บางเมนู ไม่ใช่ใครก็กินได้
有些菜,不是什麼人都吃得起แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“媽……”
ไทย
“แม่…”
จีน
蘇若初神色慌張,小臉通紅,就像是做了壞事被抓包的孩子。
ไทย
ซูรั่วชูหน้าตื่นตระหนก ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำ เหมือนเด็กที่ทำความผิดแล้วโดนจับได้
จีน
小手趕忙慌亂的從陳凡的胳膊上抽出來。
ไทย
มือเล็กๆ รีบรื้อออกจากแขนของเฉินฝานอย่างตกใจสุดชีวิต
จีน
然而下一秒,蘇若初的表情再次一變。
ไทย
แต่แล้ววินาทีถัดมา สีหน้าของซูรั่วชูก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
จีน
因為對面那輛車上,蘇學成也從裡面走了出來。
ไทย
เพราะจากรถคันนั้น ซูเสวียเฉิงก็เดินออกมาด้วย
จีน
“爸……”
ไทย
“พ่อ…”
จีน
蘇若初輕輕喊了一聲,“您……怎麼也在這裡?”
ไทย
ซูรั่วชูเรียกเบาๆ “คุณ… พ่อก็มาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?”
จีน
林菀秀一臉冷淡,蘇學成則是笑呵呵地走過來打招呼。
ไทย
หลินหว่านซิ่วหน้าเย็นชา ส่วนซูเสวียเฉิงยิ้มแฉ่งเดินมาทักทาย
จีน
“跟你媽出去辦點事兒,回家的時候剛好路過這裡,我們可不是故意跟蹤你啊丫頭……”
ไทย
“พ่อออกไปธุระกับแม่แก พอกลับบ้านก็แวะผ่านมาแถวนี้พอดี พ่อกับแม่ไม่ได้ตามแกมาเองนะยัยเด็ก…”
จีน
蘇若初俏臉一紅,有點尷尬的不知所措。
ไทย
ซูรั่วชูหน้าแดงซ่าน อึดอัดจนไม่รู้จะทำอะไรดี
จีน
蘇學成的目光落到陳凡身上,笑呵呵地打量了一眼。
ไทย
สายตาของซูเสวียเฉิงตกลงมาที่ตัวเฉินฝาน มองดูอีกฝ่ายอย่างยิ้มแย้ม
จีน
“閨女,這位是誰啊?不準備給老爸介紹一下?”
ไทย
“ลูกสาวพ่อ หนุ่มคนนี้เป็นใคร? ไม่แนะนำให้พ่อฟังหน่อยเหรอ?”
จีน
蘇若初看了一眼陳凡,一咬牙。
ไทย
ซูรั่วชูมองเฉินฝานหนึ่งครั้ง แล้วกัดฟันแน่น
จีน
“爸媽,我給你們介紹一下,這是陳凡,我……男朋友,”
ไทย
“พ่อกับแม่ หนูขอแนะนำให้รู้จักนะคะ คนนี้คือเฉินฝาน แฟน… แฟนหนูค่ะ”
จีน
陳凡微笑上前,主動打招呼。
ไทย
เฉินฝานยิ้มเดินเข้าไป ทักทายก่อนเป็นเจ้าภาพ
จีน
“叔叔阿姨好。”
ไทย
“สวัสดีครับลุงกับป้า”
จีน
“呵呵,你好你好。”蘇學成臉上掛著淡淡的笑容點點頭。
ไทย
“โฮะ สวัสดี สวัสดี” ซูเสวียเฉิงยิ้มบางๆ พยักหน้าให้
จีน
“哼。”
ไทย
“เฮอะ!”
จีน
一旁的妻子卻冷哼一聲,明顯不爽丈夫的反應。
ไทย
แต่ภรรยาข้างๆ กลับส่งเสียงหึงในลำคอ ชัดเจนว่าไม่พอใจปฏิกิริยาของสามี
จีน
目光直接掠過陳凡,看向自己女兒。
ไทย
สายตากวาดผ่านเฉินฝานไปโดยตรง แล้วมองไปที่ลูกสาวของตัวเอง
จีน
“你不是跟我說要去同學家嗎?”
