อู๋ตี๋โดนซ้อม

Chinese

“姐夫，謝了。”

Thai

“พี่เขย ขอบคุณนะ”

Chinese

包廂里，張小軍笑呵呵地將一個信封推到對面的胖子面前。

Thai

ในห้องส่วนตัว จางเสี่ยวจวินยิ้มพลางเลื่อนซองจดหมายไปตรงหน้าชายอ้วน

Chinese

胖子伸手接過信封，捏了捏，面露滿意的笑容。

Thai

ชายอ้วนยื่นมือรับซองจดหมาย บีบคลำดูแล้วเผยรอยยิ้มพึงพอใจ

Chinese

不過表面還要故作矜持。

Thai

แต่ภายนอกยังต้องแสร้งทำเป็นเกรงใจ

Chinese

“哎呀，都是一家人，還這麼客氣幹嘛。”

Thai

“โอ๊ย เราคนกันเองทั้งนั้น จะเกรงใจอะไรขนาดนั้น”

Chinese

張小軍很了解自己這個姐夫，笑呵呵地擺擺手。

Thai

จางเสี่ยวจวินรู้จักพี่เขยของตัวเองดี จึงยิ้มพลางโบกมือ

Chinese

“一碼歸一碼，總不能讓姐夫白跑一趟啊。”

Thai

“เรื่องหนึ่งก็ส่วนเรื่องหนึ่งสิ จะให้พี่เขยวิ่งเต้นให้ฟรี ๆ ได้ยังไง”

Chinese

“這點錢就當是給你那幾個同事的茶水錢。”

Thai

“เงินนิดหน่อยนี่ถือว่าเป็นค่าน้ำชาให้เพื่อนร่วมงานของพี่เขยแล้วกัน”

Chinese

胖子很滿意張小軍的表現，笑呵呵地點點頭。

Thai

ชายอ้วนพอใจกับท่าทีของจางเสี่ยวจวินมาก จึงยิ้มพลางพยักหน้า

Chinese

“既然如此，那這錢我就收了。”

Thai

“ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เงินนี่ฉันก็รับไว้แล้วกัน”

Chinese

“對了小軍，那幾家網吧要不要姐夫幫你去查一查，給他們一點教訓？”

Thai

“จริงสิ เสี่ยวจวิน ให้พี่เขยไปตรวจสอบร้านอินเทอร์เน็ตพวกนั้น แล้วสั่งสอนพวกมันสักหน่อยไหม?”

Chinese

張小軍搖搖頭。

Thai

จางเสี่ยวจวินส่ายหน้า

Chinese

“先不急。”

Thai

“ยังไม่ต้องรีบ”

Chinese

“現在跳得最狠的就是這個陳凡。”

Thai

“ตอนนี้คนที่กระโดดโลดเต้นหนักที่สุดก็คือเฉินฝาน”

Chinese

“我準備殺雞儆猴，只要解決掉這小子，其他那幾個老闆便會立馬乖乖過來投降。”

Thai

“ฉันเตรียมจะฆ่าไก่ให้ลิงดู ขอแค่จัดการไอ้เด็กนี่ได้ เจ้าของร้านคนอื่น ๆ ก็จะรีบมาสยบยอมแต่โดยดี”

Chinese

“這些年了，我十分了解他們，這幫膽小鬼還沒膽量跟我作對。這次一定是陳凡這臭小子攛掇的。”

Thai

“หลายปีมานี้ฉันเข้าใจพวกมันดี ไอ้พวกขี้ขลาดนี่ไม่กล้าต่อต้านฉันหรอก ครั้งนี้ต้องเป็นไอ้เด็กเฉินฝานนี่ที่ยุยงแน่ ๆ”

Chinese

胖子眉頭一皺：“這小子到底什麼來頭？”

Thai

ชายอ้วนขมวดคิ้ว “ไอ้เด็กนี่มันเป็นใครกันแน่?”

