างน้อยก็ต้องถลกหนังคนพวกนี้ออกมาสักชั้นให้ได้!!

จีน

半刻钟后

ไทย

ครึ่งเค่อต่อมา

จีน

地上躺满了哀嚎的人,这群方才还嚣张到不可一世的本地学生...

ไทย

บนพื้นเกลื่อนกลาดไปด้วยผู้คนที่นอนครวญคราง นักเรียนท้องถิ่นกลุ่มนี้ที่เมื่อครู่ยังหยิ่งผยองจนไม่เห็นใครในสายตา…

จีน

转眼就成了凄凄惨惨的存在...

ไทย

พริบตาเดียวก็ตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาแสนสาหัส…

จีน

汐雅的攻击虽并没瞄准这群人的致命点,但也选择了最让人痛苦的部位!

ไทย

แม้การโจมตีของซีย่าจะไม่ได้เล็งไปยังจุดตายของคนพวกนี้ แต่ก็เลือกตำแหน่งที่ทำให้เจ็บปวดทรมานที่สุด!

จีน

这些些特殊地方。

ไทย

จุดพิเศษเหล่านี้

จีน

没有三五个月的功夫,绝对不可能治得好!!就是治好了,也会有相当大的心理阴影!

ไทย

หากไม่มีเวลาสักสามถึงห้าเดือน ย่อมไม่มีทางรักษาให้หายดีได้อย่างแน่นอน!! ต่อให้รักษาหายแล้ว ก็จะยังคงทิ้งบาดแผลทางใจก้อนโตเอาไว้!

จีน

“真强啊!”

ไทย

“แข็งแกร่งจริงๆ!”

จีน

周介被【叶神韵】的强大彻底震撼住了,心中对她更是充满了敬畏之情!

ไทย

โจวเจี้ยถูกความแข็งแกร่งของ【เย่เสินอวิ้น】สั่นสะเทือนใจจนตะลึงงันไปโดยสิ้นเชิง ในใจยิ่งเปี่ยมล้นไปด้วยความยำเกรงต่อนาง!

จีน

无论是外貌还是剑术,叶神韵在同龄人中,绝对都是顶尖的存在!

ไทย

ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์หรือเพลงกระบี่ เย่เสินอวิ้นในหมู่คนรุ่นเดียวกัน ย่อมเป็นตัวตนระดับแถวหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย!

จีน

同时他也很羡慕...

ไทย

ขณะเดียวกันเขาก็อิจฉามากเช่นกัน…

จีน

羡慕林逸的运气好到逆天!

ไทย

อิจฉาที่ดวงของหลินอี้ดีเลิศจนฝืนลิขิตสวรรค์!

จีน

那个白毛小美女就不说了,这货真价实的御姐,难道不更燃点?

ไทย

สาวน้อยผมขาวคนนั้นไม่ต้องพูดถึงแล้ว สาวสวยทรงเสน่ห์ของแท้คนนี้ไม่ยิ่งเร้าใจกว่าหรอกหรือ?

จีน

常人终其一生,都难获得一个白毛美女...

ไทย

คนทั่วไปชั่วชีวิตนี้ แค่จะได้สาวสวยผมขาวสักคนยังยากเย็น…

จีน

可林逸竟然有两个...

ไทย

แต่หลินอี้กลับมีถึงสองคน…

จีน

的确是旱的旱死,涝的涝死,真没处说理啊!

ไทย

ช่างแล้งก็แล้งจนตาย ท่วมก็ท่วมจนจมมิด ไม่มีที่ให้เรียกร้องความเป็นธรรมได้เลยจริงๆ!

จีน

就在他羡慕林逸的同时,汐雅突然回头朝他看了一眼...

ไทย

ในขณะที่เขากำลังอิจฉาหลินอี้อยู่นั้น ซีย่าก็หันขวับกลับมามองเขาแวบหนึ่ง…

จีน

那眸光,冰冷而锐利,让他顿感一阵寒意...

ไทย

สายตาคู่นั้นเย็นเยียบและคมกริบ ทำเอาเขารู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาในทันใด…

จีน

整个人仿佛跌入了冰窟中,不由自主地打了个寒战...

ไทย

ทั้งร่างราวกับร่วงหล่นลงสู่ถ้ำน้ำแข็ง จนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา…

จีน

太冷了,他承受不住!