ไทย
“แกไม่ได้บอกฉันไว้ว่าจะไปบ้านเพื่อนเหรอ?”
จีน
“媽……”蘇若初紅著臉不知所措。
ไทย
“แม่…” ซูรั่วชูหน้าแดงจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี
จีน
林菀秀臉色不悅,“上次你是怎麼答應我的?”
ไทย
หลินหว่านซิ่วหน้าบึ้ง “ครั้งก่อนแกให้สัญญากับฉันไว้ว่าไง?”
จีน
“是不是說跟他已經早就沒聯繫了?”
ไทย
“ไม่ใช่บอกว่าเลิกติดต่อกับเขามานานแล้วเหรอ?”
จีน
“還有,我是怎麼跟你說的?”
ไทย
“แล้วอีก ฉันบอกแกไว้ว่าไง?”
จีน
“女孩子談戀愛要慎重,不要衝動……”
ไทย
“ผู้หญิงคบหาชายต้องรอบคอบ ห้ามใจร้อน…”
จีน
“你倒好。現在都學會跟我撒謊了是吧?你從小到大可從沒跟我撒過謊。”
ไทย
“แกนี่มันดีนัก ตอนนี้ถึงกับโกหกฉันได้แล้วสินะ? ตั้งแต่เล็กจนโตแกไม่เคยโกหกฉันเลยสักครั้ง”
จีน
“媽……”蘇若初有些害羞有些無奈。
ไทย
“แม่…” ซูรั่วชูทั้งเขินอายทั้งอึดอัด
จีน
見蘇若初不知所措,陳凡只好往前站了一步,準備解釋一句。
ไทย
เห็นซูรั่วชูไม่รู้จะทำอย่างไรดี เฉินฝานจึงต้องก้าวออกไปหนึ่งก้าว ตั้งใจจะอธิบายสักคำ
จีน
“阿姨,其實這事兒怪我,是我……“
ไทย
“ป้าครับ จริงๆ เรื่องนี้ผมต้องรับผิดเอง ผม…”
จีน
“你閉嘴。我跟你說話了嗎?”
ไทย
“แกหุบปากไปเลย ฉันพูดกับแกตรงไหน?”
จีน
對陳凡,林菀秀可沒有多客氣。
ไทย
ต่อเฉินฝาน หลินหว่านซิ่วไม่ได้ให้ความสุภาพอะไรเลย
จีน
“我在跟我女兒說話,你插什麼嘴?”
ไทย
“ฉันกำลังคุยกับลูกสาวฉัน แกจะเสียบเข้ามาทำไม?”
จีน
“媽!”終於,蘇若初突然勇敢了起來,“你不能這樣說他,陳凡是我男朋友。”
ไทย
“แม่!” ในที่สุดซูรั่วชูก็กล้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน “แม่พูดกับเขาแบบนี้ไม่ได้ เฉินฝานเป็นแฟนหนู”
จีน
“你……”
ไทย
“แก…”
จีน
“好啦好啦。你倆怎麼一見面就吵,大街上也不怕被人看笑話。”
ไทย
“ได้แล้วได้แล้ว พอเจอกันทีไรทำไมต้องทะเลาะกันทุกที อยู่กลางถนนแบบนี้ไม่กลัวคนอื่นดูเป็นเรื่องขำเหรอ”
จีน
眼看母女倆要吵起來,蘇學成及時站出來,避免事態升級。
ไทย
เห็นว่าแม่ลูกกำลังจะทะเลาะกัน ซูเสวียเฉิงจึงรีบออกมาห้าม ก่อนที่เรื่องจะบานปลาย
จีน
目光看向妻子,蘇學成悄聲道:“女兒長大了,你這樣跟她吵只會讓她更恨你。”
ไทย
มองไปที่ภรรยา ซูเสวียเฉิงกระซิบว่า “ลูกสาวเราโตแล้ว แกทะเลาะกับเขาแบบนี้มันจะทำให้เขาเกลียดแกมากขึ้นเท่านั้น”
จีน
林菀秀一瞪眼,蘇學成繼續道,“行了行了,這事兒交給我來處理。”
ไทย
หลินหว่านซิ่วขวิดตาใส่ ซูเสวียเฉิงจึงพูดต่อ “ได้แล้วได้แล้ว เรื่องนี้ให้ผมจัดการเอง”
จีน
說完笑呵呵地看向閨女。
ไทย
พูดจบก็หันไปมองลูกสาวอย่างยิ้มแฉ่ง
จีน
“閨女,小陳是吧。剛好快到飯點兒了,要不找個地方大家一塊吃頓飯?”
