งั้น…ฉันเปลี่ยนวิธีดีไหม?

Chinese

陳凡實在是沒想到這種情況下，蘇若初會突然冒出這樣一句話。

Thai

เฉินฝานคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าในสถานการณ์แบบนี้ ซูรั่วชูจะโพล่งประโยคแบบนี้ออกมา

Chinese

所以他完全是下意識地說了一句：“小小的也很可愛。”

Thai

ดังนั้นเขาจึงพูดออกไปโดยไม่ทันคิดว่า “เล็ก ๆ ก็น่ารักดี”

Chinese

不過看蘇若初的表情，似乎糾結這個問題很久了。

Thai

แต่ดูจากสีหน้าของซูรั่วชูแล้ว เหมือนเธอจะกังวลเรื่องนี้มานานมาก

Chinese

陳凡忍不住笑著安慰道。

Thai

เฉินฝานอดยิ้มแล้วปลอบเธอไม่ได้

Chinese

“我看過一篇報道，上面說女人的這個部位，除了一些天賦異稟的，大部分人生來都不會特別大。”

Thai

“ฉันเคยอ่านรายงานฉบับหนึ่ง ในนั้นบอกว่าส่วนนี้ของผู้หญิง นอกจากคนที่มีพรสวรรค์แต่กำเนิดแล้ว คนส่วนใหญ่เกิดมาก็ไม่ได้ใหญ่เป็นพิเศษหรอก”

Chinese

“主要還是得靠後天努力。”

Thai

“หลัก ๆ แล้วต้องพึ่งความพยายามภายหลัง”

Chinese

見蘇若初好奇地看向自己，陳凡笑著解釋道。

Thai

เห็นซูรั่วชูมองมาที่เขาอย่างสงสัย เฉินฝานจึงยิ้มแล้วอธิบาย

Chinese

“聽說是要多讓男朋友幫忙按摩，揉啊揉的就變大了。”

Thai

“ได้ยินมาว่าต้องให้แฟนหนุ่มช่วยนวดบ่อย ๆ คลึงไปคลึงมาเดี๋ยวมันก็ใหญ่ขึ้นเอง”

Chinese

蘇若初的小臉蛋頓時通紅一片，忍不住抬手錘了陳凡一下。

Thai

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอยกมือทุบเฉินฝานอย่างอดไม่ได้

Chinese

“你……胡說什麼。”

Thai

“นาย…พูดอะไรเหลวไหลน่ะ”

Chinese

“大色狼。”

Thai

“เจ้าหมาป่าลามก”

Chinese

“咳咳，我說的可是實話。”

Thai

“แค่ก ๆ ฉันพูดความจริงนะ”

Chinese

陳凡一本正經，“其實我對這個看得很開，並不在意。就是……”

Thai

เฉินฝานทำหน้าเคร่งขรึม “จริง ๆ แล้วฉันไม่ได้คิดมากเรื่องนี้ ไม่ได้ใส่ใจเลย เพียงแต่…”

Chinese

“就是什麼？”蘇若初頓時緊張的問道。

Thai

“เพียงแต่อะไร?” ซูรั่วชูถามอย่างประหม่าในทันที

Chinese

陳凡嘴角一翹，“就是以後可能要委屈咱們兒子了，媽媽的食堂太小，估計咱兒子以後得喝奶粉。”

Thai

มุมปากของเฉินฝานยกขึ้น “เพียงแต่ต่อไปคงต้องทำให้ลูกชายของเราลำบากหน่อยแล้ว โรงอาหารของแม่เล็กเกินไป สงสัยลูกชายเราคงต้องกินนมผงในอนาคต”

Chinese

“你……”

Thai

“นาย…”

Chinese

“流氓。”

Thai

“คนลามก”

Chinese

蘇若初被說得一臉羞惱，無地自容。

Thai

ซูรั่วชูถูกพูดจนทั้งอายทั้งโมโห แทบไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

Chinese

直接撲進陳凡懷裡，恨不得找個地縫鑽進去。

Thai

เธอโถมตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเฉินฝานโดยตรง แทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี

Chinese

“不理你了。”

Thai

“ฉันไม่สนใจนายแล้ว”

Chinese

陳凡笑呵呵地抱著對方，一隻手挑逗般的捏了捏。

Thai

เฉินฝานกอดเธอพลางหัวเราะ มือข้างหนึ่งบีบหยอกเบา ๆ

Chinese

湊到蘇若初耳邊低聲道：“那你想讓兒子以後的營養好一點，就得讓我幫忙啊。”