ไทย

เย็นชาเกินไปแล้ว เขาทนรับไม่ไหว!

จีน

果然,还是得大佬才能驾驭得住!

ไทย

สมแล้วจริงๆ ต้องเป็นระดับผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้นถึงจะกำราบอยู่!

จีน

在汐雅解决完战斗后。

ไทย

หลังจากที่ซีย่าจัดการการต่อสู้เสร็จสิ้น

จีน

林逸这才慢悠悠的走了过来...

ไทย

หลินอี้ถึงได้ค่อยๆ เดินทอดน่องเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน…

จีน

看着那些怨恨的眼神,林逸是一脸的无所谓,能给他们留条命,汐雅已经算是不错了...

ไทย

เมื่อมองดูสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้นเหล่านั้น หลินอี้ก็มีสีหน้าไม่แยแส การที่ซีย่ายอมไว้ชีวิตพวกเขาก็นับว่าปรานีมากแล้ว…

จีน

还想留什么呢?

ไทย

ยังคิดจะอยากรักษาอะไรไว้อีก?

จีน

敢在这儿拦路打劫,就得最好被人打劫的觉悟才是!

ไทย

กล้ามาดักปล้นชิงบนเส้นทางนี้ ก็ต้องเตรียมใจที่จะถูกปล้นกลับไว้ให้ดีสิถึงจะถูก!

จีน

“好了。

ไทย

“เอาละ

จีน

跟你们刚才说的一样,把所有东西,包括兵器,都交出来!”

ไทย

เหมือนกับที่พวกนายพูดไว้เมื่อครู่ ส่งของทั้งหมดรวมถึงอาวุธออกมาให้หมด!”

จีน

“否则,不介意再把你们给打一顿...然后我亲自拿走!”

ไทย

“ไม่อย่างนั้น ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะซ้อมพวกนายอีกสักยก… แล้วค่อยลงมือหยิบไปเอง!”

จีน

“10秒的时间,你们也没机会发动接引石离开!”

ไทย

“เวลา 10 วินาที พวกนายไม่มีโอกาสได้เปิดใช้หินนำทางเพื่อหนีไปหรอก!”

จีน

林逸的话,是彻底堵住了这群人的后路...

ไทย

คำพูดของหลินอี้ได้ปิดกั้นเส้นทางถอยของคนกลุ่มนี้ไว้โดยสิ้นเชิง…

จีน

既然那么喜欢打劫别人,那也好好尝尝被打劫的滋味吧!

ไทย

ในเมื่อชอบปล้นคนอื่นนัก ก็จงลิ้มรสชาติของการถูกปล้นดูให้เต็มคราบเถอะ!

จีน

以他其人之道,还治其人之身,不过分吧?

ไทย

สนองคืนด้วยวิธีการเดียวกัน ไม่ถือว่าเกินไปใช่ไหมล่ะ?

จีน

“林逸。

ไทย

“หลินอี้

จีน

你要我们交出丹药和秘境所获也就罢了...可我们随身自带的武器装备,你也收得下么?”

ไทย

นายจะให้พวกเราส่งมอบโอสถกับของที่ได้มาจากแดนลับก็ช่างเถอะ… แต่อาวุธและอุปกรณ์ที่พวกเราพกติดตัวมาด้วย นายกล้ารับไว้ด้วยงั้นเหรอ?”

จีน

有人看着林逸,颇有怨恨。

ไทย

มีคนมองหลินอี้ด้วยความเคียดแค้นเป็นอย่างยิ่ง

จีน

这些人中,不乏有身份尊贵的存在。有的武器装备,是家里花重金给他们定制打造的!

ไทย

ในหมู่คนเหล่านี้ ย่อมมีผู้ที่มีสถานะสูงส่งปะปนอยู่ไม่น้อย อาวุธและอุปกรณ์บางชิ้น ตระกูลทุ่มเงินมหาศาลเพื่อสั่งตีขึ้นมาให้โดยเฉพาะ!

จีน

可林逸竟然敢狮子大开口,试图把这些东西都吃下去!

ไทย

ทว่าหลินอี้กลับกล้าอ้าปากเรียกร้องอย่างละโมบ คิดจะฮุบของพวกนี้ไปทั้งหมด!

จีน

别说是叶锋的女婿,就算是叶锋的亲子,怕是也没这么大胆子吧!