ไทย
“ลูกสาวพ่อ หนุ่มเฉินใช่ไหม พอดีกำลังจะถึงเวลาอาหาร งั้นหาที่ไปกินข้าวด้วยกันทั้งครอบครัวเลยไหม?”
จีน
一旁的林菀秀猛地瞪大眼睛,眼神彷彿要吃人。
ไทย
หลินหว่านซิ่งข้างๆ ตาโตพลัน แววตาเหมือนจะกินคน
จีน
蘇學成給了一個稍安勿躁的表情。
ไทย
ซูเสวียเฉิงส่งสายตาบอกให้ใจเย็นๆ
จีน
“閨女,老爸請你們倆一塊吃頓飯,這個面子該不會不給我吧?”
ไทย
“ลูกสาวพ่อ พ่อเลี้ยงข้าวสองคนนี่ หน้าตาแบบนี้จะไม่ให้พ่อเลยเหรอ?”
จีน
蘇若初有些不知所措,下意識看向陳凡。
ไทย
ซูรั่วชูไม่รู้จะทำอย่างไรดี จึงหันไปมองเฉินฝานโดยสัญชาตญาณ
จีน
陳凡則是笑著開口道:“叔叔請客,哪敢不從啊,今天倒是有口福了。”
ไทย
เฉินฝานยิ้มแล้วพูดขึ้น “ลุงเลี้ยงเอง ผมจะขัดขืนได้อย่างไร วันนี้ถือว่ามีโชคได้กินของอร่อยแล้วครับ”
จีน
“呵呵,你小子倒是挺會說話。”
ไทย
“โฮะ เจ้าหนุ่มนี่พูดจาเก่งจริงๆ เลย”
จีน
“先上車吧。”
ไทย
“ขึ้นรถกันก่อนเลย”
จีน
車上蘇若初跟陳凡老老實實坐在後排,林菀秀則是坐在副駕駛上,臉色很是難看。
ไทย
ในรถ ซูรั่วชูกับเฉินฝานนั่งกันอย่างสุภาพที่เบาะหลัง ส่วนหลินหว่านซิ่วนั่งเบาะหน้า สีหน้าบูดบึ้งมาก
จีน
似乎對於丈夫這個決定頗為惱火,偶爾還要扭頭瞪了一眼自己女兒。
ไทย
ดูเหมือนจะโมโหกับการตัดสินใจของสามีเป็นอย่างมาก ครั้งคราวยังต้องหันกลับมาขวิดตาใส่ลูกสาวของตัวเอง
จีน
看到媽媽這樣,蘇若初索性放開了,直接伸手大大方方挽住陳凡的胳膊,表達自己的立場。
ไทย
เห็นแม่เป็นแบบนี้ ซูรั่วชูเลยตัดสินใจเปิดเผยตรงๆ ยื่นมือไปกอดแขนเฉินฝานอย่างตรงไปตรงมา เพื่อแสดงจุดยืนของตัวเอง
จีน
他就是我男朋友,你們愛咋咋地吧。
ไทย
เขาเป็นแฟนหนู พ่อกับแม่จะคิดยังไงก็เชิญ
จีน
面對這一幕,林菀秀的胸口狠狠起伏了一次,不過被老公給壓下了怒火。
ไทย
เมื่อเห็นฉากนี้ หลินหว่านซิ่วหน้าอกขยับขึ้นลงแรงหนึ่งครั้ง แต่ก็ถูกสามีกดดับความโกรธเอาไว้
จีน
車子開到一家名叫名豪的大酒店。
ไทย
รถวิ่งมาถึงโรงแรมใหญ่ชื่อหมิงเห่า
จีน
蘇學成笑呵呵地介紹道:“這家四星級酒店是最近剛開業,咱們也進去嘗嘗他們的飯菜口味如何?”
ไทย
ซูเสวียเฉิงแนะนำอย่างยิ้มแฉ่ง “โรงแรมสี่ดาวแห่งนี้เพิ่งเปิดใหม่ไม่นาน งั้นเราเข้าไปลองชิมฝีมืออาหารของเขากันดีไหม?”
จีน
聽到這話,蘇若初下意識地扭頭看向陳凡。
ไทย
ได้ยินดังนั้น ซูรั่วชูสะดุ้งหันไปมองเฉินฝานทันที
จีน
結果某人一臉嚴肅,一隻手卻不老實的已經偷偷在用手指撓蘇若初的掌心了。
ไทย
ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายหน้าตายเฉย แต่มือหนึ่งกลับไม่ซื่อ แอบใช้นิ้วเกาฝ่ามือของซูรั่วชูอยู่แล้ว
จีน
這家酒店就是今天剛見面時陳凡跟蘇若初提的那家剛開業的酒店。
ไทย
โรงแรมแห่งนี้ก็คือโรงแรมที่เพิ่งเปิดใหม่ที่เฉินฝานเคยพูดถึงกับซูรั่วชูตอนเจอกันวันนี้นั่นเอง
จีน
如果當時蘇若初答應了自己,這會兒兩人在酒店剛好碰上過來吃飯的蘇學成兩口子,那樂子就更大了。
ไทย
ถ้าตอนนั้นซูรั่วชูตกลงกับเขา ตอนนี้สองคนกำลังจะเจอซูเสวียเฉิงกับภรรยาที่มากินข้าวพอดีในโรงแรม งั้นความสนุกยิ่งใหญ่กว่านี้อีก
จีน
蘇學成要了一個包間,然後喊來服務員,拿著菜單,看向陳凡。
ไทย
ซูเสวียเฉิงขอห้องส่วนตัวหนึ่งห้อง แล้วเรียกพนักงานเสิร์ฟมา ถือเมนูขึ้นมา มองไปที่เฉินฝาน
จีน
“小陳喜歡吃什麼?”
ไทย
“หนุ่มเฉินชอบกินอะไร?”
จีน
陳凡笑著搖搖頭,“叔叔您點就行,我沒有忌口。”
ไทย
เฉินฝานส่ายหน้าอย่างยิ้มแย้ม “ลุงสั่งเลยครับ ผมไม่มีของที่กินไม่ได้”
จีน
蘇學成又看向閨女,“閨女,要不你來幫小陳點?”
ไทย
ซูเสวียเฉิงหันไปมองลูกสาว “ลูกสาวพ่อ งั้นแกช่วยสั่งให้หนุ่มเฉินหน่อย?”
จีน
蘇若初猶豫了一下,也不客氣,接過菜單,一口氣點了好幾個,全都是陳凡愛吃的。
ไทย
ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ไม่อ้อมค้อม รับเมนูมาแล้วสั่งติดกันหลายอย่าง ล้วนเป็นของโปรดของเฉินฝานทั้งนั้น
จีน
看到這一幕,蘇學成哭笑不得,林菀秀則是氣得臉都黑了。
ไทย
เห็นฉากนี้ ซูเสวียเฉิงทั้งขำทั้งอึดอัด ส่วนหลินหว่านซิ่วโมโหจนหน้าดำคล้ำ
จีน
蘇學成又隨便點了幾個菜,這才把菜單交給服務員。
ไทย
ซูเสวียเฉิงสั่งอาหารเพิ่มอีกไม่กี่อย่างตามสบาย จึงส่งเมนูคืนให้พนักงานเสิร์ฟ
จีน
“小陳,喝酒嗎?”
ไทย
“หนุ่มเฉิน ดื่มเหล้าไหม?”
จีน
陳凡擺擺手,“叔叔,我平時不喝酒?”
ไทย
เฉินฝานโบกมือ “ลุงครับ ผมปกติไม่ดื่มเหล้าครับ”
จีน
“呵呵,抽煙呢?”
ไทย
“โฮะ แล้วสูบบุหรี่ล่ะ?”
จีน
陳凡坐直身子,“不敢跟叔叔撒謊,偶爾會抽一支,但是沒有癮。”
ไทย
เฉินฝานนั่งตัวตรง “ผมไม่กล้าโกหกลุงหรอกครับ บางทีก็สูบสักมวน แต่ไม่ติดนิโคตินครับ”
จีน
“呵呵,你倒是誠實。”
ไทย
“โฮะ เจ้าหนุ่มนี่ซื่อสัตย์จริงๆ เลยนะ”
จีน
跟妻子相比,蘇學成臉上永遠掛著笑呵呵的表情,似乎對陳凡的第一印象還不錯。
ไทย
เทียบกับภรรยา ซูเสวียเฉิงหน้าตายิ้มแฉ่งตลอดเวลา ดูเหมือนความประทับใจแรกต่อเฉินฝานจะไม่เลวเลย
จีน
“咳咳……”
ไทย
“เอ่อฮืม…”
จีน
一旁的妻子故意咳嗽一聲,用眼神提醒了一下老公。
ไทย
ภรรยาข้างๆ ไอแก้เก้อเสียงดัง ใช้สายตาเตือนสามี
จีน
你問這麼多廢話幹嘛?問點關鍵的。
ไทย
ถามเรื่องไร้สาระไปทำไม ถามเรื่องสำคัญสิ
จีน
蘇學成收到了妻子的眼神信號。
ไทย
ซูเสวียเฉิงรับสัญญาณทางสายตาจากภรรยา
จีน
“那個小陳啊,你跟若初是同學?”
ไทย
“นั่นไง หนุ่มเฉิน แกกับรั่วชูเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันใช่ไหม?”
จีน
陳凡:“對,我倆是高中同桌。後來一塊考上了雲海大學。”
ไทย
เฉินฝาน: “ใช่ครับ ผมกับเขาเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะกันตอนมัธยมปลาย หลังจากนั้นก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยหยุนไห่ด้วยกัน”
จีน
“難怪。”
ไทย
“งั้นก็น่าจะเลย”
จีน
蘇學成的目光看了一眼閨女。
ไทย
สายตาของซูเสวียเฉิงเหลือบไปมองลูกสาวหนึ่งครั้ง
จีน
“莫非……你倆高中時就談戀愛了?”
ไทย
“ไม่ใช่ว่า… สองคนคบกันตั้งแต่ตอนมัธยมปลายแล้วเหรอ?”
จีน
陳凡連忙搖搖頭。
ไทย
เฉินฝานรีบส่ายหน้า
จีน
“沒有沒有。”
ไทย
“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ครับ”
จีน
“是我傾慕若初,不過我是在考完試才跟若初正式確定的戀愛關係。”
ไทย
“ผมหลงใหลรั่วชูมาตลอด แต่ผมเพิ่งทางการคบกับรั่วชูหลังสอบเสร็จครับ”
จีน
“原來是這樣啊……”
ไทย
“อ๋อ อย่างนั้นเหรอ…”
จีน
蘇學成露出一副原來如此的表情。
ไทย
ซูเสวียเฉิงแสดงสีหน้าเข้าใจแล้ว
จีน
見老公問了半天全都是廢話,林菀秀有些不爽了。
ไทย
เห็นสามีถามไปครึ่งวันได้แต่เรื่องไร้สาระ หลินหว่านซิ่วเริ่มไม่พอใจ
จีน
索性直接搶回話語權,盯著陳凡冷聲開口。
ไทย
จึงตัดสินใจแย่งบทสนทนาคืนมา จ้องมองเฉินฝานแล้วเอ่ยเสียงเย็น
จีน
“你家裡爸媽是做什麼工作的?”
ไทย
“พ่อแม่ที่บ้านแกทำงานอะไรกัน?”
จีน
陳凡並未緊張,依舊面帶微笑回答。
ไทย
เฉินฝานไม่ตื่นตระหนก ยังคงยิ้มตอบ
จีน
“我媽爸都是普通的農村人,我爸在鎮上的陶瓷廠上班,我媽目前在家務農。”
ไทย
“พ่อกับแม่ผมเป็นชาวบ้านธรรมดาจากชนบทครับ พ่อผมทำงานที่โรงงานเซรามิกในเมือง ส่วนแม่ผมตอนนี้ทำไร่อยู่ที่บ้านครับ”
จีน
聽到這話,林菀秀的表情瞬間垮了下去,變得更難看了。
ไทย
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของหลินหว่านซิ่วทรุดลงทันที บูดบึ้งยิ่งกว่าเดิม
จีน
眼神不悅地看了一眼自己閨女。
ไทย
มองลูกสาวของตัวเองอย่างไม่พอใจ
จีน
這就是你找的男朋友?
ไทย
นี่คือแฟนที่แกหามา?
จีน
沒有當場發火已經算是好涵養了。
ไทย
ที่ไม่ระเบิดอารมณ์ใส่ตรงนั้นก็ถือว่าใจเย็นมากแล้ว
จีน
蘇若初讀懂了媽媽的這個眼神,這一刻,她反倒鼓起了勇氣。
ไทย
ซูรั่วชูอ่านสายตาของแม่ออก วินาทีนี้เธอกลับกล้าหาญขึ้นมา
จีน
“爸媽,我跟陳凡在一起,我希望能得到你們的理解跟祝福。”
ไทย
“พ่อกับแม่ หนูอยู่กับเฉินฝาน หนูหวังว่าจะได้รับความเข้าใจและคำอวยพรจากพ่อกับแม่”
จีน
林菀秀冷哼一聲:“理解?你讓我怎麼理解?”
ไทย
หลินหว่านซิ่วส่งเสียงหึงในลำคอ “เข้าใจ? ให้ฉันเข้าใจยังไง?”
จีน
蘇若初面無表情。
ไทย
ซูรั่วชูหน้านิ่งไม่แสดงอารมณ์
จีน
“反正我喜歡陳凡,你們同意也好,不同意也好,我都要跟他在一起。”
ไทย
“ยังไงก็ตามหนูชอบเฉินฝาน พ่อกับแม่จะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ตาม หนูก็จะอยู่กับเขา”
จีน
“你……”
ไทย
“แก…”
จีน
眼看母女倆要吵起來,蘇學成趕忙開口和稀泥。
ไทย
เห็นว่าแม่ลูกกำลังจะทะเลาะกัน ซูเสวียเฉิงรีบเปิดปากเกลี่ยความขัดแย้ง
จีน
“行了行了。不是說好了好好吃頓飯嘛。”
ไทย
“ได้แล้วได้แล้ว ไม่ใช่ตกลงกันไว้แล้วเหรอว่าจะมากินข้าวกันอย่างสบายๆ”
จีน
“小陳啊,動筷子啊,嘗嘗這家飯店的菜怎麼樣?”
ไทย
“หนุ่มเฉิน หยิบตะเกียบเลย ลองชิมอาหารร้านนี้ดูว่าเป็นยังไง?”
จีน
陳凡苦笑拿起筷子。
ไทย
เฉินฝานยิ้มขื่นหยิบตะเกียบขึ้นมา
จีน
對面的林菀秀突然冷哼一聲。
ไทย
หลินหว่านซิ่วตรงข้ามพลันส่งเสียงหึงในลำคอ
จีน
“小陳,喜歡什麼就多吃點,畢竟平時不一定能吃得到。”
ไทย
“หนุ่มเฉิน ชอบอะไรก็กินเยอะๆ นะ ยังไงปกติก็ไม่จำเป็นต้องได้กินบ่อยหรอก”
จีน
說著伸手點了點自己面前的那盤菜。
ไทย
พูดพลางก็ยื่นมือชี้ที่จานอาหารตรงหน้าตัวเอง
จีน
“就像這盤海參,價格都快頂好多人一個月的工資了。”
ไทย
“อย่างจานปลาทะเลนี่ ราคาแทบจะเท่ากับเงินเดือนหนึ่งเดือนของคนทำงานหลายคนเลยนะ”
จีน
“有些菜,不是所有人都能吃得起的。”
ไทย
“อาหารบางอย่าง ไม่ใช่ทุกคนจะมีกำลังกินได้หรอก”
จีน
這話說完,坐在陳凡旁邊的蘇若初氣呼呼地撅起了小嘴。
ไทย
พูดจบ ซูรั่วชูที่นั่งอยู่ข้างเฉินฝานก็อึดอัดจนมุมปากเล็กๆ ยื่นออกมา
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน