พักชั่วคราว

Chinese

聊了一会儿后

Thai

หลังจากคุยกันไปได้ครู่หนึ่ง

Chinese

“姐...

Thai

“พี่…

Chinese

你来了...那我跟林逸换个地方住？” 汐雅试探着问道。

Thai

ในเมื่อพี่มาแล้ว… งั้นฉันกับหลินอี้ย้ายไปอยู่ที่อื่นไหม?” ซีย่าลองหยั่งเชิงถาม

Chinese

她姐在这儿住，林逸多少会感到有些不方便吧？

Thai

พี่สาวเธอมาพักที่นี่ หลินอี้คงจะรู้สึกไม่ค่อยสะดวกใจอยู่บ้างใช่ไหมล่ะ?

Chinese

“干嘛要换...

Thai

“จะย้ายทำไมกัน…

Chinese

你俩还是住这儿。

Thai

เธอกับเขาก็ยังพักที่นี่แหละ

Chinese

正好，我也想看看这家伙的人品呢..

Thai

พอดีเลย ฉันเองก็อยากจะดูนิสัยใจคอของหมอนั่นเหมือนกัน…

Chinese

他要是问起的话，你就说我是叶凌的姐姐不就好了....”

Thai

ถ้าเขาถามขึ้นมา เธอก็บอกไปว่าฉันเป็นพี่สาวของเย่หลิงก็สิ้นเรื่อง…”

Chinese

叶神音毫不在意的说道...

Thai

เย่เสินอินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ…

Chinese

住汐雅这儿。

Thai

การมาพักกับซีย่า

Chinese

一是为了方便，二也是提醒下汐雅，别住着住着，就睡到一起了...

Thai

หนึ่งคือเพื่อความสะดวก สองก็เพื่อเตือนสติซีย่า ไม่ใช่อยู่ๆ ไปแล้วจะเลยเถิดไปนอนเตียงเดียวกันเข้า…

Chinese

这种事，叶凌不方便说。

Thai

เรื่องพรรค์นี้ เย่หลิงไม่สะดวกที่จะพูด

Chinese

她在这儿，这丫头至少不会那么大胆...

Thai

มีเธออยู่ที่นี่ ยัยเด็กคนนี้อย่างน้อยก็คงไม่กล้าบุ่มบ่ามขนาดนั้น…

Chinese

“哦....”

Thai

“อื้อ…”

Chinese

见自己的小九九被识破，汐雅也只能点头答应了...

Thai

เมื่อเห็นว่าความคิดเล็กๆ ในใจถูกมองออก ซีย่าจึงทำได้เพียงพยักหน้าตกลง…

Chinese

不然，她姐真要是告诉老妈，自己和林逸现在同住到一起...

Thai

ไม่อย่างนั้น หากพี่สาวของเธอไปบอกแม่เข้าจริงๆ ว่าตอนนี้เธอกับหลินอี้พักอยู่ด้วยกัน…

Chinese

那后果...

Thai

ผลลัพธ์ที่ตามมาคง…

Chinese

两个小时后

Thai

สองชั่วโมงต่อมา

Chinese

“汐雅，我回来啦...”

Thai

“ซีย่า ฉันกลับมาแล้ว…”

Chinese

林逸哼着小曲，把门打开...

Thai

หลินอี้ฮัมเพลงเบาๆ พลางเปิดประตูเข้ามา…

Chinese

只是看到沙发上的那道穿着旗的倩影后，微微有些愣住...

Thai

ทว่าเมื่อเห็นร่างอันงดงามสวมกี่เพ้าอยู่บนโซฟา เขาก็ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย…

Chinese

这谁呢？好像没见过呢..

Thai

นี่ใครกัน? เหมือนจะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย…

Chinese

高腰旗袍，那双浑圆修长的黑丝美腿就放在茶几上...似乎毫无顾忌..

Thai

กี่เพ้าเอวสูง เรียวขางามยาวได้รูปสวมถุงน่องดำคู่นั้นวางพาดอยู่บนโต๊ะน้ำชา… ดูเหมือนไม่คิดจะสำรวมเลยสักนิด…

Chinese

叶神音也是刚巧抬头...两人不经意间对视了一眼...

Thai

เย่เสินอินก็เงยหน้าขึ้นมาพอดี… สายตาของทั้งคู่ประสานกันโดยไม่ได้ตั้งใจ…

Chinese

“这家伙...倒是挺帅的..”

Thai

“หมอนี่… หน้าตาหล่อเหลาไม่เบาแฮะ…”

Chinese

看着林逸，叶神音嘴角噙笑，自语了一句..

Thai

เย่เสินอินมองหลินอี้ มุมปากประดับรอยยิ้ม พลางพึมพำกับตัวเอง…

Chinese

“汐雅..这是？”

Thai

“ซีย่า… นี่คือ?”

Chinese

林逸回过神来，也是向汐雅问道，这美女看上去有几分眼熟呢...

Thai

หลินอี้ได้สติกลับมา จึงเอ่ยถามซีย่า สาวงามคนนี้ดูคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้างแฮะ…

Chinese

特别是那对丹凤眼，总有种熟悉感..

Thai

โดยเฉพาะดวงตาหงส์คู่นั้น ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอยู่ลึกๆ…

Chinese

“这是我姐的朋友，也是叶凌他姐，神音姐姐...”

Thai

“นี่คือเพื่อนของพี่สาวฉัน แล้วก็เป็นพี่สาวของเย่หลิง พี่เสินอินน่ะ…”

Chinese

“她这次来帝都办事，我姐让她来咱这儿暂时住几天....”