Chinese

“你前段時間可是跟你姐打包票說這地球村一定會落到你的手裡，到時候讓你姐來管理的。”

Thai

“ก่อนหน้านี้นายรับปากกับพี่สาวของนายเป็นมั่นเป็นเหมาะไม่ใช่หรือว่า ยังไงหมู่บ้านโลกก็ต้องตกเป็นของนายแน่ ถึงตอนนั้นก็ให้พี่สาวนายเป็นคนดูแล”

Chinese

說起這事兒，張小軍就一肚子火。

Thai

พอพูดถึงเรื่องนี้ จางเสี่ยวจวินก็เดือดดาลขึ้นมา

Chinese

“MD。別提了。”

Thai

“แม่งเอ๊ย อย่าพูดถึงเลย”

Chinese

“原本萬無一失的一件事，唐雲娜那娘們已經快撐不住了，只要再過幾天，十萬塊錢一定能拿下地球村。”

Thai

“เดิมทีเป็นเรื่องที่ไม่มีทางผิดพลาดอยู่แล้ว ผู้หญิงถังอวิ๋นน่านั่นแทบจะประคองตัวไม่ไหวแล้ว ขอแค่รออีกไม่กี่วัน เงินหนึ่งแสนหยวนก็จะซื้อหมู่บ้านโลกได้แน่นอน”

Chinese

“沒想到半路殺出個程咬金，最後被這小子撿了便宜。”

Thai

“ใครจะคิดว่าจู่ ๆ จะมีตัวแปรโผล่มาขวาง สุดท้ายไอ้เด็กนี่กลับฉวยประโยชน์ไป”

Chinese

胖子問道：“查沒查他的身份？”

Thai

ชายอ้วนถามว่า “ตรวจสอบประวัติเขาหรือยัง?”

Chinese

“不用查。”張小軍冷笑一聲。

Thai

“ไม่ต้องตรวจสอบ” จางเสี่ยวจวินแค่นเสียงเย็น

Chinese

“不管他是什麼人，在這條街上就得聽我的話。”

Thai

“ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร อยู่บนถนนเส้นนี้ก็ต้องฟังคำสั่งฉัน”

Chinese

“敢跟我作對，老子玩死他。”

Thai

“กล้ามาต่อต้านฉัน ฉันจะเล่นงานมันให้ตาย”

Chinese

見張小軍一臉囂張的樣子，胖子姐夫忍不住提醒道。

Thai

เมื่อเห็นท่าทางวางอำนาจของจางเสี่ยวจวิน พี่เขยชายอ้วนก็อดเตือนไม่ได้

Chinese

“還是謹慎點好。別弄得太過分。”

Thai

“ระวังหน่อยก็ดี อย่าทำอะไรเกินไปนัก”

Chinese

“對了，提醒你一下，區里下了文件，下周二你們那條街會查消防，所有店都要查。”

Thai

“จริงสิ เตือนนายไว้หน่อย เขตมีคำสั่งลงมาแล้ว วันอังคารหน้า ถนนเส้นที่พวกนายอยู่จะมีการตรวจสอบระบบดับเพลิง ทุกร้านต้องถูกตรวจหมด”

Chinese

“你提前準備一下。”

Thai

“นายเตรียมตัวล่วงหน้าด้วย”

Chinese

張小軍嘿嘿一笑。

Thai

จางเสี่ยวจวินหัวเราะหึ ๆ

Chinese

“這才叫朝中有人好辦事。姐夫你放心。我一定不會讓你難做的。”

Thai

“นี่แหละที่เรียกว่ามีคนในราชสำนักย่อมทำงานได้สะดวก พี่เขยวางใจเถอะ ฉันจะไม่ทำให้พี่เขยลำบากแน่นอน”

Chinese

胖子沉吟道：“既然這小子阻止你發財，那下周二我看看能不能順勢想個辦法，把他的店給關了。”

Thai

ชายอ้วนขบคิด “ในเมื่อไอ้เด็กนี่ขัดขวางการทำเงินของนาย งั้นวันอังคารหน้าฉันจะลองหาทางปิดร้านของมันไปตามจังหวะ”

Chinese

張小軍冷笑：“這樣最好。”

Thai

จางเสี่ยวจวินแค่นหัวเราะ “แบบนั้นดีที่สุด”