ไทย

อย่าว่าแต่ลูกเขยของเย่เฟิงเลย ต่อให้เป็นบุตรชายแท้ๆ ของเย่เฟิง เกรงว่าก็คงไม่ใจกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้กระมัง!

จีน

真当异域无人?

ไทย

คิดว่าในแดนต่างถิ่นไร้ผู้คนจริงๆ หรืออย่างไร?

จีน

“我有什么收不下?你们都能劫,我又有什么不能劫的?”

ไทย

“มีอะไรที่ฉันจะรับไว้ไม่ได้? พวกนายยังปล้นได้ แล้วมีอะไรที่ฉันจะปล้นไม่ได้กันล่ะ?”

จีน

“这用不着你们操心...不过若是你们执意不交的话...”

ไทย

“เรื่องนี้ไม่ต้องให้พวกนายมาเป็นกังวลหรอก… แต่ถ้าพวกนายยังดึงดันไม่ยอมส่งมอบละก็…”

จีน

“我不介意再打断你们所有人的腿!!”

ไทย

“ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะหักขาของพวกนายทุกคนทิ้งซะ!!”

จีน

在这些人面前,林逸也是难得的露出了凶光...

ไทย

ต่อหน้าคนพวกนี้ หลินอี้เผยประกายตาดุร้ายออกมาอย่างหาได้ยากยิ่ง…

จีน

祖星又不欠这帮人什么东西...

ไทย

ดาวบรรพกาลไม่ได้ติดค้างอะไรคนกลุ่มนี้เสียหน่อย…

จีน

退一万步说,300年前,这群人的祖宗,可都是在祖星呢...

ไทย

ถอยไปหมื่นก้าว หากย้อนกลับไปเมื่อ 300 ปีก่อน บรรพบุรุษของคนกลุ่มนี้ต่างก็ล้วนอยู่บนดาวบรรพกาลทั้งนั้น…

จีน

没想到。

ไทย

คิดไม่ถึงเลยว่า

จีน

不过300年的时间,这里的人,便开始有些忘乎所以!

ไทย

เวลาเพียงแค่ 300 ปี ผู้คนที่นี่ก็เริ่มจะลืมตัวจนเหลิงไปเสียแล้ว!

จีน

“嗷!”

ไทย

“โฮก!”

จีน

小乖也是斗志昂扬,想看看这群人是不是有还有余力挑战林逸!

ไทย

เสี่ยวกวายเองก็เปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ อยากจะดูว่าคนพวกนี้ยังมีเรี่ยวแรงเหลือมาท้าทายหลินอี้อยู่อีกหรือไม่!

จีน

可没想到...

ไทย

แต่คิดไม่ถึงเลยว่า…

จีน

这群人,最后还是从心了。

ไทย

คนกลุ่มนี้ สุดท้ายก็ยังยอมศิโรราบจนได้

จีน

当然,最主要的原因,还是嘴硬无用...汐雅专治各种嘴硬不服!

ไทย

แน่นอนว่า สาเหตุสำคัญที่สุดก็คือปากแข็งไปก็ไร้ประโยชน์… ซีย่าเชี่ยวชาญการปราบพวกปากแข็งไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เป็นพิเศษ!

จีน

一巴掌不够?

ไทย

ตบเดียวไม่พอหรือ?

จีน

那就无限巴掌...

ไทย

เช่นนั้นก็ตบรัวๆ แบบไร้ขีดจำกัดไปเลย…

จีน

动起手来,她不分男女,扇的是毫无顾忌!

ไทย

ยามที่นางลงมือ ไม่สนว่าเป็นชายหรือหญิง ฟาดฝ่ามืออย่างไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย!

จีน

“补气丹*15瓶”

ไทย

“โอสถบำรุงปราณ *15 ขวด”

จีน

“血气散*20瓶”

ไทย

“ผงโลหิตปราณ *20 ขวด”

จีน

“百合弓...”

ไทย

“ธนูไป่เหอ…”

จีน

“穿甲箭....”

ไทย

“ศรทะลวงเกราะ…”

จีน

林逸饶有兴致的清点着战利品...

ไทย

หลินอี้ตรวจนับของรางวัลจากการศึกอย่างเพลิดเพลินอารมณ์…

จีน

这群人身上的确是有些肥,一是自己带的多,二便是劫掠的多...