Thai

“ครั้งนี้พี่เขามาทำธุระที่ตี้ตู พี่สาวฉันก็เลยให้มาพักชั่วคราวที่นี่สองสามวัน…”

Chinese

汐雅装模做样的解释道...

Thai

ซีย่าแสร้งทำเป็นอธิบายอย่างเป็นเรื่องเป็นราว…

Chinese

这关系说起来，确实有点复杂，她姐也是，真以为她是会随便白给的人么..

Thai

ความสัมพันธ์นี้ว่าไปแล้วก็ค่อนข้างซับซ้อนจริงๆ พี่สาวเธอก็เหมือนกัน คิดจริงๆ หรือว่าเธอจะเป็นคนยอมเปลืองตัวให้ใครง่ายๆ น่ะ…

Chinese

还来家里监督她...!

Thai

ถึงกับตามมาจับตาดูถึงที่บ้านเนี่ยนะ…!

Chinese

“你姐的朋友？那还真是巧啊...

Thai

“เพื่อนของพี่สาวเธอเหรอ? ช่างบังเอิญจริงๆ…

Chinese

如果早知道这样的话，叶凌当初也不用费心了”

Thai

ถ้ารู้แบบนี้แต่แรก เย่หลิงก็คงไม่ต้องเหนื่อยยากขนาดนั้นแล้ว”

Chinese

林逸边说着，边跟叶神音打起了招呼...

Thai

หลินอี้พูดพลางเอ่ยทักทายเย่เสินอิน…

Chinese

缘分这种事，倒是真的巧...

Thai

เรื่องของพรหมลิขิตเนี่ย ช่างบังเอิญจริงๆ…

Chinese

一个叫叶神音，一个叫叶神韵...

Thai

คนหนึ่งชื่อเย่เสินอิน อีกคนชื่อเย่เสินอวิ้น…

Chinese

只是长得一点都不像，不然只听名字，倒像是一家人...

Thai

เพียงแต่หน้าตาไม่เหมือนกันสักนิด ไม่อย่างนั้นแค่ฟังชื่อ ก็คงนึกว่าเป็นครอบครัวเดียวกันแท้ๆ…

Chinese

“好...”

Thai

“สวัสดี…”

Chinese

叶神音也是礼貌的回应，从林逸进门的谈吐举止，确实是个正经人...

Thai

เย่เสินอินตอบกลับอย่างสุภาพเช่นกัน จากกิริยาวาจาตั้งแต่หลินอี้ก้าวเข้ามาในห้อง ดูเป็นคนประพฤติตัวดีจริงๆ…

Chinese

她将鞋子重新穿好，然后以极为端庄优雅的姿势坐在沙发上...

Thai

เธอสวมรองเท้ากลับเข้าที่ จากนั้นก็นั่งบนโซฟาด้วยท่วงท่าที่สง่างามและสำรวมเป็นอย่างยิ่ง…

Chinese

双手环抱在胸口，一脸笑容的打量着林逸....

Thai

สองแขนกอดอก สายตาประดับยิ้มพลางพินิจมองหลินอี้…

Chinese

嗯，和汐雅确实挺般配的...

Thai

อืม ดูเหมาะสมกับซีย่าดีจริงๆ…

Chinese

汐雅虽是有点小矮，但身材比例还是很不错的...

Thai

ซีย่าถึงจะตัวเตี้ยไปนิด แต่สัดส่วนรูปร่างก็จัดว่ายอดเยี่ยมมาก…

Chinese

“对了...

Thai

“จริงสิ…

Chinese

你刚才说叶凌不用费心了，那是什么意思？”

Thai

เมื่อกี้ที่นายบอกว่าเย่หลิงไม่ต้องเหนื่อยยากแล้ว หมายความว่ายังไงเหรอ?”

Chinese

叶神音想起林逸进门前说的奇怪话..这点她没听明白...

Thai

เย่เสินอินนึกถึงคำพูดแปลกๆ ที่หลินอี้พูดตอนเข้ามา… จุดนี้เธอยังไม่ค่อยเข้าใจนัก…

Chinese

“你说这事啊...” 林逸刚准备把话说下去...

Thai

“หมายถึงเรื่องนี้น่ะเหรอ…” หลินอี้กำลังจะอธิบายต่อ…

Chinese

汐雅紧急插嘴了：“没事没事...

Thai

ซีย่าก็รีบแทรกขึ้นมาทันควัน “ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรหรอก…

Chinese

叶凌就是想请我姐喝茶...然后没想到你和我姐都认识...”

Thai

เย่หลิงก็แค่อยากจะชวนพี่สาวฉันไปดื่มชา… แล้วคิดไม่ถึงว่าพี่กับพี่สาวฉันจะรู้จักกันน่ะ…”

Chinese

这事可不敢乱说啊....

Thai

เรื่องนี้จะพูดส่งเดชไม่ได้เด็ดขาด…

Chinese

“额...差不多是这意思...”

Thai

“เอ่อ… ก็ประมาณนั้นแหละ…”

Chinese

见汐雅这模样。

Thai

เมื่อเห็นท่าทีของซีย่า

Chinese

林逸虽有疑惑，但还是没有继续往下问...

Thai

แม้หลินอี้จะสงสัย แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ…

Chinese

汐雅那奇怪的姐姐，确实有些神秘，他还是别掺和太多了...

Thai

พี่สาวประหลาดของซีย่าดูลึกลับอยู่จริงๆ เขาอย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินไปจะดีกว่า…