Thai

เขาโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูซูรั่วชู “ถ้าเธออยากให้สารอาหารของลูกชายในอนาคตดีขึ้น ก็ต้องให้ฉันช่วยสิ”

Chinese

蘇若初趴在陳凡懷裡，不敢抬頭。

Thai

ซูรั่วชูนอนซบอยู่ในอ้อมแขนของเฉินฝาน ไม่กล้าเงยหน้าขึ้น

Chinese

不過她也沒有阻止陳凡的手掌使壞。

Thai

แต่เธอก็ไม่ได้ห้ามมือของเฉินฝานที่กำลังซุกซน

Chinese

看到這一幕，陳凡暗喜，小心翼翼地將手抽出來，繞到蘇若初背後。

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินฝานก็แอบดีใจ เขาค่อย ๆ ดึงมือออกมาอย่างระมัดระวัง แล้วอ้อมไปด้านหลังของซูรั่วชู

Chinese

從後面悄悄摸到紐扣，輕輕一摳。

Thai

จากด้านหลัง เขาค่อย ๆ คลำไปจนถึงกระดุม แล้วสะกิดเบา ๆ

Chinese

吧嗒一聲，開了。

Thai

เสียงแกร๊กดังขึ้น กระดุมก็เปิดออก

Chinese

陳凡嘗試往外扯了一下，結果因為蘇若初身體壓著，扯不動。

Thai

เฉินฝานลองดึงออกด้านนอก แต่เพราะร่างกายของซูรั่วชูกดทับอยู่ จึงดึงไม่ออก

Chinese

正當陳凡準備放棄的時候，蘇若初卻背對著陳凡，悄悄抬了抬身子。

Thai

ขณะที่เฉินฝานกำลังจะถอดใจ ซูรั่วชูกลับหันหลังให้เขา แล้วแอบยกตัวขึ้นเล็กน้อย

Chinese

陳凡頓時一喜，趕忙將內衣給扯了出來。

Thai

เฉินฝานดีใจขึ้นมาทันที รีบดึงชุดชั้นในออกมา

Chinese

“若初……”

Thai

“รั่วชู…”

Chinese

陳凡湊到蘇若初耳邊，低聲道。

Thai

เฉินฝานโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูซูรั่วชู

Chinese

蘇若初此刻臉色紅撲撲的，身上一陣滾燙。

Thai

ตอนนี้ใบหน้าของซูรั่วชูแดงระเรื่อไปหมด ร่างกายร้อนผ่าว

Chinese

眼睛死死閉著，明顯已經情動陷入了大腦空白的狀態中。

Thai

เธอหลับตาแน่น เห็นได้ชัดว่ากำลังเคลิบเคลิ้มจนสมองว่างเปล่า

Chinese

望著懷中這具玲瓏凹凸的身軀，陳凡深吸一口氣。

Thai

เมื่อมองร่างอ้อนแอ้นที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งในอ้อมแขน เฉินฝานก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

Chinese

手掌向下，移到蘇若初的睡褲上。

Thai

ฝ่ามือเลื่อนลงไปยังชุดนอนของซูรั่วชู

Chinese

正準備往下扯的時候，陳凡的動作突然僵住了。

Thai

ขณะที่กำลังจะดึงลง จู่ ๆ การเคลื่อนไหวของเฉินฝานก็ชะงัก

Chinese

啪！

Thai

ปั้ก!

Chinese

陳凡趕忙抬手按開了床頭燈。

Thai

เฉินฝานรีบยกมือขึ้นเปิดโคมไฟหัวเตียง

Chinese

蘇若初緊閉雙眼，似乎還沒清醒過來。

Thai

ซูรั่วชูยังคงหลับตาแน่น ดูเหมือนจะยังไม่ได้สติกลับมา

Chinese

陳凡輕輕推了推對方的嬌柔的肩膀。

Thai

เฉินฝานค่อย ๆ ผลักไหล่บอบบางของเธอ

Chinese

“若初，若初……”

Thai

“รั่วชู รั่วชู…”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

終於，蘇若初呢喃一聲，緩緩睜開了眼睛。

Thai

ในที่สุด ซูรั่วชูก็พึมพำแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

Chinese

見陳凡眼神灼灼的盯著自己，蘇若初還是有些害羞。

Thai

เมื่อเห็นเฉินฝานจ้องมองเธอด้วยสายตาร้อนแรง ซูรั่วชูก็ยังคงเขินอายอยู่บ้าง

Chinese

“怎麼了？”

Thai

“มีอะไรเหรอ?”