ไทย

ของติดตัวของคนพวกนี้ช่างอุดมสมบูรณ์ดีจริงๆ หนึ่งคือพกพามาเองเยอะ สองคือปล้นชิงมาได้เยอะ…

จีน

但不管怎么样,现在都便宜了他和汐雅...

ไทย

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ตอนนี้ก็ตกเป็นของเขากับซีย่าหมดแล้ว…

จีน

“藏着的东西,拿出来吧,还要我动手么?”

ไทย

“ของที่ซ่อนไว้ เอาออกมาสิ ยังต้องให้ฉันลงมืออีกเหรอ?”

จีน

林逸看着弘升眼神闪烁,一直遮掩...

ไทย

หลินอี้มองดูหงเซิ่งที่แววตาล่อกแล่กและคอยปกปิดอยู่ตลอดเวลา…

จีน

敏锐的探查了一下,这家伙衣服里似乎还藏着什么东西!!

ไทย

เมื่อตรวจจับอย่างเฉียบคม ก็พบว่าในเสื้อผ้าของหมอนี่ยังดูเหมือนซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้อยู่อีกด้วย!!

จีน

“林逸,别这样...”

ไทย

“หลินอี้ อย่าทำแบบนี้เลย…”

จีน

“做人留一线,日后好相见...毕竟我亲叔叔是两界山的城主!”

ไทย

“ทำการสิ่งใดไว้ไมตรีบ้าง ภายหน้าจะได้มองหน้ากันติด… อย่างไรเสียอาแท้ๆ ของฉันก็เป็นถึงเจ้าเมืองเขาเหลียงเจี้ย!”

จีน

弘升软硬兼施,希望林逸别太较真...

ไทย

หงเซิ่งใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง หวังให้หลินอี้อย่าได้จริงจังเอาความจนเกินไปนัก…

จีน

“跟他费什么话...谁没个城主爸爸!”

ไทย

“จะไปเสียเวลาพูดกับเขาทำไม… ใครบ้างไม่มีพ่อเป็นเจ้าเมือง!”

จีน

汐雅手中的长剑轻轻一划 ,凌厉的剑光瞬间便将弘升的衣物切断!

ไทย

กระบี่ยาวในมือซีย่าตวัดเบาๆ แสงกระบี่อันคมกริบก็ตัดเสื้อผ้าของหงเซิ่งขาดสะบั้นในพริบตา!

จีน

一枚黑色的令牌从他的身上落了下来...

ไทย

ป้ายคำสั่งสีดำอันหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากตัวเขา…

จีน

弘升下意识的想去捡起来

ไทย

หงเซิ่งยื่นมือไปหมายจะหยิบขึ้นมาตามสัญชาตญาณ

จีน

岂料林逸只是轻手一抬..这黑色令牌便落到了林逸的手中!

ไทย

นึกไม่ถึงว่าหลินอี้เพียงแค่ยกมือขึ้นเบาๆ… ป้ายคำสั่งสีดำนี้ก็ลอยมาตกอยู่ในมือของหลินอี้เสียแล้ว!

จีน

林逸持着令牌,认真的瞧了起来...

ไทย

หลินอี้ถือป้ายคำสั่ง พลางพินิจพิเคราะห์ดูอย่างละเอียด…

จีน

这令牌正面刻了【九府】二字,背面则单有一个【叁】字

ไทย

ด้านหน้าของป้ายคำสั่งนี้สลักคำว่า【เก้าจวน】เอาไว้ ส่วนด้านหลังมีเพียงตัวอักษรคำว่า【สาม】ตัวเดียว

จีน

这组合起来,像暗号?

ไทย

เมื่อนำมารวมกันแล้ว ดูเหมือนรหัสลับงั้นหรือ?

จีน

又像是钥匙...

ไทย

หรือไม่ก็ดูเหมือนกุญแจ…

จีน

不过,这弘升能这么看中,藏到现在...

ไทย

ทว่า การที่หงเซิ่งผู้นี้ให้ความสำคัญถึงเพียงนี้ และซ่อนเอาไว้จนถึงป่านนี้…

จีน

那必然是个好东西...

ไทย

ย่อมต้องเป็นของดีอย่างแน่นอน…

จีน

不管用不用得着,先收着再说!!

ไทย

ไม่ว่าจะใช้ได้หรือไม่ เก็บเอาไว้ก่อนค่อยว่ากัน!!

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน