นี่นายเป็นแฟนยังไงเนี่ย?
你這男朋友怎麼當的?แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
溫婉有些尷尬地坐在床上,身上已經換好了衣服,頭髮也整理過了。
ไทย
เวินหว่านนั่งอยู่บนเตียงอย่างกระอักกระอ่วน ตอนนี้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว และจัดแต่งทรงผมแล้วด้วย
จีน
陳凡的目光往地上一掃,看到有些凌亂的現場,有些明白了。
ไทย
เฉินฝานกวาดตามองพื้น เห็นสภาพที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงตรงหน้า จึงพอเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อย
จีน
看來是提前嘗試過了,一個人下樓有些困難,否則以溫婉的性格,不可能主動喊自己幫忙。
ไทย
ดูเหมือนเธอจะลองเดินลงไปเองก่อนแล้ว แต่เดินลงบันไดคนเดียวค่อนข้างลำบาก ไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยของเวินหว่าน คงไม่มีทางเรียกให้เขามาช่วยเองแน่
จีน
“沒問題。”
ไทย
“ไม่มีปัญหา”
จีน
為了避免對方尷尬,陳凡沒有多說話,只是走過去輕輕將溫婉給攙了起來。
ไทย
เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกกระอักกระอ่วน เฉินฝานจึงไม่พูดมาก เพียงเดินเข้าไปพยุงเวินหว่านขึ้นมาเบา ๆ
จีน
“你能走走嗎?”
ไทย
“เดินไหวไหม?”
จีน
溫婉一隻腳一跳一跳,另外一隻腳明顯還不太敢落地。
ไทย
เวินหว่านกระโดดด้วยเท้าข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเห็นได้ชัดว่ายังไม่ค่อยกล้าลงน้ำหนัก
จีน
陳凡眉頭一皺,“不行啊,你這腳明顯還沒消腫啊。”
ไทย
เฉินฝานขมวดคิ้ว “ไม่ได้แล้วล่ะ เท้าคุณยังบวมอยู่ชัด ๆ”
จีน
溫婉紅著臉有點尷尬。
ไทย
เวินหว่านหน้าแดง รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
จีน
“能稍微快點嘛?我……想去一下洗手間。”
ไทย
“ช่วยเร็วขึ้นอีกนิดได้ไหม? ฉัน…อยากไปห้องน้ำ”
จีน
看對方尷尬的神色,陳凡馬上反應過來。
ไทย
เมื่อเห็นสีหน้าอึดอัดของอีกฝ่าย เฉินฝานก็เข้าใจทันที
จีน
難怪會喊自己幫忙,感情是實在憋不住了。
ไทย
มิน่าถึงเรียกให้เขามาช่วย ที่แท้ก็กลั้นไม่ไหวแล้ว
จีน
於是陳凡二話不說,再次彎腰一把將溫婉攔腰抱了起來。
ไทย
ดังนั้นเฉินฝานจึงไม่พูดพร่ำทำเพลง ก้มตัวลงอีกครั้งแล้วอุ้มเวินหว่านขึ้นมาในอ้อมแขน
จีน
騰騰騰飛快幾步下樓,然後衝進洗手間,把人放到了馬桶上。
ไทย
เขารีบก้าวลงบันไดไปหลายขั้น ก่อนพุ่งเข้าไปในห้องน้ำแล้ววางเธอลงบนโถส้วม
จีน
“我就在外面,有事你喊我。”
ไทย
“ผมอยู่ข้างนอกนะ ถ้ามีอะไรก็เรียกผม”
จีน
溫婉臉色尷尬羞紅,望著竄出去的陳凡,有些不知所措。
ไทย