Chinese

“給他把網吧關了，到時候咱們低價把網吧搞過來。”

Thai

“ปิดร้านอินเทอร์เน็ตของมันเสีย ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยซื้อร้านอินเทอร์เน็ตมาในราคาถูก”

Chinese

“不得不說，這小子做生意是把好手。那星空網咖裝修是真特么捨得下本錢。”

Thai

“ต้องยอมรับว่าไอ้เด็กนี่เก่งเรื่องทำธุรกิจจริง ๆ ร้านอินเทอร์เน็ตสตาร์สนั่นตกแต่งแบบทุ่มทุนไม่อั้นจริง ๆ”

Chinese

胖子姐夫好奇地問道：“聽說星空網咖很賺錢？”

Thai

พี่เขยชายอ้วนถามด้วยความสงสัย “ได้ยินว่าร้านอินเทอร์เน็ตสตาร์สทำเงินได้เยอะมากหรือ?”

Chinese

張小軍點點頭，豎起兩根手指。

Thai

จางเสี่ยวจวินพยักหน้า พลางชูสองนิ้ว

Chinese

“我估計這小子一個月至少賺這個數。”

Thai

“ฉันเดาว่าอย่างน้อยไอ้เด็กนี่ก็ทำเงินได้จำนวนนี้ต่อเดือน”

Chinese

“草，這麼多？”

Thai

“เชี่ย เยอะขนาดนั้นเลย?”

Chinese

胖子頓時面露艷羨之色。

Thai

ชายอ้วนเผยสีหน้าอิจฉาขึ้นมาทันที

Chinese

張小軍嘿嘿一笑。

Thai

จางเสี่ยวจวินหัวเราะหึ ๆ

Chinese

“姐夫你放心，只要能把這小子擺平，到時候星空網咖到了我手裡，我給你四成股份。”

Thai

“พี่เขยวางใจเถอะ ขอแค่จัดการไอ้เด็กนี่ได้ ถึงตอนนั้นถ้าร้านอินเทอร์เน็ตสตาร์สตกมาอยู่ในมือฉัน ฉันจะแบ่งหุ้นให้พี่เขยสี่ส่วน”

Chinese

“大家一起發財。”

Thai

“พวกเรามารวยไปด้วยกัน”

Chinese

聽到這話，胖子眼神微微一亮。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนี้ แววตาของชายอ้วนก็สว่างวาบขึ้นเล็กน้อย

Chinese

兩人拿起酒杯，相視一笑。

Thai

ทั้งสองยกแก้วเหล้าขึ้นมาสบตากันแล้วยิ้ม

Chinese

“大家一起發財！”

Thai

“พวกเรามารวยไปด้วยกัน!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

吳迪被人打了。

Thai

อู๋ตี๋ถูกคนทำร้าย

Chinese

陳凡得到消息的時候正在跟蘇若初約會。

Thai

ตอนที่เฉินฝานได้รับข่าว เขากำลังออกเดตกับซูรั่วชู

Chinese

先把蘇若初送回寢室，然後才一個人飛快趕往醫院。

Thai

เขาส่งซูรั่วชูกลับหอพักหญิงก่อน จากนั้นจึงรีบไปโรงพยาบาลตามลำพัง

Chinese

到醫院的時候，寢室其他人已經早到了。

Thai

เมื่อไปถึงโรงพยาบาล คนอื่น ๆ ในห้องพักก็ไปถึงก่อนแล้ว

Chinese

病房裡，蘇晴坐在病床前，眼眶有些發紅。

Thai

ภายในห้องผู้ป่วย ซูฉิงนั่งอยู่หน้าเตียง ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อย

Chinese

吳迪躺在床上，腦袋上纏著繃帶，還在輕聲安撫蘇晴。

Thai

อู๋ตี๋นอนอยู่บนเตียง ศีรษะพันด้วยผ้าพันแผล และยังคงปลอบซูฉิงเบา ๆ

Chinese

陳凡走進病房，先跟寢室幾個兄弟打了聲招呼，這才走到病床前。

Thai

เฉินฝานเดินเข้าห้องผู้ป่วยไปทักทายพี่น้องในห้องพักสองสามคนก่อน แล้วจึงเดินไปที่หน้าเตียง

Chinese

“怎麼樣？嚴不嚴重？”

Thai

“เป็นยังไงบ้าง ร้ายแรงไหม?”

Chinese

吳迪笑著搖搖頭。

Thai

อู๋ตี๋ยิ้มพลางส่ายหน้า

Chinese

“沒事。就是挨了一悶棍，腦袋起了個包而已。”

Thai

“ไม่เป็นไร โดนกระบองฟาดเข้าที่ศีรษะทีเดียว แค่หัวโนเท่านั้นเอง”

Chinese

陳凡問道：“知不知道是誰做的？”

Thai

เฉินฝานถามว่า “รู้ไหมว่าใครเป็นคนทำ?”

Chinese

吳迪搖搖頭。

Thai

อู๋ตี๋ส่ายหน้า

Chinese

“不認識。”

Thai

“ไม่รู้จัก”

Chinese

“當時我跟蘇晴在校園裡散步，走到籃球場旁邊的時候，幾個年輕人在打籃球。”

Thai

“ตอนนั้นฉันกับซูฉิงกำลังเดินเล่นอยู่ในมหาวิทยาลัย พอเดินไปถึงข้างสนามบาสเกตบอล ก็เห็นวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นบาสฯ”

Chinese

“雙方不知為何起了衝突，我倆剛好在邊上。”

Thai

“ไม่รู้ว่าทั้งสองฝ่ายเกิดขัดแย้งกันขึ้นได้ยังไง พอดีฉันกับซูฉิงอยู่ข้าง ๆ”

Chinese

“結果一伙人非說我們是另外一伙人的同黨，我還沒來得及解釋，就被打了。”

Thai

“ผลก็คือคนกลุ่มหนึ่งยืนกรานว่าพวกเราเป็นพวกเดียวกับอีกกลุ่ม ฉันยังไม่ทันได้อธิบายก็ถูกทำร้ายแล้ว”

Chinese

“那些人打完人就跑了。我只看到兩個人的臉，全都不認識。”

Thai

“พวกนั้นตีคนเสร็จก็หนีไป ฉันเห็นหน้าพวกมันแค่สองคน และไม่รู้จักทั้งคู่”

Chinese

這時羅文傑湊上來。

Thai

ตอนนั้นเองหลัวเหวินเจี๋ยก็เข้ามาใกล้

Chinese

“對方是不是咱們學校的學生？”

Thai

“อีกฝ่ายเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราหรือเปล่า?”

Chinese

吳迪想了想搖搖頭。

Thai

อู๋ตี๋ครุ่นคิดแล้วส่ายหน้า

Chinese

“不太像。有可能是校外的人。”

Thai

“ดูไม่ค่อยเหมือน มีความเป็นไปได้ว่าเป็นคนนอก”

Chinese

馬小帥插話問道：“你覺得是意外還是對方故意的？”

Thai

หม่าเสี่ยวจวินถามแทรกขึ้นมา “นายคิดว่าเป็นอุบัติเหตุ หรืออีกฝ่ายจงใจ?”

Chinese

“你最近有沒有得罪什麼人？”

Thai

“ช่วงนี้นายไปมีเรื่องกับใครมาหรือเปล่า?”

Chinese

吳迪的目光偷偷看了一眼身邊的蘇晴，沒有說話。

Thai

สายตาของอู๋ตี๋แอบเหลือบมองซูฉิงที่อยู่ข้างกาย แต่ไม่ได้พูดอะไร

Chinese

看到吳迪這個反應，寢室幾個人心領神會。沒有繼續發問，而是聊起了別的話題。

Thai

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอู๋ตี๋ ทุกคนในห้องพักก็เข้าใจตรงกัน จึงไม่ถามต่อ แต่เปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น

Chinese

過了一會兒，蘇晴出去結算賬單，陳凡才看著吳迪開口問道。

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูฉิงออกไปชำระเงิน เฉินฝานจึงมองอู๋ตี๋แล้วเอ่ยถาม

Chinese

“你有懷疑對象？”

Thai

“นายสงสัยใคร?”

Chinese

吳迪點點頭，臉色有些陰沉。

Thai

อู๋ตี๋พยักหน้า สีหน้าค่อนข้างมืดมน

Chinese

“我能感覺得到，對方就是故意的。”

Thai

“ฉันรู้สึกได้ อีกฝ่ายจงใจแน่นอน”

Chinese

“這幫傢伙就是專門針對我來的。”

Thai

“ไอ้พวกนี้เจาะจงมาเล่นงานฉันโดยเฉพาะ”

Chinese

“是誰？”

Thai

“ใคร?”

Chinese

吳迪冷笑：“還能是誰，趙龍琪這個孫子唄。”

Thai

อู๋ตี๋แค่นหัวเราะ “จะเป็นใครได้อีก ก็ไอ้สารเลาจ้าวหลงฉีนั่นไง”

Chinese

羅文傑一臉懵。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยทำหน้างุนงง

Chinese

“趙龍琪是誰？”

Thai

“จ้าวหลงฉีคือใคร?”

Chinese

陳凡解釋道：“上次在女生寢室樓下撞見過。”

Thai

เฉินฝานอธิบายว่า “คนที่เราเจอคราวก่อนใต้หอพักหญิงไง”

Chinese

羅文傑恍然大悟。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยเข้าใจทันที

Chinese

“是那個富二代啊。”

Thai

“อ๋อ คุณชายเศรษฐีคนนั้นน่ะหรือ”

Chinese

“你有證據嗎？”

Thai

“นายมีหลักฐานไหม?”

Chinese

吳迪搖搖頭。

Thai

อู๋ตี๋ส่ายหน้า

Chinese

“這種事哪有證據，對方明顯是有預謀的。”

Thai

“เรื่องแบบนี้จะมีหลักฐานได้ยังไง อีกฝ่ายเห็น ๆ อยู่ว่าวางแผนมาแล้ว”

Chinese

“我甚至懷疑他找的人都不是本校的學生。”

Thai

“ฉันสงสัยด้วยซ้ำว่าคนที่มันหามาอาจไม่ใช่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราด้วย”

Chinese

羅文傑又問道：“那現在你打算怎麼辦？要不要找趙龍琪對峙一下？”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยถามต่อ “แล้วตอนนี้นายคิดจะทำยังไง จะไปเผชิญหน้ากับจ้าวหลงฉีสักครั้งไหม?”

Chinese

陳凡嘆息一聲。

Thai

เฉินฝานถอนหายใจ

Chinese

“沒用的，對方不可能承認。”

Thai

“ไม่มีประโยชน์หรอก อีกฝ่ายไม่มีทางยอมรับ”

Chinese

吳迪搖搖頭。

Thai

อู๋ตี๋ส่ายหน้า

Chinese

“算了。”

Thai

“ช่างมันเถอะ”

Chinese

“好在蘇晴沒事，我也只是挨了一下，沒什麼大礙。”

Thai

“โชคดีที่ซูฉิงไม่เป็นอะไร ส่วนฉันก็แค่โดนไปทีเดียว ไม่ได้เป็นอะไรมาก”

Chinese

“我就當是被狗咬了一口，別讓兄弟們都跟著摻和進來了。”

Thai

“ฉันจะถือว่าโดนหมากัดแล้วกัน อย่าให้พวกพี่น้องต้องเข้ามาพัวพันด้วยเลย”

Chinese

“小帥不是說過嗎？這孫子家裡挺有勢力，咱們不跟他一般見識。”

Thai

“เสี่ยวซ่วยไม่ได้พูดหรือไง? บ้านของไอ้สารเลวนี่มีอิทธิพลอยู่พอตัว พวกเราอย่าไปถือสาหาความกับมันเลย”

Chinese

見吳迪這麼說，陳凡幾人便不再說什麼。

Thai

เมื่อเห็นอู๋ตี๋พูดเช่นนี้ เฉินฝานกับคนอื่น ๆ จึงไม่พูดอะไรต่อ

Chinese

只不過每個人的心裡都有些憋屈。

Thai

เพียงแต่ในใจของทุกคนต่างก็รู้สึกอัดอั้น

Chinese

吳迪倒是十分看得開，還不忘寬慰大家。

Thai

แต่อู๋ตี๋กลับปล่อยวางได้มาก และยังไม่ลืมปลอบใจทุกคน

Chinese

“放心吧。我沒事。”

Thai

“วางใจเถอะ ฉันไม่เป็นไร”

Chinese

陳凡提醒道：“我擔心這小子不會善罷甘休，接下來幾天你跟蘇晴都注意安全。”

Thai

เฉินฝานเตือนว่า “ฉันเกรงว่าไอ้เด็กนี่จะไม่ยอมรามือ ต่อจากนี้นายกับซูฉิงระวังตัวหน่อยในช่วงสองสามวันนี้”

Chinese

吳迪點點頭。

Thai

อู๋ตี๋พยักหน้า

Chinese

“放心。我會的。”

Thai

“วางใจเถอะ ฉันจะระวัง”

Chinese

羅文傑則是低聲道：“有事你吱聲，這孫子要是還敢繼續挑釁。咱們寢室也不是怕事的。”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยเอ่ยเสียงต่ำ “ถ้ามีเรื่องอะไรก็ส่งเสียงเรียก พวกเราก็ไม่ใช่คนที่กลัวเรื่อง ไอ้สารเลวนี่ถ้ายังกล้ามายั่วโมโหอีก”

Chinese

吳迪咧嘴一笑。

Thai

อู๋ตี๋ฉีกยิ้ม

Chinese

“有你們這句話，我就滿意了。”

Thai

“แค่พวกนายพูดแบบนี้ ฉันก็พอใจแล้ว”

Chinese

“行了。你們先回去吧，就不要打攪我跟蘇晴的二人世界了。”

Thai

“เอาล่ะ พวกนายกลับไปก่อนเถอะ อย่ามารบกวนโลกส่วนตัวของฉันกับซูฉิงเลย”

Chinese

吳迪得意一笑。

Thai

อู๋ตี๋ยิ้มอย่างได้ใจ

Chinese

“其實這孫子也算是變相幫了我一把，沒看蘇晴現在對我十分溫柔嗎？”

Thai

“จริง ๆ แล้วไอ้สารเลวนี่ก็ช่วยฉันทางอ้อมเหมือนกัน ไม่เห็นหรือว่าตอนนี้ซูฉิงอ่อนโยนกับฉันมาก?”

Chinese

“草，你還真是個賤皮子。”

Thai

“เชี่ย นายมันพวกชอบเจ็บจริง ๆ”

Chinese

眾人立馬對吳迪投去鄙視的目光。

Thai

ทุกคนพากันส่งสายตาดูถูกไปให้อู๋ตี๋ทันที

Chinese

陳凡笑著開口道：“好了。咱們就先走吧。吳迪還是交給蘇晴來照顧吧。”

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางเอ่ยว่า “เอาล่ะ พวกเราไปกันก่อนเถอะ ให้อู๋ตี๋ซูฉิงดูแลต่อแล้วกัน”

Chinese

走出病房，羅文傑跟陳凡故意落在背後。

Thai

เมื่อเดินออกจากห้องผู้ป่วย หลัวเหวินเจี๋ยกับเฉินฝานก็จงใจรั้งท้าย

Chinese

羅文傑低聲道：“你上次讓我準備的東西，已經準備好了。”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยเอ่ยเสียงต่ำ “ของที่นายให้ฉันเตรียมไว้คราวก่อน เตรียมพร้อมแล้ว”

Chinese

“什麼時候動手？”

Thai

“จะลงมือเมื่อไหร่?”

Chinese

陳凡想了想回道，“再等等，我這邊還差點東西。”

Thai

เฉินฝานครุ่นคิดแล้วตอบว่า “รออีกหน่อย ทางฉันยังขาดของอยู่นิดหน่อย”