Chinese

陳凡苦笑著伸手指了指下面。

Thai

เฉินฝานยิ้มขื่น ๆ แล้วชี้มือลงไปด้านล่าง

Chinese

“這……是怎麼回事？”

Thai

“นี่…เกิดอะไรขึ้น?”

Chinese

蘇若初連忙起身坐起來。

Thai

ซูรั่วชูรีบลุกขึ้นนั่ง

Chinese

結果一看同樣傻眼了。

Thai

แต่พอมองดู เธอก็อึ้งไปเหมือนกัน

Chinese

“這……”

Thai

“นี่…”

Chinese

陳凡哭笑不得。

Thai

เฉินฝานทั้งขำทั้งพูดไม่ออก

Chinese

“這是大姨媽來了吧？”

Thai

“ประจำเดือนมาใช่ไหม?”

Chinese

蘇若初望著褲子上的點點血跡，羞紅了臉有些不知所措。

Thai

ซูรั่วชูมองจุดเลือดบนกางเกง ใบหน้าแดงก่ำอย่างทำอะไรไม่ถูก

Chinese

“我記得你的大姨媽日期好像不是這時候吧？”

Thai

“ฉันจำได้ว่าวันที่ประจำเดือนของเธอน่าจะไม่ใช่ช่วงนี้ไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

蘇若初紅著臉輕輕搖頭。

Thai

ซูรั่วชูพยักหน้าเบา ๆ ทั้งที่ใบหน้าแดง

Chinese

“我……我也不知道怎麼回事？”

Thai

“ฉัน…ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน”

Chinese

“按說還有五六天呢，怎麼會……怎麼會突然提前了。”

Thai

“ตามกำหนดแล้วยังเหลืออีกห้าหกวัน ทำไมถึง…ทำไมถึงมาเร็วกะทันหันแบบนี้ได้”

Chinese

見這丫頭一臉緊張的樣子，陳凡連忙輕輕將其摟進懷裡。

Thai

เมื่อเห็นเด็กสาวมีท่าทางประหม่า เฉินฝานก็รีบโอบเธอเข้ามาในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยน

Chinese

“沒事別怕，應該是今晚你太緊張了，情緒受到了影響，所以提前了。”

Thai

“ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว น่าจะเป็นเพราะคืนนี้เธอประหม่าเกินไป อารมณ์เลยได้รับผลกระทบ ประจำเดือนจึงมาเร็ว”

Chinese

蘇若初還是有些尷尬。

Thai

ซูรั่วชูยังคงรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

Chinese

“我……我也不想這樣的。”

Thai

“ฉัน…ฉันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เหมือนกัน”

Chinese

“沒事。”

Thai

“ไม่เป็นไร”

Chinese

陳凡輕聲安慰：“還有睡衣嗎？”

Thai

เฉินฝานปลอบเสียงเบา “ยังมีชุดนอนไหม?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“你先去換一身睡衣。”

Thai

“เธอไปเปลี่ยนชุดนอนก่อน”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

蘇若初這才下床，走到行李箱翻出一套睡衣，同時偷偷拿了一片衛生巾，躲進了洗手間。

Thai

ซูรั่วชูจึงลงจากเตียง เดินไปหยิบชุดนอนจากกระเป๋าเดินทาง พร้อมกับแอบหยิบผ้าอนามัยหนึ่งแผ่น แล้วหลบเข้าไปในห้องน้ำ

Chinese

陳凡坐在床上，一臉的哭笑不得。

Thai

เฉินฝานนั่งอยู่บนเตียง สีหน้าทั้งขำทั้งพูดไม่ออก

Chinese

這算什麼事兒啊？

Thai

นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?

Chinese

竟然讓自己給遇上了。

Thai

ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้เข้ากับตัวเอง

Chinese

幾分鐘后，蘇若初紅著臉走了出來。

Thai

ไม่กี่นาทีต่อมา ซูรั่วชูก็เดินออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

Chinese

一路低著頭，似乎不敢跟陳凡對視。

Thai

เธอก้มหน้าตลอดทาง เหมือนไม่กล้าสบตาเฉินฝาน

Chinese

“怎麼了？”

Thai

“เป็นอะไรไป?”

Chinese

“對，對不起。”

Thai

“ขะ…ขอโทษ”

Chinese

蘇若初低著頭輕聲開口。

Thai

ซูรั่วชูก้มหน้าเอ่ยเสียงเบา

Chinese

“我……我也沒想到會這樣。”

Thai

“ฉัน…ฉันก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้”

Chinese

她是真的沒想到會變成這樣。

Thai

เธอไม่คิดจริง ๆ ว่าจะกลายเป็นแบบนี้

Chinese

其實從決定要住酒店那一刻開始，蘇若初就在內心預料到了今晚可能發生的事情。

Thai

ที่จริง ตั้งแต่วินาทีที่ตัดสินใจเข้าพักโรงแรม ซูรั่วชูก็แอบคาดเดาอยู่ในใจแล้วว่าเรื่องอะไรบางอย่างอาจเกิดขึ้นในคืนนี้

Chinese

對即將發生的事情她既緊張又充滿期待。

Thai

เธอทั้งประหม่าและเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้น

Chinese

也許正是因為這個原因，太過緊張導致大姨媽提前了。

Thai

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้ ความประหม่าที่มากเกินไปจึงทำให้ประจำเดือนมาเร็ว

Chinese

想起這些，蘇若初就有些尷尬跟不好意思。

Thai

เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านี้ ซูรั่วชูก็รู้สึกกระอักกระอ่วนและเขินอายอยู่บ้าง

Chinese

自己倒是沒啥事，只可惜苦了某人。

Thai

ตัวเธอเองไม่ได้เป็นอะไร เพียงแต่น่าสงสารอีกคนเท่านั้น

Chinese

陳凡一抬手，蘇若初乖巧地依靠在對方懷裡。

Thai

เฉินฝานยกมือขึ้น ซูรั่วชูก็เอนกายเข้าพิงเขาอย่างว่าง่าย

Chinese

“對不起啊。”

Thai

“ขอโทษนะ”

Chinese

陳凡笑笑，“沒事，你不是也沒想到嘛。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “ไม่เป็นไร เธอเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้เหมือนกันนี่”

Chinese

“想不到我費盡心機好不容易留在你的房間，結果……鬧了這樣一個結果。”

Thai

“ไม่นึกเลยว่าฉันจะวางแผนอย่างยากลำบาก กว่าจะอยู่ในห้องของเธอได้ สุดท้ายกลับ…กลายเป็นแบบนี้ไปซะได้”

Chinese

見陳凡一臉鬱悶的表情，蘇若初忍不住被逗笑了。

Thai

เมื่อเห็นเฉินฝานทำหน้าหงอย ซูรั่วชูก็อดขำไม่ได้

Chinese

這麼一想，陳凡確實挺可憐的。

Thai

พอคิดดูแล้ว เฉินฝานก็น่าสงสารจริง ๆ

Chinese

於是蘇若初主動湊過去在陳凡臉上親了一口。

Thai

ดังนั้นซูรั่วชูจึงโน้มตัวไปจูบแก้มเฉินฝานหนึ่งครั้ง

Chinese

“這樣行了吧？”

Thai

“แบบนี้พอได้หรือยัง?”

Chinese

陳凡苦笑，“其實……我倒是無所謂，就苦了它……”

Thai

เฉินฝานยิ้มขื่น “จริง ๆ แล้วฉันไม่เป็นไรหรอก เพียงแต่มันลำบาก…”

Chinese

蘇若初一開始還沒反應過來，直到注意到陳凡視線，蘇若初順勢向下一看。

Thai

ตอนแรกซูรั่วชูยังไม่เข้าใจ จนกระทั่งสังเกตเห็นสายตาของเฉินฝาน เธอจึงมองลงไปตาม

Chinese

結果嚇得連忙扭過頭去，趴在了陳凡的肩膀上。

Thai

ผลคือเธอตกใจจนรีบหันหน้าหนี แล้วซบลงบนไหล่ของเฉินฝาน

Chinese

“你……你耍流氓。”

Thai

“นาย…นายทำตัวลามก”

Chinese

陳凡哭笑不得。

Thai

เฉินฝานทั้งขำทั้งพูดไม่ออก

Chinese

“媳婦兒，這可真不怪我，剛才你也看到了，咱倆情到深處，我也沒想到會這樣啊……”

Thai

“เมียฉัน เรื่องนี้จะโทษฉันจริง ๆ ไม่ได้นะ เมื่อกี้เธอก็เห็นแล้ว พวกเรากำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ ฉันเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้…”

Chinese

蘇若初趴在陳凡肩膀上，顫聲問道：“那……那怎麼辦啊？”

Thai

ซูรั่วชูซบอยู่บนไหล่ของเฉินฝาน แล้วถามเสียงสั่น “แล้ว…แล้วจะทำยังไงดี?”

Chinese

“我也不知道。”

Thai

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

Chinese

陳凡嘀咕道：“我聽說要是這樣時間太久的話，會對身體產生損傷。”

Thai

เฉินฝานพึมพำ “ฉันได้ยินมาว่าถ้าปล่อยไว้นานเกินไป อาจทำให้ร่างกายได้รับความเสียหาย”

Chinese

一聽這話，蘇若初有些擔心了。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูรั่วชูก็เริ่มเป็นห่วง

Chinese

“那……那怎麼辦？”

Thai

“แล้ว…แล้วจะทำยังไงดี?”

Chinese

陳凡嘗試著小聲提議道：“咳，要不……你用手幫我？”

Thai

เฉินฝานลองเสนอเสียงเบา ๆ “แค่ก เอ่อ…ให้เธอใช้มือช่วยฉันดีไหม?”

Chinese

“不要。”

Thai

“ไม่เอา”

Chinese

蘇若初果斷拒絕。

Thai

ซูรั่วชูปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

Chinese

陳凡嘆息一聲。

Thai

เฉินฝานถอนหายใจ

Chinese

“那算了。就這樣吧。過會兒說不定就好了。”

Thai

“งั้นก็ช่างเถอะ เอาแบบนี้แหละ เดี๋ยวอีกสักพักอาจจะดีขึ้นเอง”

Chinese

沉默了幾秒，蘇若初柔柔的聲音響起。

Thai

หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที เสียงอ่อนโยนของซูรั่วชูก็ดังขึ้น

Chinese

“我……我不會。應……應該怎麼做？”

Thai

“ฉัน…ฉันทำไม่เป็น ต้อง…ต้องทำยังไงเหรอ?”

Chinese

陳凡雙眼瞬間一亮，一把抓著蘇若初的肩膀把對方撐起來。

Thai

ดวงตาของเฉินฝานเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาคว้าไหล่ของซูรั่วชูแล้วพยุงเธอขึ้นมา

Chinese

“你同意了？”

Thai

“เธอตกลงแล้วเหรอ?”

Chinese

蘇若初低著頭，故意讓長長的秀髮遮擋住臉頰，不敢跟陳凡對視。

Thai

ซูรั่วชูก้มหน้า จงใจปล่อยผมยาวสลวยลงมาบังแก้ม ไม่กล้าสบตาเฉินฝาน

Chinese

“你教我……”

Thai

“นายสอนฉันสิ…”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

陳凡興奮地連連點頭。

Thai

เฉินฝานพยักหน้ารัว ๆ อย่างตื่นเต้น

Chinese

整個人差點從床上蹦起來。

Thai

ทั้งคนแทบจะกระโดดขึ้นจากเตียง

Chinese

要知道在前世，他跟蘇若初熱戀了那麼久，戀情可是持續了一年多的時候，蘇若初才肯為自己這樣做。

Thai

ต้องรู้ก่อนว่าในชาติก่อน เขากับซูรั่วชูรักกันอยู่นานขนาดนั้น ความสัมพันธ์ดำเนินมานานกว่าหนึ่งปี ซูรั่วชูถึงจะยอมทำแบบนี้ให้เขา

Chinese

沒想到這一次，校花女友竟然肯為自己改變了。

Thai

ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้ แฟนสาวดาวมหาวิทยาลัยของเขาจะยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเขา

Chinese

陳凡伸手輕輕抓著蘇若初的皓腕，然後一點點的拉到自己面前。

Thai

เฉินฝานยื่นมือไปจับข้อมือขาวของซูรั่วชูเบา ๆ จากนั้นค่อย ๆ ดึงเข้ามาตรงหน้าเขา

Chinese

蘇若初紅著臉，恨不得用長發將整張臉全都擋住。

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดง อยากใช้ผมยาวบังใบหน้าทั้งหมดของตัวเองเสียเหลือเกิน

Chinese

“咳……你得動……”

Thai

“แค่ก…เธอต้องขยับ…”

Chinese

“嘶……媳婦兒，這樣太疼了，不能握得太用力……”

Thai

“ซี๊ด…เมียฉัน แบบนี้เจ็บเกินไปแล้ว อย่าจับแรงเกินไป…”