เวินหว่านหน้าแดงด้วยความกระอักกระอ่วน มองเฉินฝานที่ผลุนผลันออกไปจนทำอะไรไม่ถูก
จีน
她實在沒辦法了,要是不尋求陳凡幫助,今天恐怕根本出不了門。
ไทย
เธอไม่มีทางเลือกจริง ๆ หากไม่ขอความช่วยเหลือจากเฉินฝาน วันนี้คงออกจากบ้านไม่ได้แน่
จีน
上廁所,洗漱稍稍化妝,等溫婉解決完一切從洗手間蹦躂著出來的時候,陳凡已經出門回來了。
ไทย
หลังจากเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าแปรงฟันและแต่งหน้าเล็กน้อยแล้ว ตอนที่เวินหว่านกระโดดออกมาจากห้องน้ำหลังจัดการทุกอย่างเสร็จ เฉินฝานก็ออกไปข้างนอกและกลับมาแล้ว
จีน
“我買的早餐,今天你估計沒法去買了。”
ไทย
“อาหารเช้าที่ผมซื้อมา วันนี้คุณคงออกไปซื้อเองไม่ได้แล้ว”
จีน
陳凡示意了一下手上的豆漿油條,走過去放到餐桌上。
ไทย
เฉินฝานชูน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ในมือให้ดู ก่อนเดินไปวางไว้บนโต๊ะอาหาร
จีน
“謝謝……”
ไทย
“ขอบคุณ…”
จีน
溫婉原本想要拒絕,但是心想自己更尷尬的都被陳凡撞見了,沒必要這麼矯情。
ไทย
เดิมทีเวินหว่านคิดจะปฏิเสธ แต่พอนึกว่าความน่าอายยิ่งกว่านี้เฉินฝานก็เห็นมาแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องทำเป็นเกรงใจขนาดนั้น
จีน
陳凡簡單沖了一把臉,刷完牙出來兩人第一次坐在一塊吃早餐。
ไทย
เฉินฝานล้างหน้าอย่างง่าย ๆ แปรงฟันเสร็จแล้วออกมา จากนั้นทั้งสองก็นั่งกินอาหารเช้าด้วยกันเป็นครั้งแรก
จีน
“待會兒還要去醫院?”
ไทย
“เดี๋ยวยังต้องไปโรงพยาบาลอีกเหรอ?”
จีน
溫婉點點頭。
ไทย
เวินหว่านพยักหน้า
จีน
“你這情況……不方便吧。”
ไทย
“สภาพคุณแบบนี้…ไม่สะดวกใช่ไหม”
จีน
陳凡眉頭一皺,“有沒有親戚朋友?可以讓他們先替你一天?”
ไทย
เฉินฝานขมวดคิ้ว “มีญาติหรือเพื่อนไหม? ให้พวกเขามาช่วยแทนคุณสักวันก่อนได้หรือเปล่า?”
จีน
溫婉遲疑了一下,然後搖搖頭。
ไทย
เวินหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า
จีน
“不需要。”
ไทย
“ไม่จำเป็น”
จีน
陳凡嘆息,就知道這女人一定是有什麼難言之隱。
ไทย
เฉินฝานถอนหายใจ รู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ต้องมีเรื่องลำบากใจบางอย่าง
จีน
不過如果沒有難言之隱的話也不會落魄到把自己家給租出去了。
ไทย
แต่ถ้าไม่มีเรื่องลำบากใจ ก็คงไม่ตกอับจนต้องปล่อยบ้านตัวเองให้คนอื่นเช่า
จีน
簡單吃完飯,陳凡跑上樓幫對方把羽絨服跟鞋子拿下來。
ไทย
หลังจากกินอาหารเสร็จอย่างง่าย ๆ เฉินฝานก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อเอาเสื้อขนเป็ดกับรองเท้าลงมาให้เธอ
จีน
看著溫婉穿好,一隻腳蹦蹦跳跳地往門口走,陳凡實在忍不住。
ไทย
เมื่อเห็นเวินหว่านสวมเสื้อผ้าเสร็จแล้วกระโดดขาเดียวไปทางประตู เฉินฝานก็อดพูดไม่ได้
จีน
“等一下。”
ไทย
“เดี๋ยวก่อน”
จีน
“那個我剛好要出門一趟,我跟你一塊去校門口吧。”
ไทย
“พอดีผมต้องออกไปข้างนอกอยู่แล้ว เดี๋ยวไปส่งคุณถึงหน้าโรงเรียนด้วยกัน”
จีน
“等我三分鐘。”
ไทย
“รอผมสามนาที”
จีน
溫婉轉身,看著陳凡衝進書房,眼神閃爍,沒有說什麼。
ไทย
เวินหว่านหันกลับไปมองเฉินฝานที่พุ่งเข้าไปในห้องอ่านหนังสือ ดวงตาวูบไหว แต่ไม่ได้พูดอะไร
จีน
剛好出門什麼的自然是鬼話,不過對於陳凡這種善意的表達方式,溫婉沒法拒絕。
ไทย
คำว่าออกไปข้างนอกพอดีอะไรนั่นย่อมเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ แต่สำหรับวิธีแสดงความหวังดีของเฉินฝานแบบนี้ เวินหว่านก็ปฏิเสธไม่ลง
จีน
一路攙著溫婉下樓,陳凡想了想從這裡到校門口,走路至少得半個多小時。
ไทย
ระหว่างทางเฉินฝานคอยพยุงเวินหว่านลงบันได พลางคิดว่าจากที่นี่ไปถึงหน้าโรงเรียน หากเดินเท้าคงใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงกว่า
จีน
更何況溫婉的腳還不方便。
ไทย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเท้าของเวินหว่านยังไม่สะดวก
จีน
要是背著她……一定不會同意。
ไทย
ถ้าให้เขาแบกเธอ…เธอต้องไม่ยอมแน่
จีน
陳凡正糾結著,目光一掃,看到籃球場旁邊停著的那一排自行車。
ไทย
ขณะที่เฉินฝานกำลังกลัดกลุ้ม กวาดตามองไปก็เห็นจักรยานจอดเรียงกันอยู่ข้างสนามบาสเกตบอล
จีน
一個男生正停好車準備鎖車,陳凡打招呼。
ไทย
นักศึกษาชายคนหนึ่งจอดรถเสร็จและกำลังจะล็อกรถ เฉินฝานจึงเอ่ยทัก
จีน
“同學,你這車多少錢買的?”
ไทย
“เพื่อน รถคันนี้ซื้อมาเท่าไหร่?”
จีน
男生抬頭疑惑地看了一眼陳凡,目光注意到一旁的溫婉,眼神中閃過一抹驚艷。
ไทย
ชายหนุ่มเงยหน้ามองเฉินฝานอย่างสงสัย ก่อนสังเกตเห็นเวินหว่านที่อยู่ข้าง ๆ แววตาก็ฉายแววตะลึงในความงาม
จีน
“七十多,我買的二手車。”
ไทย
“เจ็ดสิบกว่า ฉันซื้อมาเป็นรถมือสอง”
จีน
“你想買的話可以去市區那個二手自行車商鋪看看,那邊一條街都是賣這個的。”
ไทย
“ถ้านายอยากซื้อก็ลองไปดูที่ร้านจักรยานมือสองในตัวเมืองสิ ที่นั่นทั้งถนนขายของพวกนี้กันหมด”
จีน
陳凡笑了笑,伸手指了指對方的自行車。
ไทย
เฉินฝานยิ้ม แล้วชี้ไปที่จักรยานของอีกฝ่าย
จีน
“是這樣。我現在有點急事,能不能把你的自行車賣給我。”
ไทย
“คืออย่างนี้ ตอนนี้ฉันมีธุระด่วน นายขายจักรยานให้นายได้ไหม?”
จีน
“我出一百塊。”
ไทย
“ฉันให้หนึ่งร้อยหยวน”
จีน
男生愣了一下。
ไทย
ชายหนุ่มชะงักไป
จีน
“哥們,你開玩笑吧。”
ไทย
“พี่ชาย ล้อเล่นหรือเปล่า?”
จีน
陳凡果斷抽出一百塊。
ไทย
เฉินฝานควักธนบัตรหนึ่งร้อยหยวนออกมาอย่างเด็ดขาด
จีน
“幫幫忙。”
ไทย
“ช่วยหน่อยน่า”
จีน
男生看了一眼後面的溫婉,自以為明白了陳凡為啥要買自行車了,當然是要泡妞了。
ไทย
ชายหนุ่มมองเวินหว่านที่อยู่ด้านหลัง แล้วคิดเอาเองว่าเข้าใจเหตุผลที่เฉินฝานซื้อจักรยานแล้ว แน่นอนว่าต้องเอาไปจีบสาว
จีน
“嘿,賣給你了。”
ไทย
“เฮ้ ขายให้ก็ได้”
จีน
“兄弟,女朋友不錯。真漂亮。”
ไทย
“พี่ แฟนสวยดีนะ สวยจริง ๆ”
จีน
“謝啦哥們。”
ไทย
“ขอบใจนะเพื่อน”
จีน
陳凡接過鑰匙,騎上自行車來到溫婉身邊。
ไทย
เฉินฝานรับกุญแจมา ขี่จักรยานไปหาเวินหว่าน
จีน
“上來。”
ไทย
“ขึ้นมา”
จีน
溫婉皺著眉頭,“你……幹嘛要買自行車。”
ไทย
เวินหว่านขมวดคิ้ว “คุณ…จะซื้อจักรยานทำไม?”
จีน
陳凡笑笑:“我倒是不介意背著你出去,不過你願意嗎?”
ไทย
เฉินฝานยิ้ม “ผมไม่รังเกียจที่จะแบกคุณไปหรอก แต่คุณยอมไหมล่ะ?”
จีน
溫婉臉色一紅,遲疑了一下還是側著身輕輕坐在了後排椅子上。
ไทย
เวินหว่านหน้าแดง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนนั่งลงบนเบาะด้านหลังแบบเอียงข้างเบา ๆ
จีน
“坐穩啦,出發嘍。”
ไทย
“นั่งให้ดีนะ ออกเดินทางแล้ว!”
จีน
陳凡用力向前一推,猛地一踩瞬間躥了出去。
ไทย
เฉินฝานออกแรงถีบไปข้างหน้า ก่อนกดบันไดจักรยานแรง ๆ จนพุ่งออกไปในพริบตา
จีน
這傢伙車子騎得又穩又快。
ไทย
หมอนี่ขี่จักรยานได้ทั้งมั่นคงและเร็ว
จีน
嘴裡還興奮地哼著歌。
ไทย
แถมในปากยังฮัมเพลงอย่างตื่นเต้น
จีน
“風吹著楊柳嘛
ไทย
“สายลมพัดกิ่งหลิว
จีน
唰啦啦啦啦啦
ไทย
ซ่า ลา ลา ลา ลา ลา
จีน
小河裡水流得兒
ไทย
สายน้ำในลำธารไหล
จีน
嘩啦啦啦啦啦
ไทย
ซ่า ลา ลา ลา ลา ลา
จีน
誰家的媳婦
ไทย
ภรรยาของบ้านไหน
จีน
她走得忙又忙呀
ไทย
เธอเดินรีบเร่งเสียจริง
จีน
原來她要回娘家……”
ไทย
ที่แท้กำลังจะกลับบ้านเดิม…”
จีน
溫婉聽得一頭黑線。實在是有些無語。
ไทย
เวินหว่านฟังแล้วถึงกับมีเส้นดำเต็มหัว รู้สึกพูดไม่ออกจริง ๆ
จีน
這小子到底多大啊,怎麼唱的是自己父母那輩喜歡的歌呢。
ไทย
เจ้าหนุ่มคนนี้อายุเท่าไหร่กันแน่ ทำไมเพลงที่ร้องถึงเป็นเพลงที่คนรุ่นพ่อแม่ของเธอชอบกันนะ
จีน
一路來到校門口,陳凡把自行車停好,鎖車。
ไทย
เมื่อมาถึงหน้าโรงเรียน เฉินฝานก็จอดจักรยานและล็อกรถ
จีน
然後攔下一輛計程車。
ไทย
จากนั้นจึงเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง
จีน
小心翼翼地扶著溫婉上去坐好。
ไทย
เขาประคองเวินหว่านขึ้นไปนั่งอย่างระมัดระวัง
จีน
“溫老師,你這個腳去醫院的時候最好順便讓醫生看一下。”
ไทย
“อาจารย์เวิน ตอนที่ไปโรงพยาบาล ทางที่ดีให้หมอตรวจเท้าด้วยนะครับ”
จีน
溫婉遲疑了一下,點點頭。
ไทย
เวินหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
จีน
“我知道了。謝……”
ไทย
“ฉันรู้แล้ว ขอบคุณ…”
จีน
溫婉剛要道謝,結果下一秒,陳凡也彎腰鑽了進來。
ไทย
เวินหว่านเพิ่งจะเอ่ยขอบคุณ แต่ในวินาทีถัดมาเฉินฝานก็ก้มตัวมุดเข้ามาด้วย
จีน
不等溫婉開口,陳凡笑了笑。
ไทย
โดยไม่รอให้เวินหว่านพูดอะไร เฉินฝานก็ยิ้มแล้วเอ่ย
จีน
“最近有點上火,牙疼。我順便蹭個車一塊去醫院吧。”
ไทย
“ช่วงนี้ผมร้อนใน ปวดฟัน ถือโอกาสนั่งรถไปโรงพยาบาลด้วยกันเลยแล้วกัน”
จีน
溫婉深深看了一眼陳凡,低著頭沒有說話。
ไทย
เวินหว่านมองเฉินฝานลึก ๆ แวบหนึ่ง ก่อนก้มหน้าไม่พูดอะไร
จีน
來到醫院,陳凡果然沒再提牙疼的事情,而是跟護士借了個輪椅,推著溫婉直接去了骨科。
ไทย
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล เฉินฝานก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องปวดฟันอีกจริง ๆ แต่ไปขอยืมรถเข็นจากพยาบาล แล้วเข็นเวินหว่านตรงไปยังแผนกกระดูก
จีน
溫婉幾次想要婉拒,因為她身上的錢確實不多了。
ไทย
เวินหว่านพยายามปฏิเสธอย่างสุภาพอยู่หลายครั้ง เพราะเงินที่ติดตัวเธอมีไม่มากแล้วจริง ๆ
จีน
但是陳凡卻根本不聽,堅持把她給推到了骨科。
ไทย
แต่เฉินฝานไม่ฟังเลย ยืนกรานเข็นเธอไปจนถึงแผนกกระดูก
จีน
挂號,排隊,等了差不多半個鐘頭,好不容易輪到號。
ไทย
ลงทะเบียน ต่อแถว รออยู่เกือบครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงคิว
จีน
陳凡推著溫婉進去,跟醫生介紹了一下情況。
ไทย
เฉินฝานเข็นเวินหว่านเข้าไป แล้วแนะนำอาการให้หมอฟัง
จีน
醫生上手一摸。
ไทย
หมอยื่นมือมาคลำตรวจ
จีน
“這樣疼嗎?”
ไทย
“ตรงนี้เจ็บไหม?”
จีน
溫婉頓時眉頭一皺,痛的點點頭。
ไทย
เวินหว่านขมวดคิ้วทันทีด้วยความเจ็บปวด แล้วพยักหน้า
จีน
“這裡呢?”
ไทย
“แล้วตรงนี้ล่ะ?”
จีน
同樣疼得厲害,眼眶裡都有淚水打轉了。
ไทย
เธอเจ็บจนแทบทนไม่ไหวเหมือนกัน น้ำตาเอ่อคลออยู่ในเบ้าตา
จีน
“應該是骨裂了。”
ไทย
“น่าจะกระดูกร้าว”
จีน
醫生簡單得出判斷,“不過想要確認,最好還是拍個片子。”
ไทย
หมอสรุปผลเบื้องต้นอย่างง่าย ๆ “แต่ถ้าจะยืนยันให้แน่ใจ ทางที่ดีที่สุดคือถ่ายภาพเอกซเรย์”
จีน
溫婉剛要拒絕,結果陳凡搶先道。
ไทย
เวินหว่านกำลังจะปฏิเสธ แต่เฉินฝานชิงพูดขึ้นก่อน
จีน
“那就拍個片子看看。”
ไทย
“งั้นก็ถ่ายภาพดูเถอะครับ”
จีน
醫生一邊檢查一邊訓斥陳凡。
ไทย
หมอตรวจไปพลางตำหนิเฉินฝานไปพลาง
จีน
“你說你這男朋友怎麼當的?你女朋友這腳都腫成這樣了,你就愣是一點不關心?”
ไทย
“นายเป็นแฟนยังไงกัน? ขาแฟนบวมขนาดนี้แล้ว ยังไม่ใส่ใจอีก?”
จีน
“昨晚就該第一時間來醫院治療。”
ไทย
“เมื่อคืนก็ควรพามาโรงพยาบาลรักษาตั้งแต่แรกแล้ว”
จีน
“你竟然讓她一個人疼了一整晚?”
ไทย
“ยังปล่อยให้เธอปวดอยู่คนเดียวทั้งคืนได้ยังไง?”
จีน
這話讓陳凡一愣,扭頭看向一旁的溫婉。
ไทย
คำพูดนี้ทำให้เฉินฝานชะงัก หันไปมองเวินหว่านที่อยู่ข้าง ๆ
จีน
這女人明顯也被這話搞得有點尷尬。臉蛋有些發紅。
ไทย
เห็นได้ชัดว่าเวินหว่านเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนกับคำพูดนี้ แก้มของเธอแดงขึ้นเล็กน้อย
จีน
“其實我倆……”
ไทย
“ที่จริงพวกเราสองคน…”
จีน
溫婉剛想解釋,陳凡卻訕笑著點點頭。
ไทย
เวินหว่านเพิ่งจะคิดอธิบาย เฉินฝานก็หัวเราะแห้ง ๆ แล้วพยักหน้า
จีน
“是我粗心大意了。下次一定注意。”
ไทย
“เป็นเพราะผมสะเพร่าเอง คราวหน้าผมจะระวังให้มากกว่านี้ครับ”
จีน
這醫生正義感還挺強,狠狠瞪了陳凡一眼。
ไทย
หมอคนนี้มีความยุติธรรมอยู่ไม่น้อย จึงจ้องเฉินฝานเขม็ง
จีน
“還想有下次?”
ไทย
“ยังคิดว่าจะมีคราวหน้าอีกเหรอ?”
จีน
“不想了不想了。”
ไทย
“ไม่แล้วครับ ไม่แล้ว”
จีน
陳凡趕忙擺手。
ไทย
เฉินฝานรีบโบกมือ
จีน
“年輕人談戀愛要注意一點,女朋友是用來疼愛的。別整天粗心大意的。”
ไทย
“หนุ่มสาวคบกันก็ต้องใส่ใจกันหน่อย แฟนมีไว้ให้ทะนุถนอม อย่ามัวแต่สะเพร่าตลอดเวลา”
จีน
陳凡苦笑點頭表示記住了。
ไทย
เฉินฝานได้แต่ยิ้มเจื่อนและพยักหน้า แสดงว่าจำไว้แล้ว
จีน
溫婉在一旁看著這一幕,原本尷尬的心情突然又放鬆了不少。
ไทย
เวินหว่านมองภาพตรงหน้าอยู่ข้าง ๆ อารมณ์กระอักกระอ่วนในตอนแรกพลันผ่อนคลายลงไม่น้อย
จีน
“去拍片吧,二樓右轉走到頭,CT室排號……”
ไทย
“ไปถ่ายภาพเถอะ ชั้นสองเลี้ยวขวาเดินไปจนสุด ห้องซีทีไปรับบัตรคิว…”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน